Ο Ροκάς, ο γκουρού και ο Σταυρός

 
Ένας 19χρονος Ελληνοαυστραλός ροκάς, με άλλους φίλους του είχε φτιάξει στη δεκαετία του ’60 το μουσικό συγκρότημα Φλάις (The Flies), που σύντομα έγινε διάσημο, όπως οι Μπητλς και οι Ρόλινγκ Στόουνς. Δήλωνε αντιδραστικός, μαρξιστής, άθεος. Ήταν της μόδας τότε τα μέλη των ροκ συγκροτημάτων να επισκέπτονται την Ινδία. Να συμβουλεύονται και να καθοδηγούνται από τους γκουρού, τους «σοφούς» δασκάλους της μαγείας και του αποκρυφισμού. Ο νεαρός ροκάς δεν αποτέλεσε εξαίρεση.
 

Σ’ ένα τέτοιο ταξίδι λοιπόν οι επισκέπτες περνούσαν με τη σειρά να πάρουν την «ευλογία» του γκουρού. Εκείνος έβαζε το χέρι του στο κεφάλι του καθενός λέγοντας: «Σου μεταδίδω γνώση». Όταν έφτασε στον νεαρό, σταμάτησε. «Βγάλε τον Σταυρό σου», του λέει (Ήταν της μόδας επίσης τότε οι νεαροί ροκάδες να φοράνε Σταυρό. Απλώς για στολίδι, όχι από πίστη).
 
Ο νεαρός εξεπλάγη από την προτροπή του γκουρού και τον ρώτησε: «Γιατί;» «Δεν μπορώ να σου μεταδώσω γνώση!» απάντησε ο «μεγάλος» δάσκαλος. «Λοιπόν, θα τον βγάλεις;» «Όχι!» απάντησε ο νεαρός και αμέσως, συγκλονισμένος απ’ το γεγονός, τα μάζεψε και έφυγε γεμάτος ερωτήματα: Γιατί έχανε τη δύναμή του ο μάγος γκουρού μπροστά στον Σταυρό; Τί είναι επιτέλους ο Σταυρός;
 

«Άρχισα να διαβάζω με πάθος το Ευαγγέλιο, λέει ο νεαρός. Και έτσι ανακάλυψα την πίστη στον Χριστό. Τα παράτησα όλα. Έγινα Ορθόδοξος Χριστιανός. Έκανα θεολογικές σπουδές και αφιέρωσα τη ζωή μου στον Χριστό». Ο διάσημος ροκάς έγινε μοναχός και κληρικός της Εκκλησίας. Διακόνησε για 20 χρόνια ιεραπόστολος στην Αφρική και μάλιστα στην τραγική Σιέρα Λεόνε. Πάλεψε με αυταπάρνηση για τους εξαθλιωμένους ανθρώπους μέσα στην απόλυτη φτώχεια και τον φοβερό ιό Έμπολα.
 
«Εδώ είναι η πραγματική δυστυχία, λέει. Δεν υπάρχει ηλεκτρικό ρεύμα, ούτε καθαρό πόσιμο νερό. Μόλις 28 στα 100 παιδιά καταφέρνουν να φτάσουν στην ηλικία των πέντε ετών». Αποκλήθηκε «ο άγιος της Αφρικής». Είναι ο επίσκοπος Νικοπόλεως Θεμιστοκλής Αδαμόπουλος, ζει σήμερα, δεν μιλάμε για μυθικό, ανύπαρκτο πρόσωπο. Η μοναδική ιστορία του κίνησε ακόμα και το ενδιαφέρον του Χόλυγουντ, που σχεδιάζει να κάνει ταινία τη ζωή του.
 
Αν ένας άθρησκος ροκάς, φορώντας από μόδα τον Σταυρό, γνώρισε τη συντριπτική δύναμή του, τί θα γίνει αν φοράμε και κάνουμε τον Σταυρό μας με ακλόνητη εμπιστοσύνη στον Χριστό;
 
Πόσο στ’ αλήθεια αδικούμε τον εαυτό μας, αφήνοντας ένα τέτοιο υπερόπλο στην άκρη!

Διεθνής Ημέρα Νέλσον Μαντέλα

 
Με αφορμή τη Διεθνή Ημέρα Νέλσον Μαντέλα, η οποία τιμάται κάθε χρόνο στις 18 Ιουλίου, ημέρα γενεθλίων του εμβληματικού ηγέτη της Νότιας Αφρικής, ως παγκόσμια υπενθύμιση της δύναμης που μπορεί να ασκήσει ένα άτομο στην υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της δημοκρατίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης, παραθέτουμε παρακάτω μια συγκλονιστική ιστορία, που ο ίδιος διηγείται και η οποία δείχνει πραγματικά το ήθος του ανδρός:
 

Αφού έγινα Πρόεδρος, ζήτησα από κάποια μέλη της σωματοφυλακής  μου να πάμε βόλτα στην πόλη...
 
Μετά την βόλτα πήγαμε για μεσημεριανό σε εστιατόριο. Καθόμασταν σε ένα από τα κεντρικότερα σημεία, και ο καθένας μας αποφάσισε  τι θέλει.
 
Μετά από λίγη αναμονή, εμφανίστηκε ο σερβιτόρος που έφερε τα μενού μας. Εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησα ότι στο τραπέζι που ήταν ακριβώς μπροστά από το δικό μας υπήρχε ένας μοναχικός άνθρωπος που περίμενε να τον σερβίρουν.
 
Όταν εξυπηρετήθηκε, είπα σε έναν από τους στρατιώτες μου: πήγαινε να ζητήσεις από αυτόν τον άντρα να έρθει μαζί μας.
 
Ο στρατιώτης πήγε και μετέφερε την πρόσκληση μου.
 
Ο άνθρωπος στάθηκε όρθιος, πήρε το πιάτο και κάθισε δίπλα μου.
 
Ενώ έτρωγε, τα χέρια του έτρεμαν  συνεχώς και δεν σήκωνε το κεφάλι του από το φαγητό.
 
Όταν τελειώσαμε, με χαιρέτησε χωρίς καν να με κοιτάξει, ...του έσφιξα το χέρι και απομακρύνθηκε!
 
Ο στρατιώτης μου είπε:
 
- Κύριε, αυτός ο άνθρωπος πρέπει να είναι πολύ άρρωστος. Παρατήρησα  τα χέρια του, δεν σταμάτησαν να τρέμουν ενώ έτρωγε.
 
- Καθόλου! Ο λόγος για το τρέμουλό του είναι άλλος - απάντησα...
 
Με κοίταξαν περίεργα και τους είπα:
 
- Αυτός ο άνθρωπος ήταν ο φύλακας της φυλακής που ήμουν κλειδωμένος μέσα. Συχνά, μετά τα βασανιστήρια που μου έγιναν, ούρλιαζα και έκλαιγα για νερό. Εκείνος, ήρθε να με ταπεινώσει, γέλασε μαζί μου και αντί να μου δώσει νερό κατούρησε στο κεφάλι μου...
 
Δεν ήταν άρρωστος, φοβήθηκε τώρα που είμαι πρόεδρος της Νότιας Αφρικής, μήπως θα τον έστελνα φυλακή και θα έκανα το ίδιο πράγμα που έκανε μαζί μου, βασανίζοντάς τον  και  ταπεινώνοντάς τον.
 
Αλλά δεν είμαι εγώ έτσι. Αυτή η συμπεριφορά δεν είναι μέρος του χαρακτήρα μου, ούτε της ηθικής μου.
 
Μυαλά που ζητούν εκδίκηση καταστρέφουν τα κράτη, ενώ εκείνα που ζητούν συμφιλίωση χτίζουν Έθνη.

Ελληνικές πόλεις στο Δέλτα του Νείλου

 
Ο Νείλος διασχίζει την Αίγυπτο και έχει σημαντική πολιτιστική και ιστορική αξία για τη χώρα. Στην περιοχή του Δέλτα του Νείλου, υπάρχουν αρκετές πόλεις με ελληνικές ρίζες ή που είχαν ελληνική επιρροή, ειδικά κατά την ελληνιστική περίοδο και αργότερα. Η πλέον γνωστή και σημαντική από αυτές τις πόλεις είναι:
 

Η Αλεξάνδρεια: Η πιο διάσημη ελληνική πόλη στην Αίγυπτο, που ιδρύθηκε από τον Μέγα Αλέξανδρο το 331 π.Χ. Αποτελούσε το κέντρο του ελληνιστικού κόσμου και για πολλούς αιώνες ήταν η πρωτεύουσα της Αιγύπτου. Η Αλεξάνδρεια φιλοξενούσε τη βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας και τον φάρο, τα οποία θεωρούνταν από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου.
 
Η ελληνική επιρροή στη περιοχή του Δέλτα του Νείλου ήταν αρκετά έντονη και για πολλούς αιώνες, οι Έλληνες κυριάρχησαν πολιτικά, οικονομικά και πολιτιστικά στην Αίγυπτο.
 
Κι ας μην ξεχνάμε και τους περι τις 200 χιλιάδες Έλληνες Αιγυπτιώτες, που κατοικούσαν και διέπρεπαν μέχρι και τον 20ο αιώνα στην Αίγυπτο.

Patriarchate of Alexandria and Mission

 
You are invited to our upcoming webinar which is taking place tomorrow - Wednesday 22nd January at 18.30. Please find the information below. We hope you will join us. The link for the webinar is below:
 

We are so honoured to have yet again prestigious speakers, we hope you can all join us.
 
To join the video meeting, click this link: https://meet.google.com/htz-vnqn-gyz
 
If you have missed any of our previous webinars, you can see them all here:
St George Greek Orthodox Community Kingston | England (stgeorgecommunity.co.uk)
 
Kind regards
Sophia Marcou
Community Board Secretary
St Georges Greek Church

Ο Αλέξιος Γεννάρης μιλάει...

 

...για την Ελληνορθόδοξη Ιεραποστολή στη Σιέρρα Λεόνε!

 
Μέσα στο πλαίσιο της διαδικτυακής Ορθόδοξης Κατήχησης, η οποία λειτουργεί με γνώμονα τη μαθητεία των υποψηφίων να γίνουν μέλη της Αγίας Εκκλησίας μας, αλλά και εκείνων των Ορθοδόξων που επιθυμούν να εμβαθύνουν τις γνώσεις τους στην Ορθόδοξη διδασκαλία, πρόκειται να δοθεί προσεχώς ομιλία για την Ελληνορθόδοξη Ιεραποστολή στη Σιέρρα Λεόνε. Σχετικές πληροφορίες στην αφίσα της παρούσας ανάρτησης.
 

Την ομιλία θα δώσει ο εξαίρετος Ομογενής Αλέξιος Γεννάρης, ο οποίος για μακρά σειρά ετών ασκεί -με υπομονή, με θάρρος και με μεγάλη αφοσίωση- το σπουδαίο έργο της Ιεραποστολής στη Σιέρρα Λεόνε, με την υποστήριξη της φιλάδελφης Ομογένειάς μας στο Ηνωμένο Βασίλειο, ανακουφίζοντας έτσι πρακτικά και ηθικά τους εν ανάγκη ευρισκομένους ομοδόξους μας που κατοικούν στην περιοχή εκείνη. Αξίζει οπωσδήποτε να τον παρακολουθήσουμε.

Ιεραποστολικό

 
Το ΜΙΣΟΣ έχει πέντε γράμματα
Έτσι και η ΑΓΑΠΗ

Η ΕΧΘΡΑ έχει πέντε γράμματα
Έτσι και η ΦΙΛΙΑ
 
Τα ΨΕΜΑΤΑ έχουν επτά γράμματα
Έτσι και η ΑΛΗΘΕΙΑ
 
Η ΑΠΟΤΥΧΙΑ έχει οκτώ γράμματα
Το ίδιο και η ΕΠΙΤΥΧΊΑ
 
Η ΛΥΠΗ έχει τέσσερα γράμματα
Το ίδιο και η ΧΑΡΑ
 
Ο ΦΟΒΟΣ έχει πέντε γράμματα
Το ίδιο και η ΠΙΣΤΗ
 
Έχεις πάντα επιλογή... Διάλεξε το καλύτερο...
 
Από ''Ιεραποστολή στην Επισκοπή Τολιάρας και Νοτίου Μαδαγασκάρης''

Κλεοπάτρα και Μακεδονία

 
Ο παππούς της Κλεοπάτρας Ζ' ήταν ο Πτολεμαίος Θ' Σωτήρ, βασιλιάς της δυναστείας των Πτολεμαίων στην Αίγυπτο. Οι Πτολεμαίοι ήταν μακεδονικής ελληνικής καταγωγής, κατάγονται από τον Πτολεμαίο Α' Σωτήρ, έναν από τους στρατηγούς του Μεγάλου Αλεξάνδρου που έγινε ηγεμόνας της Αιγύπτου μετά το θάνατο του Αλεξάνδρου το 323 π.Χ.
 

Η δυναστεία των Πτολεμαίων κυβέρνησε την Αίγυπτο για σχεδόν τρεις αιώνες, συνδυάζοντας τον ελληνικό και τον αιγυπτιακό πολιτισμό. Η οικογένεια της Κλεοπάτρας, λοιπόν, είχε τις ρίζες της στη Μακεδονία, στην Ελλάδα, πριν ιδρύσει μια δυναστεία στην Αίγυπτο.

Αμάθεια και φανατισμός

 
Ο χαλίφης Ομάρ, όταν το 642 μ.Χ. κατέλαβε την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, διέταξε κατά την παράδοση να κάψουν ό,τι έμεινε από την περίφημη βιβλιοθήκη της εποχής του Πτολεμαίου.
 

Λέγεται μάλιστα πως είπε τα εξής:
 
-         Αυτά τα βιβλία πρέπει να καούν. Διότι, ή είναι σύμφωνα με το κοράνιο, οπότε είναι άχρηστα, ή είναι αντίθετα προς αυτό, οπότε είναι βλαβερά.
 
Φοβερό πράγμα τελικά η άγνοια και αιτία πολλών κακών, όταν μάλιστα συνοδεύεται και από τον φανατισμό.

Ο ΑρχΆγγελος της Σιέρα Λεόνε

 
Έχει και η Οροσειρά των Λεόντων τον δικό της ΑρχΆγγελο. Είναι ο αγαπημένος φίλος και πρωτοπόρος στον τομέα της φιλανθρωπίας Αλέξιος Γεννάρης, Ομογενής που κατοικεί στο Λονδίνο, αλλά η καρδιά του χτυπάει δυνατά στην ήπειρο των έγχρωμων αγγέλων.
 

Ο Αλέξιος, ένας φύσει αξιοπρεπέστατος Άνθρωπος, με μεγαλείο ψυχής και πνεύμα γνήσιας προσφοράς προς τον εν ανάγκη ευρισκόμενο συνάνθρωπο, έχει αφιερώσει τα τελευταία χρόνια τον ελεύθερο χρόνο και την ευγενική του διάθεση -μεταξύ των άλλων εθελοντικών δραστηριοτήτων του και- στους αδελφούς ομοδόξους της Σιέρα Λεόνε. Του αξίζουν θερμότατα συγχαρητήρια, αλλά και το έμπρακτο ενδιαφέρον και η υποστήριξη όλων μας, έτσι ώστε να ευδοκιμήσει το ιστορικό ιεραποστολικό έργο του.

Ιεραποστολή στην Αφρική

  

ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ - ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΚΑΙ ΣΚΕΨΕΙΣ

 

Αγαπημένοι φίλοι της Κοινότητάς  μας,

 

Μαζευτήκαμε σήμερα εδώ για να σας περιγράψω μια όμορφη εμπειρία που είχα στην Ορθόδοξη Ιεραποστολή στη χώρα Ουγκάντα της Αφρικής. Το ταξίδι αυτό πραγματοποιήθηκε πριν από 12 περίπου χρόνια και θα ήταν αυτονόητο να να μην έχω πολύ καθαρές μνήμες για να μοιραστώ. Εδώ όμως συμβαίνει κάτι το παράδοξο. Η μνήμη είναι πολύ καθαρή, τα διδάγματα πάντα επίκαιρα και οι αισθήσεις ζωντανές. Επίσης δεν θα είχα το σθένος να σας μιλήσω σήμερα αν δεν ήμουν πεπεισμένη πως η σημερινή ομιλία θα μας μεταφέρει κάπου αλλού και θα μας γεμίσει με σκέψεις θεϊκής δοξολογίας. Σκέψεις που έχουμε ανάγκη να κάνουμε για να μας δίνουν ελπίδα και προσμονή. Ανάγκη για να κατεβάσουμε λίγο τον ουρανό στη γη ή να ανεβάσουμε τη γη στον ουρανό.

 

Σήμερα μιλάμε για ιεραποστολή εδώ στην ενορία των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου του Bristol, με τον Απ. Παύλο να είναι ο Απόστολος των εθνών, ενώ μετά την ομολογία του Απ. Πέτρου ότι ο Χριστός είναι «ο Υιός του Θεού του ζώντος» (Ματθ.16:17) o Κύριος εξετίμησε αυτή την ομολογία, και τον διαβεβαίωσε πως πάνω σε αυτή την ομολογία πίστεως «οικοδομήσω μου την Εκκλησίαν» (Ματθ.16,18).

 

Ας μιλήσουμε όμως πρώτα για το πως ξεκίνησε όλο αυτό.

 

Η κάθε διακονία που επιτελείται από τα μέλη της εκκλησίας μας, από την πιο μικρή μέχρι και την πιο σπουδαία είναι αποτέλεσμα του πυρός του θείου πόθου. Αυτό το πυρ που ο ίδιος ο Κύριος έβαλε στη γη με τον εχρομό Του, ή διαφορετικά θα λέγαμε πως είναι η έκχυση του ελέους του Θεού ως αντανάκλαση στην ψυχή του ανθρώπου. Από αυτή την πνευματική φλόγα που δεν σβήνει ποτέ αποκτήθηκαν οι Θείες αλήθειες και εμπνεύστηκαν  άνθρωποι να κάνουν έργα με σκοπό τον αγιασμό και την κατεύθυνση της ανθρωπότητας στην οδό της σωτηρίας της. Πολλές φορές όλοι μας ακούγοντας ιεραποστολικά νέα αισθανόμαστε αυτόν τον πόθο, κάπου βαθιά μέσα μας θα θέλαμε να είμασταν συμμέτοχοι μιας τέτοιας διακονίας, ή σπεύδουμε να ενισχύσουμε με συνδρομές, φανερά ή κρυφά. Αυτό είναι απότέλεσμα αυτού του πυρός του θείου πόθου.

 

Ας μιλήσουμε τώρα όμως για την αφορμή αυτού του ταξιδιού και όχι για την αιτία...

 

Αφορμή για την επίσκεψη σε αυτή την ορθόδοξη ιεραποστολή στην χώρα αυτή στάθηκε μια εκπομπή που η αδερφή μου παρακολούθησε κάποιο απόγευμα στην ελληνική τηλεόραση και μου εξέφρασε την επιθυμία της να επισκευτεί το μέρος αυτό και να δει την ιεραποστολή από κοντά εκείνο το καλοκαίρι. Αμέσως έσπευσα να δώ και εγώ την εκπομπή και μου γεννήθηκε η ίδια επιθυμία. Στην εκπομπή αυτή ομιλητής ήταν ο πατέρας Ιωάννης Kibuuka που από το 1997 διακονεί στην Ιεραποστολή της Ουγκάντας και είναι αρχιερατικός επίτροπος σε μια περιφέρεια (Luwero-Nakasongola). Γεννήθηκε στην Ουγκάντα, σπούδασε στη Θεσσαλονίκη, όπου συνδέθηκε με την Αδελφότητα της Ορθοδόξου εξωτερικής ιεραποστολής της Θεσσαλονίκης που ιδρύθηκε το 1963 από τον μεγάλο πρωτοπόρο της ιεραποστολής στους ιθαγενείς αφρικανούς αδελφούς μας π. Χρυσόστομο Παπασαραντόπουλο. Ο ιεραπόστολος αυτός όταν είχε επισκευθεί την χώρα την δεκαετία του ’60 έγραψε σε πνευματικούς του φίλους: «Βοηθήστε με. Ο κόσμος εδώ διψά για την Ορθοδοξία, για τον Χριστό και συγχρόνως πεινά».

 

Η Ουγκάντα είναι ένα κράτος της Κέντρο-Ανατολικής Αφρικής, πάνω στον Ισημερινό με πληθυσμό περίπου 30.000.000 εκατ. κατοίκους. Πρωτεύουσα του κράτους είναι η Καμπάλα, με σχεδόν 1.000.000 κάτοικοι.

 

Είναι μια φτωχή χώρα, αντιμετωπίζει σοβαρά οικονομικά προβλήματα λόγω των εμφύλιων συγκρούσεων και ο μέσος όρος ζωής των κατοίκων είναι χαμηλός (43 χρόνια για τους άνδρες και 45 για τις γυναίκες), ενώ το 51% του πληθυσμού έχει ηλικία μέχρι 14 ετών.

 

Οι συνθήκες υγιεινής είναι γενικά άσχημες. Ο πληθυσμός υποφέρει κατά καιρούς από ελονοσία και διάφορα εντερικά και αφροδίσια νοσήματα. Κατέχει την τρίτη θέση σε παγκόσμια κλίμακα σε αριθμό φορέων AIDS, μετά τις Η.Π.Α. και τη Βραζιλία,  ενώ μόλις το 20% των κατοίκων έχει πρόσβαση σε καθαρό πόσιμο νερό.

 

Το 2000 το 37% του συνολικού πληθυσμού ήταν αγράμματοι και μόνο το 44% των παιδιών φοιτούσαν σε σχολείο.

 

Η Ουγκάντα υπήρξε βρετανική αποικία και απέκτησε την ανεξαρτησία της το 1962. Οι κάτοικοί της έζησαν ένα σκληρό και αιματηρό δικτατορικό καθεστώς, μια εποχή κτηνωδίας, την περίοδο 1971-78, όταν ο ταγματάρχης Ίντι Αμίν Νταντά πήρε την εξουσία με στρατιωτικό πραξικόπημα. Από τότε άλλα δύο πραξικοπήματα έχουν πραγματοποιηθεί με αποτέλεσμα η πολιτική κατάσταση της χώρας να είναι έκρυθμη και οι συγκρούσεις και εμφύλιες διαμάχες πολλές.

 

Η παρουσία της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην χώρα αυτή γίνεται τα τελευταία χρόνια όλο και πιο αισθητή. Η Ιερά Μητρόπολη Καμπάλας και πάσης Ουγκάντας ανήκει στο Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο της Αλεξάνδρειας.

 

Το έργο της ιεραποστολής είναι δύσκολο γιατί η χώρα αυτή μαστίζεται από εμφυλίους και έχει πολλά οικονομικά προβλήματα. Είναι από τις πιο φτωχές και ταλαιπωρημένες χώρες της Αφρικής. Οι ιδιαίτερες δυσκολίες καθιστούν και το έργο της ιεραποστολής πολύ σπουδαίο.

 

Η εκκλησία εκεί καλείται καταρχήν να αντιμετωπίσει την πείνα και την φτώχεια. Οι ιεραπόστολοι με την βοήθεια της Ορθόδοξης Ελληνικής Εκκλησίας αναλαμβάνουν την σίτιση παιδιών σε 100 ενορίες συνολικά σε όλη τη χώρα. Η βοήθεια της Ελλάδας, οικονομική και ηθική είναι πολύ σημαντική. Οι άνθρωποι όμως έχουν αρχίσει να καταλαβαίνουν ότι πρέπει να μάθουν μόνοι τους να αυτοσυντηρούνται και η εκπαίδευση πλέον οδεύει προς τα εκεί.

 

Η εκκλησία έχει επίσης να αντιμετωπίσει την ορφάνια, αποτέλεσμα των κακών συνθηκών διαβίωσης, των εμφυλίων και των ασθενειών, κυρίως του AIDS και της ελονοσίας. Δεκάδες χιλιάδες παιδιά είναι ορφανά και η Εκκλησία αναλαμβάνει την στέγασή τους. Η ανάγκη για την προστασία των ορφανών είναι πιο μεγάλη αν σκεφτείτε πως σε κάποιες περιοχές υπάρχουν ακόμα τελετές με παιδοθυσίες ως απόρροια των παλιών δοξασιών και θρησκειών! Πολλά παιδιά χωρίς γονείς και χωρίς κανέναν να τα φροντίζει γίνονται θύματα ανθρωποθυσίας.

 

Επίσης, έργα της ιεραποστολής είναι η δημιουργία σχολείων για τα χιλιάδες παιδιά που έχει υπό την εποπτεία της η Μητρόπολη, η πληρωμή των δασκάλων και των καθηγητών, η δημιουργία εκκλησιών και η υγειονομική περίθαλψη των παιδιών.

 

Οι ιεραπόστολοι προσπαθούν πολύ, το έργο τους είναι μεγάλο και δύσκολο και απαιτεί 24ωρη ενασχόληση με όλη τους την ψυχή.

 

Σκοπός του ταξιδιού μας σ’ αυτή τη χώρα ήταν να γνωριστούμε με τους νέους της, να ανταλλάξουμε απόψεις και ιδέες, να πάρουμε μια μικρή γεύση του τρόπου ζωής τους, να δούμε πώς βιώνουν την Ορθοδοξία και να προσφέρουμε μια μικρή βοήθεια. Μετά από 23 ώρες ταξίδι προσγειωθήκαμε σε έναν πολύχρωμο, πολύβουο, γεμάτο μουσική κόσμο! Τα μάτια μας δεν προλάβαιναν να συγκρατούν εικόνες γεμάτες έντονο πράσινο και κόκκινο! Τα αυτιά μας δεν προλάβαιναν να συγκρατούν λέξεις και μουσικές! Όλα ήταν τόσο διαφορετικά! Ήμασταν στην Αφρική!

 

9 Αυγούστου 3.00 μ.μ. άφιξη στο αεροδρόμιο του Εντέμπε, όπου μας περίμεναν ο πατέρας Ιωάννης Κιμπούκα και ο πατέρας Εμμανουήλ. Στις 4.00 μ.μ. άφιξη στην περιοχή της πρωτεύουσας Καμπάλα, όπου είναι και η έδρα της ιεραποστολής. Φιλοξενηθήκαμε στην ενορία του Αγ. Νικολάου. Η υποδοχή ήταν κάτι παραπάνω από θερμή. Άνθρωποι, χωρίς να μας έχουν δει ποτέ στη ζωή τους, έρχονταν να μας καλωσορίσουν, να μας σφίξουν το χέρι, να μας βοηθήσουν με τις αποσκευές. Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καμπάλας και έξαρχος πάσης Ουγκάντας Ιωνάς, που ήταν πνευματικός ηγέτης περισσοτέρων από 100,000 κατοίκων της Ουγκάντας, είχε πει σε κάποια παιδιά της Μητρόπολης  να είναι πάντα μαζί μας, κατά τη διάρκεια της παραμονής μας εκεί. Στην άφιξή μας επίσης βρήκαμε και δυο ακόμη Ελληνίδες, τη Μαρία και την Κατερίνα, που είχαν φτάσει εκεί λίγες μέρες πριν από εμάς, με στόχο να βοηθήσουν με τον δικό τους τρόπο. Την επόμενη μέρα γνωρίσαμε τον Μητροπολίτη Καμπάλας και πάσης Ουγκάντας Ιωνά και επισκευτήκαμε την ενορία Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στην Degeya. Αξίζει εδώ να αναφέρω κάποια σπουδαία λόγια του Σεβασμιώτατου σχετικά με την ιστορία της Ορθοδοξίας στη χώρα. Τα λόγια του είναι ανεξήτιλα στη μνήμη μου.

 

O Αρχιμανδρίτης Obatia και ο επίσκοπος Mukasa ήταν οι πρώτοι κατηχητές του προτεσταντικού δόγματος στην Ουγκάντα στις αρχές του 1900.  Ο Μητροπολίτης Ιωνάς μας είπε: Αυτοί οι δυο λοιπόν διάβασαν βιβλία για την ιστορία του Χριστιανισμού και ανακάλυψαν ότι οι Καθολικοί και οι Προτεστάντες βρίσκονται σε αντίθεση μεταξύ τους με τρόπο ακατάλληλο για τους αληθινούς Χριστιανούς. Άρχισαν να μελετούν διεξοδικά τη Βίβλο ελπίζοντας κάποτε να βρουν την αλήθεια, ο ένας από αυτούς ο Rebuen Mukasa (ή αλλιώς Σπάρτας), συνάντησε σε ένα λεξικό τη λέξη «Ορθοδοξία» και ενδιαφέρθηκε για τη σημασία της. Εκεί ονομαζόταν «αληθινή Εκκλησία, Μητέρα Εκκλησία». Έδειξε αυτό στους φίλους του και άρχισε να αναζητά περισσότερες πληροφορίες για την Ορθοδοξία.

 

Αυτό συνεχίστηκε μέχρι το έτος 1919. Άρχισαν να στέλνουν επιστολές σε όλο τον κόσμο με ερωτήσεις για την Ορθοδοξία. Ένας Αμερικανός πολίτης αφρικανικής καταγωγής, ονόματι George Alexander McGuire τους έστειλε κάποια βιβλιογραφία για την μη κανονική «Αφρικανική Ορθόδοξη Εκκλησία» του. Τότε ο Ρεμπουέν Μουκάσα και οι φίλοι του πείστηκαν τελικά να ιδρύσουν αυτή τη θρησκεία στην Αφρική.

 

Οι φίλοι δεν σταμάτησαν την αναζήτησή τους εδώ. Ο Ρεμπουέν Μουκάσα και οι υποστηρικτές του βρήκαν έναν ιερέα από το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, τον πατέρας Νικόδημο, που ταξίδεψε στην Αφρική και βάφτιζε. Ήρθε στην Ουγκάντα και έμεινε για περίπου 18 μήνες διδάσκοντας τον πατέρα Μουκάσα, τον Ειρηναίο (Μαγκίμπη), τον Θεόδωρο (Νανκιάμα) και τους φίλους του στην Ορθόδοξη Πίστη. Ήταν στις αρχές της δεκαετίας του 1930. Τους συμβούλεψε να υπαχθούν στο Ορθόδοξο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας.  Έστειλαν πολλές επιστολές στην Αλεξάνδρεια, αλλά δεν υπήρχε απάντηση. Στο μεταξύ βάπτισαν κόσμο και άνοιξαν πολλές ενορίες κινούμενοι κυρίως με τα πόδια ή με ποδήλατα. Απέκτησαν πολλούς οπαδούς, αλλά χωρίς εξωτερική βοήθεια ο π. Μουκάσα δεν μπορούσε να τα καταφέρει μόνος του. Τελικά ταξίδεψαν με τα πόδια μέχρι που έφτασαν στο Πατριαρχείο Αλεξάνδρειας, όπου πέρασαν αρκετά χρόνια διδασκόμενοι τι είναι η Αγία Ορθοδοξία, και τελικά χειροτονήθηκαν και στάλθηκαν πίσω στην Ουγκάντα.

 

Ο Ρεμπουέν Μουκάσα ονομάστηκε πατέρας Σπάρτας αργότερα και ο λόγος ήταν γιατί διάβαζε πολύ για την ιστορία των αρχαίων Σπαρτιατών.

 

Αξίζει να σημειωθεί πως ο πατέρας  Θεόδωρος το 1972 χειροτονήθηκε Βοηθός Επίσκοπος της Μητροπόλεως Ειρηνουπόλεως Τανζανίας. Το 1992 εξελέγη Επίσκοπος Ουγκάντας. Το 1994 εξελέγη πρώτος Μητροπολίτης της νεοσύστατης Μητροπόλεως Καμπάλας και πάσης Ουγκάντας. Εκοιμήθη στις 17 Ιανουαρίου 1997.

 

Συνοψίζοντας λοιπόν έχουμε έναρξη της Ορθοδοξίας στους γηγενείς Αφρικανούς Ουγκαντέζους το 1919 οι οποίοι θεωρούν πως με τη φώτιση του Θεού οι ντόπιοι αφρικανοί της Ουγκάντας ένιωθαν πως υπάρχει μια διαφορετική πίστη που λέγεται Ορθοδοξία.

 

Η Ορθόδοξη κεντρική Αφρική βρίσκεται υπό την Ανατολική Ορθόδοξη εκκλησία της Αλεξάνδρειας. Τα σχολεία διοικούνται από αυτή αλλά ακολουθούν το εκπαιδευτικό σύστημα της Ουγκάντας. Στα σχολεία αυτά έχουν τη δυνατότητα να μάθουν ελληνικά. Επίσης μαθαίνουν τα ελληνικά φαγητά, τα τραγούδια, τους χορούς και τα έθιμα.

 

Η δεύτερη ιστορία που θα σας διηγηθώ είναι η ιστορία του πατέρα Ιωάννη Κιμπούκα, εξωτερικός ιεραπόστολος Ουγκάντας από το 1996, ο οποίος μεσα από το κάλεσμά του ήταν και η αφορμή για αυτό το ταξίδι μας. Τα λόγια του απλά, ταπεινά, χωρίς ταπεινολογία ή ταπεινοσχημία.

 

Όπως πάρα πολλά παιδιά που έρχονται από την Αφρική στην Ελλάδα και μετά δυσκολεύονται να γυρίσουν πίσω μετά τις σπουδές τους, έτσι και εγώ είχα πάρει την απόφαση να μείνω στην Ελλάδα.

 

Όμως το έτος 1996 ήρθε στην Ελλάδα ο Μακαριστός Μητροπολίτης Θεόδωρος και ήταν βαριά άρρωστος. Όταν πήγα να τον επισκεφτώ στο νοσοκομείο, με παρακάλεσε να επιστρέψω στην πατρίδα και να τον βοηθήσω στο έργο της ιεραποστολής. Πρέπει να αναφέρω εδώ ότι όταν είχα τελειώσει το Δημοτικό σχολείο στην Ουγκάντα, οι γονείς μου δεν είχαν τις δυνατότητες να πάω στο Γυμνάσιο και κατέφυγα στην πόλη να βρω δουλειά, δεκατριών χρονών παιδί.

 

Στην πόλη με βρήκε ο Μητροπολίτης και με πήρε κοντά του. Αυτός ο άνθρωπος που με μάζεψε από τους δρόμους, με σπούδασε και έτσι έγινα ιερέας. Τώρα λοιπόν που ήταν βαριά άρρωστος με ήθελε κοντά του. Ήμουν σε δύσκολη θέση.

 

Αφού το κουβεντιάσαμε με την οικογενειά μου, αποφασίσαμε να πάω μαζί του και να μείνω για όσο καιρό ήταν άρρωστος και μόλις γίνει καλά να επιστρέψω. Πράγματι έφυγα για την Ουγκάντα αλλά δυστυχώς στις αρχές του έτους 1997 κοιμήθηκε.

 

Τότε συνέβη κάτι που άλλαξε τα σχέδιά μου.

 

Ήταν τα πολλά ορφανά και άπορα παιδιά· τα είδα να κλαίνε για μέρες ασταμάτητα, για τον άνθρωπο που τα βοηθούσε. Ζήλεψα τον Μητροπολίτη και είπα μέσα μου ότι αυτά τα δάκρυα των παιδιών ήταν αρκετά να εξαλείψουν τις αμαρτίες του και έτσι θα πήγαινε στον παράδεισο.

 

Όμως τα παιδιά είχαν ερωτήσεις: «Ποιος θα μας βοηθήσει τώρα; Τι θα κάνουμε που πέθανε ο πατέρας;». Κάποιος έπρεπε να τους δώσει απαντήσεις. Ήθελαν να ακούσουν κάποιον να τους πει: «Μη φοβόσαστε, θα βρούμε ένα άλλον πατέρα Θεόδωρο».

 

Ήθελα να φωνάξω να τους πω: «Εδώ είμαι!», αλλά είχα αμφιβολίες για το πώς θα τα καταφέρω να βοηθήσω στο μεγάλο αυτό έργο και έτσι το κράτησα μέσα μου. Όμως η απόφαση είχε παρθεί. Θα παρέμενα στην Ουγκάντα για να φροντίζω τα ορφανά και τα άπορα παιδιά της Εκκλησίας.

 

Ήθελα να πάω στα παιδιά της ενορίας του χωριού μου, αλλά ο Μητροπολίτης που είχε αναλάβει τότε την Μητρόπολη δεν μου έδωσε τις ευλογίες του. Ήθελε να είμαι κοντά του και να εργάζομαι στα γραφεία της Μητρόπολης, αλλά και εγώ επέμενα ότι στο γραφείο δεν κάθομαι. Τελικά συμφώνησα αντί να πάω στην ενορία του χωριού μου που ήταν μακριά από τα γραφεία της Μητροπόλεως, να πάω στην ενορία της Μεταμορφώσεως που ήταν κοντά για να τον βοηθάω μερικές μέρες.

 

Η ενορία της Μεταμορφώσεως ήταν τότε μια μικρή ενορία με λιγότερο από 20 χριστιανούς. Είχε όμως ένα μεγάλο κτήμα με πολλά χωριά τριγύρω. Μου άρεσε και είπα ότι εδώ θα μείνω, θα εργαστώ και θα πεθάνω. Με ποδήλατο πηγαίνω από χωριό σε χωριό και τους μιλάω για τον Χριστό, για τη μόρφωση, για την υγεία και τους συμβουλεύω να μάθουν να δουλεύουν για να σπουδάσουν τα παιδιά τους. Έγινα ένα με αυτούς και τους αγάπησα με όλη μου την καρδιά. Στην πρώτη ομαδική βάπτιση, βάπτισα 200 άτομα...

 

Αγαπητοί φίλοι, θα ήθελα εδώ να μοιραστώ κάποιες προσωπικές μου σκέψεις σχετικές με της ιεραποστολή.

 

Είναι η Ιεραποστολή ανάγκη ή πολυτέλεια; Και εδώ έρχεται η απάντηση, αλοίμονο αν δεν κάνει η Εκκλησία ιεραποστολή, γιατί αυτή η ιεραποστολική συνείδηση έχει πορεία σε βάθος χρόνων από την στιγμή της ίδρυσής της από το Ιησού Χριστό και χρειάζεται και η εξωτερική και η εσωτερική ιεραποστολή μέσα στην πατρίδα. Ο κάθε αρχιερέας, ιερέας ή πιστός έχει χρέος ανεξαρτήτου διακονήματος να αυξάνει την ποιότητα και την πρόοδο της Εκκλησίας και μετά ακολουθεί και η ποσοτική αύξηση. Μα ήδη όταν τελείται σωστή Θεία Λειτουργία είναι από μόνη της μια ιεραποστολή έλεγε ο Άγιος Σοφρώνιος του Έσσεξ. Η ιεραποστολή δεν είναι προσηλυτισμός. Είναι Βάπτιση, Διδασκαλία και Μετάνοια. Και πως συνδέεται η μετάνοια; Υπάρχουν ορισμένα πράγματα που δεν μπορούν να κρυφτούν. Ο λαός χρησιμοποιεί μια φράση που λέει οτι ο βήχας και τα λεφτά δεν κρύβονται. Δεν γνωρίζω αν η παροιμία επαληθεύεται πάντα, γνωρίζω όμως ότι υπάρχει κάτι άλλο που όταν γεμίζει την καρδία του ανθρώπου ποτέ δεν κρύβεται, είναι αδύνατο να κρυφτεί, είναι η χαρά! Ο χαρούμενος άνθρωπος λάμπει ακτινοβολεί και σκορπίζει τη χαρά γύρω του. Πολλές αιτίες χαράς υπάρχουν όπως η υγεία, οι επιτυχίες, η δόξα, τα κέρδη και οι απολαύσεις... αλλά η μεγαλύτερη και βαθύτερη χαρά που ζητάει ο άνθρωπος έχει σχέση με την ψυχή και είναι η λύτρωση από την αμαρτία και αυτό γίνεται μέσα από τη Μετάνοια. Ο αληθινά μετανοημένος άνθρωπος έχει πράγματι αληθινή χαρά. Και όχι μόνο έχει χαρά αλλά η χαρά αυτή περισσεύει στην καρδία του, ξεχειλίζει και εκχύνεται στο περιβάλλον του. Ο πρώτος και αυθόρμητος τρόπος για να την εκδηλώσει είναι οτι νιώθει την επιθυμία να τη μοιραστεί με άλλους ανθρώπους, να τους μιλήσει και να τους κηρύξει αυτά που δοκίμασε και γνώρισε. Δείγμα της αληθινής μετάνοιας είναι η προσπάθεια του μετανοούντος να φέρει και άλλους κοντά στον Χριστό, με άλλα λόγια η ιεραποστολή. Η μετάνοια και η ιεραποστολή δεν χωρίζονται είναι αχώριστες αδερφές.

 

Ο Κύριος Ιησούς Χριστός είναι ο κατεξοχήν ιεραποστόλος - απεσταλμένος του Θεού Πατέρα και κεφαλή της Eκκλησίας. Αυτός την κάνει την ιεραποστολή και όλοι οι υπόλοιποι Προφήτες, Άγγελοι Απόστολοι, Μάρτυρες, Άγιοι, ιερείς και πιστοί είμαστε συνεργάτες.  Η Eκκλησία μας επίσης ονομάζεται Αποστολική γιατί εκτελεί Αποστολικό έργο. Η αληθινή Εκκλησία είναι αυτή που ιδρύθηκε από τον Χριστό το 33 μ.Χ., αυτή που χειροτόνησε τους πρώτους Αποστόλους  και αυτοί τους επισκόπους κοκ και ζούμε αυτή τη διαδοχή μέχρι τις μέρες μας. Ο Απόστολος Παύλος μάλιστα στήριξε φωτισμένος το κήρυγμα του ευαγγελίου στους εθνικούς και όχι ως κατεξοχήν προνόμιο των Ιουδαίων. Τα υπόλοιπα δόγματα δεν ζούνε αυτή τη διαδοχή σήμερα, δεν παίρνουν αυτή τη σκυτάλη που έδωσε ο ίδιος ο Χριστός στους Αποστόλους. Η Αποστολική διαδοχή έχει ως αποτέλεσμα την Αποστολοκή διακονία ή διδασκαλία και η ιεραποστολή ανοίγει τον δρόμο για να έρθει ο Χριστός γρηγορότερα στη γη με τη Δευτέρα παρουσία.

 

Η ιεραποστολή γίνεται από την Εκκλησία και πρέπει να έχει την ευχή της Επισκοπής και του πνευματικού πατέρα. Εμείς τότε είχαμε την ευχή του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης κ. Αθανασίου, που τότε  ήταν Πρω­το­σύγ­κελ­λος της Ι­ε­ράς Μη­τρο­πό­λεως Κα­στο­ρίας.

 

Είμαι ιδιαίτερα συγκινημένη όταν φέρνω στη μνήμη μου τη τέλεση της Θείας Λειτουργίας, τους ύμνους και τις προσευχές στους ναούς που παρευρεθήκαμε. Οι ελληνικές σημαίες στόλιζαν τις εκκλησίες και που και που οι ιερείς χρησιμοποιούσαν την ελληνική γλώσσα στην τέλεση της Θείας Λειτουργίας. Πραγματική ευλάβεια και δίψα για το μυστήριο, μικροί και μεγάλοι. Παρόμοιες στιγμές με αυτές της πρώτης Εκκλησίας πιθανόν. Μάτια γεμάτα ενθουσιασμό και αν δούμε και ετυμολογικά τη λέξη εν-θουσιασμός αυτά τα μάτια είχαν μέσα τους τον Θεό. Τον περίμεναν τόσα χρόνια για να φτάσει εκεί και έφτασε όταν αυτό ήταν το θέλημα Του.

 

(Ακολούθησε παρουσίαση με εικόνες και βίντεο και μετά έγιναν ερωτήσεις και γενική συζήτηση).

 

Ουρανία Τζιμούλη

Κατηχήτρια Ι.Ν. Απ. Πέτρου και Παύλου

[Ομιλία στην Πνευματική Σύναξη της 26^ης Μαρτίου 2023]

Ιεραποστολή στην Αφρική (Ομιλία)

Talk - "The Holy Mission in Africa" - Mrs Ourania Tzimouli

Χθες Κυριακή, 26 Μαρτίου τ.έ., πραγματοποιήθηκε στην Ελληνορθόδοξη Κοινότητα Απ. Πέτρου και Παύλου στο Bristol της Δυτικής Αγγλίας Πνευματική Σύναξη, κατά την οποία έγινε παρουσίαση της Ελληνορθόδοξης Εξωτερικής Ιεραποστολής στην Αφρική. Συγκεκριμένα δόθηκε ομιλία, η οποία διανθιζόταν από βίντεο και φωτογραφίες, συνοδευόμενα από πολύ όμορφη οργανική μουσική.

Την ομιλία, καθώς και όλα τα υπόλοιπα συνοδευτικά, προσέφερε -με αυθεντική γλαφυρότητα και γνήσια επιστημοσύνη- το διακεκριμένο μέλος και Κατηχήτρια της εν λόγω Κοινότητας κα. Ουρανία Τζιμούλη, η οποία ομίλησε με εμπειρικό λόγο, αφού έχει μετάσχει σε Ιεραποστολή στην Ουγκάντα και έχει βιώσει προσωπικά το όλο ευλογημένο πλαίσιο της Ιεραποστολής, η οποία αποτελεί κυριολεκτικά τον δεξιό βραχίονα της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
 

Η ομιλία και η γενική παρουσίαση του εξαιρετικά ενδιαφέροντος θέματος καθήλωσε, για μία ολόκληρη ώρα, τους θεατές και ακροατές, δεδομένης της πείρας και της αφοσίωσης της ομιλήτριας στο κεντρικό αυτό θέμα της ιδιοπροσωπίας της Εκκλησίας μας. Στο τέλος οι ακροατές απηύθυναν αρκετές ερωτήσεις και έλαβαν άριστες απαντήσεις από την άξια ομιλήτρια.

Ομιλία στο Bristol για την Ιεραποστολή

 
H ιστορική Ελληνορθόδοξη Κοινότητα Απ. Πέτρου και Παύλου στο Bristol οργανώνει την προσεχή Κυριακή 26^η Μαρτίου τ.έ., σύμφωνα με το εικονίδιο της παρούσας ανάρτησης, ειδική εκδήλωση αφιερωμένη στο εξαιρετικής σπουδαιότητας θέμα: «Ιεραποστολή στην Αφρική»!
 

Η Ορθόδοξη Εκκλησία μας έχει ως ένα βασικό συστατικό της ιδιοπροσωπίας και της ταυτότητάς της το αγιογραφικό «Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τά ἔθνη» (Ματθ. 28, 19), το οποίο είναι η κινητήρια δύναμη, η κατηχητική ορμή και ο κύριος μηχανισμός διάδοσης του μηνύματός της.
 
Αυτή τη δυναμική δραστηριότητα της Ορθοδοξίας και την εξωστρεφή έκφρασή της θα παρουσιάσει η αφοσιωμένη Κατηχήτρια της εν λόγω Κοινότητας κα. Ουρανία Τζιμούλη, η οποία γνωρίζει εμπειρικά και έχει προσεγγίσει βιωματικά το εν λόγω θέμα, αφού έχει συμμετάσχει προσωπικά σε ειδικό ταξίδι Ιεραποστολής. Η ομιλία θα διανθιστεί από το σπουδαίο υλικό φωτογραφιών και βίντεο, που η ίδια η ομιλήτρια έχει συλλέξει από την επίσκεψή της στην αφρικανική ήπειρο.
 
Είναι σίγουρο πως η όλη εκδήλωση θα δώσει την ευκαιρία σε όσες και όσους την παρακολουθήσουν να κάνουν, με την αρωγή της εμπνευσμένης παρουσίασης από την διακεκριμένη ομιλήτρια, ένα νοερό ταξίδι στον εύφορο αμπελώνα των έγχρωμων αγγέλων, το οποίο θα ανοίξει σίγουρα τους ορίζοντες της θρησκευτικής κοσμοθεωρίας όλων των συμμετεχόντων.
 

ΟΛΟΙ ΕΥΠΡΟΣΔΕΚΤΟΙ !!!

Η τιμή της Ιεραποστολής

 
Είχα πρόσφατα την ευκαιρία να συμμετάσχω σε Ημερίδα της Ομάδας του Ευαγγελισμού, του Διαχριστιανικού Οργανισμού Churches Together in England, στην οποία παρίσταμαι ως εκπρόσωπος της Ι.Α. Θυατείρων & Μ.Β. και του Οικουμενικού μας Πατριαρχείου!
 

Αυτή πραγματοποιήθηκε στο Διεθνές Κέντρο Elim, το οποίο είναι Θεολογικό και Ιεραποστολικό Κέντρο της Πεντηκοστιανής Ομολογίας στην Αγγλία.
 

Το Κέντρο αυτό βρίσκεται σε ένα ειδυλλιακό περιβάλλον, στα δυτικά της κεντρικής αγγλικής υπαίθρου, ψηλά σε ένα βουνό. Όταν έφτασα εκεί έβρεχε και μια πυκνή ομίχλη κάλυπτε μεγάλο μέρος της περιοχής.
 

Στη διάρκεια της Ημερίδας, κι όπως περνούσαν οι ώρες καλυτέρευαν κι οι καιρικές συνθήκες, ξεναγηθήκαμε στους καταπληκτικούς χώρους του εν λόγω Κέντρου.
 

Μας πληροφόρησαν πως ένας κήπος του Κέντρου ήταν αφιερωμένος σε κάποιους Ιεραποστόλους. Με ιδιαίτερη συγκίνηση πληροφορήθηκα πως αυτοί οι Ιεραπόστολοι, 13 στον αριθμό, οι οποίοι εργάζονταν το 1978 στην τότε Ροδεσία (σημερινό Ζιμπάμπουε), βρήκαν τραγικό θάνατο, όταν ευρισκόμενοι ανάμεσα σε αντιμαχόμενες μερίδες -στον εμφύλιο πόλεμο- καταμαχαιρώθηκαν από αντάρτες. Μέσα σε αυτούς ήταν κι ένα βρέφος, μόλις τριών εβδομάδων!
 

Οι Ιεραπόστολοι αυτοί εργάζονταν στην περιοχή, διδάσκοντας το ευαγγέλιο, συστήνοντας χριστιανικές ομάδες, προσφέροντας φαγητό σε πεινασμένους, ιδρύοντας σχολεία και νοσοκομεία.
 

Τελικά, ποιά είναι η τιμή της Ιεραποστολής; Είναι σαφώς η ίδια η ζωή των Ιεραποστόλων! Ας είναι η μνήμη τους αιώνια!

Στην Αφρική...

Με την χάρη του Θεού ξεκινάμε τις φετινές νέες παραγωγές!

Με αγάπη Χριστού

STHN AFRIKH PONAEI H KARDIA AP TOY XRISTOY MAS THN XARA

STHN AFRIKH PONAEI H KARDIA AP TOY XRISTOY MAS THN XARA MediaFire is a simple to use free service that lets you put all your photos, documents, music, and video in a si...

Νώντας Σκοπετέας

Πάμε ξανά Ουγκάντα!

Υπάρχουν άνθρωποι που κανονίζουν από τώρα συν Θεώ για του χρόνου το καλοκαίρι… Για τις… διακοπές τους… Που οι καρδιές τους δεν σταματούν νοερώς να μεταβαίνουν συνέχεια σε μια απρόσμενη δεύτερη πατρίδα! Δεν έχει ούτε παραλίες με γαλάζιες σημαίες και πρασινογάλανα νερά, ούτε δροσερά ξαποστάματα με αναψυκτικά στον πάγο και ουζάκι εκεί που σκάει το κύμα… Έχει φτώχεια μα και χαρά Θεού! Έχει σκληρή δουλειά μέσα στην ζέστη, μα και αγκαλιές θαλπερές και αγάπη, που πιο ανυπόκριτη πουθενά αλλού δεν θα βρείς… Έχει ελλείψεις σε βασικά, μα περίσσευμα σε ελπίδα και γλυκιά καρτερία! Έχει Χριστό παντού σε κάθε σου βήμα, σε κάθε ανάσα και χαμόγελο! Ένα διαρκές, αμείωτο, ολόφωτο σαν τον ήλιο χαμόγελο! Έχει Άγιο Σπυρίδωνα και Μυρτιδιώτισσα  Παναγιά! Έχει Ελλάδα στην Ουγκάντα και Ορθοδοξία γνήσια, ανόθευτη, Ζωντανή!

7 χρόνια πάνε από τότε. Στο καντήλι φρέσκο λάδι από χέρια Θεοκίνητα που δεν τα περίμενες! Η φωτιά του ακοίμητη, λάμπει στα Ιερά του παπά-Γιώργη και του πατρός Αριστοτέλους! Λιτανεία στο Λουγκουζί! Τα σοκολατάκια ντυμένα παπαδάκια στης Ορθοδοξίας τα χρώματα, υψώνουν λαμπάδες και εξαπτέρυγα! Ο Άγιος Σπυρίδωνας τα παίρνει ξανά στην αγκαλιά του! Όλο και πληθαίνει με νέα μαύρα αγγελούδια το εφέστιο εικόνισμά του! Ψηλά και αυτό να ακουμπήσει στου Ουρανού τον θόλο! Περνούν όλοι τους από κάτω! Η καμπάνα ακούγεται σαν καρδιά που η χαρά δυνατά χτυπά! Ο αντίλαλός της φτερακίζει στα διψασμένα Ορθόδοξα της Ουγκάντας! Η Ελλάδα κυματίζει! Οι νεοφώτιστοι ακολουθούν!

Χιτώνες φωτεινοί του πολυέλαιου Πατέρα θα ντύνουν τώρα τα μαύρα κορμιά και τις ολόλευκες καρδιές τους! Το όνειρο ακόμα κρατά! Η φλόγα άσβηστη! Τα χαμόγελα πληθαίνουν σαν την Ορθοδοξία! Και εμείς ξανά εδώ, να ξεφυλλίσουμε αναμνήσεις, δάκρυα ανείπωτης χαράς, αγκαλιές αποχωρισμού, υποσχέσεις επιστροφής! Και ψυχές που ήδη λαχταρούν τα επόμενα, τα αγαπημένα, τα τόσο δικά τους και δικά μας! Πάμε ξανά Ουγκάντα! Σε μέρη που ως τώρα ποτέ δεν αξιωθήκαμε να πορευθούμε μα πάντα νοσταλγούμε!

Νώντας Σκοπετέας