Κοινωνία προσώπων

Μεγάλη χαρά μας έφερε η χθεσινή ημέρα. Το μεσημέρι είχαμε την εξαιρετική τιμή να φιλοξενήσουμε στο σπιτικό μας πέντε φίλους και συνοδοιπόρους στα μονοπάτια της τέχνης.

Εν όψει της σημερινής εκδήλωσης στο Ελληνικό Κέντρο Λονδίνου, για την παρουσίαση των δύο ποιητικών μου συλλογών που εκδόθηκαν πρόσφατα, κατέφθασαν από την Αθήνα, ειδικά για την εκδήλωση αυτή, τρεις ερίτιμες και πανέμορφες κυρίες: η Φιλόλογος, Ιστορικός και Εκδότρια Δρ. Περσεφόνη Γιαννέλου, η Φιλόλογος κα. Καλλιόπη Δουρέκα και η Μαθηματικός κα. Αικατερίνη Δανιήλ - Πολυχρονιάδου.

Συνδαιτυμόνες στο τραπέζι, που έστρωσε με ιδιαίτερη μαεστρία η Καπετάνισσα, είχαμε επίσης και το ζεύγος των αγαπημένων φίλων μας ζωγράφων Αλέξη και Αθηνάς Καπράρα.

Όσον αφορά τα φαγητά, σαρακοστιανά βέβαια, ομολογώ ότι όλοι μας απολαύσαμε και γευθήκαμε υπέροχες γεύσεις, αφού -όπως είναι γνωστό- εμείς έχουμε ένα θηλυκό... Μαμαλάκη στο σπιτικό μας.

Για να ζηλέψουν οι φίλοι και όχι μόνο παρουσιάζω μερικά μόνο πιάτα, όπως γεμιστά (με ρύζι) καλαμαράκια, σολομό ψητό, γαρίδες τυλιγμένες σε φύλλο και κάποια εξαιρετικά εύγευστα ινδικά φαγητά.

Και που να σας λέω για εκείνα που δεν βλέπετε, όπως μελιτζάνες παπουτσάκια, μπάμπιες, κυπριακή κολοκυθόπιτα, νηστήσιμο γαλακτομπούρεκο, κουλουράκια του κρασιού και τόσα άλλα.

Βραβείο Αναγνωστών

Όπως έγινε πρόσφατα γνωστό το τελευταίο βιβλίο του Πρίγκιπα της Νεο-Ελληνικής Λογοτεχνίας Κώστα Καρακάση, με τον τίτλο «Ο Βιολονίστας», μπήκε στην μικρή λίστα των υποψήφιων για το Βραβείο Αναγνωστών, που διοργανώνει και εφέτος το ΕΚΕΒΙ. Το βιβλίο επιλέχθηκε από τις Λέσχες αναγνωστών και τους βιβλιοπώλες ανά την Ελλάδα και η ψηφοφορία του κοινού θα διαρκέσει έως τις 7 Δεκεμβρίου ε.έ.

Ο ίδιος ο συγγραφέας αναφέρει πως «το καλύτερο βραβείο που έχω εισπράξει είναι αναμφίβολα αυτή η αστείρευτη αγάπη των αναγνωστών, η εμπιστοσύνη των σε κάθε μου κείμενο και η αναγνώριση του έργου μου ακόμα και από τους λίγους εκείνους -που για προσωπικούς τους λόγους- κρατούν τις επιφυλάξεις τους. Είμαι ευγνώμων προς όλους και γνωρίζω την ευθύνη που έχω απέναντί τους. Για τον λόγο αυτό και δεν παράγω νέα βιβλία με την ευκολία που θα μπορούσε να έχει η γραφίδα μου και παρά την αδημονία του κοινού να μου ζητά νέα αναγνώσματα. Εξ άλλου το πλέον σημαντικό που έχω εισπράξει -και που ήταν πάντα η κρυφή μου επιθυμία- από τους αναγνώστες μου ήταν ότι το κάθε βιβλίο μου είναι "διαφορετικό".... Με ικανοποιεί ιδιαίτερα και δεν θα μου άρεσε να ακούσω μια κρίση για το όποιο βιβλίο μου, που να λέει.... "μία από τα ίδια"... Ελπίζω πως έτσι θα συνεχίσω, πιστός στην προμετωπίδα της ιστοσελίδας μου, να διακονώ την Λογοτεχνία με σεβασμό απέναντι των αναγνωστών... Καλά λοιπόν τα Βραβεία, αλλά προέχει πάντα η αγάπη του κοινού...».

Σε εμάς μένει, απλά και ταπεινά, να ευχηθούμε ολόψυχα στον αξιότατο αυτό δημιουργό μετά τις 7 Δεκεμβρίου να έχει θέα από την κορυφή...

Καραθώνα [Γ΄]

Η Κατακεκρυμμένη

Κάθε φορά που επισκέπτομαι την Πατρίδα, και μάλιστα την ιδιαίτερη, ανακαλύπτω και μια άλλη ομορφιά.

Πριν από ένα μήνα, λοιπόν, κάνοντας μια βόλτα στην Καραθώνα (Ναύπλιο), είδα την ταμπέλα να δείχνει προς τον Ιερό Ναό Παναγίας Κατακεκρυμμένης.

Όπως αποκαλύπτουν και οι φωτογραφίες της ανάρτησης ο Ναός αυτός, ο οποίος είναι αφιερωμένος στη Γέννηση της Θεοτόκου, είναι κυριολεκτικά μια σπηλιά μέσα σε βράχο, πάνω στο βουνό της Καραθώνας.

Για να φθάσει κανείς εκεί πρέπει να ανέβει αρκετά σκαλοπάτια. Δεν θυμάμαι πόσα.

Η ανάβαση πάντως είναι άνετη, γιατί τα σκαλοπάτια είναι πλατιά.

Ο χώρος είναι μάλλον άγριος, αλλά όμορφος και πολύ περιποιημένος.

Μου έκανε εντύπωση το ασβέστωμα των σκαλοπατιών, της εισόδου και του Ναού.

Ένα μικρό, αλλά κομψό και λειτουργικό καμπαναριό είναι κτισμένο στο πλατύσκαλο, λίγο πριν το Ναό.

Η γαλανόλευκη σημαία μας κυματίζει στο ιστό της.

Την βρήκα πάντως σκισμένη, προφανώς γιατί ο άνεμος εκεί πάνω είναι πάντα δυνατός.

Όταν ο επισκέπτης - προσκυνητής ανέβει τελικά εκεί πάνω, ανταμείβεται από την υπέροχη θέα. Η Καραθώνα βρίσκεται κυριολεκτικά στα πόδια του. Και τότε βάζει στόχο για την επόμενη κορυφή.

Όσον αφορά την ιστορία του, φαίνεται πώς ο μικρός αυτός Ναός ήταν ασκητήριο και βρίσκεται εκεί από το 1500 περίπου. Λέγεται, μάλιστα, πως πρέπει να ανήκε στη διαλελυμένη σήμερα Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως Σωτήρος Καραθώνος.

Ο ανθρωποφάγος

Ένας ανθρωποφάγος διασχίζει κάποιο πολυσύχναστο δρόμο της Αθήνας. Σταματά έναν από τους περαστικούς και τον ρωτά:
- Μήπως σε λένε Μιχάλη;
- Όχι, απαντά εκείνος!
Γυρνάει τότε και τον τρώει! Συναντά τον επόμενο και του κάνει την ίδια ερώτηση:
- Μήπως σε λένε Μιχάλη;
- Όχι!
Τον τρώει κι αυτόν!
Η ιστορία συνεχίζεται για κάμποσες μέρες!
Συναντά, λοιπόν, τον επόμενο και τον ρωτά:
- Μήπως σε λένε Μιχάλη;
- Ναι, απαντά εκείνος!
- Άντε, ρε Μιχάλη! Έφαγα όλο τον κόσμο για να σε βρω!

Παρουσίαση Ποιητικών Συλλογών

Την ερχόμενη Δευτέρα 23 Νοεμβρίου και ώρα 7.00 μ.μ., η Εταιρεία Πελοποννησίων Μεγάλης Βρετανίας οργανώνει στο Ελληνικό Κέντρο Λονδίνου (Hellenic Centre, 16-18 Paddington Street, Marylebone London, W1U 5AS) ποιητική βραδιά, με τίτλο:

«... στην εποχή των πορτοκαλιών»

Στην εκδήλωση αυτή θα παρουσιασθούν οι δύο πρόσφατα εκδοθείσες ποιητικές συλλογές μου, «Φαεσφόρος αίνος» και «Όπου γης», μαζί με τα πρωτότυπα έργα που κοσμούν τα εξώφυλλα των βιβλίων της φίλης ζωγράφου κας Αθηνάς Μπετίνι-Καπράρα.

Την παρουσίαση θα κάνει η εκδότρια Δρ. Περσεφόνη Γιαννέλου και θα απαγγείλει ποιήματα η φιλόλογος Καλλιόπη Δουρέκα. Και οι δύο κυρίες έρχονται ειδικά από την Αθήνα για την εκδήλωση αυτή. Θα προλογίσει δε, η Πρόεδρος της Εταιρείας κα Ντίνα Κολοκυθά.

Θα ακολουθήσει δεξίωση, κατά τη διάρκεια της οποίας θα υπογραφούν τα αντίτυπα των βιβλίων.

Θα μου δώσει μεγάλη χαρά η παρουσία φίλων, γνωστών και βέβαια των συν-ιστολόγων.

Χριστουγεννιάτικα γραμματόσημα

Τα νέα Χριστουγεννιάτικα γραμματόσημα του Βασιλικού Ταχυδρομείου της Αγγλίας κυκλοφόρησαν πριν από λίγες ημέρες. Κι αφού έχουμε ήδη εισέλθει επίσημα και στην προετοιμαστική περίοδο, την ονομαζόμενη Σαρακοστή, των Χριστουγέννων, αξίζει να κάνουμε ένα σχετικό αφιέρωμα. Τα Αγγλικά Ταχυδρομεία επιθυμώντας να είναι πολιτικά σωστοί (αυτός ο σύγχρονος όρος κυβερνάει κυριολεκτικά τη ζωή της Δύσης), δεν τυπώνουν κάθε χρόνο χριστιανικά Χριστουγεννιάτικα γραμματόσημα. Το ότι τύπωσαν φέτος όμορφα, πολύχρωμα και παραδοσιακά γραμματόσημα είναι οπωσδήποτε αφορμή ειδικής αναφοράς και εορτασμού.

Στο φάκελλο πρώης ημέρας κυκλοφορίας αναφέρεται το αγιογραφικό χωρίο: «Και είπεν ο Θεός, Γενηθήτω φως. Και εγένετο φως» (Γέν. 1, 3). Επίσης αναφέρεται το γνωμικό: «Κάθε χρώμα θα πρέπει να ενθαρρύνει προσευχή». Η έμπνευση για τα φετινά Χριστουγεννιάτικα γραμματόσημα έρχεται από τα βιτρώ, τα οποία αποτελούν μεγάλη και σημαντική καλλιτεχνική παράδοση της Αγγλίας, η οποία σχετίζεται απόλυτα με την αγγλική παράδοση εκκλησιαστικής τέχνης.

Στην ελληνική γλώσσα τα βιτρώ τα ονομάζουμε υαλογραφία. Η Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα ορίζει την υαλογραφία (stained glass στην αγγλική) ως “χρωματισμένο γυαλί που χρησιμοποιείται για να κατασκευάσει κανείς διακοσμημένα παράθυρα ή άλλα αντικείμενα, τα οποία διαπερνά το φώς". Χαρακτηριστικά δείγματα υαλογραφίας αποτελούν οι πολύχρωμοι φεγγίτες των Καθεδρικών Ναών της Ευρώπης. Ως τεχνική, διαθέτει μακρά ιστορία, στη διάρκεια της οποίας επήλθαν σημαντικές διαφοροποιήσεις, τόσο ως προς την ίδια την τεχνική όσο και ως προς την θεματολογία.

Ειναι σήμερα γνωστό οτι στην αρχαία Αίγυπτο επεξεργάζονταν το γυαλί με επιδεξιότητα και οτι οι Άραβες έφτιαχναν τζαμιλίκια, συνδεδεμένα με γύψο ενισχυμένο με φυτικές ίνες και σίδερο, "κλώστρα" όπως αναφέρονται. Απο τους Άραβες άλλωστε, λόγω και των εμπορικών σχέσεων, εμπνεύστηκαν οι μαστόροι στο Πήλιο, τη Σιάτιστα, την Καστοριά και άλλες πόλεις της Κεντρικής και Β. Ελλάδας κι έφτιαξαν σε αρχοντικά τα περίφημα «γυαλοστάσια», με καθαρό Ελληνικό χαρακτήρα. Οι Σταυροφόροι λοιπόν έφεραν στην Ευρώπη τα "γυαλοστάσια", γύρω στον 10ο αιώνα και αμέσως επέφεραν μια επαναστατική καινοτομία, το μολύβι ως συνδετικό υλικό μεταξύ των κομματιών του γυαλιού. Ο λόγος που ήταν απαραίτητο κάποιο υλικό να συνδέει τα χρωματιστά ή / και ζωγραφισμένα γυαλιά μεταξύ τους ήταν ότι δεν μπορούσαν να παράγουν παρά μόνο μικρά κομμάτια γυαλιού. Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο τα μοντέρνα υλικά εισέβαλαν ορμητικά στο χώρο της διάφανης δημιουργίας εντάσσοντας αυτή την τέχνη στον ευρύτερο χώρο της Art Glass.

Λουκουμάδες

Κάθε φορά που θα βρεθώ στην αγαπημένη μου Αθήνα δεν μπορώ να μην επισκεφθώ το ζαχαροπλαστείο «Κρίνος» στην Αιόλου.

Εκεί μπορεί κανείς να γευθεί φανταστικούς (αν και πολύ πραγματικούς τελικά) λουκουμάδες.

Σερβίρονται ζεστοί, με καννέλα και τριμμένα καρύδια.

Να γλύφεις τα δάχτυλά σου δηλαδή.

Το περιβάλλον είναι κλασικού και παραδοσιακού ελληνικού καφενείου, με άριστη εξυπηρέτηση.

Τελικά, όπως βλέπετε, δεν μένει τίποτα στα πιάτα...