Ολυμπιακοί και αρετή

 
Κάποιοι Αρκάδες φτωχοί, προσήλθαν στους Πέρσες και ζήτησαν εργασία.
 

Τους παρουσίασαν στον Ξέρξη, ο οποίος συνήθιζε να παίρνει ο ίδιος πληροφορίες. Τους ρωτά λοιπόν: 
 
- "Τι κάνουν οι Έλληνες;" 
 
- "Παρακολουθούν τους γυμνικούς και ιππικούς αγώνες που διεξάγονται τώρα στην Ολυμπία", απαντούν εκείνοι. 
 
- "Και ποιό είναι το έπαθλο για τους νικητές;" ρωτά ο Ξέρξης.  
 
- "Τους δίνουν ένα στεφάνι απο κλαδί ελιάς", αποκρίνονται ξανά οι Αρκάδες.  
 
Όταν λοιπόν ο Τριτανταίχμης, υιός του Αρταβάνου, άκουσε ότι το έπαθλο δεν ήταν χρήματα, αλλά μόνο ένα στεφάνι, δεν συγκρατήθηκε, σηκώθηκε και παρουσία όλων φώναξε προς τον Μαρδόνιο το περίφημο:  
 
"ΠΩ! ΠΩ! Μαρδόνιε, εναντίων ποίων ανδρών μας έφερες να πολεμήσουμε, οι οποίοι δεν αγωνίζονται για χρήματα, αλλά για την αρετή;"  
 
["Παπαί, Μαρδόνιε, κοίους ἐπ᾽ ἄνδρας ἤγαγες μαχησομένους ἡμέας, οἳ οὐ περὶ χρημάτων τὸν ἀγῶνα ποιεῦνται ἀλλὰ περὶ ἀρετῆς."]
 
Ηροδότου Ἱστορίαι, 8, 26-27

Το μικρό σπιτάκι στο λιμάνι...

 
Μεσημεράκι, Αύγουστος μήνας, ζέστη ασυνήθιστη για την Αγγλία, χτύπησε το τηλέφωνο. Με τον φραπέ που μόλις ετοίμασα στο ένα χέρι, έπιασα το ακουστικό με το άλλο. <θυμάσαι το σπιτάκι στο λιμάνι;> ρώτησε η φίλη μου στην άλλη άκρη της γραμμής.
 

<Αρέσω> -όπως λέμε στην Πόλη- να μιλώ μαζί της.
 
Πολίτισσα - Βοσποριανή της Ευρωπαϊκής πλευράς και αυτή που μεγάλωσε κοιτάζοντας όπως και εγώ τα απέναντι καταπράσινα παράλια της Ανατολής, ετοιμαζόταν για μπάνιο στην θάλασσα, θυμήθηκε τα αγαπημένα μας χώματα, μαζί και εμένα.
 
Τα λέμε συχνά, και πάμε πίσω στα ίδια μελτέμια που μας ζάλιζαν και στο ίδιο αεράκι, στην ίδια αύρα μαζί με την μυρωδιά της θάλασσας που μας νανούριζαν τα βράδια και μας ξυπνούσαν τα πρωινά. Βλέπαμε τα ίδια χρώματα και τα ίδια κύματα να καταφθάνουν από τις Συμπληγάδες Πέτρες, εγώ τα έβλεπα πριν  αφού το δικό μου προάστιο, τα Θεραπειά, ήταν πιό κοντά στην Μαύρη θάλασσα από το δικό της. Τα κύματα με τους αφρούς τους αφού προσπερνούσαν το λιμανάκι μας, στο οποίο λέγεται ότι με καπετάνιο τον Ιάσονα που είχε την βασιλοπούλα - πριγκιποπούλα Μήδεια αγκαλιά, άραξε η Αργώ για λίγο, έφταναν στο Καλεντέρι στις αρχέςτου Νιχωριού, μετά πλησίαζαν την Στένη, και το Μπαλτά Λιμάνι, γραμμή για το Εμιργκιάνι (εκεί που πηγαίναμε για τσαγάκι σε γυάλινα ποτηράκια με το κουταλάκι μέσα που μας το έφερναν τα γκαρσόνια με το παπιγιόν στο αυτοκίνητο) και συνέχιζαν το ταξίδι τους χαϊδεύοντας το Ρούμελι Χισάρι και το Μπεμπέκι.
 
Εκεί κοντά μεγάλωνε η φίλη με την οποία μοιραζόμαστε τώρα τηλεφωνικά τις ίδιες αναμνήσεις. Και οι δυό μας, από χρόνια στη γηραιά Αλβιώνα - κοινώς Αγγλία. Δεν γνωριζόμασταν τότε, νομίζουμε και οι δύο όμως πως ο παππούς της και ο μπαμπάς μου θα είχαν γνωριστεί όταν ο μεν πρώτος μάλλον αποχωρούσε τακαβίτης (δηλαδή συνταξιούχος), από την εταιρία στην απέναντι όχθη που εργαζόταν και ο δε δεύτερος άρχιζε την σταδιοδρομία του εκεί. Ίσως να ήταν έτσι.
 
Μας αρέσει να αναρωτιόμαστε αν είχαν γνωριστεί οι γονείς μας, θυμόμαστε ονόματα και ανθρώπους που και οι δυό μας ξέραμε  στα παιδικά μας χρόνια.
 
Παιδάκι και κοπελίτσα, ερχόταν, λέει η φίλη (με την οποία  συναντηθήκαμε χάρη του Συλλόγου Κωνσταντινουπολιτών Η.Β. - παρακλάδι  της ΟΙΟΜΚΩ), στο χωριό μου με την οικογένεια της σε αυτούς τους κοινούς γνωστούς και φίλους, έκαναν μπάνια στην θάλασσα και βαρκάδες.
 
Ποτέ δεν μάθαμε σε ποιόν ανήκε αυτό το σπιτάκι. Αγκυροβολημένο πάντα στο λιμάνι χειμώνα καλοκαίρι, το θυμούμαι να λικνίζεται, άσπρο με κανελί ξύλινο μπαλκονάκι, με πόρτα κλειστή και με τα, στο ίδιο χρώμα παντζούρια, πάντα θεόκλειστα. Το πλησιάζαμε με την βάρκα, άλλοι κολυμπώντας, αψηφώντας και σπρώχνοντας τα καρπουζο/καβουνότσεφλα που τα γκαρσόνια των εστιατορίων -και μερικοί απερίσκεπτοι πελάτες- τα έριχναν στο λιμάνι για ευκολία...
 
Με τις αταξίες που κάνουν τα νιάτα, ανεβαίναμε στο σπιτάκι και βάζαμε τα  δυνατά μας να διακρίνουμε τι υπήρχε πίσω από τις κλειστές γρίλιες που μύριζαν τζιλά (βερνίκι). Δεν τα καταφέρναμε. Με τους γλάρους και τα άλλα θαλασσοπούλια για μάρτυρες, ξαναμπαίναμε στη βάρκα άπρακτοι και  αφήναμε τα τσόφλια από τα καβούνια (πεπόνια) και τα καρπούζια, το λικνιζόμενο, κούνια-μπέλα, σπιτάκι, για την καθαρή και δροσερή θάλασσα έξω από το λιμανάκι και για να συνεχίσουμε την κολύμβηση.
 
Το κολύμπι στην θάλασσα ήταν η καθημερινή απασχόληση του καλοκαιριού από τους καλοκαιρινούς και μη μέσα στην εβδομάδα. Οι Κυριακές είχαν άλλο πρόγραμμα. Οι παραλία μας γέμιζε από κόσμο που δεν ήταν και πολύ του γούστου μας. Τα καπτι-κατστί έφερναν φουρνιές με άγνωστες ανδρικές φάτσες και απαράδεχτα κατά την γνώμη μας μπανικά, τις άδειαζαν στα λημέρια μας, πατείς με - πατώ σε.
 
Τότε τραβούσαμε για άλλες παραλίες, λίγο πιό μακριά, το ALTIN KUM, (χρυσή άμμος), ύστερα από το  Γενί Μαχαλέ ή η Κίλα (KILYOS) ήταν ο προορισμός, αν φυσικά, πηγαίναμε.
 
Αν πηγαίναμε βέβαια αφού η προτεραιότητα της Κυριακής, ήταν η Εκκλησία και ανάλογα την ώρα που θα τέλειωνε η Λειτουργία. αν είχε κήρυγμα <από Άμβωνος>, μνημόσυνο... Αν δεν είχαμε επισκέψεις από το Πέρα, αν δεν είχε παραπάνω ζέστη, αν δεν ήταν το ένα κι αν δεν ήταν το άλλο, μαζευόταν σωρός από <αν> και περισσότερες φορές εγκαταλείπαμε την ιδέα, άλλωστε καμιά θάλασσα δεν μας ευχαριστούσε σαν την δικιά μας. 
 
Υπήρχε βέβαια και η Χηλή με τις όμορφες αμμουδιές της και το Βυζαντινό κάστρο της, στην Ασιατική πλευρά, αλλά ήταν μακριά και αν το αποφασίζαμε, θα θυσιάζαμε την Εκκλησία. 
 
Συμφωνήσαμε πως όπως πάντα, έτσι και τώρα (την ώρα που μιλούσαμε), η Θεία δύναμη εξακολουθεί να οδηγεί την φύση και τα φαινόμενά της να κάνουν την δουλειά τους και ο φιδίσιος Βόσπορος με τα υπάρχοντά του θα ταξιδεύει από την Μαύρη Θάλασσα προς τον Κεράτειο Κόλπο και την Θάλασσα του Μαρμαρά.
 
Ο φραπές τέλειωσε μαζί και η κουβέντα μας, με την απορία αν υπάρχει ακόμα το μικρό σπιτάκι στο λιμάνι.
 
Ξέρει κανείς;
 
Νίκη Beales
Δεκαπενταύγουστο 2024
Χρόνια Πολλά
Buckingham, Αγγλία

Αερόστατα στο Bristol

 
Είναι παράδοση δεκαετιών στη γραφική πόλη του Bristol της Δυτικής Αγγλίας, κατά τον μήνα Αύγουστο κάθε χρόνο, να πετάνε στους αιθέρες πολλά αερόστατα.
 

Τα πανέμορφα αυτά αερόστατα είναι σε διάφορα σχέδια και χρώματα, αλλά και σε διάφορα μεγέθη. Πολλές φορές αναγράφουν συνθήματα ή και διαφημίσεις.

Είναι ένα πραγματικά εντυπωσιακό φεστιβάλ, που ονομάζεται Bristol International Balloon Fiesta και αποτελεί το μεγαλύτερο hot air balloon φεστιβάλ της Ευρώπης.
 

Καιρού επιτρέποντος εκατοντάδες αερόστατα αφήνονται ελεύθερα να πετάξουν στον ουρανό και το θέαμα είναι πραγματικά μοναδικό.
 

Τα αερόστατα της παρούσας ανάρτησης τα φωτογράφισε ο ιστολόγος, καθώς πέρασαν χθες βράδυ πάνω από το σπίτι μας στο Ανατολικό Bristol.

Χρωστήρας στη βασιλική οδό [Β']

 
Πρόσφατα, στις 22 Ιουλίου τ.έ., είχαμε παρουσιάσει έναέργο τέχνης, το οποίο ζωγραφιζόταν σε κεντρικό δρόμο, στην Οδό Βικτωρίας, της περιοχής Staples Hill του Ανατολικού Bristol!
 

Σήμερα είμαστε στην ευχάριστη θέση να παρουσιάσουμε το εν λόγω έργο ολοκληρωμένο, σε όλη του την αισθητική δόξα και τη χρωματική μεγαλοπρέπεια.
 

Επίσης δε, τώρα φαίνεται πάνω στο έργο και η υπογραφή της καλλιτέχνιδος, στην οποία αξίζουν θερμά συγχαρητήρια. H ίδια αναφέρει για τον εαυτό της: «I am a Bristol born artist navigating my way through the animal art world using mostly acrylic and spray paint on anything it'll stick to».

Προσβολή κατά χριστιανών

7 personnes en garde à vue pour avoir fait circuler un bus avec l'inscription "arrêtez d'attaquer les chrétiens"!

Κοιτάξτε αυτό το λεωφορείο που βγήκε στο Παρίσι:
 
Το σταμάτησαν όμως αμέσως! Γιατί ήταν αντιδημοκρατικό να εκφράσει αυτή την άποψη. Δεν την άντεχε αυτή την άποψη η Γαλλική δημοκρατία!
 
Αν βέβαια έγραφε Stop attack against LOATKI, όχι απλά δεν θα το σταματούσαν, αλλά θα το καθοδηγούσαν μπροστά οι αστυνομικοί.
 
Θαυμάστε τη Γαλλία και τον Μακρόν και όλο τον Δυτικό πολιτισμό!
 
Κατά τα άλλα κάποιοι είπαν ότι μόνο οι θρησκόληπτοι Έλληνες παραλλήλισαν το γελοίο της τελετής έναρξης με προσβολή του Χριστού και του μυστικού δείπνου και κανένας άλλος στον κόσμο δεν το είδε έτσι...
 
Ας λάβουν την απάντησή τους και αυτοί.
 
Καθ. Αργύρης Συμεωνίδης

Να παραιτηθεί ο Τόμας Μπαχ

 
Αμέσως μετά το πέρας των Ολυμπιακών Αγώνων στο Παρίσι οφείλει να παραιτηθεί ο Τόμας Μπαχ από Πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (ΔΟΕ). Είναι ο κύριος  υπεύθυνος για το φιάσκο της τελετής έναρξης. Μπορεί οι Γάλλοι θεωρητικοί του μηδενισμού και του ηδονισμού, με επικεφαλής τον καθηγητή Μπουσερόν, να κατασκεύασαν το προσβλητικό για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και το ολυμπιακό ιδεώδες σενάριο της και ο ιδίων φρονημάτων σκηνοθέτης Τομά Ζολύ να το σκηνοθέτησε, αλλά ο κ. Μπαχ ενέκρινε και ενθάρρυνε την πραγματοποίηση της συγκεκριμένης τελετής.  
 

Σε συνέντευξη του στην γαλλική εφημερίδα «Le Figaro», στις 17 Απριλίου 2024 (σελ. 40), ο κ. Μπαχ τόνισε, μεταξύ άλλων: «Οι αγώνες στο Παρίσι είναι ευθυγραμμισμένοι προς την ατζέντα της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής. Με την Γαλλική Ολυμπιακή Επιτροπή έχουμε στενή και πολύ καρποφόρα συνεργασία. Διότι έχουμε την ίδια βάση, τον ίδιο τρόπο του σκέπτεσθαι. Και γνωρίζουμε πού θέλουμε να πάμε μαζί… Σε κάθε στάδιο  της προετοιμασίας και για κάθε μία από τις προκλήσεις είχαμε πλήρη πληροφόρηση…». Ο κ. Μπαχ ήταν λοιπόν πλήρως ενήμερος για την τελετή έναρξης και για τα όσα υπήρχαν σε αυτήν και όχι μόνο τα ενέκρινε, αλλά και τα χαρακτήρισε «λαμπρή ιδέα» (brillante idee).  
 
Η εκ μέρους του Προέδρου της ΔΟΕ έγκριση του ανοσιουργήματος σε βάρος του Ολυμπιακού ιδεώδους, κατά την τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων στο Παρίσι, τον  θέτει ηθικά εκτός ολυμπιακού κινήματος. Δεν είναι δυνατόν να υποστηρίξει πλέον πειστικά ότι ο ίδιος και όλα τα μέλη της ΔΟΕ είναι «οι θεματοφύλακες των Ολυμπιακών Αγώνων και ηγέτες του Ολυμπιακού κινήματος». Δεν είναι δυνατόν να παραμένουν στη θέση τους ο Πρόεδρος και τα μέλη της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΔΟΕ ως «ελεγκτές της τηρήσεως του Ολυμπιακού Χάρτη».
 
Κατά την ΔΟΕ τρεις είναι οι βασικές αξίες του ολυμπισμού: η υπεροχή, ο σεβασμός και η φιλία. Η υπεροχή, είναι η ενθάρρυνση των αθλητών και όλων των ανθρώπων να προσφέρουν στον εαυτό τους και στους άλλους το κάλλιστο και το μέγιστο δυνατόν. Ο σεβασμός αφορά στους αθλητές, παράγοντες, φιλάθλους, που πρέπει να σέβονται πρώτα τον εαυτό τους και στη συνέχεια τους κανόνες του ολυμπισμού, τους αντιπάλους στον αγώνα και γενικά το κοινό. Και η φιλία είναι κάτι το σημαντικό αφού κάθε τέσσερα χρόνια βρίσκονται σε κοινό χώρο και καλλιεργείται η σχέση μεταξύ αθλητών και παραγόντων από 200 περίπου χώρες. Στους αγώνες καθ’ εαυτούς, έως την ώρα που γράφονται οι γραμμές αυτές, υπήρξαν προβλήματα που δεν είχαν σχέση με τις αρχές των αγώνων αυτών. Όμως η τελετή ενάρξεως δίχασε την ανθρωπότητα, γιατί οι διοργανωτές της δεν τήρησαν τις αρχές του Ολυμπισμού. Μια ξεκομμένη από την γαλλική κοινωνία ελίτ διανοουμένων συγκεκριμένης ιδεολογίας, με τη συμπαράσταση του κ. Μπαχ και των μελών τη ΔΟΕ, καθώς επίσης με την υποστήριξη πολιτικών και επιχειρηματιών, προέβαλε τις ιδέες της, που, φυσικά, ουδεμία σχέση έχουν με «το αθάνατο αρχαίο πνεύμα, του μεγάλου, του ωραίου και τ΄ αληθινού».
 
Το Ολυμπιακό κίνημα, όπως γενικά ο δυτικός πολιτισμός, είναι σε παρακμή. Κατά τη διάρκεια των 130 ετών που υφίσταται ο σύγχρονος Ολυμπισμός υπήρξαν σκάνδαλα και πολιτικές - ιδεολογικές προπαγάνδες που έχουν πλήξει τον θεσμό, αλλά έως τους φετινούς Ολυμπιακούς Αγώνες, διατηρεί το μεγαλείο του, γιατί τον έχει ανάγκη η ανθρωπότητα. Όμως αν η παρακμιακή κατάσταση, που έντονα εμφανίστηκε στο Παρίσι, συνεχιστεί τότε η ανθρωπότητα θα ξαναζήσει Ολυμπιακούς, όπως είχαν καταντήσει επί Νέρωνος, ένα τσίρκο.
 
Απίθανες απόψεις που διατυπώνονται από ημιμαθείς προπαγανδιστές υπέρ της τελετής παίρνουν απαντήσεις από τον ίδιο τον σκηνοθέτη της Ζολύ. Ναι μεν αρνείται ότι θέλησε να διακωμωδήσει τον Μυστικό Δείπνο (Σημ. Αλίμονο να το παραδεχόταν…), αλλά ομολογεί ότι πρόβαλε τον Διόνυσο -που δεν είχε καμία σχέση με τους Ολυμπιακούς αγώνες- «ως θεό του γλεντιού και του κρασιού που συμμετέχει σε μεγάλη ειδωλολατρική εορτή συνδεδεμένη με τους θεούς του Ολύμπου». Σημειώνεται ότι χαρακτηριστικό των Ολυμπιακών Αγώνων ήταν ο θρησκευτικός τους χαρακτήρας, η άκρα ευλάβεια προς τον Δία και τον Ηρακλή και η λιτότητα και απλότητα στο ύφος και στο ήθος.  
 
Το Ολυμπιακό ιδεώδες δέχθηκε το πρώτο πλήγμα στην αξιοπιστία του το 1936, στους Ολυμπιακούς του Βερολίνου. Η Ναζιστική Γερμανία εκμεταλλεύτηκε τους Αγώνες για την προπαγάνδα της. Ο ισχυρός παράγων της ΔΟΕ και μετά Πρόεδρός της Αμερικανός  Έϊβερι Μπραντέϊτζ, ως πρόεδρος της Ολυμπιακής Επιτροπής των ΗΠΑ, «επείσθη» να μετάσχει η χώρα του σε εκείνους του Ολυμπιακούς, παρά το ότι το ναζιστικό καθεστώς είχε αρχίσει το ολοκαύτωμα εναντίον των Εβραίων.
 
Άλλα μελανά σημεία στην πορεία των Ολυμπιακών Αγώνων είναι η διοργάνωση των Αγώνων από ολοκληρωτικά καθεστώτα, που δεν σέβονταν και δεν σέβονται  καθόλου τα ανθρώπινα δικαιώματα, όπως η Σοβιετική Ένωση και η Κίνα, και η γενικά η μόλυνσή τους από την γεωπολιτική. Επίσης η εμπορευματοποίησή τους είναι μία γάγγραινα, που κατατρώγει το ολυμπιακό ιδεώδες. Τώρα, εν ονόματι του «δικαιωματισμού», ο μηδενισμός και ο ηδονισμός επελαύνουν και κακοποιούν τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πινδάρου και στη σύγχρονη εποχή, των Κουμπερτέν και Βικέλα.        
 
Στην προκύψασα κατάσταση οφείλει να αντιδράσει ο κ. Σπύρος Καπράλος, παλιός πολίστας και τώρα πρόεδρος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής και μέλος της ΔΟΕ, καθώς και ο κ. Ισίδωρος Κούβελος, Πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Ακαδημίας. Και οι δύο έχουν αυξημένες ηθικές και ουσιαστικές ευθύνες για την διατήρηση και διάδοση των ιδεωδών και των αρχών του Ολυμπιακού Κινήματος. Για την δημιουργία και διατήρηση αυτού ο Πιερ ντε Κουμπερτέν, που το 1927 παραβρέθηκε στην Ολυμπία και στα αποκαλυπτήρια αναμνηστικής στήλης στην οποία αναφέρονται οι ενέργειές του για την αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων, έγραψε για την ανάγκη δημιουργίας Κέντρου Ολυμπιακών Μελετών: «Πιστεύω ότι αυτό το Κέντρο θα βοηθήσει στη διατήρηση και ανάπτυξη του έργου μου περισσότερο από ο,τιδήποτε άλλο και θα το κρατήσει μακριά από εσφαλμένες ατραπούς που με φοβίζουν». Οι φόβοι του ντε Κουμπερτέν αποδεικνύονται δικαιολογημένοι. Θα είναι οδυνηρό για το μέλλον του Ολυμπισμού αν ουδεμία αντίδραση υπάρξει από τους αρμοδίους για τα όσα συνέβησαν στο Παρίσι. Για την κατάντια των Ολυμπιακών Αγώνων θα έπρεπε να αισθάνεται ευαίσθητη  και η πολιτική και η πολιτειακή ηγεσία του τόπου, αλλά μετά από τα όσα συνέβησαν προσφάτως και από ό,τι έδειξε η παρουσία του πρωθυπουργού στο Παρίσι κατά την τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων, δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτε από αυτές.
 
Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Μεταμόρφωση στο Bristol

 
Η Αγία Ορθόδοξη Εκκλησία μας -κατά παλαιά συνήθεια- ευλογούσε πάντοτε τον τρύγο και τα σταφύλια, όπως άκριβως έκανε και με τις άλλες απαρχές και τα πρωτογεννήματα.
 

Συνέχεια αυτής της παράδοσης είναι ακριβώς και η ευλογία των σταφυλιών κατά την 6η Αυγούστου, Εορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος.
 

Αυτή την όμορφη και κατανυκτική Ακολουθία τελέσαμε κι εμείς στο Bristol της Δυτικής Αγγλίας χθες, κατά τη Δεσποτική Εορτή της Θείας Μεταμορφώσεως.
 

Η ευχή για την ευλογία των σταφυλιών, που διαβάζει ο ιερέας, έχει ως εξής:
 

“Εὐλόγησον, Κύριε, τὸν καρπὸν τοῦτον τῆς ἀμπέλου τὸν νέον, ὃν διὰ τῆς τοῦ ἀέρος εὐκρασίας, καὶ τῶν σταγόνων τῆς βροχῆς, καὶ τῆς τῶν καιρῶν γαλήνης εἰς ταύτην τὴν ὡριμοτάτην στάσιν ἐλθεῖν ηὐδόκησας, ἵνα ᾖ ἐν ἡμῖν τοῖς ἐξ αὐτοῦ τοῦ γεννήματος τῆς ἀμπέλου μεταλαμβάνουσιν εἰς εὐφροσύνην, καὶ τοῖς προσενέγκασι δῶρον εἰς ἐξιλασμὸν ἁμαρτιῶν, διὰ τοῦ ἱεροῦ καὶ ἁγίου Σώματος καὶ Αἵματος τοῦ Χριστοῦ σου· μεθ᾿ οὗ εὐλογητὸς εἶ, σὺν τῷ παναγίῳ καὶ ἀγαθῷ καὶ ζωοποιῷ σου Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν”.