Η πρωτοχρονιά και οι άθεοι

 
Σε τηλεοπτική εκπομπή προ της μεγάλης εορτής των Χριστουγέννων παρουσιάστρια χαιρετούσε τους περίπου δέκα συμπαρουσιαστές της επαναλαμβάνοντας μονότονα πριν και μετά τον διάλογό τους το «Καλή χρονιά». Αυτοί έδειξαν αμηχανία. Κάποιοι απάντησαν «Καλά Χριστούγεννα», οι υπόλοιποι «Καλές γιορτές», ουδείς πάντως από αυτούς απάντησε «καλή χρονιά»...
 

Η παρουσιάστρια, ακουσίως ή εκουσίως, θέλησε να προκαλέσει τους τηλεθεατές, που παρακολουθούσαν την εκπομπή, προσπερνώντας, ως μην υπάρχουσα, την εορτή των Χριστουγέννων. Είναι φαινόμενο των καιρών να χρησιμοποιούνται τηλεοπτικές εκπομπές για προώθηση ιδεολογικών απόψεων, χωρίς οι εμπνευστές και οι παρουσιαστές/τριες να υπολογίζουν την αντίδραση που προκαλούν… Φαινόμενο επίσης λυπηρό είναι ότι και φέτος υπήρξαν κρούσματα σε χώρες της Ευρώπης υποβαθμίσεως, έως και να εξαλείψεως από τους δημόσιους χώρους της εορτής των Χριστουγέννων.
 
Όσοι με το να ευχηθούν «Καλή χρονιά» προ των Χριστουγέννων θέλησαν να επιδείξουν τον αθεϊσμό τους, προφανώς δεν γνωρίζουν το ουσιώδες, ότι και η ευχή αυτή είναι χριστιανική! Γιατί απλούστατα τα χρόνια είναι χριστιανικά, αφού ορόσημό τους είναι η Γέννηση του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού! Από τον συμβατό χρόνο της Γεννήσεώς Του η ιστορία χωρίζεται στα δύο, στην προ και στην μετά από Αυτόν εποχή.
 
Κοντά  στα χρόνια που μετρούνται αναφορικά με τον Χριστό, είναι και ο αριθμός και τα ονόματα των ημερών της εβδομάδας! Η πρώτη  είναι η Κυριακή, η ημέρα η αφιερωμένη στον Κύριο. Ακολουθεί η Δευτέρα, η Τρίτη κ.λ.π ημέρες μετά την Κυριακή. Σε όλες τις γλώσσες των χριστιανικών λαών κυριαρχεί η λέξη «Κυριακή» (Domenica κ.λ.π.), ή παραλλαγή της, όπως στα αγγλικά «Ημέρα του Ήλιου (της Δικαιοσύνης)» και στα ρωσικά «Βοσκρισένιε» (Ανάσταση - Ημέρα της Ανάστασης). Το ότι όσα αφορούν στον χρόνο έχουν χριστιανική βάση αποδεικνύεται και από το ότι άθεα αυταρχικά καθεστώτα θέλησαν να τα καταργήσουν!
 
Πρώτοι οι Γάλλοι επαναστάτες, με πρωτεργάτη τον Ροβεσπιέρο, το επιχείρησαν. Επαναστατικώ δικαίω επέβαλαν το ότι η Ιστορία (ξανα)αρχίζει με την επιβολή του καθεστώτος τους και όρισαν ως 1^η ημέρα του πρώτου έτους τους την 22^α Σεπτεμβρίου 1792!  Η εφαρμογή του νέου ημερολογίου άρχισε στις 5 Οκτωβρίου 1793, εν μέσω της εκτεταμένης τρομοκρατίας που ασκούσαν οι Ιακωβίνοι.
 
Πέραν της αλλαγής της χρονολογίας, οι Γάλλοι επαναστάτες άλλαξαν τον  χρόνο και τα ονόματα των μηνών… Το έτος χωρίστηκε σε δώδεκα μήνες των 30 ημερών και οι πέντε ή έξι περισσευούμενες ημέρες ονομάστηκαν των «αβράκωτων» (sans culottes), των ριζοσπαστών δηλαδή επαναστατών. Μετέτρεψαν επίσης τις επταήμερες εβδομάδες των μηνών σε τρία δεκαήμερα. Έτσι έπαυε να υπάρχει η Κυριακή και η ανάμνηση των επτά ημερών της Δημιουργίας… Φυσικά άλλαξαν και τα ονόματα των μηνών και των ημερών, αρχίζοντας από την κατάργηση του ονόματος της Κυριακής…
 
Το επαναστατικό ημερολόγιο κράτησε περίπου 13 χρόνια. Το κατάργησε ο Ναπολέων την 1^η Ιανουαρίου 1806. Έγινε νέα απόπειρα επαναφοράς του ημερολογίου του 1792, το 1871, όμως και αυτή απέτυχε και έκτοτε έχει επικρατήσει το Γρηγοριανό ημερολόγιο… Να σημειωθεί πάντως ότι το γαλλικό κράτος για να δείξει το «ουδετερόθρησκο», που έχει επιβάλλει, σε ειδικές αστρονομικές εκδόσεις και  παράλληλα με το Γρηγοριανό ημερολόγιο παραθέτει το επαναστατικό ημερολόγιο του 1792, μαζί με το παλαιό Ιουλιανό χριστιανικό ημερολόγιο και τα θρησκευτικά ημερολόγια των μουσουλμάνων, των εβραίων και των κοπτών... Σημειώνεται ότι όλα τα κράτη της Γης, ανεξαρτήτως της θρησκείας των κατοίκων τους,  ακολουθούν το Γρηγοριανό χριστιανικό ημερολόγιο.
 
Η δεύτερη απόπειρα κατάργησης του χριστιανικού ημερολογίου έγινε από τους μπολσεβίκους στη Σοβιετική Ένωση. Αυτοί όταν επέβαλαν τον ολοκληρωτισμό προσπάθησαν να αλλάξουν όχι την χρονολογία, ούτε τους μήνες, αλλά τον αριθμό των ημερών της εβδομάδας και των μηνών. Κατάργησαν την επταήμερη εβδομάδα με αυτή των πέντε ημερών και έτσι κατάργησαν την ημέρα της Κυριακής... Τα ονόματα που έδωσαν σε αυτές τις ημέρες ήταν «πρώτη», «δεύτερη», τρίτη», «τέταρτη» και «πέμπτη».
 
Ο κάθε μήνας στο σοβιετικό ημερολόγιο είχε έξι πενθήμερες εβδομάδες,  δηλαδή όλοι οι μήνες είχαν 30 ημέρες, και το έτος 360 συν πέντε ή έξι ημέρες, που εχρησιμοποιούντο για την σοβιετική προπαγάνδα (Σημ. Μία ημέρα του Λένιν, δύο ημέρες της εργατικής πρωτομαγιάς και δύο αφιερωμένες στην Επανάσταση των μπολσεβίκων). Το σύστημα κατέρρευσε από την αντίδραση του ρωσικού λαού για την κατάργηση της Κυριακής ημέρας και ειδικότερα των εργατών, των οποίων οι «προστάτες»  με το σύστημα των δύο πενθήμερων εβδομάδων -εννέα ημερών εργασίας και μιας ημέρας αργίας-, είχαν μειώσει τις ημέρες ανάπαυσης τους…
 
Η «χριστιανική» Ευρώπη και αυτή προ ετών επιχείρησε να καταργήσει κατ’ αρχήν την Κυριακή αργία, με δέλεαρ την αύξηση του τζίρου, της απασχόλησης και των ημερομισθίων. Στην ουσία, με το να καθίστατο εργάσιμη η Κυριακή θα έπαυε να υπάρχει η μνήμη της επταήμερης δημιουργίας του κόσμου  και της Αναστάσεως του Ιησού Χριστού και θα γινόταν μια ημέρα κοινή, όπως η Δευτέρα, η Τρίτη κ.λ.π… Και αυτή η απόπειρα αποχριστιανισμού της Γηραιάς ηπείρου απέτυχε λόγω της οξείας αντίθεσης των χριστιανών Ευρωπαίων πολιτών και των ευρωπαϊκών συνδικάτων.
 
Οι μεταβολές στο ημερολόγιο, η αλλαγή ονομασιών, η κατάργηση της Κυριακής, έγιναν από τα καθεστώτα των Ιακωβίνων και των Μπολσεβίκων παράλληλα με τους διωγμούς των χριστιανών, κληρικών και λαϊκών, τα βασανιστήρια, τις εξορίες, τις εκτελέσεις τους. Μαζί με την φυσική εξόντωση τους επιδίωξαν και το σβήσιμο από την μνήμη των πολιτών των χωρών τους του γλυκύτατου Ιησού Χριστού, του Θεανθρώπου της αγάπης, της ειρήνης, της καταλλαγής. Τα χρόνια όμως της κυριαρχίας τους πέρασαν, αυτοί λησμονήθηκαν, ενώ Εκείνος μένει στον αιώνα και διδάσκει, διδάσκει και σώζει. Η πάγκοινη αυτή διαπίστωση  θα έπρεπε να προβληματίζει τους σημερινούς οπαδούς του Ροβεσπιέρου και των Λένιν - Στάλιν γενικά στην Ευρώπη και ειδικά στην Ελλάδα... Καλή χρονιά.
 
Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Άγιος και όχι άδειος Βασίλειος

Πόσο διαφορετικός θα ήταν ο τόπος μας, το παρόν μας, αν συμβαδίζαμε με την Αγία μας πίστη. Με πόση ελπίδα και χαρά αληθινή θα μπολιαζόταν η ζωή μας! Τίποτα το ψεύτικο και το εφήμερο… Όλα τα αιώνια και αθάνατα, γραμμένα με της ιερής μνήμης το ανεξίτηλο μελάνι, στης ψυχής τα θυμητάρια. Ανέγγιχτη τότε θα ’ταν εκείνη από του κόσμου και του συρμού τα κακογραμμένα πρέπει, και τα: έτσι κάνουν όλοι, τα ξοδεμένα δίχως σκοπό. 

Να' ταν αλλιώς τα πράγματα λέμε οι περισσότεροι, αν όχι με μοιρολατρική, στα σίγουρα με μια μελαγχολικά νοσταλγική διάθεση. Και ανατρέχουμε εξιλεωτικά σε άλλες εποχές. Και θυμόμαστε τούτες τις μέρες, πως περνούσαν οι παππούληδές μας και οι γιαγιάδες και όλοι οι Χριστόψυχοι πρόγονοί μας. Πως καλάντιζαν τούτοι, σαν ήτανε παιδιά, παραμονή Πρωτοχρονιάς…
 
Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά, πρώτη του Γεναρίου.
Αύριο ξημερώνεται τ’ Αγίου Βασιλείου.
Άγιος Βασίλης έρχεται από την Καισαρεία.
Βαστάει εικόνα και χαρτί, χαρτί και καλαμάρι.
Το καλαμάρι έγραφε και το χαρτί μιλούσε!
Βασίλη πόθεν έρχεσαι και πόθε κατεβαίνεις;
Από τη μάνα μ’ έρχομαι και στο σχολειό πηγαίνω,
να μάθω τ’ άγια γράμματα και τ’ άγιο Ευαγγέλιο!
 
Και…
Ήρθε πάλι νέο έτος εις την πρώτη του μηνός,
ήρθα να σας χαιρετήσω, δούλος σας ο ταπεινός.
Ο Βασίλειος ο Μέγας, ιεράρχης θαυμαστός,
εις την οικογένειά σας να ’ναι πάντα βοηθός.
Τα παιδιά εις το σχολείο να πηγαίνουνε συχνά,
να μαθαίνουνε το βίο, της πατρίδας τα ιερά.
 
Ποιες ήταν οι μέριμνες και οι προτεραιότητές τους… Ούτε ρεβεγιόν με ξενύχτια, πικρά στόματα και χαλασμένα στομάχια, ούτε χαρτοπαιξίες και… καταστροφές για το καλό, ούτε γούρια, ποδαρικά και ξωτικούλια, ούτε... μαγείες των Χριστουγέννων. Ξεκίνημα δοξολογικό, όρθρου βαθέως μέσα στις ολοφώτεινες Εκκλησιές! Και ένας Άγιος και όχι άδειος Βασίλειος, οικοδεσπότης και μπροστάρης στην νέα αρχή… Και τα παιδιά, όλο να ψέλνουν τέτοια κάλαντα πνευματικά, Χριστοφόρα και βλογημένα. Σε τέτοια σπίτια θα μπούμε σε τούτη την εκπομπή, σε άγιες οικογένειες με Βασιλείους, Εμμέλειες και Μακρίνες του σήμερα,  σε τέτοια σχολειά με παιδαγωγούς εν Χριστώ και δασκάλους στο πιο σπουδαίο μάθημα αυτό της Θεανθρώπινης αγάπης*!  Πρωτοχρονιά του ονείρου μας και της ευχής μας… Του Χριστού και των Αγίων Του…
 
Νώντας Σκοπετέας
 
* "...Ἡ θεανθρώπινη ἀγάπη εἶναι ὁ νέος δρόμος τῆς ἐπιγνώσεως... Ἡ ἀληθινὴ γνώση τῶν πάντων ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν ἀγάπη, γεννιέται ἐν ἀγάπῃ, ἀναπτύσσεται διὰ τῆς ἀγάπης, φθάνει στὴν τελειότητα μὲ τὴ βοήθεια τῆς ἀγάπης. Ἀγαπῶ, ἄρα γνωρίζω...." (Άγ. Ιουστίνος Πόποβιτς).

2025 ευχές

 
Με την αρχή αυτής της νέας χρονιάς, ας γεμίσει η ζωή μας με όμορφες στιγμές και γλυκές αναμνήσεις. Το 2025 να μας φέρει ειρήνη στην καρδιά, φωτεινές μέρες γεμάτες χαρά και δημιουργία, κι ο κόσμος γύρω μας να καλυτερεύει με τη δική μας προσπάθεια και προσφορά. Ας βαδίσουμε με πίστη και αισιοδοξία, αφήνοντας πίσω ό,τι μας βαραίνει και αγκαλιάζοντας με ευγνωμοσύνη κάθε νέα αρχή.
 

Ας είναι αυτή η χρονιά γεμάτη ευλογίες και ευτυχία για όλους. Είθε να βρίσκουμε πάντα το φως που χρειαζόμαστε στις σκοτεινές στιγμές και να ανακαλύπτουμε την ομορφιά στη μικρή καθημερινότητα. Με υγεία, αγάπη και δύναμη για όλα όσα ονειρευόμαστε, να προχωράμε με θάρρος κι ελπίδα, ξεκινώντας κάθε μέρα με ένα χαμόγελο και την υπόσχεση ότι το καλύτερο έρχεται. Καλή και ευλογημένη χρονιά, γεμάτη ειρήνη και αγάπη!

Παραμονή Πρωτοχρονιάς

...συγκέντρωση έξω από τα τείχη του Παραδείσου...

Δεν ξέρουμε πότε ακούς τούτη την εκπομπή... Παραμονές Πρωτοχρονιάς του 2025, ή στο Άγιο ξημέρωμά της... Έκλεισες την πόρτα στο πολύβουο και στο πολύφωτο και έμεινες στο ταμείον σου, με το φως ενός καθαρού κεριού, μόνος μόνω Θεώ, να Τον εκλιπαρείς για παράταση στην παράταση του ελέους Του. Πριν λίγο στο... ρεβεγιόν των θλιμμένων ελπιζόντων, στην αγρυπνία του νέου έτους, γεύτηκες οίνο και ψωμί και ολόκληρος  ο Χριστός έγινε πάλι της καρδιάς σου κατακτητής και κατοικητής, ο πιο ειρηνικός, ο πιο χαροποιός, ο πιο ζωοποιός! Σε τέτοιες αληθινά χαρούμενες στιγμές ίσως να συναντιόμαστε! Καλή και Θεάρεστη να ’ναι η νέα χρονιά!
 
Καλή Πρωτοχρονιά! Με τους ταπεινούς! Τους ελαχίστους των αδελφών Του! Σαν να ακούγεται η φωνή του Κυρίου σε μια αλλιώτικη έκφανση της Ευαγγελικής περικοπής την Κυριακή της κρίσεως… δεῦτε οἱ εὐλογημένοι τοῦ πατρός μου… Αν με αυτούς περάσατε την Πρωτοχρονιά με εμένα την περάσατε!
 
Έχουμε μια πρόταση για αυτό το νύχτωμα αδελφοί μου! Τι λέτε να πάμε κάπου όλοι μαζί; Μην εκπλαγείτε και μην παραξενευτείτε! Θα κάνουμε μια υπόθεση που υπαγορεύει η ιερή μας φαντασία! Θα βρεθούμε έξω από τα τείχη του Παραδείσου! Ατέλειωτα τείχη της πιο ποθητής πατρίδας, της πιο ποθεινής πόλης! Θα κρατάμε στα χέρια μας όλοι από ένα σπρέι! Όχι δεν θα κάνουμε γκράφιτι! Ούτε θα λερώσουμε! Θα γράψουμε όμως σε αυτούς τους τοίχους!
 
Είναι παραμονή νέου έτους! Στο ημερολόγιο απόψε θα γυρίσουμε και θα κόψουμε την τελευταία σελίδα! 365 σελίδες, 365 μηνύματα! Ιερά συνθήματα, Αγιογραφικά, Πατερικά, προτρεπτικά, λυτρωτικά! Αυτά που μας ενθάρρυναν στο ξεκίνημα κάθε νέας μέρας. Σαν να μας ειδοποιούσε ο Κύριος με αυτά τα μηνύματα! Ανθολογήσαμε κάποια, σαν ένας πνευματικός αποδεκατισμός αυτών των ιερών συνθημάτων. Να τα δουν έπειτα κάποιοι περαστικοί, ανυποψίαστοι... Να ποθήσουν και εκείνοι την Άνω Ιερουσαλήμ, την αιώνια πατρίδα, τη Βασιλεία των Ουρανών! Έστω και ένας, να κάνει τον Ουρανό να πανηγυρίσει! Να γραφτούν και στις δικές μας καρδιές με ανεξίτηλο μελάνι αίματος και δακρύων... Μεγάλος ο πρόλογος, ως συνήθως... Θαρρούμε πως μαζευτήκαμε ήδη πολλοί! Τι λέτε; Ξεκινάμε;
 
Νώντας Σκοπετέας
Παραμονές Πρωτοχρονιάς 2025

Καλή Νέα Χρονιά

 
Οι ευχές μας σήμερα για Ευλογημένο Νέο Έτος 2024 συνοδεύονται από ένα πρώϊμο βυζαντινό ψηφιδωτό, με το οποίο Έλληνες πριν από 1700 χρόνια εύχονταν όπως κι εμείς σήμερα.
 

STONE MOSAIC FROM THE GREEK CITY OF HALICARNASSUS, CARIA, ASIA MINOR (modern Bodrum, Turkey), dated 4th century AD, now in the British Museum. A coloured laurel wreath encloses a Greek inscription with the following words:
 
ΥΓΙΑ "Health"
ΖΟΗ "Life"
ΧΑΡΑ "Joy"
ΕΙΡΗΝΗ "Peace"
ΕΥΘΥΜΙΑ "Happiness/ Jollity/ Gaiety "
ΕΛΠΙϹ "Hope"

Νέα χρονιά στο Bristol

Όλη η οικουμένη κάνει αύριο ένα νέο ιστορικό ξεκίνημα. Έτσι, μαζί με την καινούργια εβδομάδα εισερχόμαστε και στο 2024, στον νέο ενιαυτό της χρηστότητος του Κυρίου μας.
 
Η Ελληνορθόδοξη Κοινότητα Αποστόλων Πέτρου και Παύλου έχει οργανώσει μια όμορφη πρώτη εβδομάδα με ωραίες και κατανυκτικές Ιερές Ακολουθίες και παραδοσιακά έθιμα, σύμφωνα με το σχετικό πρόγραμμα.
 
Ας ευχηθούμε το έτος 2024 να είναι μια εποχή γεμάτη Χριστό, οι ψυχές όλων μας να γεμίσουν με την Θεία Χάρη Του και όλα τα υπόλοιπα θα τα παραχωρήσει η Παναγία Τριάς, θα τα δωρίσει η Πρεσβεία της Πλατυτέρας των Ουρανών και Υπερευλογημένης Θεοτόκου, θα τα μοιράσουν οι Άγιοι Διάκονοι της Αγίας μας Εκκλησίας στον καθένα μας ξεχωριστά, όπως το έχουμε ανάγκη και όποτε είναι ευλογημένο να το δεχθούμε.
 
Ας αφεθούμε στην Θεία Πρόνοια Του και στο Φιλάνθρωπο Θέλημά Του. Καλή Χρονιά, Παναγιοσκέπαστη και Θεοσεβούμενη, με υγεία σωματική και ψυχική.
 
Αμήν!

Πρωτοχρονιά με τους ταπεινούς

 
Καλή και Θεάρεστη η νέα χρονιά!
 

Με αγάπη Χριστού!

 Πρωτοχρονιά με τους ταπεινούς

Πρωτοχρονιά με τους ταπεινούς MediaFire is a simple to use free service that lets you put all your photos, documents, music, and video in a si...

Νώντας Σκοπετέας

Καλή Xρονιά 2023

 
Νέα χρονιά σημαίνει νέο ξεκίνημα. Για τους περισσότερους είναι ευκαιρία να υποσχεθούν κάτι στον εαυτό τους ή να θέσουν στόχους που θέλουν να εκπληρώσουν. Είναι εντυπωσιακό το πώς μια απλή αλλαγή στο ημερολόγιο -που είναι βασισμένο σε μια αυθαίρετη μέτρηση του χρόνου επινοημένη από τον άνθρωπο- εμπνέει τόσα συναισθήματα, γίνεται ορόσημο για αλλαγές στη ζωή μας και αφορμή για γιορτή.
 

Είθε ο νέος χρόνος να μας φέρει λιγότερα. Λιγότερο πόνο σ’ αυτούς που πονούν, λιγότερο μίσος σ’ αυτούς που μάχονται, λιγότερη στέρηση σε όσους στερούνται, λιγότερο πόλεμο, λιγότερο θάνατο, λιγότερη καταπίεση, λιγότερη εκμετάλλευση, λιγότερη δυστυχία και οδύνη. Κι αν τύχει να φέρει μαζί λιγότερη αφθονία και λιγότερη απόλαυση, λιγότερο πλούτο και λιγότερη καλοπέραση, ίσως τότε μας χαρίσει λιγότερη ελαφρομυαλιά και λιγότερη σπατάλη, λιγότερη επιπολαιότητα και λιγότερη αυθάδεια. Ίσως τα λιγότερα να είναι τελικά περισσότερα...
 
Χρόνια Πολλά και Καλή Χρονιά!!!

Τῆς πρωτοχρονιᾶς οἱ ταπεινοί οἱ στοχασμοί

 

«Λέγει ὁ μαρτυρῶν ταῦτα· ναί ἔρχομαι ταχύ. Ἀμήν. Ναί ἔρχου, Κύριε Ἰησοῦ» (Ἀποκ. 22, 20)

 

Κι ἐνῶ κάθε χρόνο, τέτοια βραδυά, κρατοῦμε τὴν ἀνάσα μας ἀνάμεσα σὲ δυὸ στιγμές, ἐκείνης, δηλαδή, ποὺ ἀπέρχεται καὶ τῆς ἄλλης  ποὺ πρωτοεμφανίζεται βαφτισμένη μὲ νέο ὄνομα, -π.χ. 2016- καὶ συνοδεύεται ἀπὸ πολλὲς προσδοκίες, ὄνειρα καὶ προπάντων ἐλπίδες. Γι᾿ αὐτὸ καὶ μᾶς μάθανε αὐτὸ τὸ καινούριο,  ἀγχωτικὰ νὰ τὸ περιμένουμε αὐτὴ τὴ βραδυά, τὴ νύχτα, δηλαδή, τῆς 31^ης Δεκεμβρίου, τότε ποὺ ἀνταμώνουν οἱ δεῖχτες τοῦ ρολογιοῦ ἤ ὅταν ἀπὸ τὰ Μ.Μ.Ε. πληροφορηθοῦμε τὴν ἔλευση τοῦ λεγόμενου νέου χρόνου. Κι ἀμέσως κραυγάζουμε, εὐχόμαστε, χαιρόμαστε καὶ πίνουμε εἰς ὑγείαν. Γιατὶ κι ἡ ὥρα τὸ καλεῖ, ἀλλὰ περισσότερο ἐπειδή, μέρα ποὺ ξημερώνει, Πρωτοχρονιά, δηλαδή, πρέπει νὰ εἴμαστε εὔθυμοι, χαμογελαστοί, χαλαροί καὶ μὲ τὴν ἐλπίδα καρφωμένη στὴν ψυχή, ὅπως τὰ στολίδια στοὺς τοίχους.
 
Ὅμως σὲ λίγη ὥρα, αὐτὸ τὸ πρῶτο σκίρτημα σιγά-σιγά ἀρχίζει ν᾿ ἀτονεῖ, νὰ ἐξατμίζεται, ἀφοῦ οἱ στιγμὲς τίποτε τὸ καινούριο πιὰ δὲν ἐμφανίζουν, γιατὶ δὲν διαφέρουν σὲ τίποτε ἀπὸ ἐκεῖνο ποὺ παρῆλθε. Χώρια ποὺ πάρα πολλὲς κουβέντες μας ἀναφέρονται σ᾿ αὐτὸ ποὺ πέρασε κι ὄχι σὲ αὐτὸ ποὺ μᾶς φάνηκε ὅτι μόλις ἔφτασε.
 
Γιὰ κάποιους ποὺ συνειδητοποιοῦν ἀπόψε τὴν ἐλαχιστότητα καὶ τὴν ἐφημερία τους, αὐτὴ ἡ βραδυὰ εἶναι οὐσιαστικὰ μιὰ ἐρεβώδης νύχτα, τὴν ὁποία καὶ καλούμαστε νὰ ὑπερβοῦμε. Νὰ τὴν ὑπερβοῦμε μὲ φιλόσοφο διάθεση καὶ ἔνθεη πειθαρχία, γιατὶ μονάχα ἔτσι θὰ κατορθώσουμε νὰ αἰτιολογήσουμε τὸ ἑξῆς: Γιατί, τάχα,  καθόμαστε κάθε νύχτα τῆς 31 τοῦ Δεκέμβρη καὶ περιμένουμε νὰ πᾶνε οἱ δεῖχτες τοῦ ρολογιοῦ δώδεκα καὶ ἕνα; Περιμένουμε, ἄραγε, ν᾿ ἀνακαλύψουμε κάτι,  στὸ ἀόριστο, στὸ κρυμένο μέσα στὴν ὀμίχλη ποὺ περιβάλλει αὐτὸ τὸ καινούριο ποὺ ἔρχεται; Κι ὅμως στὸ βάθος ὅλων αὐτῶν ὑπάρχει μιὰ ἀπάντηση, ἀκαθόριστη μέν, ἀλλὰ στὰ θεμελιά της οὐσιαστική. Γιατὶ αὐτὸ ποὺ ἔχει σημασία εἶναι νὰ ἐξακριβωθεῖ, ἄν τελικὰ ἔχουμε καταλάβει τί χρειάζονται τὰ γλέντια, οἱ εὐωχίες, οἱ χαρὲς καὶ οἱ πανηγυρισμοί, αὐτὴ τὴν νύχτα γιὰ τὴν ἔλευση τοῦ λεγόμενου νέου χρόνου. Κι αὐτὸ ἐπειδὴ αὐτὸ τὸ «νέο», τὸ μόνο ποὺ μᾶς προσφέρει-πασπαλισμένο μὲ τὴ χρυσόσκονη τοῦ ἐνθουσιασμοῦ μας- εἶναι μιὰ παραπάνω γραμμὴ στὸ βιολογικό μας θερμόμετρο, μιὰ  προσέγγιση  στὰ γερατειά καὶ μᾶς σιμώνει, ἀργὰ μέν, ἀλλὰ σταθερά,  στὸ τέλος τοῦ ἐγκόσμιου βίου μας. Αὐτὴ εἶναι ἡ πικρὴ ἀλήθεια, ποὺ τὴν καλύπτει ὡστόσο, ὅλο αὐτὸ τὸ ἐνθουσιαστικό, γιορτινὸ πνεῦμα.
 
Ὅμως ὑπάρχει καὶ κάτι ἄλλο ποὺ δὲν ἔχει προσεχτεῖ ὅσο πρέπει καὶ κυρίως δὲν τὸ ἔχουμε συνειδητοποιήσει: Τὸ ὅτι, αὐτὴ ἡ γιορτινὴ ἀτμόσφαιρα δὲν ἁπλώνεται γύρω μας τυχαῖα. Ἴσως στὸ βάθος της νὰ ὑπάρχει μιὰ μικρὴ σπίθα ἐπιθυμίας νὰ προσεγγίσουμε περισσότερο τὸ Θεό, γι᾿ αὐτὸ καὶ χαιρόμαστε ποὺ ζυγώνουμε τὴν ἀναχώρησή μας ἀπὸ τὸν κόσμο αὐτό. Ἑπομένως κι οἱ πανηγυρισμοὶ γιὰ τὴν ἀποχώρηση τοῦ παλιοῦ καὶ τὴν ὑποδοχὴ τοῦ νέου, στὸ βάθος ἴσως κρύβουν τὴν ἐπιθυμία μας, ποὺ πλησιάζει αὐτὴ ἡ ἀναχώρηση. Ὅσο κι ἄν ἐπιμένουμε νὰ λέμε περισσότερες εὐχές, χρόνια πολλά κ.ἄ. ἀκόμα. Ὅλοι μας θὰ πρέπει νὰ ζοῦμε αὐτὸ τὸ «νέο» στὴν προοπτικὴ τοῦ βιώματος τῶν πρώτων χριστιανῶν: «Ναί ἔρχου, Κύριε Ἰησοῦ» (Ἀποκ. 22, 20).
 

π. Κ.Ν. Καλλιανός

Πρωτοχρονιὰ 2015, Σκόπελος