Εγκύκλιος του Αρχιεπισκόπου

...ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗ

Προς τους Ευλαβεστάτους Ιερείς και Διακόνους,
τους Αξιοτίμους Προέδρους και τα Μέλη των Διοικητικών Συμβουλίων,
των Βοηθητικών Αδελφοτήτων Κυριών και Δεσποινίδων,
των Σχολικών Εφορειών των Κοινοτήτων και το Χριστεπώνυμον Πλήρωμα της καθ’ ημάς Ιεράς Αρχιεπισκοπής.

Αγαπητοί μας εν Κυρίω,

«Ιδού μετανοίας η καλλονή, ψυχάς μεταπλάττει, της νηστείας προσαγωγή˙ ταύτη νηφαλέως εισελθόντες, και των πταισμάτων πιστοί λύσιν λάβωμεν» (Ύμνος Τριωδίου).

Πριν λίγες μέρες, ακούσατε από τον Ιερόν Άμβωνα το Μήνυμα της Α.Θ. Παναγιότητος του Οικουμενικού ημών Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου προς το ανά την Οικουμένην Ορθόδοξον Πλήρωμα της Μητρός Εκκλησίας, με την είσοδό μας στην κατανυκτική περίοδο της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Ο Οικουμενικός ημών Πατριάρχης εκάλεσε τους Χριστιανούς να ανανεώσουμε την πίστη μας στον Σωτήρα και Λυτρωτή του Ανθρωπίνου Γένους Χριστόν και την αγάπη μας προς την Εκκλησία Του, η οποία διακηρύσσει το κήρυγμα της Θείας Αγάπης, την οποίαν ο Θεάνθρωπος Χριστός εφανέρωσε εις τον κόσμο. Το Κήρυγμα, η Διδασκαλία, τα Πάθη, η Σταυρική Θυσία, η Ταφή και η Ανάσταση του Χριστού απετέλεσαν διά μέσου των αιώνων την ζωή της Εκκλησίας και την ελπίδα του Ανθρωπίνου Γένους.

Οι Άγιοι του Θεού άνθρωποι από καταβολής κόσμου, όπως ήταν οι Προφήτες, και οι Πατριάρχες του Αρχαίου Ισραήλ, οι Απόστολοι, οι Μάρτυρες, οι Διδάσκαλοι, και Πατέρες της Εκκλησίας, οι Μοναχοί και Μιγάδες, εβίωσαν την Διδασκαλία του Χριστού και άφησαν εις τον κόσμο αιώνια δείγματα αφοσίωσης, αρετής, υποταγής και θυσίας σε Αυτόν. Με το ζωντανό και αγιασμένο παράδειγμά τους, με την αγάπη τους προς τον άνθρωπο, με την ασίγαστη προσευχή, την εγκράτεια, την άσκηση, την νηστεία, την ελεημοσύνη, την προσευχή και τα δάκρυα της μετάνοιας και της συγγνώμης, αγίασαν την Ανθρωπότητα.

Η Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή υπενθυμίζει σε όλους μας ιεροπρεπώς τα κατορθώματα των Αγίων, τους πολυώνυμους αγώνες τους με τους οποίους καταξίωσαν την ζωή τους και προσπάθησαν να διαφυλάξουν «το κατ’ εικόνα Θεού και ομοίωσιν», με τα οποία μας έπλασεν ο Δημιουργός. Όλες αυτές τις εβδομάδες με την προβολή και την μνήμη ιερών ιστορικών Γεγονότων της ζωής της Εκκλησίας, όπως είναι η Κυριακή της Ορθοδοξίας, η Προσκύνηση του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού, το λαμπρό παράδειγμα και η σοφία των Μεγάλων Τέκνων της Εκκλησίας, όπως ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης, ο Άγιος Ιωάννης, συγγραφέας της Κλίμακος, η Αγία Μαρία η Αιγυπτία, η οποία με την μετάνοια και την αυταπάρνησή της ενέπνευσε πολλούς άλλους και οι Χαιρετισμοί της Παναγίας, θερμαίνουν την πίστη μας. Επαναφέρουν στην μνήμη μας την ένδοξη και αγία ιστορία της Εκκλησίας και τους αγώνες των παιδιών της για την δόξα του Αρχιποίμενος Χριστού. Μας υπενθυμίζουν δε όχι μόνο την θεία καταγωγή μας, αλλά και την πλουσιωτάτη, πνευματική και πολιτιστική παράδοσή μας, η οποία τροφοδοτεί την Οικουμένη.

Οι μέρες αυτές μας καλούν επίσης να συμπορευθούμε με τους Φίλους του Θεού. Μαζί με αυτούς να βιώσουμε μυστικά και σωστικά, το μυστήριο της αμωμήτου ημών Πίστεως. Ιδιαίτερα δε να μιμηθούμε το παράδειγμα των Φίλων του Θεού, οι οποίοι με επικεφαλής την Κυρίαν Θεοτόκον, συμπροσεύχονται και διαρκώς μεσιτεύουν για την ειρήνη του σύμπαντος κόσμου, για την ευστάθεια των Αγίων του Θεού Εκκλησιών και την συμφιλίωση των Λαών, για την επικράτηση της Δικαιοσύνης εις τον κόσμο και την επιστροφή του σύγχρονου ανθρώπου εις τον Θεόν. Να εναποθέσουμε, λοιπόν, μετά βαθείας εμπιστοσύνης τις μέριμνες και τα προβλήματά μας, τις αγωνίες και τις ανησυχίες μας σε Εκείνον, ο οποίος μας προσκαλεί «Δεύτε προς με πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι καγώ αναπαύσω υμάς» (Ματθ., Κεφ. 11, 28).

Η Αγία και μεγάλη Τεσσαρακοστή μας υπενθυμίζει επίσης την αμαρτία και την απομάκρυνσή μας από τον Θεό και μας καλεί σε μετάνοια και συγγνώμη. Να ζητήσουμε συγχώρηση από τον Θεό για τα αμαρτήματα, τα λάθη και τα πάθη μας και με φρόνημα ταπεινό να επιστρέψουμε στον Θεό Πατέρα, όπως έκαμεν ο άσωτος υιός του Ευαγγελίου. Μόνον έτσι θα μπορέσουμε να θεραπεύσουμε τις πληγές της ψυχής και του σώματός μας, θα απαλλαγούμε από την πλεονεξίαν, τον φθόνον, την κακία και όλα εκείνα τα αμαρτωλά πάθη που δέρνουν και βασανίζουν μικρούς και μεγάλους. Έτσι θα επανέλθει εις την δική μας την ζωή η ειρήνη της ψυχής και του νου και θα επικρατήσει η Αγάπη του Θεού και θα ξεπεραστούν πολλά από τα τόσα προβλήματα, οικονομικά και κοινωνικά, προσωπικά και εθνικά που μαστίζουν την σημερινή Κοινωνία. Όπως λέει ο υμνωδός, «Ανέτειλε το έαρ της νηστείας, και το άνθος της μετανοίας˙ αγνίσωμεν ουν εαυτούς αδελφοί, από παντός μολυσμού, τω φωτοδότη ψάλλοντες, είπωμεν˙ δόξα σοι, μόνε φιλάνθρωπε» (Ύμνος Τριωδίου).

Ευχόμενος σε όλους, άνδρες και γυναίκες, Καλό Στάδιο και με υγεία ψυχής και σώματος να διέλθωμεν την Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή με την προσδοκία και την χαρά της Αναστάσεως του Σωτήρος ημών, διατελώ μετά της εν Κυρίω αγάπης και θερμών ευχών.

Λονδίνο, ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗ, 2012

Ο Αρχιεπίσκοπος Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας Γρηγόριος

Σημείωση: Να αναγνωστεί από Άμβωνος, την Κυριακή 4 ή 11 Μαρτίου 2012.

Πανορθόδοξος Εσπερινός

Κάθε χρόνο, την Κυριακή της Ορθοδοξίας, τελείται Πανορθόδοξος Εσπερινός, σε έναν από τους Ορθόδοξους Ιερούς Ναούς του Λονδίνου, συνήθως σε έναν Καθεδρικό Ναό.

Φέτος ο Πανορθόδοξος Εσπερινός θα τελεστεί αύριο βράδυ στις 6.00 μ.μ. στον Καθεδρικό Ναό των Γεωργιανών, ο οποίος είναι αφιερωμένος στη Γέννηση του Κυρίου. Η διεύθυνση του εν λόγω Ναού είναι: Rookwood Road, London N16 6SS.

Στο Εσπερινό θα χοροστατήσει ο Σεβ. Αρχιεπίσκοπος Θυατείρων και Μεγ. Βρετανίας κ. Γρηγόριος και θα παρευρεθούν ο Σεβ. Μητροπολίτης Σουρόζ κ. Ελισαίος (Ρωσική Εκκλησία) και ο Σεβ. Αρχιεπίσκοπος Μεγ. Βρετανίας και Ιρλανδίας κ. Ζήνων (Εκκλησία της Γεωργίας). Επίσης, θα παρευρεθούν κι άλλοι αρχιερείς και λοιποί κληρικοί από τις διάφορες Ορθόδοξες δικαιοδοσίες που δρουν στο Λονδίνο.

Όλοι οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί και οι φίλοι της Ορθοδοξίας προσκαλούνται να παρευρεθούν στον Πανορθόδοξο Εσπερινό και στη δεξίωση που θα ακολουθήσει.

Υπόγειος: Manor House ή Seven Sisters

Λεωφορεία: 67, 76, 149, 243, 253, 254.

Έρανος για την Ελλάδα

Πρός τους Ευλαβεστάτους Ιερείς και Διακόνους, τους Αξιοτίμους Προέδρους και τα Μέλη των Επιτροπών των Εκκλησιών, των Βοηθητικών Αδελφοτήτων, των Σχολικών Εφορειών, τούς Εκπαιδευτικούς Συλλόγους, τα Σωματεία, τα Κόμματα και τις Οργανώσεις, και το Χριστεπώνυμο Πλήρωμα της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας.

Αγαπητοί μας εν Κυρίω,

Με την είσοδό μας εις την ιερή και κατανυκτική περίοδο της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, σας εύχομαι Καλό Στάδιο και με ειρήνη και κατάνυξη να διέλθουμε την περίοδο αυτή και με χαρά να αξιωθούμεν να εορτάσουμε τα Άγια Πάθη και την Ανάσταση του Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού.

Απευθύνω τούτο το γράμμα για να σας γνωρίσω ότι η Ιερά Αρχιεπισκοπή σε συνεργασία με όλες τις Οργανώσεις και Φορείς της Ομογένειας στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία, απεφάσισε ομοφώνως την οργάνωση εράνου οικονομικής βοήθειας προς τους εν Ελλάδι αδελφούς μας, ειδικώτερα εκείνων, οι οποίοι χρειάζονται την άμεση και έμπρακτη συμπαράσταση και αγάπη μας.

Σύμφωνα με την εισήγηση και την επιθυμία της Αυτού Μακαριότητος του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερωνύμου, ο Έρανος, η βοήθειά μας, θα αποτελείται μόνο από χρήματα, τα οποία θα συλλέγονται από τις Εκκλησίες και τις Οργανώσεις, και θα κατατίθενται εις ειδικόν λογαριασμόν της Τραπέζης, η δε υπεύθυνη προς τούτο Επιτροπή θα αναλάβει την αποστολή της δικής μας βοήθειας στην Ελλάδα.

Είναι περιττό να υπενθυμίσω ότι ο καθένας και η καθεμία από μας καλείται να συνδράμει γενναιόδωρα ώστε να εκφράσουμε με αυτόν τον τρόπο την αλληλεγγύη μας προς τους εν Ελλάδι εμπερίστατους αδελφούς μας και την διάπυρη ευχή μας για την σύντομη απομάκρυνση της οικονομικής κρίσης που μαστίζει σήμερα την Ελλάδα.

Συμβουλεύουμε λοιπόν πατρικά, και ειδικότερα τους Ιερείς και τους Προέδρους των Εκκλησιών, όπως πρωτοστατήσουν εις την οργάνωση και επιτυχία του Εράνου και στην άμεση αποστολή των χρημάτων στην Αρχιεπισκοπή σε επιταγή ως ακολούθως «GREEK ORTHODOX ARCHDIOCESE OF THYATEIRA AND GREAT BRITAIN». Τα χρήματα του Εράνου θα αποσταλούν εις την Αρχιεπισκοπή Αθηνών, η οποία οργανώνει συσσίτια και τρέφει χιλιάδες απόρου λαού καθημερινώς.

Η περίοδος αυτή της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής είναι επίκαιρη και συμβολικά μας υπενθυμίζει την φιλανθρωπία και την ελεημοσύνη και την φροντίδα για «τους Πλησίον μας», οι οποίοι έχουν ανάγκη της δικής μας φροντίδας και ενεργουμένης αγάπης και στοργής.

Αυτά αναφέρω προς ενημέρωσή σας και παρακαλώ θερμά όλους και όλες να μεριμνήσετε ανάλογα ώστε όλοι μας να συμβάλουμε κατά το μέτρον του δυνατού εις την επιτυχία του Εράνου.

Ευχαριστώ θερμά για την συνεργασία και το φιλάδελφο σας φρόνημα και την σκέψη πολλών να συνδράμουμε γενναιόδωρα τους εν Ελλάδι οικονομικά δοκιμαζομένους αδελφούς μας. Ευχόμενος σε όλους σας Καλή Σαρακοστή, διατελώ μετά θερμών ευχών και της εν Κυρίω αγάπης και τιμής.

Λονδίνο, 27 Φεβρουαρίου 2012

Ο Αρχιεπίσκοπος Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας Γρηγόριος

Σημείωση: Να αναγνωστεί από Άμβωνος την Κυριακή 4 ή 11 Μαρτίου 2012

Κουλουράκια

«Πλάθω πλάθω κουλουράκια, με τα δυό μου τα χεράκια»! Έτσι τραγουδούν τα παιδιά του νηπιαγωγείου.

Επίσης είναι γνωστό και το παρακάτω τετράστιχο:

Πλάθω κουλουράκια
με τα δυο χεράκια.
Ο φούρνος θα τα ψήσει
το σπίτι θα μυρίσει.

Εμείς -καλώς ή κακώς- δεν μπορούμε να ζήσουμε στο σπίτι μας χωρίς γλυκά και βουτήματα. Έτσι τα κουλουράκια πορτοκαλιού και κανέλλας έχουν περίοπτη θέση στο διαιτολόγιό μας.

[Να δω τι θα πει / γράψει ο γιατρός μας, μετά από τις αποκαλύψεις αυτές!]

Κι επειδή πολλοί φίλοι, όταν αναρτούμε ανάλογες φωτογραφίες μας ζητούν πάντα τη συνταγή, σπεύδουμε να την δώσουμε, για να μοιραστούμε τις ωραίες γεύσεις και με άλλους.

ΥΛΙΚΑ: 1 ½ φλυτζάνι τσαγιού λάδι, 1 ½ φλυτζάνι τσαγιού ζάχαρη, 1 ½ φλυτζάνι τσαγιού πορτοκαλάδα και λεμονάδα, ½ φλυτζάνι γλυκάνισο (αν θέλετε), 1 κουτάλι σούπας φρέσκια μαγιά, 6 κουταλιές σούπας κονιάκ, ξύσμα πορτοκαλιού, 1 ½ κιλό αλεύρι μαλακό, 8 κουταλάκια κανέλλα και 3 κουταλάκια γαρύφαλλο.

ΕΚΤΕΛΕΣΗ: Δουλεύουμε το λάδι με τη ζάχαρη και προσθέτουμε το χυμό πορτοκαλιού και λεμονιού, το κονιάκ, το ξύσμα πορτοκαλιού και τέλος το αλεύρι. Η ζύμη πρέπει να γίνει μάλλον μαλακή. Πλάθουμε τα κουλουράκια στρογγυλά και τα βουτάμε σε σουσάμι. Τα ψήνουμε σε μέτριο φούρνο για 20΄-30΄. Προσέχουμε να μην παραψηθούν, για να μη σκουρύνουν. Πρέπει να μείνουν με ένα κίτρινο ανοικτό χρώμα.

Καλή επιτυχία!

Υπάρχει Ζωή μετά τη Γέννηση;

Στην κοιλιά της εγκύου δύο έμβρυα συνομιλούν. Το ένα είναι σκεπτικιστής, το άλλο, γεμάτο εμπιστοσύνη και πίστη.

Tο γεμάτο αμφιβολίες έμβρυο ρωτάει: "Και πιστεύεις πραγματικά σε μια ζωή μετά τη γέννηση;"

Το έμβρυο που πιστεύει, απαντά: "Ασφαλώς, ναι. Για μένα είναι απόλυτα βέβαιο ότι υπάρχει ζωή μετά τη γέννησή μου. Η ζωή εδώ, είναι μόνο για να μας μεγαλώνει, ώστε να μπορούμε να προετοιμάζουμε τους εαυτούς μας για τη ζωή μετά τη γέννησή μας, έτσι ώστε να είμαστε αρκετά δυνατά για ό,τι μας περιμένει μετά."

Ο μικρός σκεπτικιστής έχει εκνευριστεί: "Αυτό είναι αρκετά ανόητο. Δεν υπάρχει ζωή μετά τη γέννηση. Πώς θα έμοιαζε μια τέτοια ζωή, ούτως ή άλλως;"

Ο μικρός πιστός όμως, υποστηρίζει: "Δε γνωρίζω. Αλλά σίγουρα θα έχει πολύ περισσότερο φως από εδώ. Και ίσως να στεκόμαστε στα πόδια μας και να τρώμε με το στόμα μας!"

Το γεμάτο αμφιβολίες έμβρυο ξεσπάει: "Ένα μάτσο ανοησίες! Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα όπως το περπάτημα. Και φαγητό με το στόμα είναι πραγματικά μια εντελώς γελοία ιδέα - έχουμε τον ομφάλιο λώρο, που μας τροφοδοτεί αρκετά καλά, ήδη! Αυτό από μόνο του μας δείχνει ότι η ζωή μετά τη γέννηση είναι αδύνατη: ο ομφάλιος λώρος είναι πολύ κοντός!"

Ο μικρός πιστός παραμένει ακλόνητος: "Είναι όντως δυνατή. Απλά μπορεί να είναι λίγο διαφορετική από ό,τι είμαστε εδώ."

Ο μικρός σκεπτικιστής σιγά-σιγά χάνει την υπομονή του μπροστά σε τόση χαζομάρα: "Κανείς, και εννοώ ποτέ κανείς, δεν ήρθε πίσω μετά τη γέννηση! Ρίξε μια ματιά σε αυτό: η γέννηση είναι απλά το Τέλος της Ζωής. Τελεία και παύλα. Και κάτι ακόμα για σένα και τα τρελά όνειρά σου: Η ζωή είναι μία μεγάλη σκοτούρα μέσα στο σκοτάδι, αυτό είναι!"

Ο μικρός πιστός δεν το αφήνει έτσι: "Το παραδέχομαι ότι δεν γνωρίζω πώς ακριβώς είναι η ζωή μετά τη γέννηση. Aλλά σε κάθε περίπτωση εμείς θα δούμε τελικά τη μητέρα μας και αυτή θα μας φροντίσει."

Ο σκεπτικιστής γούρλωσε τα μάτια του: "Μητέρα! Πιστεύεις στη μητέρα; Είναι γελοίο! Με συγχωρείς, αλλά πού είναι αυτή, θα ήθελα να σε ρωτήσω;"

Ο μικρός πιστός κάνει μια χειρονομία με το χέρι: "Αυτή είναι εδώ! Παντού γύρω μας. Ζούμε μέσα σ' αυτήν, καθώς και μέσω αυτής. Χωρίς αυτήν εμείς δεν θα ήταν δυνατόν να υπάρχουμε!"

Ο μικρός σκεπτικιστής δεν είναι δυνατόν τώρα να συγκρατηθεί: "Αυτό φτάνει πραγματικά το αποκορύφωμα της ανοησίας. Και για κανένα λόγο δεν μπορώ να δω πουθενά τη μητέρα σου. Ούτε ένα κομμάτι της. Eίναι αρκετά προφανές, γιατί απλά δεν υπάρχει!"

Το μικρό, που πιστεύει, κουνάει το κεφάλι του και κλείνει τα μάτια: "Μερικές φορές, όταν είμαστε πολύ ήσυχα, την ακούω να τραγουδά. Ή να χαϊδεύει τον κόσμο μας. Νιώθω και έχω την αίσθηση και πιστεύω σταθερά, ότι η γέννηση είναι ένα μεγάλο νέο ξεκίνημα!"

Διακεκριμένοι Βρετανοί

Η τελευταία σειρά αγγλικών γραμματοσήμων, που κυκλοφόρησε πριν από λίγες ημέρες, είναι αφιερωμένη σε δέκα διακεκριμένους Βρετανούς, οι οποίοι είχαν μεγάλη κοινωνική προσφορά στην επιστήμη, την τεχνολογία, την αρχιτεκτονική, την πολιτική και τις τέχνες.

Συγκεκριμένα παρουσιάζονται και τιμώνται οι εξής: ο αρχιτέκτονας Sir Basil Spence που σχεδίασε το νέο Καθεδρικό Ναό του Κόβεντρυ, ο μουσικός και συνθέτης Frederick Dalius, η σχεδιάστρια και κεντήστρα Mary “May” Morris, η κατάσκοπος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Odette Hallowes, ο μηχανικός και εφευρέτης Thomas Newcomen, η αοιδός όπερας Kathleen Ferrier, ο αρχιτέκτονας Augustus Pugin που σχεδίασε εσωτερικά τμήματα της Βουλής των Κοινοτήτων, ο πανεπιστημιακός και συγγραφέας Montague Rhodes James, ο μαθηματικός και μηχανικός ηλεκτρονικών υπολογιστών Alan Turing και η ακτιβίστρια Joan Mary Fry.

Τελικά είναι πολύ σημαντικό και εξαιρετικά ευγενικό να τιμάς όπως τους αξίζει εκείνους που ευεργέτησαν την Πατρίδα σου.

Ἑσπέρας, Μέγα Προκείμενον...

(ἤ, τῆς κυρα-Σαρακοστῆς τὰ εἰσόδια)

Στη μνήμη της αγαπημένης Μητέρας μου Μαγδαληνής

Τὸ μενεξελί δειλινό, ἡ μεγάλη καμπάνα τοῦ πρώτου κατανυκτικοῦ ἑσπερινοῦ, κι ὕστερα ἡ μικρὴ ἡ σύναξη τῶν πιστῶν, τῶν ὅσων πιστῶν, ποὺ περιμένουν μὲ τὸ ἄκουσμα τοῦ Μεγάλου Προκειμένου νὰ δοῦν κι ἐφέτος νὰ εἰσοδεύει ἡ Κυρὰ-Σαρακοστή. Σοβαρή, σιωπηλή, μὲ τὸ λιπόσαρκο κορμί της νὰ κινεῖται ἀνάλαφρα μέσα στὸ νυχτωμένο ναὸ ποὺ εὐωδιάζει θυμίαμα, μελισσοκέρι καὶ τὸ ἄρωμα ποὺ ἔμεινε ἀπό τὴν πρωϊνὴ τὴ λειτουργία. Ποιὸς ξέρει, ἴσως νὰ τὸ ἀναδίνει κι ὁ Ἀμνὸς τῆς Προηγιασμένης ποὺ περιμένει πάνω στὴ Ἁγία Τράπεζα «σφαγιασθῆναι καὶ δοθῆναι εὶς βρῶσιν τοῖς πιστοῖς» (βλ. Χερουβικὸ Μ. Σαββάτου)...

Ἑσπέρας προκείμενον, λοιπόν, «Μὴ ἀποστρέψεις τὸ πρόσωπόν σου ἀπὸ τοῦ παιδός σου ὅτι θλίβομαι...» Οἱ στίχοι ἀκτινοβολοῦν μὲ ἀκρίβεια στὶς ψυχὲς τὸ Φῶς τῆς Ἀναστάσεως, ποὺ ἄν καὶ ἀργεῖ, ἀχνοφέγγει στὸ βάθος τοῦ Χρόνου, τοῦ Χρόνου ποὺ ἄρχισε νὰ ντύνεται ἀπό ἀπόψε τὰ μώβ τοῦ πένθους. Μέχρι νὰ σκορπισθοῦν οἱ δάφνες καὶ τὰ ἄνθη τοῦ Μ. Σαββάτου στὸ «Ἀνάστα ὁ Θεός...», μαζὶ μὲ τὸ φωτεινό, τὸ ἀνοιξιάτικο χαμόγελο. Μέχρι τότε ὅμως...

Μέχρι τότε ὁ δρόμος εἶναι μακρὺς καὶ ἀνηφορικὸς. Κάπου-κάπου, σιμὰ στὰ βράδυα τῶν Χαιρετισμῶν, στὰ χαρμολυπικὰ τὰ Σάββατα καὶ τὶς φωτεινὲς τὶς Κυριακές, ξαποσταίνουμε, ὡς τὸ βράδυ τῆς Κυριακῆς ὅμως, ποὺ θ᾿ ἀκουστεῖ καὶ πάλι τὸ Μέγα Προκείμενο. Τότε, λοιπόν, θὰ περάσει ἀπό ἐμπρὸς μας ξανὰ ἡ Κυρα-Σαρακοστή, γιὰ νὰ μᾶς θυμίζει τὴν παρουσία της κι ἐμεῖς θὰ φυτέψουμε στὴν ψυχὴ μας ἄλλον ἔνα σπόρο ὑπομονῆς, καθὼς θὰ συλλαβίζουμε τὴν εὐχὴ τοῦ ἁγίου τῆς Κατανύξεως, τοῦ ὁσίου Ἐφραὶμ τοῦ Σύρου. «Ναὶ, Κύριε, πνεῦμα ὑπομονῆς χάρισαί μοι..»

Ὅταν μὲ τὴ Νύχτα ποὺ ἔρχεται, ἐπιστρέφουμε στὰ σπίτια μας, νοιώθουμε νὰ μᾶς συντροφεύει ἡ Κυρα-Σαρακοστὴ καὶ νὰ θρονιάζεται σὲ περίοπτη θέση, ἀφοῦ προηγουμένως μαζέψει ὅλα τὰ ἐδέσματα τῆς Τυρινῆς καὶ μᾶς θυμίσει τὸ τραγούδι ποὺ τὸ ἔλεγαν οἱ παλιὲς οἱ γιαγιές, ποὺ σήμερα δὲν ὑπάρχουν πιὰ καὶ μόνο τὰ λογια τους περπατοῦν ἀνάμεσά μας, ὅπως οἱ σεβάσμιοι οἱ ἴσκιοι τους...

«Πάει οὑ κριάτους πέθανι/ψυχουμαχάει κι οὑ τύρους/κι παίρνει τὴ περηφανιά οὑ σκόρδους κι οὑ κρουμύδους».

Ἀπό κεῖ καὶ πέρα, ἀφοῦ μᾶς σερβίρει τὰ εὐώδη νηστήσιμα καὶ ντύσει τὸ σπίτι μὲ τῆς χαρμολύπης τὸ χιτῶνα, μᾶς ὁδηγεῖ στὸ εἰκονοστάσι καὶ μὲ περισσὴ φροντίδα μᾶς δείχνει τὴ Σταύρωση καὶ τὴν εἰς Ἅδου Κάθοδον τοῦ Κυρίου, γιὰ νὰ μᾶς φιλέψει μετὰ τὴν ἐλπίδα, ὅπως ὁ παπᾶς τὸ Ἀντίδωρο στὴν Προηγιασμένη...

π. Κων. Ν. Καλλιανὸς
Κυριακὴ τῆς Τυρινῆς, 1 Μαρτίου 2009

Σημείωση ιστολόγου: Χθες βράδυ έλαβα το παρακάτω μήνυμα: «Σήμερα, Κυριακὴ τῆς Τυρινῆς, γύρω στὶς 4 καὶ λίγο πρίν τὸν Κατανυκτικὸ ἔφυγε ἡ Μητέρα μου Μαγδαληνή, 88 ἐτῶν. Παρακαλῶ εὔχου γιὰ τὴν ψυχή Της καὶ ἀφιέρωσέ της τὸ κείμενό μου ποὺ θ᾿ ἀναρτήσεις π.Κ.». Πάντα η αναχώρηση της μάνας είναι ένα μέγα γεγονός στην προσωπική ιστορία του καθενός μας. Τέλος μαζί κι αφετηρία. Αυτά τα γνωρίζει ο π. Κ. πολύ καλά. Όμως αυτή την ευαίσθητη στιγμή οφείλουμε να σταθούμε κοντά του, δίπλα του, και να απευθύνουμε μαζί του τον πατερικό λόγο: «δριμύς ο χειμών αλλά γλυκύς ο παράδεισος». Ας ευχηθούμε ολόψυχα να αναπαύσει ο Άγιος Θεός μας την καλή της ψυχή εν χώρα ζώντων! Στον αδελφό μας δε, και στην οικογένειά του, να σταλάξει ελπίδα και παρηγοριά.