“Follow Me”

 

The Call of Christ and the Healing of the Sinner

 

A Sermon on Luke 5:27-32

At the Greek Orthodox Church in Swansea, West Wales, UK

Saturday 10^th October 2026

 

Dear brothers and sisters in Christ,
 
Today’s Gospel reading presents us with one of the most beautiful and encouraging encounters in the earthly ministry of our Lord Jesus Christ: the calling of Levi, the tax collector, who is also known as Matthew. Through this seemingly simple event, the Church invites us to reflect upon three great truths of our Christian faith: the boundless mercy of God, the transforming power of repentance, and the universal invitation to salvation.
 
The Evangelist Luke tells us that Jesus saw a tax collector named Levi sitting at his tax office and said to him just two words: “Follow Me.” Immediately, Levi left everything, rose, and followed Him.
 
To appreciate the significance of this encounter, we must remember that tax collectors in the time of Christ were generally despised by their fellow Jews. They were associated with the Roman occupying authorities, and many were suspected of dishonesty, greed, and exploitation. They were regarded as sinners and often excluded from respectable religious society.
 
Yet Christ did not see Levi merely as a tax collector or as a sinner. He saw a human being created in the image and likeness of God, a person capable of repentance, holiness, and spiritual transformation.
 
This is a fundamental teaching of our Orthodox Christian faith: God does not identify us permanently with our sins. He sees beyond our weaknesses and failures. He sees what we can become through His grace.
 
The response of Levi is equally remarkable. The Gospel tells us that he left everything and followed Christ. He did not ask for time to consider the invitation. He did not negotiate conditions. He simply responded with faith and obedience.
 
For us, this raises an important question: when Christ calls us, how do we respond? Do we willingly follow Him, or do we allow our possessions, ambitions, habits, and worldly concerns to hold us back?
 
Following Christ does not necessarily mean abandoning our employment or family responsibilities. It means placing Christ at the centre of our existence and allowing His Gospel to guide our thoughts, decisions, relationships, and actions.
 
After his calling, Levi organised a great banquet in his house, inviting many tax collectors and others to share a meal with Jesus. This banquet was more than an expression of hospitality. It was a celebration of a new beginning, a joyful response to the mercy he had received.
 
But the Pharisees and scribes complained: “Why do You eat and drink with tax collectors and sinners?”
 
Their question reveals a dangerous spiritual attitude: the temptation to divide humanity into the righteous and the sinful, the worthy and the unworthy.
 
Christ answered with words that remain at the very heart of the Christian message: “Those who are well have no need of a physician, but those who are sick. I have not come to call the righteous, but sinners, to repentance.”
 
Here, our Lord reveals Himself as the Divine Physician, who comes to heal the spiritual wounds of humanity.
 
In the Orthodox tradition, sin is understood not only as the violation of God's commandments but also as a spiritual illness that damages our communion with God and with one another. Consequently, salvation is not merely a legal declaration of forgiveness. It is the healing, restoration, and transformation of the whole human person.
 
This is why the Church is often described by the Holy Fathers as a spiritual hospital. Within her life, through prayer, fasting, confession, the Holy Eucharist, acts of love, and sincere repentance, we receive the healing grace of Christ.
 
We must remember, however, that repentance, or metanoia in Greek, means much more than feeling sorry for our mistakes. It means a profound change of mind, heart, and direction. It is the courageous decision to turn away from sin and return to the loving embrace of our heavenly Father.
 
Levi's life demonstrates precisely this transformation. The man who once sat collecting money became a disciple who followed Christ. His priorities changed, his heart opened, and his life acquired a new and eternal purpose.
 
Dear brothers and sisters,
 
Today's Gospel also challenges us to examine our attitude towards others. Are we sometimes like the Pharisees, quick to judge and slow to forgive? Do we welcome those who struggle, or do we distance ourselves from them?
 
Our Orthodox faith calls us to combine faithfulness to the truth with compassion towards every human being. We must never confuse hatred of sin with rejection of the sinner.
 
The Lord who called Levi continues to call each one of us today. His invitation is personal, loving, and full of hope.
 
May we have the humility to recognise our spiritual illnesses, the courage to repent, and the faith to follow Christ without hesitation.
 
And may our parishes always be places of welcome, forgiveness, spiritual healing, and genuine Christian love, where every person can encounter the mercy of the living God.
 
Amen.

Archimandrite Gennadios Themelis (1856-1928)

 

A scholarly and pastoral life in service of the Church

 

From Kalymnos to Constantinople, Antwerp and Cardiff

 

Archimandrite Gennadios Themelis (1856–1928) was a distinguished Orthodox cleric, theologian, educator, and intellectual whose ministry extended from Constantinople to Western Europe. Renowned for his erudition, pastoral zeal, and commitment to Hellenic education, he left a lasting mark on the Orthodox communities of Belgium and Great Britain. His life and works reflect the intellectual and missionary vitality of the Ecumenical Patriarchate during the late nineteenth and early twentieth centuries.
 
Gennadios Themelis, born Georgios Themelis, entered the world on November 3, 1856, on the Aegean island of Kalymnos, to pious parents Michael and Aikaterini Themelis. His early education took place in his native island, where he completed his primary and secondary studies under the guidance of renowned teachers such as Michail Pelekanos and Antonios Karantonis. Even at a young age, he exhibited a profound inclination toward theology, music, and letters.
 
A vital yet often overlooked dimension of Archimandrite Gennadios Themelis intellectual and spiritual formation lies in his profound engagement with Byzantine ecclesiastical music, both as a practitioner and as a theorist. Born and raised in Kalymnos, he received his first musical training from his brothers, who were themselves skilled chanters in the island's local church tradition.
 
He subsequently studied the theoretical aspects of Byzantine music under the eminent Nikolaos, Protopsaltis of Smyrna, and Ioasaf the Russian, two of the foremost authorities of his time. These studies granted him a deep understanding of the modal structures, melodic ethos, and theological significance of sacred chant.
 
In 1883, Themelis published an important musical work entitled Ἑλληνικά Εὐαγγέλια τοῦ Ἑσπερινοῦ τῆς Ἀναστάσεως (Greek Gospels of the Vespers of the Resurrection). This composition reflects his synthesis of musical artistry and theological reflection, exemplifying his conviction that ecclesiastical music is not merely an aesthetic expression but a medium of divine revelation. For Themelis, sacred music embodied the spiritual and doctrinal continuity of the Orthodox Church; it served as a bridge between the intellectual contemplation of faith and the lived experience of worship.
 
His deep musical knowledge would later inform both his liturgical service and his writings, in which he frequently addressed questions of church music, its role in divine worship, and its moral influence on the faithful.
 

In 1871, moved by a deep vocation to serve the Church, Georgios Themelis was ordained deacon, taking the name Gennadios. Soon thereafter, he relocated to Constantinople, where he began his ecclesiastical service near the Bosporus. His diligence and spiritual devotion led to his appointment in 1878 to the Church of the Presentation of the Mother of God (Εἰσόδια τῆς Θεοτόκου) in Pera (Beyoğlu), the Cathedral of the Archdiocese of Constantinople.
 
There, as preacher and cantor, he distinguished himself by his eloquence, musical acumen, and pastoral commitment. It was during this period that he deepened his study of theology, philosophy, and the arts, developing a refined intellectual profile that combined Byzantine spirituality with Western philosophical inquiry.
 
Following his ordination to the priesthood in 1900, Archimandrite Gennadios was appointed by Ecumenical Patriarch Constantine Vasdean of the newly established Orthodox parish in Antwerp, Belgium. His tenure in Antwerp, which lasted approximately fifteen years, was a period of remarkable pastoral and intellectual productivity.
 
In Antwerp, he devoted himself tirelessly to the education and moral edification of the local Greek community. He organized language instruction for children of mixed Greek-Flemish parentage, established cultural and student associations, and encouraged religious study and Hellenic identity among expatriates.
 
Simultaneously, he pursued higher education at the University of Brussels, where he was awarded the doctorate in philosophy, specializing in psychological and moral studies. His doctoral work reflected his conviction that Christianity constituted a moral force capable of transforming human society - a theme that would underpin much of his later writing.
 
Archimandrite Gennadios was a prolific writer, contributing essays and studies to leading theological and ecclesiastical journals such as Ekklēsiastikē Alētheia, Sion, Anatolikon Asteri, and Anaplasis.
 
His published and manuscript works include:
 
·        Treatise on the Moral Power of Christianity (Πραγματεία περί ἠθικῆς δυνάμεως τοῦ Χριστιανισμοῦ), a philosophical-theological exploration of ethics and Christian virtue.
·        A poetic composition On Fire and the Conflagration and Its Victims, written in response to the great fire of Büyükdere near Constantinople.
·        Numerous studies on Byzantine ecclesiastical music, including settings of the Gospel readings for the Great Vespers of the Resurrection.
·        Two major unpublished treatises: one titled On Ecclesiastical Music and Its Function in Divine Worship, Against the Abuses of Certain Cantors, and another addressed to Patriarch Joachim III, titled On Religion and the Religious Condition of the Greek Nation.
 

Through these writings, Themelis combined pastoral insight with scholarly precision, defending the integrity of Orthodox liturgical tradition while engaging the intellectual currents of his age.
 
When Antwerp was bombarded during the First World War, Archimandrite Gennadios narrowly escaped and fled to London, where he initially served as a chanter in the Greek Orthodox Church. His pastoral competence soon led to his appointment as dean of the Orthodox Community of Cardiff, Wales, a post he would hold from October 21, 1917, until his death in 1928.
 
At the time, Cardiff was a thriving maritime center, home to a significant Greek seafaring population drawn to its coal trade and shipping industry. Archimandrite Gennadios' ministry was pivotal in consolidating the Orthodox presence in South Wales, fostering a sense of unity and faith among the diaspora. His records show the performance of 219 baptisms (94 female, 125 male), 46 weddings, and 119 funerals during his tenure - a testament to his deep pastoral engagement.
 
He was widely respected by the local orthodox population, remembered for his gentle demeanor, intellectual depth, and profound spirituality. His leadership coincided with the consecration of the Cardiff Orthodox Church on April 24 (year uncertain, likely early 1920s) by Archbishop Cyril of Cyprus.
 
Archimandrite Gennadios Themelis passed away in Cardiff on December 12, 1928, at the age of seventy-two. He was interred in the Cathays Cemetery, making him the only Orthodox priest of the Cardiff Community to have died and been buried there.
 

His death was mourned both in Britain and in the wider orthodox world. The Greek periodical Anaplasis, to which he had long contributed, published a heartfelt obituary, praising his lifelong devotion to education, music, theology, and philanthropy. In his will, he left significant bequests to churches, schools, theological institutions, and religious journals, including £200 to the periodical Anaplasis, underscoring his enduring commitment to spiritual and intellectual renewal.
 
Nearly a century later, on October 6, 2021, his grave was rediscovered through the efforts of the Orthodox Community of Cardiff. A memorial service was held, presided over by His Grace Bishop Iakovos of Claudiopolis, with the participation of Protopresbyter Anastasios D. Salapatas and local community leaders. Plans for the restoration of his tomb were subsequently initiated, honoring his memory as a founding figure of Orthodox life in Wales.
 
The life of Archimandrite Gennadios Themelis epitomizes the synthesis of Hellenic education, Orthodox spirituality, and pastoral devotion. From Kalymnos to Constantinople, Antwerp, and Cardiff, his journey reflects the transnational mission of the Orthodox Church in the modern era. As priest, scholar, and musician, he served with humility and intellectual vigor, leaving behind a legacy of faith, learning, and cultural bridge-building that continues to inspire the Orthodox diaspora of Western Europe.
 
Bibliography
 
Salapatas, Anastasios D. Ἡ Ἑλληνική Κοινότητα τοῦ Κάρδιφ Οὐαλίας, 1873-2010, (Cardiff: Greek Orthodox Community of St. Nicholas, 2010).

Ἀρχιμανδρίτης Γεννάδιος Θέμελης. “Περιοδικό Ἀνάπλασις.” ΜΒ (1929)

"Kalymniaka Chronika." Καλυμνιακά Χρονικά 17 (Kalymnos: Municipality of Kalymnos, 2007).

"Memorial Service in Cardiff (South Wales) at the Tomb of the Late Archim. Gennadios Themelis, from Kalymnos." (London: Greek Orthodox Archdiocese of Thyateira and Great Britain, News Release, October 2021).

Κοσταρίδου Εὐγενίου. Ἡ Σύγχρονος Ἑλληνική Ἐκκλησία. Αἰ ὐπηρεσίαι τής Ἐκκλησίας πρός τό ἔθνος κατά τήν λήξασαν ἐκατονταετηρίδα 1821-1921, (Αθήναι: Φοίνικος,1921), 581-582.
 
Athenagoras Peckstadt
 
Metropolitan Athenagoras of Belgium
Exarch of the Netherlands and Luxembourg
 
SOURCE: АСТА COMPARANDA XXXVII, 2026, pp. 45-48

Ελληνορθόδοξη Κοινότητα Swansea

 
Στη μεγάλη και μεσαιωνική πόλη Swansea της Δυτικής Ουαλίας, όπου κατοικούν 250.000 άτομα, υπάρχει και λειτουργεί Ελληνορθόδοξη Κοινότητα, αφιερωμένη στους Αγίους Ζαχαρία και Ελισάβετ.
 

Την Κοινότητα αυτή ίδρυσε πριν από 35 περίπου χρόνια ο παρών ιστολόγος. Τότε είχε έδρα την πόλη Llanelli. Αργότερα, κι αφού έγιναν διάφορες διοικητικές αλλαγές, η έδρα μεταφέρθηκε στο Swansea.

Χθες η εν λόγω Κοινότητα είχε το Πανηγύρι της, αφού εόρταζαν οι Προστάτες Άγιοί της. Έτσι, τελέσθηκε Θεία Λειτουργία, σε παρεκκλήσι του κεντρικού Αγγλικανικού Ναού της πόλης, την οποία παρακολούθησαν 23 άτομα, διαφόρων εθνικοτήτων.

Από ψηλά

 
Χθες βρέθηκα στην όμορφη πόλη του Swansea, στη Δυτική Ουαλία, και είχα μια ξεχωριστή εμπειρία: την ευκαιρία να ανέβω σε έναν πύργο 28 ορόφων. Από εκεί ψηλά, η πόλη απλώθηκε μπροστά μου με έναν τρόπο που μόνο το ύψος μπορεί να αποκαλύψει.
 

Από τον 28ο όροφο αγνάντεψα τη μαρίνα του Swansea, γεμάτη πλωτά σκάφη που λικνίζονταν ήρεμα στο νερό. Οι αποβάθρες, τα κανάλια και τα κτίρια γύρω τους συνέθεταν μια εικόνα ζωντανή αλλά και γαλήνια ταυτόχρονα.
 

Το βλέμμα μου ταξίδεψε πιο μακριά, προς την άκρη του Ατλαντικού ωκεανού, εκεί όπου η θάλασσα συναντά τις ακτές της πόλης. Η μεγάλη αμμουδιά και τα κύματα που έσβηναν απαλά στην ακτή δημιουργούσαν ένα τοπίο γεμάτο αίσθηση ελευθερίας.

 

Ήταν μια στιγμή σιωπηλής παρατήρησης και θαυμασμού, όπου πόλη, θάλασσα και ουρανός ενώθηκαν σε ένα ενιαίο κάδρο. Το Swansea, από ψηλά, μου χάρισε εικόνες που αξίζει να κρατήσει κανείς στη μνήμη και να μοιραστεί.

Διάλογος Ορθοδόξων - Αγγλικανών 2025

 
Αυτές τις ημέρες και μέχρι αύριο 3 Οκτωβρίου τ.έ. πραγματοποιείται στην Ουαλία του Ηνωμένου Βασιλείου και συγκεκριμένα στον Ιερό Καθεδρικό Ναό του Αγίου Δαβίδ, Ορθοδόξου Αρχιεπισκόπου και Προστάτου της Ουαλίας, ο φετινός Διάλογος μεταξύ Ορθοδόξων και Αγγλικανών.
 

Σε αυτόν συμμετέχει από Ορθοδόξου πλευράς, μεταξύ άλλων, ο πνευματικός μας φίλος και παλιός συμφοιτητής από το Πανεπιστήμιο Αθηνών Σεβ. Μητροπολίτης Ζιμπάμπουε κ. Σεραφείμ, ως εκπρόσωπος του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας.
 
Ο Σεβασμιώτατος μας έστειλε την ιστορική φωτογραφία της παρούσας ανάρτησης, με όλους τους συμμετέχοντες, Ορθοδόξους και Αγγλικανούς, που λαμβάνουν μέρος στις εργασίες του εν λόγω Διαλόγου. Επίσης, μας έστειλε και το παρακάτω εξαιρετικά ενδιαφέρον κείμενο, αναφορικά με τις εργασίες της επίσημης αυτής επαφής των δυο Αποστολών.
 
«Ετήσια συνάντηση της Επιτροπής των Μελών του Διεθνούς Θεολογικού Διαλόγου Ορθοδόξων και Αγγλικανών στον Καθεδρικό του Αγίου Δαβίδ στην Ουαλία. Το θέμα μας αναφέρεται στην Ιεραπολική Διακονία της Εκκλησίας μας στο σύγχρονο κόσμο. Συμμετέχουν εκπρόσωποι των Πατριαρχείων, του Οικουμενικού μας Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, Αλεξανδρείας, Αντιοχείας, Ιεροσολύμων, Σερβίας, Ρουμανίας, Βουλγαρίας, Γεωργίας και των Αυτοκεφάλων Εκκλησιών Κύπρου, Ελλάδος και Αλβανίας»!
 
Είμαστε ευγνώμονες στον Σεβασμιώτατο κ. Σεραφείμ και ευχόμαστε ολόψυχα καλή δύναμη και έμπνευση στον ίδιο, καθώς επίσης και καλή ευόδωση του έργου του Διαλόγου Ορθοδόξων - Αγγλικανών.
 

Πρωτοπρ. Αναστάσιος Δ. Σαλαπάτας

Anglican-Orthodox Dialogue 2025

 

Meeting of the International Commission for Anglican-Orthodox Theological Dialogue,

26 Sep- 3 Oct 2025

 

We welcome members of ICAOTD to St David's (in Wales, UK) for their meeting this week!
 
The Anglican Communion has long held ecumenical dialogues with other global church families. The dialogue with the Eastern Orthodox churches is one of the oldest. Each year, the Commission of about 12 Anglicans and 12 Orthodox - Bishops, Metropolitans, other senior clergy and theologians - meets for a week in various places around the world. Dean Sarah has been a member since 2015. The Commission is currently working on topics in the area of theological anthropology, and this year will reflect on how we understand Mission, and review a draft book on the history of the dialogue, to mark its half century.
 
More information is available at
https://www.anglicancommunion.org/ecumenism/ecumenical-dialogues/orthodox.aspx 
 
While most of their time will be spent in meetings at Tŷ'r Pererin, the Commission will also join in the usual rhythm of Cathedral worship, and there will be some special services, including two led by the Orthodox members, according to their own tradition. Everyone is welcome to attend these, as well as always being welcome at all our regular services. The special services are:
 
• Sunday 28 September, 11am - Holy Eucharist, with Bishop Dorrien presiding, and as preacher Bishop Michael Lewis, the Anglican Co-Chair of the Dialogue (retired Bishop of Cyprus and the Gulf, and also formerly Presiding Bishop of the Episcopal Church of Jerusalem and the Middle East).
 
• Monday 29 September, 6pm - Vespers, which the Orthodox delegates will lead.
 
• Wednesday 1 October, 8am - Divine Liturgy (i.e. Holy Eucharist), led by the Orthodox delegation, with Metropolitan Athenagoras of Belgium, the Orthodox Co-Chair, presiding. Only Orthodox may receive the Eucharist, but all are invited to share the 'Antidoron', bread blessed (but not consecrated), at the end of the service. This service will be about 90 minutes long.
 
In addition, there will be a reception hosted by the Cathedral after the special 4pm Choral Evensong on Sunday afternoon, 28 September, for the Eve of Michaelmas, and everyone is warmly invited to join us then for a fuller opportunity to chat with our visitors.
 
NOTE: The above information was taken from St. David’s Cathedral web side.

Βυζαντινή Μουσική στο Κάρδιφ

 
Στο Κάρδιφ της Ουαλίας υπάρχει από το 1873 μια ακμάζουσα Ελληνορθόδοξη Κοινότητα, αφιερωμένη στον Προστάτη των Ναυτικών, τον θαυματουργό Άγιο Νικόλαο.
 

Εκεί λειτουργούν Ελληνορθόδοξη Εκκλησία, Ελληνικό Σχολείο, διάφοροι πατριωτικοί και κοινωνικοί Σύλλογοι, ενώ τελευταία επανιδρύθηκε και Ελληνικό Προξενείο.
 
Τα τελευταία χρόνια λειτουργεί με μεγάλη επιτυχία και Σχολή Βυζαντινής Μουσικής, η οποία είναι Παράρτημα της Κεντρικής Σχολής Βυζαντινής Μουσικής της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Θυατείρων και Μ.Β.
 
Την Κεντρική Σχολή διευθύνει για μακρά σειρά ετών ο Πρωτοπρ. Ιωσήφ Παλιούρας, ενώ το Παράρτημα του Κάρδιφ διευθύνει και διδάσκει ο Δρ. Δημήτριος Σαλαπάτας.
 
Πολλοί ενδιαφερόμενοι και αφοσιωμένοι σπουδαστές παρακολουθούν με επιμέλεια και αγάπη τα Μαθήματα Βυζαντινής Μουσικής στο Κάρδιφ και στις πρόσφατες εξετάσεις αρίστευσαν όλοι.
 
Τα Μαθήματα θα αρχίσουν και πάλι τον Σεπτέμβριο, σύμφωνα με την αφίσα της παρούσας ανάρτησης!

Επ. Πρόξενος της Ελλάδας στην Ουαλία

 

Appointed Honorary Consul of Greece in Wales

 

Η Ελληνική Δημοκρατία αποφάσισε μετά από πολλές δεκαετίες να διορίσει εκ νέου Επίτιμο Πρόξενο στην Ουαλία, με έδρα το Κάρδιφ. Ο προηγούμενος Επίτιμος Πρόξενος ήταν ο Αντώνιος Καλλίνικος, που ολοκλήρωσε τη θητεία του το 1986. Έκτοτε η θέση έμενε κενή.
 
Ο νέος Πρόξενος είναι ο Κωνσταντίνος Γρηγοράτος, ο οποίος δήλωσε:
 
«Είναι επίσημο! Ταπεινός και τιμή μου να ορκιστώ στις 30 Απριλίου 2025 ως Επίτιμος Πρόξενος της Ελλάδας στην Ουαλία στην Ελληνική Πρεσβεία στο Λονδίνο από τον Εξοχότατο κ. Γιάννη Τσαούση, Πρέσβη της Ελλάδας στο Ηνωμένο Βασίλειο, παρουσία του κ. Χρήστου Γούλα, Γενικού Προξένου της Ελλάδας στην Λονδίνο, και με την οικογένειά μου στο πλευρό μου.
 
Με έντονο αίσθημα καθήκοντος, δεσμεύομαι να προωθήσω ισχυρές και ουσιαστικές εκπαιδευτικές, επιστημονικές, πολιτιστικές, εμπορικές και οικονομικές σχέσεις Ελλάδας-Ουαλίας, ενώ παράλληλα υπηρετώ την Eλληνική Κοινότητα και προστατεύω τα συμφέροντα της Ελλάδας και των πολιτών της που ταξιδεύουν ή διαμένουν στην Ουαλία».
 
Από την ιστορική Ελληνορθόδοξη Κοινότητα Αγίου Νικολάου στο Κάρδιφ εξεδόθη η παρακάτω ανακοίνωση:
 
«We extend our heartfelt congratulations to our parishioner, Konstantinos Grigoratos, on his appointment as the Honorary Consul of Greece in Wales. Konstantinos has served our community with distinction as the former President of the Greek School.
 
May God bless and guide you in your new role Konstantine»!

Μεταφέρουμε κι εμείς και τα δικά μας θερμότατα συγχαρητήρια και τις εγκαρδιότατες ευχές και προσευχές μας για ευόδωση του ευθυνοφόρου έργου που αναλαμβάνει ο νέος μας Πρόξενος στο Κάρδιφ, ευελπιστώντας να έχουμε σύντομα μια διαπροσωπική συνάντηση μαζί του.

Βυζαντινή Μουσική στο Κάρδιφ

 
Η ιστορική Ελληνορθόδοξη Κοινότητα Αγίου Νικολάου (ίδρυση: 1873), που έχει έδρα το Κάρδιφ, την πρωτεύουσα του Πριγκιπάτου της Ουαλίας, οργανώνει επίσημα Μαθήματα Βυζαντινής Μουσικής και Εκκλησιαστικής Ψαλμωδίας.
 

Τα Μαθήματα, τα οποία θα προσφέρονται δωρεάν προς τους μαθητές, θα διδάσκονται στην εκκλησία, από τα τέλη Φεβρουαρίου 2024. Θα διδάσκει ο Δρ. Δημήτρης Σαλαπάτας, έμπειρος και διπλωματούχος Καθηγητής Βυζαντινής Μουσικής.

150 χρόνια Ελληνισμός στο Κάρδιφ

 
Μια σημαντική επέτειο εορτάζει φέτος (2023) η ιστορική Ελληνορθόδοξη Κοινότητα Αγίου Νικολάου στο Κάρδιφ της Ουαλίας. Είναι τα 150 χρόνια από την ίδρυσή της.
 

Με αφορμή το γεγονός αυτό, ο παρών ιστολόγος (ο οποίος διακόνησε την Κοινότητα Αγ. Νικολάου κατά τα χρόνια 1987-1993) συνέγραψε, εξέδωσε και κυκλοφόρησε ένα βιβλίο για να τιμήσει την επέτειο αυτή και να αναδείξει τα ιστορικά πρόσωπα που διαδραμάτησαν σημαντικό ρόλο στην πορεία της Κοινότητας.
 
Το βιβλίο αποτελείται από 40 σελίδες και η ύλη του διαιρείται σε τρία μέρη:
 
-         Προλεγόμενα
 
-         Η Ελληνορθόδοξη Κοινότητα Αγίου Νικολάου Κάρδιφ & Νότιας Ουαλίας, 1873-2023
 
-         Αρχιμ. Γεννάδιος Θέμελης
 
Το εν λόγω πόνημα αφιερώνεται από τον συγγραφέα:
 
Εις μνήμην, Αρχιμ. Γενναδίου Θέμελη του Καλυμνίου, του μοναδικού Ελληνορθοδόξου κληρικού που διακόνησε, εκοιμήθη και ετάφη στο Κάρδιφ
 
Το κείμενο του βιβλίου διανθίζεται από ωραίες ιστορικές φωτογραφίες.
 
Κι όπως ορθά αναφέρεται στα Προλεγόμενα του βιβλίου:
 
Αυτή η επέτειος επισημαίνει την εξαιρετική ιστορική αλήθεια πως η εν λόγω Κοινότητα απλώνει τη ζωή και δράση της στους τρεις τελευταίους αιώνες, τον 19ο, τον 20ο και τον 21ο. Αυτό από μόνο του είναι ένα ιδιαίτερο στοιχείο χρονικής διάρκειας, που ελάχιστες Κοινότητες Ελλήνων της Διασποράς μπορούν να διεκδικήσουν.

Πρόσωπο καράβι

 

The face of a Merchant Seafarer Lost to the Sea

 
Το Merchant Seaman's Memorial είναι ένα βραβευμένο γλυπτό, που συνδυάζει ένα ανθρώπινο κεφάλι που κοιμάται και το κύτος ενός πλοίου. Το γλυπτό βρίσκεται μπροστά από το Κοινοβούλιο της Ουαλίας στον κόλπο του Κάρντιφ. Κατασκευάστηκε χρησιμοποιώντας την παραδοσιακή ναυπηγική τεχνική της καθήλωσης μεταλλικών πλακών μαζί.
 

Το μνημείο τοποθετείται σε ένα κυκλικό μωσαϊκό που δημιουργήθηκε το 1997 από τη Louise Shenstone και τον Adrian Butler. Γύρω από την άκρη του μωσαϊκού είναι χαραγμένες οι λέξεις:
 

ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΝΑΥΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ ΑΠΟ ΤΑ ΛΙΜΑΝΙΑ ΤΟΥ ΜΠΑΡΥ ΠΕΝΑΡΘ ΚΑΡΝΤΙΦ ΠΟΥ ΠΕΘΑΝΑΝ ΣΕ ΚΑΙΡΟ ΠΟΛΕΜΟΥ

 
Το εν λόγω έργο ανατέθηκε το 1994, από το Cardiff Bay Arts Trust, το Cardiff Bay Development Corporation, την Επιτροπή Μνημείων του Εμπορικού Ναυτικού και το Συμβούλιο της Κομητείας του Κάρντιφ, στον γλύπτη Brian Fell, του οποίου ο πατέρας ήταν ναυτικός.

Ελληνικό αλφάβητο στην Ουαλία

Το Κάρδιφ είναι η πρωτεύουσα πόλη του Πριγκηπάτου της Ουαλίας. Στο πανέμορφο Κάστρο του, που διατηρείται σε θαυμάσια κατάσταση, και συγκεκριμένα στη Βιβλιοθήκη του, που είναι αρκετά μεγάλη, βρίσκουμε κάτι που έχει ελληνικό ενδιαφέρον.
 

Είναι αλήθεια βέβαια πως όλο το Κάστρο είναι γεμάτο από ελληνικά -μυθολογικά και ιστορικά- στοιχεία και παραστάσεις, μικρές και μεγάλες, που δείχνουν το ενδιαφέρον και την πολυμάθεια του ιδιοκτήτη, Μαρκήσιου του Μπιουτ.
 

Ειδικά στη Βιβλιοθήκη όμως, που ξεκίνησε να κατασκευάζεται το 1873 από τον Βικτωριανό Αρχιτέκτονα William Burges, βλέπουμε και θαυμάζουμε την απεικόνιση του ελληνικού αλφαβήτου, ως πρώτου και σημαντικότερου μιας σειράς αρχαίων αλφαβήτων (τα άλλα τέσσερα είναι: Ασσυριανό, Εβραϊκό, Αιγυπτιακό και Κελτικό).

Ιπτάμενες Φιγούρες

 
Ένα περίφημο γλυπτό, με την επωνυμία «Ιπτάμενες Φιγούρες», βρίσκεται τοποθετημένο στην είσοδο της πόλης Swansea (Quay Parade, SA1 1SR), στη Δυτική Ουαλία.
 

Είναι έργο του καλλιτέχνη David Backhouse και δημιουργήθηκε στα 1988. Τοποθετήθηκε δε την ερχόμενη χρονιά στη θέση που βρίσκεται σήμερα από τη Δήμαρχο κα L.J. Aldron.
 

Η εν λόγω γλυπτή σύνθεση παρουσιάζει έναν άνδρα και μια γυναίκα, που συγχωνεύονται για να δημιουργήσουν μια εικόνα ενός ιπτάμενου μανδύα.
 

Το όμορφο αυτό έργο τέχνης έχει σκοπό να περιγράψει με εικονικό και δυναμικό τρόπο την αίσθηση της κίνησης. Υποδηλώνει δε και την πλώρη του σκάφους.
 

Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό ότι η σύνθεση αυτή είναι συγκεκριμένα τοποθετημένη σε μια όχθη του ποταμού Tawe και παραπέμπει φυσικά και στην ορμητική κίνηση του ύδατος.

Στην πόλη Tenby της Ουαλίας

 
Πρόσφατα ο Δημήτρης και η Παυλίνα επισκέφθηκαν την πόλη Tenby στη Δυτική Ουαλία και μας έστειλαν πανέμορφες φωτογραφίες.
 

Η πόλη αυτή είναι ίσως η πιο εμβληματική και πιο πολυσύχναστη παραθαλάσσια πόλη στην Ουαλία.
 

Είναι βουτηγμένο στην αρχαία ιστορία και περιτριγυρισμένη από έναν επιβλητικό μεσαιωνικό πέτρινο τοίχο.
 

Η Tenby έχει δει πολλές αλλαγές στο πέρασμα του χρόνου, αλλά βρίσκεται στον χάρτη αναψυχής για περισσότερα από 200 χρόνια.
 

Υπάρχουν πολλά καταστήματα στην πόλη, που ειδικεύονται σε προϊόντα τοπικής παραγωγής και πολλά αξιοθέατα, όπως εκδρομές με βάρκα, πάρκα άγριας φύσης, γκολφ και πολλές βόλτες στις γύρω περιοχές στις πολλές όμορφες παραλίες και το περίφημο παράκτιο μονοπάτι Pembrokeshire.
 

Όταν επισκέπτεστε την πόλη Tenby, θα ανακαλύψει έναν λαβύρινθο από στενά δρομάκια.
 

Οι δρόμοι πεζοδρομούνται κατά τη διάρκεια της ημέρας το καλοκαίρι, όταν τα μπαρ και τα εστιατόρια στήνουν υπαίθρια καθίσματα.
 

Υπάρχουν πολλά συναρπαστικά και ιδιόμορφα καταστήματα. Είναι σίγουρα μια πόλη που πρέπει κανείς να την επισκεφθεί.