Τα «Αθόρυβα» στο Hellenic TV

H εξαίρετη λογοτεχνική εκπομπή με τον γενικό τίτλο «Ποιητική Ανθολογία», την οποία παρουσιάζει η διακεκριμένη δημοσιογράφος και λογοτέχνις κα. Σούλα Ορφανίδου και μεταδίδεται από την Ελληνική Τηλεόραση Λονδίνου (γνωστή ως Hellenic TV), φιλοξένησε πρόσφατα (Τετάρτη, 21^η Νοεμβρίου 2018) τον παρόντα ιστολόγο.

Στην εν λόγω εκπομπή έγινε αναφορά γενικώτερα για το λογοτεχνικό και ειδικώτερα για το ποιητικό έργο του υποφαινομένου. 

Ειδική μάλιστα μνεία έγινε στην πρόσφατα εκδοθείσα ποιητική συλλογή «Αθόρυβα», η οποία παρουσιάσθηκε σε επιτυχημένη εκδήλωση στο Λονδίνο στις 14 Οκτωβρίου τ.έ.

Έλληνας άστεγος στο Λονδίνο

Με βαθιά και ειλικρινή θλίψη πληροφορηθήκαμε μόλις χθες την ιστορία της σταυρικής ζωής και δυστυχώς και τον τραγικό, πρόωρο και αδόκητο θάνατο του μετανάστη συμπατριώτη μας Περικλή Μαλαγαρδή, του επονομαζόμενου «Έλληνα αστέγου στο Λονδίνο».

Οι ακραίες συνθήκες διαβίωσης αλλά και η τραγικότητα του θανάτου του παραπέμπουν σε αρχαιοελληνική τραγωδία, ή σε σενάριο κινηματογραφικής ταινίας θρίλερ.

Δυστυχώς δεν τον γνωρίσαμε προσωπικά. Αν είχε προσεγγίσει μια Ελληνορθοδοξη Εκκλησία στο Λονδίνο σίγουρα θα είχε βρει αποκούμπι και καταφύγιο.

Πάντως, διαβάσαμε πως φιλοξενήθηκε με αγάπη και φροντίδα από κάποιον Ιερέα (προφανώς ετερόδοξο) που δεν τον γνωρίζουμε, αλλά οπωσδήποτε του οφείλουμε εγκάρδιες ευχές και ευχαριστίες.

Ας ευχηθούμε ο Άγιος Θεός μας να αναπαύσει τον πληγωμένο και πονεμένο αυτόν αδελφό μας εν σκηναίς δικαίων και μακάρι να μην ξανασυμβεί ποτέ πάλι κάτι ανάλογο σε κανένα άλλον συνάνθρωπό μας.

Πρωτοπρ. Αναστάσιος Δ. Σαλαπάτας

Καθολικό της Ι.Μ.Βλατάδων

Στην αγαπημένη μας συμβασιλεύουσα και συμπρωτεύουσα Θεσσαλονίκη, κοντά στα τείχη της Άνω Πόλης, βρίσκεται η Ιερά Βασιλική, Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή των Βλατάδων, που ανήκει απευθείας στο σεπτό Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Ιδρύθηκε γύρω στα 1350 από τους αδελφούς Δωρόθεο και Μάρκο Βλατ(τ)έων ή Βλατάδων, που ήταν μαθητές και φίλοι του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά. Κτητόρισσα της Μονής ήταν η αυτοκράτειρα Άννα Παλαιολογίνα.

Το Καθολικό της Μονής είναι αφιερωμένο στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος Χριστού. Σε αυτό τελούνται τακτικά Ιερές Ακολουθίες, όπως την παρελθούσα νύκτα, προς τιμήν των Εισοδίων της Θεοτόκου!

Αρχιτεκτονικά, το Καθολικό θεωρείται μια σπάνια παραλλαγή του σταυροειδούς εγγεγραμμένου ναού, στην οποία ο τρούλος δε στηρίζεται σε κίονες, αλλά σε δύο πεσσούς δυτικά και στους τοίχους του Ιερού ανατολικά.

Οι τοιχογραφίες χρονολογούνται μεταξύ των ετών 1360-1380. Το ξυλόγλυπτο τέμπλο χρονολογείται πιθανώς τον 17ο αιώνα. Μοναδικά κειμήλια φυλάσσονται στο σκευοφυλάκιο της Μονής.

Μακροθυμία

Νέα εκπομπή για εβδομάδα από 19-11-2018.

Με την ευχή της τριετίζουσας Βασίλισσας των πάντων.

POSOI EMEINAN MAKROTHYMIA KYRIOY.mp3

POSOI EMEINAN MAKROTHYMIA KYRIOY.mp3 MediaFire is a simple to use free service that lets you put all your photos, documents, music, and video in a si...

Με αγάπη Χριστού 

Νώντας Σκοπετέας

«Σκοπόν δέδωκάς με...» (Ἰεζ. 33, 7)

Ἀρχὴ τεσσαρακονταετίας πιά

Κάθε ἐπέτειος εἶναι κι ἕνα νέο σύνορο, ποὺ καλεῖσαι νὰ βάλεις στὴ ζωή σου καὶ μετὰ νὰ πεῖς: «Ἄν θέλει ὁ Θεὸς θὰ τὸ διαβῶ κι αὐτό. Ὅπως σαράντα χρόνια τὸ ἴδιο κάνω...».

Κι ἀλήθεια, πόσο εὐλογημένη εἶναι αὐτὴ ἡ μέρα, τῶν εἰσοδίων ἡ ἡμέρα στὸ Χορὸ καὶ χώρο τῆς Ἱερωσύνης!  Εἶναι μιὰ μέρα ξεχωριστή, γιορταστική, ἀναμφίβολα κορυφαία, ἀλλὰ καὶ συνάμα πολὺ τραγική. Γιατὶ ἐνέχει στὸ βάθος της τὸ συνειδητὸ ἐμβίωμα τῆς ἀναξιότητος, ποὺ τὸ πιστοποιεῖ ἐμφατικὰ ἡ παρακάτω ψαλμικὴ πρόταση: «ἐγὼ δὲ πτωχός εἰμι καὶ πένης· ὁ Θεός, βοήθησόν μοι. Βοηθός μου καὶ ρύστης μου εἶ σύ· Κύριε, μὴ χρονίσῃς». (Ψαλμ. 69, 6)  Καὶ μήπως ἔτσι δὲν εἶναι;

Σαράντα χρόνια, λοιπόν, αὐτὴ ἡ φράση γίνεται τὸ σχεδὸν καθημερινὸ κριτήριο καὶ ἡ συνειδητὴ βάση πάνω στὴν ὁποία στερεώνεται ἡ ἱερατική διακονία. Μὲ κάποιες, ὅπως εἶναι φυσικό, ἐκτροπές, γιατὶ κι αὐτὲς ἔχουν τὴ θέση τους σὲ μιὰ πολυχρόνιο διαδρομή, ἀφοῦ «ἐκ νέοτητός μας ὁ ἐχθρὸς μᾶς πειράζει» καί, μάλιστα, πολὺ ἔντονα, ὥστε κάποιες φορὲς νὰ φτάνουμε στὴ θέση τῶν μαθητῶν καὶ νὰ φωνάζουμε μὲ ὅλη μας τὴ δύναμη: «Ἐπιστάτα, ἐπιστάτα, ἀπολλύμεθα» (Λκ. 8, 24). Μὴ προσέχοντας -κι ἄς τὴν ἔχουμε διαβάσει τόσες φορὲς- τὴν εἰρηνικὴ φράση τοῦ Κυρίου: «Ὀλιγόπιστε,  εἰς τί ἐδίστασας» (Μτθ. 14.,31).

Κοιτώντας τώρα τὴν πορεία αὐτῶν τῶν σαράντα χρόνων πού πέρασαν, παρατηρᾶς μὲ σφιγμένη τὴ ψυχὴ αὐτὸν τὸ χῶρο, τὸ χῶρο τῆς μικρῆς ἐνορίας ποὺ ἔλαβες ἐντολὴ νὰ διακονήσεις. Νὰ σταθεῖς, μὲ λίγα λόγια, ὡς ἕνας ἄλλος σκοπός, φύλακας καὶ σταθερὸς φρουρός, στὰ σύνορά της μὲ τὸν κόσμο καὶ τὰ τοῦ κόσμου περίεργα καὶ χαμερπῆ. Μὲ τὸ ὅποιο τίμημα, γιατὶ πάντα μιὰ βίγλα, γιὰ νὰ τὴ φυλάξεις σωστά, ὑπεύθυνα καὶ φιλότιμα εἶναι πάντα καὶ μιὰ διακινδύνευση, ἀπὸ τὶς πιὸ κορυφαῖες μάλιστα. Γιατὶ ὁ ποιμένας δὲν ἄρχει μονάχα τῶν ψυχῶν, ἀλλὰ περισσότερο νοιάζεται γι᾿ αὐτές, ἀγωνιᾶ, ὑποφέρει, ἀγρυπνᾶ καὶ κυρίως προσεύχεται ψυθιρίζοντας: «Δικοί Σου ἄνθρωποι εἶναι, Κύριε, ἐλεήσέ τους». Κι αὐτὸ, ποὺ δυστυχῶς, δὲν τὸ γνωρίζει ὁ πολὺς ὁ κόσμος, γίνεται πράξη στὴν Ἱ. Προσκομιδή, ὅταν εὔχεται γιὰ ἕνα μεγαλο μέρος συνανθρώπων του, ποὺ μήτε κι οἱ ἴδιοι τὸ ὑποψιάζονται. Ἐκεῖνος ὅμως, ποὺ ἔχει τὴν ἔγνοια τους, μυστικὰ καὶ μὲ πόνο ψυχῆς εὔχεται: «Μνήσθητι, Κύριε...». Ναί, μνήσθητι, ὅταν ὑπάρξουν τραγικὰ γεγονότα σὲ οἰκογένειες ἤ καὶ πρόσωπα, ὅπως ἀσθένειες σοβαρές, παρεκτροπὲς στὸ συζυγικὸ βίο, δυσχέρειες οἰκονομικές κ.ἄ.

Πολλοὶ στὸ χρονικὸ αὐτὸ  διάστημα τῶν τεσσάρων δεκαετιῶν εἶχαν τὸ θράσος; Τὴν παρρησία;, τὴν περιέργεια; νὰ ρωτήσουν. Ἀλήθεια, ἐσὺ παπᾶ -τί ἐπιτέλους- τί κάνεις; 

Ἄντε τώρα νὰ τοὺς ἐξηγήσεις ὅτι σαράντα χρόνια τοὺς σκέφτεσαι, προσεύχεσαι γι᾿ αὐτούς, προσπαθεῖς ἐναγώνια νὰ κρατήσεις δεμένη τὴν πνευματική τους οἰκογένεια, τὴν ἐνορία, κάνοντας, ὅσο μπορεῖς κι ἀντέχεις, πράξη αὐτὸ ποὺ λέει ὁ ποιητής:

«Πολλὰ δὲν θέλει ὁ ἄνθρωπος

νἀ ν᾿ ἥμερος νὰ᾿ναι ἄκακος

λίγο φαΐ λίγο κρασὶ

Χριστούγεννα κι Ἀνάσταση»

(Ὀδ. Ἐλύτης)

π. Κ.Ν. Καλλιανός

Η έννοια και η σημασία του πλούτου

ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ Θ΄ ΛΟΥΚΑ

Στο σημερινό Ευαγγελικό Ανάγνωσμα ο Κύριός μας, διδάσκοντας τους μαθητές Του και τους χριστιανούς όλων των εποχών, προσφέρει μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα παραβολή, προς παραίνεση και νουθεσία όλων των πιστών ακολούθων Του. Το θέμα της εν λόγω παραβολής είναι ο άφρων πλούσιος και η πλεονοξία του.

Αμέσως πριν να ξεκινήσει την παραβολή ο Ιησούς απευθυνόμενος προς τα πλήθη, που τον παρακολουθούσαν με ιδιαίτερη προσοχή, τους είπε: «Προσέχετε και φυλαχθείτε από κάθε είδος πλεονεξίας, γιατί κι αν έχει κανείς αφθονία, τα πλούτη του δεν του δίνουν ζωή»!

Κατόπιν, τους ανέφερε τη μικρή αυτή και διδακτική παραβολή, όπου παρουσιάζεται ο άμετρος και ασύνετος πλούσιος να σκέπτεται μόνο τον εαυτό του, το πως θα απολαμβάνει τα υλικά αγαθά του και θα ευφραίνεται κοσμικά. Όμως, εκεί που αισθάνεται γεμάτος από πλούτη και πλήρης από ανέσεις, έρχεται ο θάνατος και ζητά να τον πάρει μαζί του, σε ένα ταξίδι όπου φυσικά δεν θα μπορούν να τον συνοδεύσουν και δεν θα έχουν καμμιά αξία και χρησιμότητα όλα τα υλικά αντικείμενα, τα κινητά και τα ακίνητα αγαθά, που απέκτησε επί γης.

Το δίδαγμα που δίνει στο τέλος της ιστορίας αυτής ο ίδιος ο Κύριος είναι πως «Αυτά παθαίνει εκείνος που θησαυρίζει για τον εαυτό του και δεν φροντίζει να γίνει πλούσιος ως προς τον Θεό»!

Ο σπουδαίος Πατέρας και Οικουμενικός Διδάσκαλος της Εκκλησίας μας Μέγας Βασίλειος, έλεγε χαρακτηριστικά, ομιλώντας για τον πλεονέκτη πλούσιο, πως η θάλασσα γνωρίζει τα όριά της, η νύχτα δεν υπερβαίνει τις οροθεσίες που της καθόρισε εξ αρχής ο Δημιουργός· ο πλούσιος όμως δεν χορταίνει με όσα έχει· «μιμείται του πυρός την βίαν», ο πόθος του να αυξήσει τα πλούτη του μοιάζει με την ορμητική ασταμάτητη πυρκαγιά.

Έχεις τόσα και τόσα κτήματα και άλλα αγαθά, ερωτά ο ίδιος Πατήρ. Τι θα γίνει τελικά; «Ουχί τρεις σε πήχεις αναμένουσιν οι πάντες;». Τρεις πήχεις γης δεν περιμένουν και σένα όταν πεθάνεις; Ποιος θα σε υπερασπισθεί την ώρα της μελλούσης Κρίσεως; Όπου κι αν στρέψεις τότε το βλέμμα σου, θα βλέπεις τις όψεις εκείνων προς τους οποίους έδειξες ασπλαχνία· «ένθεν (από εδώ) του ορφανού τα δάκρυα, εκείθεν (από εκεί) της χήρας τον στεναγμόν, ετέρωθεν (από αλλού) τους οικέτας ους κατέξαινες (που τους καταξέσκιζες και τους ταλαιπωρούσες με τα έργα σου)».

Όλη αυτή η ιστορία και η σχετική επιχειρηματολογία μας θέτουν διάφορα ερωτήματα στο νου, και φυσικά κάποια διλήμματα στην ψυχή μας. Το βασικότερο όλων είναι βεβαίως το ζήτημα του ονομαζόμενου «πλούτου»! Ο όρος αυτός έχει διττή ερμηνεία, όπως αναφέρεται και στην τελευταία φράση του σημερινού Ευαγγελικού Αναγνώσματος. Είναι το σύνολο των υλικών αγαθών τα οποία έχουν οικονομική αξία κι είναι ακόμα και τα ηθικά και πνευματικά αγαθά, οι αρετές.

Ο ιερός Χρυσόστομος, που πάντα ομιλούσε με τόλμη, ακόμα και για δύσκολα κοινωνικά και άλλα θέματα, διευκρινίζει με παρρησία πως «ου κακόν ο πλούτος... όταν εις τους δεομένους αναλίσκωμεν (όταν τον διαθέτουμε και τον ξοδεύουμε βοηθώντας τους πτωχούς), αλλά κακόν η πλεονεξία». Και αλλού τόνιζε ότι ούτε ο πλούτος είναι γενικά κάτι κακό ούτε η πενία γενικά κάτι καλό, αλλά ανάλογα προς «την προαίρεσιν των χρεωμένων εκάτερα ταύτα γίνεται». Ανάλογα με το πώς δηλαδή χρησιμοποιεί κανείς τον πλούτο ή την φτώχεια αποκτά το καθένα την κακή ή την καλή σημασία του. Και να θυμάσαι, πρόσθετε, ότι ο πλούτος είναι κάτι «ευρίπιστον», πολύ άστατο, γλιστρά και χάνεται γρήγορα.

Ο Σωκράτης άκουε κάποτε τον Αλκιβιάδη να καυχιέται για τα πλούτη και τα μεγάλα κτήματά του στην Αττική. Του έφερε, λοιπόν, ένα γεωγραφικό χάρτη και του ζήτησε να βρει την Αττική. Ο Αλκιβιάδης το έκανε. Κατόπιν ο Σωκράτης του ζήτησε να βρει τα κτήματά του. Ο Αλκιβιάδης δεν τα βρήκε και το ανέφερε στο σοφό δάσκαλό του. Κι ο Σωκράτης του απάντησε: «Κι ύστερα υπερηφανεύεσαι για πράγματα που είναι τόσο ασήμαντα, ώστε ούτε το ελάχιστο μέρος της γης δεν αποτελούν»!

«Ου κακόν ο πλούτος», λοιπόν, όταν η χρήση του γίνεται με φρόνηση και χωρίς πλεονεξία.

Πρωτοπρ. Αναστάσιος Δ. Σαλαπάτας