Το φθινόπωρο στο Μετρό

 
Μια ιδιαίτερα όμορφη και αξιέπαινη πολιτιστική πρωτοβουλία συναντά κανείς στο Μετρό του Λονδίνου, όπου, ανάμεσα στις διαφημίσεις και τις καθημερινές ανακοινώσεις, αναρτώνται ποιήματα σπουδαίων δημιουργών της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Πρόκειται για το γνωστό πρόγραμμα Poems on the Underground, που προσφέρει στους επιβάτες μια μικρή ανάπαυλα από τη βιασύνη και την ένταση της καθημερινότητας. Έτσι, το μάτι του ταξιδιώτη ξεκουράζεται, ο νους ταξιδεύει και η ψυχή βρίσκει λίγες στιγμές γαλήνης και περισυλλογής. Στη φωτογραφία μας παρουσιάζεται ένα ποίημα της Έμιλυ Μπροντέ (Emily Brontë, 1818–1848), της σπουδαίας Αγγλίδας ποιήτριας και μυθιστοριογράφου, που έμεινε γνωστή κυρίως για το αριστουργηματικό μυθιστόρημά της Ανεμοδαρμένα Ύψη.
 

Το ποίημα έχει τον χαρακτηριστικό τίτλο «Fall leaves, fall» («Φύλλα του φθινοπώρου, πέφτουν») και αποτελεί έναν τρυφερό, λυρικό ύμνο στο φθινόπωρο και στον αέναο κύκλο της φύσης. Η ποιήτρια αντικρίζει με ιδιαίτερη ευαισθησία τα φύλλα που πέφτουν, τα λουλούδια που μαραίνονται και τις ημέρες που μικραίνουν, ανακαλύπτοντας ομορφιά ακόμη και στη μελαγχολία της εποχής. Εκεί όπου άλλοι βλέπουν φθορά και τέλος, εκείνη διακρίνει μια βαθύτερη αρμονία, μια ήρεμη χαρά και την υπόσχεση της ανανέωσης. Ακόμη και ο χειμώνας, με το χιόνι και τις σκοτεινές του νύχτες, γίνεται αφορμή για χαμόγελο και τραγούδι. Ένα μικρό αλλά υπέροχο ποίημα, που μας υπενθυμίζει ότι κάθε εποχή της φύσης, όπως και κάθε εποχή της ανθρώπινης ζωής, κρύβει τη δική της ξεχωριστή ομορφιά.
 
Φωτογραφία: Δρ. Αιμιλία Μωραΐτη

Ένα μπουκέτο παρηγοριάς

 
Το ποίημα «A Bunch of Consolation» («Ένα μπουκέτο παρηγοριάς») της Βρετανίδας ποιήτριας Maura Dooley συναντά τον ταξιδιώτη μέσα στα βαγόνια του Μετρό του Λονδίνου, στο πλαίσιο του γνωστού προγράμματος Poems on the Underground, που εδώ και δεκαετίες φέρνει την ποίηση μέσα στην καθημερινότητα εκατομμυρίων επιβατών. Το ποίημα προέρχεται από την ποιητική συλλογή Five Fifty-Five, που κυκλοφόρησε το 2023 από τις εκδόσεις Bloodaxe Books, και συμπεριλήφθηκε στη θερινή επιλογή ποιημάτων του 2026 για το London Underground και το London Overground. Έτσι, ανάμεσα στις στάσεις, στις μετακινήσεις και στους γρήγορους ρυθμούς της μεγαλούπολης, λίγοι στίχοι προσφέρουν στον επιβάτη μια απρόσμενη ευκαιρία για περισυλλογή.
 

Στο «A Bunch of Consolation», η Maura Dooley μιλά με απλότητα και τρυφερότητα για την απώλεια, τη μνήμη και εκείνους τους ανθρώπους που θεωρούμε πως θα βρίσκονται πάντοτε κοντά μας, μέχρι τη στιγμή που φεύγουν. Οι άνθρωποι αυτοί μάς έδειξαν τον δρόμο -όχι τον δικό τους, αλλά τον τρόπο να αναζητήσουμε τον δικό μας- και η απουσία τους μάς αφήνει αντιμέτωπους με όσα προλάβαμε ή δεν προλάβαμε να μάθουμε από αυτούς. Το ποίημα δεν επιχειρεί να εξαλείψει τη θλίψη· αναζητά μάλλον έναν τρόπο να σταθούμε μέσα σε αυτήν. Η αγάπη, η έκφραση των συναισθημάτων και η εσωτερική σταθερότητα προβάλλουν τελικά ως μικρές αλλά ουσιαστικές μορφές παρηγοριάς απέναντι στην αναπόφευκτη εμπειρία του αποχωρισμού.

Φωτογραφία: Δρ. Αιμιλία Μωραΐτη

The Minister and the Roofer

 
The poem of this post is titled "No One Mentioned the Roofer" by the acclaimed Irish poet and playwright Rita Ann Higgins. It gained prominent attention as part of the Poems on the Underground series, which brings poetry to commuters on the London Underground network.
 

The poem is a sharp, satirical commentary on political indifference, focusing on a government official visiting a community. While the locals fawn over the Minister and his nice suit, the titular roofer -who has lost his job and seen his hours and benefits cut- is completely ignored.

Φωτογραφία: Δρ. Αιμιλία Μωραΐτη

Ο Οδυσσέας στην Αγγλία

 
Σε λίγες ημέρες ένα κανούργιο έργο θα προβληθεί στους κινηματογράφους στην Αγγλία. Είναι η Οδύσσεια του Ομήρου.
 

Η εν λόγω ταινία διαφημίζεται πολύ τελευταία. Μια έμμεση διαφήμιση είναι και ο πίνακας της παρούσας ανάρτησης, από σταθμό του μετρό στο Λονδίνο.

Poem “William”

 
A good friend of mine, who travels regularly with the London Underground and knows that I collect Poems that have been posted on train wagons, has sent me the following photo with a nice and sweet Poem.
 

Jack Underwood's Poem, William at four days old, offers an intimate reflection on his first moments with his newborn son, in which Underwood describes the mixture of emotions he felt as a new father.

Φωτογραφία: Δρ. Αιμιλία Μωραΐτη

Βαγόνι και Ποίημα

 
Δεν το είχα ξανακάνει. Σε κάθε στάση έτρεχα από το ένα βαγόνι στο άλλο. Σκέφθηκα ότι θα με προσέξει ο μηχανοδηγός και θα κάνει καμμιά ανακοίνωση από τα μεγάφωνα του τραίνου.
 

Αλλά ήμουν αποφασισμένος. Ήθελα να βρω, να ελέγξω, να ανακαλύψω, να διαβάσω, να φωτογραφίσω... το Ποίημα σε κάθε βαγόνι!
 
Κάθε βαγόνι και Ποίημα!
 
Σε ένα από αυτά βρήκα το Ποίημα της παρούσας ανάρτησης... το... Τζάμι!
 
Είναι εξαιρετικά πρωτότυπο στιχούργημα της νεαρής (21 ετών) Σκωτζέζας (από το Εδιμβούργο) βραβευμένης Ποιήτριας Anna Gilmore Heezen, η οποία παρατηρεί με ευγένεια και γλυκύτητα μια οικιακή μύγα, μέσα στη ζέστη του Αυγούστου...
 
Βαγόνι, Ποίημα, διαλεκτική...

Θυγατέρα

 
Ο Μενέλαος Λουντέμης έχει συγγράψει ένα βιβλίο με τίτλο: «Τότε που κυνηγούσα τους ανέμους»!
 

Εγώ κάποτε κυνηγούσα ηλιοβασιλέματα και πανσελήνους, με σκοπό να λάβω εικόνες και εμπειρίες, που θα μπορούσα να μετουσιώσω σε στίχους.
 
Κατά την πρόσφατη (μετα)κίνησή μου στο μετρό του Λονδίνου, ειδικά δε στη γραμμή Jubilee, κυνηγούσα, τρέχοντας απο βαγόνι σε βαγόνι, Ποιήματα.
 
Σε ένα από τα βαγόνια αυτά βρήκα αναρτημένο το Ποίημα της παρούσας δημοσίευσης, με τον τίτλο «Θυγατέρα», στιχουργημένο από τον Παλαιστίνιο Ποιητή Mosab Abu Toha.
 
Το Ποίημα του Mosab Abu Toha «Θυγατέρα» είναι ένα δυνατό και συγκινητικό κομμάτι μέσα στη συλλογή του «Δάσος του Θορύβου».
 
Σύμφωνα με το The New Yorker, το Ποίημα εξερευνά θέματα απώλειας, εκτοπισμού και του αντίκτυπου της σύγκρουσης σε μια οικογένεια, ιδιαίτερα μέσα από τα μάτια της μικρής κόρης του.
 
Το Ποίημα απεικονίζει τα σχέδια ενός παιδιού, τα ξεθωριασμένα χρώματά τους και τη σκληρή πραγματικότητα της καταστροφής του σπιτιού τους σε μια αεροπορική επιδρομή, αφήνοντας μόνο ερείπια και σιωπή.

Γένεση στον Υπόγειο

 
Χρησιμοποίησα πρόσφατα το μετρό του Λονδίνου και στη γραμμή Jubilee βρήκα αναρτημένο το Ποίημα της παρούσας ανάρτησης.
 

Είναι το Ποίημα «Γένεση» του Gboyega Odubanjo, που περιλαμβάνεται στη σειρά «Ποιήματα στον Υπόγειο» και αποτελεί μέρος της συλλογής Καλοκαίρι 2025 και εξερευνά τη σχέση μεταξύ της ανθρωπότητας και του φυσικού κόσμου.
 
Το εν λόγω Ποίημα κυκλοφόρησε στο μετρό του Λονδίνου στις 2 Ιουνίου, σύμφωνα με την Poetry Society.
 
Αναγνώσεις ποιημάτων του Odubanjo, συμπεριλαμβανομένης της «Γένεσης», πραγματοποιήθηκαν στον σταθμό Covent Garden στις 11 Ιουνίου.
 
Ο Gboyega Odubanjo (30 Ιανουαρίου 1996 - Αύγουστος 2023) ήταν Βρετανο-Νιγηριανός ποιητής από το Νότιο Λονδίνο και απεβίωσε το 2023 σε νεαρή ηλικία.

Η Σκιάθος στο Λονδίνο

 
Κατά τη χθεσινή μου επίσκεψη στη μεγαλούπολη του Λονδίνου χρησιμοποίησα στον υπόγειο σιδηρόδρομο. Σε έναν κεντρικό και πολυσύχναστο σταθμό, που ονομάζεται Russell Square, βρήκα και φωτογράφισα την αφίσα της παρούσας ανάρτησης.
 

Είναι καλοκαίρι και ο κόσμος, ιδιαίτερα δε οι Άγγλοι, ταξιδεύουν στην πανέμορφη Πατρίδα μας και πιο συγκεκριμένα στα υπέροχα, από πολλές πλευρές, νησιά μας. Έτσι τέτοιου τύπου διαφημίσεις είναι πάντα ευπρόσδεκτες από τους ταξιδιώτες του Λονδέζικου μετρό. Ας ευχηθούμε η φετινή καλοκαιρινή τουριστική περίοδος να είναι καλή, καρποφόρα και προσοδοφόρα για τον Ελληνικό Τουρισμό και τις κατά τόπους τουριστικές μονάδες.

«Πέφτοντας μαζί»

 
Σε πρόσφατη επίσκεψή μου στο Λονδίνο, χρησιμοποιώντας το υπέροχο μετρό της μεγαλούπολης, και συγκεκριμένα στη Γραμμή Circle, βρήκα άναρτημένο ένα ενδιαφέρον Ποίημα, με τον τίτλο «Πέφτοντας μαζί», το οποίο μελοποιήθηκε μάλιστα πρόσφατα.
 

Δημιουργός του είναι η Oona Doherty, μια Ιρλανδή χορογράφος, που ζει και εργάζεται σε όλη την Ευρώπη. Σπούδασε London School Of Contemporary Dance, University of Ulster and LABAN London (BA Honors and Post Graduate in Contemporary Dance Studies). Από το 2010 δημιούργησε και περιοδεύει διεθνώς θεατρικά και χορευτικά έργα.
 
Η ίδια λέει:
 
«Το έργο μου επιχειρεί να παίξει με το φράγμα ανάμεσα στη σάρκα και την ψυχή, στο κοινό και τη σκηνή. Να μοιραστώ μια κινητική εμπειρία. Έχω κίνητρο να εξερευνήσω καταστάσεις καθαρής μεταφυσικής ειλικρίνειας».

Μια ματιά

 
Κατά τη χθεσινή επίσκεψη στο Λονδίνο, με σκοπό τη συμμετοχή σε Διαχριστιανική Συνάντηση, χρησιμοποιήσαμε τη γραμμή του Μετρό με την επωνυμία Jubilee.
 

Σε πολλά βαγόνια της γραμμής αυτής βρίσκουμε πάντα αναρτημένα Ποιήματα, σύμφωνα με καθιερωμένη πρακτική τα τελευταία χρόνια.
 
Αυτό που βρήκαμε και φωτογραφίσαμε αυτή τη φορά ήταν το ενδιαφέρον Ποίημα με τον τίτλο «Μια ματιά», που μόλις είχε αναρτηθεί (Ιούνιο 2024).
 
Είναι στιχουργημένο από την Περσίδα βραβευμένη Ποιήτρια Azita Ghahreman, η οποία έχει γράψει και κυκλοφορήσει αρκετές Ποιητικές Συλλογές, ενώ Ποιήματά της έχουν μεταφρασθεί σε αρκετές γλώσσες.
 
Για την Ποιήτρια και το έργο της έχει αναφερθεί πως:
 
‘Azita is a poet who pays respect to the past, but doesn’t live in it.  Her poems are sometimes darkened with loss, but just as often lightened with humour, lyricism, a celebration of the human spirit.’ – Imtiaz Dharker, μιλώντας για την Azita Ghahreman στη σειρά «Mother Tongue» του Radio 4.

Μήνυμα στον Υπόγειο

 
Σε πρόσφατη επίσκεψή μου στο Λονδίνο, όπου συμμετείχα σε Διαχριστιανική Σύσκεψη, ταξίδεψα με τον Υπόγειο Σιδηρόδρομο και πέρασα από τον Σταθμό με την επωνυμία Pimlico.
 

Εκεί, καθώς έβγαινα από τον εν λόγω Σταθμό, για να μεταβώ περπατώντας στον χώρο της Σύσκεψης, αντίκρυσα ξαφνικά μπροστά μου την πρώτα εικόνα της παρούσας ανάρτησης. Η άμεση σκέψη μου ήταν: ένας άστεγος συνάνθρωπος κοιμάται κάτω από την... Ακρόπολη!
 

Ύστερα, κοίταξα το μήνυμα που έγραφε σε ένα απλό χαρτόνι και το είχε καρφώσει κάπου εκεί κοντά στο πρόχειρο κατάλυμά του. Το διάβασα, το ξαναδιάβασα, ένιωσα εντονότατη θλίψη και το μεταφέρω εδώ με συγκίνηση και χωρίς σχόλια: «Γεια σας. Καλημέρα. Παρακαλώ βοηθήστε με για πρωϊνό. Για να καθήσω σε τραπέζι και να φάω. Θα είναι η καλύτερη αίσθηση όλης της εβδομάδας. Πολλά ευχαριστώ. Θωμάκος»!

Επετειακό Ποίημα στο μετρό - Β΄

 
Όπως ανέφερα και τις προάλλες, την Πέμπτη 22 Ιουνίου βρέθηκα στο Λονδίνο για κάποιες Διαχριστιανικές συναντήσεις. Ταξιδεύοντας με το μετρό είδα αναρτημένα σε κάποια βαγόνια διάφορα Ποιήματα, που είχαν όλα αναφορά στον εορτασμό της 75^ης Επετείου του λεγόμενου Windrush, του ερχομού δηλαδή στην Αγγλία μεταναστών από την Καραϊβική, για να βοηθήσουν στην ανοικοδόμηση μιας κατεστραμμένης από τον πόλεμο χώρας.
 

Ένα από αυτά είναι και το Ποίημα της παρούσας ανάρτησης, γραμμένο από τον Τζαμαϊκανό Kei Miller, που είναι Ποιητής, συγγραφέας, Καθηγητής δημιουργικής γραφής και διανοούμενος. Το Ποίημά του αυτό είναι ένα πεζολόγημα, με πολύ ενδιαφέρον θέμα και ελκυστικό τρόπο γραφής, όπου κυριαρχούν τα ιστορικά και κοινωνικά στοιχεία, η διαλεκτική των πολιτισμών, αλλά και η έκπληξη...

Επετειακό Ποίημα στο μετρό - A΄

 
Την Πέμπτη 22 Ιουνίου βρέθηκα στο Λονδίνο για κάποιες Διαχριστιανικές συναντήσεις. Πηγαίνοντας από τα γραφεία του Συμβουλίου Εκκλησιών της Αγγλίας στον Καθεδρικό Ναό του Southwark στο Νότιο Λονδίνο, για τον εορτασμό της 75^ης Επετείου του λεγόμενου Windrush, του ερχομού δηλαδή στην Αγγλία ατόμων από την Καραϊβική, για να βοηθήσουν στην ανοικοδόμηση μιας κατεστραμμένης από τον πόλεμο χώρας, βρήκα στο μετρό του Λονδίνου αναρτημένα διάφορα Ποιήματα, με αναφορά στο ιστορικό αυτό γεγονός.
 

Ένα από τα Ποιήματα αυτά είναι αυτό της παρούσας ανάρτησης. Το έγραψε ο James Berry, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί ως ένας τιτάνας της Ποίησης. Αυτός ήλθε στην Αγγλία από την Τζαμάικα το 1948, την χρονιά του Windrush. To Ποίημα έχει αναφορά στο μεγαλείο της θάλασσας, που ενώνει ανθρώπους και κοινωνίες, όπως επίσης και στην προσμονή για πρόοδο και αναβάθμιση των οικονομικών μεταναστών. Είναι ένα στιχούργημα με αρμονία και εσωτερική μουσική κίνηση, όπως άλλωστε είναι σύνηθες στη ζωή των Τζαμαϊκανών.

Ανύτη η Τεγεάτις στο Λονδίνο

 
Η γραμμή Jubilee του Λονδρέζικου μετρό αναρτά στα βαγόνια της αφίσες, με στροφές από ποιήματα φημισμένων Άγγλων και άλλων σπουδαίων λογοτεχνών.
 

Σε ένα βαγόνι της ανακαλύψαμε μια στροφή ποιήματος Ελληνίδας δημιουργού. Το όνομά της μας ήταν άγνωστο. Έτσι χρειάστηκε να κάνουμε έρευνα για εξακριβώσουμε ποιά είναι.
 
Η ποιήτρια, λοιπόν, είναι η Ανύτη η Τεγεάτις. Ο Αντίπατρος ο Θεσσαλονικεύς (1ος αι. π.Χ.) την κατατάσσει μεταξύ των εννέα μεγαλυτέρων ποιητριών της αρχαιότητος και την ονομάζει «θηλυκό Όμηρο» ίσως λόγω του αρχαιοπρεπούς ύφους της.
 
Πολλοί ερευνητές τοποθετούν την ακμή της Ανύτης της Τεγεάτιδος γύρω στο 300 π.Χ. Υπάρχουν βέβαια και άλλες θεωρίες, που αφορούν τη χρονολογία δράσης, αλλά και την ταυτότητά της, όπως επίσης και το επάγγελμά της. Δεν είναι απίθανο η ποιήτρια να υπηρέτησε ως ιέρεια, ή ως επιστημονικό προσωπικό  στο Ιερό του Ασκληπιού.
 
Από τα έργα της σώζονται κάποια επιγράμματα. Ένα από αυτά είναι κι αυτό που αναρτήθηκε σε βαγόνι της γραμμή Jubilee, με τίτλο «Ελληνική Ανθολογία», σε μετάφραση του David Constantine.

Η «Μουσική» του Shelley

Το ποίημα του Percy Bysshe Shelley, με τίτλο "Music, When Soft Voices Die", που είναι κατ’ ουσίαν ο πρώτος στίχος του ποιήματος, το βρήκαμε πρόσφατα αναρτημένο σε βαγόνι του μετρό στο Λονδίνο. Γράφτηκε το 1821 και πρωτοδημοσιεύθηκε στο Λονδίνο το 1824 (δύο χρόνια μετά τον ξαφνικό θάνατο του ποιητή από πνιγμό), στη συλλογή: Posthumous Poems of Percy Bysshe Shelley. Το εν λόγω στιχούργημα είναι από τα γνωστότερα και τα πλέον ανθολογημένα ποιήματα του Shelley. Το θέμα του ποιήματος είναι η αντοχή των αναμνήσεων, γεγονότων και αισθήσεων.

Ο διακεκριμένος και βραβευμένος με Νόμπελ (1948) ποιητής T. S. Eliot, ένας λογοτέχνης που ενώ δεν έδειχνε συνήθως μεγάλο ενδιαφέρον για τον Ρομαντισμό, έγραψε το 1920 ένα κείμενο στο οποίο εκθίαζε το ποίημα αυτό του Shelley για τις λυρικές του ιδιότητες, επισημαίνοντας ότι διαθέτει «ομορφιά της μουσικής και ομορφιά του περιεχομένου».

«Η αχτίδα»

Χθες είχα την ευκαιρία να ταξιδέψω με το μετρό του Λονδίνου. Σε βαγόνι της γραμμής Jubilee βρήκα και φωτογράφισα το Ποίημα της παρούσας ανάρτησης.

Ρομαντικό, ψυχολογικό, θλιβερό και συγκινητικό, αλλά πάνω απ’ όλα Ποίημα! Έργο της Helen Dunmore (1952 - 2017), που «έφυγε» σχετικά νέα, κι ενώ ήταν σε πορεία αναχώρησης έβλεπε, διέκρινε, αξιολογούσε και κατέγραφε την αχτίδα φωτός που «ξάπλωνε» στο μαξιλάρι του κρεβατιού της.

Το ερώτημά της δε, στο τέλος του στιχουργήματος, παραμένει καίριο και πάντα επίκαιρο για όλους: “Who would have thought that pain / And weakness had such gifts / Hidden in their rough hearts?”

Τώρα, είμαι σίγουρος, θα γράφει Ποιήματα πλημυρισμένη μέσα στο φως!!!

Το νόημα της ύπαρξης

Και πάλι ποίηση. Και πάλι στο μετρό του Λονδίνου. Και πάλι ένα σημαντικό ποίημα περνά από μπροστά μας, με θέμα αυτό «το νόημα της ύπαρξης»! Το βαγόνι τρέχει, το ποίημα κάθεται αναπαυτικά πάνω από τα καθίσματα.

Ποιητής ο Αυστραλός Les Murray, που ανεχώρησε πρόσφατα από τη σκηνή του βίου τούτου (29 Απριλίου 2019). Στο παρόν ποίημα κατάφερε να συνδυάσει την αγάπη του για τη φύση και τον ελεύθερο νου του, που ταξίδευε σε χώρους μεταφυσικούς...

Είμαι το τραγούδι

Τις τελευταίες εβδομάδες είχα την ωραία ευκαιρία να ταξιδέψω με το μετρό του Λονδίνου. Ένα από τα στοιχεία που παρατήρησα είναι πως επανήλθε η ποίηση στα βαγόνια του μετρό, και μάλιστα σε διάφορες γραμμές του τεράστιου Λονδρέζικου Υπογείου. Πριν από αρκετά χρόνια είχε πάλι ο Υπόγειος αυτή την πρακτική, την οποία για άγνωστο λόγο είχε διακόψει.

Τις τελευταίες ημέρες αλίευσα -μεταξύ άλλων- κι αυτό το όμορφο ποίημα της παρούσας ανάρτησης, με τον τίτλο: «Είμαι το τραγούδι»! Ένα ποίημα του Charles Causley, που φέρνει τα πάνω κάτω στη φύση, στη δημιουργία, στην τάξη των πραγμάτων του κόσμου τούτου. Ένα ποίημα που μας κάνει να σκεφθούμε και να αναλογισθούμε για τη θέση που έχουμε μέσα στο σύμπαν, για το μικρό και το μεγάλο μέγεθος που μπορεί να έχουμε ως πλάσματα αλλά και ως δημιουργοί!

Κληρικολαϊκό Συνέδριο στο Λονδίνο - Φωτοστιγμές

Το φετινό διήμερο Κληρικολαϊκό Συνέδριο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας, στο οποίο προεδρεύει ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος κ. Γρηγόριος, πραγματοποιείται χθες και σήμερα στο Βόρειο Λονδίνο, στους φιλόξενους χώρους της Κοινότητας του Αποστόλου Βαρνάβα. Παρακάτω παραθέτουμε μερικές χαρακτηριστικές φωτοστιγμές:

Το βασικό θέμα που επεξεργάζονται οι Σύνεδροι αυτές τις ημέρες είναι η αναθεώρηση του Καταστατικού των Ελληνορθοδόξων Κοινοτήτων της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας.