Ρωμιοί της Πόλης

 
Είναι γνωστό στο Γένος των Ελλήνων πως στη Βασιλεύουσα κατοικεί ένα σημαντικό ιστορικά και θαυμαστό πολιτιστικά τμήμα της Οικουμενικής Ρωμιοσύνης.
 

Οι αριθμοί, αναφορικά με τον πληθυσμό, δεν έχουν καμμιά απολύτως αξία. Η ζωή, η ιστορία, ο πολιτισμός και η αρχοντιά δεν μετριώνται με νούμερα. Έχουν μια αξία διαχρονική και ακουμπούν την αιωνιότητα!
 

Αυτό φαίνεται και στο ντοκιμαντέρ, που παρουσιάζουμε στην παρούσα ανάρτηση, η ταυτότητα του οποίου είναι η εξής:
 

https://www.arte.tv/fr/videos/116707-005-A/arte-regards/

 
«Οι Ρωμιοί της Τουρκίας βίντεο από το ευρωπαϊκό κανάλι ARTE - Δευτέρα 11 Μαρτίου 2024 (στα γαλλικά και γερμανικά)»!

Εν εκείνη τη ημέρα

...Όποιος κατανοεί και πιστεύει, χαίρεται για κάθε επιπλέον χτύπο της καρδιάς του. Γιατί γνωρίζει πως ναι μεν αυτός ο χτύπος τον φέρνει όλο και πιο κοντά στην έξοδο από τούτο το πρόσκαιρο, αλλά από την άλλη ότι ακόμα υπάρχει ελπίδα μετανοίας και ανεύρεσης, του μόνου δρόμου που οδηγεί στην αιώνια Βασιλεία!

 

Μα και κάτι ακόμα! Τότε είναι που θα συναισθανθεί τον μεγάλο αγώνα που δίνουν εκείνοι, όσων  η ψυχή έχει αποχωριστεί από το σώμα τους! Και θα τους σπλαχνιστούν! Και θα ξεκινήσουν να τους στέλνουν… αναψυκτικά και ανάσες φωτός! Ο κυρ Θόδωρος ο χαρούμενος, που σεργιανούσε για χρόνια ολόκληρα με το τετραδιάκι του, να συναντήσει στα μνημονοχάρτια τους αδελφούς του που καρτερούσαν λίγο παραπάνω Φως… Αγγελτήρια προσευχής τα έλεγε ο μακάριος και ξεκινούσε να κάνει προσευχή και κομποσχοίνια, κάθε μεσονύχτωμα για αυτούς! Και βρήκε προς δόξαν Θεού πολλούς μιμητές ο κυρ Θόδωρος ο Χαρούμενος!
 
Πρόσφατα ο αδελφός μας ο Αριστείδης, λαϊκός που ζει σαν μοναχός μέσα στο κέντρο του… κόσμου, μας αποκάλυψε πόσο του μίλησε με το παράδειγμά του εκείνος ο μακαριστός εργάτης της προσευχής ο σύμπονος, που όσο λίγοι είχε κατανοήσει ότι οι ψυχές εκεί, περιμένουν πολλά από εμάς εδώ… Διάβασε πριν χρόνια εκείνο το διήγημα, που την αλήθεια του, μόνο κάθε αναγνώστης γνωρίζει, ανάλογα με το αν κύλησε ένα δάκρυ στο εγώ του και θέλησε να τον μιμηθεί στο ουράνιο τούτο διακόνημα. Ξεκίνησε λοιπόν δειλά-δειλά να υιοθετεί ψυχούλες! Έτσι μας είπε και πόσο μας συγκλόνισε και μας ήλεγξε για την δική μας αδιαφορία και έλλειψη οικτιρμών… Ιδίως όταν συνέχισε να μας αποκαλύπτει ότι προσπαθεί συνεχώς, να προσθέτει και άλλες στα δίπτυχα της δικής του ψυχούλας, της τόσο ευαίσθητης, της αγαπώσης ολοκληρωτικά τον Πλάστη της και τον κάθε αδελφό ως εαυτόν.
 
-Μου αρέσουν πολύ οι παλιές ελληνικές ταινίες, ιδίως οι κωμωδίες! Γνωρίζω σχεδόν απ’ έξω τους διαλόγους τους! Θα μου πεις ότι σπαταλώ χρόνο από τα πνευματικά μου καθήκοντα, όταν στήνομαι και με τις ώρες ξαναβλέπω τις μορφές τους και ακούω τις φωνές τους! Δικοί μας άνθρωποι όμως βρε παιδί μου! Συγγενείς μας! Αχ, να τους ελάφρωνε ο Κύριος από καμιά αμαρτία, για αυτό το γέλιο που χάριζαν και χαρίζουν! Θεός σχωρές τους! 
 
Μόλις διάβασα για τον χαρούμενο λοιπόν, τον κυρ Θόδωρο, πως μου ήρθε αδελφέ μου! Το λέω και συγκινούμαι! Φώτισε ο Κύριος και ξεκίνησα να μνημονεύω όλους αυτούς τους παλιούς, τους σπουδαίους ηθοποιούς και μουσικούς  και ποιητές  στα ψυχοχάρτια! Πόσο όμορφοι οι περισσότεροι στα νιάτα τους! Σαν λουλούδια όμως μαράθηκαν και σαν ονείρατα ξημέρωσαν όλοι!  Μαζί με το πρόσφορο για την μάνα και τον πατέρα μου τους μακαρίτες, κάθε Σάββατο στον εσπερινό, γεμίζω ένα μεγάλο χαρτί με ονόματα για ανάπαυση! Ο παπά Κωνσταντίνος χαμογελαστός με περιμένει πάντοτε! Άντε μου λέει! Και άλλους υιοθέτησες βλέπω! Και είναι αλήθεια αδελφέ μου! Έτσι νιώθω! Σαν να υιοθετώ τις ορφανές ψυχούλες! Γιατί πες μου ποιος κάνει προσευχή, για πολλούς από αυτούς που πέθαναν κατάμονοι, στην ψάθα που λέμε… χωρίς ούτε έναν συγγενή έστω στην κηδεία τους…;
 
...Προσευχή για τις υιοθετημένες πρώην λησμονημένες ψυχές, κάνει ο Αριστείδης και πολλοί ακόμα και άλλοι που μακάρι να  τον μιμηθούν ελέω Θεού, σαν διαβάσουν τούτο το φτωχό γραφτό, στις παρυφές της Κυριακής της Κρίσεως του 2024. Οι πιο πολλές από αυτές δεν διήνυσαν τον δρόμο της ζήσης τους εν δόξη ευσεβεί ώστε να φορούν ήδη στεφάνι δικαιοσύνης! Όσο όμως ακόμα οι καρδιές μας εδώ θα χτυπούν, ας προσπαθούμε να ανεβάζουμε τις ορφανές ψυχούλες ολοένα προς το Φως, μέχρι να έρθει η έσχατη εκείνη ημέρα! Τις έγνων νουν Κυρίου εξάλλου; Όσο η έσχατη σάλπιγγα δεν σαλπίζει, κάθε ψυχή  μπορεί να ελπίζει… Τίποτε ακόμα δεν... ετελείωσε...
 
Μέγα σου το έλεος, Ακατάληπτε Κύριε δόξα Σοι!
 
Νώντας Σκοπετέας
 
Κυριακή της Κρίσεως 2024

Συνάντηση Ποιητριών

Το Υπουργείο Πολιτισμού της Ελλάδας, στο πλαίσιο της Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου Λονδίνου 2024, σας προσκαλεί στην εκδήλωση "Ελληνίδες και Βρετανίδες ποιήτριες συνομιλούν για την ποίηση και διαβάζουν ποιήματά τους", την Τετάρτη 13 Μαρτίου στις 19.00 στο Hellenic Center. Επισυνάπτεται η σχετική πρόσκληση.
 

Μπορείτε να εγγραφτείτε στον παρακάτω σύνδεσμο:
https://www.eventbrite.co.uk/e/greek-and-british-female-poets-talk-about-poetry-and-read-their-poems-tickets-858765349277

Κυριακή της Απόκρεω

 
Η επί γης στρατευομένη του Χριστού Εκκλησία, η μία, αγία, καθολική και αποστολική, από περάτων έως περάτων της οικουμένης, κηρύττει και πιστεύουμε πάντες οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, τις δύο παρουσίες του Κυρίου και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού.
 

Το Ευαγγελικό Ανάγνωσμα της σημερινής ημέρας, Κυριακής της Απόκρεω, αναπαριστά μπροστά μας τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού και το γεγονός της Κρίσεως. Είναι το δικαστήριο του Θεού, στο οποίο όλοι ανεξαιρέτως θα λογοδοτήσουμε για τον τρόπο που πολιτευθήκαμε στη γη, για τα έργα μας.
 
Ο Θεός είναι φιλάνθρωπος, αλλά και δικαιότατος Κριτής, αλήθεια που μας τη θυμίζει η Εκκλησία μας, για να μας διεγείρει από τον ύπνο της ραθυμίας στην επιτέλεση καλών πράξεων. Γιατί «ἡ κρίσις ἀνέλεος τῷ μὴ ποιήσαντι ἔλεος» (Ιακ. 2. 13).

Πρώτο Ψυχοσάββατο 2024

 

Συναξάριον τοῦ Τριωδίου.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνείαν πάντων τῶν ἀπʼ αἰῶνος κοιμηθέντων εὐσεβῶς, ἐπʼ ἐλπίδι ἀναστάσεως ζωῆς αἰωνίου, οἱ θειότατοι Πατέρες ἐθέσπισαν.
 

Τὰς τῶν προαναπαυσαμένων ψυχὰς κατάταξον, Δέσποτα Χριστέ, ἐν ταῖς τῶν Δικαίων σου σκηναῖς, καὶ ἐλέησον ἡμᾶς, ὡς μόνος ἀθάνατος. Ἀμήν.

Παλαμάς στον δρόμο

 
Σε κεντρικό δρόμο της Θεσσαλονίκης βρίσκουμε ποιητικό μήνυμα γραμμένο σε στηθαίο, ενώ δίπλα του έχει σχεδιαστεί ο Ποιητής. Το σύνθημα είναι...
 

Προέρχεται από την ποιητική σύνθεση «Οι Πεντασύλλαβοι» (1910), του μεγάλου Εθνικού μας Ποιητή Κωστή Παλαμά. Μακάρι στους δρόμους να διαβάζουμε περισσότερα και βαθυστόχαστα ποιητικά μηνύματα.

Ουσία ζωής

 
«Η φιλοσοφία μου είναι: Το τι λένε οι άνθρωποι για μένα δεν είναι δική μου δουλειά. Είμαι αυτός που είμαι και κάνω αυτό που κάνω. Δεν περιμένω τίποτα και αποδέχομαι τα πάντα. Και αυτό κάνει τη ζωή πιο εύκολη.
 

Ζούμε σε έναν κόσμο όπου οι κηδείες είναι πιο σημαντικές από τον αποθανόντα, ο γάμος είναι πιο σημαντικός από την αγάπη, η εμφάνιση είναι πιο σημαντική από την ψυχή. Ζούμε σε μια κουλτούρα συσκευασίας που περιφρονεί το περιεχόμενο».
 
Σερ Άντονι Χόπκινς