Το εμβόλιο της ζωής

Εκπομπή αφιέρωμα στο μυστήριο των μυστηρίων της πίστης μας!

Με αγάπη Χριστού

STHN SEIRA GIA TO EMBOLIO THS ZWHS 2

STHN SEIRA GIA TO EMBOLIO THS ZWHS 2 MediaFire is a simple to use free service that lets you put all your photos, documents, music, and video in a si...

Νώντας Σκοπετέας

Κυριακή Β’ Ματθαίου 2020

Εὐλογηµένη ἡ Βασιλεία τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύµατος, νῦν καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀµήν.

Ὁ Μονογενὴς Υἱὸς καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ, ἀθάνατος ὑπάρχων καὶ καταδεξάµενος διὰ τὴν ἡµετέραν σωτηρίαν σαρκωθῆναι ἐκ τῆς ἁγίας Θεοτόκου καὶ ἀειπαρθένου Μαρίας, ἀτρέπτως ἐνανθρωπήσας, σταυρωθείς τε, Χριστὲ ὁ Θεός, θανάτῳ θάνατον πατήσας, εἷς ὢν τῆς Ἁγίας Τριάδος, συνδοξαζόµενος τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Ἁγίῳ Πνεύµατι, σῶσον ἡµᾶς.

Προστασία τῶν Χριστιανῶν ἀκαταίσχυντε, µεσιτεία, πρὸς τὸν Ποιητὴν ἀµετάθετε, µὴ παρίδῃς, ἁµαρτωλῶν δεήσεων φωνάς, ἀλλὰ πρόφθασον, ὡς ἀγαθή, εἰς τὴν βοήθειαν ἡµῶν, τῶν πιστῶς κραυγαζόντων σοι· Τάχυνον εἰς πρεσβείαν, καὶ σπεῦσον εἰς ἱκεσίαν, ἡ προστατεύουσα ἀεί, Θεοτόκε, τῶν τιµώντων σε.

Ποίηση Φάνη Λελεμψή - 19

Περπατώντας μέσα στην ημέρα, στην κάθε ημέρα, γνωριζόμαστε με τα σκαλοπάτια της, με τις ώρες της, με τις διάφορες στιγμές της. Παράλληλα βιώνουμε τις σχέσεις, τις διανθρώπινες επικοινωνίες, αλλά και τη διαλεκτική με τη φύση και ιδιαίτερα με τα λουλούδια.

Ο Άρχοντας Ποιητής του Αναπλιού, ο άξιος Δημιουργός Φάνης Λελεμψής, βαδίζοντας με τον τολμηρό βηματισμό του λογοτέχνη, ζει ο ίδιος, βιώνει και καταγράφει την εμπειρία αυτών των σχέσεων και την προσφέρει απλόχερα μέσα από τους παρακάτω στίχους του:

ΚΑΘΕ ΔΕΙΛΙΝΟ

Της Ρένας!

Το ασύνορο πάθος

είναι η λαχτάρα

που υπερχείλισε

Κάθε δειλινό

σου κόβω

ένα κατακόκκινο

τριαντάφυλλο

να σου δείξω

ότι η Ομορφιά

ιερουργεί για εμάς.

Ρωμαϊκή Βρετανία

Τα Βασιλικά Ταχυδρομεία της Αγγλίας μόλις κυκλοφόρησαν νέα σειρά οκτώ γραμματοσήμων, που απεικονίζουν αντικείμενα και αρχιτεκτονικά απομεινάρια, με σκοπό να τιμήσουν τη Ρωμαϊκή κληρονομιά της Βρετανίας, η οποία ήταν τμήμα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από το 43 έως το 410 μ.Χ.

Ο εκπρόσωπος των Βασιλικών Ταχυδρομείων κ. Philip Parker ανέφερε χαρακτηριστικά: “What did the Romans do for us? They gave us important new towns, a network of roads to link them, vast building works in stone, a new language and our calendar - they even named the country, ‘Britain’. These new stamps feature some of the most complete and striking Roman sites and objects which show their character and sophistication.”

Ο κ. Richard Hobbs, υπεύθυνος της Ρωμαιο-Βρετανικής συλλογής στο Βρετανικό Μουσείο, είπε πως ελπίζει αυτά τα οκτώ στοιχεία που απεικονίζονται στα νέα γραμματόσημα να δώσουν μια γεύση της ζωής στη Ρωμαϊκή Βρετανία και πρότεινε στον κόσμο να μελετήσει την περίοδο αυτή.

Μια έκκληση: Όχι σε νέο διχασμό

Η διχόνοια είναι μια βαριά ενδημική νόσος των Ελλήνων. Αυτό είναι το συμπέρασμα της μακράς ιστορικής μας εμπειρίας. Τις ένδοξες στρατιωτικές επιτυχίες κατά των Περσών ακολούθησε ο εμφύλιος Σπάρτης - Αθηνών... Την επιτυχημένη εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου ακολούθησαν οι εμφύλιες συγκρούσεις μεταξύ επιγόνων του, που έφεραν και την ρωμαιοκρατία... Το Βυζάντιο στα μέσα του 14^ου αιώνα και ενώ απειλείτο από κάθε κατεύθυνση, από Τούρκους, Βούλγαρους, Σέρβους, Γενουάτες, Ενετούς, Φράγκους ξεκίνησε ο Ιωάννης Καντακουζηνός μακροχρόνιο εμφύλιο πόλεμο κατά του νομίμου αυτοκράτορα Ιωάννη Ε΄ Παλαιολόγου, με την βοήθεια τουρκικών στρατευμάτων...

           

Στους νεότερους χρόνους, κατά την Επανάσταση του 1821 οι άφθαστοι ηρωισμοί και οι στρατιωτικές επιτυχίες κινδύνευσαν να πάνε χαμένες από τη θανατηφόρα διχόνοια. Ο διχασμός των Ελλήνων στη δεκαετία του 1910-1920 προκάλεσε την Μικρασιατική καταστροφή και ο Εμφύλιος 1946-1949 έφερε την Ελλάδα σε όλους τους τομείς πολύ πίσω, σε σχέση με τις άλλες χώρες της Ευρώπης.

           

Η διχόνοια συγκλόνισε τον εθνικό μας ποιητή Διονύσιο Σολωμό, που με τους στίχους του 144-150 στον «Ύμνο εις την Ελευθερίαν», γραμμένους τον Μάϊο του 1823, όταν ξεκινούσε αυτή η κατάρα του Ελληνισμού, θέλησε να μας νουθετήσει. Τους θυμίζουμε: «Η διχόνοια που βαστάει ένα σκήπτρο η δολερή, καθενός χαμογελάει, πάρτο, λέγοντας, και συ. Κειο το σκήπτρο που σας δείχνει έχει αλήθεια ωραία θωριά, μην το πιάστε, γιατί ρίχνει δάκρυα θλιβερά. Από στόμα οπού φθονάει, Παλληκάρια, ας μην ΄πωθή, πως το χέρι σας χτυπάει του αδελφού την κεφαλή... Τέτοια αφήστενε φροντίδα, όλο το αίμα οπού χυθή για θρησκεία και για πατρίδα όμοιαν έχει την τιμή. Στο αίμα αυτό που δεν πονείτε για Πατρίδα για Θρησκειά, σας ορκίζω αγκαλιασθήτε σαν αδέλφια γκαρδιακά. Πόσον λείπει, στοχασθήτε, πόσο ακόμη να παρθή. Πάντα η νίκη αν ενωθήτε πάντα εσάς θ’ ακολουθή».

           

Μια έκκληση εν όψει της Επετείου των 200 ετών από την έναρξη της Επανάστασης του 1821. Ας μιμηθούμε τους αγωνιστές στο ηρωικό τους πνεύμα, στην Πίστη τους, στις θυσίες τους και στις ικανότητές τους. Ας τους δείξουμε ότι τα παθήματά τους μας έγιναν μαθήματα και λέμε όχι στη διχόνοια. Ας υπερβούμε  διχαστικές αντιλήψεις, εγωισμούς και προκαταλήψεις. Στο 2021 θα εορτάσουμε μιαν ΕΘΝΙΚΗ επέτειο, μην την χαλάσουμε, μετατρέποντας την σε Επέτειο ιδεολογική και διχαστική. Μη δείξουμε ότι έχουμε πακτώσει τη σκέψη μας στη φυλακή του Κολοκοτρώνη, στη δολοφονία του Ανδρούτσου και στα Κόμματα με τις ξένες προς τον Ελληνισμό σημαίες και ιδέες.

           

Το 2021 δεν πρέπει να είναι μια αφορμή για μιαν ακόμη φορά οι Έλληνες να τσακωθούμε και να διχασθούμε. Η ευθύνη για το μήνυμα που θα στείλει η σημερινή επίσημη και επώνυμη Ελλάδα στους Έλληνες και στη διεθνή κοινή γνώμη είναι του Πρωθυπουργού και της Επιτροπής που όρισε, των πολιτικών αρχηγών, των πρώην Προέδρων της Δημοκρατίας, των πρώην πρωθυπουργών και αρχηγών Κομμάτων, των Πατριωτικών Συλλόγων και Πρωτοβουλιών.

Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Ο δρόμος του Σταυρού εναντίον της βίας

Το Ινστιτούτο Ορθόδοξων Χριστιανικών Σπουδών του Κέϊμπριτζ οργανώνει την ερχόμενη Παρασκευή την επόμενη Ημέρα Διαλόγου, μέσω της εφαρμογής Zoom.

This is a reminder that we will have our second Conversation Days on 'Faith and Film' this coming Friday, 19 June 2020, on the theme: 'The Way of the Cross vs. Violence'. Our special guest for the day, Dr Sr Vassa Larin (from the popular series of podcasts Coffee with Sister Vassa) will give a presentation on Clint Eastwood’s Gran Torino.

There will be no second presentation for this Conversation Day. The Zoom session will take place between 6.30 pm - 7.45 pm (BST) and will include Sister Vassa's presentation, a brief response from Father Dragos Herescu (Principal IOCS), followed by questions from the participants.

The Zoom link for this Conversation Day is: https://us02web.zoom.us/j/86410669643

«Στού Σκιάθου...»

ἤ, πὼς πρωτογνώρισα τὴ νῆσο τῶν λογίων, τὴ Σκιάθο

Στὴν ἱερὴ Μνήμη τοῦ ἀλησμόνητου φίλου Χρ.Β. Χειμώνα

Ἦταν μετὰ τὸ Πάσχα τοῦ 1963. Μαθητὲς εἴμασταν στὴ ἔκτη τοῦ Δημοτικοῦ κι ὁ δάσκαλος, ὁ μακαρίτης σήμερα Ἀνέστης Κούκουρας,  ἀπὸ τοὺς Καθενοὺς τῆς Εὔβοιας,  μᾶς μήνυσε πὼς ἡ ἀποχαιρετιστήρια ἐκδρομή μας θὰ ἦταν στὴ Σκιάθο. Ἔτσι, ἔνα ἠλιόλουστο πρωϊνὸ τοῦ Μαΐου μὲ τὸ τρεχαντηράκι τοῦ μπάρμπα Γιάννη τοῦ Φηύβγα κινήσαμε γιὰ τὴ γείτονα νῆσο μὲ σκοπὸ νὰ ἐπισκεφτοῦμε τὸ σπίτι τοῦ Παπαδιαμαντη καὶ νὰ πᾶμε καὶ στὶς «Κουκναριές», τὴν περίφημη παραλία μὲ τὴ χρυσὴ τὴν ἄμμο.

Γιὰ νὰ πῶ τὴν ἀλήθεια τὴ Σκιάθο τὴ γνωρίζαμε μονάχα ἀπὸ μακρυά, ὅταν τὴν ἀγαναντεύαμε ἀπὸ τὸ χωριό μας, τὸ Κλήμα,  ν᾿ ἁπλώνεται ἀπέναντί μας μέσα στὸ πέλαγο σὰν ἔνα μεγάλο σκουροπράσινο κῆτος. Χώρια ποὺ προσέχαμε πόση ὤρα θὰ κάμει ὁ «Πασχάλης» κι ἡ «Κατερίνα», τὰ δυὸ καΐκια δηλαδή ποὺ κάνανε τὸ δρομολόγιο Σκόπελος-Βόλος, ἀπὸ τὸ φανάρι τῆς Σκιάθου ἴσαμε τὸ Λουτράκι, γιὰ νὰ δοῦμε ποιὸ εἶναι τὸ πιὸ γρήγορο, ἀλλὰ καὶ πιὸ καλοτάξιδο ὅταν εἶχε θάλασσα... Ἐπίσης θὰ πρέπει νὰ πῶ, ὄτι ἡ Σκιάθος ἔχει ἀπομείνει στὴν παιδικὴ τὴ μνήμη τυλιγμένη σὲ γκρίζα χρώματα καὶ μὲ τὴ βαρειὰ τὴ μυρωδιὰ τῆς ξυνίλας ἀνακατωμένης μὲ τὴ μυρωδιὰ τοῦ καπνοῦ καὶ τοῦ πετρελαίου. Κι αὐτὸ γιατὶ μικρὸ παιδάκι -γύρω στὰ ἑξη ἤ στὰ ἑφτά, ὅταν ἐπιστρέφαμε ἕνα κρύο χειμωνιάτικο ἀπόγευμα ἀπὸ τὸ Βόλο μὲ τρικυμία καλή, ζαλισμμένοι καθὼς εἴμασταν καὶ τσακισμένοι ἀπὸ τὸν ἐμετό, ὅταν τὸ καΐκι ἔφτασε στὴ Σκιάθο, βγήκαμε ἔξω, μέχρι νὰ ξεφορτώσει, γιὰ ν’ ἀνασάνουμε. Ἦταν ὅμως τέτοιος ὁ καιρὸς, ποὺ κάθε ἄλλο παρὰ ἀνάσα πήραμε...

Άκόμα τὴ Σκιάθο τὴν ἔχω τυπωμένη στὴν ψυχή μου νὰ εἶναι γένους... ἀρσενικοῦ, γιατὶ οἱ παλιοὶ Κληματιανοὶ δὲ λέγανε ποτὲ ἡ Σκιάθος ἤ ἡ Σκίαθος -ποὺ προτιμοῦσε κι ὁ πολὺς Ἰω. Ν. Φραγκούλας-, ἀλλὰ «οὑ Σκιάθους!!! Εἶχαν μάλιστα ἐφεύρει καὶ τὸ σκωπτικὸ δίστιχο:

«Στοὺ Σκόπιλου στοὺ Σκιάθου ρωτήσαν τοὺ γαbρό.. κ.λ.π.» (Σκόπελος = ἡ Χώρα)

Ἔτσι λοιπόν, ἐκεῖνο τὸ πρωϊνὸ τοῦ Μαΐου ταξιδεύαμε γιὰ τὴ γείτονα νῆσο μὲ λίγο θαλασσάκι νὰ μᾶς ταρακουνάει, περιχαρεῖς ὡστόσο ποὺ θὰ τὴν  ἐπισκεπτόμασταν.

Τότε τὰ καΐκια καὶ τὰ πλοῖα ἄραζαν μπροστὰ στὸ λιμάνι κι ὄχι ἐδῶ ποὺ πάνε σήμερα.  Ἐντύπωση δὲ ἔκανε στὸν ἐπισκέπτη ἡ μεγάλη σιδερένια σημαδούρα, ποὺ ἦταν σιμὰ στὸ «Μπούρτζι» μέχρι τὶς πρῶτες χρονιὲς τῆς δεκαετίας τοῦ 1970. Σήμερα ἀγνοῶ τὶ ἀπέγινε.

Σᾶ φτάσαμε, λοιπόν, πήγαμε κατευθεῖαν στὸ σπίτι τοῦ Παπαδιαμάντη, ποὺ ἦταν λίγο παραπάνω ἀπὸ τὴν προκυμαία. Ἥσυχη πολίχνη τότε ἡ Σκιάθος, δίχως κάνενα ἴχνος κοσμοπολιτισμοῦ, μᾶς συνεπῆρε στ᾿ ἀλήθεια, γιατὶ εἶχε μιὰν ἁπλότητα κι ἀρχοντιά ποὺ τὴ χαιρόταν ἡ παιδική μας ψυχή, μὲ τὰ νοικοκυρεμένα μαγαζάκια καὶ τὰ στολισμένα σπίτια. Κάτι δηλαδή ποὺ δὲν τὸ εἴχαμε στὸ χωριό μας, ἐπειδὴ ἡ Σκιάθος εἶχε κι ἄλλο ἕνα στοιχεῖο: αὐτὸ τῆς ἐπαρχιακῆς πόλεως.

Τὸ μόνο ποὺ θυμᾶμαι ἀπὸ τὸ σπίτι τοῦ Παπαδιαμάντη ἦταν τὸ γιατάκι σιμὰ στὴν παραστιά, ὅπου ἄφησε τὴν ἔσχατη πνοή του καὶ τὸ λιτὸ τραπέζι-γραφεῖο μὲ τὸ καλαμάρι καὶ τὸ μελανοδοχεῖο ἐκεῖνο, ποὺ ἦταν καμωμένο ἀπὸ ὀστρακοειδές, μᾶλλον πόδι μεγαλης καβούρας καὶ  δέποζε πάνω στὸ σκοῦρο-καφὲ γραφεῖο... Μὲ ἐντυπωσίασε πολὺ περισσότερο ἀπὸ τὸ χειμωνιάτικο δωμάτιο μὲ τὴν παραστιά καὶ τὸ ντυμένο, μὲ γεράνιο ὔφασμα, στρῶμμα, αὐτὸ τὸ γραφεῖο. Γιατὶ τὸ σκηνικὸ τοῦ χειμωνιάτικου μὲ τὴ παραστιὰ καὶ τὸ «μιντέρι» ἦταν κάτι ποὺ τὸ ζούσαμε στὸ χωριό, ἀφοῦ ἔτσι ἦταν ὅλα τὰ σπίτια. Μὲ λίγα λόγια, εἶχα τὴν ἐντύπωση πὼς ὁ Παπαδιαμάντης ἦταν ἕνας ἀπὸ τοὺς συγχωριανούς μου, γείτονας, συγγενής, φίλος... Καὶ μήπως δὲν ἦταν!!! Ἀργότερα, ὄταν πιὸ ὤριμος διάβασα μὲ προσοχὴ τὰ Σκιαθίτικα διηγήματα τοῦ Ππδ. πρόσεξα ἕνα πράγμα: πὼς πολλὰ ἀπὸ αὐτὰ ποὺ ἀναφέρονται ἐκεῖ, τὰ εἶχα κι ὁ ἴδιος ζήσει στὴν μικρή, κλειστὴ κοινωνία τοῦ χωριοῦ μου. Καὶ τὰ ξαναζῶ διαβάζοντά τον. Πῶς, λοιπόν, νὰ μὴν μνημονέυω κι εὐγνωμονῶ;

π. Κ.Ν. Καλλιανός