Νόμπελ στην Αρχαία Ελληνική Γραμματεία

 
Με το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας 2026 τιμήθηκε χθες Πέμπτη 8^η Οκτωβρίου 2026 η Καναδή συγγραφέας Άν Κάρσον.
 

Η 76χρονη δημιουργός, γνωστή για τον τρόπο με τον οποίο συνδυάζει την ποίηση, τη μυθολογία, τη φιλοσοφία και το δοκίμιο, συγκαταλέγεται στις πιο ξεχωριστές μορφές της σύγχρονης αγγλόφωνης λογοτεχνίας.
 
Ποιήτρια, δοκιμιογράφος, κλασική φιλόλογος και μεταφράστρια, με μια βαθιά, σχεδόν εμμονική σχέση με την αρχαία ελληνική γραμματεία, έχει οικοδομήσει ένα λογοτεχνικό σύμπαν στο οποίο η Σαπφώ συνομιλεί με τη σύγχρονη ερωτική απογοήτευση, ο Γηρυόνης μεταμορφώνεται σε έναν πληγωμένο έφηβο και οι ήρωες της αρχαίας τραγωδίας αποκτούν ξανά φωνή για να μιλήσουν για τις αγωνίες του σημερινού ανθρώπου.
 
Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Επιτροπής, η Καναδή συγγραφέας τιμήθηκε «για το τολμηρό και ευρηματικό της έργο που, σε παιχνιδιάρικο διάλογο με την κλασική παράδοση, έχει δημιουργήσει νέες μορφές για τη σύγχρονη λογοτεχνία».
 
Σύμφωνα με το AP, η Ίνγκριντ Κάρλμπεργκ, μόνιμη γραμματέας της Σουηδικής Ακαδημίας, δήλωσε ότι η συγγραφέας βρισκόταν στην Ισλανδία «ακούγοντας τον άνεμο» όταν η Ακαδημία κατάφερε να επικοινωνήσει μαζί της για να της ανακοινώσει τη βράβευση.
 
Γεννημένη στο Τορόντο, η Άν Κάρσον αντλεί έμπνευση από θέματα και μύθους της αρχαίας ελληνικής και ρωμαϊκής γραμματείας, δημιουργώντας έργα που συχνά συνδυάζουν στοιχεία ποίησης, δοκιμίου και μυθοπλασίας.
 
Ανάμεσα στα γνωστότερα βιβλία της συγκαταλέγονται:
 
·        «Eros the Bittersweet» (Έρως ο Γλυκόπικρος- Δοκίμιο για το ερωτικό παράδοξο στην κλασική παράδοση), ένα πρωτοποριακό δοκίμιο για τον έρωτα και την επιθυμία, με αφετηρία την αρχαία ελληνική ποίηση και ιδιαίτερα τη Σαπφώ.
·        «Autobiography of Red», ένα μυθιστόρημα γραμμένο σε στίχους.
·        «Men in the Off Hours», συλλογή ποίησης και πεζών κειμένων που κέρδισε το καναδικό Βραβείο Griffin Ποίησης το 2001.
·        «Norma Jeane Baker of Troy», έργο που παραλληλίζει τη Μέριλιν Μονρόε με την Ωραία Ελένη της Τροίας.
 
Η βράβευσή της αποκτά ιδιαίτερη σημασία για την Ελλάδα, καθώς η αρχαία ελληνική γραμματεία αποτελεί διαχρονική πηγή έμπνευσης για το έργο της. Η ελληνική γλώσσα, η μυθολογία και οι αρχαίοι τραγικοί έχουν αφήσει έντονο αποτύπωμα στη συγγραφική της πορεία, με την Κάρσον να γεφυρώνει δημιουργικά τον αρχαίο με τον σύγχρονο κόσμο. Εδώ και περισσότερες από τρεις δεκαετίες, συνδυάζει την ποίηση και τη συγγραφή με τη διδασκαλία των κλασικών σπουδών και τη μετάφραση εμβληματικών έργων της αρχαίας ελληνικής γραμματείας.
 
Στα έργα της, οι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας αποκτούν σύγχρονη φωνή, ενώ ζητήματα όπως ο έρωτας, η επιθυμία, η απώλεια και η ανθρώπινη ταυτότητα εξετάζονται μέσα από τη σύνδεση του αρχαίου με τον σημερινό κόσμο.
 
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το Autobiography of Red, που κυκλοφόρησε το 1998 και θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα έργα της. Η Κάρσον αντλεί έμπνευση από τον μύθο του Γηρυόνη, τον οποίο σκότωσε ο Ηρακλής, και τον μετατρέπει σε μια σύγχρονη ιστορία ενηλικίωσης, έρωτα και αναζήτησης ταυτότητας.
 
Εξίσου σημαντική είναι η σχέση της με τη Σαπφώ, της οποίας την ποίηση έχει μεταφράσει στο έργο If Not, Winter. Μέσα από τη μεταφραστική της προσέγγιση, επιχειρεί να διατηρήσει την εκφραστική δύναμη των αρχαίων κειμένων, αναδεικνύοντας παράλληλα τη διαχρονικότητά τους.
 
Με τη βράβευση της Αν Κάρσον, η Σουηδική Ακαδημία στρέφει την προσοχή σε μια δημιουργό που επί δεκαετίες αμφισβητεί τα παραδοσιακά όρια της λογοτεχνίας, αποδεικνύοντας ότι τα κείμενα της αρχαιότητας εξακολουθούν να αποτελούν πηγή έμπνευσης για σύγχρονες μορφές αφήγησης.

Nobel in Literature for 2026

 
Just one more week to go until the 2026 Nobel Prize in Literature is announced! Join the excitement as we break the news right here at nobelprize.org 
 

Quick facts about the literature prize:
- Number of literature prizes: 118
- Literature laureates: 122
- Youngest laureate: 41
- Oldest laureate: 87

Νόμπελ Λογοτεχνίας με... ελληνικό χρώμα

 
Η Βασιλική Σουηδική Ακαδημία Επιστημών απένειμε χθες το Νόμπελ Λογοτεχνίας 2024 στη Νοτιοκορεάτισα συγγραφέα Χαν Κανγκ, ξαφνιάζοντας τις προβλέψεις.
 

Η βράβευση έγινε για την "έντονη ποιητική πρόζα της που αναλύει ιστορικά τραύματα και τον εύθραυστο χαρακτήρα της ανθρώπινης ζωής". Το χρηματικό έπαθλο ανέρχεται σε 11 εκατομμύρια σουηδικές κορώνες (1,1 εκατ. δολάρια).
 
Στο μυθιστόρημα "Greek Lessons", η Han Kang μας μεταφέρει σε μια τάξη στη Σεούλ, όπου μια νεαρή γυναίκα προσπαθεί να συνδεθεί με τον καθηγητή της αρχαίων ελληνικών, παρά το γεγονός ότι έχει χάσει τη φωνή της. Βλέπουμε την ιστορία να ξετυλίγεται μέσα από τις ζωές δύο μοναδικών χαρακτήρων, ο καθένας με τις δικές του προκλήσεις και βαθύτερα τραύματα.
 
Η κεντρική ηρωίδα έχει πρόσφατα βιώσει την απώλεια της μητέρας της και την ήττα στη δικαστική μάχη για την επιμέλεια του γιου της.
 
Ο δάσκαλός της, από την άλλη, ζει μεταξύ δύο κόσμων, χωρισμένος ανάμεσα στη Γερμανία και την Κορέα, ενώ αντιμετωπίζει σταδιακή απώλεια όρασης. Όλα αυτά δημιουργούν ένα νέο είδος σχέσης μεταξύ τους, μια επικοινωνία που υπερβαίνει τον λόγο και εκφράζει τον κοινό τους πόνο.
 
Το βιβλίο, πυκνογραμμένο και γεμάτο συμβολισμούς, επιτρέπει στον αναγνώστη να επανέρχεται συνεχώς, ανακαλύπτοντας κάθε φορά κάτι καινούριο. Οι αφηγήσεις των δύο χαρακτήρων, η γυναίκα σε τρίτο πρόσωπο και ο άνδρας σε πρώτο, αντικατοπτρίζουν την θολή αντίληψη της πραγματικότητας που βιώνουν καθώς προσπαθούν να βρουν τη δική τους φωνή στον κόσμο.
 
Με αυτή την ιστορία, η Han Kang δεν επιδιώκει να διδάξει αρχαία ελληνικά, μα να παρουσιάσει τις υπαρξιακές αναζητήσεις και την ανάγκη για επικοινωνία πέρα από τα συμβατικά λόγια. Το βιβλίο δείχνει τη βαθιά ανάγκη για έκφραση και κατανόηση, μέσα από τις εμπειρίες των ηρώων του.
 
Η Han Kang είναι μια συγγραφέας καταξιωμένη στον παγκόσμιο λογοτεχνικό χάρτη, γεννημένη το 1970 στη Νότια Κορέα, σε μια οικογένεια με βαθιές λογοτεχνικές ρίζες. Έχοντας κερδίσει το Διεθνές Βραβείο Μαν Μπούκερ για το έργο της "Χορτοφάγος", συνεχίζει να εμπνέει και να πειραματίζεται με διαφορετικούς τρόπους έκφρασης μέσω της τέχνης και της μουσικής, στοιχεία που διαφαίνονται έντονα στις σελίδες των βιβλίων της.
 
Με την απονομή του Νόμπελ Λογοτεχνίας 2024, η Han Kang αναγνωρίζεται για την εξαιρετική της ικανότητα να χρησιμοποιεί την τέχνη της γραφής για να εμβαθύνει σε πολύπλοκες θεματικές όπως ο πόνος, η απώλεια και η ανθρώπινη ύπαρξη.
 
Στην Ελλάδα, η Χαν Κανγκ είναι γνωστή από έργα όπως το "Μάθημα ελληνικών" και "Η Χορτοφάγος". Έκπληξη αποτέλεσε το γεγονός ότι το όνομά της δεν φιγούραρε ψηλά στις στοιχηματικές λίστες.
 
Αξίζει να σημειωθεί ότι ένα από τα μεγάλα φαβορί για το βραβείο ήταν η Ελληνίδα συγγραφέας Έρση Σωτηροπούλου, αναγνωρισμένη για την πρωτοποριακή πεζογραφία της που εξετάζει τα όρια μεταξύ προσωπικού και πολιτικού.
 
ΠΗΓΗ: Maleviziotis.GR

Γ. Σεφέρης: 60 χρόνια από το Νόμπελ

 
Συμπληρώνονται φέτος 60 χρόνια από τη βράβευσή του ΝεοΈλληνα Ποιητή μας Γιώργου Σεφέρη με το Νόμπελ Λογοτεχνίας.
 

Στην μακρόχρονη ιστορία των βραβείων Νόμπελ, μόνο δύο Έλληνες κατόρθωσαν να κατακτήσουν την ύψιστη τιμή για το έργο τους, και ήταν και οι δύο Ποιητές, της Γενιάς του ’30: ο Γιώργος Σεφέρης (1963) και ο Οδυσσέας Ελύτης (1979).
 
Ο πρώτος Έλληνας που τιμήθηκε με βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, ήταν ο Γιώργος Σεφέρης, στις 24 Οκτωβρίου 1963.
 
Ο Σεφέρης επελέγη «για το υπέροχο λυρικό ύφος του, που είναι εμπνευσμένο από ένα βαθύ αίσθημα για το ελληνικό πολιτιστικό ιδεώδες», ανάμεσα σε 80 υποψήφιους – όπως ο Μπέκετ, ο Νερούδα, ο Ανούιγ, ο Αραγκόν, ο Μπόρχες, ο Μπρετόν, ο Κοκτώ, ο Φροστ, ο Χάξλεϋ, ο Μαλρώ, ο Ναμπόκοφ, ο Μισίμα και ο Σαρτρ.
 
Η ομιλία του κατά την τελετή απονομής του βραβείου στις 10 Δεκεμβρίου του 1963 στη Στοκχόλμη, έμεινε στην ιστορία. Μεταξύ άλλων ανέφερε:
 
«Ανήκω σε μια χώρα μικρή. Ένα πέτρινο ακρωτήρι στη Μεσόγειο, που δεν έχει άλλο αγαθό παρά τον αγώνα του λαού του, τη θάλασσα, και το φως του ήλιου. Είναι μικρός ο τόπος μας, αλλά η παράδοσή του είναι τεράστια και το πράγμα που τη χαρακτηρίζει είναι ότι μας παραδόθηκε χωρίς διακοπή. Η ελληνική γλώσσα δεν έπαψε ποτέ της να μιλιέται. Δέχτηκε τις αλλοιώσεις που δέχεται καθετί ζωντανό, αλλά δεν παρουσιάζει κανένα χάσμα. Άλλο χαρακτηριστικό αυτής της παράδοσης είναι η αγάπη της για την ανθρωπιά· κανόνας της είναι η δικαιοσύνη...
 
...πιστεύω πως τούτος ο σύγχρονος κόσμος όπου ζούμε, ο τυραννισμένος από το φόβο και την ανησυχία, τη χρειάζεται την Ποίηση. Η Ποίηση έχει τις ρίζες της στην ανθρώπινη ανάσα - και τι θα γινόμασταν, αν η πνοή μας λιγόστευε;»

Νόμπελ Λογοτεχνίας 2022

 
Το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας 2022 απονεμήθηκε στη σπουδαία γαλλίδα συγγραφέα Annie Ernaux, το έργο της οποίας χαρακτηρίζεται από τον αυτοβιογραφικό του χαρακτήρα και τη στενή του σχέση με την κοινωνιολογία.
 

Η επιτροπή του Nobel Prize αναφέρει στο σκεπτικό της πως ήθελε να τιμήσει «το κουράγιο και την κλινική ακρίβεια με την οποία [η συγγραφέας] αποκαλύπτει τις ρίζες, τις αποξενώσεις και τους συλλογικούς περιορισμούς της προσωπικής μνήμης.»
 
Τον Οκτώβιο του 2021 το Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος υποστήριξε τη διαδικτυακή εκδήλωση-αφιέρωμα στη συγγραφέα, που διοργάνωσαν οι εκδόσεις Μεταίχμιο, με αφορμή την εμβληματική της αυτοβιογραφία «Τα χρόνια».
 
Η «αυτο-κοινωνιο-βιογραφία» της «Το γεγονός» μεταφέρθηκε πέρυσι στη μεγάλη οθόνη από τη σκηνοθέτρια Audrey Diwan και απέσπασε τον Χρυσό Λέοντα στο Φεστιβάλ Βενετίας.
 
Στην Ελλάδα έχουν μεταφραστεί 9 από τα 21 έργα της, από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο - Ekdoseis Metaixmio, Εκδοτικός Οργανισμός Πάπυρος και εκδόσεις Χατζηνικολή.
 
ΠΗΓΗ: Institut français de Grèce - Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος

Νόμπελ Λογοτεχνίας 2019

Ο Αυστριακός Πέτερ Χάντκε τιμήθηκε χθες με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας 2019, όπως ανακοινώθηκε από τη Σουηδική Ακαδημία στη Στοκχόλμη.

Ο Χάντκε, 76 ετών, κέρδισε το φετινό Νόμπελ Λογοτεχνίας για «μια επιδραστική εργασία η οποία με γλωσσική επινοητικότητα διερεύνησε την περίμετρο και την ιδιαιτερότητα της ανθρώπινης εμπειρίας», σύμφωνα με την ανακοίνωση της Ακαδημίας.

Ο Χάντκε καθιερώθηκε ως ένας από τους πιο επιδραστικούς συγγραφείς στην Ευρώπη μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ανέφερε η Ακαδημία, με ένα έργο που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων μυθιστορήματα, δοκίμια και θεατρικά έργα.

Ο Πέτερ Χάντκε γεννήθηκε το 1942 στο χωριό Γκρίφεν της νότιας Αυστρίας, τόπος γέννησης επίσης της μητέρας του, που ανήκε στην σλοβενική μειονότητα. Έκανε το ντεμπούτο του στη Λογοτεχνία με το μυθιστόρημα «Die Hornissen», που κυκλοφόρησε το 1966.

Το «Τραγούδι της παιδικής ηλικίας» (Lied Vom Kindsein), που παρατίθεται παρακάτω, το έγραψε ειδικά για την ταινία «Τα Φτερά του Έρωτα» ενώ συνυπογράφει και το σενάριο μαζί με τον σκηνοθέτη Βιμ Βέντερς.

Όταν το παιδί ήταν παιδί,

περπατούσε με κρεμασμένους ώμους,

ήθελε το ρυάκι να είναι ποτάμι,

το ποτάμι να είναι ρέμα πελώριο, πλατύ

και η λακκούβα αυτή με νερό να είναι η

θάλασσα.

Όταν το παιδί ήταν παιδί,

δεν ήξερε ότι είναι παιδί,

όλα τα πράγματα το γέμιζαν χαρά

και όλες οι χαρές ήτανε μία.

Όταν το παιδί ήταν παιδί,

δεν είχε γνώμη για τίποτα,

δεν είχε συνήθειες,

καθόταν συχνά στα πόδια του

και άρχιζε ξαφνικά από το τίποτα να τρέχει,

είχε στα μαλλιά μια κορφή

και δεν έπαιρνε ύφος στις φωτογραφίες.

Όταν το παιδί ήταν παιδί,

ήταν η εποχή για τις εξής απορίες:

Γιατί αυτός είμαι εγώ και δεν είμαι εσύ;

Γιατί είμαι εδώ και όχι εκεί;

Πότε άρχισε ο χρόνος και πού τελειώνει ο κόσμος;

Μην είναι άραγε μόνο ένα όνειρο η ζωή στη γη;

Μην είναι ό,τι βλέπω και ακούω και μυρίζω

μόνο το είδωλο ενός κόσμου πριν τον κόσμο;

Υπάρχει αλήθεια τo Κακό και άνθρωποι

που είναι πραγματικά κακοί;

Πώς γίνεται, εγώ, που υπάρχω,

να μην υπήρχα πριν να υπάρξω

και πώς μια μέρα εγώ, που είμαι,

δεν θα είμαι πια αυτός που είμαι;

Όταν το παιδί ήταν παιδί,

του έφερνε αναγούλα το σπανάκι, ο αρακάς,

το ρυζόγαλο

και το βραστό κουνουπίδι,

τώρα όμως τα τρώει όλ’ αυτά –όχι μόνο γιατί

πρέπει.

Όταν το παιδί ήταν παιδί,

ξύπνησε μια φορά σε ξένο κρεβάτι,

τώρα όμως νομίζει πως ξυπνάει συνέχεια σε ξένο·

πολλοί άνθρωποι του φαίνονταν όμορφοι,

τώρα όμως του μοιάζει ευτύχημα να δει

ωραίους ανθρώπους·

είχε μια καθαρή εικόνα για τον Παράδεισο,

που τώρα έχει απομείνει μια μάλλον θολή υποψία·

του ήταν αδύνατον να διανοηθεί το Τίποτα,

ενώ τώρα ανατριχιάζει με τη σκέψη.

Όταν το παιδί ήταν παιδί,

έπαιζε μ΄ενθουσιασμό,

ενώ σήμερα αισθάνεται δοσμένο σε ένα

πράγμα όπως τότε,

μόνο όταν αυτό το πράγμα είναι η δουλειά του.

Όταν το παιδί ήταν παιδί,

του έφτανε ένα μήλο, λίγο ψωμί

και το ίδιο είναι και τώρα.

Όταν το παιδί ήταν παιδί,

τα μούρα βάραιναν στη χούφτα του μόνο σαν

μούρα

και το ίδιο είναι και τώρα·

η γλώσσα του γινότανε στυφή απ΄τα χλωρά

καρύδια

όπως και τώρα,

σε καθεμιά βουνοκορφή

ένιωθε μια λαχτάρα για μια ακόμα πιο ψηλή,

σε κάθε πόλη λαχταρούσε

μια ακόμα πιο μεγάλη

και το ίδιο είναι και τώρα.

Σκαρφάλωνε να φτάσει τα κεράσια

της ψηλότερης κορφής με μια τρελή χαρά

και το ίδιο παραμένει και τώρα·

είχε για τους αγνώστους την ίδια ντροπή

που νιώθει και τώρα·

περίμενε το πρώτο χιόνι,

όπως το περιμένει και τώρα.

Όταν το παιδί ήταν παιδί,

σημάδεψε το δέντρο μ’ ένα ξύλο μακρύ,

που εκεί πάλλεται ακόμα και τώρα.

Μετάφραση: Γιώργος Καρτάκη

Κική Δημουλά για Νόμπελ

Η ήρεμη δύναμη της ποιήτριας αποκτά με συστηματικά και καίρια βήματα τα καλύτερα ηχεία στο εξωτερικό και προσελκύει την προσοχή, σε μια διαδρομή που μοιάζει ικανή να οδηγήσει στην απόκτηση ενός ακόμα Νόμπελ Λογοτεχνίας για την Ελλάδα. Αυτή τη φορά για μια γυναίκα – τη σπουδαιότερη ποιήτρια μετά τη Σαπφώ όπως λέει ο Νίκος Δήμου.

«Δεν μπορώ να μην αναρωτιέμαι τι συμβαίνει με τον κόσμο που με αγαπάει ή που πλανάται πως με αγαπάει», μου έλεγε το 2008 η Κική Δημουλά σε μια συνέντευξη που της πήρα για τη LifO. Στο πατάρι του θρυλικού εκδοτικού Ίκαρος, καπνίζοντας αρειμανίως και εκνευρισμένη με όσους και όσα επισήμως της επισημαίνουν ότι είναι ποιήτρια: από την επισήμανση στους φακέλους αλληλογραφίας «προς την ποιήτρια Κική Δημουλά», μέχρι τις προσφωνήσεις που δεν είναι απαραίτητο να φέρουν την ιδιότητά της.

Με το «καρφί της δημοφιλίας» όπως το χαρακτηρίζει διαρκώς επώδυνο, η Κική Δημουλά τον τελευταίο μήνα έχει γίνει θέμα συζήτησης στους διεθνείς λογοτεχνικούς κύκλους, καθώς το παγκόσμιο αναγνωστικό κοινό άρχισε να έρχεται σε επαφή με την ποίησή της. Από τις εκδόσεις του Πανεπιστημίου Υale κυκλοφόρησε μεταφρασμένη μια ανθολογία ποιημάτων της με τον τίτλο «Η θρασεία λογοκλόπος» (Τhe Brazen Plagiarist, Margellos World Republic of Letters, του Yale University Press). Η μετάφραση είναι της Σεσίλ Ιγγλέση Μαργέλλου αλλά και της ποιήτριας Ρίκα Λέσερ.

Η Κική Δημουλά δεν μιλάει αγγλικά. Και δεν καίγεται να τα μάθει, δεν καίγεται να μπει στο γαϊτανάκι εξωστρέφειας και επικοινωνίας με το διεθνές κοινό προκειμένου να γίνει έστω και στα 81 της χρόνια το νέο media και λογοτεχνικό darling. Aκόμα και στην ολοσέλιδη συνέντευξή της στην Herald Tribune, που αναπαρήχθη στους Νew York Times, δείχνει απρόθυμη να γοητεύσει. Ρουφά βαθιά τον καπνό της και απαντά συνοπτικά, αληθινά, με τα μάτια ενός πολίτη που ξέρει τους ήχους και τις κακοτοπιές του αθηναϊκού πεζοδρομίου, του δύσκολου βίου. Όταν της ζήτησαν να περιγράψει την κατάσταση στην Ελλάδα απάντησε «Σκότος και χάος».

Σήμερα, στο Μέγαρο Μουσικής, στις 7 το απόγευμα, διοργανώνεται εκδήλωση με αφορμή την έκδοση του The Brazen Plagiarist, στην οποία πέρα από την ίδια την Κική Δημουλά, θα μιλήσει ο λογοτέχνης Γιάννης Ευσταθιάδης, θα προβληθούν βιντεοσκοπημένα αποσπάσματα από το «Μονόγραμμα» του Γιώργου Σγουράκη (προσεχώς στην κρατική ΝΕΤ). Ποιήματα θα απαγγείλουν οι ηθοποιοί Κατερίνα Διδασκάλου (αγγλικά) και Μαρίνα Ψάλτη (ελληνικά) ενώ θα προβληθούν και πιανιστικοί αυτοσχεδιασμοί και σχόλια του Χρήστου Παπαγεωργίου πάνω σε στίχους της ποιήτριας.

Και στο βάθος το Νόμπελ;

Οι συνθήκες έχουν ωριμάσει για τη διεκδίκηση του επόμενου Νόμπελ, μετά τον Σεφέρη και τον Ελύτη. Και όλα δείχνουν πως η Κική Δημουλά μπορεί να τα καταφέρει: η δημοσιότητα μέσω συνεντεύξεων σε μεγάλα μέσα ενημέρωσης και βέβαια η κυκλοφορία των ποιημάτων της στα αγγλικά αποτελούσαν βασικές προϋποθέσεις για τη βράβευση. Ταυτόχρονα το γεγονός ότι η Ελλάδα δοκιμάζεται και πάλι, δίνει έναν αγώνα επιβίωσης και ιδανικών, δημιουργούν ένα γόνιμο σκηνικό ανάδειξης της λογοτεχνίας. Ένα σκηνικό αγαπημένο σε όσους παίρνουν αποφάσεις για τα βραβεία της Σουηδικής Ακαδημίας.

Δεν είναι μυστικό ότι οι φίλοι και φανατικοί αναγνώστες της Κικής Δημουλά επί χρόνια εύχονται να πάρει το Νόμπελ και αναζητούν τρόπους και δρόμους για να δρομολογήσουν με αξιώσεις την υποψηφιότητά της. Ίσως να είναι και το πεπρωμένο της. Άλλωστε πιστεύει σε αυτό, όπως μου έλεγε στη συνέντευξη της για τη LifO «πιστεύω στο πεπρωμένο, το οποίο βέβαια ως ένα βαθμό το καθορίζει ο χαρακτήρας. Από τότε που θυμάμαι τη ζωή μου, όσες προσπάθειες και αν έκανα να ξεφύγω από αυτό που διαγραφόταν, ακόμη και αν λόξεψα για μια στιγμή, ξαναβρέθηκα αυτόματα σχεδόν στον ίδιο δρόμο Και ως σήμερα συμβαίνει αυτό.»

Πηγή: Morias News

Στον Κινέζο Μο Γιαν το Νομπέλ Λογοτεχνίας

Στον Κινέζο συγγραφέα Μο Γιαν απονέμεται το φετινό Νομπέλ Λογοτεχνίας, όπως ανακοίνωσε προχθές, η επιτροπή των βραβείων στη Στοκχόλμη.

O Μο Γιαν γεννήθηκε το 1955 στην επαρχία Σαντόνγκ της ΒΑ Κίνας από μια φτωχή οικογένεια με τέσσερα παιδιά.

Το 1976 κατατάχτηκε εθελοντικά στον Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό, όπου και σπούδασε βιβλιοθηκάριος.

Το 1981 δημοσίευσε το πρώτο του μυθιστόρημα «Βροχή που πέφτει μια ανοιξιάτικη νύχτα».

Ακολούθησε το βιβλίο του «Oι κόκκινοι αγροί» (1987) που άρχισε να του δημιουργεί προβλήματα με τη λογοκρισία.

Οι κόκκινοι αγροί μεταφέρθηκαν στον κινηματογράφο από τον Ζανγκ Γιμού.

Το επόμενο μυθιστόρημά του, «Oι μπαλάντες του σκόρδου» (1988), απαγορεύτηκε, γεγονός που οδήγησε τον Γιαν να παραιτηθεί από το στρατό.

Τα βιβλία του «Η δημοκρατία του κρασιού» (2001) και «Μεγάλα στήθη και φαρδιές περιφέρειες» (2003) είχαν επίσης προβλήματα με τη λογοκρισία.

Παρά τις προτάσεις που είχε από τη Δύση, ο Μο Γιαν δεν εγκατέλειψε ποτέ την Κίνα.

Πηγή: ΤΑ ΝΕΑ online

Στον Μάριο Βάργκας Λιόσα...

...το Νομπέλ Λογοτεχνίας 2010

Στον 74-χρονο Ισπανο-περουβιανό συγγραφέα Μάριο Βάργκας Λιόσα, απονέμεται φέτος το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας 2010. Εδώ και χρόνια θεωρείται ένας κλασικός σύγχρονος συγγραφέας, με έργο εμπνευσμένο από την ιστορία που αποδίδεται μέσα από καινοτόμες μορφές αφήγησης.

Ο Λιόσα, ο οποίος έχει ήδη τιμηθεί μεταξύ άλλων με το Βραβείο Θερβάντες, τη σημαντικότερη ισπανική λογοτεχνική διάκριση, έχει γράψει περίπου τριάντα βιβλία (δοκίμια, μυθιστορήματα, νουβέλες, θεατρικά έργα), τα οποία έχουν μεταφραστεί σε ολόκληρο τον κόσμο.

Ο πρώην δημοσιογράφος και καθηγητής ήταν επίσης υποψήφιος ενός κεντροδεξιού συνασπισμού για την προεδρία του Περού το 1990, αλλά ηττήθηκε από τον Αλμπέρτο Φουτζιμόρι και έχει γίνει επίσης γνωστός από τα άρθρα που δημοσιεύει συχνά στις μεγαλύτερες εφημερίδες παγκοσμίως για να υπερασπιστεί τον φιλελευθερισμό.

Γεννήθηκε στην Αρεκίπα, στο νότιο Περού, στις 28 Μαρτίου του 1936 και τον μεγάλωσε η μητέρα του και οι παπούδες από την πλευρά της μητέρας του στην Κοτσαμπάμπα, στη Βολιβία και μετά στο Περού. Μετά τις σπουδές του στην Στρατιωτική Ακαδημία Λεόνσιο Πράδο δε Λίμα, πήρε πτυχίο λογοτεχνίας από το Πανεπιστήμιο Σαν Μάρκος δε Λίμα. Χάρη σε μια υποτροφία, συνέχισε τις σπουδές του και πήρε διδακτορικό στη Μαδρίτη.

Στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου, παντρεμένος με την κατά 15 χρόνια μεγαλύτερη θεία του Χούλια Ουρκίδι, εξήσκησε διάφορα επαγγέλματα: μεταφραστής, καθηγητής ισπανικών, δημοσιογράφος στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων (AFP) κλπ.

Το 1959 δημοσίευσε την πρώτη του συλλογή από νουβέλες «Οι Αρχηγοί», η οποία θα του χάριζε το Βραβείο Λεοπόλδο Άλας. Όμως το μυθιστόρημα «Η Πόλη και τα Σκυλιά», το οποίο εμπνεύστηκε από τα σκληρά χρόνια που πέρασε μεταξύ των «αρχηγών» και μεταφράστηκε σε περίπου 20 γλώσσες, είναι αυτό που θα απογείωνε τη λογοτεχνική του σταδιοδρομία το 1963. Τρία χρόνια αργότερα, θα καθιερωνόταν με «Το Πράσινο Σπίτι».

Γοητευμένος από τον Φιντέλ Κάστρο και την κουβανική επανάσταση, πήγε στην Αβάνα, την οποία εγκατέλειψε στη συνέχεια για να επιστρέψει στην Ευρώπη με μια νέα σύζυγο την Πατρίθια. Το 1971 ο συγγραφέας διέκοψε δημοσίως τους δεσμούς με την επανάσταση του Κάστρο και τα κινήματα της αριστεράς και έγινε δριμύς επικριτής του «λίντερ μάσιμο».

Το λογοτεχνικό του κύρος ενισχύθηκε στο μεταξύ με την κυκλοφορία το 1969 του βιβλίου του με τίτλο «Συζητήσεις στον Καθεδρικό Ναό». Ακολουθούν άλλες επιτυχίες όπως το βιβλίο του «Η Θεία Χούλια και ο Γραφιάς», το οποίο εμπνεύστηκε από τον πρώτο του γάμο, και το «Ο Πόλεμος της Συντέλειας του Κόσμου», στο οποίο αναφέρεται στη βραζιλιάνικη πολιτική.

Το 1990 δοκιμάζει τις δυνάμεις του στην πολιτική ως υποψήφιος του δεξιού Δημοκρατικού Μετώπου στις προεδρικές εκλογές του Περού. Ηττάται από τον Φουτζιμόρι, εγκαταλείπει τη χώρα του για να ξαναρχίσει τις λογοτεχνικές του δραστηριότητες και έρχεται στο Λονδίνο.

Το 1993 παίρνει την ισπανική υπηκοότητα. «Το Περού θέλει να μου αφαιρέσει την υπηκοότητά μου και δεν θα ήθελα να μετατραπώ σε παρία από τη μια μέρα στην άλλη», εξηγεί τότε καταγγέλλοντας την κυβέρνηση Φουτζιμόρι.

Το επόμενο βιβλίο του «El Sueno del celta», το οποίο είναι αφιερωμένο στον Bρετανό διπλωμάτη Ρότζερ Κέισμεντ και καταδικάζει τις ωμότητες που διαπράχθηκαν στο Κονγκό του Λεοπόλδου του Β', θα κυκλοφορήσει στις αρχές Νοεμβρίου στην ισπανική γλώσσα.

Σχετική με την μεγάλη τιμή απονομής του βραβείου Νόμπελ ο Λιόσα δήλωσε στον κολομβιανό ραδιοσταθμό RCN πως πρόκειται για «μια αναγνώριση της λατινοαμερικάνικης και της ισπανόφωνης λογοτεχνίας. «Δεν πίστευα καν ότι θα είμαι μεταξύ των υποψηφίων», δήλωσε ο 74χρονος Λιόσα από τη Νέα Υόρκη. «Πιστεύω ότι είναι μια αναγνώριση της λατινοαμερικάνικης λογοτεχνίας και της ισπανόφωνης και αυτό πρέπει όλους να μας χαροποιεί», προσέθεσε.

Πηγή: Η Καθημερινή

Νόμπελ Λογοτεχνίας 2009

Στη Γερμανίδα συγγραφέα Χέρτα Μίλερ απονέμεται το Νόμπελ Λογοτεχνίας για το 2009, ανακοίνωσε χθες η Σουηδική Ακαδημία. Το βραβείο συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 10 εκατ. σουηδικών κορονών (1,42 εκατομ. δολαρίων).

Η Χέρτα Μίλερ, που γεννήθηκε το 1953 στη Ρουμανία, είναι μυθιστοριογράφος, ποιήτρια και δοκιμιογράφος και στο έργο της περιγράφει τις συνθήκες ζωής κάτω από το καθεστώς του Νικολάε Τσαουσέσκου.

Ανακοινώνοντας την απόφασή της, η Σουηδική Ακαδημία ανέφερε ότι η Μίλερ, «με την πυκνότητα της ποίησής της και την ειλικρίνεια της πρόζας της, σκιαγραφεί το σύμπαν των στερημένων». Η ανακοίνωση της Σουηδικής Ακαδημίας αποτέλεσε έκπληξη, μιας και, σύμφωνα με πληροφορίες, ένας από τους επικρατέστερους υποψήφιους για το Νόμπελ Λογοτεχνίας ήταν ο Ισραηλινός συγγραφέας Αμός Οζ, ακολουθούμενος από την Αλγερινή Ασία Τζεμπάρ.

Πηγή: in.gr,

http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=1061659&lngDtrID=253