Kallistos and Ecology

Online Zoom Forum:

Metropolitan Kallistos Ware: The Spiritual and Ecological Vision in his Life and Work

 

Date: Wednesday 18 September 2024

Time: 7pm-9pm (UK time)

 

The Forum will be hosted by the Edinburgh International Centre For Spirituality and Peace (EICSP).
 
There will be five talks, each of 12 minutes, followed by 20 minutes of discussion among the speakers and the chair, followed by Q & A.
 
Chair: Bruce Clark
 
Dr Elizabeth Theokritoff, “The Philokalia, Porridge and Shepherd Dogs”.
 
Revd Dr Liz Carmichael MBE, “Kallistos Ware as Lecturer in Theology, and as speaking to a wider audience”.
 
Prof Marcus Plested, “Through the Creation to the Creator”.
 
Archpriest Stephen Platt
 
SOURCE: EICSP

Πατριαρχική Εγκύκλιος για την Ίνδικτο

 
† Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ
 

ΕΛΕΩι ΘΕΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ
 
ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ
 
ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
 
ΧΑΡΙΝ, ΕΙΡΗΝΗΝ ΚΑΙ ΕΛΕΟΣ
 
ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ ΠΑΣΗΣ ΤΗΣ ΚΤΙΣΕΩΣ
 
ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
 
Ἱερώτατοι ἀδελφοί Ἀρχιερεῖς καί τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,
 
Εἰσερχόμενοι σήμερον, εὐλογίᾳ Θεοῦ, εἰς τό νέον ἐκκλησιαστικόν ἔτος, τιμῶμεν κατά τήν ἑορτήν ταύτην τῆς Ἰνδίκτου τήν «Ἡμέραν προστασίας τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος» καί ἀναπέμπομεν δοξολογικάς καί εὐχαριστηρίους εὐχάς πρός τόν Κτίστην τῶν ἁπάντων διά τό «μέγα δῶρον τῆς δημιουργίας».
 
Διακηρύσσομεν καί πάλιν γεγονυίᾳ τῇ φωνῇ, ὅτι ὁ σεβασμός πρός τήν κτίσιν καί ἡ διαρκής μέριμνα διά τήν προστασίαν της ἀνήκουν εἰς τόν πυρῆνα τῆς Ὀρθοδόξου ἡμῶν ταυτότητος, ὡς ἕν ἐκ τῶν τιμαλφεστάτων στοιχείων της. Ἡ Ἐκκλησία γνωρίζει καί διδάσκει ὅτι αἰτία τῆς ἀλλοτριώσεως τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τήν «καλήν λίαν» δημιουργίαν καί τόν συνάνθρωπον εἶναι ἡ «Θεοῦ ἀλλοτρίωσις». Ὑπενθυμίζει δέ εὐθαρσῶς ὅτι δέν ὑπάρχει αὐθεντική ἐλευθερία χωρίς τήν Ἀλήθειαν καί ἔξω ἀπό τήν Ἀλήθειαν, ἡ ὁποία εἶναι ἡ κατ᾿ ἐξοχήν ἐλευθεροποιός δύναμις. «Γνώσεσθε τὴν ἀλήθειαν, καὶ ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς» (Ἰωάν. η’, 32).
 
Ἐπί τρεῖς καί πλέον δεκαετίας, ἡ Ἁγία τοῦ Χριστοῦ Μεγάλη Ἐκκλησία προβάλλει μετ᾿ ἐμφάσεως καί δυναμισμοῦ, διά ποικίλων πρωτοβουλιῶν, τό οἰκοφιλικόν μήνυμα τῆς Ὀρθοδοξίας. Ἡ 1η Σεπτεμβρίου 1989 θά σηματοδοτῇ καί θά συμβολίζῃ ἐσαεί τήν ἔναρξιν ἑνός εὐλογημένου κινήματος, τό ὁποῖον παρήγαγε καρπόν πολύν, ἀνέδειξε τάς πνευματικάς καί ἠθικάς ρίζας καί παραμέτρους τῆς καταστροφῆς τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος, ἐκινητοποίησε πρόσωπα καί θεσμούς, ἐνέπνευσε τόν λοιπόν χριστιανικόν κόσμον, ἔδειξε τήν ὁδόν πρός ἀντιμετώπισιν τοῦ μεγάλου προβλήματος, ὁδόν, ἡ ὁποία διαβαίνει διά μέσου, πρῶτον, τῆς κατανοήσεως τῆς συνδέσεως αὐτοῦ μέ τήν κρίσιν τῆς ἀνθρωπίνης ἐλευθερίας καί τῆς ἀνάγκης ριζικῆς ἀλλαγῆς νοοτροπίας καί συμπεριφορᾶς ἀπέναντι εἰς τήν κτίσιν, καί, δεύτερον, διά τῆς κοινῆς καί πανανθρωπίνης δράσεως, δεδομένων τῶν παγκοσμίων διαστάσεων καί τῶν τραγικῶν ἐπιπτώσεων τοῦ οἰκολογικοῦ ὀλέθρου.
 
Πολύτιμον παρακαταθήκην διά τό μέλλον ἀποτελεῖ ἡ σημαντική συγγραφική παραγωγή εἰς τόν χῶρον τῆς θεολογικῆς οἰκολογίας, κεντρικήν θέσιν εἰς τήν ὁποίαν κατέχουν αἱ μελέται τοῦ Ἱερωτάτου Μητροπολίτου Περγάμου κ. Ἰωάννου, Καθηγητοῦ καί Ἀκαδημαϊκοῦ. Ἀνεξάντλητον πηγήν ἐμπνεύσεως θά ἀποτελοῦν καί αἱ εἰσηγήσεις εἰς τά ἐννέα ἐν πλῷ διεθνῆ οἰκολογικά Συμπόσια, εἰς τά ὁποῖα συμμετεῖχον ὀνομαστοί εἰδικοί ἐπιστήμονες καί ἐκπρόσωποι τῆς πολιτικῆς, τοῦ πολιτισμοῦ καί τοῦ πνεύματος. Τά κείμενα αὐτά εἶναι ἰδιαιτέρως χρήσιμα καί διά τήν περιβαλλοντικήν ἀγωγήν, ἡ ὁποία διεκδικεῖ σημαντικόν ρόλον εἰς τήν σύγχρονον ἐκπαίδευσιν. Ὀρθῶς ἔχει λεχθῆ, ὅτι «στό μέλλον, μία παιδεία χωρίς οἰκολογικό προσανατολισμό θά εἶναι παρωδία παιδείας».
 
Ἡ ἀειφόρος ἀνάπτυξις εἶναι μονόδρομος. Αὐτή, ἡ ὁποία διασφαλίζει τήν οἰκολογικήν ἰσορροπίαν εἰς τό παρόν καί ἀποτελεῖ ἐγγύησιν διά τό μέλλον, ἔχει τούς ὅρους της: τήν οἰκολογικήν οἰκονομίαν, τήν ἀλλαγήν εἰς τήν γεωργικήν καί τήν βιομηχανικήν παραγωγήν, εἰς τήν παραγωγήν καί τήν χρῆσιν τῆς ἐνεργείας, εἰς τάς μετακινήσεις καί τάς μεταφοράς ἀγαθῶν, νέα καταναλωτικά πρότυπα κ. ἄ. Δυστυχῶς, συχνά αἱ καλαί προθέσεις, αἱ συμφωνίαι καί αἱ διακηρύξεις, παραμένουν ἁπλῆ θεωρία, «μεγάλα λόγια», χωρίς ἀντίκρυσμα εἰς τήν πρᾶξιν, «ἀκάλυπτες ἐπιταγές», ὅπως ἔχει γραφῆ. Ἡ ἀνθρωπότης δέν συνετίζεται ἀπό τήν κλιματικήν ἀλλαγήν, τάς καταστροφικάς πυρκαϊάς, τούς καύσωνας, τά πλημμυρικά φαινόμενα, τήν ραγδαίαν μείωσιν τῆς βιοποικιλότητος, τήν μόλυνσιν τῆς ἀτμοσφαίρας καί τῶν θαλασσῶν, τήν ἀποψίλωσιν τῶν δασῶν καί τάς κοινωνικάς ἐπιπτώσεις τῆς περιβαλλοντικῆς κρίσεως, μέ πρώτην τήν μαζικήν μετανάστευσιν διά περιβαλλοντικούς λόγους. Ἐξακολουθεῖ νά τρέφῃ ψευδαισθήσεις περί τῆς ἐγγενοῦς ἱκανότητος τῆς φύσεως νά αὐτοπροστατεύεται καί νά ὑπερβαίνῃ τά ἀνθρωπογενῆ τραύματα. Γνωρίζομεν, ἀλλά συνεχίζομεν νά δρῶμεν ὡς ἀπληροφόρητοι, νά ἀπωθῶμεν τήν ἀλήθειαν ὅτι, ἀναφορικῶς πρός τήν σχέσιν μέ τό φυσικόν περιβάλλον, ὁ σύγχρονος τεχνοκρατικός καί οἰκονομοκεντρικός πολιτισμός μας δέν ἀποτελεῖ πρόοδον, ἐφ᾿ ὅσον ἡ μεγαλυτέρα καταστροφή τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος συνετελέσθη εἰς τήν ἐποχήν μας, ἐποχήν κυριαρχίας τῆς ἐπιστήμης καί τῆς οἰκονομίας. Ἡ κλιματική ἀλλαγή εἶναι μία μεγάλη καταστροφή, ἡ ὁποία προεκλήθη ἀπό τήν ἀνθρωπίνην ἀνευθυνότητα καί τό ἀδιέξοδον πρότυπον ὀργανώσεως τῆς οἰκονομικῆς ζωῆς. Ἔχομεν μέλλον, μόνον ἐάν κατανοήσωμεν ὅτι ἡ προστασία τῆς ἀκεραιότητος τῆς δημιουργίας ὄχι μόνον δέν ἀποτελεῖ ἐμπόδιον εἰς τήν οἰκονομικήν ἀνάπτυξιν, ἀλλά εἶναι τό ὄχημα διά πραγματικήν πρόοδον.
 
Ἐφέτος, οἱ ἑορτασμοί τῆς Ἡμέρας προστασίας τῆς κτίσεως συνηχοῦν μέ τήν κλαγγήν τῶν ὅπλων εἰς τήν Οὐκρανίαν, μέ τήν κραυγήν τῶν θυμάτων τῆς πολεμικῆς βίας, τούς βομβαρδισμούς τῶν πόλεων καί τῶν ὑποδομῶν, τήν συνοδυνωμένην φύσιν καί τούς στεναγμούς τῶν προσφύγων. Κάθε πόλεμος εἶναι μία ἀνθρωπιστική καί οἰκολογική καταστροφή. Ἡ συνεχιζομένη βία, ἐκτός ἀπό τάς χιλιάδας ἀνθρωπίνων ζωῶν, τάς ὁποίας καταστρέφει, καί τήν μόλυνσιν τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος, ἀναγκάζει κράτη καί λαούς νά ἐπιστρέψουν εἰς μή φιλικάς πρός τό περιβάλλον μορφάς ἐξασφαλίσεως ἐνεργειακῆς ἐπαρκείας. Τοιουτοτρόπως, ἡ ἀνθρωπότης εἰσέρχεται εἰς ἕνα νέον φαῦλον κύκλον καταστροφικῶν ἀδιεξόδων. Ἐπιβεβαιώνεται δέ τό λεχθέν, ὅτι ὁ homo sapiens καί σήμερον ἐξακολουθεῖ νά συμπεριφέρεται ἐκ παραλλήλου ὡς homo demens, ὡς ἄσοφος καί παράφρων.
 
Ἀδελφοί ἐν Κυρίῳ καί τέκνα εὐλογημένα,
 
Διά τήν Ἐκκλησίαν, τά στοιχεῖα τοῦ κόσμου, κατά μίαν θεολογικωτάτην διατύπωσιν, «δέν εἶναι ἁπλῶς χρήματα, χρήσιμο ὑλικό γιά τίς ἀτομικές ἀνάγκες τοῦ ἀνθρώπου, ἀλλά πράγματα, δηλαδή πράξεις – πεπραγμένα ἑνός δημιουργοῦ Προσώπου». Πάντα τά ἔργα Κυρίου εὐλογοῦν, ὑμνοῦν καί ὑπερυψοῦν Αὐτόν εἰς τούς αἰῶνας, οἱ οὐρανοί διηγοῦνται τήν δόξαν Του. Αὐτό τό μήνυμα ἐκφράζει ἡ μέριμνα τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας διά τήν προστασίαν τῆς δημιουργίας. Ἡ ζωή τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ εἶναι πρόγευσις ὅσων προσδοκῶμεν ὡς πραγματικότητα εἰς τήν Βασιλείαν τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Καθ᾿ ὁδόν πρός τά Ἔσχατα, ἡ Ἁγία Ἐκκλησία προσφέρει εἰς τόν κόσμον ὡς ὁδηγόν τό Εὐαγγέλιον τῆς χάριτος καί τήν ἀκλόνητον βεβαιότητα, ὅτι τό κακόν, ὑπό ὅλας του τάς μορφάς, δέν ἔχει τόν τελευταῖον λόγον εἰς τήν ἱστορίαν.
 
Κατακλείοντες, εὐχόμεθα αἴσιον καί καρποτόκον τόν νέον ἐκκλησιαστικόν ἐνιαυτόν, ἐπικαλούμενοι ἐπί πάντας ὑμᾶς, πρεσβείαις τῆς Ἁγιοπρώτου Παναγίας τῆς Παμμακαρίστου, τήν ζωήρυτον χάριν καί τό μέγα ἔλεος τοῦ ποιητοῦ καί λυτρωτοῦ τῆς κτίσεως ὅλης, τοῦ ἀρχηγοῦ καί τελειωτοῦ τῆς ἀμωμήτου ἡμῶν πίστεως Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ, ᾯ ἡ δόξα καί τό κράτος εἰς τούς ἀπεράντους αἰῶνας. Ἀμήν.
 
,βκβ’ Σεπτεμβρίου α’
 
† Ὁ Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαῖος
 
διάπυρος πρός Θεόν εὐχέτης πάντων ὑμῶν

Χριστιανισμός και Οικολογία

Το Ινστιτούτο Ορθόδοξων Σπουδών του Κέϊμπριτζ ανακοινώνει τη δεύτερη Ημερίδα Διαλόγου για το τρέχον έτος!

You are all warmly invited to our second Conversation Day of the year which will take place on Saturday, 4 May from 11am to 4pm, at the Margaret Beaufort Institute of Theology (MBIT) in Cambridge (12 Grange Road, CB3 9DU). This Conversation Day will be organised jointly with our friends from MBIT and the theme of the day is Christianity and Ecology under the title 'A Temple Not Made By Hands: The Christian Vision of Creation and Its Liturgical Roots'. The two featured speakers in conversation and their respective talks will be:

Dr Margaret Barker - 'The Biblical Vision for Creation'

Dr Elizabeth Theokritoff - 'A Worshipping Cosmos: Liturgical Tradition and Ecological Implications'

Dr Margaret Barker is a well-known author and scholar from the Methodist tradition. She studied theology at the University of Cambridge, after which she has devoted her life to research in ancient Christianity. She has developed an approach to biblical studies known as Temple Theology. She was the president of the Society for Old Testament Study, and authored numerous celebrated works, including: 'Creation: a Biblical Vision for the Environment', 'The Older Testament: The Survival of Themes from the Ancient Royal Cult in Sectarian Judaism and Early Christianity', 'The Lost Prophet: The Book of Enoch and Its Influence on Christianity', 'The Gate of Heaven: The History and Symbolism of the Temple in Jerusalem'.

Dr Elizabeth Theokritoff is a Senior Research Associate at the Institute for Orthodox Christians Studies, Cambridge for which she has frequently lectured since its inception. She has had a particular interest in ‘theological ecology’ since 1988-9, when she served as visiting Orthodox Tutor at the Ecumenical Institute, Bossey, Switzerland, for the Graduate School on ‘Justice, peace and the integrity of creation’. Dr Theokritoff is co-editor of the Cambridge Companion to Orthodox Christian Theology and author of ‘Living in God’s Creation: Orthodox Perspectives on Ecology’ (St Vladimir’s Seminary Press), as well as numerous articles and book chapters on Orthodoxy and ecology and liturgical theology.

All are welcome to attend (no participation fee).

Please note that the 4 May Conversation Day will take place on a Saturday (not on a Friday like our other Conversation Days this year) and that the location of the event is NOT Wesley House, as most of our other events - but MBIT in Cambridge (address above).

The date of our next (third) Conversation Day is Friday, 21 June 2019 (evening), when one of the guest speakers will be the renowned British composer and academic, Revd Dr Ivan Moody.

Οικολογία και Χριστιανική Παράδοση

Η πρώτη συνεδριακή ημερίδα του Ινστιτούτου Ορθόδοξων Χριστιανικών Σπουδών στο Κέϊμπριτζ για το 2018, θα πραγματοποιηθεί στις 17 μαρτίου στο Wesley House, Jesus Lane, Cambridge CB5 8BJ. Το γενικό θέμα θα είναι: «Working salvation in the midst of the earth: Ecology and Christian tradition».

The two featured speakers in conversation are Dr Elizabeth Theokritoff (Research Associate, IOCS) and Dr Rebecca Watson (Research Associate, The Faraday Institute for Science and Religion).  All are welcome to attend.

The programme of our 17 March Conversation Day will be:

10:30-11:00: Arrival and coffee/tea

11:00-12:15: Dr Elizabeth Theokritoff (presentation + brief response + questions and answers)

12:15-13:00: Sandwiches and refreshments

13:00-14:15: Dr Rebecca Watson (presentation + brief response + questions and answers)

Dr Rebecca Watson is a Research Associate of The Faraday Institute for Science and Religion, Cambridge. Her research has focused on 'the sea in Scripture', as she has conducted a study of the biblical material on the oceans in order to develop a biblical theology of the sea. The aim is to apply this to how Christians should treat the ocean, the creatures living in it and the resources it contains.

Dr Elizabeth Theokritoff is a Research Associate at the Institute for Orthodox Christians Studies, Cambridge for which she has frequently lectured since its inception. She has had a particular interest in ‘theological ecology’ since 1988-9, when she served as visiting Orthodox Tutor at the Ecumenical Institute, Bossey, Switzerland, for the Graduate School on ‘Justice, peace and the integrity of creation’. Dr Theokritoff is co-editor of the Cambridge Companion to Orthodox Christian Theology and author of ‘Living in God’s Creation: Orthodox Perspectives on Ecology’ (St Vladimir’s Seminary Press), as well as numerous articles and book chapters on Orthodoxy and ecology and liturgical theology.

Τα ανοιξιάτικα λουλούδια μας

Τα λουλούδια του κήπου μας τα αγαπάμε, τα φροντίζουμε με μεγάλη επιμέλεια και θέλουμε σε κάθε εποχή να απολαμβάνουμε χρώματα και ευωδίες.

Κατά την τρέχουμε εποχή έχουμε ευλογηθεί με πολύ όμορφα λουλούδια, τα οποία φροντίζει με πολλή αγάπη -όπως πάντα- η εξαίρετη οικοδέσποινα και βασίλισσα του οίκου μας.

Τί θα ήταν τελικά η ζωή μας χωρίς το φως, την ποικιλία των χρωμάτων και τον πλουραλισμό των μυρωδιών;

«Ως εμεγαλύνθη τα έργα σου, Κύριε, πάντα εν σοφία εποίησας· επληρώθη η γη της κτίσεως σου»!

Εγκύκλιος Οικουμ. Πατριάρχου

Ἀδελφοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ εὐλογημένα,

Ἡ κοινή Μήτηρ πάντων τῶν Ὀρθοδόξων, ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, τό Σῶμα τοῦ αἰωνίου Κυρίου, τοῦ Θεανθρώπου Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἱερουργεῖ φιλοστόργως διά πασῶν τῶν ἐνεργειῶν αὐτῆς, μάλιστα δέ διά τῆς Θείας Εὐχαριστίας καί τῆς προσφορᾶς τῶν δώρων Αὐτοῦ πρός τόν Δημιουργόν αὐτῶν, τό μυστήριον τῆς σωτηρίας τῶν τέκνων αὐτῆς. Καί πράττει τοῦτο, ἔχουσα καί ἀποδεικνύουσα τήν ἀπέραντον καί ἀδιάκριτον ἀγάπην πρός πᾶν μέλος αὐτῆς, εἰς τόν βαθμόν κατά τόν ὁποῖον τήν ἐπιδεικνύει καί ὁ ἐπουράνιος Πατήρ ἡμῶν.

Τήν παρουσίαν πάντων τῶν τέκνων της ἔχουσα πάντοτε ἐν τῇ προσευχητικῇ μνήμῃ αὐτῆς ἡ Ἐκκλησία, διατηρεῖ ζωηρόν ἐνδιαφέρον καί μέριμναν διά πᾶν ὅ,τι ἔχει σχέσιν καί ἐπηρεάζει τήν ζωήν αὐτῶν. Διό καί δέν μένει ἀσυγκίνητος καί ἀδιάφορος ἐκ τῆς συνεχιζομένης καταστροφῆς τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος, ἡ ὁποία καθ᾿ ἡμέραν συντελουμένη, ἕνεκα τῆς ἀπληστίας τοῦ ἀνθρώπου καί τῆς ματαίας φιλαργύρου σπουδῆς καί κερδοφορίας, συνιστᾷ ἐν τῇ οὐσίᾳ ἀποστροφήν τοῦ προσώπου τοῦ Κυρίου καί ὡς ἐκ ταύτης ταραχήν τῆς κτίσεως καί διάσπασιν τῆς κορωνίδος τῆς δημιουργίας, τῆς ἀνθρωπίνης ὑπάρξεως καί ἀπειλήν αὐτῆς ταύτης τῆς συνεχίσεως τῆς ζωῆς.

Τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον καί ἡ ἡμετέρα Μετριότης ἤδη ἀπό πολλῶν ἐτῶν ἀξιολογοῦντες τά σημεῖα τῶν καιρῶν, ἀλλά καί ἐν πιστότητι εἰς τό εὐχαριστιακόν χρέος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἀνεκηρύξαμεν καί ἀφιερώσαμεν τήν 1^ην Σεπτεμβρίου ἑκάστου ἔτους, ἀρχήν τοῦ νέου ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους, εἰς ἱκετηρίους καί ἱλαστηρίους δεήσεις ὑπέρ τῆς διαφυλάξεως τῆς κληροδοτηθείσης ἡμῖν δημιουργίας τοῦ Θεοῦ, τοῦ περιβάλλοντος. Κατά τήν ἡμέραν ταύτην, κλίνομεν γόνυ ψυχῆς καί καρδίας καί ἐξαιτούμεθα παρά τοῦ Θεοῦ Λόγου νά ἐπιβλέψῃ φιλανθρώπως ἐπί τήν δημιουργίαν Αὐτοῦ καί, παραβλέπων τάς ἁμαρτίας καί τήν ἀπληστίαν ἡμῶν τῶν ἀνθρώπων, νά «ἀνοίξῃ τήν χεῖρα Αὐτοῦ καί νά πληρώσῃ χρηστότητος τά σύμπαντα» καί νά ἀνασχέσῃ τήν καταστροφικήν πορείαν τοῦ κόσμου.

Εἶναι βεβαίως ἀληθές, ὅτι κατά τάς τελευταίας δεκαετίας ἐπετεύχθη σημαντική πρόοδος, οὐχί βεβαίως ἐπαρκής, εἰς τόν τομέα τῆς προστασίας τοῦ περιβάλλοντος, μέ τήν διαρκῆ εὐαισθητοποίησιν τῆς κοινῆς γνώμης, τήν λῆψιν προληπτικῶν καί ἀνασταλτικῶν μέτρων, τήν λειτουργίαν προγραμμάτων ἀειφορίας, τήν στροφήν πρός ἠπίας μορφῆς πηγάς ἐνεργείας καί πολλά εἰσέτι καρποφόρα καί ἀξιόλογα μέτρα καί δράσεις, εἰς ἅς συνέβαλον καί αἱ προσπάθειαι καί ἡ μέριμνα τῆς Μητρός Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἐν συνεργασίᾳ καί μετά διεθνῶν οἰκολογικῶν ἱδρυμάτων καί ὀργανισμῶν.

Ἑορτάζοντες καί ἐφέτος τήν ἑορτήν τῆς Βυζαντινῆς Ἰνδικτιῶνος καί εἰσερχόμενοι εἰς ἕνα νέον ἐνιαυτόν τῆς χάριτος τοῦ Κυρίου, ἀπευθυνόμεθα πρός τό εὐλογημένον Ὀρθόδοξον πλήρωμα καί πρός τόν κόσμον ὅλον καί καλοῦμεν πάντας εἰς συνεχῆ ἐπαγρύπνησιν, εὐαισθητοποίησιν καί συστράτευσιν τῶν δυνάμεων πρός ἐπιστροφήν εἰς μίαν κατάστασιν, ἄν ὄχι εἰς τήν πρωτόπλαστον ἀπολύτως εὐχαριστιακήν καί δοξολογικήν, ἀλλά τοὐλάχιστον εἰς ἀποπνέουσαν τήν χάριν καί τό ἔλεος τοῦ Κυρίου.

Ἡ ἄνευ φραγμῶν ληστρική ἐκμετάλλευσις τῶν φυσικῶν πόρων τῆς δημιουργίας, ἀποτελοῦσα τήν κυρίαν αἰτίαν καταστροφῆς τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος, εἶναι κατά τήν μαρτυρίαν τῆς θεολογίας, τῆς τέχνης καί τῆς λογοτεχνίας ἀποτέλεσμα πτώσεως τοῦ ἀνθρώπου, παρακοῆς πρός τήν ἐντολήν τοῦ Κυρίου καί μή συμμορφώσεως πρός τό Θέλημα τοῦ Θεοῦ.

Ἡ Ἐκκλησία παρέχει τό ἀντίδοτον διά τήν θεραπείαν τῶν οἰκολογικῶν προβλημάτων, καλοῦσα τούς πάντας εἰς ἀποκατάστασιν τῆς εἰκόνος τοῦ Θεοῦ εἰς τό ἀρχαῖον, τό πρωτότυπον κάλλος. Ἡ ἀνόρθωσις τῆς πεπτωκυΐας φύσεως τοῦ ἀνθρώπου, τῇ ἐπιπνοίᾳ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί τῇ μετοχῇ εἰς τάς δωρεάς αὐτοῦ, ἀποκαθιστᾷ καί τήν ἁρμονικήν σχέσιν τοῦ ἀνθρώπου μέ τήν κτίσιν καί τήν δημιουργίαν, τήν ὁποίαν ἐποίησεν ὁ Θεός πρός χαράν, τέρψιν καί ἀπόλαυσιν αὐτοῦ, ἀλλά καί ἀναγωγήν αὐτοῦ εἰς τόν Ἴδιον, τόν Πλάστην.

Ἡ Μήτηρ Ἐκκλησία καλεῖ ἡμᾶς «ἐπεξεργάσασθαι ἐν Λόγῳ Θεοῦ καί Πνεύματι ζωοποιῷ τόν ξύμπαντα κόσμον», ὡς ὁ σήμερον ἑορταζόμενος Ἅγιος Συμεών ἐν τῷ στύλῳ, καί ἀπό τῶν αἰσθητῶν καί φυσικῶν νά ἀναβαίνωμεν εἰς τά «μετά τά φυσικά» καί νά κύπτωμεν εἰς «τά τῆς θεολογίας ἁπλᾶ καί ἀπόλυτα μυστικά θεάματα», ὥστε ἀπό τῆς κτίσεως νά ἀναγώμεθα εἰς τόν Κτίστην.

Ἡ ἐνοικοῦσα ἐπίπνοια τοῦ Ἁγίου Πνεύματος εἶναι αὐτή ἡ ὁποία θεοῖ τόν μέτοχον αὐτῆς καί ἑνοποιεῖ συγχρόνως τόν ἄνθρωπον μέ τό περιβάλλον αὐτοῦ, ὥστε νά αἰσθάνεται αὐτό ὡς μέρος τοῦ ἑαυτοῦ του καί νά σέβεται αὐτό ὡς κάτι τό ἱερόν, χωρίς νά παρασύρεται εἰς καταχρήσεις καί ὑπερβολάς.

Ὁ σεβασμός καί ἡ τροφή τοῦ ἀνθρώπου ἐκ τοῦ φυσικοῦ κόσμου ἀσφαλῶς καί δέν ἐπιτυγχάνεται διά τῆς ἀπλήστου χρήσεως αὐτοῦ, ἀλλά διά τοῦ σεβασμοῦ αὐτοῦ, δηλαδή τοῦ ἀλληλοσεβασμοῦ τοῦ ἀνθρώπου πρός τόν συνάνθρωπον, τοῦ ἀνθρώπου πρός τά ἔμβια ὄντα, ἀλλά καί τά ἔχοντα ἰκμάδα καί προσφοράν ζωῆς «καλά λίαν» καί ἐν σοφίᾳ καί ἁρμονίᾳ πλασθέντα μόνῳ τῷ λόγῳ τοῦ Κυρίου ὁρατά τε καί ἀόρατα στοιχεῖα τῆς φύσεως. Τοιουτοτρόπως θά δυνηθῶμεν νά πίωμεν ὕδωρ ἐκ τῆς ζωοποιοῦ πέτρας, νά βλέπωμεν τόν αἰσθητόν ἥλιον καί ἀναγώμεθα εἰς τόν νοητόν ἥλιον τῆς δικαιοσύνης, νά ἀτενίζωμεν τόν ὑλικόν στῦλον τοῦ Ὁσίου Συμεών καί νά βλέπωμεν τόν ἀληθινόν στῦλον τοῦ φωτός, νά βλέπωμεν τάς νεφέλας τῶν ὑδάτων μέ στόχον νά εἰσέλθωμεν εἰς τήν νεφέλην τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, εἰς τήν κατάπαυσιν, ὅπου πρόδρομος ὑπέρ ἡμῶν εἰσῆλθε Χριστός, νά σπουδάσωμεν ἀπογραφῆναι μετά τῶν πρωτοτόκων εἰς τήν ἐν οὐρανοῖς Ἐκκλησίαν. Μόνον ὑπό τοιοῦτον φρόνημα κινούμενοι, ἐν σεβασμῷ τῆς προσφορᾶς ἑκάστου ἐμβίου ὄντος καί φυτοῦ εἰς τήν παγκόσμιον λειτουργίαν τῆς ζωῆς, θά ἐπιλύσωμεν αὐτομάτως διά τῆς Θείας Χάριτος καί ὄχι διά τῆς ἀνθρωπίνης ἀδυνάμου βίας πάντα τά περιβαλλοντικά μας προβλήματα. Τό μήνυμα τοῦτο ζωῆς, εἶναι μήνυμα ὑποχρεώσεως νά συνεχίσωμεν τόν πνευματικόν ἀγῶνα καί τήν προσπάθειαν, προσευχόμενοι, προτρεπόμενοι, παρακαλοῦντες, ἱκετεύοντες, ἐφιστῶντες τήν προσοχήν πάντων εἰς τήν ἀναγκαιότητα προστασίας ἡμῶν αὐτῶν ἀπό τῆς ἐπερχομένης ὀργῆς ἐπί τήν κτίσιν λόγῳ τῆς ἀλλοιώσεως αὐτῆς.

Ἡ συνεχής προσήλωσις τοῦ ἀνθρώπου εἰς τά γήϊνα καί φθαρτά εἶναι ἡ προκαλοῦσα καί τά προβλήματα εἰς τήν δημιουργίαν, καθότι, ὅσον περισσότερον στρεφόμεθα εἰς τήν γῆν, τόσον περισσότερον ἀπομακρυνόμεθα τοῦ οὐρανοῦ καί τοῦ Θεοῦ.

Τήν ὀφειλετικήν καί σωτηριώδη δέσμευσιν αὐτῆς ὑπέρ τῆς προστασίας τοῦ περιβάλλοντος καί τῆς συνεχίσεως ἐν πνευματικῇ καί ὑλικῇ ἀκμῇ τῆς ἐπί τοῦ πλανήτου ἡμῶν ζωῆς, τοῦ κόσμου τοῦ Θεοῦ, ἀναλαβοῦσα ἐν φόβῳ Θεοῦ ἡ Μήτηρ Ἁγία τοῦ Χριστοῦ Μεγάλη Ἐκκλησία καί καλλιεργοῦσα ἀδιαλείπτως, μελετᾷ τήν πραγματοποίησιν Οἰκολογικοῦ Συνεδρίου κατά τόν προσεχῆ Ἰούνιον ἐν τῇ ἕδρᾳ αὐτῆς ἐπί τοῦ θέματος «Θεολογία, Οἰκολογία καί Λόγος: διάλογος διά τό περιβάλλον, τήν λογοτεχνίαν καί τάς τέχνας». Στόχος αὐτοῦ ἡ ἀφύπνησις τῆς παγκοσμίου συνειδήσεως ἐπί τῆς εἰδικῆς καί ἰδιαιτέρας σημασίας πτυχῆς τῆς ἠθικῆς καί πνευματικῆς διαστάσεως τῆς οἰκολογικῆς κρίσεως καί τῆς ἐπαναφορᾶς τοῦ περιβάλλοντος εἰς τό «ἀρχαῖον κάλλος», τό φυσικόν, τό ἱερόν, τό ἅγιον, τό τέλειον, ὡς ἐξῆλθεν ἐκ τῶν χειρῶν τοῦ τεχνουργήσαντος αὐτό Θεοῦ Λόγου, εἰς ἀπόλαυσιν καί τροφήν ἡμετέραν, μετά ἰδιαιτέρων ἀναφορῶν εἰς τήν σχέσιν αὐτοῦ πρός τήν τέχνην καί τήν λογοτεχνίαν.

Ἔχοντες «ἐν ἑαυτοῖς ἀπαράθραυστον τήν μνήμην τῶν κριμάτων» τοῦ Κυρίου, μαρτυροῦμεν ἀπό τοῦ Ἱεροῦ τούτου Κέντρου τῶν πανορθοδόξων τοῦ λόγου τό ἀληθές καί ἐφιστῶμεν τήν προσοχήν πάντων ἐπί τῶν ἐπαπειλουμένων δεινῶν, τά ὁποῖα ἡ Χάρις τοῦ Κυρίου ἐκ φιλανθρώπου προνοίας ἀσφαλῶς δέν θά ἐπιτρέψῃ, καλοῦντες τούς πάντας εἰς ἐπιστράτευσιν πρός καί διά τῆς προστασίας τοῦ περιβάλλοντος ἡμᾶς κόσμου ἐπιστροφήν εἰς τήν Πηγήν τῆς Ζωῆς, ταῖς πρεσβείαις τῆς Ὑπεραγίας ἡμῶν Θεοτόκου τῆς Παμμακαρίστου, τοῦ Ὁσίου Συμεών τοῦ Στυλίτου καί πάντων τῶν Ἁγίων. Ἀμήν.

͵βιδ΄ Σεπτεμβρίου α΄

+ὁ Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαῖος

«Εκκλησία και Περιβάλλον»

Το νέο βιβλίο του Σεβ. Μητροπολίτου Ζιμπάμπουε και Αγκόλας

κ. Σεραφείμ Κυκκώτη

Ένα νέο και εξαιρετικά ενδιαφέρον βιβλίο μόλις κυκλοφόρησε από τις έγκριτες εκδόσεις «Παπασωτηρίου» των Αθηνών, με την ευγενική χορηγεία της Ι.Μ. Κύκκου. Συγγραφέας είναι ο Ιεραπόστολος Μητροπολίτης Ζιμπάμπουε και Αγκόλας κ. Σεραφείμ, ομογάλακτος αδελφός από την Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Ο Άγιος Ζιμπάμπουε με μεγάλη, μακρόχρονη και άκρως επιτυχημένη και καρποφόρα διακονία στην Αποστολική Εκκλησία του Πατριαρχείου της Αλεξάνδρειας, αναδεικνύεται σε κεντρικό και σημαίνον πρόσωπο σε θέματα προβολής του Πατριαρχείου των έγχρωμων Αγγέλων της λεγόμενης Μαύρης Ηπείρου, με τις πολλές εκπροσωπήσεις του σε Διαχριστιανικούς και Διαθρησκειακούς Διαλόγους, όπως επίσης και σε διάφορους σπουδαίους Διεθνείς Οργανισμούς.

            Έχει σημαντικό συγγραφικό και ποιητικό έργο, μέσα από το οποίο παρουσιάζεται και αναλύεται ο άνθρωπος, η φύση, η Αγία Εκκλησία μας και βέβαια η αγωνία και το ενδιαφέρον του Σεβασμιωτάτου για την καλύτερη δυνατή καλλιέργεια του ευλογημένου Αμπελώνα του Κυρίου μας!

            Στο τελευταίο του βιβλίο, με τον τίτλο «Εκκλησία και Περιβάλλον», αναφέρεται στο πολύτιμο έργο που επιτελείται από πλευράς Ορθοδόξων χριστιανών με ιερό σκοπό την προστασία του Περιβάλλοντος, το οποίο είναι στην ουσία η Δημιουργία του Θεού μας αυτή καθ΄ αυτή.

            Τα εξαιρετικού και ιστορικού ενδιαφέροντος περιεχόμενα της εν λόγω έκδοσης έχουν ως εξής:

1.     Οι ευθύνες της Ορθόδοξης Εκκλησίας για το Περιβάλλον

2.     1^η Σεπτεμβρίου - Ημέρα αφιερωμένη για το Περιβάλλον

3.     Επταετές σχέδιο δράσης του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής εις την Αφρικανική Ήπειρον δια την προστασία του Περιβάλλοντος

a.     Σχέδιο δράσεως του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας δια την προστασία του Περιβάλλοντος κατά το πρώτον έτος 2009-2010

b.     Επισημάνσεις του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας δια την προστασία του Περιβάλλοντος οι οποίες πρέπει να εμπεδωθούν από τους πιστούς μας κατά την πρώτη διετή στρατηγική δράση του 2010-2012

c.      Συγκεκριμενοποίηση της δράσης του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής δια την προστασία του Περιβάλλοντος κατά το τρίτο και τέταρτο έτος 2013-2014

d.     Προτάσεις δράσεως του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας δια την προστασία του Περιβάλλοντος κατά το πέμπτον έτος 2015

e.     Δράση του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής δια την προστασία του Περιβάλλοντος κατά το έκτο και έβδομον έτος 2016-2017

f.       Γενικά συμπεράσματα

4.     The seven-year plan of action of the Patriarchate of Alexandria and all Africa for the African continent regarding the protection of the environment

5.     Παγκόσμια εκστρατεία για την αναδάσωση στην Ελλάδα

6.     Αντίστροφη μέτρηση για τις κλιματικές αλλαγές

7.     Συνέδριον για το Περιβάλλον στη Nαϊρόμπι

8.     Διακήρυξη του Συνεδρίου για το Περιβάλλον στη Nαϊρόμπι

9.     People of faith and COP17

10.            Διορθόδοξο Συνέδριο για την προστασία του Περιβάλλοντος στην Ορθόδοξη Ακαδημία Κρήτης

a.     Οι Εκκλησίες και το Οικολογικό πρόβλημα στην Ευρώπη

b.     Οικολογική Εκπαίδευση στο χώρο της Μεσογείου

11.            Επίσκεψη στο Durban, Συνέδριο για το Περιβάλλον - Δευτέρα 21-8-2006

a.     Ποιμαντική δράση στην Ιερά Μητρόπολη Ιωαννουπόλεως και Πρετορίας

b.     Το Συνέδριο για το Περιβάλλον σο Ντερπάν και η Ελληνική Κοινότητα

c.      Ελληνική Κοινότητα Durban

12.            Ανοικτή επιστολή προς την Υπουργόν Περιβάλλοντος Κ. Μπιρμπιλή

13.            Μήνυμα του Αλεξανδρινού Προκαθημένου στην Συνδιάσκεψη Κορυφής του ΟΗΕ για το Περιβάλλον στο Nτερπάν (COP17)

14.            Τα αδιέξοδα της Συνάντησης Κορυφής για τις κλιματικές αλλαγές (COP17)

15.            Durban outcome is not enough, says WCC

16.            Ιερά Μητρόπολη Ζιμπάμπουε

17.            Τρόποι στηρίξεως της Ορθόδοξης Ιεραποστολής

           18.            Bιογραφικό Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ζιμπάμπουε και Αγκόλας Σεραφείμ Κυκκώτη

            Ας ευχηθούμε ολόψυχα το βιβλίο του Σεβασμιωτάτου Αγίου Ζιμπάμπουε να καταστεί ευπώλητο (έτσι ώστε μέρος των εσόδων να διατεθούν στη στήριξη ορφανοτροφείου στη Ζιμπάμπουε, όπως επιθυμεί ο Σεβασμιώτατος) και να έχει την ευρύτερη δυνατή διάδοση, για να συμβάλλει θετικά και αποτελεσματικά στη συνειδητοποίηση των ανθρώπων για το παμμέγιστο ζήτημα της αναγκαίας προστασίας της Περιβάλλουσας Φύσης, του πανέμορφου Ποιήματος δηλαδή του Αγίου Θεού μας.

Πρωτοπρ. Αναστασίου Δ. Σαλαπάτα

 

Πηγή: Ελληνική Γνώμη