Friday, 20 January 2017

Αρχαία Βρετανία

Η τελευταία σειρά βρετανικών γραμματοσήμων είναι αφιερωμένη στην ιστορία της μεγάλης και σπουδαίας αυτής χώρας, της Βρετανίας. Συγκεκριμένα τα οκτώ γραμματόσημα της σειράς αναφέρονται στην «Αρχαία Βρετανία».


Ευρήματα από ανασκαφές, εικονικές τοποθεσίες κι ένα αρχαίο κάστρο είναι οι παραστάσεις που απεικονίζονται στα εν λόγω γραμματόσημα. Πάνω σ’ αυτά έχουν συμπεριληφθεί και επιπρόσθετες εικονογραφήσεις, που αποκαλύπτουν τον τρόπο ζωής και εργασίας των αρχαίων Βρετανών.


Ο Philip Parker, Διευθυντής Στρατηγικής Γραμματοσήμων των Βασιλικών Ταχυδρομείων, ανέφερε χαρακτηριστικά: "The UK has an incredibly rich heritage of prehistoric sites and exceptional artefacts. These new stamps explore some of these treasures and give us a glimpse of everyday life in prehistoric Great Britain and Northern Ireland, from the culture of ancient ritual and music making to sophisticated metalworking and the building of huge hill forts."

Thursday, 19 January 2017

Πρεσβυτέρες στα Θυάτειρα

Στην παρούσα ανάρτηση μπορεί κανείς να δει στο παρακάτω βίντεο το μεγαλύτερο μέρος από την ομιλία της Πρεσβυτέρας και Εκπαιδευτικού Βιργινίας Κωνσταντινίδου - Σαλαπάτα, την οποία εκφώνησε προχθές το βράδυ στο επίσημο Δείπνο, προς τιμήν των Πρεσβυτερών, το οποίο οργάνωσε η Ι.Α. Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας στο Βόρειο Λονδίνο.


Θέμα της ομιλίας ήταν: «Ο ρόλος της Πρεσβυτέρας - Εκπαιδευτικού στο Ελληνικό και Κατηχητικό Σχολείο της Διασποράς». Ολόκληρο το κείμενο της εν λόγω ομιλίας δημοσιεύθηκε χθες στο παρόν ιστολόγιο.

Wednesday, 18 January 2017

Πρεσβυτέρα - Εκπαιδευτικός στη Διασπορά

Ο ρόλος της Πρεσβυτέρας - Εκπαιδευτικού
στο Ελληνικό και Κατηχητικό Σχολείο της Διασποράς

            Σεβασμιώτατε,
            Θεοφιλέστατοι,
            Σεβαστοί Πατέρες,
            Αγαπητές μου συμ-Πρεσβυτέρες και λοιποί αδελφοί,
           

Αισθάνομαι ιδιαίτερη χαρά που για άλλη μια φορά συναχθήκαμε όλες και όλοι σε αυτή την ωραία αποψινή συνάθροιση. Ευγνώμονες ευχαριστίες οφείλουμε στον Σεβασμιώτατο Αρχιεπίσκοπο και Ποιμενάρχη μας κ. Γρηγόριο για την ευγενική του πρόσκληση. Επίσης, δεν θα πρέπει να παραλείψουμε να ευχαριστήσουμε και την Κοινότητα του Αγ. Ιωάννου του Βαπτιστού, για την εγκάρδια υποδοχή και την αβραμιαία φιλοξενία.


Όταν αναφερόμαστε στην Πρεσβυτέρα, θα πρέπει να έχουμε υπ’ όψιν μας ότι ο ρόλος της -όπως και κάθε άλλης γυναίκας- ξεκινά από το σπιτικό της. Εκεί η Πρεσβυτέρα είναι αφοσιωμένη σύζυγος, μητέρα και οικοδέσποινα. Εν προκειμένω όμως, κι επειδή το σπίτι της είναι Πρεσβυτερείο, εκ των πραγμάτων, πολλοί άνθρωποι, διαφόρων ηλικιών, κοινωνικών κατηγοριών και μορφωτικών επιπέδων, όπως επίσης και από διαφορετικές φυλές και έθνη, βρίσκουν καταφύγιο, παρηγοριά, πολλές φορές ακόμα και ένα ζεστό φαγητό και πάνω απ’ όλα ανθρώπινη φιλική και φιλόξενη ατμόσφαιρα.


Η Πρεσβυτέρα, επίσης, στη ζωή της τοπικής Εκκλησιαστικής Κοινότητας είναι πάντα -ως γνωστόν- μια φωτεινή παρουσία αγάπης, συμπαράστασης και αλληλεγγύης προς όλα τα μέλη της τοπικής Παροικίας, όπου συμπαρίσταται -κατά δύναμη- στο θεοφιλές έργο του Ιερέα συζύγου της.


Εκτός από τα παραπάνω που οπωσδήποτε είναι γνωστά και αποτελούν το κατά φύση έργο της Πρεσβυτέρας, θα ήθελα σήμερα να μου επιτρέψετε να αναφερθώ, έστω επιγραμματικά, σε ένα άλλο έργο ή -αν θέλετε- διακονία, το οποίο γνωρίζω από βιωματική εμπειρία. Αναφέρομαι στο διδακτικό έργο το οποίο επιτελεί κάποτε η Πρεσβυτέρα στον χώρο της τοπικής Κοινότητας.


Φυσικά δεν ξεχνούμε ποτέ ότι οι συνθήκες όπου διαβιούμε και διακονούμε είναι ιδιαίτερες. Κάποτε ονομάζονται «Διασπορά», άλλοτε «Αποδημία», ή «Ομογένεια», ή μπορεί να υπάρχουν και άλλοι ορισμοί και ονομασίες. Σε αυτές τις ιδιαίτερες συνθήκες ζωής και δράσης, η Πρεσβυτέρα, ανάλογα με τα χαρίσματα και τα τυπικά της προσόντα, αλλά κυρίως ανάλογα με την έμπνευση και την αποφασιστικότητα που θα πρέπει να την διακρίνει, δραστηριοποιείται και παίζει ενεργό και ουσιαστικό ρόλο στο εκπαιδευτικό έργο της Κοινότητας, υπηρετώντας ως δασκάλα, αλλά και από άλλες θέσεις, στο Ελληνικό και Κατηχητικό Σχολείο.


Τα Σχολεία που λειτουργούν στις Κοινότητές μας είναι εργαστήρια ελληνο-χριστιανικών προσωπικοτήτων, είναι μελίσσια όπου εργαζόμαστε στην ψυχή και στο νου των ταλαντούχων και ελπιδοφόρων βλαστών της Ομογένειάς μας, με σκοπό την ανάδειξή τους σε πιστούς χριστιανούς, σε καλούς πατριώτες και σε δραστήρια μέλη της τοπικής κοινωνίας όπου ζούμε.


Κάπου διάβασα πως, μια βασική αρχή για την επιτυχία του έργου των μελισσοκόμων είναι ο πολλαπλασιασμός των μελισσών τους κάθε χρόνο, κι αυτό αποτελεί έναν από τους βασικότερους μελισσοκομικούς χειρισμούς. Αυτό ακριβώς είναι το ζητούμενο και στην περίπτωση των Παροικιακών Σχολείων μας, όπου η Πρεσβυτέρα, με την ευαισθησία που την διακρίνει, με τις ελληνο-χριστιανικές προτεραιότητες που θέτει πάντοτε, προσπαθεί συνεχώς για τον ποσοτικό και ποιοτικό πολλαπλασιασμό των μαθητών της Κοινοτικής σχολικής μονάδας.


Άλλωστε -μην ξεχνούμε- ότι κανείς δεν γνωρίζει καλύτερα τον κόσμο της τοπικής Ενορίας και Κοινότητας, από τον Ιερέα και την συμπορευόμενη Πρεσβυτέρα. Έτσι, αυτοί οι δύο, είναι εκείνοι που μπορούν καλύτερα και ευκολώτερα να προσελκύουν τα παιδιά που γεννούνται, εκκλησιάζονται και βαπτίζονται, κυριολεκτικά μέσα από τα χέρια τους, και να τα εγγράφουν στο Ελληνικό Σχολείο, εντάσσοντάς τα, μαζί με τις οικογένειές τους, σιγά-σιγά αλλά σταθερά, στην τοπική Κοινότητα.


Εμείς οι Πρεσβυτέρες δεν χρειάζεται να πούμε μεγάλα λόγια για αυτό το έργο που επιτελούμε, ούτε να καυχηθούμε γι’ αυτό. Εκείνο που οφείλουμε είναι βασικά να πράττουμε, κι επίσης να βρισκόμαστε πάντα στην πρώτη γραμμή της δράσης, με δυναμισμό, με αποφασιστικότητα και με τόλμη. Να επιχειρούμε και να προσπαθούμε με τη βοήθεια του Αγίου Θεού να καταφέρνουμε ό,τι μπορούμε, για να κρατούμε τη λαμπάδα της πίστης, της γλώσσας και του πολιτισμού μας αναμμένη και ζωντανή.


Όπως καλά γνωρίζουμε ο Ιερέας σύζυγός μας είναι από τη φύση τού λειτουργήματός του «δάσκαλος». Πολλές φορές, οι πιστοί, τον αποκαλούν με αυτό τον τίτλο, παρά με τον άλλο του «πατέρα». Ανάλογα, κι εμείς, οι Πρεσβυτέρες, είμαστε εκ των πραγμάτων δασκάλες, είτε έχουμε διδασκαλική έδρα, είτε όχι.

Σεβασμιώτατε, αγαπητές μου Πρεσβυτέρες,

Ταπεινά προτείνω στο ήδη πολύπλευρο και ευγενές έργο που προσφέρουμε όλες στις Κοινότητες όπου διακονεί ο Ιερέας σύζυγός μας, να προσθέσουμε και το διδακτικό λειτούργημα, είτε στο Ελληνικό Σχολείο (ανάλογα με τα προσόντα μας) είτε στο Κατηχητικό Σχολείο, όπου εκεί -λίγο ως πολύ- μπορούμε νομίζω όλες να διδάξουμε.

Το άξιο και θεάρεστο έργο μας και την όποια επιτυχία του, τα προσφέρουμε απλόχερα και με σεμνότητα στην τοπική μας Κοινότητα, προς δόξαν Θεού και προς ωφέλεια των αδελφών μας Ομογενών.

Σας ευχαριστώ!

Βιργινία Κωνσταντινίδου - Σαλαπάτα
Πρεσβυτέρα - Εκπαιδευτικός

Σημείωση: Η παραπάνω ομιλία δόθηκε χθες βράδυ στο επίσημο Δείπνο, προς τιμήν των Πρεσβυτερών, το οποίο οργάνωσε η Ι.Α. Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας και προσέφερε η Κοινότητα Αγ. Ιωάννου Βαπτιστού στο Βόρειο Λονδίνο. Το Δείπνο ευλόγησε ο Σεβ. Αρχιεπίσκοπος Θυατείρων και Μ.Β. κ. Γρηγόριος, και παρεκάθησαν ο Θεοφιλ. Επίσκοπος Κυανέων κ. Χρυσόστομος, ο Θεοφιλ. Επίσκοπος Τροπαίου κ. Αθανάσιος, πολλές Πρεσβυτέρες με τους Ιερείς συζύγους τους και άλλοι.

Tuesday, 17 January 2017

Το βουνό των Κενταύρων

Όταν ήμουν νεώτερη ήθελα να γυρίσω όλον τον κόσμο. Κατάφερα και πήγα σε πολλά μέρη του πλανήτη. Η αλήθεια είναι ότι ακόμα θέλω να γυρίσω όλον τον κόσμο! Πίστευα και ακόμα πιστεύω ότι τα μακρινά ταξίδια πρέπει να τα κάνεις νέος, όσο είναι κανείς ακμαίος, όσο τον κρατάνε τα πόδια του! Ήμουν αρκετά τυχερή στην ζωή μου και επισκέφτηκα όλες τις ηπείρους, είδα ολων των ειδών τις ομορφιές. Και ακόμα ψάχνω και για άλλες! Ίσως μέχρι να πεθάνω, να συνεχίζω να ψάχνω.


Είναι λοιπόν λίγο περίεργο να βρίσκεις τελικά την τέλεια ομορφιά στην ίδια σου την πατρίδα!  Υπάρχουν κάποια μέρη της Ελλάδας που είναι μαγεμένα, που είναι ονειρικά. Η Ελλάδα είναι πανέμορφη, και όχι επειδή είναι η πατρίδα μας ή επειδή μας κυριεύει μια εθνικιστική λατρεία. Ούτε επειδή είμαστε τοπικιστές, η καταγωγή μου είναι από την Ζάκυνθο και από την Κόρινθο. Αλλά μπορώ να αγαπήσω και να απολαύσω οποιοδήποτε άλλο μέρος που με καλοδέχεται.

Ένα από αυτά τα μέρη είναι η Μαγνησία με το πανέμορφο Πήλιο και τον Βόλο. Τόσα πολλά χωριά ανεβασμένα στις βουνοκορφές. Χιονισμένα και ηλιούλουστα. Πέτρινα καλντερίμια, υπέροχα εκκλησάκια, ζωγραφιές του Θεόφιλου. Κουφάλες δέντρων που σε κλείνουν μέσα τους. Όμορφες πλατείες κάτω από τα πλατάνια, καφενεδάκια να καθίσεις για ένα τσίπουρο, για ένα γλυκό του κουταλιού. Άνθρωποι φιλικοί και εγκάρδιοι. Και ο Βόλος από κάτω, μια πανέμορφη παραθαλάσσια κωμόπολη, άριστα ρυμοτομημένη με τις πλατείες της, τα μνημεία της, την ομορφιά της.

Το πανέμορφο Πήλιο, το πολυπληθέστερο βουνό της Ελλάδας, μας είναι γνωστό από την μυθολογία και τους υπέροχες ιστορίες των Κενταύρων: μισοί άνθρωποι και μισοί άλογα οι Κένταυροι ζούσαν σε σπηλιές και κυνηγούσαν άγρια ζώα. Ο πιο γνωστός των Κενταύρων είναι ο Χείρων, σοφός μύστης και δάσκαλος της ιατρικής, σύμφωνα με την μυθολογία, κοντά του μαθήτευσαν ο Ασκληπιός, ο Αχιλλέας, ο Ιάσονας και ο Πηλέας.

Εκτός από τους Κενταύρους, το Πήλιο είναι μυθολογικά συνδεδεμένο με τον Ιάσονα, τον πρίγκιπα της Ιωλκού. Ο θείος του Ιάσονα σφετερίστηκε τον θρόνο της Ιωλκού από τον πατέρα του. Γυρίζοντας στην Ιωλκό ο Ιάσονας έχασε το ένα του σανδάλι. Ένας χρησμός προειδοποιούσε τον σφετεριστή του θρόνου ότι θα έχανε τα πάντα από τον «μονοσάνδαλο». Γι’ αυτόν τον λόγο ο θείος του Ιάσονα τον απομάκρυνε από την Ιωλκό και τον έστειλε στην Κολχίδα του Πόντου να βρει το χρυσόμαλλο δέρας. Κάπως έτσι ξεκίνησε η Αργοναυτική εκστρατεία. Το 2004 κατασκευάστηκε στον Βόλο ένα καράβι - πιστό αντίγραφο της Αργούς, του μυθικού πλοίου του Ιάσονα. το οποίο τέσσερα χρόνια αργότερα, το 2008,  πραγματοποίησε ένα πειραματικό ταξίδι: ξεκίνησε από τον Βόλο, έφτασε στην Αταλάντη (που πήρε το όνομά της από την μοναδική γυναίκα Αργοναύτη), πέρασε από την Χαλκίδα, το Σούνιο, την Κόρινθο, την Πάτρα, την Λευκάδα, την Κέρκυρα, τους Παξούς και κατέληξε πάλι στον Βόλο. Το αμέσως επόμενο καλοκαίρι το αντίγραφο της Αργούς έπλευσε πάλι, αυτήν τη φορά για την αρχαία Κολχίδα, όπου κατάφερε να φτάσει στο Μπατούμι της Γεωργίας, στο λιμάνι Πότι.

Ο τρίτος μύθος της αρχαιότητας που συνδέεται με το πανέμορφο Πήλιο είναι αυτός του γάμου του Πηλέα -που έδωσε το όνομά του στην περιοχή- με την Θέτιδα. Στην διάρκεια των γάμων τους ήταν καλεσμένοι όλοι οι θεοί εκτός από την θεά Έριδα. Κανείς δεν την ήθελε επειδή προκαλούσε συνεχώς καυγάδες. Η θεά Έριδα για να εκδικηθεί, τους έστειλε ένα χρυσό μήλο που έγραφε πάνω ότι ανήκε στην ομορφότερη. Τρεις θεές διεκδίκησαν το μήλο: η Ήρα, η Αθηνά και η Αφροδίτη. Κριτή τους έβαλαν τον όμορφο και άμυαλο Πάρη, τον γιο του Πριάμου. Η Ήρα πρόσφερε εξουσία, η Αθηνά σοφία και η Αφροδίτη του πρόσφερε την Ωραία Ελένη. Ο Πάρης επέλεξε την Αφροδίτη και από εκεί ξεκινά ένας άλλος μύθος που μας οδηγεί στον Τρωϊκό Πόλεμο που τόσο όμορφα μας διηγήθηκε ο Όμηρος.

Επί Τουρκοκρατίας οι Χριστιανοί αναγκάστηκαν να μετοικήσουν στα πιο ορεινά σημεία του Πηλίου, όπου πλήρωναν φόρο στους κατακτητές και είχαν κατά κάποιον τρόπο αυτοδιοίκηση. Εκείνη την εποχή πήγαν στα χωριά του Πηλίου Ηπειρώτες τεχνίτες, οι οποίοι έφτιαξαν τα υπέροχα αρχοντικά, τις εκκλησίες, τα γεφύρια και όλες τις πέτρινες κατασκευές που θαυμάζουμε τώρα. Σιγά σιγά αρχίζει μια εποχή ανάπτυξης: το βουνό των Κενταύρων ευλογημένο από τον Θεό παρήγαγε όλων των ειδών τα προϊόντα, τα οποία μεταφέρονταν με μουλάρια στα επίνεια των χωριών και από εκεί έπαιρναν τον δρόμο τους για τα διάφορα λιμάνια της Ευρώπης. Τον 18ο αιώνα ανοίγει το Ελληνομουσείο στη Ζαγορά, στο οποίο σπούδασε ο Ρήγας Βελεστινλής και η Σχολή των Μηλέων στην οποία δίδαξε ο Άνθιμος Γαζής.

Το 1830, στα ίχνη της αρχαίας Ιωλκού, ιδρύεται η πόλη του Βόλου. Το 1881 η Θεσσαλία ενώνεται με την μητέρα Ελλάδα. Στα τέλη του 19ου αιώνα ο Ιταλός μηχανικός Εβαρίστο Ντε Κίρικο κατασκευάζει σιδηροδρομική γραμμή που ένωνε τον Βόλο με τα χωριά του Πηλίου. Η γραμμή αυτή τελικά έφτασε έως και τις Μηλιές και λειτουργούσε κανονικά έως και την δεκαετία του 1970. Στις ημέρες μας λειτουργεί μόνο για τουριστικούς σκοπούς. Και φυσικά στον Βόλο γεννήθηκε ο γιος του Εβαρίστο, ο διάσημος ζωγράφος Τζόρτζιο Ντε Κίρικο. Μετά την Μικρασιατική καταστροφή του 1922, στον Βόλο εγκαταστάθηκαν πολλοί πρόσφυγες οι οποίοι ίδρυσαν την περιοχή της Νέας Ιωνίας του Βόλου, στην οποία θα βρείτε τα καλύτερα τσιπουράδικα. Το 2007 η πόλη του Βόλου αδελφοποιήθηκε με την πόλη της αρχαίας Κολχίδας, το Μπατούμι.

Όπως είπα στην αρχή, αυτή η γη είναι πανέμορφη και κρύβει πολλές ομορφιές. Κάποιες από αυτές είναι πολύ κοντά μας όμως, και είναι τόσο δικές μας!

Εύη Ρούτουλα

Monday, 16 January 2017

Στό γνώριμο σύνορο τοῦ Χρόνου

ἤ, Ἡ ἐφετεινή ἀπόδοση τοῦ Ἁγίου Δωδεκαημέρου


Μέ τή Γιορτή τοῦ Τιμίου Προδρόμου σφάλισε καί γιά φέτος ἡ θύρα τοῦ Ἁγίου Δωδεκαημέρου. Μιά ἀπό τίς τρυφερότερες χρονικές περιόδους, πού ἀνασαίνουν κατάνυξη καί ἱερό δέος. Γιατί φεγγοβολοῦν στήν ψυχή, τήν ἁγιότητά τους, τήν εἰρήνη καί τήν ἀδιαμφισβήτητη εὐλογία. Μέ τά Χριστούγεννα πρῶτα, πού τήν ἔλευσή τους προετοιμάζουμε σαράντα μέρες, ἀργότερα τή λησμονημένη, δυστυχῶς, ἑορτή τῆς Περιτομῆς, πού τή συνοδεύει ἡ ἐπίσης μισοξεχασμένη ἱερή Μορφή τοῦ Μ. Βασιλείου, γιά νά φτάσουμε στά Φῶτα καί νά νοιώσουμε τόν πραγματικό φωτισμό, ἀφοῦ συνειδητοποιήσαμε πιά ὅτι, «φῶς ἐκ φωτός ἔλαμψε τῶ κόσμῳ Χριστός ὁ Θεός, ὁ ἐπιφανείς Θεός, τοῦτον [λαοί] προσκυνήσωμεν». Ἄν προσέξουμε δέ καλύτερα τά ὅσα τελεσιουργοῦνται μέσα στό Χρόνο καί τό Χῶρο τῆς Ἐκκλησίας θά παρατηρήσουμε ἕνα πολύ καίριο ζήτημα πού ἔχει σημειολογικό μέν, ἀλλά πρωτίστως σωτηριολογικό χαρακτήρα. Ἔτσι νοιώθουμε, πώς τήν ἔλευση τῶν Χριστουγέννων καί κατά συνέπειαν τοῦ ἱεροῦ Δωδεκαήμερου,  μᾶς τήν μηνύει ἡ Παναγία Μητέρα μέ τή Γιορτή τῶν Εἰσοδίων Της (21 Νοεμβρίου) καί τήν ἀποδίδει ὁ Τίμιος Πρόδρομος μέ τήν πρός τιμήν Του ἱερή μας Σύναξη (7 Ἰανουαρίου). Εἶναι δέ τά δύο αὐτά Πρόσωπα ἐκεῖνα πού μαζί μέ τόν Κύριο Ἰησοῦ ἀπαρτίζουν καί συνθέτουν τό ἱερό Τρίμορφο. Νά, λοιπόν, πού μέσα στήν ἐκκλησία μας ὅλα ἔχουν τοποθετηθεῖ μέ ἀκρίβεια καί οἰκονομία, ὥστε νά ἀποβαίνουν πρός «νουθεσίαν καί ἁγιασμόν».

Μέ τή σημερινή, λοιπόν, Γιορτή πρός τιμήν τοῦ Τ. Προδρόμου, φτάσαμε καί στό γνώριμο σύνορο τοῦ Χρόνου αὐτοῦ, πού δέν εἶναι ἄλλο ἀπό τήν ἀπόδοση τοῦ Δωδεκαημέρου -ὄχι τό τέλος του, γιατί τίποτε δέν τελειώνει μέσα στή Λατρευτική μας ζωή καί μαρτυρία- στόν ἑπόμενο χρόνο, ὅπως δηλαδή, γίνεται στή σκυταλοδρομία: ὁ ἕνας παραδίδει τή σκυτάλη στόν ἄλλο,  γιά νά φτάσει ἔτσι τό πλήρωμα τοῦ ἀγωνίσματος. Στή δικιά μας δέ περίπτωση, ἀποδίδουμε τίς Γιορτές τοῦ ἔτήσιου κύκλου, μέχρι νά φτάσουμε στά Ἔσχατα πού Ἐκεῖνος ἔχει ὁρίσει, μέχρι νά ἔλθει τό πλήρωμα τοῦ Χρόνου. Ἔτσι, κι ἐμεῖς δέ ἀναχωρήσουμε ἀπό τά ἐγκόσμια, ἄλλοι θά βρεθοῦν νά ξαναγιορτάσουν, ἕως ὅτου φύγουν κι ἐκεῖνοι γιά νά συνεχιστεῖ -ὅπως ἄλλωστε συμβαίνει- «ὁ καλός ἀγώνας», ἡ συνέχεια τῆς ἱστορικῆς πορείας τῆς Ἐκκλησίας, ἕως ὅτου φτάσουμε στήν Ἡμέρα τοῦ Κυρίου, στήν ἕλευση τῆς Βασιλείας Του, πού ἄλλωστε τήν ἀναμένουμε (πρβλ. Α᾿ Κορ. 16, 22 καί Ἀποκ. 22, 17. 20), ὅπως ἀναμένουμε, μέ τήν Χάρη Του καί τό ἄλλο Δωδεκαήμερο. Ἄλλωστε, μήπως εἶναι τυχαῖο ἐκεῖνο τό, «ἄντε, καί τοῦ χρόνου» πού εὐχόμαστε;

π. Κων. Ν. Καλλιανός
7 Ἰανουαρίου 2017 - Μέ βαρυχειμωνιά...

Σημείωση: Τό κείμενο αὐτό ἑτοιμάστηκε νά σταλεῖ, ὥστε νά δημοσιευτεῖ τήν προηγούμενη Δευτέρα. Οἱ δύσκολες ὅμως καιρικές συνθῆκες, μέ τίς διακοπές τοῦ ἠλεκτρικοῦ, ἄρα καί τοῦ Διαδικτύου, τό μεταθέτουν γιά σήμερα.

Sunday, 15 January 2017

Εκδηλώσεις Ι.Α. Θυατείρων

Ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας κ. Γρηγόριος ενημέρωσε με εγκύκλιο επιστολή του το πλήρωμα της Ιεράς Αρχιεπισκοπής για τις διοργανούμενες αυτή την περίοδο ομιλίες και εκδηλώσεις. Αυτές έχουν ως εξής:


12-1-2017, Πέμπτη. Συγκέντρωση-ομιλία για τα 25χρόνα της αγλαούς Πατριαρχικής Ποιμαντορίας της Α.Θ.Π. του Οικουμενικού ημών Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου. Καθεδρικός Ναός Γενεσίου της Θεοτόκου, 305 Camberwell New Road, SE5 0TF. Ομιλητής ο Αρχιμανδρίτης Αιμιλιανός Παπαδάκης, ώρα 7.30 μ.μ.

17-1-2017, Πέμπτη. Δείπνον, υπό της Αρχιεπισκοπής προς τιμήν των συζύγων των Ιερέων και Διακόνων, των Πρεσβυτέρων και Διακονισσών της Αρχιεπισκοπής. Ιερός Ναός Αγίου Ιωάννου του Βαπτιστού, Haringey, ώρα 6.30-7.00 μ.μ.

28-1-2017, Σάββατο. Συγκέντρωση-Ομιλία για τα 25 χρόνια της Α.Θ.Π. του Οικουμενικού ημών Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου. Ιερός Ναός Εισοδίων της Θεοτόκου, 8 Arthur Place, Summer Hill, Birmingham B1 3DA. Ομιλητής ο κ. Columba Clark.

Εορτασμός των Ελληνικών και Χριστιανικών Γραμμάτων.

3-2-2017, Παρασκευή. Επίσημος εορτασμός των Ελληνικών και Χριστιανικών Γραμμάτων. Ελληνικό κέντρο, 16-18 Paddington St, W1U 5AS. Ομιλητής ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Διοκλείας κ. Κάλλιστος. Θέμα ομιλίας: «Ιερουσαλήμ και Αθήνες, οι Έλληνες Πατέρες και ο Ελληνικός Πολιτισμός», ώρα 7.30 μ.μ.

11-2-2017, Σάββατο, ώρα 7.15 μ.μ. Δείπνο και ομιλία. Η 25ετία (1991-2016) της Α.Θ.Π. του Οικουμενικού ημών Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου. Μεγάλη αίθουσα Καθεδρικός Ναός Κοιμήσεως Παναγίας, Trinity Road, London N22. Ομιλητής ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Τροπαίου κ. Αθανάσιος.

Εκπαιδευτικό Συνέδριο ΕΦΕΠΕ

12-2-2017. Κυριακή, ώρα 3.00-6.30 μ.μ. Εκπαιδευτικό Συνέδριο του ΕΦΕΠΕ για την Ελληνορθόδοξη Παιδεία. Ειδικό Σεμινάριο για την Ελληνομάθεια. Ομιλητής ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. Ιωάννης Καζάζης.

Saturday, 14 January 2017

Επετηρίδα Οικουμ. Πατριαρχείου

Με πολλή μεγάλη χαρά κρατούμε στα χέρια μας τη νεοεκδοθείσα Επετηρίδα της Μητρός Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας, του σεπτού Οικουμενικού μας Πατριαρχείου.


Η φετινή Επετηρίδα (ή «Τυπικόν», όπως ονομάζεται αλλιώς) είναι η μεγαλύτερη (1176 σελίδων) και πλουσιώτερη σε περιεχόμενα των τελευταίων ετών. Αφιερώνεται δε στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Ορθοδοξίας, που συγκλήθηκε το παρελθόν έτος στην Κρήτη.


Στον πίνακα των περιεχομένων της Επετηρίδας συμπεριλαμβάνονται το Τυπικό των Ιερών Ακολουθιών (από τον Ιανουάριο 2017 έως και τον Ιανουάριο 2018, το οποίο καταρτήσθηκε από τον Πρωτοπρεσβύτερο του Οικουμενικού Θρόνου Γεώργιο Λαδουκάκη), το ιστορικό μέρος (με αναφορά στην ιστορία του Πρωτόθρονου Πατριαρχείου), η διοικητική διάρθρωση του Οικουμενικού Πατριαρχείου (Κωνσταντινούπολη, Ελλάδα και Διασπορά) καθώς επίσης κι ενδιαφέρουσες πληροφορίες για τα Πρεσβυγενή Πατριαρχεία και τις λοιπές Αυτοκέφαλες Εκκλησίες.


Στον εμπνευσμένο Πρόλογό του, η σεπτή Κορυφή της Οικουμενικής Ορθοδοξίας Α.Θ.Π. Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος, αναφέρεται μεταξύ άλλων στην «τραγωδία της ανθρωπίνης διασπάσεως» και στον πύργο της Βαβέλ, διάσπαση η οποία «ιάθη πλήρως και οριστικώς κατά την ημέραν της Πεντηκοστής», οπότε «ετέθησαν και αι βάσεις της συνοδικότητος», με το Ιερό Ευαγγέλιο να βρίσκεται πάντα «εν τω μέσω της συνελεύσεως» των Ορθοδόξων.


Συνεχίζει δε ο Παναγιώτατος, τον ιστορικής σημασίας αυτό Πρόλογο, λέγοντας πως «απαραίτητος δια την λειτουργίαν του θεσμού της Συνόδου είναι και ο θεσμός του Πρώτου Επισκόπου», του οποίου η διακονία διασφαλίζει «την ενότητα και την ομόνοια πάντων των Επισκόπων». Ακολούθως αναφέρεται στη σύγκληση της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου κατά τον περασμένο χρόνο και ολοκληρώνει την προλογική αυτή αναφορά του με δοξολογία προς τον Άγιο Θεό, «τον καταξιώσαντα ημάς περαιώσαι εν χρηστότητι και εν ελέει και οικτιρμοίς τας εργασίας της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου ημών Εκκλησίας»!