tag:blogger.com,1999:blog-87812337274566690292012-01-28T00:28:47.387ZΔιακονωντας μιαν... αλλη ΕλλαδαAnastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.comBlogger12021100tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-92128285252322420132012-01-28T00:23:00.002Z2012-01-28T00:28:47.394Z<div align="justify"><em><span style="color:#000099;">Το <strong><span style="color:#009900;">Ελληνικό Κολέγιο Αγ. Παντελεήμονος στο ΒΔ Λονδίνο</span></strong> τίμησε χθες βράδυ, σε ενδοσχολικό εορτασμό, στη βάρδια που συμμετέχουν τα μεγαλύτερα παιδιά, την <strong><span style="color:#993300;">Εορτή των Αγίων Τριών Ιεραρχών και των Ελληνικών &amp; Χριστιανικών Γραμμάτων</span></strong>.<br /></div><br /><p align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-prD4aiZL4bg/TyNAr-FJayI/AAAAAAAAIsg/tKI5vZd0pYI/s1600/1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5702472677324319522" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-prD4aiZL4bg/TyNAr-FJayI/AAAAAAAAIsg/tKI5vZd0pYI/s400/1.JPG" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Ομίλησε πολύ ωραία, στα ελληνικά και αγγλικά, η Εκπαιδευτικός του Κολεγίου <strong><span style="color:#ff0000;">Θεολόγος Άννα Καλογριδάκη</span></strong>.</div><br /><p align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-5Q-Fr20aueA/TyNAsLgdATI/AAAAAAAAIss/v4jY-q185_c/s1600/2.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5702472680928510258" style="WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-5Q-Fr20aueA/TyNAsLgdATI/AAAAAAAAIss/v4jY-q185_c/s400/2.JPG" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Στο λόγο της, τον οποίο παρακολούθησαν με πολλή προσοχή όλα τα παιδιά, αναφέρθηκε στο βίο και την πνευματική προσφορά των Τριών Ιεραρχών, Βασιλείου του Μεγάλου, Ιωάννου του Χρυσοστόμου και Γρηγορίου του Θεολόγου. </div><br /><div align="center"><br /><iframe src="http://www.youtube.com/embed/6wdoU47gP9s" frameborder="0" width="640" height="480"></iframe></div><br /><br /><div align="justify">Στο τέλος όλα τα παιδιά προσκύνησαν με σεβασμό την ιερή εικόνα των Αγίων Τριών Ιεραρχών, την οποία κρατούσαν με τα αγνά χέρια τους δυο νεαροί μαθητές, ο <strong><span style="color:#ff0000;">Γιώργος</span></strong> και ο <strong><span style="color:#ff0000;">Ιάσωνας</span></strong>.</span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-9212828525232242013?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-18814646957697715602012-01-27T00:07:00.004Z2012-01-27T09:44:28.676Z<div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#006600;">Ομιλία της <span style="color:#ff0000;">Πρεσβυτέρας &amp; Εκπαιδευτικού Βιργινίας Σαλαπάτα</span><br />κατά την συνάντηση των Πρεσβυτερών<br />της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Θυατείρων &amp; Μεγ. Βρετανίας<br />Λονδίνο, 26η Ιανουαρίου 2012</span></strong><br /><br />Θέμα:<br /><strong><span style="font-size:130%;color:#3333ff;">«Εμπειρίες και ανησυχίες της Πρεσβυτέρας<br />στην Κοινότητα της Διασποράς»</span></strong></div><br /><div align="justify">Σεβασμιώτατε, Θεοφιλέστατοι, Σεβαστοί Πατέρες,<br />Ελλογιμότατε κ. Καθηγητά,<br />Αγαπητές μου συμπρεσβυτέρες,<br /><br />Θα ήθελα κατ’ αρχάς να μου επιτρέψετε να εκφράσω θερμότατες ευχαριστίες στον Σεβασμιώτατο Αρχιεπίσκοπο κ.κ. Γρηγόριο για την πρόσκλησή του στην ωραία αυτή <strong><span style="color:#993399;">Σύναξη των Πρεσβυτερών</span><span style="color:#993399;">, η οποία</span></strong> -είμαι σίγουρη πως- <strong><span style="color:#993399;">θα συμβάλλει στον πνευματικό καταρτισμό και την τροφοδοσία της ψυχής μας</span></strong>. Επίσης δε, από της θέσεως αυτής και εκ μέρους όλων μας θα ήθελα να του ευχηθώ «Εις Πολλά Έτη Δέσποτα», με την ευκαιρία της χθεσινής ονομαστικής του εορτής.<br /><br />Στεκόμενη απόψε εδώ μπροστά σας, <strong><em><span style="color:#993300;">φέρνω στη μνήμη μου όλες εκείνες τις σημαντικές και δυναμικές γυναίκες της οικογένειάς μου, που υπηρέτησαν την Αγία Εκκλησία μας ως Πρεσβυτέρες, Μοναχές, Ιεροψάλτριες, αλλά και ως απλές χριστιανές μητέρες</span></em></strong>, προσφέροντας με πνεύμα ηρωϊκό -πνευματικά και εθνικά- από το περίσσευμα της καρδιάς τους στο Χριστό και την Πατρίδα, όπως κάνουν πάντοτε οι γυναίκες της δικής μας φυλής. </div><br /><p align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-YsTHAzRexJM/TyHtGN4MdpI/AAAAAAAAIr8/pM42Pkfy1bo/s1600/1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5702099294288115346" style="WIDTH: 238px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-YsTHAzRexJM/TyHtGN4MdpI/AAAAAAAAIr8/pM42Pkfy1bo/s400/1.JPG" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Έτσι, αφού από μικρή ηλικία μαθήτευσα μέσα στο πλαίσιο αυτό, ήταν πολύ φυσιολογικό για εμένα να αποδεχθώ την πρόταση και να αναλάβω τον ιερό ρόλο της Πρεσβυτέρας, τον οποίο ρόλο κρατώ με ταπεινό πνεύμα αλλά και με χριστιανική αγωνιστικότητα για 27 συναπτά έτη, από τα οποία τα 25 είναι αφιερωμένα στη συν-διακονία -με τον Ιερέα σύζυγό μου- στην Αρχιεπισκοπή Θυατείρων. <strong><span style="color:#ff6600;">27 χρόνια μεστά, γεμάτα από πολύτιμες εμπειρίες και πολύχρωμες προκλήσεις</span></strong>. Προκλήσεις, γιατί ο χώρος στον οποίο ζούμε και διακονούμε είναι τόσο διαφορετικός από εκείνον στον οποίο -οι περισσότερες από εμάς- γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε.<br /><br />Προσωπικά θα ήθελα απόψε να μοιραστώ μαζί σας, έστω και επιγραμματικά, κάποιες ανησυχίες μου για το παρόν και την αγωνία μου για το μέλλον. Και το μέλλον είναι τα νέα παιδιά μας, αγόρια και κορίτσια. Αυτοί θα κληθούν «αύριο» να αναλάβουν τις ευθύνες και το έργο που επιτελούμε εμείς σήμερα. Στον τομέα αυτό βλέπω και αισθάνομαι μεγάλη ανησυχία. Αν και πρέπει να δηλώσω την σταθερή μου πίστη στην Πρόνοια του Αγίου Θεού μας, ο οποίος πάντοτε δίνει λύσεις στα μεγάλα αδιέξοδα της ζωής των ανθρώπων, θα πρέπει -ως Ελληνίδα- να υπογραμμίσω και την αρχαία ελληνική ρήση «συν Αθηνά και χείρα κίνει». <strong><em><span style="color:#006600;">Εμείς -η ανθρώπινη πλευρά της Εκκλησίας μας- έχουμε υποχρέωση, με όραμα και προγραμματισμό, να εργαστούμε για να εξασφαλίσουμε τη συνέχεια και την πολυπόθητη διαδοχή</span></em></strong>. </div><br /><p align="center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-ZNcl8ilzxmA/TyHtGcqQg9I/AAAAAAAAIsI/oTetKn8vh_o/s1600/2.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5702099298256192466" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 299px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-ZNcl8ilzxmA/TyHtGcqQg9I/AAAAAAAAIsI/oTetKn8vh_o/s400/2.JPG" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Έτσι, ως μητέρα δύο νέων ανθρώπων, εκ των οποίων ο ένας διακονεί ήδη την Εκκλησία μας, ως Θεολόγος και Ιεροψάλτης, νιώθω επιτακτική την ανάγκη να τονίσω ότι <strong><span style="color:#990000;">έχουμε υποχρέωση να εργασθούμε με προσοχή και με στρατηγικό σχεδιασμό, και στις οικογένειές μας, αλλά και στις Κοινότητες, όπως επίσης και κεντρικά στην Ιερά Αρχιεπισκοπή</span></strong>, για να δημιουργήσουμε τις κατάλληλες εκείνες προϋποθέσεις ώστε να δούμε στο εγγύς μέλλον, νέους και νέες, από τα σπλάχνα της Ομογένειας και της Αρχιεπισκοπής μας, να στελεχώνουν τις εκκλησίες και τα σχολεία μας.<br /><br />Για να γίνει όμως αυτό θα πρέπει να στρέψουμε την προσοχή και την φροντίδα μας στα θέματα της ανατροφής, μόρφωσης και διαμόρφωσης των χαρακτήρων των νέων μας, οι οποίοι εκ των πραγμάτων ζουν και δραστηριοποιούνται σε ένα περιβάλλον που είναι μόνο κατ’ όνομα χριστιανικό και το οποίο δεν τους παρακινεί, ούτε και τους εφοδιάζει με τον απαραίτητο ηθικο-πνευματικό εξοπλισμό για να βαδίσουν την σταυρική οδό της ιερωσύνης και της διακονίας. </div><br /><p align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-893BLeAL1y4/TyHtG8nUHwI/AAAAAAAAIsU/yBHW7VJvSxQ/s1600/3.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5702099306833780482" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-893BLeAL1y4/TyHtG8nUHwI/AAAAAAAAIsU/yBHW7VJvSxQ/s400/3.JPG" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Από την άλλη μεριά βέβαια, κι <strong><em><span style="color:#3333ff;">εκείνοι που αναλαμβάνουν σήμερα την διακονία αυτή, έρχονται στις Κοινότητές μας αντιμέτωποι με πολλά και ποικίλα ιδιαίτερα ζητήματα, που αφορούν τις συνθήκες διαβίωσης, τη νοοτροπία των λαϊκών αρχόντων, τα οικονομικά προβλήματα, διάφορες προκαταλήψεις</span></em></strong> κ.ά., τα οποία επίσης χρήζουν συγκεκριμένης προσοχής, ανάλυσης και αντιμετώπισης, για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε στην οδό της προόδου και της πραγματικής κι όχι φαινομενικής ανάπτυξης των Κοινοτήτων μας. Δυστυχώς δεν έχω περισσότερο χρόνο για να αναπτύξω την ανησυχία μου αυτή.<br /><br />Θα ήθελα, επίσης, να αναφέρω την εμπειρία μου ότι η συνειδητή και αφοσιωμένη Πρεσβυτέρα δεν είναι διακοσμητικό στοιχείο στην ιερατική οικογένεια και στην Κοινότητα. Κυριολεκτικά συν-διακονεί με τον Ιερέα σύζυγό της, σε καθημερινή μάλιστα βάση. Σχεδόν όλες οι γυναίκες της Ενορίας φθάνουν στον Ιερέα -για οποιοδήποτε ζήτημα τις απασχολεί- μέσω της Πρεσβυτέρας, με την οποία μοιράζονται πολλά από τα προβλήματα και τις ανησυχίες τους. Οι νεώτερες κυρίες, και μάλιστα οι μητέρες μικρών παιδιών αποζητούν τη συμβουλή της Πρεσβυτέρας για μια σειρά από ζητήματα που άπτονται της ανατροφής των παιδιών, αλλά και των εθίμων που πρέπει να ακολουθούνται στην οικογένεια. Οι ηλικιωμένες γυναίκες του εκκλησιάσματος ζητούν την Πρεσβυτέρα για να ομιλήσουν μαζί της στη γλώσσα που καταλαβαίνουν και εκφράζονται καλύτερα. Στην δύσκολη στιγμή της κοίμησης ενός μέλους της Κοινότητας η Πρεσβυτέρα -συνοδεύοντας τον σύζυγό της- είναι εκείνη που θα σταλάξει, με γλυκό κι ευγενικό τρόπο, λόγο και πράξη παρηγοριάς.<br /><br /><strong><span style="color:#ff6600;">Η Πρεσβυτέρα</span></strong> ήταν και παραμένει πάντα στην Παράδοσή μας άνθρωπος της προσευχής και της προσφοράς, συνειδητά αναλισκόμενη στη φροντίδα για τους άλλους ανθρώπους και για την περιβάλλουσα φύση. Για τούτο <strong><span style="color:#ff6600;">σωστά έχει χαρακτηρισθεί ως «η μητέρα της Ενορίας», η «μητερούλα» όπως την αποκαλούν οι Ρώσοι</span></strong>. </div><br /><div align="center"><br /><iframe src="http://www.youtube.com/embed/Lpdapr0FFoY" frameborder="0" width="640" height="480"></iframe></div><br /><br /><div align="justify">Τελειώνοντας τον λόγο μου, θα σας παρακαλούσα, Σεβασμιώτατε, να δεχθείτε να υποβάλλω επιγραμματικά τις δύο παρακάτω σκέψεις για συζήτηση:<br /><br />- <strong><em><span style="color:#006600;">Θεωρώ πως θα ήταν ωφέλιμο για όλες τις Πρεσβυτέρες</span></em></strong> και για τον αγώνα που καταβάλλουμε στις κατά τόπους Κοινότητές μας, παράλληλα με τους Ιερείς συζύγους μας, <strong><em><span style="color:#006600;">να συναντιόμαστε σε τακτικά χρονικά διαστήματα και να ανταλλάσσουμε απόψεις για τα ζητήματα που μας απασχολούν</span></em></strong>.<br /><br />- <strong><span style="color:#993300;">Θα ήταν, επίσης, καλή ιδέα να οργανώναμε</span></strong> στην Ιερά Αρχιεπισκοπή μας, πάντα με την άδεια και ευλογία σας Σεβασμιώτατε, <strong><span style="color:#993300;">μια Αδελφότητα Πρεσβυτερών</span></strong>, για καλύτερη επικοινωνία μεταξύ μας. Θα μπορoύσαμε ακόμα και απόψε να ορίσουμε μια προσωρινή Επιτροπή, για να επιμεληθεί των αρχών λειτουργίας μιας τέτοιας Αδελφότητας.<br /><br />Σεβασμιώτατε, Άγιοι Αρχιερείς και Σεβαστοί Πατέρες, σας παρακαλούμε να εύχεστε πάντα ενώπιον της Αγίας Προθέσως και του Ιερού Θυσιαστηρίου να μας αξιώνει ο Μεγάλος Θεός μας να αποδεικνυόμαστε αντάξιες του ρόλου μας και των προσδοκιών της Αγίας μας Εκκλησίας.<br /><br />Αγαπητές συμπρεσβυτέρες, σας εύχομαι Καλή κι Ευλογημένη Χρονιά, καλή δύναμη στην ιερή αποστολή μας κι ας έχουμε πάντοτε υπ’ όψιν μας τον λόγο του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου:<strong><em><span style="color:#3333ff;"> «ουδέν ισχυρότερον, γυναικός -και δη Πρεσβυτέρας- ευλαβούς και συνετής»!<br /></span></em></strong><br />Σας ευχαριστώ πολύ.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-1881464695769771560?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-65818508917459928482012-01-26T07:48:00.001Z2012-01-26T07:54:31.685Z<div align="justify"><strong><em><span style="color:#993300;">Η Ιερά Αρχιεπισκοπή Θυατείρων και Μεγ. Βρετανίας οργανώνει κάθε χρόνο πολυήμερους εορτασμούς με σκοπό να τιμήσει τους Αγίους Τρεις Ιεράρχες, καθώς και τα Ελληνικά και Χριστιανικά Γράμματα.</span></em></strong><br /><br />Το πρόγραμμα των φετινών εορτασμών έχεις ως εξής:<br /><br />- <strong><span style="color:#009900;">Τρίτη, 24 Ιανουαρίου</span></strong>: Θεία Λειτουργία Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου στον Καθεδρικό ναό Αγ. Πάντων Λονδίνου, χοροστατούντος του <strong><span style="color:#ff0000;">Σεβ. Αρχιεπισκόπου κ. Γρηγορίου</span></strong>.<br /><br />- <strong><span style="color:#009900;">Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου</span></strong>: Εορτή Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου. Ονομαστική Εορτή Σεβ. Αρχιεπισκόπου κ. Γρηγορίου. Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στο Παρεκκλήσιο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής.<br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-jBMBHW2bPwc/TyEGgfYBa5I/AAAAAAAAIrw/6HM5Zlb4xO0/s1600/3.Ierarxes.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5701845758475594642" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 272px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-jBMBHW2bPwc/TyEGgfYBa5I/AAAAAAAAIrw/6HM5Zlb4xO0/s400/3.Ierarxes.jpg" border="0" /></a><br />- <strong><span style="color:#009900;">Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου</span></strong>: Εσπερινός στον Ι.Ν. Αγ. Νεκταρίου στο Battersea. Ομιλία του <strong><span style="color:#ff0000;">Αρχιμ. Βασιλείου Παπαβασιλείου</span></strong>, με θέμα: «Η ζωή του Μεγ. Βασιλείου και η διδασκαλία του περί πλούτου και φτώχειας».<br /><br />- <strong><span style="color:#009900;">Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου</span></strong>: Εσπερινός στον Ι.Ν. Αγ. Ιωάννου του Βαπτιστού, Haringey, Βορείου Λονδίνου. Θα ακολουθήσει δείπνο για τις Πρεσβυτέρες της Ιεράς Αρχιεπισκοπής.<br /><br />- <strong><span style="color:#009900;">Παρασκευή, 27 Ιανουαρίου</span></strong>: Εσπερινός στον Καθεδρικό Ναό Απ. Ανδρέου, Kentish Town, χοροστατούντος του Σεβ. Αρχιεπισκόπου κ. Γρηγορίου. Ομιλία: «Περί της Ανακομιδής των λειψάνων του ιερού Χρυσοστόμου».<br /><br />- <strong><span style="color:#009900;">Κυριακή, 29 Ιανουαρίου</span></strong>: Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στον Ι.Ν. Αγίων Τριών Ιεραρχών, στο Leeds, προεξάρχοντος του Σεβ. Αρχιεπισκόπου κ. Γρηγορίου.<br /><br />- <strong><span style="color:#009900;">Δευτέρα, 30 Ιανουαρίου</span></strong>: Πανηγυρική ομιλία του <strong><span style="color:#ff0000;">Καθ. Πασχάλη Κιτρομηλίδη</span></strong> στο Ελληνικό Κέντρο Λονδίνου.<br /><br />- <strong><span style="color:#009900;">Τρίτη, 31 Ιανουαρίου</span></strong>: Εσπερινός στον Ι.Ν. Αγ. Παντελεήμονος και Αγ. Παρασκευής, στο Harrow ΒΔ Λονδίνου, χοροστατούντος του Σεβ. Αρχιεπισκόπου κ. Γρηγορίου. Θα ομιλήσει ο <strong><span style="color:#ff0000;">Αρχιμ. Χρυσόστομος Μιχαηλίδης</span></strong>.<br /><br />- <strong><span style="color:#009900;">Τετάρτη, 1 Φεβρουαρίου</span></strong>: Μέγας Εσπερινός Υπαπαντής του Κυρίου, στον Καθεδρικό Ναό Γενεσίου της Θεοτόκου, στο Camberwell Νοτίου Λονδίνου, χοροστατούντος του Σεβ. Αρχιεπισκόπου κ. Γρηγορίου.<br /><br />- <strong><span style="color:#009900;">Πέμπτη, 2 Φεβρουαρίου</span></strong>: Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στον Καθεδρικό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου, στο Wood Green Βορείου Λονδίνου, προεξάρχοντος του Σεβ. Αρχιεπισκόπου κ. Γρηγορίου.<br /><br /><em><span style="font-size:85%;color:#000099;"><strong>Σημείωση</strong>: Σε όλους τους Ναούς της Αρχιεπισκοπής Θυατείρων θα τελεσθούν Δεήσεις και Μνημόσυνα για τους Ευεργέτες και τους Εργάτες των Ελληνικών και Χριστιανικών Γραμμάτων, τα οποία οι Τρεις Ιεράρχες καλλιέργησαν κατά τρόπον υποδειγματικό με την αγία ζωή και τη σοφία τους.</span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-6581850891745992848?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-34576790758423560142012-01-25T00:37:00.004Z2012-01-25T00:47:54.732Z<div align="justify">Με μεγάλη χαρά φιλοξενούμε σήμερα στο Ημερολόγιό μας ένα αδημοσίευτο ποίημα της μεγάλης και σπουδαίας Ελληνίδας λογοτέχνιδος <strong><span style="color:#ff0000;">Καίτης Χιωτέλλη</span></strong>. Το ποίημα καθώς και το σύντομο βιογραφικό μας εστάλησαν, μέσω της φίλης και συνεργάτιδός μας <strong><span style="color:#ff0000;">Νατάσας Κεσμέτη</span></strong>, ειδικά για το ιστολόγιό μας. Είμαστε ευγνώμονες για την εύνοια αυτή!<br /><br /><em><span style="font-family:verdana;">Η κα. Αἰκατερίνη Χιωτέλλη σπούδασε Φαρμακευτική στήν Ἀθήνα, καί στή συνέχεια Γαλλική Φιλολογία, Φιλοσοφία καί Νεοελληνική Λογοτεχνία στή Γενεύη. Τό 1961 ἐξέδωσε τήν ποιητική συλλογή "Ἀνατολικοί Δρόμοι", ἐκδ. Δίφρος. Ἔκτοτε συμμετεῖχε μέ συνεργασίες της σέ πολλά συλλογικά ἔργα καί σέ βιβλία Θρησκευτικῶν Γυμνασίου καί Δημοτικοῦ. Ὑπῆρξε μέλος τῆς συντακτικῆς ἐπιτροπῆς τῶν περιοδικῶν Σκαπάνη καί Σύνορο. Δίδαξε Νεοελληνική Λογοτεχνία στή ΧΕΝ, θεωρία καί πράξη τῆς μετάφρασης στό Κέντρο Μετάφρασης καί Διερμηνείας στήν Κέρκυρα καί κατόπιν στό Ἰόνιο Πανεπιστήμιο. Ἀπό τό 1977 μέχρι σήμερα ἀσχολεῖται συστηματικά μέ τήν μετάφραση τῆς Ἁγίας Γραφῆς καί κυρίως μέ θέματα γλώσσας καί ὕφους τῶν ποιητικῶν της κειμένων. </span></em><br /></div><br /><p align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-HqeI2fvAQvk/Tx9QBW7HEZI/AAAAAAAAIrk/GiN05vgt8fk/s1600/Poulia_02.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5701363637537935762" style="WIDTH: 365px; CURSOR: hand; HEIGHT: 253px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-HqeI2fvAQvk/Tx9QBW7HEZI/AAAAAAAAIrk/GiN05vgt8fk/s400/Poulia_02.gif" border="0" /></a></p><br /><div align="justify"><em><span style="color:#000099;"><strong><span style="font-size:130%;">Π α ρ ά φ ρ α σ η</span></strong><br /><br />Ζητώ συγγνώμη, Κύριε,<br />που, δίχως να ’μαι ο δίκαιος Αβραάμ,<br />έχω κι εγώ κάτι να σε ρωτήσω:<br /><br />Καλά το γένος των ανθρώπων<br />που με τη θαυμαστή σου οικονομία<br />έχει απ’ την απώλεια σωθεί.<br /><br />Τα όντα, όμως, που απομείνανε<br />ένα σκαλί στην κλίμακα πιο κάτω,<br />τα ανθρωποειδή, όπως τα ονομάσαμε.<br />Δικά σου πλάσματα κι εκείνα,<br />μπορείς να μην τα σπλαχνιστείς;<br /><br />Ο Κύριος είπε: κάποιος τρόπος θα βρεθεί<br />για να σωθούν και τ’ ανθρωποειδή.<br /><br />Ακόμα κάτι, Κύριε, και συχώρα με<br />που συνεχίζω και τολμώ να σου μιλώ.<br />Δωσ’ μου, όμως, την άδεια, παρακαλώ,<br />να σου θυμίσω τα φτωχά μας κατοικίδια,<br />εκείνα που μοιράζονται μαζί μας<br />την καθημερινή ζωή:<br />λυπούνται, χαίρονται, παίζουν, αγωνιούν,<br />τα τρυφερά τους βλέμματα το χάδι μας αποζητούν,<br />της ύπαρξής τους το μυστήριο κρύβουν<br />μες σ’ όλα αυτά που δεν μπορούν να πούν.<br />Δεν γίνεται να βρεις εσύ τον τρόπο<br />μαζί μ’ εμάς κι εκείνα να σωθούν;<br /><br />Ο Κύριος είπε: θα φροντίσω<br />τα κατοικίδια να μη χαθούν.<br /><br />Επίτρεψέ μου, Κύριε, το θάρρος, μα θυμήθηκα<br />κάποια γλαρόπουλα με τέτοια χάρη να πετούν,<br />τόσο ανάλαφρα το κύμα να χαϊδεύουν…<br />Κι ακόμα μέσα στα κλαδιά κελαϊδισμούς ανείπωτους,<br />χρώματα στα φτερούγια λαμπερά…<br /><br />Αητούς περήφανους, όρνεα μαγαλόπρεπα<br />και ζώα του δρυμού που εσύ τα τρέφεις,<br />σύμφωνα με τον ψαλμωδό,<br />κι άλλα που στο Βιβλίο του Ιώβ εσύ προβάλλεις<br />με τι καμάρι για τις θαυμαστές τους ικανότητες,<br />λέαινες, αίγαγρους, όναγρους κι ελαφίνες<br />και στρουθοκάμηλους, βουβάλια κι ιπποπόταμους,<br />κι όλα τα κήτη τα μεγάλα που σε υπακούνε,<br />όπως το δείχνει η ιστορία του Ιωνά…<br />Για όλ’ αυτά γίνεται να μην προνοήσεις<br />και να τ’ αφήσεις να χαθούν παντοτινά;<br /><br />Ο Κύριος αποκρίθηκε: κάτι θα κάνω<br />για να σωθούν όλα τα ζώα αυτά.<br /><br />Κύριε, είπα, μη θυμώσεις<br />αν σου μιλήσω ακόμα μια φορά…<br />Για τ’ αγριολούλουδα που εσύ τα σύγκρινες<br />με τις λαμπρές του Σολομώντα τις στολές,<br />τα πεύκα στις ακρογιαλιές και τα μεγάλα δέντρα…<br />Για τις πηγές, τους καταρράχτες,<br />τις λίμνες και τα γήινα στρώματα,<br />για όσα μυστικά στης γης τα βάθη συντελούνται<br />και κρυσταλλώνονται τα ορυκτά σε τόσο τέλεια<br />και καθοριστικά για το καθένα σχήματα και χρώματα…<br />Για τα ηλεκτρόνια που αδιάκοπα και με σοφία κινούνται,<br />για όσα κρύβουν μυστικά<br />τα ελάχιστα μες στους πυρήνες σωματίδια…<br />Για τους αστερισμούς και για τ’ απρόσιτα<br />ωραία ουράνια σώματα…<br /><br />Και μια που ακόμα σου μιλώ, πες μου, είναι δυνατό<br />τα φεγγαρόφωτα και τις αστροφεγγιές,<br />τα ηλιοβασιλέματα και τις ανατολές,<br />βροντές της καταιγίδας κι αστραπές<br />κι ουράνια τόξα που είδανε εκστατικά τα μάτια μας<br />αδιάφορα έτσι να τ’ αφήσεις να χαθούν;<br />Πες μου, κι εγώ δε θα ξαναρωτήσω.<br /><br />Ο Κύριος είπε: εγώ τα έπλασα,<br />εγώ για όλα αυτά θα μεριμνήσω. </span></em></div><br /><div align="right">Καίτη Χιωτέλλη</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-3457679075842356014?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-18347179559041679652012-01-24T00:07:00.003Z2012-01-24T00:15:09.550Z<div align="justify"><em><strong><span style="color:#6600cc;">Μόλις πληροφορηθήκαμε την αναχώρηση από τη σκηνή του βίου τούτου του αγαπητού μας φίλου, πρώην δασκάλου στο Κολέγιό μας στο ΒΔ Λονδίνο και παλιού μας γείτονα <span style="color:#ff0000;">Παναγιώτη Μπουτιέρου</span>. Ο Παναγιώτης ήταν ένας νέος άνθρωπος 42 ετών, ιδιαίτερα προσηνής, φιλικός και ταλαντούχος, με μεγάλες επιδόσεις στο χώρο της μουσικής. <br /></div> <br /><p align="center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-WLgl2Cb9vH4/Tx33T_Z-59I/AAAAAAAAIrA/9-PV3ZH5Mqk/s1600/1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5700984626130905042" style="WIDTH: 368px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-WLgl2Cb9vH4/Tx33T_Z-59I/AAAAAAAAIrA/9-PV3ZH5Mqk/s400/1.JPG" border="0" /></a></p> <br /><p align="justify">Είχε εργασθεί επί σειρά ετών, ως δάσκαλος μουσικής, σε Σχολείο των Αθηνών όπου φοιτούσαν παιδιά με ειδικές ανάγκες. Από τότε είχε αναπτύξει μια ιδιαίτερα ευαισθησία για τα παιδιά αυτά και γενικώτερα για τους συνανθρώπους μας που έχουν κάποιου είδους αναπηρία. Πίστευε δε ακράδαντα ότι η μουσική είναι ένας δυναμικός τρόπος επικοινωνίας με τα άτομα αυτά. <br /></p> <br /><p align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-9ZUR9hyzWCk/Tx33UHDHMXI/AAAAAAAAIrM/CDUNzx6oKow/s1600/2.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5700984628182462834" style="WIDTH: 206px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-9ZUR9hyzWCk/Tx33UHDHMXI/AAAAAAAAIrM/CDUNzx6oKow/s400/2.JPG" border="0" /></a></p> <br /><p align="justify">Στο Λονδίνο δίδαξε σε Ελληνικό Σχολείο, σπούδασε στο Πανεπιστήμιο και συνέθεσε μουσική, ολοκλήρωσε την οικογένειά του, με την γέννηση δύο παιδιών και έκανε πολλούς φίλους. Ύστερα επέστρεψε με την οικογένειά του στην Ελλάδα και διέμεναν στην Ξάνθη. <br /></p> <br /><p align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-iPARsLQvvi4/Tx33U1v9y2I/AAAAAAAAIrY/NaQdQERhw0w/s1600/3.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5700984640718621538" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-iPARsLQvvi4/Tx33U1v9y2I/AAAAAAAAIrY/NaQdQERhw0w/s400/3.JPG" border="0" /></a></p> <br /><div align="justify">Τελικά, ο αγαπητός μας αδελφός Παναγιώτης μετέβη από τα πρόσκαιρα στα αιώνια και από τα λυπηρότερα στα θυμηδέστερα, αφήνοντας πίσω την απαρηγόρητη σύζυγό του Χρυσούλα και δύο μικρά παιδιά, τον Παντελή και τον Στέλιο. Ας είναι η μνήμη του αιώνια.</span></strong></em></div></strong></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-1834717955904167965?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-38699794067708503882012-01-23T00:06:00.001Z2012-01-23T00:09:46.034Z<div align="justify"><em><span style="font-family:verdana;">1* Κάθε μέρα ὅλο καί περισσότερο συνειδητοποιεῖς τήν ἀναξιότητά σου, καθώς μαθητεύεις ἀναμεσ᾿ ἀπό λέξεις ἱερές, Μορφές ἁγίων καί τήν ἐμφανή παρουσία τοῦ ἁγίου Πνεύματος. Ξέρεις, πώς τίποτε ἀπ᾿ ὅλ᾿ αὐτά δέ σοῦ ἀξίζει, κι ὅμως ἐσύ τά ζεῖς τά νοιώθεις, τά διακονεῖς. Κι αὐτό μέ τήν παραχώρηση τοῦ Θεοῦ, πού στέκει δίπλα σου καί σέ προσέχει, τήν κάθε σου ὥρα, τήν κάθε στιγμή πού ἀναπνέεις, πού ἁμαρτάνεις, πού ζεῖς τήν πτώση καί τήν ἀνάστασή σου.<br /><br />Τό ἐρώτημα λοιπόν πού αἰωρεῖται πάνω σου καί ζητᾶ ἀπάντηση εἶναι ἕνα. Γιατί μέ τόση περιφρόνηση ἀντιμετωπίζεις τή φιλανθρωπία, τή φιλαγαθότητα, τήν ὑπομονή, τήν καρτερία καί τή σιωπή τοῦ Θεοῦ; Ἀφοῦ γνωρίζεις, πώς δέν ἔχεις τή δυνατότητα νά βγεῖς ἀπό τό λαβύρινθο τοῦ ἑαυτοῦ σου δίχως τή δική Του συνδρομή, χωρίς τή Χάρη Του. Κι ὅμως συνεχίζεις νά βλέπεις τά πράγματα μέσ᾿ ἀπό τήν προοπτική τῆς προχειρότητας καί τῆς φιλαυτίας. Πού σημαίνει, πώς ξέρεις τί κάνεις, μά δέν γνωρίζεις τό τί πραγματικά θέλεις. Βέβαια, τό μπέρδεμα μέσα μου εἶναι παράγωγο κάποιων διεργασιῶν καί παλαιῶν ἀπροσεξιῶν, πού δέν ἄφησαν περιθώρια γόνιμου αὐτοελέγχου, ἀλλά συσσωρεύτηκαν μέ βιασύνη καί ἀφέλεια πάνω στή ψυχή μου καί κατάφεραν νά τήν καταντήσουν ἕνα χῶρο ἐντελῶς ἀκατάστατο, ὅπως λέει κι ὁ ποιητής, «σπήλαιο ληστῶν».<br /><br />Ὅμως κάποτε τά πράγματα ἀλλάζουν κι ἔρχεται ἡ μοναξιά τῆς ἐρημίας καί τῆς ὁδοιπορίας ἐν νυκτί, μέσα σέ ἀντίξοες συνθῆκες βίου καί πολλαπλᾶ μαχαιρώματα, πού τά νοιώθεις στό κορμί σου κι ὅμως εἶναι βέβαιο πώς τά ξεπερνᾶς, γιατί πρέπει νά ξαναβγεῖς στήν ἐπιφάνεια, ν᾿ ἀνεβεῖς ἀπό τό βαθύ πηγάδι πού σέ ρίξανε καί νά μιλήσεις τή γλώσσα τῆς ἀλήθειας, τῆς εἰλικρίνειας καί τῆς βεβαιότητας. Μέ λίγα λόγια νά ξεπεράσεις καί τοῦτο τό αὐτο-ποιμαντικό ἀδιέξοδο. Πάντα ὅμως μέ τή δική Του τήν φωτεινή προπόρευση, στόν προσωπικό σου τό Γολγοθά.<br /></div><br /><p align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-9nqQnWcBZmE/TxylHSKytDI/AAAAAAAAIq0/OvzoRf9ICCM/s1600/%2525ce%252591%2525cf%252581%2525ce%2525bc%2525cf%252585%2525ce%2525bd%2525cf%25258c%2525cf%252580%2525ce%2525b5%2525cf%252584%2525cf%252581%2525ce%2525b1%255B1%255D.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5700612772898976818" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-9nqQnWcBZmE/TxylHSKytDI/AAAAAAAAIq0/OvzoRf9ICCM/s400/%2525ce%252591%2525cf%252581%2525ce%2525bc%2525cf%252585%2525ce%2525bd%2525cf%25258c%2525cf%252580%2525ce%2525b5%2525cf%252584%2525cf%252581%2525ce%2525b1%255B1%255D.JPG" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">2* Νυχτωμένος δρόμος. Ἥσυχος καί ὑγρός ἀπό τό ψιλόβροχο πού σέ τυλίγει. Τό δρομολόγιο πάντα τό ἴδιο. Μόνο πού αὐτή ἡ σιωπηλή, χωρίς ἴχνη θορύβου, χωρίς ἀνθρώπους νά κυκλοφοροῦν, πορεία μέσα στή νυχτωμένη πολίχνη, ὁπού ἀπό τά φωτισμένα παράθυρα τῶν σπιτιῶν ξεχύνεται ένα γαλήνιο φως, σοῦ φέρνει στό νοῦ κάποια ἄλλα βήματα ἁγίων Μορφῶν πού τό εἰδωλό τους, ἡ σκιά τους, καθρεφτίστηκαν, ὅπως καί ἡ δικιά σου σ᾿ αὐτούς τούς δρόμους, ἀλλά σέ ἄλλα χρόνια, δίσεκτα, σκληρά καί ματωμένα. Μνημονεύεις κι ἀπόψε τόν Ἅγιο Ρηγῖνο (4ος αἰ.), τόν ὅσιο Ἱερόθεο τόν Ἰβηρίτη (1724), τόν ἅγιο Κοσμά τόν Αἰτωλό (1770), τόν ἅγιο Νεκτάριο (1898), ἀλλά καί τούς Γέροντες ἐφημερίους τῶν τότε ἕντεκα ἐνοριῶν τῆς Χώρας, μέχρι τίς ἀρχές τοῦ 20οῦ αἰ., ἀλλά καί τούς ἄλλους πνευματικούς πατέρες, ὅπως ὁ πολύς Γέροντας Σωφρόνιος Κεχαγιόγλου, ὁ φίλοςτοῦ Ἁγίου Νεκταρίου, πού βημάτισαν σ᾿ αὐτά τά πέτρινα σοκάκια, ἀφήνοντας μαζί μέ τό βηματισμό καί τό χνῶτο τῆς ἁγιότητός τους, ὡσάν ἄλλο λιβανωτό, ν᾿ ἀπλωθεῖ μέσα σέ τούτη τήν πολίχνη. Μακάριοι ὅσοι καταφέρνουν στούς καιρούς μας καί κοινωνοῦν ἀπό τήν εὐωδία τῆς ἁγιότητος, πού ὡς ἄλλη εὐλογία ἄφησαν Ἐκεῖνοι στόν τόπο μας. Κάτι τέτοιες στιγμές λοιπόν, πού μέ τή γεύση τῆς βροχῆς ἡ γῆ ἀποπνέει ἐκεῖνο τό γλυκό καί τρυφερό ἄρωμα, νομίζεις πώς μαζί μ᾿ αὐτό εἶναι ἀνεμιγμένη κι ἡ ἀνάσα τῶν Ἁγίων ἐκείνων Μορφῶν. Καί παρηγοριέσαι...</span></em></div><br /><div align="right"><em><span style="font-family:verdana;"><strong><span style="color:#ff0000;">π. Κων. Ν. Καλλιανός</span></strong></span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-3869979406770850388?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-54824293215868942192012-01-22T00:39:00.003Z2012-01-22T21:58:07.913Z<div align="justify">Η Εβδομάδα Προσευχής για την επανένωση της Χριστιανοσύνης, από τις 18 μέχρι τις 25 Ιανουαρίου, έχει διαδοθεί σε έναν συνεχώς διευρυνόμενο κύκλο Χριστιανών. Συγκεκριμένα κατά την περσινή χρονιά υπήρξαν σίγουρες αποδείξεις μιας ειλικρινούς επιθυμίας να θεραπευθούν οι διαιρέσεις της Χριστιανοσύνης, από τις οποίες η περισσότερο άξια αναφοράς ήταν ίσως το ιστορικό ταξίδι που έκανε σε κάποιους Πατριάρχες της Ορθόδοξης Εκκλησίας και στον Πάπα της Ρώμης ο Αρχιεπίσκοπος της Καντουαρίας Φίσερ. Κι ενώ υπάρχει κάθε λόγος για να συνεχίζουμε να επιμένουμε στην προσευχή, υπάρχουν επίσης λόγοι που μας υποχρεώνουν να δώσουμε ευχαριστίες για ό,τι καλό έχει ήδη επιτευχθεί. Οι παρακάτω παρατηρήσεις σκοπό έχουν να συμβάλλουν ως βοήθεια στις προσευχές και στους στοχασμούς κατά τη διάρκεια της Εβδομάδα Προσευχής.<br /><br />- Το επίθετο «μία» είναι το πρώτο από τα τέσσερα που χρησιμοποιήθηκαν από το Σύμβολο της Νικαίας στην περιγραφή της Εκκλησίας. Η ανησυχία μας για την ενότητα της Εκκλησίας μας κάνει να κινδυνεύουμε να ξεχάσουμε την Αγιότητα, την Καθολικότητα και την Αποστολικότητά της. Δεν μπορεί να υπάρχει μόνιμη ενότητα που να επιτυγχάνεται εις βάρος των άλλων τριών ιδιοτήτων.<br /><br />- Είναι αναμφίβολα αληθινό πως ο διχασμός είναι το αποτέλεσμα της αποστασίας των Χριστιανών από την Αγιότητα, την Καθολικότητα και την Αποστολικότητα, ενώ για να αποκατασταθεί αποτελεσματικά αυτή η ενότητα είναι αναγκαίο να μάθουμε το βαθύ νόημα όλων αυτών των εννοιών.</div><br /><div align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-GPdiNJxCdF0/Txtbhx8BCQI/AAAAAAAAIqo/CjLdHaIuPAI/s1600/1992.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5700250389266368770" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 291px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-GPdiNJxCdF0/Txtbhx8BCQI/AAAAAAAAIqo/CjLdHaIuPAI/s400/1992.jpg" border="0" /></a><br /><em><span style="font-size:85%;color:#993300;"><strong>Από συνάντηση Ορθοδόξων και Αγγλικανών το 1992 στη Δυτική Ουαλία.<br />Επικεφαλής της Ορθόδοξης αντιπροσωπείας ήταν ο π. Βαρνάβας.</strong></span></em></div><br /><div align="justify">- Υπάρχει μια σχέση μεταξύ των τεσσάρων ιδιοτήτων της Εκκλησίας και των τριών θεολογικών αρετών της πίστεως, ελπίδος και αγάπης. Στους σχεδιασμούς της επανένωσης είναι δυνατόν να επικεντρωθούμε στην αγάπη εις βάρος των άλλων δύο, με αποτέλεσμα η αγάπη να εκφυλισθεί σε συναισθηματικότητα. Είναι εξίσου πιθανό να επικεντρωθούμε στην πίστη εις βάρος της ελπίδος και της αγάπης. Σ’ αυτή την περίπτωση η πίστη γίνεται τυπική, νομική και αποκρυσταλλώνεται. Τελικά έχουμε πάντοτε την ανάγκη να κρατούμε την ισορροπία, μεταξύ των τριών θεολογικών αρετών και των τεσσάρων ιδιοτήτων της Εκκλησίας.<br /><br />- Είναι πάντοτε ευκολώτερο να σπάζεις από το να αποκαθιστάς, να ανατρέπεις από το να ανεγείρεις. Η απομάκρυνση του Ισραήλ από την Ιουδαία την εποχή του Ροβοάμ πραγματοποιήθηκε με πολύ απλό τρόπο, αλλά το αποτέλεσμα ήταν η μόνιμη ρήξη στον περιούσιο λαό, με τους Σαμαρίτες να παραμένουν ως χωριστή ομάδα από τους Ιουδαίους ακόμα μέχρι τις μέρες μας. Θα πρέπει λοιπόν να εκπληττόμεθα αν η οδός της επανένωσης είναι μακρά; Αντίθετα, θα πρέπει να είμαστε καχύποπτοι για την οποιαδήποτε παρακάμψη!<br /><br />- Την εποχή του Κυρίου μας οι Ιουδαίοι ήταν διαιρεμένοι σε δύο κύριες οργανωμένες ομάδες, τους Φαρισαίους και τους Σαδδουκαίους, παράλληλα με τις άλλες μικρές σχισματικές ομάδες όπως ήταν οι Ζηλωτές. Έτσι λοιπόν, στην ενσαρκωμένη ζωή Του ο Κύριός μας είδε το κακό των διχασμών. Για τούτο η προσευχή Του «ἵνα πάντες ἓν ὦσι» ήταν δυνατή, με σκοπό ο νέος Ισραήλ να μην βασανιστεί όπως και ο παλιός.<br /><br />- Σ’ αυτούς που σκέπτονται βαθιά για τα πνευματικά ζητήματα το θέαμα της διαιρεμένης Χριστιανοσύνης τους φέρνει μεγάλη θλίψη. Η απόπειρα να θεραπευθεί η πληγή του σχίσματος προσθέτει κι άλλο πόνο, λύπη για τις παρεξηγήσεις των προσπαθειών, καχυποψίες, ακόμα και εχθρικότητα απέναντι στους άλλους Χριστιανούς, αλλά όλα αυτά είναι σημάδια πως συμμετέχει κανείς, έστω και σε μικρό βαθμό, στην Υψηλή Αρχιερατική Προσευχή του Χριστού.<br /><br />- Μια επανενωμένη Εκκλησία, την οποία η αρετή της Ελπίδος μας ενθαρρύνει να προσδοκούμε, θα ήταν το coup-de-grâce για τον Σατανά (θα του επέφερε δηλαδή θανατικό πλήγμα, ή χαριστική βολή). Για τούτο θα αντισταθεί σε όλες τις προσπάθειες για την επανένωση με όλη τη δύναμη που έχει στη διάθεσή του. Τη μεγαλύτερη επιτυχία του την καταφέρνει όταν κατορθώνει να εκτρέπει όλες τις προσπάθειες και να παράγει αντί για επανένωση ακόμα μεγαλύτερη σύγχυση στις τάξεις των Χριστιανών.</div><br /><div align="right"><strong><span style="color:#ff0000;">+ Αρχιμ. Βαρνάβας Burton</span></strong><br />Orthodox Leaflet, Ιανουάριος 1961, No. 1, σσ. 2-3<br />Μετάφραση: <strong><span style="color:#ff0000;">Πρωτοπρ. Αναστάσιος Δ. Σαλαπάτας</span></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-5482429321586894219?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-51442412311564910862012-01-21T00:26:00.007Z2012-01-21T09:08:58.441Z<div align="justify"><span style="color:#000099;">Στο <strong><span style="color:#ff6600;">Κέντρο Ανατολικού Χριστιανισμού</span></strong>, που εδρεύει στο <strong><span style="color:#009900;">Κολέγιο του Heythrop (Πανεπιστήμιο του Λονδίνου)</span></strong>, οργανώθηκε στις 18 και 19 Ιανουαρίου ένα Συνέδριο, με θέμα: <strong><em><span style="color:#993300;">«Η Ανατολική Καθολική Εκκλησία στη σύγχρονη Ευρώπη»</span></em></strong>. Το Συνέδριο επικεντρώθηκε στην ιστορία του Ουνιτισμού, στην τρέχουσα κατάσταση, στις μελλοντικές προοπτικές, με παράλληλη παράθεση πολλών παραδειγμάτων. Όσον αφορά το όνομα της εκκλησιαστικής αυτής ομάδας, θα πρέπει να σημειωθεί ότι είναι γνωστή με την ονομασία Ανατολική Καθολική Εκκλησία, ενώ οι οπαδοί της ονομάζονται Έλληνες Καθολικοί (έτσι είναι γνωστοί στη Δύση), κι επίσης ως Ουνίτες (ονομασία που χρησιμοποιείται κυρίως από τον Ορθόδοξο χώρο).<br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-0QtRltqV_Cw/TxoG1qs_R4I/AAAAAAAAIps/T002LNwncqU/s1600/Heythrop-Sign.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5699875797456603010" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 123px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-0QtRltqV_Cw/TxoG1qs_R4I/AAAAAAAAIps/T002LNwncqU/s400/Heythrop-Sign.jpg" border="0" /></a><br />Οι Σύνεδροι στο εν λόγω Συνέδριο μελέτησαν συγκεκριμένα τη θέση που κατέχει μέσα στην Χριστιανοσύνη η Ουνιτική ομάδα. Είναι γεγονός ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία έχει ανοικτά ζητήματα, ακόμα δε και πληγές, από την σχέση της με τον Ουνιτισμό. Ένα από αυτά φαίνεται και από το όνομα που έχει δοθεί στον Ουνιτισμό από σύγχρονους μελετητές του, ως «ενδιάμεσες Εκκλησίες» (Churches In-between), που σημαίνει βέβαια ανάμεσα στην Ορθοδοξία και τον Ρ/Καθολικισμό. Η Ουνιτική εκκλησιαστική ομάδα παρουσιάζεται επίσης και ως μια έκφραση της ποικιλίας (diversity) της Ρ/Καθολικής Παράδοσης στον σύγχρονο κόσμο. Πάντως από την μελέτη του φαινομένου αποδεικνύεται πως οι Ουνίτες παρουσιάζουν μια διακριτή εκκλησιαστική αλλά και κοινωνική ταυτότητα, όχι αποκλειστικά και μόνο στην Ευρώπη, όπου έχουν «γεννηθεί», αλλά και διεθνώς, όπου δραστηριοποιούνται μέσω των Αποδήμων Ουνιτικών εκκλησιαστικών ομάδων.<br /><br />Ένας από τους στόχους του Συνεδρίου ήταν να ερευνήσει διάφορα πλαίσια θρησκευτικής και εκκλησιαστικής δράσης του Ουνιτισμού στον χωρόχρονο της σύγχρονης ιστορίας, μέσω της ανάλυσης πολυάριθμων περιστατικών. Τα κείμενα και τα αποτελέσματα του Συνεδρίου θα εκδοθούν από τον Εκδοτικό Οίκο «Routledge» σε ειδικό Τόμο, ο οποίος θα κυκλοφορήσει την 1η Νοεμβρίου 2012, με τίτλο «Ο Ανατολικός Καθολικός Χριστιανισμός στη σύγχρονη Ευρώπη».<br /><br />Αρκετοί από τους συγγραφείς αυτού του Τόμου συμμετείχαν στο Συνέδριο, με σκοπό να παρουσιάσουν αναλυτικά τα ευρήματά τους. Στην αρχή του Συνεδρίου τονίσθηκε πως η εν λόγω ακαδημαϊκή προσπάθεια σκοπό είχε να συμβάλλει στην κατανόηση του φαινομένου της Ανατολικής Καθολικής Εκκλησίας, αλλά και γενικώτερα της Ρ/Καθολικής Εκκλησίας. Οι Ουνίτες σύνεδροι υποστήριξαν την άποψη ότι η ομάδα τους έχει υποστεί διωγμούς, στην διάρκεια της ζωής και ιστορίας της, και από τα κομμουνιστκά καθεστώτα της Ανατολικής Ευρώπης, αλλά και από την επίσημη Ορθόδοξη Εκκλησία, η οποία δεν αποδέχεται την δράση των Ουνιτών στον χώρο της. Πάντως στο Συνέδριο αυτό συμμετείχαν και κάποιοι Ορθόδοξοι κληρικοί και λαϊκοί, οι οποίοι είχαν την ευκαιρία να εκφράσουν ελεύθερα, αλλά χωρίς πολεμική γλώσσα και ορολογία, την άποψη της Εκκλησίας μας, γύρω από το σημαντικό αυτό φαινόμενο του Ουνιτισμού.<br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-ZXJycbDFCwE/TxoKQ2BbH9I/AAAAAAAAIqE/TQORKa2HcOs/s1600/Ouvites.4.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5699879562886455250" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-ZXJycbDFCwE/TxoKQ2BbH9I/AAAAAAAAIqE/TQORKa2HcOs/s400/Ouvites.4.JPG" border="0" /></a><br />Για το ζήτημα της ονομασίας των Ουνιτών, ο σύνεδρος <strong><span style="color:#ff0000;">Simon Marincak</span></strong> που ομίλησε για την Σλοβακική Ελληνική Εκκλησία, ανέφερε πως η επίσημη ονομασία είναι «Έλληνες Καθολικοί», ενώ η <strong><span style="color:#ff0000;">Daniela Kalkandijeva</span></strong>, η οποία ομίλησε για την περίπτωση της Βουλγαρίας, είπε πως στη χώρα της η γνωστότερη και πιο διαδεδομένη ονομασία είναι «Ουνίτες».<br /><br />Στην περίπτωση της Ρουμανίας, ο <strong><span style="color:#ff0000;">Ciprian Ghisa</span></strong> ανέφερε πως η Αυστριακή Αυτοκρατορία ονόμαζε τους Έλληνες Καθολικούς ως «Ουνίτες», ενώ ονόμαζε τους Ορθόδοξους «Μη Ουνίτες» (Non-Uniates), δημιουργώντας έτσι μια πολεμική αντιπαράθεση. Ο ίδιος ομιλητής τόνισε πως η ενότητα μεταξύ των Ρ/Καθολικών και των Ουνιτών βασίσθηκε στην πίστη (in fide) κι όχι στη λατρεία (in ritu).<br /><br />Στο σημείο αυτό αξίζει να αναφερθεί πως υπάρχει οπωσδήποτε διαφοροποίηση μεταξύ Ρ/Καθολικών και Ουνιτών στον τομέα του λειτουργικού τυπικού, αφού οι Ρ/Καθολικοί χρησιμοποιούν το λατινικό τυπικό ενώ οι Ουνίτες το βυζαντινό.<br /><br />Ο <strong><span style="color:#ff0000;">Lucian Leustean</span></strong> ανέφερε πως η Ορθόδοξη Εκκλησία αντιλαμβάνεται τον Ουνιτισμό ως «δούρειο ίππο», ο οποίος θα πρέπει να καταστραφεί. Αυτό βέβαια είναι μια πραγματικότητα, αφού το Ουνιτικό ζήτημα έχει δημιουργήσει τεράστια προβλήματα σε διάφορες χώρες της Ανατολικής Ευρώπης.<br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-NCJ6k0K1lVM/TxoG18J9-VI/AAAAAAAAIp0/tUPXh9XRxVA/s1600/Ouvites.1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5699875802141555026" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-NCJ6k0K1lVM/TxoG18J9-VI/AAAAAAAAIp0/tUPXh9XRxVA/s400/Ouvites.1.JPG" border="0" /></a><br /><strong><span style="color:#993399;">Εκείνο το σημείο που δημιούργησε αίσθηση, ιδιαίτερα στους Ορθόδοξους συνέδρους, ήταν ότι αποδείχθηκε πως οι Ουνιτικές ομάδες είναι ιδιαίτερα εθνικιστικές</span></strong>, σε αντίθεση με την οικουμενικότητα του Ρ/Καθολικισμού. Απ’ ό,τι φάνηκε στο Συνέδριο η πλέον εθνοφυλετική Ουνιτική ομάδα είναι η Αρμενική, για την οποία ομίλησε ο <strong><span style="color:#ff0000;">John Wooley</span></strong>. Αυτή δέχεται ως μέλη αποκλειστικά Αρμενίους. Αυτό το γεγονός -όπως και συζητήθηκε εκτενώς- θα δημιουργήσει προβλήματα στην ύπαρξη της ομάδας αυτής, ιδιαίτερα στο τμήμα της Διασποράς της.<br /><br />Ο <strong><span style="color:#ff0000;">Anthony O’Mahony</span></strong>, ο οποίος είναι διακεκριμένος Καθηγητής του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, παρουσίασε τα αποτελέσματα της έρευνάς του αναφορικά με τους Ιταλο-Αλβανούς, που συστήνουν την Ελληνική Καθολική (Βυζαντινή) Εκκλησία της σύγχρονης Ιταλίας, και αναφορικά με την Ανατολική Βυζαντινή Καθολική Εκκλησία στην Ελλάδα και την Τουρκία. Ο ίδιος ομιλητής ανέφερε πως η δυνατότητα να αναγνωρισθεί κάποιος ως Ανατολικός Καθολικός έγινε πραγματικότητα κατά την τελευταία περίοδο της Οθωμανικής κυριαρχίας, εξ ου και η γέννηση της Ελληνικής Καθολικής Εκκλησίας σε Ελλάδα και Τουρκία, αρχής γενομένης από την Κωνσταντινούπολη. Υπογράμμισε πάντως πως στην εποχή μετά την Β΄ Σύνοδο του Βατικανού οι Ελληνόρυθμοι Καθολικοί αντιμετωπίζονται ως τμήμα της Ρ/Καθολικής Εκκλησίας και όχι ως διακριτή ομάδα. Σήμερα η Ουνιτική ομάδα των Αθηνών (η οποία όπως αναφέρθηκε αριθμεί 2500 μέλη) εξυπηρετεί τις ποιμαντικές ανάγκες Ελλήνων, Ουκρανών, Ρουμάνων, καθώς και Ουνιτών από άλλες εθνότητες, αποκτώντας έτσι έναν διεθνιστικό χαρακτήρα που υπερβαίνει στην πράξη τα όρια του εθνοφυλετισμού.<br /><br />Το παράδειγμα της Ρωσίας, το οποίο δόθηκε από την <strong><span style="color:#ff0000;">Stefanie Hugh-Donovan</span></strong>, είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον, αφού ο βασικός λόγος της γέννησής του ήταν ότι πολλοί είχαν πιστέψει ότι μέσω αυτής της Ουνιτικής οδού θα μπορούσε να προωθηθεί η ενότητα μεταξύ Ορθοδόξων και Ρ/Καθολικών.<br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-QdXko2Eq1T8/TxoKRHdgkGI/AAAAAAAAIqQ/6EA-EV953RU/s1600/Ouvites.5.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5699879567567655010" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-QdXko2Eq1T8/TxoKRHdgkGI/AAAAAAAAIqQ/6EA-EV953RU/s400/Ouvites.5.jpg" border="0" /></a><br />Στην περίπτωση πάντως της Γεωργίας, την οποία παρουσίασε ο <strong><span style="color:#ff0000;">John Flannery</span></strong>, υπάρχει ένα μυστηριώδες όσο και μοναδικό γεγονός, ότι ο <strong><span style="color:#ff0000;">Πατριάρχης Κύριλλος Β΄</span></strong> (1917-18) είναι ο μόνος αρχηγός Ορθόδοξης Εκκλησίας που έχει αναγνωρίσει με απόφασή του την «Ουνιτική Εκκλησία».<br /><br />Ο <strong><span style="color:#ff0000;">Robin Gibbons</span></strong> παρουσίασε το όχι πολύ γνωστό θέμα της Διασποράς των Ουνιτών, που αποδεικνύει τη ρευστότητα των παραδοσιακών δομών του Χριστιανισμού στη τρέχουσα χρονική συγκυρία και πραγματικότητα. Το κέντρο της Χριστιανικής μαρτυρίας και ζωής φαίνεται πως έχει μεταφερθεί εκτός της Ευρωπαϊκής ηπείρου. Ήδη, άλλες περιοχές του πλανήτη, με μεγάλες πληθυσμιακά ομάδες, πρωταγωνιστούν στον τομέα της Χριστιανικής δραστηριότητας και στην διάδοση του Ευαγγελικού μηνύματος. Η Αμερική, η υπο-Σαχάριος Αφρική, αλλά κυρίως η Ασία (με βασικές περιοχές την Ινδία και την Κίνα) βρίσκονται σήμερα στο Χριστιανικό προσκήνιο. Αυτό το νέο δεδομένο, όσον αφορά την διάδοση του Χριστιανισμού, αφορά κυρίως τους Ρ/Καθολικούς, τους Ουνίτες, τους Αγγλικανούς και τους Προτεστάντες. Η Ορθόδοξη Εκκλησία φαίνεται -τουλάχιστον από την πληθυσμιακή της σύνθεση- να είναι ακόμα επικεντρωμένη στην Ευρώπη. (Τα στοιχεία αυτά αποτελούν αποτελέσματα πρόσφατης έρευνας, η οποία -εκτός των άλλων- δείχνει πως οι Ορθόδοξοι αποτελούν το 12% του Χριστιανισμού παγκοσμίως). Το σύγχρονο φαινόμενο βέβαια των συνεχών μετακινήσεων των παραδοσιακών Χριστιανικών ομάδων και πληθυσμών δημιουργεί καινούργια δεδομένα σε παγκόσμιο επίπεδο. Η Διασπορά φανερώνεται πια ως μια πραγματικότητα που αφορά και ενδιαφέρει όλες τις Χριστιανικές Ομολογίες και Δικαιοδοσίες. Το γεγονός αυτό δημιουργεί την ανάγκη για αναζήτηση νέων και σύγχρονων λύσεων σε μια σειρά από πολλά και διάφορα προβλήματα που αναφύονται συνεχώς.<br /><br />Το Συνέδριο έδειξε με γραφικό τρόπο πως οι διάφορες εθνικές Ουνιτικές ομάδες δημιουργήθηκαν σε διαφορετικές χρονικές περιόδους, για διαφορετικούς λόγους η μία από την άλλη, χωρίς να έχουν κοινή εκκλησιολογία. Παρόλα αυτά η Ρώμη δέχθηκε όλες αυτές τις ομάδες και τις ενέταξε υπό την εκκλησιαστική της αιγίδα, έχοντας μαζί τους ευχαριστική διακοινωνία. Ήταν πραγματικά ενδιαφέρον, ειδικά για τους Ορθόδοξους συνέδρους, να διαπιστώσουν και να βεβαιωθούν πως ο Ρ/Καθολικισμός έχει μέσα στους κόλπους του διάφορες και διαφορετικές εκκλησιαστικές παραδόσεις και πρακτικές.<br /><br />Το Συνέδριο ολοκληρώθηκε με την τέλεση Θείας Λειτουργίας από τους Μελκίτες Ελληνο-Καθολικούς, στο Παρεκκλήσι του Κολεγίου του Heythrop. Το Παρεκκλήσι παραχωρήθηκε ευγενώς από τις Ρ/Καθολικές Αδελφές της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, οι οποίες το έχουν υπό την εποπτεία τους. Η άκρως ενδιαφέρουσα Θεία Λειτουργία τελέσθηκε με το Βυζαντινό τυπικό, εμπεριέχοντας όμως και στοιχεία του Λατινικού λειτουργικού τυπικού, κάνοντας έτσι την όλη Ακολουθία αρκετά διαφορετική και διακριτή, σε σχέση με αυτά που γνωρίζει κανείς ακολουθώντας ξεχωριστά την Ανατολική ή τη Δυτική λειτουργική παράδοση.</span></div><br /><div align="justify"><span style="color:#000099;"><strong><span style="color:#ff0000;">Δημήτρης Σαλαπάτας</span></strong><br /><em><span style="font-size:85%;">Θεολόγος-Διεθνολόγος</span></em></span></div><br /><div align="right"><span style="color:#000099;">Πηγή: <a href="http://www.ierovima.gr/pages/article.aspx?id=1542">ΙΕΡΟ ΒΗΜΑ</a></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-5144241231156491086?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-36152997340715036962012-01-20T00:07:00.003Z2012-01-20T00:12:51.282Z<div align="justify"><span style="font-family:verdana;"><em>Κατά τη διάρκεια του 2012 θα γιορταστούν ή θα απασχολήσουν τους ειδικούς κάποιες σημαντικές επέτειοι του παρελθόντος:<br /><br />- Τα 200 χρόνια από τη γέννηση του σπουδαίου άγγλου πεζογράφου <strong><span style="color:#ff0000;">Κάρολου Ντίκενς</span></strong> (Ολιβερ Τουίστ, Δαβίδ Κόπερφιλντ, Χριστουγεννιάτικη Ιστορία).<br /><br />- Τα 200 χρόνια από την έναρξη του Αγγλοαμερικανικού Πολέμου, που θα λήξει δύο χρόνια αργότερα “ισόπαλος” με τη συνθήκη της Γάνδης.<br /><br />- 200 χρόνια από την αποτυχημένη εκστρατεία του <strong><span style="color:#ff0000;">Μεγάλου Ναπολέοντα</span></strong> στη Ρωσία.<br /><br />- Τα 100 χρόνια από την έναρξη του Πρώτου Βαλκανικού Πολέμου, που οδήγησε στον εδαφικό διπλασιασμό της Ελλάδας και την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης.<br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-87BzZr7uCU4/TxixLnYAM7I/AAAAAAAAIpg/u2jzDfCcU1k/s1600/Lorentzos_Mavilis.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5699500141543699378" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 270px; CURSOR: hand; HEIGHT: 312px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-87BzZr7uCU4/TxixLnYAM7I/AAAAAAAAIpg/u2jzDfCcU1k/s400/Lorentzos_Mavilis.jpg" border="0" /></a><br />- Τα 100 χρόνια της Ελληνικής Αεροπορίας, που σηματοδοτείται από την πρώτη πτήση στους ελληνικούς αιθέρες του πολιτικού μηχανικού και αεροναυπηγού <strong><span style="color:#ff0000;">Εμμανουήλ Αργυρόπουλου</span></strong> (1889-1913) με αεροπλάνο τύπου Νιούπορτ, 50 ίππων (8 Φεβρουαρίου). Την ίδια ημέρα ο Αργυρόπουλος θα πετάξει για δεύτερη φορά, με συνεπιβάτη τον <strong><span style="color:#ff0000;">πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο</span></strong>, ο οποίος κατενθουσιασμένος δηλώνει ότι η Ελλάδα θα πρέπει να εκμεταλλευτεί αυτό το νέο όπλο. Δεν πέρασαν επτά μήνες και τον Σεπτέμβριο του 1912 δημιουργήθηκε στη Λάρισα ο “Λόχος Αεροπόρων”, η πρώτη πολεμική αεροπορική μονάδα της χώρας.<br /><br />- Τα 100 χρόνια από τη βύθιση του Τιτανικού.<br /><br />- Τα 100 χρόνια από τον ηρωϊκό θάνατο του ποιητή <strong><span style="color:#ff0000;">Λαυρέντιου (Λορέντζου) Μαβίλη</span></strong>.<br /><br />- Τα 50 χρόνια από τη δημιουργία των Beatles με την οριστική τους σύνθεση και την κυκλοφορία της πρώτης τους μεγάλης επιτυχίας Love Me Do.<br /><br />- Τα 50 χρόνια από τον θάνατο του σπουδαίου έλληνα μουσουργού <strong><span style="color:#ff0000;">Μανώλη Καλομοίρη</span></strong>.<br /><br />- Τα 50 χρόνια από τον θάνατο του Έλληνα <strong><span style="color:#ff0000;">γιατρού Γεώργιου Παπανικολάου</span></strong>. Από τους πρωτοπόρους της κυτταρικής βιολογίας, ανακάλυψε το Τεστ-Παπ, που ανιχνεύει τον καρκίνο της μήτρας. </em></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-3615299734071503696?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-57136863149683441462012-01-19T00:06:00.001Z2012-01-19T00:09:48.449Z<div align="justify"><em><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#000099;"><strong>Η Ουαλία η αγαπημένη και πάλι στο σαλόνι το Ημερολογίου μας. Δύο εκλεκτά τέκνα της πριγκηπικής αυτής και Κέλτικης γης, παρουσιάζονται μέσα από τούτη την ανάρτηση.</strong></span></em></div><br /><div align="justify"><strong><em><span style="font-family:Times New Roman;font-size:130%;color:#000099;"></span></em></strong></div><br /><div align="center"><em><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#000099;"><strong><iframe src="http://www.youtube.com/embed/R7KxjEG-cHk?rel=0" frameborder="0" width="640" height="480"></iframe></strong></span></em></div><em><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#000099;"><strong><br /><div align="justify"><br />Ο ένας είναι ο <span style="color:#ff0000;">Euros Bowen</span>, ο μέγας Ποιητής της σύγχρονης Κέλτικης λογοτεχνίας. Ο άλλος ο <span style="color:#ff0000;">Jeffrey Gainer</span>, Αγγλικανός Ιερέας και Πανεπιστημιακός Καθηγητής, αγαπημένος οικογενειακός φίλος.</div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="center"><iframe src="http://www.youtube.com/embed/c8F_0FoWflA?rel=0" frameborder="0" width="640" height="480"></iframe></div><br /><div align="justify"><br />Και για τους δύο έχουμε αφιερώσει ειδικές αναρτήσεις στο παρελθόν. Σε τούτη εδώ τους φέρνουμε κοντά τον έναν στον άλλον, με τον Gainer να διαβάζει ποιήματα του Bowen.</div><br /><div align="center"><br /><iframe src="http://www.youtube.com/embed/pJhgibMzh7o?rel=0" frameborder="0" width="640" height="480"></iframe></div><br /><div align="justify"><br />Το σημαντικό βέβαια είναι, εκτός από την ποίηση αυτή καθ’ αυτή, η γλώσσα, η Ουαλική. Η ολιγομιλούμενη αλλά πολύτιμη αυτή λαλιά είναι ένας πραγματικός λογοτεχνικός και πολιτιστικός θησαυρός για τους Κέλτες και για όλους τους καλλιεργημένους ανθρώπους.</strong></span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-5713686314968344146?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-34883206672540196412012-01-18T00:09:00.002Z2012-01-18T00:16:38.022Z<div align="justify"><em><span style="color:#006600;">Στην Κοινότητα Αγ. Παντελεήμονος ΒΔ Λονδίνου πραγματοποιήθηκε την περασμένη Κυριακή, 15η Ιανουαρίου 2012, Πνευματική Σύναξη. Κατά τη Σύναξη αυτή ομίλησε η <strong><span style="color:#ff0000;">Φιλόλογος κα. Αλεξάνδρα Δήμου</span></strong>, Καθηγήτρια στο Ελληνικό Κολέγιο Αγ. Παντελεήμονος και Υποψήφια Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, με θέμα: <span style="color:#000099;"><strong>«Η γυναίκα στο Πακιστάν»</strong></span>. <br /></div> <br /><p align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-D3TD6Tb346g/TxYOpkDHydI/AAAAAAAAIpI/iUaJNUkSjkM/s1600/1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5698758485698136530" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-D3TD6Tb346g/TxYOpkDHydI/AAAAAAAAIpI/iUaJNUkSjkM/s400/1.JPG" border="0" /></a></p> <br /><div align="justify">Η κα. Δήμου παρουσίασε το ενδιαφέρον θέμα της με βαθιά γνώση και γλαφυρό τρόπο και κράτησε το ενδιαφέρον του ακροατηρίου από την αρχή μέχρι το τέλος της ομιλίας της. Στην παρουσίαση αυτή χρησιμοποιήθηκαν και πολύ χαρακτηριστικές έγχρωμες διαφάνειες. </div> <br /><p align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-ToEqLuWSYB0/TxYOpwpH-II/AAAAAAAAIpU/0Vod2r4yQIE/s1600/2.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5698758489078757506" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-ToEqLuWSYB0/TxYOpwpH-II/AAAAAAAAIpU/0Vod2r4yQIE/s400/2.JPG" border="0" /></a></p> <br /><p>Τα κύρια θέματα που αναφέρθηκαν στην εν λόγω ομιλία ήταν: <br /> <br />- Γενικά χαρακτηριστικά του Πακιστάν (σύνορα, φυλές, γλώσσα, θρησκεύματα) <br /> <br />- Ο τρόπος ζωής στις πόλεις και στην ύπαιθρο του Πακιστάν <br /> <br />- Η θέση της γυναίκας στην κοινωνία του Πακιστάν <br /> <br />- Οι επαγγελματικές δραστηριότητες των γυναικών στο Πακιστάν <br /> <br />- Η ενδυμασία τους <br /> <br />- Η εκπαίδευσή τους <br /> <br />- Η τροφή της οικογένειας <br /> <br />- Ο γάμος, τα έθιμα, οι γιορτές <br /> <br />- Διακεκριμένες γυναίκες του Πακιστάν </p> <br /><p align="center"><iframe src="http://www.youtube.com/embed/uin3RRPX6X0?rel=0" frameborder="0" width="640" height="480"></iframe></p> <br /><p>Στο τέλος της ομιλίας έγινε εκτενής συζήτηση και η κα. Δήμου δέχθηκε πολλές και διάφορες ερωτήσεις από το ακροατήριο, στις οποίες απάντησε αναλυτικά και με πλούσια επιχειρήματα, από τη γνώση και την οικογενειακή εμπειρία της, αφού ο σύζυγός της είναι Πακιστανός.</span></em> </p></span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-3488320667254019641?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-84841096056847115652012-01-17T00:03:00.002Z2012-01-17T00:08:52.284Z<div align="justify">Προχθές την Κυριακή έκοψαν την καθιερωμένη Βασιλόπιτα οι Πελοποννήσιοι Μεγάλης Βρετανίας.<br /></div><br /><p align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-qo_DJt8hB9c/TxS7oEJ5kDI/AAAAAAAAIoM/U00YKrv5JCY/s1600/1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5698385725514944562" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-qo_DJt8hB9c/TxS7oEJ5kDI/AAAAAAAAIoM/U00YKrv5JCY/s400/1.JPG" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Η παραδοσιακή τελετή και το εορταστικό γεύμα πραγματοποιήθηκαν στο εστιατόριο του Πελοποννήσιου <strong><span style="color:#ff0000;">Πέτρου Οχτάρα</span></strong>, στο κεντρικό Λονδίνο. </div><br /><p align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-4bSBBBDqngw/TxS7oRmSq6I/AAAAAAAAIoY/Zk1SaU2S0Iw/s1600/2.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5698385729123691426" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-4bSBBBDqngw/TxS7oRmSq6I/AAAAAAAAIoY/Zk1SaU2S0Iw/s400/2.JPG" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Της τελετής προέστη ο ιδρυτής και πρώτος Πρόεδρος της Εταιρείας Πελοποννησίων <strong><span style="color:#ff0000;">Πρωτοπρ. Αναστάσιος Δ. Σαλαπάτας</span></strong>. </div><br /><p align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-2Ai0G5BrfRg/TxS7qPMEGyI/AAAAAAAAIok/laeJXYSwIaE/s1600/3.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5698385762836552482" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 364px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-2Ai0G5BrfRg/TxS7qPMEGyI/AAAAAAAAIok/laeJXYSwIaE/s400/3.JPG" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Η Πρόεδρος <strong><span style="color:#ff0000;">κα. Ντίνα Κολοκυθά</span></strong> και τα εκλεκτά μέλη του Δ.Σ. υποδέχονταν τους πολλούς καλεσμένους, που γέμισαν ασφυκτικά το εστιατόριο, με χαρά και χαμόγελο. </div><br /><p align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-glzYjwjYj5c/TxS7qU8SeDI/AAAAAAAAIow/RVICIFbR01I/s1600/4.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5698385764380997682" style="WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-glzYjwjYj5c/TxS7qU8SeDI/AAAAAAAAIow/RVICIFbR01I/s400/4.JPG" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Τις δύο εύγεστες βασιλόπιτες ετοίμασε και προσέφερε το μέλος του Δ.Σ. <strong><span style="color:#ff0000;">κα. Σωτηρία Κατσαρού</span></strong>.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-8484109605684711565?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-61344154702289179852012-01-16T00:08:00.005Z2012-01-16T00:19:54.403Z<div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#990000;">ἤ, Ὁ καιρός τῆς ἡσυχίας καί τῆς ἀνασυγκρότησης τοῦ ποιμένα</span></strong></div><br /><div align="justify">῝Οταν χαμηλώσει τό φῶς τῆς μέρας, ὅταν οἱ σιωπηλοί οἱ ἴσκιοι ἀρχίζουν τό σεργιάνι τους στίς σκοτεινές τοῦ Ναοῦ γωνίες, κάπου τότε, στό σύνορο τῆς μέρας μέ τή νύχτα, ἀρχίζει βραδινή ἐπιστροφή τοῦ ποιμένα: εἴτε ἁπλός παπᾶς εἶναι αὐτός, εἴτε βαθμοφόρος κληρικός, εἴτε Ἐπίσκοπος. Γιατί ἔχει τόση σημασία αὐτή βραδινή ἐπιστροφή...<br /><br />Ἐπιστρέφεις λοιπόν ὕστερ’ ἀπό τήν ἔνταση τῆς μέρας, ἀπό τήν ἐπικίνδυνη ἐν πολλοῖς ὁδοιπορία σου πάνω σέ ὁριακά σημεῖα, στήν κόψη τοῦ ξυραφιοῦ, ἐπιστρέφεις στό ταμεῖον σου, στό σπίτι, στό κελλί, στόν χῶρο τῆς δικῆς σου ἡσυχίας καί ἀνάπαυσης. Καί μέσα στή σωτήρια τῆς νύχτας ἡσυχία, ἔστω καί γιά ἐλάχιστες στιγμές, ἐπιδιώκεις τήν εὐλογημένη μόνωση, γιά νά ξεκουκίσεις τό προσωπικό σου κομποσκοίνι τῶν ὅσων εἶδες, ἄκουσες, ἔζησες κατά τή διάρκεια, στό μῆκος δηλαδή τῆς μέρας πού τέλειωσε. Μέ λίγα λόγια ἀποθέτεις ἐμπρός σου τά ὅσα, ὡς ἄλλο ἄχθος φέρεις, λόγια κι ἔργα, δικά σου, τῶν συναδελφῶν σου, τῶν προϊσταμένων σου, τοῦ κόσμου κι ἀρχίζεις ὡς ἄλλος φιλότιμος, κατά τόν ποιητή, ἔμπορος τό ξεχώρισμα, καθώς μετρᾶς, </div><br /><div align="center">“...τό βράδυ, κέρδη,<br />ζημιές δοῦναι - λαβεῖν, τά φριχτά λάθη σου...”<a title="" style="mso-footnote-id: ftn1" href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=8781233727456669029#_ftn1" name="_ftnref1">[1]</a>, </div><br /><div align="justify">πασχίζοντας νά βάλεις μιά τάξη μέσα σου.<br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-CQK81vvfPaE/TxNrMIZ4jfI/AAAAAAAAIn0/zy7C-t2N0yA/s1600/1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5698015809712459250" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-CQK81vvfPaE/TxNrMIZ4jfI/AAAAAAAAIn0/zy7C-t2N0yA/s400/1.JPG" border="0" /></a><br />Οἱ ἐλάχιστες καί πολύ χρήσιμες, ὡς ἄλλη ἀντιβίωση χαρές ἀπομένουν στήν ἄκρη γιά σερμαγιά. Κι αὐτές δέν μπορεῖ νά εἶναι, παρά μιά συγκαταβατική κουβέντα, μιά εἰλικρινής χειραψία, ἕνα χαμόγελο ἀδελφικό χωρίς τό φτιασίδωμα τῆς ἠθοποιίας, ἀλλά καί μιά σωστή, χωρίς βιασύνη, πνευματική συνάντηση, ὅπου ξεδιπλώνεται ἡ ψυχή κι ἀνασαίνει εὐλογημένη. Σιμά δέ μ’ αὐτές γειτονεύουν καί οἱ στιγμές, οἱ ὧρες, μέ τούς ἔντονους ρυθμούς, πού σφυροκοποῦν τή ψυχή, τήν τραυματίζουν πολλές φορές, καθώς ἐντοπίζεται τό πάθος τοῦ ἐγωϊσμοῦ πού φέρεις καί πού τό χρησιμοποιεῖς γιά νά ὑπάρξει δυνατότητα ὥστε νά παρεμποδιστεῖ ὁ ἄλλος καί νά κερδίσεις ἐσύ τήν εὔνοια ἤ καί τό ἀντίθετο. Ἐπίσης συνυπάρχει ἡ ἀχαρακτήριστη συμπεριφορά, τήν ὁποία δείχνεις ἤ σοῦ δείχνουν, ὅπως οἱ εἰρωνίες, οἱ σαρκασμοί, ἡ περιφρόνηση κι ὁ αὐταρχισμός, στοιχεῖα δηλαδή πού ἀπομακρύνουν τή Χάρη τοῦ Θεοῦ γιά κοινωνία ἀγάπης καί συνδιαλλαγῆς.<br /><br />Πιό ἁπλά, ὅλ’ αὐτά σοῦ ἐπιτρέπουν νά σταθεῖς ἀπέναντι στόν ἑαυτό σου καί ν’ ἀρχίσεις νά μετρᾶς ἕνα - ἕνα τά τραύματά σου ἤ καί τά λάθη σου. Στίς περιπτώσεις αὐτές μοναδική καταταφυγή εἶναι ἡ προσευχή κι ὕστερα ὁ Γέροντας γιά τήν ἐξαγόρευση, γιά τήν ἐνίσχυση.<br /><br />«Εὐθύς πρός τόν πνευματικόν ἰατρόν δράμωμεν, ἀναφέρει ὀ Ἅγιος Συμεών ὁ Νέος Θεολόγος, καί τόν ἰόν τῆς ἁμαρτίας (κι ὅλης τῆς φαρμακωμένης μας αἴσθησης) διά τῆς ἐξαγορεύσεως ἐξεμέσωμεν...»<a title="" style="mso-footnote-id: ftn2" href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=8781233727456669029#_ftn2" name="_ftnref2">[2]</a>, γιά νά μαζέψουμε τά κομμάτια τοῦ θρυμματισμένου μας εἶναι καί νά βροῦμε τό κουράγιο ν’ ἀνασυνθέσουμε τή ψυχή μας μέ προσευχή καί αὐτοθεώρηση. Εἶναι κάτι πού ὁ Θεός κατά τό νυκτερινόν στάδιον μᾶς προσφέρει μέ τή συνδρομή καί τοῦ ὕπνου, πού ξεκουράζει τήν ταραγμένη μας ὑπόσταση.<br /><br />Γράφοντας πρίν ἀπό χρόνια ἕνας Νεοέλληνας διανοητής γιά τή νυχτερινή ἡσυχία καί τό βάλσαμο πού ἀφήνει στίς πληγές, σημείωνε μεταξύ τῶν ἄλλων καί τά ἑξῆς:<br /><br />“Κάθε βράδυ, μαζεύεται κανείς στό σπίτι του, καί μέσα στήν στοργική σιγή τῆς νύχτας παλεύει νά βγάλει ἀπό μέσα του τά μαχαίρια πού ὅλη μέρα τοῦ ἔριχναν, νά ἐπιδέσει τίς πληγές του, νά νεκρώσει τούς πόνους του καλώντας στά βλέφαρά του τόν ὕπνο”<a title="" style="mso-footnote-id: ftn3" href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=8781233727456669029#_ftn3" name="_ftnref3">[3]</a>.<br /><br />Συνεχίζοντας, θά ἤθελα νά προσθέσω στά παραπάνω, πώς τά μαχαίρια ποτέ δέν μπορεῖς νά τά βγάλεις μόνος σου. Ἀπαιτεῖται βοήθεια ἄνωθεν. Βοήθεια πού προσμετρᾶται σέ ὑπομονή, προσευχή, ταπείνωση, δάκρυα, ἀντοχή καί ξεκαθάρισμα τῶν ὅσων περιττῶν φέρεις μέσα σου...<br /><br />Εἶναι δέ αὐτός ὁ χρόνος τῆς αὐτοκριτικῆς, τῆς ἀνασυγκρότησης τοῦ ἑαυτοῦ μας, ὁ χρόνος τῆς ποιμαντικῆς ἡσυχίας<a title="" style="mso-footnote-id: ftn4" href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=8781233727456669029#_ftn4" name="_ftnref4">[4]</a>, ἡ ὁποία ἀπαιτεῖται νά συνυπάρχει μέ τόν παράλληλο ἀπελπισμό ἀπέναντι στόν κόσμο καί τά σύν αὐτῷ. Ἤ πιό ἁπλᾶ χρειάζεται, γιά νά διατηρηθεῖ ἡ μέσα μας ἰσορροπία, νά δοῦμε μέ σταθερότητα καί εἰλικρίνεια, πώς δέν εἶναι δυνατό νά ἐλπίζουμε «ἐπ’ ἄρχοντας, ἐπί υἱούς ἀνθρώπων», γιά νά μπορέσουμε τήν ἑπομένη τό πρωΐ νά ξαναβρεθοῦμε στή διακονία μας. Καί μιλῶ γιά τόν ἀπελπισμό, γιατί τόν θεωρῶ ὡς τό πλέον γνήσιο ἰατρικό - θεραπευτικό μέσον, τό ὁποῖο θά ἀποσπάσει τά “μαχαίρια” καί θά καθαρίσει τίς πληγές.<br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-h1bS9MB3jjQ/TxNrfeqG3TI/AAAAAAAAIoA/J5xOiHR4TYk/s1600/2.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5698016142103600434" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-h1bS9MB3jjQ/TxNrfeqG3TI/AAAAAAAAIoA/J5xOiHR4TYk/s400/2.JPG" border="0" /></a><br />Συχνά ὁ ποιμένας βρίσκεται στό στόχαστρο τοῦ κόσμου, πού κοιτάζει μέ μύριους τρόπους νά τόν ἐνοχοποιήσει, νά τοῦ καταστείλει κάθε δυνατότητα γιά ἐπικοινωνία καί στήριξη στόν καθένα, πού θά ζητήσει τήν πνευματική, ἀλλά καί κάποτε τήν ὑλική του συνδρομή. Ὁ κόσμος πάντα προκαλεῖ καί δέν ἀφήνει περιθώρια γι’ ἀνάσα. Γι’ αὐτό ἔχοντας ὁ ποιμένας, ὡς ὅπλο του τόν ἀπελπισμό<a title="" style="mso-footnote-id: ftn5" href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=8781233727456669029#_ftn5" name="_ftnref5">[5]</a> ἀπέναντι στόν κόσμο, πού στήν κυριολεξία ἑρμηνεύεται ὡς τό προνόμιο, ὡς ἡ ἄσκηση νά μήν περιμένει τίποτε κι ἀπό κανένα, προσπαθεῖ νά συνεχίσει τόν ἀγώνα του. Μέ σύμμαχο καί ἀρωγό τό Θεό, πού ξέρει πάντα νά στέκει στό δρόμο του, ὅπως τότε, πού, ὡς στήλη φωτεινή, ὁδηγοῦσε τό λαό Του στήν ἔρημο (βλ. Ἔξ. 13, 21 ἑξ.), φυλάσσοντάς τον ἀπό παντός κακοῦ.<br /><br />Σύμφωνα μέ τήν λειτουργική μας παράδοση καί ζωή, ἡ κάθε μας μέρα ἀρχίζει ἀπό τήν ὥρα πού θά διαβάσουμε τόν Ἑσπερινό καί θά προετοιμαστοῦμε γιά νά ὑποδεχτοῦμε τήν νύχτα καί ἀργότερα, τό Φῶς τό Ὀρθρινό.<br /><br />Μέσα σ’ αὐτή, λοιπόν, τή προοπτική τοῦ χρόνου καί τοῦ σταδίου τοῦ νυχτερινοῦ ἐπιτελεῖται μιά δυναμική ἀνανέωση τοῦ καθενός μας, καθώς μᾶς δίνεται ἡ εὐκαιρία γιά μελέτη καί προετοιμασία γιά τήν ἑπομένη, γιά τή μέρα πού ξημερώνει.<br /><br />Ὁ ποιμένας, λοιπόν, μέσα σ’ αὐτά τά περιθώρια τῆς νύχτας ἔχει τόν ἀπαραίτητο χρόνο νά προετοιμάσει τή δική του ἑπόμενη ἡμέρα. Περιμένοντας πάντα, ὕστερ’ ἀπό προσευχή καί ἀναζήτηση τοῦ θείου ἐλέους, τό Φῶς του, ὅπως «τήν ἐν σκότει ψυχήν του» καθαρίσει «ἀπό πάσης ἁμαρτίας»<a title="" style="mso-footnote-id: ftn6" href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=8781233727456669029#_ftn6" name="_ftnref6">[6]</a>. Γιατί μόνο μέσα σ’ αὐτό τό Φῶς εἶναι δυνατό νά ἀναβαπτιστεῖ ὅλη του ἡ ὕπαρξη καί στή συνέχεια νά ἀναζωπυρωθεῖ τό ἱερατικό φρόνημα, νά ξανάψει ὁ ἐνθουσιασμός καί νά ὑπάρξει ἡ βεβαιότητα, πώς δέν εἶναι τό ἔργο του ἔργο ἀνθρώπων, ἀλλά Διακόνων Θεοῦ.<br /><br />Γι’ αὐτό καί μέ τόν ζείδωρο ὕπνο πού ἔρχεται νά τοῦ δώσει «ἀνάπαυσιν σώματος καί ψυχῆς», στό νοῦ του φθάνει τό πρόσωπο τοῦ πολυάθλου Ἰώβ, μαζί μέ τήν ὑπενθύμιση τοῦ ποιητῆ: </div><br /><div align="center">“Πρέπει νά δανειστεῖς αὔριο πάλι ἀπ' τόν Ἰώβ<br />ἔνα μικρό ποσόν ὑπομονῆς” <a title="" style="mso-footnote-id: ftn7" href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=8781233727456669029#_ftn7" name="_ftnref7">[7]</a>, </div><br /><div align="justify">καί δίκαιο ἔχει. Ἀλλιῶς δέν μπορεῖς νά συνεχίσεις...</div><br /><div align="right"><strong><span style="color:#ff0000;">π. Κων. Ν. Καλλιανός</span></strong></div><a title="" style="mso-footnote-id: ftn1" href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=8781233727456669029#_ftnref1" name="_ftn1">[1]</a> Π.Β. Πάσχος, Ἐρωδιός φιλαμαρτήμων, ΑΚΡΙΤΑΣ, Ἀθήνα 1988 σελ. 14<br /><a title="" style="mso-footnote-id: ftn2" href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=8781233727456669029#_ftnref2" name="_ftn2">[2]</a> Ἐπιστ. 1, 150 ἐξ. βλ. Ἀρχιεπ. Βασίλειος Κριβοσέϊν, Μέσα στό φῶς τοῦ Χριστοῦ, ἐκδ. ΤΟ ΠΕΡΙΒΟΛΙ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ, Θεσσαλονίκη 1983, σελ.175.<br /><a title="" style="mso-footnote-id: ftn3" href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=8781233727456669029#_ftnref3" name="_ftn3">[3]</a> Κ.Ε. Τσιρόπουλος, Παιδεία Ἐλευθερίας, Ἀθήνα 1985, σελ. 35.<br /><a title="" style="mso-footnote-id: ftn4" href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=8781233727456669029#_ftnref4" name="_ftn4">[4]</a> Γιά τήν ποιμαντική ἡσυχία καί τίς ἐπιμέρους εὐεργετικές της προσφορές βλ. περισσότερα, Ἰω. Κ. Κορναράκης, Ποιμαντικά θέματα, Θεσσαλονίκη 1979, σελ. 60-64.<br /><a title="" style="mso-footnote-id: ftn5" href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=8781233727456669029#_ftnref5" name="_ftn5">[5]</a> Ἅγιος Ἰσαάκ ὁ Σύρος, Λόγοι Ἀσκητικοί, ΕΠΕ Φιλοκαλία, τόμ.. 8Α, εκδ. Ἐλευθ. Μερετάκη, Θεσσαλονίκη 1991, σελ. 300 εξ.<br /><a title="" style="mso-footnote-id: ftn6" href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=8781233727456669029#_ftnref6" name="_ftn6">[6]</a> Τριώδιον, Φωταγωγικόν, πλ. δ΄ ἤχου.<br /><a title="" style="mso-footnote-id: ftn7" href="http://www.blogger.com/post-create.g?blogID=8781233727456669029#_ftnref7" name="_ftn7">[7]</a> Π.Β. Πάσχος, Ἔγκλειστος βίος, ΟΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ, Ἀθήνα 1973, σελ. 97<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-6134415470228917985?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-3663720547965070882012-01-15T00:12:00.003Z2012-01-15T00:29:37.456Z<div align="justify"><em><span style="color:#000099;">Κατά την παρελθούσα χρονιά (2011) η Ιερά Μητρόπολη Ιταλίας και Μελίτης εόρτασε τα 20-χρονα της Πατριαρχείας της <strong><span style="color:#ff0000;">Α.Θ.Π. του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου</span></strong>, τα 20 χρόνια από την ίδρυση της Ι.Μ. Ιταλίας, καθώς και την δεκαπενταετία από την εκλογή και ενθρόνιση του <strong><span style="color:#ff0000;">Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ιταλίας κ. Γενναδίου</span></strong>. <br /> <br />Στον ιστορικό χώρο του <strong><span style="color:#993399;">“Campo dei Greci” της Βενετίας</span></strong>, τον οποίο κοσμούν ο περίλαμπρος και μεγαλοπρεπής Μητροπολιτικός Ναός του Αγίου Γεωργίου των Ελλήνων, το Μέγαρο της Μητρόπολης και η ιστορική Κοινότητα των Ορθοδόξων Ελλήνων, φιλοξενήθηκε ο πυρήνας των πολλών και διαφόρων λατρευτικών και λοιπών τιμητικών εκδηλώσεων. <br /> <br />Η πολυετής και καλλίκαρπη διακονία του Αγίου Ιταλίας, μεταξύ των άλλων, τιμήθηκε και με την έκδοση τριών Τόμων, την επιμέλεια των οποίων είχε ο <strong><span style="color:#ff0000;">Πανοσιολογιώτατος Πρωτοσύγκελλος της Ι.Μ. Ιταλίας π. Ευάγγελος Υφαντίδης</span></strong>. Οι Τόμοι διανθίζονταν με κείμενα και φωτογραφικό υλικό. Ένας από τους τρεις Τόμους έχει τίτλο: <strong><span style="color:#006600;">«Ποιμαντική της Ορθοδόξου Διασποράς»</span></strong>. Στον τόμο αυτό συμμετείχαν καταξιωμένοι κληρικοί και λαϊκοί, οι οποίοι έχουν βιώσει τα προβλήματα και τις προοπτικές της Ορθοδόξου Εκκλησίας στην Διασπορά. <br /></div> <br /><p align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-LG0g2vUbL1w/TxIdMQdBL9I/AAAAAAAAInQ/SCBvOXAjI9o/s1600/1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5697648574989414354" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 329px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-LG0g2vUbL1w/TxIdMQdBL9I/AAAAAAAAInQ/SCBvOXAjI9o/s400/1.jpg" border="0" /></a></p> <br /><div align="justify">Στον εν λόγω Τόμο, και συγκεκριμένα στις σελίδες 155-170, φιλοξενείται κι ένα δικό μας κείμενο, με τον τίτλο: <strong><span style="color:#993300;">«Διακονώντας μιαν... άλλη Ελλάδα στη Γηραιά Αλβιώνα»</span></strong>. Ολόκληρο το κείμενο μπορεί να το διαβάσει κανείς <a href="http://www.ortodossia.it/LIBRI/Libro%201/1_Libro_DIAKONONDAS%20MIAN...%20ALLH%20ELLADA.pdf">εδώ</a>. <br /> <br />Για την ιστορία θεωρώ πως αξίζει να παραθέσουμε τα εξαιρετικά ενδιαφέροντα Περιεχόμενα του εν λόγω Τόμου, τα οποία έχουν ως εξής: <br /> <br />- Σεπτόν Πατριαρχικόν Γράμμα <br /> <br />- Πρόλογος <br /> <br />- <strong><span style="color:#ff0000;">Δρος Νικολάου Π. Μπάρκα</span></strong>, Εισαγωγή: Ουσιαστικά χαρακτηριστικά της ποιμαντικής διακονίας και μαρτυρίας της Ορθοδόξου Μητροπόλεως Ιταλίας και Μελίτης, επί Αρχιερατείας Μητροπολίτου Γενναδίου Ζερβού <br /> <br />- <strong><span style="color:#ff0000;">Μητροπολίτου Σικάγου κ. Ιακώβου</span></strong>, Κηρύξατε πάντα τα Έθνη <br /> <br />- <strong><span style="color:#ff0000;">Μητροπολίτου Γερμανίας κ. Αυγουστίνου</span></strong>, Η Πανορθόδοξη συνεργασία στη Γερμανία <br /> <br />- <strong><span style="color:#ff0000;">Μητροπολίτου Προικοννήσου κ. Ιωσήφ</span></strong>, Η Εκκλησία στην Ωκεανία. Σχέσεις και εξελίξεις <br /> <br />- <strong><span style="color:#ff0000;">Μητροπολίτου Σεβαστείας κ. Δημητρίου</span></strong>, Ποιμαντική διακονία της Ορθοδόξου Διασποράς <br /> <br />- <strong><span style="color:#ff0000;">Μητροπολίτου Μύρων κ. Χρυσοστόμου</span></strong>, «Διασποράς παρεπόμενα» (Ιστορική αναδίφηση) <br /> <br />- <strong><span style="color:#ff0000;">Μητροπολίτου Ζιμπάμπουε και Αγκόλας κ. Σεραφείμ</span></strong>, Ορθόδοξη Διασπορά και Ιεραποστολή στην Αφρική </div> <br /><p align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-fj_g6yFGuDw/TxIdMp6pYKI/AAAAAAAAInc/FtH6hoFUzsw/s1600/2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5697648581824569506" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 330px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-fj_g6yFGuDw/TxIdMp6pYKI/AAAAAAAAInc/FtH6hoFUzsw/s400/2.jpg" border="0" /></a></p> <br /><div align="justify">- <strong><span style="color:#ff0000;">Μητροπολίτου Νέας Ζηλανδίας κ. Αμφιλοχίου</span></strong>, Περί ποιμαντικής της Ελληνικής Διασποράς <br /> <br />- <strong><span style="color:#ff0000;">Μητροπολίτου Κορέας κ. Αμβροσίου</span></strong>, Η Ορθόδοξη Διασπορά στην Κορέα <br /> <br />- <strong><span style="color:#ff0000;">Metropolitan of Bursa Prof. Dr. Elpidophoros</span></strong>, Man: servant of the city and lord of the world. A thorough comparison between theCreation’s Accounts in Genesis 1-2 and in Enuma Elish <br /> <br />- <strong><span style="color:#ff0000;">Bishop of Mokissos Demetrios</span></strong>, Orthodox Ministry in the... Diaspora? <br /> <br />- <strong><span style="color:#ff0000;">Αρχιμανδρίτη του Οικουμενικού Θρόνου Ευαγγέλου Υφαντίδη</span></strong>, Ο Ιερεύς και δη της Διασποράς κατά τον Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίον <br /> <br />- <strong><span style="color:#ff0000;">Archimandrita del Trono Ecumenico Athenagoras Fasiolo</span></strong>, La Liturgia come element unificante dei popoli. Testi Sacri. Testi Liturgici. Edisioni varie. Analisi di un progetto per le edizioni in lingua italiana <br /> <br />- <strong><span style="color:#ff0000;">Archimandrita Stefan Popa</span></strong>, La Chiesa, L’Uomo e la creazione. Sintesi ecclesiologica per gli Ortodossi della diaspora <br /> <br />- <strong><span style="color:#ff0000;">Αρχιμανδρίτη Θεοφύλακτου Γ. Βίτσου</span></strong>, Το θείον κήρυγμα εις την Διασποράν <br /> <br />- <strong><span style="color:#ff0000;">Πρωτοπρεσβυτέρου Κυριακού Τσουρού</span></strong>, Τα «θρησκευτικά» προσωπεία της «Νέας Εποχής», μια νέα απειλή για το Ορθόδοξο φρόνημα στην Ελλάδα και στους Αποδήμους <br /> <br />- <strong><span style="color:#ff0000;">Πρωτοπρεσβυτέρου Αναστασίου Δ. Σαλαπάτα</span></strong>, <strong>Διακονώντας μιαν... άλλη Ελλάδα στη Γηραιά Αλβιώνα <br /></strong> <br />- <strong><span style="color:#ff0000;">Πρωτοπρεσβυτέρου Γεωργίου Μπασιούδη</span></strong>, Ορθόδοξο εορτολόγιο και λειτουργική ζωή στη Γερμανία <br /> <br />- <strong><span style="color:#ff0000;">Rev. Dr. John Chryssavgis</span></strong>, Redefining Environmental Ethics. Insights for a Greener Heart and Society <br /> <br />- <strong><span style="color:#ff0000;">Καθ. Βασιλείου Σταυρίδη</span></strong>, Άγιος Γεώργιος - Ισλάμ. Εισαγωγικό σημείωμα <br /> <br />- Υποσημειώσεις </div> <br /><p align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-U2pl66M3XZQ/TxIdNRGm-OI/AAAAAAAAIno/bBR35emWfLo/s1600/3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5697648592343726306" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 198px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-U2pl66M3XZQ/TxIdNRGm-OI/AAAAAAAAIno/bBR35emWfLo/s400/3.jpg" border="0" /></a></p> <br /><div align="justify"></span><span style="color:#ff6600;"><strong>Από τον Σεβασμιώτατο Άγιο Ιταλίας λάβαμε ωραία επιστολή και τις πολύτιμες ευχές του, με την ευκαιρία της συμμετοχή μας στον Χαριστήριο Τόμο. Από της θέσεως αυτής, θα ήθελα να του μεταφέρω και τις δικές μου ευχές και προσευχές για Χρόνια Πολλά και Καλή Χρονιά, μεστή ουρανίων δωρεών και πάσης Κυριακής αγαθοδωρίας.</strong></span></em></div></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-366372054796507088?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-25727042547958866082012-01-14T00:04:00.003Z2012-01-14T00:08:56.101Z<div align="justify">Ένα ζευγάρι οδηγούσε με το αυτοκίνητο σ’ έναν εξοχικό δρόμο, χωρίς να μιλούν καθόλου. Ενωρίτερα είχαν τσακωθεί και κανείς από τους δύο δεν ήθελε να μιλήσει πρώτος, δείχνοντας έτσι ότι κάπως υποχωρεί.<br /><br />Κάποια στιγμή πέρασαν από μια φάρμα και πήρε το μάτι τους τα ζώα, μουλάρια, κατσίκες και γουρούνια. Τότε ο άνδρας ρώτησε σαρκαστικά:<br /><br />- Συγγενείς σου;<br /><br />- Ακριβώς, του απάντησε η γυναίκα του, πεθερικά μου!</div><br /><div align="center"><br />-----------------------------------------------------------<br /></div><a href="http://1.bp.blogspot.com/-BtcS5vX86W8/TxDHV_enceI/AAAAAAAAInE/tPBZ_CCVIgo/s1600/argue.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5697272709254705634" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 353px; CURSOR: hand; HEIGHT: 277px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-BtcS5vX86W8/TxDHV_enceI/AAAAAAAAInE/tPBZ_CCVIgo/s400/argue.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><div align="justify">Ο άνδρας διάβασε στη γυναίκα του ένα άρθρο σχετικά με το πόσες λέξεις χρησιμοποιούν καθημερινά οι γυναίκες και οι άνδρες. Οι γυναίκες χρησιμοποιούν 30.000, ενώ οι άνδρες 15.000.<br /><br />Η γυναίκα έδωσε τη δική της εξήγηση, λέγοντας πως ο λόγος που γίνεται αυτό είναι γιατί οι γυναίκες πρέπει να επαναλαμβάνουν ό,τι λένε στους άνδρες τους δύο φορές.<br /><br />- Τί είπες; Τη ρώτησε ο άνδρας της. </div><br /><br /><div align="center">-----------------------------------------------------------</div><br /><br /><div align="justify">Ο άνδρας είπε στη γυναίκα του:<br /><br />- Δεν μπορώ να καταλάβω πως μπορείς να είσαι τόσο όμορφη και ταυτόχρονα τόσο χαζή.<br /><br />Κι η γυναίκα του του απάντησε:<br /><br />- Επίτρεψέ μου να σου εξηγήσω. Ο Θεός με έπλασε όμορφη έτσι ώστε εσύ να ελκύεσαι από εμένα. Την ίδια ώρα με έκανε χαζή έτσι ώστε εγώ να ελκύομαι προς εσένα. </div><br /><div align="center"><br />-----------------------------------------------------------</div><br /><br /><div align="justify">A man and his wife were having an argument about who should brew the coffee each morning.<br /><br />The wife said, “You should do it, because you get up first, and then we don’t have to wait as long to get our coffee”.<br /><br />The husband said, “You are in charge of cooking around here and you should do it, because that is your job, and I can just wait for my coffee”.<br /><br />Wife replies, “No, you should do it, and besides, it is in the Bible that the man should do the coffee”.<br /><br />Husband replies, “I can’t believe that, show me”.<br /><br />So she fetched the Bible, and opened the New Testament and showed him at the top of several pages, that it indeed says......... “HEBREWS”!!!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-2572704254795886608?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-88699933098649486672012-01-13T00:16:00.002Z2012-01-13T00:22:51.151Z<div align="justify"><em><span style="color:#ff0000;">Περισσότερα από 17 εκατ. δολάρια και περίπου τρία χρόνια ξόδεψαν οι Τούρκοι για να κάνουν την Άλωση της Κωνσταντινούπολης μια ταινία υπερπαραγωγή, με τίτλο «Άλωση 1453» (Fetih 1453), η οποία έχει ήδη αρχίσει να προβάλλεται στην Τουρκία, ενώ θα βγει στις αίθουσες, σε ΗΠΑ, Βρετανία, Γερμανία, Ρωσία, Σκόποια και Γαλλία τον Φεβρουάριο και φέρει τη σκηνοθετική υπογραφή του άγνωστου στην διεθνή κινηματογραφική σκηνή Τούρκου σκηνοθέτη Φαρούκ Ακσόι. Σύμφωνα μάλιστα με τα τουρκικά ΜΜΕ, είναι η ταινία με τον μεγαλύτερο προϋπολογισμό στην ιστορία του τουρκικού σινεμά.</span></em></div><br /><div align="justify"><em><span style="color:#ff0000;">Η «Άλωση» μας δείχνει πώς ο Σουλτάνος Μεχμέτ ο Πορθητής κατέλαβε την Πόλη και σύμφωνα με δημοσίευμα της «Χουριέτ», τόσο οι πολεμικές σκηνές του έργου όσο και οι ερωτικές σκηνές αναμένεται να προκαλέσουν αίσθηση... Η ταινία παρουσιάζει τη ζωή του σουλτάνου έως και τη στιγμή της εισβολής στις 29 Μαΐου του 1453. Εκτός όμως από το πολεμικό κομμάτι, κύριο θέμα της ταινίας είναι και ο έρωτας του Ουλούμπατλί Χασάν-Ιμπραήμ Τσελικιόλ, του θρυλικού Οθωμανού στρατιώτη που ανέβηκε πρώτος στα τείχη της Πόλης, με την Ερά, την κόρη του Ουρβανού την οποία ερωτεύεται και ο Ιουστιανιάνης, αρχηγός των Γενουατών υπερασπιστών της Πόλης.</span></em></div><br /><br /><p align="center"><iframe src="http://www.youtube.com/embed/5HoR9_VdAXc?rel=0" frameborder="0" width="640" height="360"></iframe></p><br /><p align="justify"><em><span style="color:#ff0000;">Οι Τούρκοι κατακτητές παρουσιάζονται στην ταινία ως οι κυρίαρχοι του κόσμου, ωστόσο, ο Φαρούκ Ακσόι, παραλείπει να μας δείξει σημαντικές πτυχές της ιστορίας όπως τις λεηλασίες και τις μαζικές σφαγές Ελλήνων. Πληροφορίες αναφέρουν μάλιστα ότι οι Έλληνες στρατιώτες εμφανίζονται να σκύβουν το κεφάλι στην τουρκική... υπερδύναμη!<br /></p></span></em><br /><div align="justify"><em><span style="color:#ff0000;">Σημειώνεται ότι το τρέιλερ της ταινίας, το οποίο σύμφωνα με την Χουριέτ, "μέσα σε μια μέρα το παρακολούθησαν 1.670.000 άτομα", κόστισε 600 χιλιάδες δολάρια και γυρίστηκε σε 1,5 μήνα!</span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-8869993309864948667?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-83689722207798074352012-01-12T00:09:00.002Z2012-01-12T00:14:01.597Z<div align="justify"><em><span style="color:#000099;">Λάβαμε αυτές τις ημέρες ευγνωμόνως τη φετινή εορταστική κάρτα του Πατριάρχη του Γένους μας, της <strong><span style="color:#ff0000;">Α.Θ.Π. του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου Α΄</span></strong>.<br /></div><br /><p align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-zGsPA6-JKW8/Tw4lMKDbIFI/AAAAAAAAIms/nfqiQej3vr8/s1600/scan0001.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696531469457629266" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 297px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-zGsPA6-JKW8/Tw4lMKDbIFI/AAAAAAAAIms/nfqiQej3vr8/s400/scan0001.jpg" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Είναι μια απλή και σεμνή κάρτα, γεμάτη όμως από την υπέροχη ελληνική φύση και την εξαίρετη ελληνορθόδοξη ιστορία, που παρουσιάζει (στην πρώτη σελίδα της) τη σεπτή Κορυφή της Ορθοδοξίας, κατά το πρόσφατο (Οκτώβριος 2011) Πατριαρχικό προσκύνημα στο Άγιον Όρος. Στο βάθος προβάλλει η κορυφή του Άθωνα. Η φωτογραφία είναι του <strong><span style="color:#ff0000;">Ν. Μαγγίνα</span></strong>. </div><br /><p align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-EwbT8nO-bVY/Tw4lMSOB-8I/AAAAAAAAIm0/Wu_vL58FieA/s1600/scan0002.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696531471649602498" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 289px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-EwbT8nO-bVY/Tw4lMSOB-8I/AAAAAAAAIm0/Wu_vL58FieA/s400/scan0002.jpg" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Σε ένα πιο προσωπικό τόνο, ο Πατριάρχης μας, ο οποίος επιμελείται προσωπικά όλη την αλληλογραφία του, γράφει και δυο γραμμές ως ειδικό και προσωπικό χαιρετισμό στην οικογένειά μας, για τον οποίο τον ευχαριστούμε από μέσης καρδίας.</span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-8368972220779807435?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-27912881777655039322012-01-11T09:05:00.004Z2012-01-11T09:17:04.378Z<div align="justify">Η πρώτη σειρά αγγλικών γραμματοσήμων για το 2012, που κυκλοφόρησε επίσημα χθες, περιλαμβάνει 10 γραμματόσημα αφιερωμένα στον διάσημο συγγραφέα παιδικών παραμυθιών <strong><span style="color:#ff0000;">Roald Dahl</span></strong>, o οποίος γεννήθηκε το 1916 στο Κάρδιφ της Ουαλίας από Νορβηγούς γονείς και έγραψε ιστορίες με βάση τους μύθους που του διηγούνταν η Νορβηγή μητέρα του. </div><br /><p align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-5nAQXeSxLJg/Tw1SM80zzSI/AAAAAAAAImI/NN8U54c6nt4/s1600/1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696299486133079330" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 224px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-5nAQXeSxLJg/Tw1SM80zzSI/AAAAAAAAImI/NN8U54c6nt4/s400/1.jpg" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Στα γραμματόσημα παριστάνονται οι ήρωες των παραμυθιών του Dahl, έτσι όπως τους είχε απεικονίσει ο σκιτσογράφος φίλος και συνεργάτης του <strong><span style="color:#ff0000;">Quentin Blake</span></strong>. </div><br /><p align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-tXtjBh8DYoI/Tw1SNMGeREI/AAAAAAAAImU/fLd-SfBBNHs/s1600/2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696299490233697346" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 225px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-tXtjBh8DYoI/Tw1SNMGeREI/AAAAAAAAImU/fLd-SfBBNHs/s400/2.jpg" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Τα πρώτα έξι γραμματόσημα παρουσιάζουν παραστάσεις από τα εξής αντίστοιχα βιβλία του Dahl: <strong><em><span style="color:#3333ff;">Charlie and the Chocolate Factory</span></em></strong>, <strong><em><span style="color:#3333ff;">Fantastic Mr Fox</span></em></strong>, <strong><em><span style="color:#3333ff;">James and the Giant Peach</span></em></strong>, <strong><em><span style="color:#3333ff;">Matilda</span></em></strong>, <strong><em><span style="color:#3333ff;">The Twits</span></em></strong> και <strong><em><span style="color:#3333ff;">The Witches</span></em></strong>. Τα υπόλοιπα τέσσερα γραμματόσημα είναι αφιερωμένα στον BFG, ή <strong><em><span style="color:#3333ff;">Big Friendly Giant</span></em></strong>, που ήταν ένας από τους πιο γνωστούς πρωταγωνιστές των έργων του Dahl. </div><br /><p align="center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-pD5AnOLr2-M/Tw1SNoRTHdI/AAAAAAAAImk/XP5bhP5M1V8/s1600/3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696299497795296722" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 222px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-pD5AnOLr2-M/Tw1SNoRTHdI/AAAAAAAAImk/XP5bhP5M1V8/s400/3.jpg" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Όπως ανέφεραν οι υπεύθυνοι του Βρετανικού Ταχυδρομικού Μουσείου <strong><em><span style="color:#cc6600;">«Dahl’s stories are currently published in 49 languages worldwide, and continue to inspire the world’s most creative collaborators, resulting in new movie adaptations, classical music, opera, plays and musicals»</span></em></strong>.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-2791288177765503932?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-72671095059840545442012-01-10T00:05:00.003Z2012-01-10T00:19:38.187Z<div align="justify"><em><span style="color:#006600;">Η Διεθνής Κοινότητα και εν προκειμένω τα καθ’ ύλην αρμόδια Ηνωμένα Έθνη καθόρισαν ώστε το τρέχον έτος 2012 να αναγνωρισθεί κατ’ αρχάς ως <strong><span style="color:#000099;">Διεθνές Έτος Συνεταιρισμών</span></strong>. Ο κύριος σκοπός αυτής της αφιέρωσης είναι να υπογραμμισθεί η προσφορά των Συνεταιρισμών στην κοινωνικο-οικονομική ανάπτυξη της ανθρωπότητας, και συγκεκριμένα στη μείωση της φτώχειας, στη μείωση της ανεργίας και στη συμβολή στην κοινωνική ολοκλήρωση. Το σύνθημα της αφιέρωσης αυτή είναι: <strong><span style="color:#ff6600;">«Οι Συνεταιριστικές επιχειρήσεις χτίζουν ένα καλύτερο κόσμο»</span></strong>.<br /></div><br /><p align="center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-59REAKcT6go/TwuBo4sokII/AAAAAAAAIl4/WEmQ5S85SGc/s1600/untitled.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5695788693154467970" style="WIDTH: 184px; CURSOR: hand; HEIGHT: 169px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-59REAKcT6go/TwuBo4sokII/AAAAAAAAIl4/WEmQ5S85SGc/s400/untitled.bmp" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Επίσης, η ίδια χρονιά έχει ονομασθεί <strong><span style="color:#000099;">Διεθνές Έτος Αειφόρου (Βιώσιμης) Ενέργειας για Όλους</span></strong>, προκειμένου να αναδειχθεί η σπουδαιότητα των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας σε τοπικό, εθνικό, περιφερειακό και διεθνές επίπεδο. </div><br /><p align="center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-DexaFKja5VE/TwuBo1GYI-I/AAAAAAAAIlw/6BMoqWh0sXQ/s1600/Alan_Turing.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5695788692188701666" style="WIDTH: 225px; CURSOR: hand; HEIGHT: 280px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-DexaFKja5VE/TwuBo1GYI-I/AAAAAAAAIlw/6BMoqWh0sXQ/s400/Alan_Turing.jpg" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Τέλος δε, το 2012 αναγνωρίζεται ως <strong><span style="color:#000099;">Διεθνές Έτος Άλαν Τιούρινγκ</span></strong>. Σκοπός της αφιέρωσης αυτής είναι να τιμηθεί το πολυσχιδές έργο του Άγγλου μαθηματικού, κρυπτογράφου και πρωτοπόρου της πληροφορικής <strong><span style="color:#ff0000;">Άλαν Τιούρινγκ</span></strong>, με αφορμή τη συμπλήρωση ενός αιώνα από τη γέννησή του (1912-1954).</span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-7267109505984054544?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-24824559201076408342012-01-09T00:08:00.002Z2012-01-09T00:12:30.990Z<div align="justify"><em><span style="color:#000099;">Τούτη τὴν ἱερὴ ὥρα τῆς σιωπῆς, ὥρα ἀπόβραδη, καθὼς τὰ φῶτα τοῦ ἱεροῦ Δωδεκαημέρου ἀρχίζουν νὰ χαμηλώνουν, ξανακοιτᾶς κάποιες παλιὲς κι εὐλογημένες στιγμὲς τοῦ χτὲς, τοῦ μαγεμένου χτὲς τῶν παιδικῶν σου χρόνων καὶ ξανοίγεσαι μαζὶ τους σ᾿ ἕνα ταξίδι. Ἕνα ταξίδι βέβαιης ἀναψυχῆς μέσα σὲ τούτη τὴ ρηχὴ πραγματικότητα ποὺ πληγώνει, καθὼς μὲ τὴ νοερὴ ἐπίσκεψη στὰ ἱερὰ ἐκεῖνα χώματα τοῦ τόπου σου ξαναβρίσκεις τὴ δυνατότητα νὰ ἐκφραστεῖς γιὰ τὴν ἀποψινὴ τὴ βραδυὰ, βραδυὰ γιορτῆς τ᾿ Ἁη-Γιαννιοῦ, ποὺ κρύβει μέσα της νοσταλγία καὶ φῶς.<br /><br />Γιατὶ ἡ μέρα αὐτὴ δὲν ξεπερνιέται εὔκολα, καθὼς ἔχει μέσα της ἀποταμιευτεῖ μιὰ τεράστια συλλογὴ ἀπό εἰκόνες καὶ μνῆμες, ποὺ πάντα ἔχουν ὡς περιεχόμενό τους τὴν ἑτοιμασία γιὰ τὴν ἑπομένη, ὅταν ἄρχιζε δηλαδή τὸ Σχολεῖο, ἤ ἔφτανε ἡ μέρα γιὰ τὸ ταξίδι στὸ Βόλο, γιὰ τὸ <a href="http://3.bp.blogspot.com/-taY1cpD6ZfQ/Twown9VzCdI/AAAAAAAAIlk/Pl2CVwgrGSo/s1600/DSC02765%255B1%255D.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5695418141802432978" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 357px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-taY1cpD6ZfQ/Twown9VzCdI/AAAAAAAAIlk/Pl2CVwgrGSo/s400/DSC02765%255B1%255D.JPG" border="0" /></a>Γυμνάσιο. Αὐτὴ, λοιπὸν, ἡ ἑτοιμασία ἄρχιζε ἀπό τὶς ἀπόβραδες ὥρες τῆς μέρας αὐτῆς, ποὺ ἦταν ὄντως ἔνα σύνορο: μεταξὺ τῆς τρυφερότητας τῆς γιορτινῆς σχόλης καὶ τῆς πραγματικότητας ποὺ ἀνοίγονταν τὸ πρωῒ τῆς ἑπομένης. Κι αὐτὸ ποὺ ἀναθυμᾶσαι τούτη τὴ στιγμὴ εἶναι ἐκείνη ἡ κουλούρα τῆς Πρωτοχρονιὰς ποὺ τὴν ἔκοβες λίγη-λίγη στὸ Βόλο, γιὰ νὰ σοῦ θυμίζει, τόσο τὶς γιορτὲς ποὺ πέρασαν, ὅσο καὶ τὸ σπίτι, μὰ περισσότερο τὴν παραστιὰ ποὺ γύρω της μαζευόσασταν, ἐκεῖ πάνω στὸ ἀβέρτο τοῦ φούρνου καὶ ζούσατε τὸ Δωδεκαήμερο λιτὰ, σιωπηλά καὶ ήσυχα.<br /><br />Ὅμως, ὅπως πάντα, ἡ μέρα ἡ σημερινὴ δὲν εἶναι δυνατὸ νὰ περάσει δίχως τὸ ἀνάκλημα κάποιων στιγμῶν ἀπό τὰ χρόνια ἐκεῖνα, ὅπως τὸ στερνὸ παιχνίδι στὸ στενὸ τῆ Πανταζίνας, έκεῖ ποὺ εἶναι ὁ βράχος, ὁ ὁποῖος ἀκουμπᾶ στὸν τοῖχο τοῦ σπιτιοῦ τοῦ μπάρμπα τοῦ Παντελῆ. Παίζατε βόλους καὶ δεκάρες ἤ πενηνταράκια, ὅ,τι περίσσεψε δηλαδὴ ἀπό τὰ κάλαντα... Ἦταν σούρουπο, θυμᾶσαι, καὶ σὺ πῆρες μιὰ χαρὰ τότε, γιατὶ κέρδισες ἕνα πενηνταράκι! Ἀπό ποιὸν δὲ θυμᾶσαι… Ἀπ᾿ τὸ Δῆμο, ἀπ᾿ τὸν Τάκη, δὲ θυμᾶσαι… Βλέπεις πέρασε μισὸς αἰώνας ἀπό τότε. Μόνο τὸ σπίτι θυμᾶσαι μὲ τὸ δάσκαλο νὰ τὸν κερνᾶ ἡ θεία ἡ Νίνα, γιὰ τὸ θεῖο τὸ Γιάννη ποὺ ἔλειπε στὴν Ἀμερικὴ. Μόνο πώς αὐτή ἡ παρουσία τοῦ δασκάλου σοῦ προμηνοῦσε ὅτι ἀρχίζουν τὰ Σχολεῖα τὴν ἐπαύριο. Τότε κάτι ἔστιβε τὴν ψυχὴ σου, γιατὶ ἔνοιωθες πὼς πέρασαν κι ἐκεῖνες οἱ γιορτὲς καὶ πάσχιζες νὰ τανύσεις τὸ χρόνο νὰ μὴ χαθοῦν ἐντελῶς λέγοντας μέσα σου, πὼς ἀκόμα γιορτὲς ἔχουμε… Μέχρι ποὺ ἔρχονταν ὁ ὕπνος καὶ τὸ πρωῒ τὰ πράγματα ἔμπαιναν σὲ μιὰ νέα σειρὰ, μιὰ νέα ἀρχὴ.<br /><br />Ἴσως ὅταν ἤσουν μαθητὴς στὸ Βόλο νὰ σὲ παρηγοροῦσε τὸ γεγονὸς ὅτι ἦταν στολισμένες ἀκόμα οἱ βιτρίνες μὲ γιορταστικὸ διάκοσμο, ὡστόσο κι αὐτὸ κάποτε τέλειωνε κλείνοντας τὰ ἀγαπημένα σου Δωδεκαήμερα, μέχρι ποὺ μεγάλωσες κι ἔπαψες νὰ βιώνεις, μόνο νὰ θυμᾶσαι… Εὐτυχῶς ἤ καὶ δυστυχῶς (κάποτε)... </span></em><em><span style="color:#000099;"><br /></div><br /><div align="right">Τετάρτη, 7 Ἰανουαρίου 2009<br /></span><span style="color:#ff0000;"><strong>π. Κ.Ν. Καλλιανός</strong></span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-2482455920107640834?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-13718119409443790702012-01-08T00:16:00.003Z2012-01-08T00:23:47.513Z<div align="justify">Τα τέσσερα κεριά, έλιωναν, αργά αργά...<br /><br />Ο χώρος ήταν τόσο ήσυχος, που μπορούσε να ακουστεί η συζήτησή τους...<br /><br />Το πρώτο έλεγε:<br /><br />«ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ Η ΕΙΡΗΝΗ»<br /><br />Μα οι άνθρωποι δεν καταφέρνουν να με διατηρήσουν: πιστεύω ότι δεν μου μένει άλλο από το να συνεχίσω να σβήνω!”<br /><br />…κι έτσι αφέθηκε σιγά σιγά να σβήσει ολοκληρωτικά…<br /><br />Το δεύτερο είπε:<br /><br />«ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ Η ΠΙΣΤΗ»<br /><br /></div><br /><div align="justify">Δυστυχώς δεν χρειάζομαι πουθενά.<br /></div>Οι άνθρωποι δεν θέλουν να ξέρουν για μένα, κι έτσι δεν έχει νόημα να παραμένω αναμμένο.”<br /><br /><br />…μόλις ολοκλήρωσε τα λόγια του, ένα ελαφρύ αεράκι φύσηξε πάνω του και το έσβησε...<br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-f5s70TW_nm4/Twjg7MeBE0I/AAAAAAAAIlY/wMFKt6KPaqM/s1600/1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5695049036374020930" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 214px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-f5s70TW_nm4/Twjg7MeBE0I/AAAAAAAAIlY/wMFKt6KPaqM/s400/1.JPG" border="0" /></a><br />Πολύ λυπημένο το τρίτο κερί, με τη σειρά του είπε:<br /><br />«ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ Η ΑΓΑΠΗ»<br /><br /><br /><br /><div align="justify">Δεν έχω τη δύναμη να συνεχίσω να παραμένω αναμμένο.<br /></div><br /><div align="justify">Οι άνθρωποι δεν μου δίνουν σημασία και δεν αντιλαμβάνονται το πόσο σημαντικό είμαι.<br /><br />Αυτοί μισούν ακόμα και αυτούς που τους αγαπούν περισσότερο…<br /></div><br />...και χωρίς να περιμένει άλλο, το κερί αφέθηκε να σβήσει...<br /><br />Ξαφνικά...<br /><br />ένα παιδί μπήκε στο δωμάτιο και είδε τα τρία κεριά σβηστά.<br /><br />Φοβισμένο από το μισοσκόταδο, είπε:<br /><br /><br /><div align="justify">«ΜΑ ΤΙ ΚΑΝΕΤΕ! ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΤΕ ΑΝΑΜΜΕΝΑ, ΕΓΩ ΦΟΒΑΜΑΙ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ!»<br /><br /></div><br /><div align="justify">…και ξέσπασε σε δάκρυα…<br /><br />Τότε το τέταρτο κερί είπε με συμπόνια:<br /><br />“ΜΗ ΦΟΒΑΣΑΙ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ, ΜΗΝ ΚΛΑΙΣ: ΟΣΟ ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ ΑΝΑΜΜΕΝΟ, ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΞΑΝΑΝΑΨΟΥΜΕ ΤΑ ΑΛΛΑ ΤΡΙΑ ΚΕΡΙΑ… </div><br /><div align="justify"><br />Εγώ είμαι Η ΕΛΠΙΔΑ»<br /></div><br /><div align="justify">…με μάτια λαμπερά και γεμάτα δάκρυα, το παιδί πήρε το κερί της ελπίδας, και ξανάναψε όλα τα άλλα… </div><br />…ΑΣ ΜΗΝ ΣΒΗΣΕΙ ΠΟΤΕ Η ΕΛΠΙΔΑ ΜΕΣ’ ΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΜΑΣ...<br /><br /><div align="justify"><br /><br /><div align="justify">...και καθένας από μας ας θυμάται, να ανάβει ξανά με την Ελπίδα, την Ειρήνη, την Πίστη και την Αγάπη…</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-1371811940944379070?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-56510970456351257592012-01-07T00:09:00.002Z2012-01-07T00:12:41.944Z<div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#993399;">…και οι άλλοι<br /></span></strong><br />11 Έλληνες ψυχοθεραπευτές ξετυλίγουν το κουβάρι των οικογενειακών σχέσεων<br /><br />ISBN: 978-960-527-674-4, Σελ.302, τιμή: €18,00</div><br /><div align="justify">Στην εποχή μας, η έννοια του ψυχολογικού ανθρώπου κερδίζει όλο και περισσότερο έδαφος. Το βιβλίο αυτό είναι μία συλλογή συνομιλιών του ψυχολόγου - ψυχοθεραπευτή <strong><span style="color:#ff0000;">Γιώργου Κίσσα</span></strong> με 11 επιφανείς Έλληνες ψυχοθεραπευτές.<br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-PF0F2iTMA90/TweNxoNrQuI/AAAAAAAAIk0/Kv8CEJX8G9g/s1600/egokiesy%255B1%255D.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5694676137581167330" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 252px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-PF0F2iTMA90/TweNxoNrQuI/AAAAAAAAIk0/Kv8CEJX8G9g/s400/egokiesy%255B1%255D.jpg" border="0" /></a><br />Σκοπός του είναι ο προβληματισμός που αναπτύχθηκε στις συζητήσεις με τους ειδικούς, να αποτελέσει όχι μόνο σημαντική πληροφορία για τη ζωή, αλλά κυρίως αφορμή για περαιτέρω σκέψη σε καίρια θέματα που απασχολούν τους αναγνώστες.<br /><br />Λαμβάνοντας υπόψη τον κύκλο της ζωής του ατόμου τα θέματα που τίθενται και αναλύονται αφορούν στον άνδρα και την γυναίκα ως ενήλικες στην σημερινή εποχή, καθώς αναζητούν συντρόφους και δημιουργούν ανθεκτικές σχέσεις στο πέρασμα του χρόνου, ερωτήματα που πραγματεύονται τον γονεϊκό ρόλο του ζευγαριού γενικά αλλά και ειδικά του πατέρα και της μητέρας, αλλά και τα πρώτα καθοριστικά χρόνια στη ζωή ενός παιδιού.<br /><br />Με τον Γιώργο Κίσσα συζητούν: Χάρις Κατάκη, Ματθαίος Γιωσαφάτ, π. Βασίλειος Θερμός, Ελένη Καραγιάννη, Τρύφων Ζαχαριάδης, Φιφή Βερβελίδου, Κυριάκος Βλασσόπουλος, Αθηνά Ανδρουτσοπούλου, Δημήτρης Κυριαζής, Χρήστος Ζιούβας, Χριστίνα Μιχαλοπούλου.<br /><br />«..Ένα μήνυμα ελπίδας και δύναμης για τον καθένα που πιθανώς διαβάζοντας το βιβλίο θα αναγνωρίσει κάπου τον εαυτό του…»<br /><br />Εκδόσεις Αρμός<br />Αθήνα: Μαυροκορδάτου 11, 106 78, τηλ. 210 3830604, fax. 2103819439<br />Θεσσαλονίκη: Πρασακάκη 5, 546 22, τηλ. 2310 220992, faχ. 2310 220910<br />e-mail: <a href="mailto:orders@armosbooks.gr">orders@armosbooks.gr</a> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-5651097045635125759?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-66783330871485708882012-01-05T00:16:00.003Z2012-01-05T08:14:13.854Z<div align="justify"><span style="color:#000099;"><em>Γι’ άλλη μια φορά ας μιλήσουμε για ποίηση. Και μάλιστα για την ημετέρα. Μόλις έλαβα με το ταχυδρομείο από την Πατρίδα την περγαμηνή με τον Έπαινο που έλαβε η αδημοσίευτη ακόμα ποιητική συλλογή μας με τον ταπεινό τίτλο... «Αθόρυβα»!<br /><br />Η εν λόγω συλλογή υποβλήθηκε στον <strong><span style="color:#ff6600;">ΚΗ΄ Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός</span></strong> και έλαβε τον πρώτο Έπαινο ανάμεσα σε 118 ποιητικές συλλογές. Η τελετή απονομής πραγματοποιήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2011 στο Μέγαρο του Παρνασσού, στο κέντρο της Αθήνας. Τον Έπαινο παρέλαβε, αντί εμού, η εκδότριά μου <strong><span style="color:#ff0000;">Δρ. Περσεφόνη Γιαννέλου</span></strong>, την οποία θερμά ευχαριστώ.<br /><br />Την Κριτική Επιτροπή, στην οποία επίσης οφείλω ευγνώμονες ευχαριστίες, αποτελούσαν οι εξής Πανεπιστημιακοί Καθηγητές: <strong><span style="color:#ff0000;">Καθ. Δημήτριος Ι. Κουκουλομμάτης</span></strong>, <strong><span style="color:#ff0000;">Καθ. Γεράσιμος Γ. Ζώρας</span></strong> και <strong><span style="color:#ff0000;">Επ. Καθ. Διονύσιος Χ. Καλαμάκης</span></strong>. Στο σκεπτικό της απονομής αναφέρονται μεταξύ άλλων οι εξής λέξεις: <strong><span style="color:#993399;">«...Αξιόλογη θεματολογία, αξιοπρεπές λεξιλόγιο. Σοβαρή προσπάθεια»</span></strong>.<br /></div><br /><p align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-hVQjv8cOyCU/TwTtEgeXOlI/AAAAAAAAIko/8geiVcdakoE/s1600/scan0003.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5693936490595695186" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-hVQjv8cOyCU/TwTtEgeXOlI/AAAAAAAAIko/8geiVcdakoE/s400/scan0003.jpg" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Τα «Αθόρυβα» χωρίζονταν σε τρία μέρη, με τους παρακάτω τίτλους:<br /><br />Α). Εφ’ υγροίς (16 ποιήματα)<br />Β). Σχέσεις (4 ποιήματα)<br />Γ). Μεταφράσεις (2 ποιήματα)<br /><br />Στην Κριτική Επιτροπή άρεσαν ιδιαίτερα οι δύο μεταφράσεις εξαίρετων πρωτότυπων ποιημάτων, προερχομένων το ένα από την Αγγλική και το άλλο από την Ουαλική Λογοτεχνική Σχολή και Παράδοση. Ξεχώρισαν μάλιστα το ποίημα με τον τίτλο «Συζήτηση» του Ουαλού ποιητή <strong><span style="color:#ff0000;">Euros Bowen</span></strong>, το οποίο πρωτοκυκλοφόρησε στην Ουαλική γλώσσα. Αξίζει οπωσδήποτε να το δημοσιεύσουμε εδώ για πρώτη φορά στην Ελληνική Γλώσσα:<br /><br /><strong><span style="color:#660000;"><span style="color:#ffffcc;">...............</span></span><span style="color:#cc0000;">Συζήτηση</span></strong><br /><br /></em><span style="color:#cc0000;">Τέσσερεις από εμάς συζητούσαμε για ποίηση.<br /><br />- Η ποίηση δεν πρέπει να ενδιαφέρεται<br />για κοπέλες<br />και λουλούδια<br />και τέτοια πράγματα,<br />με τον κόσμο να είναι έτσι όπως είναι.<br /><br />Αυτή ήταν η περισπούδαστη γνώμη των κριτών<br />γύρω από το τραπέζι της ταβέρνας.<br /><br />- Υπάρχουν πιο σπουδαία πράγματα<br />για να γράψεις<br />με τον κόσμο να είναι έτσι όπως είναι, -<br />η κρίση στη γλώσσα,<br />η άθλια κατάσταση του κόσμου,<br />και το νόημα της ζωής και της ύπαρξης.<br /><br />Όταν η συζήτηση έφθασε στη κουβέντα<br />για τούτο και για ’κείνο<br />μέσα από την εμπειρία της ζωής,<br />βρέθηκε πως ένας ήταν ερωτευμένος,<br />ένας άλλος καλλιεργούσε τριαντάφυλλα<br />κι ο τρίτος επέμεινε<br />πως ο ευκάλυπτος φέτος<br />προμήνυσε<br />χειμώνα βαρύ.<br /></span><em><br />Τέλος, κρατώ κοντά στην καρδιά μου την όμορφη ευχή της αγαπητής εκδότριάς μου και φίλης, Φιλολόγου και Ιστορικού Δρος Περσεφόνης Γιαννέλου, η οποία -στέλνοντάς μου τον Έπαινο- μου έγραψε: <strong><span style="color:#009900;">«Εύχομαι ολόψυχα συγχαρητήρια και ελπίζω τα “Αθόρυβα” να είναι και να αποδειχθούν “θορυβώδη” λογοτεχνικά»!</span></strong></em></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-6678333087148570888?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-88840216336198798582012-01-04T00:11:00.003Z2012-01-04T00:18:47.942Z<div align="justify"><em><span style="color:#006600;">Οι Εκδοτικοί Οίκοι <strong><span style="color:#993399;">«Ad Libitum»</span></strong> και <strong><span style="color:#993399;">«οὔτις»</span></strong>, οι οποίοι με έχουν προσωπικά τιμήσει με την έκδοση των δύο δικών μου ποιητικών συλλογών, μας προσφέρουν μια νέα ποιητική συλλογή με τον τίτλο <strong><span style="color:#ff6600;"><span style="color:#3333ff;">«Μια λέξη μεγάλη σαν το Θεό»</span></span></strong>! Η συλλογή αυτή τυπώθηκε στην Αθήνα τον Σεπτέμβριο 2011, με την επιμέλεια των Φιλολόγων <strong><span style="color:#ff0000;">Δρος Περσεφόνης Γιαννέλου</span></strong> και <strong><span style="color:#ff0000;">κας Καλλιόπης Δουρέκα</span></strong>.<br /><br />Η συλλογή αυτή βγήκε από την γραφίδα του <strong><span style="color:#ff0000;">Νίκου Γιουρουκέλη</span></strong>, για τον οποίο διαβάζουμε στο «αυτί» του εσωτερικού εμπροσθόφυλλου ότι: <span style="color:#000099;">«...γεννήθηκε το 1928 στην Αθήνα και έφυγε από κοντά μας τον Αύγουστο του 2011. Ήταν μηχανολόγος και ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την ποίηση. Σ’ αυτή βρήκε διέξοδο η συμπιεσμένη ευαισθησία του. Η πρώτη ποιητική του συλλογή έχει τον τίτλο Ρυμοτόμηση (εκδ. Θουκυδίδης). Η παρούσα αποτελεί τη δεύτερη ποιητική του συλλογή, που είχε ολοκληρώσει αλλά δεν πρόλαβε να εκδώσει»</span>.<br /></div><br /><p align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-ATxf4QQsFVA/TwOahvJTFII/AAAAAAAAIkg/NVi72bSoUX8/s1600/scan0002.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5693564258308265090" style="WIDTH: 319px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-ATxf4QQsFVA/TwOahvJTFII/AAAAAAAAIkg/NVi72bSoUX8/s400/scan0002.jpg" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Στη συλλογή αυτή συμπεριλαμβάνονται 26 ποιήματα, τα οποία αποτελούν κυριολεκτικά στίγματα της πολιτικής και κοινωνικής ταυτότητας του ποιητή. Μπορεί να διαφωνεί κανείς με τις σκέψεις και τα λόγια του, μπορεί επίσης να θεωρήσει κανείς ως υπερβολή τον τίτλο της συλλογής, όμως σίγουρα όλοι θα δεχθούν τη λυρικότητα και τη γλαφυρότητα του λόγου του, όπως και τη ροή και την ορμή του χορού των λέξεών του.<br /><br />Αξίζει να «μυρίσουμε» παρακάτω δυο χαρακτηριστικά ποιήματα από τη συλλογή αυτή:<br /><br /></span><span style="color:#990000;"><strong><span style="color:#ffffcc;">..........</span>Τοπίο</strong><br /><br />Ανέβηκα πάνω στον άσπρο τοίχο το ξεμέρωμα,<br />σηκώνοντας στον ώμο γουργουρίσματα της νύχτας<br />και μουγκανητά.<br />Έζωσε η οσμή από το ξινό χόρτο του μηρυκασμού<br />και της υπομονής τα σωθικά μας λόγια.<br />Λιωμένοι ως τα γόνατα ακολουθάμε.<br />Ίσιωσε η μέρα την απόφαση να ξέρει που φυγαδεύτηκαν τα περιστέρια.<br />Που στοιβαχτήκανε.<br />Που πάνε.<br />Κι οι δρόμοι μας γεμίζουν κουβέντες που κανείς δεν ακούει.<br />Ανεξήγητο σαν φανταστικό τοπίο τούτο το όνειρο.<br />Να κολυμπά το σύννεφο στο αίμα.<br />Γεμίσανε τα ρείθρα μαραζώματα.<br />Πορεύονται μοναχικά τα χώματά μας...<br />Γάρδοι ανοιχτοί,<br />ανθοί που δεν γινήκανε καρποί τα λόγια.<br />Η γη παραδομένη σαν προμελετημένη απιστία,<br />και γύρω, τίποτα. </div><br /><p align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-0sSJEocuaKs/TwOahc0BYTI/AAAAAAAAIkQ/CMQtS2s7LPg/s1600/scan0001.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5693564253387186482" style="WIDTH: 264px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-0sSJEocuaKs/TwOahc0BYTI/AAAAAAAAIkQ/CMQtS2s7LPg/s400/scan0001.jpg" border="0" /></a></p><br /><div align="justify"><strong><span style="color:#ffffcc;">..........</span>Τα παιδιά<br /></strong><br />Τα παιδιά έπαψαν να μας πιστεύουν πια.<br />Άλλο δεν περιμένουν.<br />Πήρανε την ψυχή στα δόντια.<br />Φύτεψαν κατάρτι.<br />Άνοιξαν πανιά.<br />Στην κουβέρτα μοιρολογούν σχοινιά και κάβοι<br />ληγμένα υλικά.<br />Οργή και ερήμωση.<br />Όσμωση και κραυγή.<br />Παραμερίστε...<br />Εμείς δεν είμαστε υπήκοοι των αποφάσεων κανενός.<br />Προς χρήση αγαθό.<br />Εμείς οι απογαλακτισμένοι από την πολιτεία,<br />κουβαλάμε -άδεια σακιά- τα όνειρα.<br />Εμείς οι πολυπτυχιούχοι άνεργοι,<br />της γενιάς των επτακοσίων,<br />γερνάμε ανέραστοι.<br />Άκληροι.<br />Ανυπεράσπιστοι.<br />Σκληροί.<br />Αποφασισμένοι σχεδόν.<br /><br />Ψάχνουμε στη νύχτα<br />ένα ποτήρι καταφυγή.<br />Μικραίνουμε τα βήματα του γυρισμού το βράδυ,<br />πλησιάζοντας πόρτα που κανείς δεν μας περιμένει...</span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-8884021633619879858?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-86858293201790819462012-01-03T00:14:00.001Z2012-01-03T00:16:39.636Z<div align="justify">Σ’ ἕνα παλιό Τσέχικο παραμύθι ἡ νεαρή ἡρωϊδα Κάτινκα στέλνεται ἀπό τήν ἄκαρδη μητριά καί τήν κόρη της νά μαζέψει μενεξέδες στό χιονιά τοῦ καταχείμωνου. «Ἀφοῦ τούς θέλω πρέπει νά ὑπάρχουν!» ἦταν ἡ διαταγή τῆς σκοτεινῆς «ἀδελφῆς». Χαμένη μέσα στό δάσος ἡ Κάτινκα διακρίνει μέσ’ ἀπ’τά δάκρυα τῆς ἀπελπισίας της μιά κόκκινη ἀνταύγεια καί μαζεύει ὅλο της τό κουράγιο γιά νά τήν πλησιάσει. Ὅταν τό καταφέρνει, ἔκπληκτη ἀντικρύζει στό κέντρο ἑνός ξέφωτου ἀναμμένη φωτιά καί γύρω της δώδεκα ἀκίνητα πρόσωπα μέ πανωφόρια καί κουκοῦλες σέ διαφορετικό χρῶμα ἀνά τρεῖς. Ὁλόλευκο αὐτό τῆς πρώτης τριάδας, πρασινωπό σάν τό χορτάρι τῆς ἑπόμενης, στό χρῶμα τῶν θερισμένων σταχυῶν τῆς ἄλλης, τῶν κόκκινων μήλων τῆς τελευταίας. Πρόκειται γιά τούς ἀδελφούς μῆνες τῶν τεσσάρων ἐποχῶν. Ὁ μεγαλύτερος τους ὁ Ἰανουάριος κρατώντας ἕνα κατάλευκο ραβδί ἐμφανίζεται ὡς ὑπεύθυνος τῆς φωτιᾶς καί τήν συνδαυλίζει κάθε τόσο.<br /><br />Ἀφοῦ λοιπόν ὁ Ἰανουάριος ἄκουσε μέ συμπάθεια τί ἔψαχνε τό κορίτσι, καλεῖ τόν Μάρτιο νά βοηθήσει. Αὐτός μέ τό ραβδί τοῦ Ἰανουαρίου ζωντανεύει τή φωτιά κι ἡ φλόγα πού ὑψώνεται προκαλεῖ τόση ζέστη ὥστε τό χιόνι λυώνει κι οἱ μενεξέδες ἀρχίζουν ν’ ἀνθίζουν.<br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-CfQMFm0jqkY/TwJIyJEIQVI/AAAAAAAAIkE/8mUSiTd76b0/s1600/untitled.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5693192905213624658" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 277px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-CfQMFm0jqkY/TwJIyJEIQVI/AAAAAAAAIkE/8mUSiTd76b0/s400/untitled.bmp" border="0" /></a><br />Τά βάσανα τῆς Κάτινκας δέν τελειώνουν ὡστόσο ἐδῶ, γιατί στή συνέχεια τῆς ἀπαιτοῦνται φράουλες καί ἀργότερα μῆλα. Οἱ εἰκόνες τῶν μηνῶν εἶναι θαυμάσιες καθώς, μέ τήν σειρά τους, φέρνουν μιάν ἀνάπαυλα καλοκαιρίας μές στή χειμωνιά, ἀρκετή γιά νά ὡριμάσουν οἱ καρποί πού προσφέρονται ὡς δῶρα στό καλόκαρδο κορίτσι. Ἀλλά ἀξίζει νά προσέξει κανείς μιά λεπτομέρεια: ὅλοι τους γιά νά συνδαυλίσουν τήν φωτιά, παίρνουν τό ραβδί ἀπό τόν σεβάσμιο Ἰανουάριο, ὁ ὁποῖος ἀντιπροσωπεύει τήν δυναμική τῆς νέας ἀρχῆς πού σφραγίζει ἐπίσης κάθε ἑπόμενο μήνα τοῦ ἐτήσιου κύκλου. Μέχρι τή λύση τοῦ «δράματος» ὁ Ἰανουάριος στέκεται στοργικός ἀρωγός τῆς ἡρωίδας.<br /><br />Μέ τήν συμβολική του γλώσσα τό παραμύθι μιλάει γιά πολλές ψυχικές πραγματικότητες. Ἀνάμεσά τους κεντρική θέση κατέχει ἡ φωτιά στό ξέφωτο τῆς καρδιᾶς τοῦ χιονισμένου δάσους. Τριγυρισμένη ἀπό τήν ἐπικράτεια τῆς παγωνιᾶς , ἀντιστοιχεῖται πρός τήν ἐσωτερική φωτιά πού ζητᾶ τήν ἄγρυπνη προσοχή μας σ’ ὅλη τήν διάρκεια τοῦ χρόνου. Καθένας μπορεῖ νά ἀναρωτηθεῖ τί ἀκριβῶς ἀντιπροσωπεύει γι αὐτόν. Ἴσως τήν λαχτάρα γιά ζωή, τήν δημιουργικότητα, τόν ἐνθουσιασμό ἤ τήν ἀγάπη. Δυνατή φωτιά ἀλλά καθόλου πρόθυμη νά συντηρεῖ τόν παραλογισμό: «Ἀφοῦ κάτι τό θέλω πρέπει νά ὑπάρχει».<br /><br />Ὁ σοφός Ἰανουάριος πάντως ἐξοργισμένος μέ τίς δυό ἄπληστες συγγενεῖς τῆς ἡρωίδας προκάλεσε τέτοια ἀνεμοθύελλα ὥστε, περιπλανημένες, νά παγώσουν τελικά στό χιόνι «μέ τήν κατάρα καί τό μίσος στήν καρδιά τους».<br /><br />Ἡ ἀγαθή πάλι Κάτινκα «γονατίζοντας μπροστά στό εἰκονοστάσιο παρακαλοῦσε τόν Θεό και τούς Ἁγίους, γι’ αὐτές τίς δυό πού τήν εἶχαν τυραννήσει.» Ἡ ἱστορία προικίζοντας τήν ταπεινή ἡρωϊδα μέ ἱκανότητα μακροθυμίας καί συγχώρεσης τήν ἀναδεικνύει σέ χαρακτήρα μέ ἠθικό βάθος, ὑπερβαίνοντας ἔτσι τά εἰδολογικά ὅρια τοῦ παραμυθιοῦ. Ἐνδεχομένως ἡ παλιά Τσέχικη διήγηση ὑπερβαίνει καί τά χωροχρονικά σύνορα:<br /><br />Στόν ἐκφοβισμό τῆς σύγχρονης ἀκόρεστης ἀναλγησίας ἀντιπροτείνει τήν παράδοξη ἰσχύ τῆς ψυχῆς, ζωντανεμένης στό πρόσωπο μιᾶς χαριτωμένης ἄκακης, τήν ὁποία πρόθυμα δέχονται νά ὑπηρετήσουν ὁ Χρόνος καί ἡ Φύση!</div><br /><div align="right"><strong><span style="color:#ff0000;">Νατάσα Κεσμέτη</span></strong><br />Δεκέμβριος 2011</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-8685829320179081946?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-37260886094362401322012-01-02T02:03:00.002Z2012-01-02T02:07:05.543Z<div align="justify"><em><span style="color:#000099;">Ἀνάμεσα στά ἐρείπια τόπων ἀγαπημένων, στά σιωπηλά τά σπίτια, στά σκοτεινά τά ξωκκλήσια, στά ἄδεια κελλιά παλιῶν μοναστηριῶν, ὅπως ἐπίσης καί στά κρύα δωμάτια κάποιων σπιτιῶν πού τά κατέχουν μοναχικοί ἄνθρωποι, μιά παλιά μουσική σέρνεται ἀπόψε· μουσική μελαγχολική καί συνάμα ταυτισμένη μέ τό βουβό τό κλάμα κάποιων παλιῶν ἀρχοντικῶν Μορφῶν πού ἡ δυστυχία τἄφερε νά κρατήσουν ἀπ' ὅλα τους τά καλά, μόνο τήν ἀξιοπρέπεια καί τήν ἀρχοντιά τους. Μουσική μακρυνή, κρυμμένη στούς ξεθωριασμένους τούς τοίχους, στ' ἀνοιχτά κι ἄδεια ντουλάπια, κι ἀκόμα στούς χορταριασμένους τούς δρόμους καί στά παγερά, σκονισμένα δωμάτια. Καί δέν εἶναι διόλου εὔκολο τούτη τή μουσική νά τήν ἀκούσεις, ἤ ἄν τυχόν τήν ἀκούσεις ν' ἀποκρυπτογραφήσεις τούς φθόγγους της, οἱ ὁποῖοι κρύβουν μέσα τους ὅλη ἐκείνη τή σιωπηλή ἱστορία τῶν ὅσων κατοίκησαν τούτους τούς χώρους: χώρους μικρῶν κοινοτήτων -ὅπως ἐκείνου τοῦ Κάστρου τῆς Σκιάθου, ἀλλά καί τοῦ χωριοῦ τὴς Σκοπέλου Κλῆμα-, ἱερέων, ἱερομονάχων, συνοδιῶν, οἰκογενειῶν, ἐπιτρόπων... Μιά σειρά ἀπό ἀνθρώπινα πρόσωπα, τά ὁποῖα στελέχωναν αὐτούς τούς τόπους καί τούς χώρους, δίχως νά νοιάζονται ἄν ἡ ζωή τους ἐκεῖ ἦταν σκέτη ἀμάχη καί πυκνωμένα σύγνεφα· τό μόνο δηλαδή σκηνικό τοῦ καθημερινοῦ τους βίου. Γιατί οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖνοι ἦταν οἱ Εἰκόνες τοῦ τόπου τους καί ὁ τόπος τους τό τέμπλο, τό εἰκονοστάσι ὁπού τοποθετοῦνταν.<br /></span></em></div><br /><p align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-N1KXHddirGk/TwEQ8INGIxI/AAAAAAAAIjg/8ixGsgTPU6U/s1600/DSC08842%255B1%255D.JPG"><em><span style="color:#000099;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5692850029153624850" style="WIDTH: 266px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-N1KXHddirGk/TwEQ8INGIxI/AAAAAAAAIjg/8ixGsgTPU6U/s400/DSC08842%255B1%255D.JPG" border="0" /></span></em></a></p><br /><div align="justify"><em><span style="color:#000099;">Κάθομαι καί συλλογιέμαι ἀπόψε, παραμονή τῆς Πρωτοχρονιᾶς, τούς προγόνους μου τοῦ 1712, τοῦ 1812, τοῦ 1912 καί ψάχνω μέσα στά τεκμήρια πού ἄφησαν -τίς πέτρες, τά ξύλα, τόν ξεθωριασμένο τοῖχο μέ τά πολλά τά στρώματα τοῦ ἀσβέστη, νά καταλάβω κάποια πράγματα ἀπό τή ζωή τους. Δυστυχῶς οἱ φωτογραφίες δέν τούς ἤξεραν, γιά νἄχουμε τουλάχιστον κάποια ἁπτή φάση του βίου τους-, ἔστω καί μιᾶς κρυσταλλωμένης χρονικῆς στιγμῆς τήν ἔνδειξη, ἀπό τήν ἐδῶ ἐπίγεια παρουσία τους ὡς μαρτυρία· μαρτυρία μιᾶς στιγμῆς τους δηλ. πού, ὡστόσο, θά συμπύκνωνε μέσα της χῶρο, χρόνο καί βιοτή. Ἔτσι, ψάχνουμε τυφλά μέσα στό χρόνο, ὅπως κοιτάζουμε τούς διαβάτες πίσω ἀπό τά θολά τά τζάμια κι ἀναρωτιώμαστε: ποιός, ποιοί νἄναι, ἄραγε; Κι ὅλο προσπαθοῦμε, ἐντείνουμε τήν ὅρασή μας, ἐπιστρατεύουμε τή μαντική μας δεινότητα καί δέν κατορθώνουμε παρά μονάχα πολύ λιγοστά πράγματα νά μάθουμε. Τά ὑπόλοιπα μέσα μας τά κρατᾶμε, γιατί ἁπλῶς τά ὑποπτευόμαστε καί φοβόμαστε ν' ἀνακοινώσουμε κάτι πού κι ἐμεῖς δέν τό θεωροῦμε σίγουρο... </span></em></div><br /><p align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-pluDqqcu9qI/TwEQ8iAlVPI/AAAAAAAAIjs/RviL4CgMBfQ/s1600/DSC08854%255B1%255D.JPG"><em><span style="color:#000099;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5692850036080465138" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-pluDqqcu9qI/TwEQ8iAlVPI/AAAAAAAAIjs/RviL4CgMBfQ/s400/DSC08854%255B1%255D.JPG" border="0" /></span></em></a></p><br /><div align="justify"><em><span style="color:#000099;">Κάτι βράδυα, λοιπόν, ὡσάν αὐτό, βράδυα μέ ἔντονη τή νοσταλγική διάθεση γιά ἕνα βύθισμα στό χρόνο πού διάβηκε, σ' αὐτό τό περίεργο τό χτές, τό συβιλλικό ἀλλά τόσο οἰκεῖο, σάν νά εἶναι ἡ χτεσινή ἡ μέρα πού τή ζήσαμε καί πέρασε, ὡστόσο κάτι φέρνει μέσα της ἀπό τήν παρελθοῦσα φρεσκάδα. Γιατί μαζί μέ τούς τόπους πού νοσταλγοῦμε τέτοιες μέρες, ἀναζητοῦμε ἐναγώνια ὄχι τόσο τήν παρουσία τῶν ἀγαπημένων μας προσώπων πού διάβηκαν τό ποτάμι, ὅσο ἐκείνη τους τήν προστασία, καθώς μᾶς σιγούρευαν πώς ἡ ζωή ἀντιμετωπίζεται μέ τήν εἰλικρίνεια τοῦ γνήσιου ἀγώνα καί μέ τήν ἀξιοπρεπῆ στάση ἀπέναντι στίς τρεῖς κινήσεις τῆς ψυχῆς τοῦ ἀνθρώπου: πρός τό Θεό, τόν κόσμο ἤ τόν συνάνθρωπο καί τόν ἑαυτό του. Ἄν δέν κρατηθεῖ μιά τέτοια ἰσορροπία, τότε ὅλα θρυμματίζονται, γιατί ἀρχίζει πιά νά βασιλεύει, νά κυριαρχεί στά πάντα ἡ κατάχρηση κι ὄχι λογική χρήση. Μέ λίγα λόγια ἡ ἀσυδοσία τό χάος, ἡ καταστροφή. Κύριε, εὐλόγησε τό νέο ἐνιαυτό φωτίζοντας τίς σκοτεινές συνειδήσεις μας καί τίς φοβισμένες ψυχές μας. Ἀμήν.</span></em></div><br /><div align="right"><strong><em><span style="color:#ff0000;">π. Κων. Ν. Καλλιανός</span></em></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-3726088609436240132?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-58400667935130393722012-01-01T00:27:00.002Z2012-01-01T00:30:59.559Z<div align="justify"><strong><span style="color:#009900;">...του έτους 2012, του <span style="color:#ff0000;">Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας κ. Γρηγορίου</span> προς το Ποίμνιο της Βιβλικής Επαρχίας των Θυατείρων του Οικουμενικού Θρόνου Κωνσταντινουπόλεως, της παροικούσης εν Μεγάλη Βρετανία και Ιρλανδία.</span></strong><br /><br />Αγαπητοί μας εν Κυρίω,<br /><br />«Διό ευχαριστούντες κατά πάντα και διά πάντα βοώμεν˙ Ευλόγησον τον στέφανον του ενιαυτού της χρηστότητός σου, και καταξίωσον ημάς ακατακρίτως βοαν σοι˙ Κύριε δόξα σοι».(ύμνος Ινδίκτου)<br /><br />Αξιωθήκαμε και φέτος να εισέλθουμε στην Νέα Χρονιά 2012, γι’ αυτό και καθηκόντως αναπέμπουμε αίνον και δοξολογίαν ευχαριστήριον εις τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν, του οποίου προ εβδομάδος γιορτάσαμε την επί γης παρουσίαν ως βρέφους σπαργωμένου και κειμένου εν φάτνη. Ένα άκόμη έτος έχει προστεθεί στη ζωή μας, σήμερα δε βρισκόμαστε στην αρχήν ενός άλλου νέου χρόνου, ο οποίος παρουσιάζεται μπροστά μας γεμάτος σύννεφα και αβεβαιότητα για πάντα τα Έθνη της γης. Η μεγάλη οικονομική κρίση που ξέσπασε τα τελευταία δύο χρόνια, δεν πάει να λυθεί, να ειρηνεύσει τους λαούς και τα πλήθη που υφίστανται την πίεση και την σκληράδα της. Γι’ αυτό όλοι οι Άρχοντες και οι σοφοί τούτου του κόσμου αγωνίζονται, αγωνιούν και προσπαθούν να εξέλθουν από τα αδιέξοδα που έχουν περιπέσει οι οικονομολόγοι και εκείνοι που έχουν στα χέρια τους τις τύχες της Ανθρωπότητος.<br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-9eWKOBbA6OA/Tv-o1aXdpzI/AAAAAAAAIjI/BL0Zk8gmE64/s1600/2012.1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5692454089583863602" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 267px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-9eWKOBbA6OA/Tv-o1aXdpzI/AAAAAAAAIjI/BL0Zk8gmE64/s400/2012.1.jpg" border="0" /></a><br />Εμείς όμως οι Χριστιανοί δεν πρέπει να πανικοβαλλόμαστε, να αγανακτούμε και να παρασυρόμαστε από την απαισιοδοξίαν εκείνων που ξεχνούν ότι ο Χριστός είναι το Άλφα και το Ωμέγα «Εγώ ειμί το Α και το Ω, λέγει Κύριος ο Θεός, ο ων και ο ην και ο ερχόμενος, ο παντοκράτωρ» (Αποκ. Κεφ. Α, 8). Ο Χριστός προνοεί, και για τους ανθρώπους και για τα κτήνη. Ο ποιητής της Εκκλησίας μάς συμβουλεύει να προσευχηθούμε και με πίστη και εμπιστοσύνη να επαναλάβουμε «Η βασιλεία σου Χριστέ, Βασιλεία πάντων των αιώνων» (ύμνος Ινδίκτου).<br /><br />Είναι αλήθεια ότι όλοι έχουμε προβλήματα στη ζωή μας, προπάντων οι φτωχοί, οι ηλικιωμένοι, οι άνεργοι, οι αιχμάλωτοι, οι αγνοούμενοι, οι πενθούντες, οι άρρωστοι, εκείνοι που έχουν ειδικές ανάγκες, τα ορφανά, οι χήρες, οι εμπόλεμοι και εκείνοι που υποφέρουν από την ανομβρία, τους λοιμούς, τους λιμούς, τις ταραχές και τις επαναστάσεις, την αδικία, την κακοδιοίκηση, την δουλεία και την πλεονεξία των δυνατών της γής.<br /><br />Αλλά, αδελφοί και πατέρες, το μήνυμα των Χριστουγέννων, και το μήνυμα της Πρωτοχρονιάς, είναι μήνυμα χαράς και ανανέωσης της μακαρίας ελπίδος στον Τριαδικόν Θεόν, ο οποίος εδημιούργησε τα πάντα με σοφία και τα επιβλέπει με το έλεος και την φιλανθρωπία Του, η οποία ουδέποτε στην ιστορία του Ανθρωπίνου Γένους, έπαυσε να ενεργεί και να μαρτυρείται «Ουκ αμάρτυρον εαυτόν αφήκεν ο Θεός αγαθοποιών, ουρανόθεν υμίν υετούς διδούς και καιρούς καρποφόρους, εμπιπλών τροφής και ευφροσύνης τας καρδίας υμών» (Πράξ. Κεφ. 14, 17). Ιδιαίτερα όταν ο άνθρωπος βρίσκεται σε μεγάλη κρίση και σύγχυση, όπως συμβαίνει σήμερα, ο Θεός επεμβαίνει και δίνει λύση και αναπτερώνει τις ελπίδες του ανθρώπου. Γι’ αυτό πολλοί ομολογούν φανερά, χωρίς φόβο, την αδυναμία της ανθρώπινης σοφίας και της επιστήμης να δώσει την πρέπουσαν απάντηση στα καυτά προβλήματα που βασανίζουν τις μάζες.<br /><br />Θα πρέπει λοιπόν να μετανοήσουμε και να ανανεώσουμε την πίστη μας στο Θεό για να ομιλήσει στις καρδίες μας, στην καθημερινή ζωή μας. Ο Απόστολος Παύλος λέγει: «Έχοντες δε διατροφάς και σκεπάσματα, τούτοις αρκεσθησόμεθα˙ οι δε βουλόμενοι πλουτείν εμπίπτουσιν εις πειρασμόν και παγίδας και επιθυμίας πολλάς ανοήτους και βλαβεράς αίτινες βυθίζουσι τους ανθρώπους εις όλεθρον και απώλειαν» (Α Τιμ. Κεφ. 6, 8).<br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-61VFpOMYrO4/Tv-pBCGaSQI/AAAAAAAAIjU/NFDyRcjh1i4/s1600/2012.2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5692454289228318978" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 377px; CURSOR: hand; HEIGHT: 318px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-61VFpOMYrO4/Tv-pBCGaSQI/AAAAAAAAIjU/NFDyRcjh1i4/s400/2012.2.jpg" border="0" /></a><br />Να μην επιτρέψουμε στις παγίδες του εύκολου και άδικου πλουτισμού και της εφήμερης και δαιμονικής πλεονεξίας, να επικρατήσουν στη ζωή μας, στην οικογένεια, την Εκκλησία την Κοινωνία και τις σχέσεις μας με τους συνανθρώπους μας. Να ευχαριστήσουμε τον Θεό για την υγεία μας, να αποκαλύψουμε μέσα μας την χαρά της επάρκειας, της ολιγαρκείας, της απλότητος, της εγκράτειας, της φιλαλληλίας και της προσφοράς προς τους άλλους, ιδιαίτερα εκείνους που χρειάζονται την βοήθεια και την έμπρακτη αγάπη και στοργή μας. Να μάθουμε να προσφέρουμε λίγο χρόνο από τον δικό μας για τους άλλους. Να μοιραζόμαστε τα αγαθά μας με τους πάσχοντες τους φτωχούς και τους αδυνάτους.<br /><br />Η Ιερά Αρχιεπισκοπή έχει εμπιστοσύνη στους Κληρικούς και λαϊκούς Άρχοντες, οι οποίοι φέρουν το βάρος της καθημερινής ευθύνης και εύρυθμης λειτουργίας των Ναών, των Σχολείων και των λοιπών Οργανώσεων και Συλλόγων μας. Με την είσοδό μας στη Νέα Χρονιά, μαζί με τις εγκάρδιες ευχές μας, να δεχθείτε τις ευχαριστίες μας για τους κόπους και τις φροντίδες σας για τα Κοινά, τα οποία πρέπει όλοι μας να προστατεύουμε ως κόρην οφθαλμού, «σαν τα μάτια μας», παραμερίζοντας μικροφιλοτιμίες και τον εγωϊσμό μας. Με ταπείνωση δε και ιερή διάκριση, να συνεργαζόμαστε μεταξύ μας για την δόξα του Θεού, την ευστάθειαν των Εκκλησιών και την κατά Θεόν ειρήνη του λαού μας, την πρόοδο και το μέλλον των παιδιών μας, οι οποίοι θα μας διαδεχτούν εις τον κόσμον αυτόν «τη φιλαδελφία εις αλλήλους φιλόστοργοι, τη τιμή αλλήλους προηγούμενοι» (Ρωμ. Κεφ 12, 10). Να μην ξεχνούμε την βασική αυτή αλήθεια ότι σ’ αυτό τον κόσμο, είμαστε «πάροικοι και παρεπίδημοι» και με πίστη αποβλέπουμεν εις την μέλλουσα Βασιλεία του Θεού, όπως διδάσκει η Εκκλησία διά του Αποστόλου Παύλου «ουκ έχομεν ώδε μέλλουσαν πόλιν, αλλά την μέλλουσαν επιζητούμεν» (Εβρ. Κεφ. 13, 14).<br /><br />Έχοντες αυτά τα ιερά διδάγματα κατά νουν, να εναποθέσουμε την μέριμνα και την ζωή μας εις τον Κύριον ημών Ιησού Χριστόν, ο οποίος είναι ο Χορηγός και Αρχηγός και τούτου του Νέου Έτους. Αυτός θα δώσει λύσεις εις τα δικά μας προβλήματα, αλλά και στα τεράστια προβλήματα, οικονομικά, ηθικά, υπαρξιακά και κοινωνικά, πολιτιστικά και πολιτικά που αντιμετωπίζει η σύγχρονη Ανθρωπότητα.<br /><br />Με αυτή την Πίστη και την ιερή προσδοκία, σας χαιρετίζω όλους μετά πολλής αγάπης και τιμής. Το έτος 2012 να είναι ευλογημένο και ειρηνικό από του εν Βηθλεέμ της Ιουδαίας γεννηθέντος Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού. Και διατελώ μετά θερμών ευχών και της εν Κυρίω αγάπης και τιμής.<br /><br />Λονδίνο, Ιανουάριος, 2012<br /><br />Ο Αρχιεπίσκοπος Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας Γρηγόριος</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-5840066793513039372?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-57987862145429590442011-12-31T00:10:00.001Z2011-12-31T00:12:17.693Z<div align="justify"><em><span style="color:#990000;">Τελευταία ημέρα του χρόνου σήμερα. Ημέρα αφιερωμένη στα Κάλαντα της Πρωτοχρονιάς. Τα παιδιά τα ψάλλουν στους δρόμους της πληγωμένης Πατρίδας κι εμείς τα θυμόμαστε στην Αποδημία μέσω του εξαίρετου καλλιτέχνη <strong><span style="color:#ff0000;">Γιώργου Νταλάρα</span></strong>.</span></em></div><br /><div align="justify"><em><span style="color:#990000;"></span></em></div><br /><div align="center"><em><span style="color:#990000;"><iframe src="http://www.youtube.com/embed/yjzGkGQJtA8?rel=0" frameborder="0" width="640" height="480"></iframe></span></em></div><br /><div align="justify"><em><span style="color:#990000;"><br />Ο νέος μήνας μας φέρνει το νέο χρόνο. Κι ο νέος χρόνος μας φέρνει ευκαιρίες και δυνατότητες για νέα πορεία, για πρόοδο και για επιτυχίες πολλές. Ας εκμεταλλευτούμε τις ευκαιρίες αυτές κι ας έχουμε μια <strong><span style="color:#3333ff;">Καλή κι Ευλογημένη Νέα Χρονιά 2012</span></strong>.</span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-5798786214542959044?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-80220773156580827312011-12-30T00:31:00.002Z2011-12-30T00:35:48.658Z<div align="justify"><em><span style="color:#000099;"><strong><span style="color:#993300;">Η Ιερά Αρχιεπισκοπή Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας κυκλοφόρησε για 86η χρονιά το ονομαζόμενο «Μεγάλο Ημερολόγιό» της για το νέο έτος 2012</span></strong>. Είναι ένα Ημερολόγιο - βιβλίο, 608 πλούσιων σελίδων, γεμάτων με πληροφορίες για το Οικουμενικό μας Πατριαρχείο, για την Ι.Α. Θυατείρων &amp; Μ.Β., για τους Ελληνορθόδοξους Ιερούς Ναούς και τις Κοινότητες σε ολόκληρο το Ηνωμένο Βασίλειο, καθώς και για τη ζωή και τη δράση της Ομογένειας του Λονδίνου. Ένα εκτενές Αγγλικό Τμήμα περιέχει τις κυριώτερες από τις πληροφορίες που βρίσκονται στο Ελληνικό Τμήμα.<br /></div><br /><p align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-JC9zomxexv0/Tv0HCmbh7vI/AAAAAAAAIik/RvmXtJefzZM/s1600/1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5691713245323325170" style="WIDTH: 280px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-JC9zomxexv0/Tv0HCmbh7vI/AAAAAAAAIik/RvmXtJefzZM/s400/1.jpg" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Η εικόνα του εξωφύλλου ονομάζεται «Επί σοι χαίρει» και είναι έργο του αγιογράφου <strong><span style="color:#ff0000;">Γεωργίου Κλόντζα</span></strong> (τέλη 16ου αι.), το πρωτότυπο της οποίας βρίσκεται στο Ελληνικό Ινστιτούτο της Βενετίας. Οι σελίδες του Ημερολογίου διανθίζονται από πολλές και ωραίες έγχρωμες και ασπρόμαυρες φωτογραφίες από τη ζωή των Ελληνορθοδόξων Κοινοτήτων Μεγ. Βρετανίας. </div><br /><p align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-TYlAs4xKwCE/Tv0HCwnNnTI/AAAAAAAAIiw/IoyxKcv7Yrs/s1600/2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5691713248056679730" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 288px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-TYlAs4xKwCE/Tv0HCwnNnTI/AAAAAAAAIiw/IoyxKcv7Yrs/s400/2.jpg" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Το Ημερολόγιο προλογίζουν η <strong><span style="color:#ff0000;">Α.Θ.Π. ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος Α΄</span></strong>, όπως επίσης και ο Ποιμενάρχης της Βιβλικής αυτής Επαρχίας των <strong><span style="color:#ff0000;">Θυατείρων κ.κ. Γρηγόριος</span></strong>, ο οποίος μεταξύ άλλων αναφέρει και τα εξής: </div><br /><p align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-midRd_iiEhs/Tv0HDUxKgiI/AAAAAAAAIi8/PXk3wD51XyQ/s1600/3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5691713257762095650" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 284px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-midRd_iiEhs/Tv0HDUxKgiI/AAAAAAAAIi8/PXk3wD51XyQ/s400/3.jpg" border="0" /></a></p><br /><div align="justify"></span><span style="color:#006600;">«...Θέλω σε αυτόν τον Πρόλογο να μνημονεύσω την ολοκλήρωση της ανοικοδόμησης του Ναού Αγίου Παντελεήμονος και Αγίας Παρασκευής Harrow Λονδίνου, ο οποίος από τον περασμένο Απρίλιο έχει ανοίξει τις πόρτες του για την Θεία Λατρεία. Γι’ αυτό και ευχαριστούμε και συγχαίρουμε θερμά τους Άρχοντες, τον Ιερέα, τον Πρόεδρο και τα Μέλη της Εκκλησιαστικής Επιτροπής του Ναού, τους Κηδεμόνες και τους λοιπούς ομογενείς, άνδρες και γυναίκες, οι οποίοι εσήκωσαν το βάρος της ευθύνης για την ανοικοδόμηση του Ιερού τούτου Τεμένους για την δοξολογία του εν Τριάδι Θεού και εις τιμήν και μνήμην του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Παντελεήμονος του Ιαματικού και της Αγίας Παρασκευής της Οσιοπαρθενομάρτυρος. Η ανοικοδόμηση εκ βάθρων ενός Ναού περιποιεί τιμήν και αποσπά τον δίκαιον έπαινον ημών και την εύνοιαν και αγάπη του Θεού...».</span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-8022077315658082731?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-1282064463476561732011-12-29T00:05:00.004Z2011-12-29T00:12:12.996Z<div align="justify">Σε μία χώρα όπου κυριαρχεί ο Προτεσταντισμός, ο <strong><span style="color:#ff0000;">Κωνσταντίνος Νικολακόπουλος</span></strong>, <strong><em><span style="color:#009900;">πρόεδρος του περίφημου τμήματος Ορθόδοξης Θεολογίας του Πανεπιστημίου του Μονάχου</span></em></strong>, αντιπροσωπεύει το σύγχρονο πρόσωπο της Θεολογίας.<br /><br />Το ραντεβού μας με τον καθηγητή Θεολογίας Κωνσταντίνο Νικολακόπουλο, ήταν απόγευμα Σαββάτου, έξω από τη Salvatorkirche (Εκκλησία του Σωτήρα), μια από τις δύο ελληνικές εκκλησίες, η πιο παλιά, την οποία δώρισε το 1829 ο ίδιος ο <strong><span style="color:#ff0000;">Λουδοβίκος ο Α΄</span></strong>, στην Ορθόδοξη Κοινότητα του Μονάχου. «Σε Έλληνες που τότε δεν ήταν περισσότεροι από 30, απόγονοι Ελλήνων αγωνιστών της Επανάστασης που είχαν έρθει εδώ για σπουδές. Από τότε είναι σε ελληνικά χέρια. Η εκκλησία χτίστηκε μέσα σε ένα χρόνο από τον <strong><span style="color:#ff0000;">Λούκας Ροτάλερ</span></strong>, ο οποίος εισήγαγε το Γοτθικό ρυθμό στο Μόναχο» λέει ο ίδιος, που επιπλέον, από το 2003, είναι και ο Πρόεδρος του τμήματος Ορθόδοξης Θεολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου, το οποίο είναι το μοναδικό στο είδος του στη δυτική Ευρώπη.<br /><br />«Είναι πρωτοφανές σε κρατικό Πανεπιστήμιο μη Ορθόδοξης χώρας να παρέχεται η δυνατότητα σπουδών Ορθόδοξης Θεολογίας. Αυτή είναι μια ιδιαιτερότητα που έχει η πόλη του Μονάχου, στην οποία συνυπάρχουν τρεις Θεολογικές Σχολές, η Ευαγγελική, η Ρωμαιοκαθολική και η Ορθόδοξη, οι οποίες συνεργάζονται και συμμετέχουν ενεργά στον Οικουμενικό διάλογο», συμπληρώνει.<br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-w1VpMEVJm5Y/Tvuv1_YRoDI/AAAAAAAAIiM/flyKgDZxN_4/s1600/1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5691335896193933362" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 250px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-w1VpMEVJm5Y/Tvuv1_YRoDI/AAAAAAAAIiM/flyKgDZxN_4/s400/1.jpg" border="0" /></a><br />Ο κ. Νικολακόπουλος γεννήθηκε στην Πάτρα και μεγάλωσε με δυσκολίες και βάσανα, καθώς ο πατέρας του, αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης, χτυπήθηκε σε μικρή ηλικία από εγκεφαλικό και η μητέρα του επωμίστηκε όλο το βάρος της ευθύνης της οικογένειας. Έτσι η προσωπική του αναζήτηση, ως διέξοδος από τα προβλήματα, κατέληξε στη Βυζαντινή Μουσική. «Πήγα στην ενορία μας και έψελνα. Είχα καλό δάσκαλο, τον <strong><span style="color:#ff0000;">Σπυρίδωνα Γεωργακόπουλο</span></strong>, μεγάλο ψάλτη της εποχής. Έτσι ξεκίνησα να αγαπώ πολύ τη μουσική».<br /><br />Σπουδάζοντας στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου της Αθήνας, τελειοποίησε παράλληλα τις σπουδές του στη Βυζαντινή Μουσική στο Απολλώνιο Ωδείο και έκανε το μεταπτυχιακό του πλάι στον <strong><span style="color:#ff0000;">Λυκούργο Αγγελόπουλο</span></strong>, έναν από τους κορυφαίους χοράρχες και μελετητές της Βυζαντινής Μουσικής. Η συνέχεια γράφτηκε στο Ρέγκενσμπουργκ, μια μικρή πόλη κοντά στο Μόναχο και κατόπιν στο Μόναχο, όπου είχε πάρει υποτροφία. Είχε ήδη παντρευτεί τη νυν σύντροφό του Μαρία, που είναι φιλόλογος. Και από δω ξεκινά η ιστορία. «Ηρθα εδώ με σκοπό πάντα να επιστρέψω, αλλά είχε ανοίξει η έδρα Ορθόδοξης Θεολογίας, στην οποία πρώτος καθηγητής ήταν ο <strong><span style="color:#ff0000;">Θεόδωρος Νικολάου</span></strong>, που σήμερα είναι ομότιμος και μου πρότεινε τη θέση του βοηθού του. Έτσι φάνηκε μια προοπτική επαγγελματικής εξέλιξης. Εγώ είχα ήδη κάνει το πρώτο μου διδακτορικό και ξεκίνησα το δεύτερο. Το 1998 έγινα τελικά καθηγητής, με εξειδίκευση στη Βιβλική Θεολογία και αντικείμενο τη Καινή Διαθήκη».<br /><br />Σήμερα στο Τμήμα Ορθόδοξης Θεολογίας, φοιτούν 65 φοιτητές από όλες τις Ορθόδοξες χώρες, Ελλάδα, Σερβία, Βουλγαρία, Ρουμανία, Ρωσία, Γεωργία, Κύπρο, Γερμανία και Αμερική. Οι Έλληνες είναι εννέα άτομα. Στο Τμήμα προσφέρονται τρία προγράμματα σπουδών: προπτυχιακό για την απόκτηση πτυχίου Ορθόδοξης Θεολογίας εννιά εξαμήνων, διδακτορικό στην Ορθόδοξη Θεολογία και Ορθόδοξη Θεολογία ως συμπληρωματική επιστήμη για φοιτητές που σπουδάζουν κάποια άλλη κύρια επιστήμη. Αξίζει να σημειωθεί πως το Μόναχο είναι η πόλη με τις μεγαλύτερες και αρτιότερες βιβλιοθήκες της Ευρώπης. Έτσι δίνεται η δυνατότητα άμεσης πρόσβασης σε εκατομμύρια τόμους θεολογικών και άλλων συναφών συγγραμμάτων.<br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-oprBWZK8Fn8/TvuwCbmCSzI/AAAAAAAAIiY/m1qGEU076FE/s1600/2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5691336109926271794" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 266px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-oprBWZK8Fn8/TvuwCbmCSzI/AAAAAAAAIiY/m1qGEU076FE/s400/2.jpg" border="0" /></a><br />«Εδώ οι σπουδές έχουν άλλο ρόλο από ό,τι στην Ελλάδα. Στην Ελλάδα, τα παιδιά τα "ρίχνει" στη Σχολή το Μηχανογραφικό. Εδώ αυτός που θα γραφτεί είναι συνειδητοποιημένος και δεν υπάρχει περιορισμός στα κριτήρια. Στην Ελλάδα υπάρχει ομολογιακό ζήτημα, ενώ εδώ δεν είναι απαραίτητη η πίστη -έρχονται και άνθρωποι που απλά, "ψάχνονται"».<br /><br />Ο καθηγητής πιστεύει ότι ο κόσμος θέλει διαφωτισμό με την καλή έννοια και όχι θρησκοληψία. Η θρησκευτική λατρεία θέλει λογική και όχι υπερβολή. Θεωρεί πως υπάρχουν άνθρωποι που έχουν αντιληφθεί λάθος τη πίστη και άνθρωποι με υπερβολική λαϊκή ευσέβεια. Εκεί είναι που χρειάζεται η επέμβαση θεολόγων και κληρικών, ώστε να μπει φρένο σε υπερβολικές συμπεριφορές.<br /><br />«Δυστυχώς ένα τμήμα του κλήρου δεν έχει συνείδηση του λειτουργήματός του, το βλέπει ως επάγγελμα ή ακόμη χειρότερα ως "δημοσιοϋπαλληλίκι" και αυτό απωθεί τον πιστό. Aπό την άλλη πιστεύω πως πρέπει να υπάρξει διάκριση στις αλήθειες της πίστης και στις παραδόσεις της Εκκλησίας. Δεν κάνει το ράσο τον παπά. Εδώ οι ιερείς δεν φορούν ράσο. Υπάρχουν κατεστημένα στο χώρο της Εκκλησίας που έχουν απολυτοποιηθεί και πρέπει να αλλάξουν. Η Εκκλησία δεν είναι μόνο ψαλμοί και αλληλούια, είναι και Πολιτισμός και κομμάτι της ιδιαιτερότητας και της ταυτότητας του Ελληνισμού. Για μας στο εξωτερικό, η Εκκλησία είναι συνδετικός κρίκος. Επειδή ζούμε σε περιβάλλον μη ορθόδοξο, έχουμε ανάγκη να αποκτήσουμε αυτοσυνείδηση, διότι το περιβάλλον το ίδιο είναι μια πρόκληση».<br /><br />Ο Ελληνας επιστήμονας είναι επίσης <strong><em><span style="color:#009900;">εκδότης του επιστημονικού θεολογικού περιοδικού «Ορθόδοξο Βήμα»</span></em></strong> που κυκλοφορεί στη γερμανική γλώσσα και μας ξεδιπλώνει ακόμη μια πτυχή του. Διευθύνει δεκαπενταμελή χορωδία Βυζαντινής Μουσικής και είναι πρόεδρος του ελληνικού μουσικού συλλόγου που δίνει συναυλίες σε όλες τις πόλεις. Εκεί παραδίδονται μαθήματα βυζαντινής μουσικής σε Έλληνες και Γερμανούς 15-55 ετών.</div><br /><div align="right"><strong><span style="color:#ff0000;">Εύη Κωνσταντινίδου</span></strong><br /><br />Φωτογραφίες: <strong><span style="color:#ff0000;">Zωή Χατζηγιαννάκη<br /></span></strong><br />Πηγή: <a href="http://www.ethnos.gr/entheta.asp?catid=23310&amp;subid=2&amp;pubid=63593744#">ΕΘΝΟΣ.gr</a>, 26-12-2011</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-128206446347656173?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-19393285321437791742011-12-27T00:17:00.004Z2011-12-27T00:48:35.967Z<div align="justify"><strong><em><span style="color:#3333ff;">Την επομένη ημέρα των Χριστουγέννων (26η Δεκεμβρίου), η Αγία Εκκλησία μας τιμά την Εορτή της Συνάξεως της Υπεραγίας Θεοτόκου. </span></em></strong><br /></div><br /><p align="center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-lKOnX9ZkJok/TvkPzFb9JKI/AAAAAAAAIf0/Eq9t4D8I9p0/s1600/1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5690596974466507938" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 398px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-lKOnX9ZkJok/TvkPzFb9JKI/AAAAAAAAIf0/Eq9t4D8I9p0/s400/1.JPG" border="0" /></a><br /></p><br /><p align="center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-4hRoIf_stC4/TvkPzT1QTKI/AAAAAAAAIgA/hXqXce-XKvc/s1600/2.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5690596978330717346" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-4hRoIf_stC4/TvkPzT1QTKI/AAAAAAAAIgA/hXqXce-XKvc/s400/2.JPG" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Κατά την εορταστική αυτή ημέρα τελέσθηκε (χθες) Πανηγυρική Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στον Ελληνορθόδοξο Ιερό Καθεδρικό Ναό της του Θεού Σοφίας στο κεντρικό Λονδίνο, στην οποία προεξήρχε ο <strong><span style="color:#ff0000;">Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Θυατείρων και Μεγ. Βρετανίας κ.κ. Γρηγόριος</span></strong>.</div><br /><p align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-wQKoudMUepg/TvkP0KrygvI/AAAAAAAAIgM/Dq1ZekEKQcA/s1600/3.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5690596993054966514" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-wQKoudMUepg/TvkP0KrygvI/AAAAAAAAIgM/Dq1ZekEKQcA/s400/3.JPG" border="0" /></a></p><br /><p align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-BQKWz1H6gEk/TvkP0zb3hRI/AAAAAAAAIgY/RLJN58NV3pk/s1600/4.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5690597003994039570" style="WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-BQKWz1H6gEk/TvkP0zb3hRI/AAAAAAAAIgY/RLJN58NV3pk/s400/4.JPG" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Στη διάρκεια της Ιερής αυτής Ακολουθίας τελέσθηκε και χειροτονία εις Πρεσβύτερο του Ιεροδιακόνου της Ιεράς Αρχιεπισκοπής <strong><span style="color:#ff0000;">π. Σάββα Βασιλειάδη</span></strong>, πτυχιούχου Θεολογίας από το Πανεπιστήμιο Αθηνών.</div><br /><p align="center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-lUw7UaRo7HY/TvkP1ykOcmI/AAAAAAAAIgk/uVqqXbbA1n8/s1600/5.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5690597020940530274" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-lUw7UaRo7HY/TvkP1ykOcmI/AAAAAAAAIgk/uVqqXbbA1n8/s400/5.JPG" border="0" /></a></p><br /><p align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-ynS-vJsvx8M/TvkQghBIoYI/AAAAAAAAIg0/fjMXiIl5f64/s1600/6.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5690597754964320642" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-ynS-vJsvx8M/TvkQghBIoYI/AAAAAAAAIg0/fjMXiIl5f64/s400/6.JPG" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Στη μεγαλοπρεπή και συγκινητική αυτή Τελετή συλλειτούργησαν αρκετοί Ιερείς της Αρχιεπισκοπής Θυατείρων και διακόνησαν 2 Διάκονοι. Μεταξύ των συλλειτουργούντων Ιερέων ήταν και ο αδελφός του χειροτονούμενου, <strong><span style="color:#ff0000;">π. Παύλος Γρηγορίου</span></strong>.</div><br /><p align="center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-oYKq82yMxOg/TvkQgxfGIEI/AAAAAAAAIhA/et0aNkIhaP8/s1600/7.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5690597759384952898" style="WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-oYKq82yMxOg/TvkQgxfGIEI/AAAAAAAAIhA/et0aNkIhaP8/s400/7.JPG" border="0" /></a><br /></p><br /><p align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-9bg5PJXUinw/TvkQiLJwxTI/AAAAAAAAIhM/XNQsSgmO4Gg/s1600/8.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5690597783454663986" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-9bg5PJXUinw/TvkQiLJwxTI/AAAAAAAAIhM/XNQsSgmO4Gg/s400/8.JPG" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Ο χειροτονούμενος ομίλησε με ιδιαίτερη έμπνευση, συγκίνηση, αλλά και με μεγάλο σεβασμό και ταπείνωση για το Μυστήριο της Ιερωσύνης, του οποίου έγινε κοινωνός και ιερουργός.</div><br /><p align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-9t7Ycitup0Q/TvkQiRFC3UI/AAAAAAAAIhU/K16lJ4BbaEU/s1600/9.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5690597785045491010" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-9t7Ycitup0Q/TvkQiRFC3UI/AAAAAAAAIhU/K16lJ4BbaEU/s400/9.JPG" border="0" /></a><br /></p><br /><p align="center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-kGZE2iqdfCk/TvkQlEYhBbI/AAAAAAAAIhg/6-av67GnDXk/s1600/10.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5690597833177105842" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-kGZE2iqdfCk/TvkQlEYhBbI/AAAAAAAAIhg/6-av67GnDXk/s400/10.JPG" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Με πολύ ωραία, πατρικά και Πατερικά λόγια ομίλησε και ο Άγιος Θυατείρων, τον οποίο είχε το προηγούμενο διάστημα διακονήσει ο χειροτονούμενος με θαυμαστή αφοσίωση. </div><br /><div align="center"><br /><iframe src="http://www.youtube.com/embed/dYUDAhYOixo?rel=0" frameborder="0" width="640" height="480"></iframe></div><br /><br /><div align="justify"><strong><em><span style="color:#009900;">Οι ευχές και προσευχές μας συνοδεύουν τον νέο μας αδελφό, συλλειτουργό και συμπρεσβύτερο</span></em></strong>. Είμαστε σίγουροι πως θα ιερουργεί πάντα στο Ιερό Θυσιαστήριο με πνεύμα προσευχής, προσοχής, ταπείνωσης, εσωτερικής ειρήνης και καταλλαγής.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-1939328532143779174?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-68303852929385611952011-12-26T00:07:00.004Z2011-12-26T00:14:27.753Z<div><br /><div align="center"><strong>Στὸν Κύριο <span style="color:#ff0000;">Κώστα Ε. Τσιρόπουλο</span>, εὐχετήριο</strong></div><br /><div align="justify">Τὰ πρόσωπα ποὺ φεύγουν, ὅταν τὸ ἐπιθυμεῖς, τὰ συντηρεῖς μέσα στὴν ψυχὴ καὶ τὴν καρδιὰ σου, γιὰ νὰ τὰ νοιώθεις σιμὰ σου ὡς σιωπηλοὺς συνοδοιπόρους στὸ ὑπόλοιπο τοῦ βίου σου. Γιατὶ <a href="http://3.bp.blogspot.com/-_jsD0lHiTr4/Tve7rprXJXI/AAAAAAAAIfQ/gwpSNG1YnFY/s1600/1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5690223012802405746" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-_jsD0lHiTr4/Tve7rprXJXI/AAAAAAAAIfQ/gwpSNG1YnFY/s400/1.JPG" border="0" /></a>μὲ αὐτὰ συνομιλεῖς κάποιες πικρὲς καὶ ἀνήσυχες ὧρες, σ᾿ αὐτὰ ἀναφέρεις τὸν καημό σου, ὅταν οἱ φίλοι κι οἱ γνωστοὶ κωφεύουν, ἀλλὰ κι ὅταν ἡ μοναξιὰ κλωθογυρίζει μέσα σου, μὲ πολλοὺς καὶ ποικίλους τρόπους καὶ μὲ τραγικὰ ἀδιέξοδα, ὥστε μονάχα ἡ ἀγαθὴ μνήμη τῶν ἀγαπημένων σου προσώπων νὰ γίνεται τὸ ἀνάχωμα, γιὰ νὰ ὑπερβεῖς τὰ ὅποια ἐμπόδια. Καὶ παράλληλα μὲ αὐτὰ εἶναι κι οἱ γνώριμοι χῶροι, ὅπως τὰ ἐρειπωμένα ἤ κλειστὰ σπίτια τοῦ παλιοῦ σου χωριοῦ ποὺ ἔχουν ἀποταμιεύσει καὶ τὴ δικὴ σου παρουσία, σὲ ἄλλους καιροὺς καὶ χρόνους, χρόνους περασμένους, ὅταν τὰ εἶχες ξαναεπισκεφτεῖ. Μὲ κορυφαῖες πάντα κι ἀλλησμόνητες τὶς παραμονὲς τῶν Χριστουγέννων καὶ τοῦ Ἁγίου Βασιλείου, τότε δηλαδὴ ποὺ σὲ ὧρα ἀπόβραδη, μὲ τὰ ποικίλα χρώματα τοῦ οὐρανοῦ, καθὼς χαμήλωνε σιγὰ-σιγὰ ὁ χειμωνιάτικος ἥλιος, νὰ στέκουν πάνω στοὺς γκρίζους τοὺς τοίχους τῶν σπιτιῶν, στὶς κληματαριὲς, στὰ πεζούλια, χτυπούσατε δειλὰ τὶς θύρες νὰ ψάλλετε τὰ κάλαντα. Ὡστόσο, κάποια σπαράγματα ἀπ᾿ τὸ χλωμὸ το φῶς εἰσχωροῦσε καὶ στὰ σπίτια, καταθέτοντας πάνω στὰ λιτὰ τὰ ἔπιπλα καὶ στοὺς μισοκαπνισμένους, ἀπ᾿ τὴν παραστιὰ τοίχους, χρυσαφένια στολίδια τονίζοντας παράλληλα καὶ τὴν ἁπλότητα ποὺ εἶχαν ἐκεῖνα, τὰ λησμονημένα σήμερα καὶ περιφρονημένα, σπίτια. Ἄλλοτε πάλι, ὅταν ὁ μολυβένιος οὐρανὸς ἔσταζε πάνω στὶς σκεπὲς καὶ στοὺς τοίχους ἐκεῖνο τὸ γκρίζο χρῶμα, λὲς κι ἀνέβαινε, ὡς ἀνάσα βαρειὰ, ἀπό τὶς παραστιὲς ἡ στάχτη κι ἁπλώνονταν μέσα στὸ χωριὸ -ὅπως ἡ μελάνη πάνω στὸ χαρτί- τότε τὰ σπίτια κι οἱ κάμαρες στολίζονταν ἀπ᾿ τὸ χρυσαφένιο τὸ φῶς ποὺ ἄφηνε ἡ φωτιὰ ἀπ᾿ τὸ παραγώνι. Τότε, λοιπόν ἦταν ποὺ αὐτὲς τὶς ἀπόβραδες στιγμὲς τὸ σπίτι γέμιζε μὲ σκιὲς, ὥστε νὰ λὲς ὅτι εἶναι τὸ σιωπηλὸ ξεκίνημα μιᾶς λιτανείας ἀπὸ τὶς ψυχὲς ποὺ κατοίκησαν κάποτε αὐτὸ τὸ σπίτι, καὶ κάθε τέτοια ὥρα, ὥρα ἑσπερινὴ, ἀνεβαίνουν ἀπό τὰ δώματα ὅπου αἰώνια κατοικοῦν καὶ τὸ ἐπισκέπτονται. Γιατὶ ἴσως ἐκεῖ περισσότερο ἀναπαύονται...<br /><br />Αὐτὲς τὶς ἱερὲς, λοιπὸν, καὶ ὄντως ἐξαίσιες στιγμὲς τῆς παραμονῆς τῶν Χριστουγέννων ἤ τοῦ Ἁγίου Βασιλείου τὶς θυμᾶσαι μὲ δέος καὶ ἄφατη συγκίνηση, γιατὶ ἡ κάθε μιὰ εἶχε καὶ τὴ δικιά<a href="http://4.bp.blogspot.com/-orjNcaeEEpY/Tve8Ap6UI5I/AAAAAAAAIfc/0PybcnMVZl4/s1600/2.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5690223373642376082" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-orjNcaeEEpY/Tve8Ap6UI5I/AAAAAAAAIfc/0PybcnMVZl4/s400/2.JPG" border="0" /></a> της σημειολογία, τὸ δικὸ της χαρακτηριστικό, ἀλλὰ καὶ τὴν ἐκείνη ποὺ χαρίζει μιὰν ἰδιοπροσωπία καὶ ἰδιατερότητα. Ἔτσι τὴν παραμονὴ τῶν Χριστουγέννων αἰσθανόσουν τὴ μυρωδιὰ ἀπ᾿ τὸ φαΐ ποὺ σιγόβραζε στὴν παραστιὰ, γιὰ νὰ παρατεθεῖ ὡς ἑόρτιο γεῦμα τὶς αὐγὲς, ἐνῶ τοῦ Ἁγίου Βασιλείου ἡ μυρωδιὰ ἄλλαζε, γιατὶ ἦταν ἐκείνη τῆς «κ᾿ λούρας» τῆς Ἁγιοβασιλίτικης, δίχως φλουριὰ καὶ δῶρα, μὲ μοναδικὸ ὅμως δῶρο ἐκεῖνο τῆς Γιορτῆς καὶ τῆς μέρας. Ἔτσι τὰ κάλαντα εἶχαν ἐξάπαντος καὶ τὴν ἐμπειρία μιᾶς ἰδιότροπης «γευσιγνωσίας», ποὺ μονάχα μὲ τὴν ὀσμὴ καταλάβαινες, ἀφοῦ τὴν ἴδια γευόσουν καὶ στὸ σπίτι σου, γιατὶ στὸ χωριὸ τότε τὰ πάντα εἶχαν τέτοιες ὁμοιότητες μεταξὺ τους, ὥστε νὰ νομίζεις ὅτι ἦσαν κοινά.<br /><br />Χριστούγεννα - Πρωτοχρονιὰ. Οἱ ἄδειοι δρόμοι στὸ Παλιὸ τὸ Κλῆμα, θυμίζουν στὸν τυχαῖο ἐπισκέπτη ἕνα τόπο χωρὶς ἱστορία, χωρὶς μνήμη καὶ μαρτυρία ζωῆς. Ὡστόσο τὶς μέρες αὐτὲς ποὺ ἔρχονται, μέρες καθαγιασμένες καὶ φωτεινὲς, ὅποιος σκύψει μέσ’ ἀπό τὰ μισογκρεμισμένα πορτοπαράθυρα τῶν ἔρημων σπιτιῶν κι ἀφουγκαρστεῖ προσεχτικὰ, θ᾿ ἀκούσει μὲ ἱερὴ προσοχὴ καὶ μεταφυσικὸ δέος τὰ ξεχασμένα κάλαντα ποὺ λένε οἱ ἐπίσης λησμονημένες ψυχὲς αἰώνιων παιδιῶν, ποὺ μήτε στιγμὴ δὲν ἐγκατέλειψαν τὸν ἱερὸ τοῦτο χῶρο, ἀλλ᾿ ἔμειναν αἰώνιοι προσμονάριοι νὰ κηρύττουν Ἱστορία καὶ Μνήμη: ἔστω κι ἄν τὸ ξέρουν «ὅτι εὶς μάτην κοπιοῦν...»</div><br /><div align="right"><strong><span style="color:#ff0000;">π. Κ. Ν. Καλλιανὸς</span></strong><br />Σαρακοστὴ Χριστουγέννων 2008</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-6830385292938561195?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-68720267832167866522011-12-25T00:11:00.004Z2011-12-25T00:17:07.980Z<div>Ἀριθμ. Πρωτ. 1192</div><br /><div align="center"><strong><span style="color:#ff0000;">+ Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ<br /></span>ΕΛΕΩι ΘΕΟΥ<br />ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ - ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ<br />ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ<br />ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ<br />ΧΑΡΙΝ, ΕΙΡΗΝΗΝ ΚΑΙ ΕΛΕΟΣ<br />ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΕΝ ΒΗΘΛΕΕΜ ΓΕΝΝΗΘΕΝΤΟΣ ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ</strong></div><br /><div align="justify">Χριστὸς καὶ πάλιν γεννᾶται καὶ οἱ Ἄγγελοι καὶ πάλιν ψάλλουν:<br />“Δόξα ἐν Ὑψίστοις Θεῷ καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία.”<br />(Λουκ. β΄, 14-15).<br /><br />Ἀδελφοὶ καὶ τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,<br /><br />Ἄγγελοι ψάλλουν τὰς τρεῖς μεγαλειώδεις ταύτας διακηρύξεις καὶ ἡ μεγίστη πλειονότης τῶν ἀνθρώπων, ἂν καὶ ἑορτάζει Χριστούγεννα, δὲν δύναται νὰ ἀντιληφθῇ τὸ νόημα τοῦ ἀγγελικοῦ αὐτοῦ ὕμνου καὶ διερωτᾶται ἐὰν ὄντως σήμερον δοξάζεται ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων ὁ Θεὸς καὶ διατὶ πρέπει νὰ δοξάζεται, ποῦ δύναταί τις νὰ εὕρῃ ἐπὶ γῆς τὴν ἐξαγγελθεῖσαν εἰρήνην καὶ διὰ ποῖον λόγον ἡ σημερινὴ ἀνθρωπότης πρέπει νὰ ζῇ ἐν εὐδοκίᾳ.<br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-TPD3buzMHaQ/TvZrNNw-ZEI/AAAAAAAAIfE/DrTBqT0FUXM/s1600/scan0001.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5689853054006748226" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 261px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-TPD3buzMHaQ/TvZrNNw-ZEI/AAAAAAAAIfE/DrTBqT0FUXM/s400/scan0001.jpg" border="0" /></a><br />Διότι, ὄντως, ἡ πλειονότης τῶν ἀνθρώπων δὲν δοξάζει τὸν Θεόν, οὔτε διὰ τῶν ἔργων της, οὔτε διὰ τῶν χειλέων της, ἀρκετοὶ δὲ ἐξ αὐτῶν ἀμφισβητοῦν καὶ αὐτὴν ταύτην τὴν ὕπαρξιν τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν παρουσίαν Του εἰς τὴν ζωήν των. Εἶναι μάλιστα πολλοὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἀποδίδουν εἰς τὸν Θεὸν εὐθύνας, δι’ ὅσα δυσάρεστα συμβαίνουν εἰς τὴν ζωήν των. Ἀλλ’ ὅμως οἱ τοιουτοτρόπως ἀγανακτοῦντες ἐναντίον τοῦ Θεοῦ σφάλλουν βαρέως, καθ' ὅσον τὸ κακὸν δὲν προέρχεται ἀπὸ Αὐτόν. Ἀντιθέτως, ἡ ἐξ ἀγάπης πρὸς τὸν ἄνθρωπον σάρκωσις τοῦ Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ καὶ τὰ ἐπακολουθήσαντα αὐτὴν γεγονότα τῆς Σταυρώσεως καὶ Ἀναστάσεώς Του, ἀναμορφώνουν τὸν πιστὸν εἰς τὸ ἀρχαῖον κάλλος καὶ χαρίζουν εἰς αὐτὸν τὴν αἰώνιον ζωήν καὶ τὴν πάντα νοῦν ὑπερέχουσαν εἰρήνην καὶ καθιστοῦν αὐτὸν συγκληρονόμον τῆς αἰωνίου βασιλείας τοῦ Θεοῦ. Ἡ πρᾶξις αὕτη τῆς τοῦ Θεοῦ Συγκαταβάσεως, ἂν καὶ περικλείει τὴν ἐσχάτην ταπείνωσιν, εἶναι ἀφ’ ἑαυτῆς ἱκανὴ νὰ ὑπερδοξάσῃ Αὐτόν. Οὕτως, ἄν καὶ πολλῶν ἀνθρώπων αἱ καρδίαι δὲν δοξάζουν τὸν Θεόν, ἀποδίδοται δόξα εἰς Αὐτόν, τὸν ἐν ὑψίστοις οἰκοῦντα, ὑπὸ πάσης τε τῆς κτίσεως καὶ ὑπὸ τῶν ἀντιλαμβανομένων τὰ γενόμενα ἀνθρώπων. Διὸ καὶ ἡμεῖς εὐγνωμόνως ἀναφωνοῦμεν μετὰ τῶν Ἀγγέλων τό “Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ” διὰ τὴν μεγαλωσύνην τῶν ἔργων Του καὶ τὸ ἀσύλληπτον τῆς ἀγάπης Του πρὸς ἡμᾶς.<br /><br />Ἡ ἀπορία ὅμως ἀφορᾷ καὶ εἰς τὴν δευτέραν ἐξαγγελίαν τῶν ἀγγέλων "καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη". Κατὰ ποῖον τρόπον εὑρίσκεται ἐπὶ γῆς εἰρήνη, ὅταν τὸ ἥμισυ σχεδὸν τοῦ πλανήτου εἶναι εἴτε ἐν δράσει εἴτε ἐν προετοιμασίᾳ πολεμικῇ; Ἡ γλυκύφθογγος ἐξαγγελία τῶν Ἀγγέλων “ἐπὶ γῆς εἰρήνη” εἶναι βεβαίως πρωτίστως μία ὑπόσχεσις τοῦ Θεοῦ, ὅτι ἐὰν οἱ ἄνθρωποι ἀκολουθήσουν τὸν δρόμον τὸν ὁποῖον τὸ τεχθὲν Παιδίον ὑποδεικνύει εἰς αὐτούς, θὰ φθάσουν εἰς τὴν ἐσωτερικὴν εἰρήνην καὶ τὴν εἰρηνικὴν συμβίωσιν. Ἀλλά, φεῦ, μέγα μέρος τῶν ἀνθρώπων συγκινεῖται καὶ ἕλκεται ἀπὸ τὰ τύμπανα τοῦ πολέμου καὶ βαρυθυμεῖ εἰς τὸ ἄκουσμα τῆς ὑποσχέσεως τῆς εἰρηνικῆς ζωῆς. Δὲν ὁμιλοῦμεν βεβαίως μόνον περὶ τῶν ζηλωτῶν τῶν δι’ ὅπλων πολεμικῶν συρράξεων, ἀλλὰ κυρίως περὶ ὅλων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι μετατρέπουν τὴν εὐγενῆ ἅμιλλαν εἰς σύγκρουσιν καὶ ἔφοδον κατὰ τῶν συνανθρώπων καὶ ἐπιδιώκουν τὴν ἐξόντωσιν τοῦ ἀντιπάλου. Ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν, ὁ πόλεμος βιώνεται ὡς πραγματικότης μεταξὺ τῶν μελῶν ἀντιτιθεμένων κοινωνικῶν ὁμάδων καὶ παρατάξεων, παντὸς εἴδους, ἐθνικῶν, κομματικῶν, συνδικαλιστικῶν, οἰκονομικῶν, ἰδεολογικῶν, θρησκευτικῶν, ἀθλητικῶν καὶ εἴ τινος ἄλλης, καὶ ὁ ψυχισμὸς τῶν μελῶν των διαμορφώνεται εἰς φιλοπόλεμον, ἀντὶ τοῦ, ὡς θὰ ἔπρεπε, φιλειρηνικοῦ. Αὐτὸ ὅμως δὲν ἀναιρεῖ τὴν ἀλήθειαν τῆς ἐξαγγελίας τῶν Ἀγγέλων, ὅτι διὰ τῆς Γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς ἀποδοχῆς τῶν διδαγμάτων Αὐτοῦ, θὰ ἐπικρατήσῃ ὄντως ἐπὶ γῆς ἡ εἰρήνη. Ὁ Χριστὸς ἦλθε κομίζων τὴν εἰρήνην καὶ ἐὰν αὐτὴ δὲν κυριαρχῇ εἰς τὸν κόσμον, εὐθύνονται οἱ μὴ ἀποδεχόμενοι καὶ μὴ βιοῦντες αὐτὴν ἄνθρωποι, καὶ ὄχι ὁ προσφέρων αὐτὴν Θεός.<br /><br />Δεδομένης τῆς τοιαύτης στάσεως τοῦ συγχρόνου ἀνθρώπου ἔναντι τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς προσφερομένης ὑπ’ Αὐτοῦ εἰρήνης, δὲν εἶναι παράδοξον τὸ γεγονὸς ὅτι σπανίζει μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων ἡ εὐδοκία. Ἡ καλὴ διάθεσις τοῦ Θεοῦ πρὸς τοὺς ἀνθρώπους εἶναι δεδομένη, καὶ τὰ εὐμενῆ ἐπακόλουθα αὐτῆς ἐνεργὰ μὲν δι’ ὅλους κατ’ ἀρχὴν τοὺς ἀνθρώπους, ἰδιαιτέρως δὲ αἰσθητὰ διὰ τοὺς ἐμπράκτως ἀποδεχομένους τὰς ἀνωτέρω ἀγγελικὰς ἐξαγγελίας. Ἀντιθέτως, διὰ τοὺς ἀρνουμένους αὐτὰς καὶ ἐπιδιδομένους εἰς τὴν ἀλληλοεκμετάλλευσιν καὶ τὸν ἀλληλοσπαραγμόν, αἱ συνέπειαι βιοῦνται ὡς κρίσις ἀγωνίας καὶ ἄγχους, ὡς κρίσις οἰκονομικὴ καὶ ὡς κρίσις σκοποῦ τῆς ὑπάρξεώς μας καὶ ἀβεβαιότης ὑπαρξιακή.<br /><br />Ἀδελφοὶ καὶ τέκνα ἐν Κυρίων ἀγαπητά,<br /><br />Πάντα λοιπὸν τὰ ὑπὸ τῶν Ἀγγέλων ἐξαγγελθέντα κατὰ τὴν Γέννησιν τοῦ Κυρίου ἀγαθὰ ὑπάρχουν καὶ σήμερον καὶ βιοῦνται ἐν πληρότητι ὑπὸ τῶν πιστευόντων εἰς τὸν Ἰησοῦν Χριστόν ὡς Θεάνθρωπον καὶ Σωτῆρα τοῦ κόσμου. Ἄς ἀρχίσωμεν ἀπὸ ἐφέτος νὰ βιώνωμεν τὰ Χριστούγεννα ὡς ἀρέσει εἰς τὸν ἀγαθοδότην Θεόν, διὰ νὰ βιώσωμεν τὴν ἐπὶ γῆς καὶ ἐντὸς τῶν καρδιῶν μας ἀνυπέρβλητον Εἰρήνην καὶ τὴν πλήρη ἀγάπης εὐδοκίαν τοῦ Θεοῦ πρὸς ἡμᾶς. Ἄς καταστήσωμεν ἑαυτοὺς πρόσωπα κοινωνοῦντα ἀγαπητικῶς μετὰ τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ συνανθρώπου, μετατρεπόμενοι ἀπὸ ἄτομα εἰς πρόσωπα. Ἄς ἀποβάλωμεν τὰ προσωπεῖα τοῦ διεσπασμένου καὶ ἀποκεκομμένου ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ τὴν εἰκόνα Αὐτοῦ, τὸν συνάνθρωπον, τὸν πλησίον, ἐγωϊστικοῦ ἀτόμου, καὶ ἂς ἐκπληρώσωμεν τὸν προορισμόν μας, ὁ ὁποῖος εἶναι ἡ ὁμοίωσις πρὸς τὸν Θεὸν διὰ τῆς ἐμπράκτου πρὸς Αὐτὸν πίστεώς μας. Ἄς γίνωμεν καὶ ἡμεῖς ἀναμεταδόται τῶν ἀγγελικῶν ἐξαγγελιῶν πρὸς τὴν ἀνθρωπότητα, ἡ ὁποία δεινῶς πάσχει καὶ δὲν δύναται νὰ εὕρῃ, διὰ τῶν μέσων τὰ ὁποῖα συνήθως χρησιμοποιεῖ, τὴν Εἰρήνην καὶ τὴν Εὐδοκίαν. Ἡ μόνη ὁδὸς ἀπαλλαγῆς ἐκ τῶν πολεμικῶν καὶ τῶν οἰκονομικῶν καὶ τῶν πάσης φύσεως κρίσεων εἶναι ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, ὁ Ὁποῖος μᾶς διεβεβαίωσεν ὅτι Αὐτὸς εἶναι ἡ Ὁδὸς καὶ ἡ Ἀλήθεια καὶ ἡ Ζωή. Δοξάζομεν, λοιπὸν, ὁλοκαρδίως τὸν ἐν Ὑψίστοις καὶ μεταξὺ ἡμῶν ἀναστρεφόμενον Συγκαταβάντα Ἰησοῦν Χριστὸν καὶ συνδιακηρύσσομεν μετὰ τῶν Ἀγγέλων ὅτι εἶναι ἐφικτὴ καὶ ὑπάρχει ὄντως ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ἐντὸς τῶν καρδιῶν μας ἡ Εἰρήνη, διότι κατηλλάγημεν τῷ Θεῷ, ὡς Αὐτὸς ηὐδόκησε σαρκωθεὶς διὰ τῆς Γεννήσεως Αὐτοῦ ἐν Φάτνῃ.<br /><br />Ἂς ζήσωμεν, λοιπόν, ἀδελφοὶ καὶ τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά, τὴν χαρὰν τῆς Γεννήσεως τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ τὴν πρόγευσιν τῶν ὅσων ἀγαθῶν διὰ τὸν ἄνθρωπον διακηρύσσει ἡ τριπλῆ ἀγγελικὴ ἐξαγγελία.<br /><br />Γένοιτο.</div><br /><div align="center">Φανάριον, Χριστούγεννα, βια’<br /><br />+ Ὁ Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαῖος<br />Διάπυρος πρὸς Θεὸν εὐχέτης πάντων ὑμῶν</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-6872026783216786652?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-66297013649000233152011-12-24T02:04:00.004Z2011-12-24T02:16:10.075Z<div align="justify"><em><span style="color:#000099;">Κάρτες, μαζί με ευγενικές ευχές, συνεχίζουν να μας έρχονται κατά νέφη, όπως βέβαια είναι σύνηθες αυτή την εποχή. </span></em><br /></div><br /><p align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-a9e5qIHt1jQ/TvUz92w5SuI/AAAAAAAAIdk/GtKUDinPgGk/s1600/1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5689510842018122466" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 273px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-a9e5qIHt1jQ/TvUz92w5SuI/AAAAAAAAIdk/GtKUDinPgGk/s400/1.jpg" border="0" /></a></p><br /><div align="justify"><em><span style="color:#000099;">Είμαστε οπωσδήποτε απολύτως ευγνώμονες σε όλους τους αποστολείς και εκτιμούμε την καλή τους την διάθεση. </span></em><br /></div><br /><p align="center"><em><span style="color:#000099;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-bfTIgv0MDxU/TvUz-MI0HkI/AAAAAAAAId0/IPgX5W2kmAU/s1600/2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5689510847755591234" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 217px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-bfTIgv0MDxU/TvUz-MI0HkI/AAAAAAAAId0/IPgX5W2kmAU/s400/2.jpg" border="0" /></a></p></span></em><br /><div align="justify"><span style="color:#000099;"><em>Μέσα στο βαρύτατο πρόγραμμα των Αγίων αυτών Ημερών προσπαθούμε να ανταποκριθούμε κι εμείς στην παραδοσιακή αυτή ανταλλαγή ευχετηρίων καρτών.</em> </span><br /></div><br /><p align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-z5w-iq3RH_c/TvUz-pmqdDI/AAAAAAAAId8/6jMPBDq9050/s1600/3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5689510855665415218" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 278px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-z5w-iq3RH_c/TvUz-pmqdDI/AAAAAAAAId8/6jMPBDq9050/s400/3.jpg" border="0" /></a></p><br /><div align="justify"><em><span style="color:#000099;">Όπως έχουμε κάνει και στο παρελθόν προσπαθούμε να ξεχωρίσουμε κάποιες κάρτες και να τις μοιραστούμε με τους αναγνώστες του παρόντος ιστολογίου, μοιραζόμενοι παράλληλα και τη χαρά, αλλά και τις ειλικρινείς ευχές, που μας προσφέρουν.</span></em> </div><br /><p align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-w0EjaeBXzTQ/TvUz-8rbqBI/AAAAAAAAIeE/JxhAdlXB95k/s1600/4.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5689510860785690642" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 278px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-w0EjaeBXzTQ/TvUz-8rbqBI/AAAAAAAAIeE/JxhAdlXB95k/s400/4.jpg" border="0" /></a></p><br /><div align="justify"><em><span style="color:#000099;">Στην παρούσα ανάρτηση, η πρώτη κάρτα μας ήλθε από την Αθήνα, και παριστάνει την Προσκύνηση των Μάγων, έργο του αποστολέα - αγιογράφου <strong><span style="color:#ff0000;">Μιχ. Ακάλεστου</span></strong>, που βρίσκεται στον Ι.Ν. Αγ. Παύλου Λευκωσίας. Η δεύτερη μας εστάλη από τον <strong><span style="color:#ff0000;">Πρωτοπρ. Γεώργιο Νικολάου</span></strong> - Μπρίστολ, και είναι μια όμορφη φιλοτελική χριστουγεννιάτικη κάρτα από την Κύπρο.</span></em> </div><br /><p align="center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-k5e_DrSZmSc/TvU0VWkM6XI/AAAAAAAAIeg/rKet6EY-8xU/s1600/5.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5689511245691808114" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 289px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-k5e_DrSZmSc/TvU0VWkM6XI/AAAAAAAAIeg/rKet6EY-8xU/s400/5.jpg" border="0" /></a></p><br /><div align="justify"><em><span style="color:#000099;">Η τρίτη είναι από τον Άγγλο Βουλευτή της περιφέρειάς μας <strong><span style="color:#ff0000;">κ. Bob Blackman</span></strong>. Tην τέταρτη την σχεδίασε ένας πιτσιρικάς της Ομογένειάς μας, ο <strong><span style="color:#ff0000;">Αλέξανδρος Leppard</span></strong>, και την εκτύπωσε ο Οργανισμός Art Projects for Schools. H πέμπτη και τελευταία είναι μια γλυκύτατη και άκρως πρωτότυπη κάρτα που μας την έστειλε μια φίλη από την Τσεχία.</span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-6629701364900023315?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-87635379325429892712011-12-23T00:15:00.002Z2011-12-23T00:23:11.998Z<div align="justify">Το <a href="http://www.hellenictv.net/home.htm">Hellenic TV</a> είναι Ελληνικός και ελληνόφωνος Τηλεοπτικός Σταθμός που εκπέμπει στο Λονδίνο σε 5,000 συνδρομητές καλωδιακά μέσα απο το cable London.</div><br /><p align="center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-giJG3lbGgm0/TvPJSZYybKI/AAAAAAAAIco/UPEh9o6HgLw/s1600/1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5689112072188751010" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-giJG3lbGgm0/TvPJSZYybKI/AAAAAAAAIco/UPEh9o6HgLw/s400/1.JPG" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Το πρόγραμμα του Hellenic TV περιλαμβάνει τοπικές παραγωγές και άλλα προγράμματα όπως και αναμετάδοση της εκπομπής του Cyprus SAT και ERT SAT για κάποιες ώρες. </div><br /><p align="center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-s3h_Rg-siAQ/TvPJShAREnI/AAAAAAAAIc0/VsfAspU_5Cw/s1600/2.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5689112074233385586" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-s3h_Rg-siAQ/TvPJShAREnI/AAAAAAAAIc0/VsfAspU_5Cw/s400/2.JPG" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Η Ελληνική Τηλεόραση Λονδίνου ξεκίνησε να εκπέμπει τον Δεκέμβριο του 1990, όταν είχε μόλις πρωτοαρχίσει η καλωδιακή τηλεόραση στην Αγγλία. </div><br /><p align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-Bm5COSm9mxs/TvPJTRBrrUI/AAAAAAAAIdA/LKidUh0yq9o/s1600/3.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5689112087124225346" style="WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-Bm5COSm9mxs/TvPJTRBrrUI/AAAAAAAAIdA/LKidUh0yq9o/s400/3.JPG" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Στην αρχή είχε μόνο 13 συνδρομητές, ενώ σε ένα χρόνο είχαν φθάσει τους 1000. </div><br /><p align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-6bBmLYi40pA/TvPJTy9KRSI/AAAAAAAAIdM/yVVGoAbhYoY/s1600/4.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5689112096232064290" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-6bBmLYi40pA/TvPJTy9KRSI/AAAAAAAAIdM/yVVGoAbhYoY/s400/4.JPG" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Στην πορεία ο Σταθμός αναπτύχθηκε τόσο που σήμερα εκπέμπει επί 24-ώρου βάσεως. </div><br /><p align="center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-ZQWiiLWnKxU/TvPJUVDKUOI/AAAAAAAAIdc/38ywmUERfeY/s1600/5.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5689112105384038626" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-ZQWiiLWnKxU/TvPJUVDKUOI/AAAAAAAAIdc/38ywmUERfeY/s400/5.JPG" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Σήμερα η Hellenic TV, με την επιμέλεια του <strong><span style="color:#ff0000;">Γιώργου Λίγγου</span></strong>, εκπέμπει και μέσω του διαδικτύου κι έτσι είναι ορατή από ολόκληρη την οικουμένη.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-8763537932542989271?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-90231895607231109992011-12-22T00:08:00.002Z2011-12-22T08:25:08.011Z<div align="center"><em><strong><span style="font-size:130%;color:#009900;">...της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Θυατείρων &amp; Μεγ. Βρετανίας</span></strong></em></div><em><span style="color:#993300;"><br /><div align="justify">Η Αρχιεπισκοπή Θυατείρων εκδίδει κάθε χρόνο τέτοια εποχή δύο Ημερολόγια. Ένα μικρό, που κάποτε το ονομάζουμε «τσέπης», κι ένα μεγάλο σαν βιβλίο, με πολλές και ποικίλες λεπτομέρειες, που αφορούν τη ζωή της Ελληνορθόδοξης Ομογένειας του Ηνωμένου Βασιλείου. </div><br /><p align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-Ka_CzLMWYO0/TvJ1fh9nbNI/AAAAAAAAIcE/BKBE4kVbVJw/s1600/1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5688738463875558610" style="WIDTH: 278px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-Ka_CzLMWYO0/TvJ1fh9nbNI/AAAAAAAAIcE/BKBE4kVbVJw/s400/1.jpg" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Στη σημερινή ανάρτηση παρουσιάζουμε το μικρό Ημερολόγιο, το οποίο έχει 112 σελίδες και παρέχει σύντομες πληροφορίες για όλες τις Κοινότητες και τις Ιερές Μονές της Αρχιεπισκοπής Θυατείρων. Διατίθεται δε από όλους τους Ναούς και τις Κοινότητες της Ιεράς Αρχιεπισκοπής. </div><br /><p align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-9bIKzyaDthw/TvJ1fseNU1I/AAAAAAAAIcQ/bYbgXR1iUuI/s1600/2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5688738466696614738" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 285px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-9bIKzyaDthw/TvJ1fseNU1I/AAAAAAAAIcQ/bYbgXR1iUuI/s400/2.jpg" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Το Ημερολόγιο προλογίζει ο <strong><span style="color:#ff0000;">Σεβ. Αρχιεπίσκοπος Θυατείρων &amp; Μ.Β. κ.κ. Γρηγόριος</span></strong>, ο οποίος -μεταξύ άλλων- αναφέρει τα παρακάτω: </div><br /><p align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-EcQ5vGtr6HU/TvJ1ge-eR_I/AAAAAAAAIcc/fqnm-ReUOfk/s1600/3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5688738480253716466" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 284px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-EcQ5vGtr6HU/TvJ1ge-eR_I/AAAAAAAAIcc/fqnm-ReUOfk/s400/3.jpg" border="0" /></a></p><br /><div align="justify"></span><span style="color:#3333ff;"><strong>«Με την βοήθεια του Θεού μπήκαμε στην νέα χρονιά 2012 κατά την οποία, κατά αγαθή συγκυρία, συμπληρώνονται 90 χρόνια από την ίδρυση αυτής της Επαρχίας του Οικουμενικού θρόνου Κωνσταντινουπόλεως, η οποία φέρει το βιβλικό όνομα Θυάτειρα και κατοικοεδρεύει στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Δημοκρατία της Ιρλανδίας... Τον περασμένο χρόνο αποχώρησαν από την σκηνή τούτου του κόσμου τέσσερις Κληρικοί της Αρχιεπισκοπής: Οι Αρχιμανδρίτες Σωφρόνιος Παπαδόπουλος και Παντελεήμων Κουλούρης, ο Οικονόμος Ανδρέας Ιωαννίδης και ο Αρχιμανδρίτης Αθανάσιος Ledwich... Αναφέρω επίσης ότι φέτος το Οικουμενικό μας Πατριαρχείο θα ευλογήσει το Άγιον Μύρον...».</strong></span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-9023189560723110999?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-19541009305101274302011-12-21T00:06:00.001Z2011-12-21T00:10:51.891Z<div align="justify">Για τον καλλιτέχνη - γλύπτη <strong><span style="color:#ff0000;">Νίκο Κοτζιαμάνη</span></strong> γράψαμε πρόσφατα και <a href="http://anastasiosds.blogspot.com/2011/12/blog-post_17.html">του αφιερώσαμε μια ανάρτηση</a>.<br /></div><br /><p align="center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-3hr1fnWSWbY/TvEjy8-eZII/AAAAAAAAIbs/VOfjUHs9XUo/s1600/1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5688367162614244482" style="WIDTH: 282px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-3hr1fnWSWbY/TvEjy8-eZII/AAAAAAAAIbs/VOfjUHs9XUo/s400/1.jpg" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Σήμερα παρουσιάζουμε τη χριστουγεννιάτικη κάρτα του, στην οποία απεικονίζεται ο καλλιτέχνης να δημιουργεί τον υπέροχο ανδριάντα του μεγάλου και αγνού ήρωα της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 <strong><span style="color:#ff0000;">Μάρκου Μπότσαρη</span></strong>. </div><br /><p align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-YzrYBIPopNQ/TvEjzNefcII/AAAAAAAAIb4/8NqMQ9a5UAA/s1600/2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5688367167043498114" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 291px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-YzrYBIPopNQ/TvEjzNefcII/AAAAAAAAIb4/8NqMQ9a5UAA/s400/2.jpg" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Το άγαλμα αυτό -ύμνος προς την αθάνατη ελληνική ιστορία μας- προορίζεται να τοποθετηθεί προσεχώς στο Πολεμικό Μουσείο των Αθηνών και αποτελεί δωρεά του ζεύγους <strong><span style="color:#ff0000;">Δημήτρη και Ελένης Τάσιου</span></strong>.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-1954100930510127430?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-57645567535953755672011-12-20T00:10:00.003Z2011-12-20T00:15:11.973Z<div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#990000;">...και τα Γλυπτά του Παρθενώνα</span></strong></div><br /><div align="justify">Ένας από τους μεγαλύτερους σύγχρονους διανοητές έχασε την άνιση μάχη με τον καρκίνο πριν από λίγες ημέρες (στις 15 Δεκεμβρίου), σε ηλικία μόλις 62 ετών. Ήταν ο Βρετανο-Αμερικανός συγγραφέας και δημοσιογράφος <strong><span style="color:#ff0000;">Χριστόφορος Hitchens</span></strong>. </div><br /><p align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-f9MlbRpLy-U/Tu_TF0QjVrI/AAAAAAAAIbk/gpDg1jOlu_Y/s1600/Christopher-Hitchens-001.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5687996951273100978" style="WIDTH: 308px; CURSOR: hand; HEIGHT: 275px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-f9MlbRpLy-U/Tu_TF0QjVrI/AAAAAAAAIbk/gpDg1jOlu_Y/s400/Christopher-Hitchens-001.jpg" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Ένα από τα κύρια στοιχεία που χαρακτήριζαν τον εν λόγω διανοούμενο ήταν η φιλοσοφική του αθεΐα. Αυτοαποκαλούνταν «αντιθεϊστής» και πιστός στις φιλοσοφικές αρχές του Διαφωτισμού. Πίστευε και δίδασκε ότι η πίστη σε Θεό ή σε μια ανώτερη δύναμη είναι μια άποψη που σχετίζεται με τον ολοκληρωτισμό, και για τούτο καταστρέφει την ελευθερία του ανθρώπου. Θεωρούσε δε πως η ελεύθερη έκφραση και η επιστημονική γνώση και ανακάλυψη θα πρέπει να αντικαταστήσει τη θρησκεία ως μέσο διδαχής της ηθικής και ορισμού του ανθρώπινου πολιτισμού.<br /><br />Όμως ο Hitchens ήταν κι ένας μεγάλος υποστηρικτής των δικαίων του Ελληνισμού, ειδικά όσον αφορά την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα στη φυσική τους θέση, στην Ακρόπολη της Αθήνας. Όπως είναι γνωστό τα Γλυπτά μας εκλάπησαν από τον Άγγλο <strong><span style="color:#ff0000;">Λόρδο Ελγίνο</span></strong> και βρίσκονται σε ειδική αίθουσα του Βρετανικού Μουσείου από το 1816. </div><br /><p align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-x1YRQ0tV3c8/Tu_TFmfnZWI/AAAAAAAAIbU/dHFJ1_7paL4/s1600/9781844672523-frontcover.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5687996947578185058" style="WIDTH: 260px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-x1YRQ0tV3c8/Tu_TFmfnZWI/AAAAAAAAIbU/dHFJ1_7paL4/s400/9781844672523-frontcover.jpg" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Ο Hitchens έγραψε ένα βιβλίο για το θέμα αυτό, το οποίο κυκλοφόρησε το 1987 με τον τίτλο «The Elgin Marbles». Το ίδιο κείμενο κυκλοφόρησε το 2008 με νέο -και προφανώς ακριβέστερο- τίτλο: <strong><em><span style="color:#009900;">«The Parthenon Marbles: The Case for Reunification»</span></em></strong>. Στο βιβλίο αυτό ο συγγραφέας υποστηρίζει την ορθή βέβαια άποψη ότι «οι Έλληνες έχουν φυσικό δικαίωμα στα Γλυπτά», τα οποία «ανήκουν στο λόφο της Ακρόπολης, σ’ εκείνο το φως, σ’ εκείνο τον αέρα». Αναφερόμενος στους Βρετανούς είπε χαρακτηριστικά: «Δεν μπορούμε να ζούμε με την ντροπή αυτή»!<br /><br />Σε μια συνέντευξη που έδωσε το 2008 είχε πει: “As Rabbi Hillel the great Babylonian Rabbi said, ‘You may not ever see the victory of the justice but you have no right to abandon the struggle for it.’”</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-5764556753595375567?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-59640077321549510662011-12-19T00:05:00.002Z2011-12-19T00:10:14.631Z<div><br /><div align="center"><strong><em><span style="color:#993300;">Στὴ μνήμη τοῦ Καθηγητοῦ μου Δημητρίου Γ. Τσάμη</span></em></strong></div><br /><div align="justify">1. Ἐκεῖνο τό φῶς....<br /><br />Πάντα τήν ὥρα τοῦ βαθέως Ὄρθρου, ὅταν πιά ἔρθουν οἱ στιγμές τῆς προετοιμασίας γιά τήν ἐκκλησιά, ἡ μνήμη ἔρχεται νά σταθεῖ σέ κάποια παλιά, ξεχασμένα Χριστούγεννα, πρίν ἀπό 45 χρόνια, τότε δηλαδή πού εἶχε ἔλθει ὁ Πατέρας ἀπό τήν ξενιτιά.<br /><br />Ἀπό κεῖνα τά Χριστούγεννα λοιπόν ἔχει ἀπομείνει στή μνήμη καί στήν ὀθόνη τῆς ψυχῆς, μαζί μέ ὅλα τ᾿ ἄλλα καί κεῖνο τό ἰσχνό, χλωμό φῶς τῆς λάμπας τοῦ πετρελαίου πού φώτιζε ἕνα γύρω τό σπίτι, ὥστε νά ἑτοιμαστοῦμε ὅλοι γιά νά πᾶμε στήν ἐκκλησιά.<br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-ayyrkgum3mM/Tu6AijR_4II/AAAAAAAAIa8/RhOcJd1x73Q/s1600/1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5687624710490153090" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 262px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-ayyrkgum3mM/Tu6AijR_4II/AAAAAAAAIa8/RhOcJd1x73Q/s400/1.JPG" border="0" /></a><br />Μεγάλωναν τότε οἱ ἴσκιοι ἕνα γύρω στούς κιτρινισμένους τοίχους καί ἡ πρωϊνή ἐκείνη παγωνιά μέ τήν ἄχνα πού ἔβγαινε ἀπό τά μισονυσταγμένα στόματα, ἔμοιαζε μέ τήν καταχνιά πού κατέβαινε σέ καιρό βροχῆς ἀπό τά βουνά. Μόνο πού σήμερα αὐτές οἱ εἰκόνες μοιάζουν, παρ᾿ ὅλο τό μακρύ περπάτημα τοῦ χρόνου, τόσο κοντινές, οἰκεῖες, χειροπιαστές κάποτε, ὅμως μόνο στήν περιοχή τοῦ ὀνείρου: τοῦ Χριστουγεννιάτικου δηλαδή ὀνείρου τῶν χρόνων πού ἡ ἡλικία συναγωνίζεται μέ τόν ἐνθουσιασμό, τήν ξεγνοιασιά καί φυσικά τήν βαθύτατη βίωση τῆς γιορτῆς, ἔστω μέ εἰκόνες ὡσάν κι αὐτή...<br /><br />Παραμονή Χριστουγέννων 2003, λίγο πρίν ἀπο τόν Ὄρθρο.<br /><br />2. Προσευχή τήν ὥρα τοῦ Ὄρθρου<br /><br />Σεργιανᾶς κι ἀπόψε μέσα στήν ἄδεια τήν ἐκκλησιά, τή μισοφωτισμένη ἀπό τά καντήλια καί τό μικρό τό ἡλεκτρικό τό φῶς. Εἶναι πράγματι βαθύτατα κατανυκτική ἐτούτη ἡ ὥρα ὁπού ἡ σιωπή, ἡ ἡσυχία καί μοσχοβολία ἀπό τό θυμίαμα ἀφήνουν στήν ἀποκαμωμένη τήν ψυχή μιά γαλήνη περιούσια.<br /><br />Ὡστόσο εἶναι ἀδύνατο νά μήν τρικυμιστεῖ ἡ ψυχή τοῦτες τίς στιγμές, νά μήν ὑπάρξει ὁ στοχασμός κι ἡ ἀναπόληση· νά μή λειτουργήσει δηλαδή ἡ μνήμη καί νά θυμηθεῖ. Νά θυμηθεῖ τήν παλιά ἐκείνη ἐκκλησιά ἀπ᾿ ὅπου ξεκίνησες τό δρόμο σου πρός αὐτή τήν ὑψηλή τή διακονία. Κι εἶναι ἡ ἐκκλησία ἐκείνη, τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων ὁ παλιός ὁ ναός, πού στέκει μοναχικός, ἐρημικός καί φυσικά πληρωμένος μέ ἕνα πλῆθος ἀποταμιευμένων ἐνθυμήσεων, ὅπου ἡ Μνήμη, ὡς συλλέκτης μιᾶς κληρονομιᾶς αἰώνων τά φυλάσσει μέ κάθε ἱερότητα. Καί τό κυριώτερο: σιμά στή ἐκκλησία εἶναι καί τό κοιμητήριο, ὅπου ἀναπαύονται ὅλοι ὅσοι κατέθεσαν τόν προσωπικό τους ὀβολό, ὥστε νά μένει ἡ φωτιά τῆς Μνήμης ἀναμμένη, φωτεινή καί θαλλερή πάντοτε.<br /><br />Σεργιανᾶς ἀπόψε μέσα στόν παγωμένο χῶρο τοῦ ναοῦ σου, σέ ὥρα βαθέως Ὄρθρου, πρίν ἀκόμα χτυπήσουν οἱ καμπάνες, γιά νά συναχθεῖ ὁ κόσμος.<br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-ZeC7WMsx9hw/Tu6Aq-UlHII/AAAAAAAAIbI/t4RViCiSThE/s1600/2.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5687624855187692674" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 262px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-ZeC7WMsx9hw/Tu6Aq-UlHII/AAAAAAAAIbI/t4RViCiSThE/s400/2.JPG" border="0" /></a><br />Εἶναι μιά ὥρα συγκίνησης καί φόρτισης, αὐτές οἱ στιγμές πού περνοῦν μέσα σέ μιά σιωπή καί εἰρήνη, ὥστε νά ξεδιπλώνεται ἡ ψυχή καί νά ψαύει μέ ὑπομονή ὅλες τίς σκοτεινές της πτυχές, ὅλους τούς μισοφωτισμένους δρόμους τῆς εὐαισθησίας καί τῆς θύμησης. Γι᾿ αὐτό καί τούτη τήν ὥρα μέ ἰδιαίτερη συγκίνηση καταφεύγει ὁ νοῦς καί τό εἶναι στή λησμονημένη ἐκείνη ἐκκλησία τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων, στό Παλιό τό Κλῆμα, ἐκεῖ πού πρωτοβημάτισες στά ζητήματα τῆς Γνώσης καί τῆς ψηλάφησης τοῦ Θείου.<br /><br />Ξέρω πώς τούτη τήν ὥρα καί μέ τούτη τήν ἀκατάπαυτη βροχή κανένας δέν θά σηκωθεῖ νά πάει ν᾿ ἀνάψει τά καντήλια της καί νά θυμιάσει, ὥστε νά θραυστεῖ τό κέλυφος τῆς φριχτῆς τῆς παγωνιᾶς καί τῆς θλίψης πού σέρνεται τούτη τήν ὥρα μέσα στό ναό καί νά γαληνέψει λίγο ὁ χῶρος, νά ζεσταθεῖ, νά ὑπάρξει δηλαδή, ἔστω κι ἀπό μιά ἀνθρώπινη ἀνάσα ἡ δυνατότητα αὐτή. Γι᾿ αὐτό κι ἀπό τήν πλεονεκτική αὐτή θέση πού βρίσκομαι καί μπορῶ ἥσυχα νά προσευχηθῶ στό Νέον Παιδίον, Τό παρακαλῶ ὅπως εὐδοκήσει καί στείλει, ἔστω γιά μόνη στιγμή ἕναν Ἄγγελό Του, ν᾿ ἀνάψει γιά ἐλάχιστο χρόνο ἕνα καντήλι, νά θυμιάσει λίγο, ὥστε νά εἰρηνεύσει ὁ χῶρος, νά φωτιστεῖ ὀ ναός, νά ἐγερθοῦν οἱ ἴσκιοι τῶν προγόνων ἀπο τίς ἀρχαῖες τους σκοτεινές γωνιές καί νά συνεορτάσουν ὅλοι, ὅπως κάποτε... Γιατί εἶναι μιά εὐλογημένη Νύχτα ἡ ἀποψινή καί τοῦτο τό Θυσιαστήριο τό ὁποῖο δέχθηκε γιά χρόνους πολλούς τήν λατρευτική προσφορά τῶν παλιῶν Κληματιανῶν θἄπρεπε, ἔστω γιά μιά στιγμή νά φωτιστεῖ, γιά νά ξαναβρεῖ τό νῆμα πού τό ἔδενε μέ τό χτές... </div><br /><div align="right">Ἱ.Ν. Τριῶν Ἱεραρχῶν Σκοπέλου, Νύχτα τῶν Χριστουγέννων 2003, ὥρα 02.30 πρωϊνή<br /><strong><span style="color:#ff0000;">παπα-Κωνσταντῖνος Ν. Καλλιανός</span></strong></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-5964007732154951066?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-18292870635093729152011-12-18T00:15:00.001Z2011-12-18T00:18:11.040Z<div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#009900;">...του Σεβ. Αρχιεπισκόπου Θυατείρων &amp; Μ. Βρετανίας κ. Γρηγορίου</span></strong></div><br /><div align="justify">Αγαπητοί μας εν Κυρίω,<br /><br />Εορτάζουμε και φέτος, συν Θεώ, τα μεγάλα και κοσμοϊστορικά Γεγονότα της Γεννήσεως του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και της παρουσίας Του, ανάμεσά μας, σε σχήμα και μορφήν ανθρώπου. «Ο Λόγος σάρξ εγένετο και εσκήνωσεν εν ημίν» (Ἰωάννης, Κεφ. Α, 14). Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός μπήκε στην ιστορία απαρατήρητος, αλλά μαρτυρούμενος και αναμενόμενος από τους Λαούς της Γης. Όπως γράφει ο Απόστολος Παύλος: «ότε δε ήλθε το πλήρωμα του χρόνου, εξαπέστειλεν ο Θεός τον Υιόν αυτού, γενόμενον εκ γυναικός, γενόμενον υπό νόμον, ίνα τους υπό νόμον εξαγοράση, ίνα την υιοθεσίαν απολάβωμεν» (Γαλ. Κεφ. 4, 4-5). Κατά τρόπον μυστηριώδη, προετοιμάστηκαν οι ψυχές των ανθρώπων, για να υποδεχθούν τον Σωτήρα του Κόσμου Χριστόν, γιατί όλοι οι Λαοί ανέμεναν την λύτρωση και την αποκατάστασή τους εις τους κόλπους της αγάπης του Δημιουργού. Και οι μεν Έλληνες ανέμεναν τον «άγνωστον θεόν», οι δε Ιουδαίοι τον Μεσσίαν Χριστόν. Όσα οι προφητείες προέβλεψαν, πραγματοποιήθηκαν «εν ταις ημέραις εκείναις, όταν εξήλθε δόγμα παρά Καίσαρος Αυγούστου απογράφεσθαι πάσαν την οικουμένην» (Λουκάς, Κεφ. Β, 1). «Αυγούστου μοναρχήσαντος επί της γής, η πολυαρχία των ανθρώπων επαύσατο˙ και σου, Χριστέ, ενανθρωπήσαντος εκ της Αγνής, η πολυθεΐα των ειδώλων κατήργηται: Υπό μίαν βασιλείαν εγκόσμιον, οι πόλεις γεγέννηνται˙ και εις μίαν δεσποτείαν Θεότητος, τα Έθνη επίστευσαν» (Υμνος Χριστουγέννων).<br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-tz74XcMOUk0/Tu0xIHBFtgI/AAAAAAAAIZ0/yX1KiPGZxss/s1600/A.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5687255919831135746" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 267px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-tz74XcMOUk0/Tu0xIHBFtgI/AAAAAAAAIZ0/yX1KiPGZxss/s400/A.jpg" border="0" /></a><br />Αυτές, ιδιαίτερα, τις μέρες, όλοι θα στρέψουμε λυτρωτικά τα βλέμματά μας στην Βηθλεέμ της Ιουδαίας και, με την φαντασία μας, θα ζήσουμε την Άγια Εκείνη Νύχτα των Χριστουγέννων, που με τόση πιστότητα απαθανάτισαν οι Ιεροί Ευαγγελιστές, οι δε υμνογράφοι, οι ποιητές και οι ζωγράφοι εμπνέονται και ποικιλότροπα αναζωντανεύουν το Γεγονός που συγκρατεί και συγκροτεί την Εκκλησία. Αγιάζει τους Πιστούς, εμπνέει τους Μάρτυρες και τους Αγίους, στηρίζει τους φτωχούς και τους αδύνατους και γεμίζει με όνειρα και ελπίδες τους Άρχοντες και τους λαούς της Υφηλίου, για να μην αποκάμνουν από τις δυσκολίες και τα εμπόδια, αλλά με υπομονή και καρτερία να καταφεύγουν εις τον Σαρκοφορεμένον Χριστόν για να βρούνε λύσεις και διέξοδον εις τα προβλήματά τους.<br /><br />Σήμερα οι λαοί, ιδιαίτερα της Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής, ζούμε σε περίοδο κρίσεως. Οι μεν πρώτοι διανύουμε περίοδο οικονομικής και ηθικής κρίσεως, οι δε δεύτεροι, περίοδον «άνοιξης» και «χειμώνα», και αγωνίζονται να ελευθερωθούν από τον εγκόσμιο δεσποτισμό και να μπουν στην τροχιά της Δημοκρατίας και της γνήσιας ελευθερίας. Η ιστορία του Χριστιανισμού μας δείχνει τον δρόμο και μας καλεί να τον ακολουθήσουμε για να βρούμε και την ειρήνη και την ασφάλεια και την πρόοδον ολόκληρης της Ανθρωπότητος, για την οποία ο Υιός ο Μονογενής και Λόγος του Θεού ήλθε στον Κόσμο για να ιδρύσει την Εκκλησία Του και να μας κάμει κοινωνούς και κληρονόμους της Βασιλείας Του. Δεν είναι δε τυχαίο ότι ο Απόστολος Παύλος, γράφοντας προς τους Χριστιανούς της Εφέσου, διακηρύσσει: «αὐτὸς γάρ ἐστιν ἡ εἰρήνη ἡμῶν, ὁ ποιήσας τὰ ἀμφότερα ἓν καὶ τὸ μεσότοιχον τοῦ φραγμοῦ λύσας, τὴν ἔχθραν, ἐν τῇ σαρκὶ αὐτοῦ τὸν νόμον τῶν ἐντολῶν ἐν δόγμασι καταργήσας, ἵνα τοὺς δύο κτίσῃ ἐν ἑαυτῷ εἰς ἕνα καινὸν ἄνθρωπον ποιῶν εἰρήνην, καὶ ἐλθὼν εὐηγγελίσατο εἰρήνην ὑμῖν τοῖς μακρὰν καὶ τοῖς ἐγγύς» (Ἐφεσ. Κεφ. 2, 14-17). Έχοντες κατά νου αυτήν την πίστη, αυτήν την επαγγελία και υπόσχεση «κρατῶμεν τῆς ὁμολογίας» (Ἑβραίους Κεφ. 4, 14). Παραμένουμε πιστοί στον “Χριστόν ο οποίος επιστρέφει” και πάλιν στη ζωή μας τον οποίον η Εκκλησία δοξολογεί και διακηρύσσει αδιάκοπα επαναλαμβάνοντας, “Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ καί ἐπί γῆς εἰρήνη ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία”.<br /><br />Η σχέση μας, όμως, με τον Χριστό, δεν πρέπει να είναι περιστασιακή. Πρέπει να είναι δυναμική, υπαρξιακή και να εκφράζεται με την πίστη, την προσευχή, την συμμετοχή μας στην ζωή της Εκκλησίας, της Κοινότητος, της Παιδείας, της Φιλανθρωπίας. Ως Εκκλησία, αγωνιζόμαστε να επεκτείνουμε την πολιτιστική, την εκπαιδευτική και κοινωνική μας προσφορά μέσα στην ευρύτερη κοινωνία που ζούμε. Πάντοτε είχαμε κατά νουν το Ποίμνιο μας, τις ανάγκες του, τα αιτήματά του, τα προβλήματα και τις πνευματικές αναζητήσεις του. Προσπαθούμε να ιδρύσουμε κατάλληλους θεσμούς και όργανα για να προστατεύουν την Ορθόδοξη Χριστιανική Παράδοση, την Οικογένεια, την ελευθερία και τον Πολιτισμό.<br /><br />Η ίδρυση Ημερησίου Σχολείου Μέσης Εκπαίδευσης και Ιεράς Γυναικείας Μονής στην περιοχή του Μείζονος Λονδίνου, είναι σήμερα τα κύρια μελήματά μας, γι’ αυτό και ζητούμε την ενεργούμενη αγάπη και την προσευχή σας. Με αυτές τις ιερές σκέψεις σας χαιρετίζω όλους και όλες εν Κυρίω. Αναμένω ότι ο καθένας και η καθεμιά Ορθόδοξη Χριστιανή θα μεταβείτε στην Εκκλησία να προσευχηθείτε, να κοινωνήσετε, να μοιραστείτε τα αγαθά σας με τους φτωχούς και τους εμπερίστατους αδελφούς μας. Θα παρακαλέσετε δε τον Χριστό, να επισκεφτεί το σπίτι σας και να το γεμίσει με χαρά και ειρήνη όπως έκαμε και για τους Μάγους και τους Ποιμένες την νύχτα της Γεννήσεώς Του. Προσεύχομαι δε για σας και την οικογένειά σας και διατελώ μετά θερμών ευχών και της εν Κυρίω αγάπης και τιμής.<br /><br />Χριστούγεννα 2011<br /><br />Ο Αρχιεπίσκοπος Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας Γρηγόριος</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-1829287063509372915?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-71847575966754387952011-12-17T00:07:00.005Z2011-12-17T00:46:00.740Z<div align="justify"><span style="color:#000099;"><em>Το ιστολόγιό μας τιμάται σήμερα ιδιαίτερα, με την παρουσία εδώ του προσώπου και του έργου του διάσημου διεθνώς Ελληνο-Κυπρίου καλλιτέχνη και ιδιαίτερα γλύπτη </em></span><a href="http://www.kotziamanis.com/"><em><strong><span style="color:#ff0000;">Νίκου</span></strong> <strong><span style="color:#ff0000;">Κοτζιαμάνη</span></strong></em></a><em><span style="color:#000099;">. </span></em><br /></div><br /><p align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/--X2j6BwAo18/TuveqZlJPUI/AAAAAAAAIX4/xS-2CCv300g/s1600/1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5686883774487936322" style="WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/--X2j6BwAo18/TuveqZlJPUI/AAAAAAAAIX4/xS-2CCv300g/s400/1.JPG" border="0" /></a></p><br /><div align="justify"><em><span style="color:#000099;">Ο καλλιτέχνης τιμά τον ιστολόγο με την φιλία του και το ευγενικό πνεύμα συνεργασίας του σε έργα και εκδηλώσεις πνευματικές και πολιτιστικές.<br /></div></span></em><br /><p align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-bSiMra7R8mk/Tuvi809S5yI/AAAAAAAAIZo/cB3WSEbKAck/s1600/10.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5686888489121146658" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-bSiMra7R8mk/Tuvi809S5yI/AAAAAAAAIZo/cB3WSEbKAck/s400/10.JPG" border="0" /></a></p><br /><div align="justify"><em><span style="color:#000099;">Οι φωτογραφίες της παρούσας ανάρτησης βγήκαν κατά την πρόσφατη επίσκεψη στην οικία και το εργαστήριο του καλλιτέχνη. Στην επίσκεψη αυτή μας συνόδευε και ο επίσης καλλιτέχνης (ζωγράφος και γλύπτης)</span></em> <strong><span style="color:#ff0000;">Αλέξης Καπράρας</span></strong><em><span style="color:#000099;">.<br /></span></em></div><br /><p align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-2BHvH_Et7zM/Tuveqjv2I7I/AAAAAAAAIYE/Ds3FGHiqKBY/s1600/2.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5686883777217176498" style="WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-2BHvH_Et7zM/Tuveqjv2I7I/AAAAAAAAIYE/Ds3FGHiqKBY/s400/2.JPG" border="0" /></a></p><br /><p align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-cqCEF7F-ycY/TuverFWy2oI/AAAAAAAAIYQ/Zn7BECQK_dQ/s1600/3.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5686883786238909058" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-cqCEF7F-ycY/TuverFWy2oI/AAAAAAAAIYQ/Zn7BECQK_dQ/s400/3.JPG" border="0" /></a></p><br /><div align="justify"><em><span style="color:#000099;">Μας κάνει πάντα εντύπωση η πλατιά και φιλοσοφημένη αντίληψη και κοσμοθεωρία του σπουδαίου αυτού ανθρώπου, ο οποίος αγκαλιάζει με τη σκέψη και το έργο του ολόκληρο τον Ελληνισμό και επιθυμεί να τιμήσει με την καλλιτεχνική παραγωγή του την ιστορία και την πνευματική προσφορά του αθάνατου Ελληνικού Έθνους μας.<br /></div></span></em><br /><p align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-erGGWiT7fwY/Tuverkj-VkI/AAAAAAAAIYc/p8hqjFG4Sbw/s1600/4.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5686883794615686722" style="WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-erGGWiT7fwY/Tuverkj-VkI/AAAAAAAAIYc/p8hqjFG4Sbw/s400/4.JPG" border="0" /></a></p><br /><p align="center"><em><span style="color:#000099;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-FD7UsBOIfLE/Tuvi8blTM5I/AAAAAAAAIZc/1Y5t60U6qJo/s1600/9.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5686888482309616530" style="WIDTH: 285px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-FD7UsBOIfLE/Tuvi8blTM5I/AAAAAAAAIZc/1Y5t60U6qJo/s400/9.JPG" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Ο Μορφίτης καλλιτέχνης πατάει στέρεα και δυνατά στην τέχνη του και παράγει εξαίσια έργα, με παγκόσμια αναγνώριση και αποδοχή.<br /></div><br /><p align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-GUuGCfaEM0s/TuvesogYvhI/AAAAAAAAIYo/ZHY_VE60Obc/s1600/5.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5686883812854251026" style="WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-GUuGCfaEM0s/TuvesogYvhI/AAAAAAAAIYo/ZHY_VE60Obc/s400/5.JPG" border="0" /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/-FD7UsBOIfLE/Tuvi8blTM5I/AAAAAAAAIZc/1Y5t60U6qJo/s1600/9.JPG"></a></p><br /><div align="justify">Από τα γνωστότερα έργα του (αγάλματα), που βρίσκονται τοποθετημένα σε δημόσιους χώρους, σε διάφορες χώρες του κόσμου, είναι και τα εξής: <strong><span style="color:#ff0000;">Αρχιεπίσκοπος Μακάριος</span></strong>, Ήρωας <strong><span style="color:#ff0000;">Ευαγόρας Παλληκαρίδης</span></strong>, Ήρωας <strong><span style="color:#ff0000;">Γρηγόρης Αυξεντίου</span></strong>, Πρωθυπουργός <strong><span style="color:#ff0000;">Γεώργιος Παπανδρέου</span></strong>, Πρωθυπουργός <strong><span style="color:#ff0000;">Ανδρέας Παπανδρέου</span></strong>, <strong><span style="color:#ff0000;">Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος Α΄</span></strong>, <strong><span style="color:#ff0000;">Λόρδος Βύρωνας</span></strong>, Ήρωας <strong><span style="color:#ff0000;">Τάσος Μάρκου</span></strong>, <strong><span style="color:#ff0000;">Μελίνα Μερκούρη</span></strong>, <strong><span style="color:#ff0000;">Αλίκη Βουγιουκλάκη</span></strong>, και πολλά άλλα.<br /></div><br /><p align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-1AXLJWmQ3fA/Tuvi6zDWZ-I/AAAAAAAAIY4/v5IO3iym_WU/s1600/6.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5686888454249932770" style="WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-1AXLJWmQ3fA/Tuvi6zDWZ-I/AAAAAAAAIY4/v5IO3iym_WU/s400/6.JPG" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Στην οικία και το εργαστήρι του καλλιτέχνη βλέπει κανείς μια μεγάλη ποικιλία ζωγραφικών πινάκων και γλυπτών. Μεταξύ των γλυπτών διακρίναμε και τα εξής: Πρόεδρος <strong><span style="color:#ff0000;">Κωνσταντίνος Καραμανλής</span></strong>, Πρόεδρος Η.Π.Α. <strong><span style="color:#ff0000;">J.F. Kennedy</span></strong>, Πρόεδρος <strong><span style="color:#ff0000;">Σπύρος Κυπριανού</span></strong> και άλλα.<br /></div><br /><p align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-LVc-W2nqwGw/Tuvi7KPousI/AAAAAAAAIZE/bY0xSy9MAVM/s1600/7.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5686888460475480770" style="WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-LVc-W2nqwGw/Tuvi7KPousI/AAAAAAAAIZE/bY0xSy9MAVM/s400/7.JPG" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Αξίζει, επίσης, να αναφέρουμε πως το τελευταίο γλυπτό έργο του Νίκου Κοτζιαμάνη, που κοσμεί και την χριστουγεννιάτικη κάρτα του (την οποία θα παρουσιάσουμε προσεχώς σε ιδιαίτερη ανάρτηση) είναι ο Ήρωας της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 <strong><span style="color:#ff0000;">Μάρκος Μπότσαρης</span></strong>.<br /></div><br /><p align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-DdmH0OgRuKg/Tuvi7jQkJmI/AAAAAAAAIZQ/RwBSH9O49kc/s1600/8.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5686888467190261346" style="WIDTH: 210px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-DdmH0OgRuKg/Tuvi7jQkJmI/AAAAAAAAIZQ/RwBSH9O49kc/s400/8.JPG" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Όλα αυτά είναι οπωσδήποτε έργα της πλούσιας καλλιτεχνικής έμπνευσης και ευαισθησίας ενός ανθρώπου χωρίς όρια στη φαντασία του, που τιμά το Έθνος και τη φυλή μας.</span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-7184757596675438795?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-84475559219570230822011-12-16T00:27:00.003Z2011-12-16T00:34:32.264Z<div align="justify"><em><span style="color:#993300;">Συνηθίζουμε να χρησιμοποιούμε την φράση του τίτλου για να δείξουμε (αστειευόμενοι κατά κάποιον τρόπο) την πληθώρα των καρτών που ανταλλάσσονται αυτές τις ημέρες από τους ανθρώπους που τιμούν τα Χριστούγεννα. <br /></div> <br /><p align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-U0G3eM6Td8c/TuqRVGJbGtI/AAAAAAAAIW8/xRwflV6huJc/s1600/1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5686517271122090706" style="WIDTH: 297px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-U0G3eM6Td8c/TuqRVGJbGtI/AAAAAAAAIW8/xRwflV6huJc/s400/1.jpg" border="0" /></a></p> <br /><div align="justify">Οι ευχές κυριολεκτικά πάνε κι έρχονται, και μέσω των καρτών, που είναι ένας όμορφος και κομψός τρόπος να μεταδοθεί -με τρόπο καλλιτεχνικό- το μέγα μήνυμα της ενανθρώπησης του Σωτήρα Χριστού. </div> <br /><p align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-l3v3pNTdnVY/TuqRVbJ65zI/AAAAAAAAIXI/DjXkc394PzI/s1600/2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5686517276761319218" style="WIDTH: 144px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-l3v3pNTdnVY/TuqRVbJ65zI/AAAAAAAAIXI/DjXkc394PzI/s400/2.jpg" border="0" /></a></p> <br /><div align="justify">Εμείς λαμβάνουμε εκατοντάδες κάρτες κάθε χρόνο και προσπαθούμε τουλάχιστον να ανταποδώσουμε τις ευγενικές ευχές που μας αποστέλλονται. </div> <br /><p align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-iHwPL6NWqH8/TuqRWdqM2AI/AAAAAAAAIXU/TCUbSy0PLVI/s1600/3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5686517294613452802" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 291px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-iHwPL6NWqH8/TuqRWdqM2AI/AAAAAAAAIXU/TCUbSy0PLVI/s400/3.jpg" border="0" /></a></p> <br /><div align="justify">Χαιρόμαστε με τις κάρτες και τις ευχές όλων. Τις θεωρούμε όλες ειλικρινείς και πολύτιμες για εμάς. </div> <br /><p align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-wL-oo4vZIaE/TuqRWjjjh3I/AAAAAAAAIXg/RWzKUenxL_s/s1600/4.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5686517296196192114" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 280px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-wL-oo4vZIaE/TuqRWjjjh3I/AAAAAAAAIXg/RWzKUenxL_s/s400/4.jpg" border="0" /></a></p> <br /><div align="justify">Ξεχωρίζουμε κάποιες με διάφορα κριτήρια, κυρίως για την πρωτοτυπία τους. Είναι αλήθεια ότι ένα έργο ενός παιδιού, μια ωραία βυζαντινή εικόνα, ή μια φωτογραφία που τραβήχτηκε ειδικά για να αποτελέσει το θέμα της κάρτας, πάντα τραβούν την προσοχή. </div> <br /><p align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-a-5Rce0x6CM/TuqRXM4_omI/AAAAAAAAIXs/kuunH_dckxw/s1600/5.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5686517307291968098" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 282px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-a-5Rce0x6CM/TuqRXM4_omI/AAAAAAAAIXs/kuunH_dckxw/s400/5.jpg" border="0" /></a></p> <br /><div align="justify">Στην παρούσα ανάρτηση, η πρώτη κάρτα μας ήλθε από την Κύπρο από τον <strong><span style="color:#ff0000;">Καθ. Κώστα Χατζηστεφάνου</span></strong> και απεικονίζει την Παναγία Παρηγορήτρια. Η δεύτερη μας εστάλη από τον <strong><span style="color:#ff0000;">Αγγλικανό Επίσκοπο του Willesden Πέτρο</span></strong>. H Τρίτη είναι από την Ελληνο-Κυπρία Ευρωβουλευτή του Λονδίνου <strong><span style="color:#ff0000;">κα. Μαρίνα Γιαννακουδάκη</span></strong>. Η τέταρτη είναι από τον Δήμαρχο της περιοχής μας, του Harrow ΒΔ Λονδίνου, <strong><span style="color:#ff0000;">κ. Mrinal Choudhury</span></strong>, ενώ η πέμπτη και τελευταία είναι από την Ελληνο-Κυπρία Δήμαρχο του Μπάρνετ Βορ. Λονδίνου <strong><span style="color:#ff0000;">κα. Παντελίτσα Rutter</span></strong> και απεικονίζει ζωγραφικό έργο 7-χρονου Άγγλου μαθητή.</span></em></div> <br /></span></em></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-8447555921957023082?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-48609487296165024292011-12-15T00:09:00.001Z2011-12-15T00:13:52.976Z<div align="justify"><em><span style="color:#000099;">Το περασμένο Σάββατο η εξαίρετη πολυμελής (43 άτομα συνολικά) γυναικεία Χορωδία με την λατινική επωνυμία Jubilate έδωσε μια θαυμάσια συναυλία στον <strong><span style="color:#006600;">Ι.Ν. Αγ. Παντελεήμονος και Αγ. Παρασκευής στο ΒΔ Λονδίνο</span></strong>.</span></em></div><br /><div align="justify"><em><span style="color:#000099;"></span></em></div><br /><div align="center"><em><span style="color:#000099;"><iframe src="http://www.youtube.com/embed/IE7ioaHYmL4?rel=0" frameborder="0" width="640" height="480"></iframe></span></em></div><br /><div align="center"><em><span style="color:#000099;"><br /><iframe src="http://www.youtube.com/embed/JvfSnbQ4h9U?rel=0" frameborder="0" width="640" height="480"></iframe></span></em></div><em><span style="color:#000099;"><br /><div align="justify"><br />Το γενικό θέμα της συναυλίας ήταν: «Χριστουγεννιάτικο Κονσέρτο». Κατά την δίωρη διάρκειά της ακούστηκαν πολλά και υπέροχα παραδοσιακά αγγλικά κάλαντα και ένα ελληνικό. </div><br /><div align="center"><br /><iframe src="http://www.youtube.com/embed/bDCokA_UPQ4?rel=0" frameborder="0" width="640" height="480"></iframe></div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="center"><iframe src="http://www.youtube.com/embed/KJ1Dugkkpz0?rel=0" frameborder="0" width="640" height="480"></iframe></div><br /><div align="justify"><br />Την εκδήλωση οργάνωσαν Ελληνορθόδοξες Ομογενείς Κυρίες, που σχετίζονται και μετέχουν στην εν λόγω Χορωδία. Αξίζει να αναφέρουμε τα ονόματα των κυριωτέρων από τις Κυρίες αυτές: <strong><span style="color:#ff0000;">Νινόσκα Leppard</span></strong>, <strong><span style="color:#ff0000;">Ελένη Γεωργιάδη</span></strong> και <strong><span style="color:#ff0000;">Λέλα Βαζάνια</span></strong>. </div><br /><div align="center"><br /><iframe src="http://www.youtube.com/embed/PdQixm05JNE?rel=0" frameborder="0" width="640" height="480"></iframe></div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="center"><iframe src="http://www.youtube.com/embed/fJCdmlHHBC0?rel=0" frameborder="0" width="640" height="480"></iframe></div><br /><div align="justify"><br />Η τέχνη, η χάρη, ο ήχος, η ομορφιά συνόδευαν τις Κυρίες στην εκτέλεση των υπέροχων αυτών καλάντων. Πάνω απ’ όλα η χριστουγεννιάτικη θεματολογία συγκίνησε όλους τους θεατές και ακροατές, που ήταν πλέον των 300 ατόμων.</span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-4860948729616502429?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-63743514789290997522011-12-13T00:18:00.003Z2011-12-13T00:24:00.912Z<div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#990000;">...στην Ελληνική Τηλεόραση Λονδίνου</span></strong><br /></div><br /><div align="justify">Το περασμένο Σάββατο, 10η Δεκεμβρίου τ.έ., η Ελληνική Τηλεόραση του Λονδίνου φιλοξένησε μια ενδιαφέρουσα συζήτηση, με θέμα <strong><span style="color:#009900;">«Το θαύμα στη ζωή των ανθρώπων»</span></strong>.<br /><br />Η συζήτηση αυτή ήταν μέσα στο πλαίσιο της νέας εκπομπής του σταθμού, με τον γενικό τίτλο: <strong><em><span style="color:#993399;">«Ανέσπερον Φως»</span></em></strong>. Την εκπομπή παρουσιάζει τακτικά ο <strong><span style="color:#ff0000;">Διάκονος π. Σάββας Βασιλειάδης</span></strong>. </div><br /><div align="center"><br /><iframe src="http://www.youtube.com/embed/BL6Gdrjpllo?rel=0" frameborder="0" width="640" height="480"></iframe></div><br /><br /><div align="justify">Ο π. Σάββας συνομίλησε με τον παρόντα ιστολόγο γύρω από το γενικό θέμα και μεταξύ άλλων προσέγγισαν και τα παρακάτω ερωτήματα:<br /><br />1) Τι είναι τα θαύματα και πότε φαίνεται να άρχισαν να γίνονται αντιληπτά και να καταγράφονται από τον άνθρωπο;</div><br /><br /><div align="justify">2) Σήμερα γίνονται θαύματα;<br /></div><br /><div align="justify">3) Τί ρόλο διαδραματίζει το θαύμα στη θεία οικονομία για τη σωτηρία του ανθρώπου;<br /><br />4) Λένε πως αν κάποιος θέλει να δει και να ακούσει πραγματικά θαύματα, αρκεί να επισκευθεί μερικούς νοσοκομειακούς ιατρούς. (Οι στατιστικές, ακόμη και των πλέον θανατηφόρων ασθενειών, δεν δίνουν ποτέ, σε καμία επιστημονική βιβλιογραφία, 100% θνησιμότητα σε καμία νόσο. Αυτό σημαίνει πως κάποιες περιπτώσεις, για κάποιους άγνωστους λόγους, έχουν θεραπευτεί!)<br /><br />Η συζήτησε κύλησε ομαλά και όπως φάνηκε κατόπιν -από τις αντιδράσεις των τηλεθεατών- είχε καλή αποδοχή.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-6374351478929099752?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-31039931585498111002011-12-12T00:14:00.004Z2011-12-12T00:31:35.136Z<div align="center"><strong><em><span style="color:#009900;">Στὸν Π. Β. Πάσχο, χαιρετισμὸς<br /></span></em></strong><br /><strong><span style="color:#993300;">Συλλείτουργο</span></strong><br />Ἀναρωτηθήκαμε πάλι,<br />ποιὸς ἦταν, ἄραγε, ὁ Φαρισαῖος<br />ποὺ ἄρχισε τὸν ἀσπασμὸ…<br />Μήπως, ἐγὼ, Κύριε,<br />εἶπες καὶ ἐκδηλώθηκες… </div><br /><p align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-8puvmhixDds/TuVKXrzV93I/AAAAAAAAIVE/gIdpPrXF6KA/s1600/1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5685031875380639602" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-8puvmhixDds/TuVKXrzV93I/AAAAAAAAIVE/gIdpPrXF6KA/s400/1.JPG" border="0" /></a></p><br /><p align="center"><strong><span style="color:#993300;">Ὀφφίκιο…<br /></span></strong>Ξέρεις, πολλὲς φορὲς<br />Σὲ σκέφτομαι, Κύριε,<br />ποὺ δὲν κατάφερες<br />μήτε τοῦ Ἀναγνώστου τὸ<br />ὀφφίκιο νὰ λάβεις…<br />Σὲ ξεπεράσαμε, βλέπεις, ἐμεῖς! </p><br /><p align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-XruybVn6pa8/TuVKX1FRFfI/AAAAAAAAIVU/5DER1Yh1JNs/s1600/2.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5685031877871736306" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-XruybVn6pa8/TuVKX1FRFfI/AAAAAAAAIVU/5DER1Yh1JNs/s400/2.JPG" border="0" /></a></p><br /><p align="center"><strong><span style="color:#993300;">Ἐπιτίμιο</span></strong><br />Ἀνοίγεις τῆς φυλακῆς τὴ θύρα<br />κι ἀντὶ νὰ εἰσοδεύσει ὁ κρατούμενος<br />εἰσβάλεις ἐσὺ καὶ μένεις,<br />μήπως σὲ λυπηθεῖ ὁ Θεὸς<br />γιὰ τὶς ὅσες ἁμαρτίες σου,<br />ποὺ φυσικὰ δὲ γνώριζαν οἱ ἄνθρωποι<br />μήτε οἱ δικαστές… </p><br /><p align="center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-ay7jNB8ziYs/TuVKYlvPaEI/AAAAAAAAIVc/jpknQwr56zk/s1600/3.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5685031890932688962" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-ay7jNB8ziYs/TuVKYlvPaEI/AAAAAAAAIVc/jpknQwr56zk/s400/3.JPG" border="0" /></a></p><br /><p align="center"><strong><span style="color:#993300;">Ὑπομονὴ</span></strong><br />Ἐσὺ μονάχα ξέρεις<br />γιατὶ οἱ πέτρες ὑπομένουν<br />τοῦ λιθοξόου τὸ σφυρὶ… </p><br /><p align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-5BfUtkFVwSA/TuVKY7bNcGI/AAAAAAAAIVo/Oyg-lRgsW1w/s1600/4.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5685031896754253922" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-5BfUtkFVwSA/TuVKY7bNcGI/AAAAAAAAIVo/Oyg-lRgsW1w/s400/4.JPG" border="0" /></a></p><br /><p align="center"><strong><span style="color:#993300;">Σιωπητήριο</span></strong><br />Σφραγίζεις τὸ στόμα μὲ τὴν προσευχὴ<br />μὲ τὴ μετάνοια τὸ νοῦ<br />κι ἀφήνεις τὴν καρδιὰ σου<br />νὰ τὰ σιγολέει μὲ τὸ Θεό·<br />ὕστερα ξαποσταίνεις… </p><br /><p align="center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-6HOdUZzaKwA/TuVKZfbQ6cI/AAAAAAAAIV0/fJ6gFBZ0JyI/s1600/5.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5685031906418158018" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-6HOdUZzaKwA/TuVKZfbQ6cI/AAAAAAAAIV0/fJ6gFBZ0JyI/s400/5.JPG" border="0" /></a></p><br /><p align="center"><strong><span style="color:#993300;">Ἀθωνικά ἄνθη<br /></span></strong>1<br />Κάπου μακρυά<br />ἕνα τάλαντο<br />ἀνοίγει στή ζωή μου<br />τῆς προσευχῆς<br />τους νέους δρόμους<br /><br />2<br />"Δόξα σοι τῷ δείξαντι τό φῶς"<br />ἔψαλλ’ ὁ Γέροντας<br />μέ φωνή πού ἀνέβαινε ἀπ' τούς αἰῶνες.<br />Καί ξάφνου,<br />τά δροσερά ἄνθη τῆς ἄνοιξης<br />λιαχτίδες τἄραναν.</p><br /><div align="right"><strong><span style="color:#ff0000;">π. Κων. Ν. Καλλιανός</span></strong> </div><br /><div align="justify"><em><span style="font-size:85%;color:#000099;"><strong>Σημείωση</strong>: Ο αγαπητός αδελφός και φίλος π. Κ.Ν.Κ. μου εμπιστεύθηκε τα παραπάνω «ποιητικά σπαράγματα», όπως ο ίδιος τα απεκάλεσε, λέγοντάς μου συγκεκριμένα πως δεν έχει την πρόθεση να τα δημοσιεύσει, επειδὴ νοιώθει ότι δεν κομίζουν κάτι το νέο στην ποίηση, την οποία -όπως ο ίδιος δήλωσε- αγαπά και σέβεται. Εγώ επέλεξα να τα μοιραστώ με τους αναγνώστες του παρόντος ιστολογίου, γιατί έκρινα πως η αλήθεια και η αυθεντικότητα που συνοδεύουν τους παραπάνω στίχους αξίζουν της προσοχής μας.</span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-3103993158549811100?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-32105932740134257992011-12-11T00:22:00.002Z2011-12-11T00:27:22.979Z<div align="justify">Λάβαμε πρόσφατα ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον βιβλίο, 144 σελίδων, το οποίο έχει ως τίτλο του: <strong><em><span style="color:#3333ff;">«Η μέση κατάσταση των ψυχών υπό το φως των νεωτέρων αντιλήψεων περί χρόνου»</span></em></strong>.<br /><br />Το κείμενο του εν λόγω πονήματος αποτελεί την μεταπτυχιακή εργασία του συγγραφέα <strong><span style="color:#ff0000;">Πρεσβυτέρου Ανδρέα Μιχαηλίδη</span></strong>, κληρικού της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας, την οποία εκπόνησε στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, με επιβλέποντα Καθηγητή τον <strong><span style="color:#ff0000;">κ. Γεώργιο Μαντζαρίδη</span></strong>.<br /></div><br /><p align="center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-2wBm5Doh81M/TuP4rjDxTZI/AAAAAAAAITs/22LC_bdG7wg/s1600/scan0002.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5684660581700816274" style="WIDTH: 267px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-2wBm5Doh81M/TuP4rjDxTZI/AAAAAAAAITs/22LC_bdG7wg/s400/scan0002.jpg" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Για τον π. Ανδρέα και την εργογραφία του <a href="http://anastasiosds.blogspot.com/2008/11/blog-post_18.html">έχουμε αφιερώσει μια ανάρτηση παλαιότερα</a>. Σε τούτη τη μελέτη του ο συγγραφέας προσεγγίζει με τόλμη περισσή, αλλά και με δυναμισμό και πρωτοτυπία ένα δύσκολο θεολογικό θέμα, όπως είναι η μέση κατάσταση των ψυχών. Αυτή είναι μια θεολογική περιοχή την οποία η Ορθόδοξη Εκκλησία την εντάσσει στα ονομαζόμενα «θεολογούμενα» ζητήματα.<br /><br />Ο συγγραφέας απλώνει την εργασία του σε 7 κεφάλαια. Συνοπτικά τα κεφάλαια αυτά ασχολούνται με:<br /><br />1. Γενικά την ψυχή<br /><br />2. Τον θάνατο, την ανάσταση, τον Άδη<br /><br />3. Την ενανθρώπιση, τον θάνατο και την εις Άδου κάθοδο του Χριστού<br /><br />4. Την θεωρία για την μέση κατάσταση των ψυχών<br /><br />5. Τον χρόνο και τη βίωσή του στο χώρο της Εκκλησίας<br /><br />6. Την θεωρία για την μέση κατάσταση των ψυχών και την Εκκλησία<br /><br />7. Το ερώτημα αν όντως υπάρχει μέση κατάσταση των ψυχών </div><br /><p align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-Sdq_EiTHSKo/TuP4r7CdkII/AAAAAAAAIT4/M41296MG6T8/s1600/scan0003.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5684660588137779330" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 225px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-Sdq_EiTHSKo/TuP4r7CdkII/AAAAAAAAIT4/M41296MG6T8/s400/scan0003.jpg" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Σε όλα αυτά τα κεφάλαια ο συγγραφέας κάνει ενδιαφέρουσες αναλύσεις και προτείνει τις όντως φιλοσοφημένες σκέψεις και προτάσεις του, ως γνήσιος Πατέρας και Διδάσκαλος της Εκκλησίας.<br /><br />Από τα τελικά συμπεράσματα της μελέτης αυτής αντλούμε λίγες μόνο σκέψεις, οι οποίες θεωρούμε πως είναι αντιπροσωπευτικές της θέσης που επιθυμεί να λάβει ο π. Ανδρέας στο υπό εξέταση θέμα:<br /><br /><em><span style="color:#990000;">«Δεν μπορούμε να μιλάμε για την άγνωστη, στην ουσία της, ψυχή, για υποτιθέμενη κατάστασή της (όπως είναι η μέση κατάσταση) υπό όρους χρόνου (και χώρου), που υπάρχουν μόνο κατά την παρούσα υπαρξιακή μας κατάσταση, όπου όλος ο άνθρωπος λειτουργεί στην ανθρώπινη εντέλεια... Οι άγιοι μετά την έξοδό τους από τον παρόντα κόσμο λαμβάνουν θέση μαζί με τους αποστόλους, στα δεξιά του Κυρίου. Αυτή η θεώρηση δηλώνει (όσο και αν τονίζει την εξαίρεση στην περίπτωση των αγίων) την απουσία κάποιας μέσης κατάστασης».<br /></span></em><br />Και τελικά καταλήγει στην εξής συγκεκριμένη θέση:<br /><br /><em><span style="color:#990000;">«Δεν υπάρχει ουσιαστικά μέση κατάσταση των ψυχών, τουλάχιστον όπως την συλλαμβάνει το ανθρώπινο μυαλό μας... Η Ορθόδοξη Θεολογία αντιμετώπισε και αντιμετωπίζει την ανυπαρξία αυτού του προβλήματος με τη σοφή και θεόπνευστη σιωπή της».</span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-3210593274013425799?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-13526242674136290132011-12-10T00:06:00.001Z2011-12-10T00:08:53.833Z<div>- Δεκέμβριος, Χριστού γέννηση και καλός μας χρόνος.<br /><br />- Το τραγούδι με τον τρύγο, το Δεκέμβρη παραμύθι.<br /><br />- Χιόνι του Δεκεμβρίου, χρυσάφι του καλοκαιριού.<br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-2vnjSWgaf2Q/TuKi6o44v1I/AAAAAAAAISk/I5dQAinRWLs/s1600/tsarouxis_december.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5684284807987117906" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 216px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-2vnjSWgaf2Q/TuKi6o44v1I/AAAAAAAAISk/I5dQAinRWLs/s400/tsarouxis_december.jpg" border="0" /></a><br />- Να ’ναι Χριστούγεννα στεγνά, τα Φώτα χιονισμένα<br />και τα Λαμπρά βρεχούμενα, αμπάρια γιομισμένα.<br /><br />- Να ’ναι Χριστούγεννα στεγνά, τα Φώτα χιονισμένα<br />Χαρά σ’ εκείνον το γεωργό, που ’χει πολλά σπαρμένα.<br /><br />- Άγια Βαρβάρα μίλησε κι ο Σάββας απεκρίθη:<br />Μαζέψτε ξύλα κι άχυρα και σύρτε και στο μύλο,<br />γιατί Άι-Νικόλας έρχεται στα χιόνια φορτωμένος.<br /><br />- Αγία Βαρβάρα γέννησε και ο Σάββας το εδέχθη<br />και ο Άι-Νικόλας έτρεξε να πάει να το βαφτίσει.<br /><br />- Η Αγία Βαρβάρα βαρβαρώνει,<br />ο Άι-Σάββας σαβανώνει<br />κι ο Άι-Νικόλας παραχώνει.<br /><br />- Απ’ τα Νικολοβάρβαρα αρχίζει ο χειμώνας.<br /><br />- Τ’ Αγιονικολοβάρβαρα ή βρέχει ή χιονίζει.<br /><br />- Τα Νικολοβάρβαρα κι οι τοίχοι βράζουν.<br /><br />- Χειμωνιάτικη γέννα, καλοκαιρινή χαρά.<br /><br />- Γύρω-γύρω του Χριστού, η κορφή του χειμωνιού.<br /><br />- Το Νοέμβρη και Δεκέμβρη φύτευε καταβολάδες.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-1352624267413629013?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-11701280017247743602011-12-09T00:06:00.002Z2011-12-09T00:12:22.224Z<div align="justify"><em><span style="color:#000099;">H πολυμελής γυναικεία χορωδία «<strong><span style="color:#009900;">Jubilate</span></strong>» πρόκειται και δώσει αύριο Σάββατο συναυλία στον <strong><span style="color:#ff6600;">Ι.Ν. Αγ. Παντελεήμονος και Αγ. Παρασκευής στο ΒΔ Λονδίνο</span></strong>. Η συναυλία θα έχει τίτλο: <strong><span style="color:#993399;">«A Classic Choral Christmas»</span></strong> και θα είναι αφιερωμένη στα Χριστούγεννα. </span></em><br /></div><br /><p align="center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-_SQvWMAWOPI/TuFRx3WKDDI/AAAAAAAAISY/Z0WMz7EiYok/s1600/Carols.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683914121830599730" style="WIDTH: 286px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-_SQvWMAWOPI/TuFRx3WKDDI/AAAAAAAAISY/Z0WMz7EiYok/s400/Carols.jpg" border="0" /></a></p><em><span style="color:#000099;"><br /><div align="justify">Οι υπεύθυνες της χορωδίας αναφέρουν στην <a href="http://www.jubilatesingers.org.uk/index.htm">ιστοσελίδα</a> τους για την εκδήλωση αυτή: «We will be treating our audience to a magical evening of Christmas choral classics in the unique acoustic of this beautiful church». </div><br /><div align="center"><br /><iframe src="http://www.youtube.com/embed/DdFgfBsq0eA?rel=0" frameborder="0" width="640" height="480"></iframe></div><br /><div align="justify"><br />Το Πρόγραμμα θα περιλαμβάνει κλασσικά αγγλικά και ελληνικά χριστουγεννιάτικα κάλαντα. </div><br /><div align="center"><br /><iframe src="http://www.youtube.com/embed/5OmoYHliWic?rel=0" frameborder="0" width="640" height="480"></iframe></div><br /><div align="justify"><br />Την πρωτοβουλία για την εκδήλωση αυτή είχαν η <strong><span style="color:#ff0000;">κα. Ελένη Γεωργιάδη</span></strong> και η κόρη της <strong><span style="color:#ff0000;">κα. Νινόσκα Leppard</span></strong>, η οποία είναι και μέλος της χορωδίας. </div><br /><div align="center"><br /><iframe src="http://www.youtube.com/embed/YDcJLkxzvuU?rel=0" frameborder="0" width="640" height="480"></iframe></div><br /><div align="justify"><br />Mε σκοπό την καλύτερη δυνατή προετοιμασία της, η χορωδία έκανε την περασμένη Τρίτη πρόβα μέσα στο Ναό. Απ’ αυτή την πρόβα είναι και τα βιντεάκια της παρούσας ανάρτησης.</span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-1170128001724774360?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-11332781791461423772011-12-08T00:20:00.003Z2011-12-08T00:26:31.448Z<div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#009900;">Τα 100-χρονα γενέθλια</span></strong></div><br /><div align="justify">Ο αγαπητός μας φίλος <strong><span style="color:#ff0000;">κ. Νίκος Καλυβίτης</span></strong>, ένας καταπληκτικός άνθρωπος, καταγόμενος από το νησί των Αγίων, την μεγαλώνυμη Κύπρο μας, εόρτασε πριν από λίγες ημέρες στο Λονδίνο τα γενέθλια των 100 χρόνων του. </div><br /><p align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/--bQwfKKyBhk/TuADnNIl1ZI/AAAAAAAAISA/Ambdu-lMwDY/s1600/1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683546701817042322" style="WIDTH: 365px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/--bQwfKKyBhk/TuADnNIl1ZI/AAAAAAAAISA/Ambdu-lMwDY/s400/1.JPG" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Η αγαπημένη κόρη του Θέλμα, έγκριτος νομικός, οργάνωσε για τον πατέρα της μεγάλη δεξίωση, με πλήθος καλεσμένων, για να εορτάσουν το σπουδαίο αυτό γεγονός της προσωπικής ιστορίας του εξαίρετου αυτού ανθρώπου και καλού χριστιανού. </div><br /><p align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-pSBj67g6MDQ/TuADnbcHJ9I/AAAAAAAAISM/IBeecYI8PUo/s1600/2.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683546705657014226" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 390px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-pSBj67g6MDQ/TuADnbcHJ9I/AAAAAAAAISM/IBeecYI8PUo/s400/2.JPG" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Η <strong><span style="color:#ff0000;">Βασίλισσα της Αγγλίας Ελισάβετ</span></strong> έστειλε, όπως συνηθίζει για εκείνους που εορτάζουν τα εκατοντάχρονά τους, μια ωραία κάρτα με την φωτογραφία της και βασιλικές ευχές. Μάλιστα η κάρτα έφθασε στην οικία του κ. Νίκου την ημέρα των γενεθλίων του. Την έφερε και την παρέδωσε υπάλληλος ειδικά επιφορτισμένος με την αποστολή αυτή. </div><br /><div align="center"><br /><iframe src="http://www.youtube.com/embed/zAKFzvgRguk?rel=0" frameborder="0" width="640" height="480"></iframe></div><br /><div align="justify"><br />Ο κ. Νίκος κατοικεί μόνιμα στην Αγγλία για 75 χρόνια. Ήλθε με την (μακαριστή σήμερα) σύζυγό του για γαμήλιο ταξίδι και... έμειναν! Εργάστηκε ως κομμωτής και εστιάτορας. Έζησε στο Bournemouth της Νότιας Aγγλίας και στο Λονδίνο. Είναι διακεκριμένο μέλος της Ελληνορθόδοξης Κοινότητας Τιμίου Σταυρού και Αρχαγγέλου Μιχαήλ στο ΒΔ Λονδίνο. </div><br /><div align="center"><br /><iframe src="http://www.youtube.com/embed/EfyX0V8gT5Q?rel=0" frameborder="0" width="640" height="480"></iframe></div><br /><div align="justify"><br />Η συνήθης ευχή γενεθλίων «Να τα εκατοστήσεις» δεν μπορεί βέβαια να ειπωθεί στην προκειμένη περίπτωση. Αλλά οπωσδήποτε οι ευχές και προσευχές όλων μας τον συνοδεύουν πάντοτε για χρόνια πολλά, γεμάτα υγεία, χαρά και κάθε ευλογία παρά Θεού.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-1133278179146142377?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-71362495029286172132011-12-07T00:57:00.001Z2011-12-07T00:58:59.412Z<div align="justify"><em><span style="color:#990000;">Μια δασκάλα Κατηχητικού ζήτησε από τα παιδιά της τάξης της να ζωγραφίσουν την αγαπημένη τους ιστορία από την Αγία Γραφή.<br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/--G3fIVzFVd8/Tt66L5dTH2I/AAAAAAAAIR0/1teLz0rtSpM/s1600/airplane1rgb.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683184493353181026" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/--G3fIVzFVd8/Tt66L5dTH2I/AAAAAAAAIR0/1teLz0rtSpM/s200/airplane1rgb.jpg" border="0" /></a><br />Όταν ο μικρός Νίκος της έδωσε τη δική του ζωγραφιά, η οποία απεικόνιζε τέσσερα άτομα μέσα σ’ ένα αεροπλάνο, εκείνη παραξενεύτηκε και τον ρώτησε να της πει ποιά ιστορία της Αγίας Γραφής παρουσίαζε.<br /><br />- Την φυγή στην Αίγυπτο, της λέει ο Νικολάκης.<br /><br />- Α! Του λέει η δασκάλα του. Αυτοί εδώ πρέπει να είναι η Παναγία, ο Ιωσήφ και το βρέφος Ιησούς. Αλλά ποιός είναι ο τέταρτος μέσα στο αεροπλάνο;<br /><br />Κι ο έξυπνος πιτσιρικάς της απαντάει:<br /><br />- Αυτός είναι ο Πόντιος Πιλότος!</span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-7136249502928617213?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-8047800562505094712011-12-06T00:15:00.002Z2011-12-06T00:23:50.830Z<div align="justify"><span style="color:#000099;"><strong>Πρίν ἀπό κάθε εὐλογημένη στιγμή ὁ ἄνθρωπος ἔχει συνήθως βαδίσει ὡς <em>πρό-δρομο</em> ἕνα ἀθέατο μονοπάτι, <em>πάνω του καί μέσα του</em>. Μοιάζει μέ τούς στενούς χωματόδρομους στά σκοτεινά δάση: δύσκολα φαίνεται, ἀργά βαδίζεται, χάνεται καί ξαναβρίσκεται. Τό κλείνει πυκνή, ἄγρια βλάστηση, τό διακόπτουν πεσμένοι κορμοί δέντρων πελωρίων κι ἄλλοι ὀρθοί καί ἀπρόσιτοι. Ἀπροσδόκητα ὕψη βράχων ὀρθώνονται, ἀφάνταστη ἄμμος αἴφνης καί τά βήματα πού τό χάραξαν σβήνουν.<br /><br />Προδρομεῖ χαμένο καί χαμένος αἰσθάνεται ὁ ἄνθρωπος πού τό ἔχει πάρει. Συνεχίζει ὡστόσο τήν <em>ὡραία παράνοια</em> του. Ἡ ἀποκαρδίωση τόν κοιτάζει μέ χίλια μάτια ἀπό παντοῦ κι ὅλο ἐγγύτερά του πλησιάζει.<br /><br />Πολιορκημένη ἀπό τήν ἄμμο τῶν Λειβαδιῶν τῆς Νάξου, ἡ <em>Γέννα τῆς Ἁγίας Ἄννας</em> ἱστορεῖται στό τέμπλο τοῦ ἀριστεροῦ παρεκκλησίου ἑνός δίκλιτου ναοῦ.<br /><br />Στοχαστική καί ἔκθαμβη ἡ Ἄννα κοιτάζει μέ ὅλη τήν ἀποκτημένη σοφία καί τό κάλλος τῆς σοβαρότητας στό ὥριμο πρόσωπο μιᾶς πλήρως ἐνήλικης γυναίκας. Ἀνασηκωμένη στήν κλίνη της κοιτάζει τό Βρέφος, τήν Θεία Παιδίσκη καθώς οἱ χαρούμενοι βοηθοί τῆς κάνουν τό πρῶτο της λουτρό.<br /></strong></span><a href="http://2.bp.blogspot.com/-9o9OpNhOkS4/Tt1e_vG8wDI/AAAAAAAAIRo/Vqu79L4SARs/s1600/conception_anna.jpg"><span style="color:#000099;"><strong><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5682802753881817138" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 180px; CURSOR: hand; HEIGHT: 237px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-9o9OpNhOkS4/Tt1e_vG8wDI/AAAAAAAAIRo/Vqu79L4SARs/s400/conception_anna.jpg" border="0" /></strong></span></a><span style="color:#000099;"><strong><br />Στό κέντρο τῆς ἱστόρησης παρατίθεται ἔκτακτη Τράπεζα. Ἀναμένονται ὡς φαίνεται Φιλοξενούμενοι. Θά δοθεῖ Δεῖπνο.<br /><br />Μπορεῖς νά μείνεις ὧρες μπροστά στήν Εἰκόνα. Οἱ Χρόνοι πού καλύπτει εἶναι ἄπειροι, τά Γεγονότα πού συμπυκνώνει ἔξ ἴσου ἄπειρα. Συμπεριλαμβάνεσαι καί ὁ ἴδιος μέ τήν μικρή σου ἱστορία, τήν μερίδα σου στόν πόνο, στήν στειρότητα, στήν ἀτίμωση, στήν ἀπόγνωση. Στή λύτρωση τῆς χαρᾶς ἐπίσης.<br /><br />Ἡ ἐνηλικότητα τῆς Ἁγίας Ἄννας μιλάει γιά τό χαμένο μονοπάτι πού βάδισε παραδίδοντας τόν ἑαυτό της, μή παραιτούμενη ἐντούτοις τῆς ἐπιθυμίας της. Γιά ποιά <em>παράδοση</em> καί γιά <em>ποιάν</em> ἐπιθυμία πρόκειται; Δίπλα της τό προδρομικό μυστήριο τοῦ Ἰωακείμ ὅλα τά χρόνια.<br /><br />Ἄν τῆς εὐκαρπίας προηγεῖται μιά μακρόχρονη "<em>στειρότητα</em>", γιατί νά ἀφήνουμε τήν προσοχή μας νά τρέμει ἔμφοβη στίς ἀπειλές τῶν ἄγονων καιρῶν; Ἴσως γιατί ἀκόμη κι ἡ ἄμμος φαντάζει ὄχι μόνο λιγότερο ἄνυδρη μπροστά τους ἀλλά καί πιό στερημένη ὑποσχέσεων καρποφορίας. Ὅμως οὔτε σ’ αὐτή τήν στέρηση προσδοκιῶν ὀφείλεται ἡ φοβισμένη ἀβεβαιότητα τῶν πελμάτων μας. Εἶναι μᾶλλον ἡ βιαιότητα μέ τήν ὁποία οἱ σύγχρονοι ἄνεμοι ἐπαναληπτικά ἐπιχειροῦν νά σβήσουν τό παραμικρό ἴχνος τῶν προπορευθέντων. Κι οὔτε πάλι τό ἴδιο τό ἴχνος τους καθεαυτό ἀλλά κάτι πολύ περισσότερο: τήν σημασία του.<br /><br />Χρόνοι καί Γεγονότα σμικρύνονται ἕως τήν ἔσχατη μείωσή τους: δέν μᾶς ἀφοροῦν. Γίνονται <em>μόνον τοιχογραφίες</em> κι ὄχι πλέον ἐξιστορήσεις σφοδρῶν ἐπιθυμιῶν, ἐπίμονων αἰτημάτων, ζωντανῶν διαλόγων, περιπετειῶν στίς ὁποῖες θά μποροῦσε νά ἀναγνωρίσει κανείς συντρόφους πολύ πρίν ἀπ’ αὐτόν, διευρύνοντας ἔτσι τά ὅρια τοῦ ἑαυτοῦ του μέσα σέ μιά διαρκῶς ἀνατέλλουσα προοπτική.<br /><br />Δέν γνωρίζει οὔτε ἀπό παρόμοια διεύρυνση οὔτε ἀπό παρόμοια ἀνατολή ἡ λεγόμενη νεωτερικότητα. Ὅ,τι ἐμποδίζει τόσο τά βήματα εἶναι πώς οἱ προπορευθέντες ἀποσυνδέθηκαν ἀπό τή σημασία τους γιά τή ζωή μας τ ώ ρ α.<br /><br />Παραταῦτα τό βλέμμα τῆς Ἄννας ἐξακολουθεῖ ἑστιασμένο ἐπίμονα, ἐκστατικά σοβαρό. Τό κεκλιμένο σῶμα της, ἀπό τή μέση ὀρθή σάν ἕτοιμη νά πετάξει, συμμετέχει στραμμένο ὁλόκληρο κι αὐτό. Π ο ῦ καί τ ί ἀκριβῶς κοιτάζει ἡ ἤδη λεχώνα;<br /><br />Μπορεῖ ἄλλοτε τήν πορεία τοῦ βλέμματος της νά παρακολουθοῦσαν ἀνθηρές συλλογικότητες μικρῶν ἤ μεγάλων λαῶν, ἐνῶ σήμερα ἀνθηρές ἀγωνίες μοναχικότητας. Καθώς ὅμως ὁ Χριστός δέν εἶπε στούς ἀνθρώπους νά γίνουν «<em>ἐπιτυχημένοι</em>» ἀλλά καρποφόροι κάτω ἀπό ὁποιεσδήποτε ἱστορικές συνθῆκες, ὁ ὑμνητικός στίχος ἀποκαλύπτει τήν ε ὐ-κ α ι ρ ί α :<br /><br />Ἡ στείρα τίκτει τήν Θεοτόκο καί...<br /><br /></strong><span style="color:#ffffcc;">..........</span><strong>τό Φῶς τῆς Ζωῆς ἡμῶν.</strong> </span><br /></div><br /><div align="right"><strong><span style="color:#ff0000;">Νατάσα Κεσμέτη</span></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-804780056250509471?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-2605501548936558572011-12-05T00:09:00.001Z2011-12-05T00:13:10.461Z<div align="center"><strong><em><span style="color:#993300;">Στὴν ἱερὴ μνήμη τοῦ Πατέρα μου καὶ τοῦ παπποῦ</span></em></strong></div><br /><div align="justify">Ἕξι τοῦ Δεκεμβρίου. Τοῦ Ἁγίου Νικολάου. Ὅμως κι ἀπόψε τό ἀνώϊ τοῦ σπιτιοῦ του παραμένει κλειστό, σκοτεινό κι ἔρημο. Γιατὶ χρόνια ἔχει νά στηθεῖ ἐκεῖ γιορτινό τραπέζι, γιὰ νὰ τιμήσει τά πρόσωπα τοῦ σπιτιοῦ πού εἴχανε τό ὄνομα τοῦ Ἁγίου καί παράλληλα κατεῖχαν τό ξεχωριστὸ προνόμιο, ἐκείνη τή μέρα, νά τούς ἐπισκέπτεται σχεδόν ὅλο τό χωριό, ἐπειδὴ γιόρταζαν. Κι αὐτὸ, ἐπειδὴ οἱ ἐπισκέψεις αὐτές εἶχαν ἕνα χαρακτῆρα ἐπικοινωνίας, ποὺ στά πλαίσια μιᾶς κλειστῆς κοινωνίας, ὅπως ἦταν τό μικρὸ του τὸ χωριὸ, μέχρι τά πρῶτα χρόνια τῆς δεκαετίας τοῦ 1960, ἦταν καὶ χρήσιμες, ἀλλὰ πάνω ἀπ᾿ ὅλα εἰλικρινεῖς καὶ τίμιες.<br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-uUO2girMwNs/TtwMcec9GuI/AAAAAAAAIRc/XBDBWk3UDv8/s1600/DSC00003%255B1%255D.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5682430513185102562" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-uUO2girMwNs/TtwMcec9GuI/AAAAAAAAIRc/XBDBWk3UDv8/s400/DSC00003%255B1%255D.JPG" border="0" /></a><br />Ὅμως κι ἀπόψε τό σπίτι ἀπομένει κλειστό. Μέ σβυστή τή φωτιά στήν παγωμένη παραστιά, μέ τό σκονισμένο τραπέζι στή σκοτεινή του γωνιά ἀδειανὸ κι ἀστόλιστο καί μονάχα τοὺς ἴσκιους τῶν προγόνων νά συντροφεύουν τό γύρω χῶρο. Ὡστόσο, παρ᾿ ὅλη αὐτὴ τὴ μοναξιὰ καὶ τὴν ἐγκατάλειψη, κι ἀπόψε, ὅπως τόσα χρόνια μοναξιᾶς καί σιωπῆς, ἕνα πλῆθος ψυχῶν θά λιτανεύσει, καθὼς θ’ ἀναδυθεῖ ἀπό τόν κόσμο τῶν σκιῶν καί θά βρεθεῖ σ' αὐτό τό λιτό κι ἁπλό σπίτι, ὅπως κάτι τέτοια γιορτινά βράδυα συνάζονταν κάποτε, στό σιωπηλό, μισοφωτισμένο αὐτὸ δωμάτιο, μέ τούς ὠχρούς τοὺς τοίχους, οἱ δικοί του ἄνθρωποι: Φίλοι, συγχωριανοὶ, συγγενεῖς... Μακρυνοὶ, ὡστόσο, καὶ φευγαλέοι σήμερα. Μὲ μόνο σημάδι γνωριμίας τους τὴν ἐκεῖ ἰσκιωμένη παρουσία τους, τέτοιες χρονιάρες μέρες.<br /><br />Στή μνήμη ἀπομένουν, λοιπὸν, κι ἀπόψε κρυσταλλωμένες οἱ Μορφές ἐκείνων τῶν σιωπηλῶν συγγενῶν καὶ φίλων, πού κάθονται ἕνα γύρω στίς παλιές, φθαρμένες ψάθινες καρέκλες, αὐτὰ τὰ λιτὰ καὶ ταπεινὰ ἔπιπλα τοῦ ἀπέριττου «ἀβέρτου». Τά πρόσωπά τους, πρόσωπα κουρασμένα, φαρμακωμένα ἀπό τήν πολλή τή δουλειὰ καί τίς ἀπανωτές τίς ἀνάγκες, ἀχνοφωτίζονται ἀπό τή ζωντανή τή φωτιά πού καίει στό τζάκι κι ἀπό τή μισοθαμπωμένη λάμπα τοῦ πετρελαίου. Δέ θυμᾶσαι λόγια ἤ φωνές ἀπ' αὐτούς τούς ἀνθρώπους, μόνο τίς μετρημένες τους χειρονομίες κι ἐκεῖνο τό πονεμένο τους χαμόγελο, ποὺ ἀνέβαινε στά χείλη τους καί δίδασκε καρτερία καί ὑπομονή...<br /><br />Ἠ λιτανεία τῶν ψυχῶν, κάθε χρόνο, αὐτή τή χρονιάρα μέρα, ἐπαναλαμβάνεται, σταλάζοντας στήν ψυχή γλυκασμό καί ἐλπίδα: ὅτι δηλαδή αὐτοί, πού μᾶς ἀγάπησαν, καί σήμερα βρίσκονται στήν ἀντίπερα ὄχθη, μᾶς συντροφεύουν ἀκόμα...<br /><br />Ἄς μή χάσει, Θεέ μου, ἡ μνήμη τή θαλερότητά της, γιά νά ἐπιτελεῖ τό ἐτήσιο αὐτό χρέος. </div><br /><div align="right">Κυριακή 6 Δεκ. 1998, <strong><span style="color:#ff0000;">π. Κων. Ν. Καλλιανὸς</span></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-260550154893655857?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-39916194110299749302011-12-04T00:43:00.004Z2011-12-04T00:58:26.648Z<div align="justify">Κατά την Πατριαρχική Θεία Λειτουργία, που τελέσθηκε στον Ιερό Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι στις 30 Νοεμβρίου τ.έ., χειροτονήθηκε Επίσκοπος ο νέος Εψηφισμένος <strong><span style="color:#ff0000;">Μητροπολίτης Αυστρίας κ. Αρσένιος</span></strong>. Η <strong><span style="color:#ff0000;">Α.Θ.Π. ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος</span></strong> προσφωνώντας τον χειροτονούμενο του απηύθυνε θερμά συμβουλευτικά λόγια και του τόνισε το καθήκον και την υποχρέωση της αγάπης που οφείλει και προς τους ετερόδοξους αδελφούς χριστιανούς. Το σχετικό απόσπασμα έχει ως εξής:<br /></div><br /><p align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-30UFVXQjrMo/TtrFa5-3H5I/AAAAAAAAIRE/e4Cvj5QV-yM/s1600/DSC_5379.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5682070945913053074" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 266px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-30UFVXQjrMo/TtrFa5-3H5I/AAAAAAAAIRE/e4Cvj5QV-yM/s400/DSC_5379.JPG" border="0" /></a></p><br /><div align="justify"><em><span style="color:#000099;">«Ὡσαύτως, μὴ λησμονῇς ὅτι ἔχεις καθῆκον νὰ δεικνύῃς ἀγάπην οὐ μόνον πρὸς τὸ ποίμνιόν σου, ἀλλὰ καὶ πρὸς πάντα ἄνθρωπον καλῆς θελήσεως καὶ μάλιστα πρὸς τοὺς ἑτεροδόξους ἀδελφοὺς ἡμῶν. Ἐνθυμοῦ καὶ αὖθις τοὺς κάτωθι λόγους τοῦ ἁγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως ἐκ τῆς «Ποιμαντικῆς» του: «Αἱ δογματικαὶ διαφοραὶ ὡς ἀναγόμεναι πρὸς μόνον τὸ κεφάλαιον τῆς πίστεως ἀφίενται ἐλεύθερον καὶ ἀπρόσβλητον τὸ τῆς ἀγάπης κεφάλαιον· τὸ δόγμα δὲν καταπολεμεῖ τὴν ἀγάπην, ἡ δὲ ἀγάπη χαρίζεται τῷ δόγματι, διότι “πάντα στέγει, πάντα ὑπομένει”· ἡ χριστιανικὴ ἀγάπη ἐστὶν ἀναλλοίωτος, δι’ ὃ οὐδ’ ἡ τῶν ἑτεροδόξων χωλαίνουσα πίστις δύναται νὰ ἀλλοιώσῃ τὸ πρὸς αὐτοὺς τῆς ἀγάπης συναίσθημα. Διὰ τῆς ἀγάπης ἐστὶ λίαν πιθανὸν νὰ ἑλκύσῃ πρὸς ἑαυτὸν καὶ τὴν ἐξ ἐσφαλμένης περιωπῆς κρίνουσαν δογματικόν τι ζήτημα ἑτερόδοξον ἐκκλησίαν. Ἡ ἀγάπη οὐδέποτε χάριν δογματικῆς τινος διαφορᾶς πρέπον νὰ θυσιάζηται. Παράδειγμα ἔστω ὁ Ἀπόστολος τῶν ἐθνῶν, ὅστις ἐξ ἀγάπης καὶ πρὸς αὐτοὺς τοὺς σταυρωτὰς τοῦ Χριστοῦ ηὔχετο ἀνάθεμα εἶναι αὐτῶν. Ὁ μὴ ἀγαπῶν τοὺς ἑτεροδόξους ἐπίσκοπος, ὁ μὴ καὶ ὑπὲρ αὐτῶν ἐργαζόμενος, ἀπὸ ψευδοῦς κινεῖται ζήλου καὶ ἐστερημένος ἐστὶν ἀγάπης· διότι ὅπου ἡ ἀγάπη, ἐκεῖ καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ τὸ φῶς, ὁ δὲ ψευδὴς ζῆλος καὶ ἡ πεπλανημένη δόξα ἐξελέγχονται ὑπὸ τοῦ φωτὸς καὶ τῆς ἀγάπης καὶ ἀποκρούονται. Τὰ τῆς πίστεως ζητήματα οὐδ’ ὅλως δέον ἐστὶ νὰ μειῶσι τὸ τῆς ἀγάπης συναίσθημα. Οἱ διδάσκαλοι τοῦ μίσους εἰσὶ μαθηταὶ τοῦ πονηροῦ, διότι ἐκ τῆς αὐτῆς πηγῆς δὲν ἐξέρχεται γλυκὺ καὶ πικρόν. Ὁ διδάσκαλος τῆς ἀγάπης, οἷός ἐστιν ὁ ἐπίσκοπος, δὲν δύναται νὰ μὴ ἀγαπᾷ, ἀδυνατεῖ δὲ ὅλως νὰ μισῇ, διότι τὸ πλήρωμα τῆς ἀγάπης ἐκδιώκει τὸ μῖσος». </div><br /><p align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-4CPNIGvNcgk/TtrFbLa3iBI/AAAAAAAAIRM/B-lg9ogTB1c/s1600/DSC_5393.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5682070950593923090" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 266px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-4CPNIGvNcgk/TtrFbLa3iBI/AAAAAAAAIRM/B-lg9ogTB1c/s400/DSC_5393.JPG" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Ὁ ἴδιος χριστόψυχος Ἱεράρχης μᾶς δίδει τὴν περιγραφὴν τοῦ μὴ κατ’ ἐπίγνωσιν ζηλωτοῦ καὶ τῶν ἄκρων τὰ ὁποῖα δέον νὰ ἀποφεύγῃ ὁ Ἐπίσκοπος κατὰ τὴν ποιμαντικήν του διακονίαν: «Ὁ μὴ κατ’ ἐπίγνωσιν ζηλωτὴς κέκτηται μὲν ζῆλον, ἀλλ’ οὐ κατ’ ἐπίγνωσιν, πλανᾶται ἐν ταῖς σκέψεσι καὶ ἐνεργείαις αὐτοῦ καὶ ἐργαζόμενος δῆθεν ὑπὲρ τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ παραβαίνει τὸν νόμον τῆς πρὸς τὸν πλησίον ἀγάπης. Ὁ μὴ κατ’ ἐπίγνωσιν ζηλωτὴς διαπράττει τὸ κακόν, ὅπως ἐπέλθῃ τὸ ὑπ’ αὐτοῦ νοούμενον ἀγαθόν. Ὁ ζῆλος τοῦ μὴ κατ’ ἐπίγνωσιν ζηλωτοῦ εἶναι πῦρ διαφθεῖρον, πῦρ καταναλίσκον· ἡ καταστροφὴ προπορεύεται αὐτοῦ καὶ ἡ ἐρήμωσις ἕπεται αὐτῷ. Ὁ μὴ κατ’ ἐπίγνωσιν ζηλωτὴς εὔχεται τῷ Θεῷ νὰ ρίψῃ πῦρ ἐξ οὐρανοῦ καὶ νὰ κατακαύσῃ πάντας τοὺς μὴ δεχομένους τὰς ἀρχὰς καὶ πεποιθήσεις αὐτοῦ. Τὸν μὴ κατ’ ἐπίγνωσιν ζηλωτὴν χαρακτηρίζει μῖσος πρὸς τοὺς ἑτεροθρήσκους ἢ ἑτεροδόξους, ὁ φθόνος καὶ ὁ ἐπίμονος θυμός, ἡ ἐμπαθὴς ἀντίστασις πρὸς τὸ ἀληθὲς πνεῦμα τοῦ θείου νόμου, ἡ παράλογος ἐπιμονὴ ἐν τῇ ὑπερασπίσει τῶν ἰδίων φρονημάτων, ὁ παράφορος ζῆλος πρὸς κατίσχυσιν ἐν πᾶσιν, ἡ φιλοδοξία, ἡ φιλονικία, ἡ ἔρις καὶ τὸ φιλοτάραχον. Ὁ μὴ κατ’ ἐπίγνωσιν ζηλωτὴς εἶναι ἄνθρωπος ὀλέθριος» (Νεκταρίου Πενταπόλεως, Τὸ γνῶθι σαυτόν). Τὰς νουθεσίας ταύτας ἔχε ὑπ' ὄψιν σου, ὁσάκις συναναστρέφεσαι καὶ συνδιαλέγεσαι μετὰ τῶν ἑτεροδόξων ἀδελφῶν ἡμῶν, οἱ ὁποῖοι λίαν ἀγαθὴν διάθεσιν ἐπιδεικνύουν πρὸς τὴν Ἐκκλησίαν ἡμῶν, εἰς ἐκπλήρωσιν τῆς ἐντολῆς τῆς ἀγάπης πρὸς πάντας, διὰ νὰ καταστήσωμεν πρὸς πάντας σαφὲς ὅτι εἴμεθα μαθηταὶ τοῦ Χριστοῦ».</span></em><em><span style="color:#000099;"></div><br /><div align="right"></span></em><em><span style="font-size:85%;">φωτογραφίες: <strong><span style="color:#ff0000;">Νικόλαος Μαγγίνας</span></strong></span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-3991619411029974930?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-23295843206163092362011-12-03T00:08:00.005Z2011-12-03T00:16:53.888Z<div align="center"><em><span style="font-size:130%;color:#990000;"><strong>«Το λησμονώ δεν είναι ταυτόσημο με το απαλλάσσομαι»</strong></span> Γιούγκ</em></div><br /><div align="justify">Ο πόνος, σωματικός και ψυχικός, είναι πανανθρώπινη και γι’ αυτό αναπόφευκτη εμπειρία, συγχρόνως όμως μοναδική, επειδή η διάρκεια και η ένταση του πόνου δεν είναι πάντοτε ίδιες και ο τρόπος που βιώνουμε αυτή την ένταση έχει σχέση με την αντοχή μας και ειδικά με την ψυχική μας αντοχή, τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Διότι τα όρια της αντοχής μας είναι απροσδιόριστα και μας αποκαλύπτονται την ώρα της δοκιμασίας.<br /><br />Η γέννηση παιδιού με αναπηρία είναι σχεδόν πάντα μια δοκιμασία που ξεπερνά τα όρια της αντοχής μας.<br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-updt8CnRNes/TtlpSS6HO_I/AAAAAAAAIQg/yJLCam18V1U/s1600/cb0534_amea2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5681688167938735090" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 193px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-updt8CnRNes/TtlpSS6HO_I/AAAAAAAAIQg/yJLCam18V1U/s400/cb0534_amea2.jpg" border="0" /></a><br />Στις περισσότερες χώρες, η συχνότερη αιτία σωματικής αναπηρίας από τη γέννηση, είναι η εγκεφαλική παράλυση, μια ισόβια, πολλαπλή αναπηρία, επειδή το παιδί, εκτός από τα κινητικά του προβλήματα έχει συνήθως και αρκετά άλλα, λιγότερο ή περισσότερο έντονα, όπως όρασης, ακοής, ομιλίας, προσανατολισμού, επιληπτικών κρίσεων, κ.ά.<br /><br />Τα παιδιά με εγκεφαλική παράλυση παρουσιάζουν διαφορετικές δυσκολίες, επειδή η βλάβη –που προκλήθηκε κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης, την ώρα του τοκετού ή μετά από αυτόν, μέχρι την ηλικία των 3 ετών περίπου- δεν βρίσκεται πάντα στο ίδιο σημείο του εγκεφάλου. Γι’ αυτό, κάθε παιδί με εγκεφαλική παράλυση είναι μοναδικό, όπως άλλωστε είναι μοναδικό και ως ανεπανάληπτη ανθρώπινη ύπαρξη.<br /><br />Αμέσως μετά την οδυνηρή διάγνωση, το παιδί συνήθως μεγαλώνει σε μια οικογένεια πανικοβλημένη από την άγνωστη απειλή. Η αγκαλιά είναι φοβισμένη, το νανούρισμα ταραγμένο, το χαμόγελο βιασμένο, το γέλιο ανύπαρκτο. Σύντομα θα προστεθεί, τις περισσότερες φορές, μόνιμο άγχος, βιασύνη και ταραχή, εξαιτίας και της καταπόνησης των γονέων –ιδιαίτερα της μητέρας- από τη δύσκολη καθημερινότητα.<br /><br />Παρόλο που οι πρακτικές δυσκολίες ελαχιστοποιούνται ή μεγιστοποιούνται από πολλούς παράγοντες, όπως η ηλικία του παιδιού και η σοβαρότητα της κατάστασής του, γενικά μιλώντας, η καθημερινή φροντίδα του είναι ιδιαίτερη και χρονοβόρα, όπως το τάϊσμα του παιδιού -επειδή μπορεί να δυσκολεύεται να θηλάσει, να πιεί, να μασήσει ή να καταπιεί- το άλλαγμα της πάνας, το ντύσιμο/γδύσιμο και το μπάνιο του, επειδή ίσως είναι ιδιαίτερα σφικτό ή χαλαρό ή κάνει απότομες, ασυντόνιστες κινήσεις.<br /><br />Το παιδί πιθανόν να χρειάζεται βοήθεια, για να γυρνάει από το ένα πλευρό στο άλλο όταν είναι ξαπλωμένο, να κάθεται, να παίζει και να στέκεται με βοήθεια (εάν μπορεί), με τρόπο όμως που να αποφεύγεται –κατά το δυνατόν- η δημιουργία παραμορφώσεων ή η επιδείνωσή τους. Γι’ αυτό το λόγο, συνήθως, είναι ανάγκη να χρησιμοποιεί κάποια βοηθήματα (ειδικό κάθισμα και τραπεζάκι, ορθοστάτη, νάρθηκες, περιπατητήρα, ειδικό ποδήλατο κ.ά.) και να απασχολείται με τρόπο ευχάριστο και δημιουργικό, όπως κάθε παιδί.<br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-OQt2zrcXbIQ/TtlpevR3mBI/AAAAAAAAIQ4/HcClGID-mZY/s1600/anapiria.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5681688381712996370" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-OQt2zrcXbIQ/TtlpevR3mBI/AAAAAAAAIQ4/HcClGID-mZY/s400/anapiria.jpg" border="0" /></a><br />Μέσα στο καθημερινό πρόγραμμα του παιδιού εντάσσεται και η πολύτιμη θεραπευτική αγωγή –φυσικοθεραπεία, εργοθεραπεία και λογοθεραπεία- με υπαρκτό κίνδυνο να μετατραπεί σε θεραπευτική υπερβολή, με οδυνηρές συνέπειες για το ίδιο και την οικογενειακή ζωή. Είναι απαραίτητη επίσης η ψυχολογική υποστήριξη και καθοδήγηση των γονέων και η περιοδική παρακολούθηση του παιδιού από παιδονευρολόγο και ορθοπαιδικό. Η πιθανότητα να υποστεί χειρουργικές επεμβάσεις σε διαφορετικές χρονικές στιγμές δεν είναι καθόλου απίθανη, οπότε και θα χρειασθεί ακόμη πιο ιδιαίτερη φροντίδα αποκατάστασης.<br /><br />Η φοίτηση στο κοινό σχολείο είναι δικαίωμα, αλλά πάντα μια περιπέτεια. Οι γονείς, συνήθως η μητέρα, έχουν να αγωνιστούν για την αποδοχή του παιδιού τους από τους συμμαθητές του και τους γονείς τους και δεν είναι καθόλου σπάνιο να πρέπει να πείσει το δάσκαλο ή τον καθηγητή για τις ικανότητες ή τις δυνατότητες και τα δικαιώματά του, στην περίπτωση που αυτός δεν έχει γνώσεις και δεν είναι ευαισθητοποιημένος.<br /><br />Η άθλια κατάσταση πολλών πεζοδρομίων και τα σκαλοπάτια δυσκολεύουν ιδιαίτερα τη μητέρα που μετακινεί το παιδί της με αναπηρικό αμαξίδιο. Η συχνά ανύπαρκτη πρόσβαση καθηλώνει στο σπίτι κάθε άνθρωπο με αναπηρία και του στερεί το δικαίωμα για επικοινωνία, για ζωή. Αν κρίνουμε όμως από τα σταθμευμένα αυτοκίνητα στις ράμπες των πεζοδρομίων, μάλλον είναι ένα θέμα που μας αφήνει παγερά αδιάφορους, τουλάχιστον τους περισσότερους.<br /><br />Πριν 2.000 χρόνια, ο παράλυτος της Βηθεσδά μίλησε γι’ αυτό που τον πονούσε, όταν είπε: «Κύριε, άνθρωπον ουκ έχω». Διότι, κατά τη διάρκεια μιας σοβαρής ασθένειας ή οποιασδήποτε δοκιμασίας, ψυχικής ή σωματικής, η ανθρώπινη επικοινωνία και η συμπαράσταση –κάποτε ίσως απλά και μόνον η τρυφερή παρουσία κάποιου- είναι κάτι πολύ περισσότερο από μεγάλη παρηγοριά.<br /><br />Μπορεί να γίνει η αιτία, να σταματήσει αυτός που υποφέρει να πιστεύει πως η ζωή του δεν έχει σκοπό, νόημα και ελπίδα, να αποδεχθεί θαρραλέα τους περιορισμούς που του επιβάλλει η κατάσταση και να θελήσει να αγωνιστεί ενάντια σ’ αυτούς που τον υποχρεώνει να υποστεί το περιβάλλον μέσα στο οποίο ζει, γλυτώνοντας ακόμη και από ενδεχόμενες αυτοκαταστροφικές πράξεις.<br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-hl_Yy4-jqq4/TtlpSli04fI/AAAAAAAAIQs/VJS7jCexgMI/s1600/amea.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5681688172941337074" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 227px; CURSOR: hand; HEIGHT: 222px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-hl_Yy4-jqq4/TtlpSli04fI/AAAAAAAAIQs/VJS7jCexgMI/s400/amea.jpg" border="0" /></a><br />Ας δραστηριοποιηθούμε λοιπόν, όπου ο καθένας μπορεί, μα πάνω από όλα ας προσπαθήσουμε να συνειδητοποιήσουμε την προσωπική μας αθέατη αναπηρία, εξαιτίας της οποίας χαράζουμε γύρω μας ένα μίζερο, αόρατο κύκλο που περιορίζει σε μεγάλο βαθμό την ελευθερία μας και υπονομεύει, ακόμη και ακυρώνει τη λειτουργία της αγάπης, όπως ακριβώς, η σωματική αναπηρία μπορεί να υποβαθμίζει ή να ακυρώνει κάποια λειτουργία του σώματος, ή τη λειτουργικότητα ενός μέλους ή ενός οργάνου.<br /><br />Η μεγάλη Έξοδος από τον εγωκεντρικό εαυτό μας δεν είναι άλλη από τη Συνάντηση, την αυθεντική χωρίς όρια αγάπη προς τους άλλους. Κάθε Συνάντηση όμως είναι ένα Ξεβόλεμα. Ακόμη και να περπατάμε δίπλα σε έναν άνθρωπο με δυσκολία στη βάδιση, σημαίνει πως πρέπει να αλλάξουμε το ρυθμό του δικού μας βηματισμού. Είναι όμως ένα Ξεβόλεμα με αμέτρητες ευεργεσίες εκατέρωθεν, που αξίζει να ζήσουμε.</div><br /><div align="right"><strong><span style="color:#ff0000;">Ντέμη Σταυροπούλου</span></strong></div><br /><div align="justify"><em><span style="color:#000099;"><strong>Σημείωμα</strong>: Το παραπάνω κείμενο αποτελεί Αφιέρωμα στην σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία (Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες), η οποία καθιερώθηκε να εορτάζεται στις 3 Δεκεμβρίου από το 1992, επειδή εκείνη την ημέρα η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υιοθέτησε το Πρόγραμμα δράσης για τα ΑΜΕΑ. Η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες δίνει την ευκαιρία στις κυβερνήσεις, στους οργανισμούς και στις κοινωνίες να εστιάσουν την προσοχή τους στα δικαιώματα και τις δυνατότητες των ανθρώπων με αναπηρία. Αξίζει να σημειωθεί πως 7-10% του παγκόσμιου πληθυσμού πάσχει από μια αναπηρία, γεγονός που σημαίνει ότι μπορεί να υπάρχουν περισσότεροι από 500 εκατομμύρια άνθρωποι με ειδικές ανάγκες. Το 80% κατ' εκτίμηση ζει σε αναπτυσσόμενες χώρες.</span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-2329584320616309236?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-63483802583160811752011-12-02T00:09:00.003Z2011-12-02T00:19:27.210Z<div align="justify">Αξίζει νομίζω να επανέλθουμε στην Πατρίδα και στις γεύσεις της σήμερα, έστω και εικονικά. </div><br /><p align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-6wOXHch3m5U/TtgXySr8FEI/AAAAAAAAIPY/KCF49wxNARY/s1600/1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5681317082704909378" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-6wOXHch3m5U/TtgXySr8FEI/AAAAAAAAIPY/KCF49wxNARY/s400/1.JPG" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Είναι μια περίοδος κατά την οποία καταλύεται το ψάρι και τα θαλασσινά κι έτσι... φάτε μάτια ψάρια, που λέει κι ο σοφός λαός μας. </div><br /><p align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-u_odeDCbbY8/TtgXy0OgIKI/AAAAAAAAIPk/3Pd-D6GXlgQ/s1600/2.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5681317091708248226" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-u_odeDCbbY8/TtgXy0OgIKI/AAAAAAAAIPk/3Pd-D6GXlgQ/s400/2.JPG" border="0" /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/-Za8IysSy7rA/TtgXz6j4F2I/AAAAAAAAIP8/hbUJ9qjzBOw/s1600/4.JPG"></a></p><br /><div align="justify">Η ανώνυμη ψαροταβέρνα, κάπου στη Βουλιαγμένη, έφερε στο τραπέζι μας λιχουδιές θεσπέσιες και νοστιμότατες. </div><br /><p align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-eGPEgkYcISs/TtgXzXd3eAI/AAAAAAAAIPw/OCjxcDf8B_w/s1600/3.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5681317101167933442" style="WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-eGPEgkYcISs/TtgXzXd3eAI/AAAAAAAAIPw/OCjxcDf8B_w/s400/3.JPG" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Η παρέα εξαίρετη, αφού χωρίς αυτήν γεύσεις κυριολεκτικά δεν μπορεί να υπάρχουν. </div><br /><p align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-Za8IysSy7rA/TtgXz6j4F2I/AAAAAAAAIP8/hbUJ9qjzBOw/s1600/4.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5681317110588381026" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-Za8IysSy7rA/TtgXz6j4F2I/AAAAAAAAIP8/hbUJ9qjzBOw/s400/4.JPG" border="0" /></a></p>Δεν θα πήγαινα πουθενά μόνος μου, ούτε για τις καλύτερες γεύσεις του κόσμου.<br /><br /><p align="center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-7Q70S1_V_l4/TtgYpgTQiJI/AAAAAAAAIQI/Foq2Tu-iKqo/s1600/5.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5681318031252293778" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-7Q70S1_V_l4/TtgYpgTQiJI/AAAAAAAAIQI/Foq2Tu-iKqo/s400/5.JPG" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Τι υπάρχει πάνω στο τραπέζι σας αφήνω να το βρείτε. Κι εγώ συγχύστηκα με την τόση και τέτοια ποικιλία. </div><br /><p align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-670lvQyOgAQ/TtgYqNBAveI/AAAAAAAAIQU/Ws3sRZ-9zio/s1600/6.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5681318043255356898" style="WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-670lvQyOgAQ/TtgYqNBAveI/AAAAAAAAIQU/Ws3sRZ-9zio/s400/6.JPG" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Πάντως η τελευταία φωτογραφία κάτι σαν να θέλει να μας πει. Δεν ξέρω αν δείχνει την πείνα των συνδαιτυμόνων, ή την νοστιμιά των ήδη καταλυθέντων... Ούτε κόκκαλα δεν έμειναν!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-6348380258316081175?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-54835349373418989722011-12-01T00:06:00.001Z2011-12-01T00:09:52.006Z<div align="justify"><em><span style="color:#006600;"><span style="color:#990000;">Μπαίνουμε σήμερα πανηγυρικά στο Δεκέμβριο, τον τελευταίο μήνα του χρόνου, το μήνα των Αγίων και των Προφητών και βέβαια πάνω απ’ όλα το μήνα των Χριστουγέννων</span>. Μια ιερή προσμονή πλημυρίζει τις ψυχές μας. Προσδοκούμε να υποδεχθούμε σε λίγες εβδομάδες το θείο βρέφος, που θα μας φέρει πλούσιες πνευματικές δωρεές και θα γεμίσει τη ζωή μας με αγαλλίαση, ελπίδα, ειρήνη κι αισιοδοξία.<br /></div><br /><p align="center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-7uDrXy0xa-8/TtbFoWlb46I/AAAAAAAAIPA/gR0lG8-AbGE/s1600/1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5680945277022495650" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 356px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-7uDrXy0xa-8/TtbFoWlb46I/AAAAAAAAIPA/gR0lG8-AbGE/s400/1.jpg" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Χθες έλαβα με πολλή χαρά την πρώτη χριστουγεννιάτικη κάρτα για φέτος. Εστάλη από τον φίλο <strong><span style="color:#ff0000;">κ. Θωμά Κοσκέρη, Πρόεδρο των Κερκυραίων Ρ/Καθολικών του Κάρδιφ της Ουαλίας</span></strong>. Ο φίλος μας αυτός μας στέλνει κάθε χρόνο από τους πρώτους την κάρτα του. Η εν λόγω κάρτα αναπαριστά την Παναγία μας ένθρονη με τον μικρό Χριστό να κάθεται πάνω στον αριστερό μηρό της. Ο τίτλος της εικόνας αυτής είναι «The Virgin and Child» και είναι έργο του Ιταλού ζωγράφου <strong><span style="color:#ff0000;">Fra Angelico</span></strong> (c. 1395-1455). </div><br /><p align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-GIGMvrje-W8/TtbFoqHww3I/AAAAAAAAIPM/lIgwgGrg9R8/s1600/2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5680945282266743666" style="WIDTH: 185px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-GIGMvrje-W8/TtbFoqHww3I/AAAAAAAAIPM/lIgwgGrg9R8/s400/2.jpg" border="0" /></a></p><br /><div align="justify"><span style="color:#000099;">Στην Αγγλία, ως γνωστόν, τα Χριστούγεννα είναι η μεγαλύτερη γιορτή στο ημερολόγιο και εορτολόγιο</span>. Έχει καθιερωθεί βέβαια και μεγάλη εμπορευματοποίηση της εορτής. Ένα από τα υλικά στοιχεία που συνοδεύουν τον εορτασμό και θεωρούνται απαραίτητα την εποχή αυτή είναι οι κάρτες. Συνήθως οι άνθρωποι ανταλλάσσουν μεταξύ τους κάρτες αυτή την εποχή, ακόμα κι αν δεν είναι πιστοί χριστιανοί, και πολλές φορές ακόμα κι αν δεν είναι καν χριστιανοί. Δεν υπάρχει τίποτα επιλήψιμο στο έθιμο αυτό. Αρκεί οι ευχές που αναγράφονται στις κάρτες αυτές να είναι ειλικρινείς και να συνοδεύονται και από ανάλογα συναισθήματα.</span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-5483534937341898972?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-72728248674864903152011-11-30T00:12:00.001Z2011-11-30T00:16:05.631Z<div align="justify"><em><span style="color:#000099;">Εκείνη ήταν τυλιγμένη στα μαύρα. Με την ασυνήθιστη μακριά πλερέζα να σκεπάζει το πρόσωπό της και να φτάνει ως τη μέση της, νόμιζες πως ζούσε μέσα στην πλερέζα, αν και ο σκερτσόζικος τρόπος που έριχνε το βάρος της στο αριστερό της πόδι και λίκνιζε ελαφρά το δεξί όταν στεκόταν, ελάφρωνε την κραυγαλέα θλίψη.<br /><br />Όταν γνωριστήκαμε κάπως και την είδαμε χωρίς το πένθιμο πέπλο, έμοιαζε με θίασο κακόγουστης παράστασης. Όλος ο θίασος εκείνη. Εκεί που μιλούσε με ύφος θλιμμένο, «έστυβε» στην κυριολεξία τα μάτια της για να κλάψει και σε λίγο έσκαγε στα γέλια, για να τα σταματήσει κι αυτά η γκριμάτσα που την επανέφερε στο προσωπείο της θλίψης. Μιλούσε με γλώσσα καυστική για όλους και για όλα, μα με σεβασμό, σχεδόν με δέος, για τον πρόσφατα θανόντα άνδρα της. Είχα σχηματίσει την εντύπωση πως ήταν λόγιος, επειδή τα βιβλία της ζηλευτής βιβλιοθήκης της είχαν στην δερματόδετη πλάτη τους τα αρχικά του: Α.Τ.<br /><br />Ήμουν τότε φοιτήτρια με όρεξη για μελέτη, αλλά πενιχρά οικονομικά μέσα, κι έτσι δεν πίστευα στ’ αυτιά μου όταν με προσκάλεσε να κάνω χρήση της βιβλιοθήκης της, μήτε και στα μάτια μου, όταν άρχισε να μου χαρίζει πολύτιμα βιβλία, όλα ενυπόγραφα από εκείνον: Αντώνιος Τριανταφύλλου, Σωτήρος… , Μαζαρίτα, Αλεξάνδρεια.<br /><br />Ναι, της ήμουν ευγνώμων και ένιωσα μια περίεργη συγκίνηση την ημέρα που το συνειδητοποίησα, τόσα χρόνια μετά, λίγο πριν το ταξίδι μου στη μυθική πόλη του Φάρου, της Βιβλιοθήκης, του Ελληνισμού, της Αιγύπτου και της παγκόσμιας ιστορίας.<br /><br />Γνώρισα την Αλεξάνδρεια της παρακμής… Μα περιδιάβηκα δρόμους, μπήκα σε μουσεία, γνώρισα το Πατριαρχείο, το Αβερώφειο Γυμνάσιο, το σπίτι του αλεξανδρινού ποιητή και έφτασα στη Μαζαρίτα και στην οδό Σωτήρος, λες και αναζητούσα κάτι που θα συμπλήρωνε εκείνο το αχνό πρόσωπο που είχα γνωρίσει από τις φράσεις και τους στίχους που υπογράμμιζε στα βιβλία του, όπως αυτούς στα Παραστρατημένα Πουλιά του Tagor:<br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-bY35t-D8dDU/TtV1oJE3_uI/AAAAAAAAIO0/dpELq-1zBX4/s1600/1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5680575837489331938" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 298px; CURSOR: hand; HEIGHT: 298px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-bY35t-D8dDU/TtV1oJE3_uI/AAAAAAAAIO0/dpELq-1zBX4/s400/1.jpg" border="0" /></a><br />Εκείνοι π’ όλα τάχουν εκτός από Σένα, ώ Κύριε,<br />χλευάζουν αυτούς που δεν έχουν τίποτ’ άλλο παρά Σε.<br /><br />Ήμουν και σε εκείνον ευγνώμων.<br /><br />*<br />Την επισκέφθηκα μόλις γύρισα και με δέχτηκε σαν να με περίμενε χρόνια. Της μίλησα για την ανάγκη μου να την δω, για τα συναισθήματα ευγνωμοσύνης που έτρεφα για την ίδια και τον άνδρα της, για το ταξίδι μου στην Αλεξάνδρεια και την περιήγησή μου στην Μαζαρίτα, ψάχνοντας για την οδό Σωτήρος…<br /><br />Κι εκείνη, υπέργηρη, ταλαιπωρημένη από ασθένειες, αλλά με λαμπερό μυαλό και κατανοητή ομιλία, μου μίλησε για τον άνδρα της και την ζωή της, παλεύοντας με την δύσπνοια που διεκδικούσε τη σιωπή της:<br /><br />«Ξέρετε… ο άνδρας μου ήταν σπουδαίος άνθρωπος. Μιλούσε επτά γλώσσες και διάβαζε λογοτεχνία και στις επτά! Είχε γεννηθεί στη Χίο, μα μεγάλωσε στην Αλεξάνδρεια. Από παιδί δούλεψε παραγιός στο ραφείο κάποιου Αρμένη. Αυτός τον έστειλε σχολείο και τον βοήθησε να τελειώσει το Αβερώφειο Γυμνάσιο. Κάποτε άνοιξε δικό του «ατελιέ»... Είχε πελάτες σπουδαίους Έλληνες, αλλά και ξένους. Πλούτισε. Δεν είχε «προλάβει» όμως να παντρευτεί… έτσι έλεγε. Έφυγε από την Αλεξάνδρεια με πόνο, στο τέλος του ’50, όπως πολλοί ξένοι...<br /><br />»Εγώ δεν γνώρισα την Αλεξάνδρεια. Γεννήθηκα στη Σμύρνη. Έκανα τα πρώτα μου βήματα στην Καταστροφή… και πήρα το δρόμο της προσφυγιάς. Φτάσαμε τελικά στη Θεσσαλονίκη. Για χρόνια ήμασταν οι «τουρκόσποροι» και περνούσαμε δύσκολα. Παντρεύτηκα μικρή μ’ ένα γειτονόπουλο. Δεν κάναμε παιδιά. Ήρθε ο πόλεμος και ο εμφύλιος. Εκείνος συνέχεια πολεμούσε… Το ’47 αποφάσισα να δουλέψω στην Αθήνα. Δρόμοι δεν υπήρχαν… Πήρα το «Χειμάρα» για τον Πειραιά. Δεν έφτασε όμως ποτέ... θέλω να πω, βούλιαξε. Ίσως το έχετε ακούσει… Κολύμπησα για ώρες πιασμένη σε μια σανίδα… Ήταν Ιανουάριος και χιονιάς… Χάθηκαν σχεδόν 400 άνθρωποι!... Για χρόνια άκουγα φωνές απελπισίας ξύπνια και κοιμισμένη. Λίγους μήνες μετά με ειδοποίησαν πως σκοτώθηκε ο Νίκος…<br /><br />»Άρχισα να δουλεύω σκληρά, για να ζήσω και να ξεχάσω… Έτσι πέρασαν πάνω από δέκα χρόνια. Το ’60 έπιασα δουλειά στο σπίτι του κ. Τριανταφύλλου. Δεν είχε κανένα στον κόσμο. Μετά από τρία χρόνια μου ζήτησε να παντρευτούμε. Δέχτηκα. Είχαμε μεγάλη διαφορά ηλικίας… Δεν έζησε πολύ. Καταλαβαίνετε, του χρωστάω πολλά. Σας είπα πόσο σπουδαίος άνθρωπος ήταν…<br /><br />»Αλήθεια, τον πατέρα-Ιωάννη τον προλάβατε; Κρίμα! Έμενε με την οικογένειά του στον δεύτερο όροφο για αρκετά χρόνια. Λειτουργούσε σ’ ένα παλιό εκκλησάκι στο κέντρο της Αθήνας. Κάποτε ζήτησα να τον δω. Είχα απορίες για τη ζωή και το θάνατο… Και μου εξήγησε... για πολύ καιρό μου εξηγούσε. Πάνε χρόνια που πέθανε, αλλά νιώθω ζωντανή την παρουσία του…».<br /><br />Χαμογέλασε αχνά.<br /><br />«Μου δώσατε μεγάλη χαρά», ψιθύρισε. Έμοιαζε ξαφνικά εξαντλημένη.<br /><br />Έμεινα να την κοιτάζω… Δεν υπήρχε πια θίασος, δεν υπήρχαν προσωπεία, μόνο ένα γαλήνιο πρόσωπο -η Ηρώ Τριανταφύλλου- που ρουφούσε ευχαριστιακά την κάθε στιγμή της ζωής που της χαριζόταν, ένα πρόσωπο καθηλωμένο, αλλά εν πλώ προς το Φάρο. </span></em><em><span style="color:#000099;"><br /></div><br /><div align="right"></span><span style="color:#ff0000;"><strong>Ντέμη Σταυροπούλου</strong></span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-7272824867486490315?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-15608472347173808432011-11-29T00:23:00.004Z2011-11-29T00:30:57.618Z<div align="center"><em><strong><span style="color:#cc33cc;">Που θα μας βοηθήσουν να αντέξουμε...</span></strong></em></div><br /><div align="justify"><em><span style="color:#993300;">1. Μείνε σιωπηλός τουλάχιστον 10 λεπτά καθημερινά. Απομονώσου αν είναι απαραίτητο.<br /><br />2. Άκου καλή μουσική όλες τις ημέρες, που αποτελεί γνήσια τροφή για το πνεύμα.</span></em></div><br /><p><em><span style="color:#993300;">3. Σαν σηκώνεσαι το πρωί πες αυτό: Σήμερα ο στόχος μου είναι...<br /><br />4. Να ζεις με τις τρείς λέξεις: Ενέργεια, ενθουσιασμό, κατανόηση του άλλου.<br /><br />5. Παίξε περισσότερο από τον περσινό χρόνο.<br /><br />6. Διάβασε πιο πολύ από πέρσι.<br /><br />7. Κοίτα τον ουρανό τουλάχιστον μια φορά την ημέρα. Συνειδητοποίησε την μεγαλοσύνη που σε περιτριγυρίζει.<br /><br />8. Όντας ξύπνιος, ονειρέψου περισσότερο.<br /><br />9. Τρώγε περισσότερα φυσικά φρούτα και λαχανικά και λιγότερο βιομηχανοποιημένες τροφές ή παράγωγα σφαγής.<br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-0gVVZruEx88/TtQm52iIE1I/AAAAAAAAIOo/6KJopK6-Ze0/s1600/1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5680207805354087250" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 396px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-0gVVZruEx88/TtQm52iIE1I/AAAAAAAAIOo/6KJopK6-Ze0/s400/1.JPG" border="0" /></a><br />10. Τρώγε ξηρούς καρπούς, πίνε πράσινο τσάι, πολύ νερό και ένα ποτήρι κρασί την ημέρα (βεβαιώσου πως το συνοδεύεις με κάτι που σου αρέσει και με παρέα κάποιου που αγαπάς).<br /><br />11. Κάνε να γελάσουν τρία πρόσωπα την ημέρα.<br /><br />12. Τακτοποίησε το σπίτι, το αυτοκίνητο και το γραφείο σου και άσε την νέα ενέργεια να πλημμυρίσει τη ζωή σου.<br /><br />13. Μη σπαταλάς τον πολύτιμο χρόνο σου σε κουτσομπολιά, πράγματα του χθες, αρνητικές σκέψεις, και θέματα που είναι έξω από τον έλεγχό σου.<br /><br />14. Επένδυσε την ενέργειά σου στα θετικά του σήμερα.<br /><br />15. Κατάλαβε πως η ζωή είναι ένα σχολειό που ήρθες για να μάθεις. Τα προβλήματα είναι μαθήματα που πάνε κι έρχονται και ό,τι μάθεις από αυτά θα ’ναι για όλη σου τη ζωή.<br /><br />16. Προγευμάτισε σαν βασιλιάς, φάε σαν πρίγκιπας, δείπνησε σαν ζητιάνος.<br /><br />17. Χαμογέλα και γέλα πιο πολύ.<br /><br />18. Μη χάνεις ευκαιρία να αγκαλιάζεις εκείνον που εκτιμάς.<br /><br />19. Η ζωή είναι σύντομη για να την χαραμίζεις μισώντας κάποιον.<br /><br />20. Μη παίρνεις τον εαυτό σου τόσο στα σοβαρά, κανείς άλλος δεν το κάνει.<br /><br />21. Δεν είναι απαραίτητο να κερδίζεις κάθε αντιπαράθεση, αποδέξου την ασυμφωνία και μάθε από την άλλη άποψη.<br /><br />22. Γαλήνεψε με το παρελθόν, για να μη καταστρέψεις το παρόν.<br /><br />23. Μη μοιράζεσαι τη ζωή σου με εκείνη των άλλων. Δεν ξέρεις το δρόμο που ακολούθησαν αυτοί.<br /><br />24. Κανείς δεν είναι υπεύθυνος της ευτυχίας σου εκτός από σένα τον ίδιο.<br /><br />25. Να θυμάσαι πώς δεν έχεις τον έλεγχο όσων σου συμβαίνουν, αλλά σίγουρα το τι κάνεις με αυτά.<br /><br />26. Μάθε κάτι νέο σήμερα.<br /><br />27. Αυτό που σκέπτονται οι άλλοι για σένα δεν είναι υποχρέωσή σου.<br /><br />28. Να εκτιμάς το κορμί σου και να το απολαμβάνεις.<br /><br />29. Δεν έχει σημασία πόσο καλά ή κακά είναι τα πράγματα, θα αλλάξουν.<br /><br />30. Η εργασία σου δεν θα ασχοληθεί με σένα σαν αρρωστήσεις, οι φίλοι σου ναι. Έχε επαφή μαζί τους.<br /><br />31. Τελείωνε με οτιδήποτε δεν είναι χρήσιμο, ωραίο, διασκεδαστικό.<br /><br />32. Η ζήλεια είναι χάσιμο χρόνου. Εσύ έχεις ήδη όσα χρειάζονται.<br /><br />33. Θυμήσου πως είσαι ιδιαίτερα ευλογημένος για να είσαι στρεσαρισμένος.<br /><br />34. Δεν πειράζει που κάθεσαι. Σήκω, ντύσου και βοήθα.<br /><br />35. Να αγαπάς, πάντοτε με όλο σου το είναι.<br /><br />36. Τηλεφώνα στους δικούς σου συχνά και λέγε τους πως υπάρχεις.<br /><br />37. Κάθε βράδυ ξαπλώνοντας πες: Σε ευχαριστώ Θεέ μου! Κατάφερα να…<br /><br />38. Απόλαυσε το ταξίδι.<br /><br />39. Έχεις μόνο μια ευκαιρία. Κέρδισε όσο περισσότερο...<br /><br />40. Τα καλύτερα έρχονται.</span></em> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-1560847234717380843?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-47835529922232906502011-11-28T00:17:00.005Z2011-11-28T00:27:25.462Z<div align="center"><strong><em><span style="color:#009900;">Στὸν κ. Π.Β. Πάσχο, ἑόρτιος, γιὰ τὸ ἐπικείμενο Ἅγιο Δωδεκαήμερο, χαιρετισμὸς</span></em></strong></div><br /><div align="justify">Μέρες τοῦ Δωδεκαημέρου, φωτεινὲς μέρες ποὺ ἀποπνέουν ἱερότητα καὶ δέος γιὰ ὅσους ἐπιμένουν νὰ ἐρευνοῦν μὲ ἐπιμέλεια καὶ προσοχὴ τὴν ψυχή τους, τὴν παράδοση καὶ φυσικὰ τὶς καταβολές τους. Γιατὶ τὶς μέρες αὐτές, ποὺ λειτουργεῖ ἔτι περισσότερο ἡ λυρικὴ διάθεση τῆς νοσταλγίας τῶν χρόνων τῆς παιδικῆς ἡλικίας, ὁ κάθε συνειδητὸς καὶ φιλέορτος πιστὸς ἀναπολεῖ, μαζὶ μὲ ὅλα τὰ ἄλλα καὶ κάποιες γωνιὲς εὐλογημένες καὶ πανίερες τοῦ σπιτιοῦ του, γωνιὲς ποὺ φωτίζονται ἀκόμα ἀπὸ τὴν ἀκοίμητη λαμπάδα τῆς ψυχῆς, γιατὶ ἐκεῖ ἀναπαύτηκε πολλὲς φορὲς καὶ, δὲν εἶν᾿ ὑπερβολὴ νὰ τὸ πεῖ κανεὶς, ὅτι καὶ τώρα, καθὼς νοερὰ ἐπιστρέφει, ἀναπαύεται.<br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-8PNAwhpaiPM/TtLUEODt8WI/AAAAAAAAIOE/1DrK3ilZOOc/s1600/ar.3%255B1%255D.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5679835249025872226" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 213px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-8PNAwhpaiPM/TtLUEODt8WI/AAAAAAAAIOE/1DrK3ilZOOc/s320/ar.3%255B1%255D.JPG" border="0" /></a><br />Ἀπὸ τὶς εὐλογημένες, λοιπὸν, γωνιὲς ποὺ στέκουν μέσα σου ἀκόμα, ὡς καταφυγῆς χῶροι καὶ εὐτόλμου φροντίδας, εἶναι καὶ τὸ τζάκι, ἡ παραστιὰ, ἡ ἑστία. Κι ἦρθε, μέρες ποὺ εἶναι, νὰ τὸ θυμίσει ὁ Ἀλέξανδρος Μωραϊτίδης τὸ παλιὸ τὸ τζάκι μὲ τὶς ἀτίμητες ἐκεῖνες λέξεις ποὺ βγαίνουν κατευθείαν ἀπό τὸ λατομεῖο τῆς εὐαίσθητης ψυχῆς του. «Οὐδὲν ἐπόθησα θερμότερον ἐν τῷ μακρῶ βίῳ τῆς ξενιτείας μου ἤ τὴν ἀπόκτησιν ἑστίας, παρὰ τὴν ὁποίαν καθήμενος νὰ ἀφαιροῦμαι εἰς τὰς ἑλικοειδεῖς κυμάνσεις τῆς φλογός της καὶ νὰ καίω ἀπό καιροῦ εἰς καιρὸν τόσα ἀποτυχόντα σχέδια, ὡς καίουσι τὰ ἄχρηστα χαρτία». Γι᾿ αὐτὸ καὶ σὲ χρόνια περασμένα, ὅταν ἀπό τὸ σπίτι ἔλειπε ἡ τηλεόραση, ποὺ στὶς μέρες μας, καλῶς ἤ κακῶς, συντροφεύει τοὺς μοναχικοὺς ἀνθρώπους, οἱ ἡλικιωμένοι λέγανε πὼς συντροφιὰ τους ἦταν, ἐκτὸς τῶν ἁγίων, τῶν ὁποίων τὸ καντήλι οὐδέποτε ἔσβυνε, καὶ ἡ φωτιὰ στὴν παραστιά. «Τὴ φωτιὰ μ᾿ ἔχω συντροφιὰ μ’» ἔλεγε ἡ γιαγιὰ ἡ Οὐρανία κάτω στὸ Ρέμα ποὺ ζοῦσε μόνη της, ἰδιαίτερα στὶς μακρὲς νύχτες τοῦ χειμώνα, ὅπου ἡ μοναξιὰ μεγάλωνε, ὅπως οἱ σκιὲς στοὺς γύρω καπνισμένους καὶ γκρίζους τοίχους τοῦ χαμηλοῦ της σπιτιοῦ, ἀλλὰ καὶ λίγο πιὸ κάτω στὴ χωνεμένη μέσα στὸ ὑγρὸ σύννεφο, ποὺ ἀνέβαζε ἡ ὑγρασία, ρεματιά.<br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-cf5WzIfdaBQ/TtLUVgOEm5I/AAAAAAAAIOc/1h_x-IITZBM/s1600/ar1%255B1%255D.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5679835545958914962" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 294px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-cf5WzIfdaBQ/TtLUVgOEm5I/AAAAAAAAIOc/1h_x-IITZBM/s320/ar1%255B1%255D.JPG" border="0" /></a><br />Αὐτὴ ἡ παρηγοριὰ ἔρχεται και σήμερα, σ᾿ αὐτοὺς τοὺς ἄγριους καιροὺς στοὺς ὁποίους ἀρμενίζουμε, νὰ σταθεῖ μὲ ἱερότητα καὶ δέος τὸ ἀντιστύλι στοὺς ἐπερχόμενους κλυδωνισμοὺς, καθὼς ἀναθυμᾶται κανεὶς ἐκείνη τὴν ἑστία, τὴν παραστιὰ τῶν παιδικῶν τῶν χρόνων νὰ φεγγοβολᾶ μέσα του μὲ ὅλη τὴ θαλπωρὴ, τὴν εὐλογία καὶ τὴν ὀμορφιὰ.<br /><br />Μόνο ποὺ σιμὰ του στὴν παραστιὰ, στὴν ἑστία ἐκείνη κάθονταν καὶ τὸν συντρόφευαν τὰ ἱερὰ πρόσωπα τῶν γονιῶν, ἀλλὰ καὶ τοῦ παπποῦ καὶ τῆς γιαγιᾶς. Ἰδιαίτερα τῆς γιαγιᾶς μὲ τὸ αἰώνιο πλέξιμο καὶ τὸ παραμύθι, τὸ ποτισμένο μὲ πολλὰ ὄνειρα καὶ συμβουλές. Γιατὶ ἀπό τὸ φτωχικὸ τὸ παραμύθι ξεκινοῦσε μιὰ προσπάθεια συμβουλευτικῆς, ὥστε νὰ μάθει τὸ παιδὶ δυὸ πράγματα: τόσο γιὰ τὸν κόσμο -τὸν καλὸ καὶ τὸν κακό- ὅσο καὶ γιὰ τὴ νοικοκυρωσύνη, τὴν ἀπαρχὴ τῶν πάντων μέσα στὸν καθημερινὸ τὸ βίο. Κι ἦταν αὐτὴ ἡ πρωτόγονη παιδαγωγικὴ μιὰ ἰκανὴ μαθητεία στὶς οὐσιαστικὲς ἀξίες τῆς ζωῆς, ἀφοῦ γίνονταν πάντα μὲ ἁγνότητα, εἰλικρίνεια, ἀγάπη καὶ προπάντων γνησιότητα -ἀρετὲς ποὺ σπανίζουν σήμερα ὅπως σπανίζουν πολλὰ. Μὲ πρῶτο τὴν ἀνθρωπιά μας.<br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-u39cRetmZMk/TtLUEVflDNI/AAAAAAAAIOQ/Zo3_vZvQ3Xs/s1600/ar2%255B1%255D.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5679835251021778130" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-u39cRetmZMk/TtLUEVflDNI/AAAAAAAAIOQ/Zo3_vZvQ3Xs/s320/ar2%255B1%255D.JPG" border="0" /></a><br />Μέρες, λοιπόν, ποὺ εἶναι, ξαναθυμήθηκες τὸ τζάκι καὶ περισσότερο τὴν παραμυθία ποὺ σκορποῦσε γύρω. Καθὼς φεγγοβολοῦσε ἐκεῖνες τὶς ἄγριες νύχτες τοῦ χειμώνα, ὅταν ὁ παγωμένος ἀέρας καὶ ἡ ἀτίθασα κυμαινομένη θάλασσα τράνταζαν τὸ νησὶ ἀπό τὰ θεμέλιά του. Μόνο ποὺ δὲν καταλάβαινες τότε ὅτι ἐκεῖνες οἱ στιγμές, οἱ θεῖες στιγμὲς, ποὺ τὶς πασπάλιζε αἰσιοδοξία καὶ ἀσφάλεια ἡ παρουσία τῶν δικῶν σου ἀνθρώπων, θὰ σοῦ χάριζαν στὰ κατοπινὰ τὴ δυνατότητα νὰ ἡρεμεῖς ὅταν τὶς ἀναπολεῖς, ὅταν μὲ συγκίνηση τὶς ἐπισκέπτεσαι, στιγμὲς, ποὺ, δυστυχῶς, δὲν θὰ ματάρθουν. Ὅπως πολλὰ.</div><br /><div align="right"><strong><span style="color:#ff0000;">π. Κων. Ν. Καλλιανός</span></strong></div><br /><div align="justify"><em><span style="color:#000099;"><strong>Σημείωση</strong>: Οι φωτογραφίες της ανάρτησης δείχνουν παλιὰ τζάκια, κατασκευασμένα στὶς ἀρχὲς τοῦ 20ου αἰ., ἀπό τὸ χωριὸ Κλῆμα τῆς Σκοπέλου</span></em><a name="_GoBack"></a><em><span style="color:#000099;">.</span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-4783552992223290650?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-45629008469901986022011-11-27T00:04:00.002Z2011-11-27T00:08:19.106Z<div align="justify"><span style="color:#000099;">Αυτές οι λέξεις του Πόντιου Πιλάτου, που τις βρίσκουμε στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη 18, 38, έχουν γίνει τόσο γνωστές όσο και η άλλη φράση του: «Ίδε ο Άνθρωπος» (Ιω. 19, 5). Η πρώτη ως ερώτηση και η δεύτερη ως δήλωση. Μακάρι να είχε τη σοφία να απαντήσει την ερώτησή του με τη δήλωσή του, αφού ο Άνθρωπος ήταν πράγματι ο Υιός του Ανθρώπου, ο Δεύτερος Άνθρωπος (Αδάμ), που σε κάποια περίπτωση περιέγραψε τον Εαυτό Του ως την Οδό, την Αλήθεια και τη Ζωή, και ο Οποίος αναμφισβήτητα θα μπορούσε να είχε πει στον Πιλάτο που θα μπορούσε να βρεθεί η Αλήθεια.<br /><br />Αυτή όμως είναι μια ερώτηση που ο κόσμος πάντοτε απευθύνει στους φιλοσόφους του, και κάποιοι την έχουν απαντήσει κυνικά, ότι δηλαδή βρίσκεται στον πυθμένα ενός απύθμενου πηγαδιού. Μπορεί άραγε να βρεθεί στη γη, σ’ αυτή την πλευρά του καταπετάσματος, ή είναι να αναζητείται πάντοτε και ποτέ να μην βρίσκεται, σαν ένας γόρδιος δεσμός που δεν πρόκειται να κοπεί ποτέ και που δεν είναι δυνατό να ξεδιαλυθεί σ’ αυτή τη ζωή;<br /><br />Η Ορθόδοξη Εκκλησία προσφέρει μια πολύ ξεκάθαρη και καταφατική απάντηση στο ερώτημα αυτό. Η αλήθεια βρίσκεται στην Εκκλησία, σ’ αυτή τη ζωή, στα θεμελιώδη ζητήματα της πίστης. Η Ορθοδοξία δεν υποστηρίζει την άποψη ότι έχει απαντήσεις για όλα τα ερωτήματα. Αντίθετα μάλιστα, ισχυρίζεται πως κάποια προβλήματα παραμένουν μυστήρια και πρέπει να γίνονται δεκτά με τη βοήθεια της πίστης, αφού «βλέπομεν γαρ άρτι δι’ εσόπτρου εν αινίγματι, τότε δε πρόσωπον προς πρόσωπον» (Α΄ Κορ. 13, 12). Πάντως θα πρέπει να δηλωθεί ότι οποιοσδήποτε Χριστιανός απευθύνεται στην Ορθόδοξη Εκκλησία θα λάβει απάντηση στο ερώτημά του, και η απάντηση δεν πρόκειται να διαφέρει από ιερέα σε ιερέα, αφού η απάντηση δεν είναι η προσωπική του άποψη αλλά η αλήθεια, έτσι όπως φυλάσσεται στην Ορθόδοξη Εκκλησία, της οποίας ο ιερέας είναι αυθεντικός διδάσκαλος, μέσω του δικαιώματος που του δίνει η χειροτονία του.<br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-0pt0edXJaFM/TtF_S0qViHI/AAAAAAAAIN4/T-AHO60TvyI/s1600/scan0001.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5679460566441494642" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 282px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-0pt0edXJaFM/TtF_S0qViHI/AAAAAAAAIN4/T-AHO60TvyI/s400/scan0001.jpg" border="0" /></a><br />Στο εν λόγω ζήτημα η θέση της Ορθόδοξης Εκκλησίας διακρίνεται από εκείνη της Ρωμαϊκής και των Προτεσταντικών Εκκλησιών. Η Ορθοδοξία και η Ρώμη υποστηρίζουν την θεωρία της εξέλιξης του Χριστιανικού δόγματος, δηλαδή ότι ενώ η πίστη παραδόθηκε από τον Χριστό στους Αποστόλους -την οποία ονομάζουμε depositum fidei, παρακαταθήκη- οι πλήρεις έννοιες αυτών των αληθειών εξελίχθηκαν σταδιακά δια των Οικουμενικών Συνόδων. Η Ρώμη βέβαια συνεχίζει την εξέλιξη με βάση την αποκλειστική εξουσία της Παπικής αλάθητης έκφρασης, ενώ η Ορθοδοξία υποστηρίζει πως οι Επτά Οικουμενικές Σύνοδοι έχουν διερμηνεύσει τις δογματικές αλήθειες στην πληρότητά τους, επίσης ότι για οτιδήποτε χρειάζεται να προσδιοριστεί περαιτέρω απαιτείται η σύγκλιση Οικουμενικής Συνόδου, και πως οτιδήποτε ορισθεί θα πρέπει να έχει πλήρη αγιογραφική κατοχύρωση, υποστήριξη από την πρώϊμη Παράδοση και την πλήρη αποδοχή του πιστευόμενου Σώματος. Επίσης, δεν υπεισέρχεται στις λεπτομέρειες ενός δόγματος. Ενώ, για παράδειγμα, επιβεβαιώνεται η Πραγματική Παρουσία του Χριστού στα στοιχεία του άρτου και του οίνου μετά τον καθαγιασμό, το πως και το πότε δεν λεπτολογούνται, όπως συμβαίνει με τη Ρωμαϊκή Θεολογία.<br /><br />Σε αντίθεση με μη Ρωμαιο-Καθολικές ομάδες η Ορθόδοξη Εκκλησία έχει σταθερή και στέρεα θέση στα βασικά δόγματα της πίστης. Γιατί το να δώσεις διφορούμενες απαντήσεις ή το να επιτρέψεις διαφοροποιούμενες και αντιφατικές διδασκαλίες στις βασικές αλήθειες, ισοδυναμεί με ισχυρισμό ότι η αλήθεια δεν μπορεί να βρεθεί και ότι οι περισσότερες γνώμες είναι ισότιμες. Υπάρχει μια σφαίρα στην οποία γνώμες μπορούν να προσφερθούν, αλλά αυτή αφορά τις περιφερειακές υποθέσεις. Στα ουσιαστικά και αναγκαία ζητήματα υπάρχει απάντηση και αυτή η απάντηση είναι η αλήθεια.<br /><br />«Αληθεύοντες εν αγάπη» (Εφες. 4, 15) είναι μια αγιογραφική εντολή που δεν είναι πάντα εύκολο να την ακολουθήσει κανείς. Τα πάθη εύκολα εξάπτονται όταν η αλήθεια αμφισβητείται και η αγάπη μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε μίσος, όπως αποδεικνύεται από την ιστορία των θρησκευτικών διωγμών. Όμως η αγάπη από την οποία απουσιάζει η αλήθεια μετατρέπεται σε συναισθηματικότητα, όπως ακριβώς η αλήθεια που δεν εκφέρεται με αγάπη είναι άσχετη με τον Χριστό.<br /><br />Ο κόσμος φαίνεται να είναι σαστισμένος σήμερα, όπως ακριβώς ήταν και τότε που πρωτοπαρουσιάσθηκε το χριστιανικό μήνυμα. Τότε το μήνυμα προσφέρθηκε από Εκείνον που ήταν ο Ίδιος αλήθεια και Αγάπη. Αργότερα η αλήθεια μεταδόθηκε με αγάπη από τους ερευνητές της. Ας επιτραπεί να μεταδοθεί και σήμερα πάλι, και θα αποδειχθεί πως είναι ο δίκοπος λόγος που δεν θα επιστρέψει αδειανός στο Θεό που τον έστειλε.</span><span style="color:#000099;"><br /></div><br /><div align="right"><strong><span style="color:#ff0000;">+ Αρχιμ. Βαρνάβας Burton</span></strong><br />Orthodox Leaflet, Spring-Summer 1961, No. 3, σσ. 1-2<br />Μετάφραση: </span><span style="color:#ff0000;"><strong>Πρωτοπρ. Αναστάσιος Δ. Σαλαπάτας</strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-4562900846990198602?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-49375191942117567372011-11-26T00:08:00.002Z2011-11-26T00:14:47.743Z<div align="justify">Πολλά ακούμε στις ειδήσεις το τελευταίο διάστημα για το περίφημο «Διεθνές Νομισματικό Ταμείο» ή «ΔΝΤ». Εμείς όμως εδώ παρουσιάζουμε σήμερα το <a href="http://www.nma.gr/">Νομισματικό Μουσείο της Αθήνας</a> μας. Το εν λόγω Μουσείο είναι ένα <strong><em><span style="color:#990000;">από τα παλαιότερα κρατικά μουσεία της Ελλάδας. Θεσμοθετήθηκε το 1834</span></em></strong>, την ίδια χρονιά με το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Η αρχαιολατρία της εποχής διαδεδομένη σε όλη την Ευρώπη και η πρόσφατη ίδρυση του νεοελληνικού κράτους δημιούργησαν τις συνθήκες της προστασίας της εθνικής πολιτιστικής κληρονομιάς. Έτσι, από την αρχή, η ιστορία του Μουσείου συνδέθηκε άμεσα με την ιστορία του νεοελληνικού κράτους, τις κοινωνικές συνθήκες και τις πολιτιστικές κατευθύνσεις της κάθε εποχής. Καθοριστικό ρόλο στην πορεία του όμως, έπαιξε και η προσωπικότητα των ανθρώπων που το διεύθυναν.</div><br /><p align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-k8TdAU1XPuo/TtAvPu9bJiI/AAAAAAAAINg/R5Z87o9Ql0o/s1600/1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5679091077464401442" style="WIDTH: 393px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-k8TdAU1XPuo/TtAvPu9bJiI/AAAAAAAAINg/R5Z87o9Ql0o/s400/1.JPG" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Το 1843, το Μουσείο συστεγάζεται με την Εθνική Βιβλιοθήκη σε μία αίθουσα του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1867, το Νομισματικό Μουσείο ορίζεται επίσημα με νόμο ως παράρτημα της Εθνικής Βιβλιοθήκης. Το 1965 αποφασίζεται η διοικητική αυτοτέλεια της Νομισματικής Συλλογής και το 1977 της αποδίδεται ο παλαιός τίτλος του Νομισματικού Μουσείου. <strong><em><span style="color:#3333ff;">Το 1984 στο Υπουργείο Πολιτισμού παραχωρείται το Ιλίου Μέλαθρον (στην Οδό Πανεπιστημίου) για τη στέγαση του Νομιματικού Μουσείου</span></em></strong>.<br /></div><br /><p align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-VdelJkO9RH8/TtAvP4NUyMI/AAAAAAAAINs/xVjYbbEofIw/s1600/2.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5679091079947012290" style="WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-VdelJkO9RH8/TtAvP4NUyMI/AAAAAAAAINs/xVjYbbEofIw/s400/2.JPG" border="0" /></a></p><br /><div align="justify"><strong><em><span style="color:#009900;">Η ιστοσελίδα του Νομισματικού Μουσείου είναι πολύ πλούσια και εξαιρετικά ενημερωμένη</span></em></strong>. Η ιστορία του Μουσείου, το κτήριο στο οποίο στεγάζεται, οι πολλές και διάφορες εκθέσεις του, ξετυλίγονται με ένα σύγχρονο και επαγγελματικό τρόπο μέσα από τις πολλές και ιδιαίτερα φροντισμένες σελίδες του. Έχουμε συνηθίσει να κάνουμε κυρίως κριτική για πράγματα που μας πικραίνουν στην αγαπημένη Πατρίδα μας. Καιρός να αρχίσουμε να δεχόμαστε και να αναδεικνύουμε τις ομορφιές και τα επιτεύγματά μας. Μόνο έτσι θα μας πάρουν όλοι στα σοβαρά!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-4937519194211756737?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8781233727456669029.post-45599154960817492592011-11-25T00:11:00.003Z2011-11-25T00:15:31.397Z<div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#993300;">Επίσημη Ελληνική συμμετοχή στις εκδηλώσεις για τη</span></strong></div><br /><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#993300;">Μασσαλία-Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης 2013</span></strong></div><br /><div align="justify">Σημαντική έκθεση με θέμα ο «Θησαυρός των Μασσαλιωτών» θα πραγματοποιηθεί από 15 Ιανουαρίου έως 15 Απριλίου 2013 στη Μασσαλία, στο κλειστό περιστύλιο του Μουσείου της Vieille Charité, αποτελώντας έτσι την επίσημη ελληνική συμμετοχή στις πολιτιστικές εκδηλώσεις «Μασσαλία-Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης». </div><br /><div align="justify">Πρόκειται για 16 αρχαία έργα που θα ταξιδέψουν στην πόλη των Φωκαέων από το Μουσείο των Δελφών και αποτελούν τμήμα από αναθηματικό κτίριο που βρισκόταν στους Δελφούς κατά την αρχαιότητα. Η έκθεση θα καταδείξει την σπανιότητα του συμπλέγματος, δεδομένου ότι επρόκειτο για κτίριο ιωνικού ρυθμού που κτίστηκε στο 530 π.χ. Οι ιωνικοί του κίονες καταλήγουν σε αιολιγικά κιονόκρανα, τύπο σπάνιο. </div><br /><p align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-s-W6wwqP-PE/Ts7duv_NX9I/AAAAAAAAINI/k_XwDwpxShg/s1600/1.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5678719975386079186" style="WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 112px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-s-W6wwqP-PE/Ts7duv_NX9I/AAAAAAAAINI/k_XwDwpxShg/s400/1.bmp" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Η προγραμματιζόμενη έκθεση θα διαρθρώνεται σε τρεις ενότητες: α) παρουσίαση του χώρου των Δελφών και σημασία της για τον αρχαίο κόσμο, β) προβολή του Θησαυρού των Μασσαλιωτών και ολογραμμική αναπαράσταση του κτιρίου όπως ήταν κατά τον αρχαίο κόσμο και γ) ιστορία της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής στην Ελλάδα που εορτάζει ήδη τα 160 χρόνια της παρουσίας της.<br /></div><br /><div align="justify">Η πρόταση για την έκθεση που έχει εγκριθεί ήδη εξ ολοκλήρου ως προς τον προϋπολογισμό της από την αρμόδια Επιτροπή του «Μασσαλία 2013» είναι αποτέλεσμα επίπονων προσπαθειών και συνεννοήσεων μεταξύ του Γενικού Προξενείου της Ελλάδας στη Μασσαλία, του Μουσείου της Vieille Charité και του Ελληνικού Υπουργείου Πολιτισμού. </div><br /><p align="center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-JGxoqhYDV-U/Ts7du_zRQwI/AAAAAAAAINQ/pLahUbazFXE/s1600/2.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5678719979630969602" style="WIDTH: 367px; CURSOR: hand; HEIGHT: 254px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-JGxoqhYDV-U/Ts7du_zRQwI/AAAAAAAAINQ/pLahUbazFXE/s400/2.bmp" border="0" /></a></p><br /><div align="justify">Πρόκειται για ιδιαίτερη επιτυχία, δεδομένου ότι εγκρίθηκε από το Ελληνικό Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο ο δανεισμός των 16 αυτών έργων, συμπεριλαμβανομένων 5 έργων που είχαν χαρακτηρισθεί -λόγω της σημαντικής ιστορικής τους σημασίας- ως «αμετακίνητα». </div><br /><div align="justify">Εξασφαλίζεται έτσι ότι κατά τη διάρκεια των σημαντικών πολιτιστικών εκδηλώσεων του 2013, θα υπάρξει η προβολή του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού στο εξωτερικό, επικυρώνοντας ταυτόχρονα τους μακραίωνους δεσμούς μεταξύ της Μασσαλίας, του χώρου των Δελφών και της μητέρας Ελλάδας.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8781233727456669029-4559915496081749259?l=anastasiosds.blogspot.com' alt='' /></div>Anastasioshttp://www.blogger.com/profile/17306085034997597270noreply@blogger.com