Παιδεία: Τότε & Τώρα

Αυτές τις ημέρες έλαβα από φίλους και συναδέλφους εκπαιδευτικούς την παρακάτω εικόνα:

Όσοι ασχολούμαστε με την Παιδεία γνωρίζουμε εκ των ένδον πόσο μεγάλη αλήθεια -δυστυχώς- εμπεριέχει.

Θεμελίωση νέου Ιερού Ναού...

...στο ΒΔ Λονδίνο

Προχθές Κυριακή τελέσθηκε στους χώρους της Ελληνορθόδοξης Κοινότητας Αγ. Παντελεήμονος στο ΒΔ Λονδίνο η επίσημη τελετή θεμελίωσης του νέου Ιερού Ναού Αγ. Παντελεήμονος, ο οποίος θα οικοδομηθεί σε βυζαντινό ρυθμό.

Την Ιερή Ακολουθία τέλεσε ο Σεβ. Αρχιεπίσκοπος Θυατείρων και Μεγ. Βρετανίας κ.κ. Γρηγόριος. Συμμετείχαν κληρικοί, Άρχοντες της Κοινότητας, καθώς και πολλά μέλη και φίλοι της εν λόγω Κοινότητας.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η θεμελίωση αυτή είναι εξαιρετικό γεγονός με μεγάλη ιστορική σημασία. Η Ελληνορθόδοξη Ομογένεια στη Μεγ. Βρετανία έχει πάνω από έναν αιώνα να οικοδομήσει Ναό εκ θεμελίων.

Η φιλοπρόοδη Κοινότητα του Αγ. Παντελεήμονος ανέλαβε το μεγαλόπνοο αυτό έργο με μεγάλο ενθουσιασμό και με τη ματιά προς το μέλλον. Το έργο θα είναι δύσκολο, αλλά αναμένεται να συσπειρώσει τους Ομογενείς, να τους δώσει πολύ πνευματική τροφή για μελέτη, και βέβαια να τους προσφέρει το στάδιο για έναν ευγενή αγώνα.

Ημέρα Εθνικής Μνήμης...

... της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μ. Ασίας

από το Τουρκικό Κράτος

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ

ΔΕΥΤΕΡΑ 14 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2009
ΩΡΑ 20:00 ΘΕΑΤΡΟ «ΔΟΡΑ ΣΤΡΑΤΟΥ Λόφος Φιλοπάππου

«ΤΑ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ»

Εκδηλώσεις με χορούς, τραγούδια και πολιτιστικά δρώμενα από τις Αλησμόνητες Πατρίδες της καρδιάς, Θράκη – Πόντο – Προποντίδα – Ιωνία – Καππαδοκία κ.λ.π. από τις πολιτιστικές ομάδες των Σωματείων της Ομοσπονδίας Προσφυγικών Σωματείων Ελλάδος (Ο.Π.Σ.Ε.) από όλη την Ελλάδα.

Κατά την διάρκεια της εκδήλωσης θα απονεμηθεί τιμητική πλακέτα από όλες τις προσφυγικές οργανώσεις της χώρας (Ο.Π.Σ.Ε., Π.Ο.Ε, Π.Ο.Θ.Σ., ΟΙ.ΟΜ.ΚΩ.) στον διακεκριμένο δικηγόρο τον κ. Vartkes Yeghiayan και την Σύζυγό του Rita Mahdessian επίσης Δικηγόρο Αρμενικής καταγωγής και οι δύο που ζουν και εργάζονται στις Η.Π.Α.

ΚΥΡΙΑΚΗ 20 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2009

ΩΡΑ 10:30 Δοξολογία που θα τελεσθεί στον Ιερό Ναό Αγίας Ειρήνης
(oδός Αιόλου) και ομιλία του Νομάρχη Αθηνών κ. Ιωάννη Σγουρού

ΩΡΑ 10:45 Επιμνημόσυνη Δέηση έμπροσθεν του Μνημείου του Αγίου Εθνομάρτυρος Χρυσοστόμου Σμύρνης και κατάθεση στεφάνου από τον Πρόεδρο της Ομοσπονδίας Προσφυγικών Σωματείων Ελλάδος κ. Αθανάσιο Λαγοδήμο.

Ώρα 11:30 Κατάθεση στεφάνων στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη

ΣΤΗ ΔΟΞΟΛΟΓΙΑ – ΔΕΗΣΗ ΠΡΟΣΚΛΗΘΗΚΑΝ ΝΑ ΠΑΡAΥΡΕΘΟΥΝΗ Πολιτειακή Αρχή, Πολιτικές, Δικαστικές και Στρατιωτικές Αρχές, Εκπρόσωποι της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και οι Διοικήσεις Νομικών Προσώπων, Οργανισμών, Σωματείων και Οργανώσεων με τη σειρά προβαδίσματος που προβλέπεται στις επίσημες τελετές και εορτές.

Κυριακή...

...προ της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού

The day today bears the name “Sunday before the Exaltation of the Holy Cross”. The actual feast (which is tomorrow, 14th September) in the Orthodox Church it is regarded as equal to a Despotic Feast. This is why there is a preparation period before the feast, as well as a week of celebration and remembrance of the greatest symbol for all Christians, after the feast. In our Eastern Orthodox understanding the Holy Cross has been almost personified.

The biblical readings at the Divine Liturgy, both the Epistle and the Gospel, have direct and indirect references to the Precious and Lifegiving Cross. The importance of the Honorable Wood for our spiritual life has been particularly emphasised since the beginning of the Christian era. This is why our Holy Orthodox Church has dedicated various days during the ecclesiastical year to it.

The feast of the Exaltation of the Holy Cross is historically and traditionally based on the events that had happened in Jerusalem in the 4th century AD, when St. Helen had discovered there the True Cross, and St. Macarius the Bishop of the “Mother of the Church” had elevated it, for all people to see and venerate it. And then everyone sung loudly and joyfully “Lord, have mercy”. Soon afterwards the Church has started commemorating this great event, firstly in Constantinople, and from there the festival spread to other Christian centers.

It is important to remember that when we commemorate the Holy Cross we should always refer to and commemorate also Him who has been crucified on the Cross for our salvation, our Lord and Saviour Jesus Christ. And let us not forget that the Cross was not the end in our Lord’s life. It was merely an event in His earthly life. The next event though, was even more important and glorious. It was on this actual event and theological truth, namely the Resurrection, which our faith is based upon. But it is true that the Resurrection comes always after the Crucifixion. The dawn follows the dark. The real joy in the spiritual life of human beings comes after the experience of suffering.

.

A powerful hymn especially appointed for tomorrow and frequently remembered by Orthodox Christians, which shows the importance of the Holy Cross and its support to our spiritual struggles, is as follows:

The Cross is the guardian of the whole earth.
The Cross is the beauty of the Church.
The Cross is the strength of Kings.
The Cross is the support of the faithful.
The Cross is the glory of angels and wonder of demons.

A pious custom among Christians is the making of the sign of the cross. This is an act sanctified by its continuous use over the Christian centuries. This should be done properly, with reverence and fear of God, without harry and carelessness.

Tomorrow we shall also sing with faith and piety the following glorious hymn:

Save Your people, O Lord, and bless Your inheritance. Grant victory to Your faithful people against enemies, and protect Your community by Your Cross.

Amen.

Σεπτέμβρης

Σεπτέμβρης 1995

της Ασπασίας

Είναι Σεπτέμβρης μήνας,
ξεκίνημα καινούριο
για έναν άλλο βυζαντινό χρόνο.

«Εμείς εδώ στην Κρήτη
ασχολούμαστε με τον τρύγο»,
μας μήνυσε η άλλη φωνή
μεσ’ από τα ερτζιανά.

Κι εμείς εδώ
-αναρωτήθηκα-
με τι ασχολούμαστε άραγε;

Τα σκιουράκια μας ολοζώντανα
τρέχουνε πάνω-κάτω
κι εκείνη η αδιάσπαστη πρασινάδα
μας γεμίζει την ψυχή μ’ ελπίδα.

Αλλά για μας δε θάχει τρύγο φέτος.
Κι ένας Θεός μονάχα ξέρει
πότε θα ματαδούμε αμπέλια και ληνούς.

Είναι Σεπτέμβρης μήνας...


Τάσος Βυζάντιος

Ιπτάμενη διαφήμιση

Δεν μας έφταναν οι τόσες διαφημίσεις που βλέπουμε καθημερινά στην τηλεόραση, σινεμά, διαδίκτυο, αλλά και στους δρόμους.

Έχουμε τώρα και τις... εξ ουρανού.

Για του λόγου το αληθές παραθέτω τις φωτογραφίες αυτές, που τράβηξα πριν από 2-3 ημέρες στο Λονδίνο.

Όσον αφορά την ποιότητα του διαφημιζόμενου προϊόντος (ο Θεός να το κάνει προϊόν) τι να πούμε. Ας βγάλει ο καθείς τα δικά του συμπεράσματα.

Πάντως αυτός ο άκρατος και απερίσκεπτος καταναλωτισμός, ακόμα και μεσούσης της οικονομικής κρίσεως, δεν λέει να μας εγκαταλείψει.

«Χαίρε Λημνιακό Θέρος»

Ένα υπέροχο κείμενο έλαβα σήμερα, εγκωμιαστικό του θέρους και της Λήμνου. Κείμενο βγαλμένο από την ξεχωριστή γραφίδα του αδελφού, συλλειτουργού και παλαιού συμφοιτητή Πρωτοπρ. Δημητρίου Κ. Αμπανάβα. Το κείμενο με τον παραπάνω τίτλο, δημοσιεύθηκε στην τοπική εφημερίδα «Λήμνος», στις 12 Αυγούστου 2009. Ο συγγραφέας είναι βέβαια Λημνιός, αλλά σήμερα ζει με την οικογένειά του στο Ρέθυμνο και διακονεί σε Ενορία της πόλης. Το κείμενο - ύμνος αυτούσιο έχει ως εξής:

Είμαι οπαδός του καλοκαιριού δεν το κρύβω. Θαυμάζω το καλοκαίρι και το υμνώ. Μακάρι να ήμουν ποιητής να το ‘βαζα μέσα σε στίχους να το σήκωνα ψηλά.
Χαίρε θέρος λοιπόν.
Χαίρε σημαία του καλοκαιριού που κυματίζεις ήδη μεσίστια.
Χαίρε και εσύ φθινόπωρο που περιμένεις καρτερικά στον προθάλαμο.
Χαίρε θάλασσες και χρυσές αμμουδιές και θαλασσοφίλητες λημνιές παραλίες, γιατί εσείς ξέρετε να χαρίζετε στους θνητούς εραστές λίγες ή πολλές στιγμές αθανασίας.
Χαίρε Αιγαίο πέλαγος που ανέχτηκες τόσους πολιτισμούς αλλά και τόση ρύπανση και ανθρώπινη βαρβαρότητα. Αντέχεις ακόμη;
Χαίρε λημνιό περβόλι με τα αμπελοφάσουλά σου και τις νόστιμες δροσερές ξυλαγκουριές σου και τα χρυσαφένια καλαμπόκια σου.
Χαίρετε θερισμένοι σιτοβολόνες με τα αγριοκούνελα να σας σεριανίζουν τις ολόγιομες φεγγαρόφωτες λημνιές βραδιές.
Χαίρετε λημνιοί αμπελώνες – ευλογημένη κληρονομιά του Διονύσου. Χαίρετε κλήματα στολισμένα με τα μοσχάτα «Αλεξανδρινά» σταφύλια σας.
Χαίρε πατητήρι που υποδέχεσαι τους ευλογημένους χυμούς που τρεχουλίζουν στο δοχείο.
Χαίρετε καμαρωτές λημνιές πέρδικες και συκοφαγάδες κοτσλίτες, κοτσύφια, τρυγόνια, λεμονάτοι,
που χαίρεστε τον καλοκαιράτικο ουρανό, εσείς που σε άλλους δίνετε χαρά με τη ζωή και σ’ άλλους με το θάνατό σας.
Χαίρε αρχόντισσα πολιτεία της Μύρινας λουσμένη σε κοσμοπολίτικες φωτοχυσίες, στολισμένη με το ακριβό διαμαντένιο περιδέραιο στο λαιμό σου, το φωτισμένο ενετικό κάστρο σου.
Χαίρετε δροσερά και πανέμορφα, πετρόκτιστα λημνιά χωριά με τα πολύβουα πανηγύρια σας.
Χαίρε Προφήτα και Πρόδρομε του πλατανοσκέπαστου παλαιού Πεδινού, χαίρε Άγιε Ερμόλαε στο Πορπούλι, στο χωριό του θρύλου και της ιστορίας, χαίρε αθληφόρε Αγία Μαρίνα στο ψαροχώρι της Νέας Κούταλης, χαίρε ιερό και πανσεβάσμιο παλλημνιακό προσκύνημα της Ιεράς Μεταμορφώσεως του Κυρίου στον πύργο του Αλεξίου Κομνηνού, χαίρε Μεγάλη Μάνα μας Παναγία στην πετρόκτιστη εκκλησιά σου, στο χωριό της λαϊκής μουσικής παράδοσης τα Τσιμάνδρια.
Χαίρετε που πλουσιοπάροχα χαρίζετε τις ευλογίες Σας στο κυματόβρεχτο νησί μας.
Χαίρε λεβεντόκορμη ηρωΐδα Μαρούλα που αγέρωχα στέκεις πάνω στον αιματοβαμμένο λόφο του Κότσινα, για να μας θυμίζεις αιώνες τώρα το ιερό μας χρέος προς την πατρίδα, την οικογένεια και την πίστη.
Χαίρε απύθμενο λημνιό θέρος κι εσύ της ζωής ο έρως ο υπερπόντιος θεός, που πετάς αγέρωχα πάνω από το Βόρειο Αιγαίο παρέα με δελφίνια και γλάρους, παρέα με την Σαπφώ και με τον δικό μας αιώνιο έφηβο ποιητή Νικόλαο Βίγλα.