Ενώπιον του Επιταφίου

 

...στον Ι.Ν. Απ. Πέτρου και Παύλου στο Bristol

 
Χθες, Μεγάλη Παρασκευή βράδυ, στην Ελληνορθόδοξη Εκκλησία μας στο Bristol τελέσθηκε κατανυκτικά η Ακολουθία του Επιταφίου.
 

Πλήθη πιστών κατέκλυσαν τον Ιερό Ναό, για να προσκυνήσουν τον Επιτάφιο και να βιώσουν τη συγκλονιστική αυτή στιγμή της εις Άδου Καθόδου του Κ.η.Ι.Χ.
 

Οι Ιερείς του Ναού τέλεσαν την Ιερή Ακολουθία σύμφωνα με την τάξη και τις παραδόσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας. Οι Επίτροποι και οι Νεωκόροι της Εκκλησίας φρόντισαν με επιμέλεια όλα τα πρακτικά θέματα.

Κυρίες και Δεσποινίδες έψαλλαν μελωδικά τα Εγκώμια. Οι Ιεροψάλτες του Ναού απέδωσαν με ακρίβεια, πιστότητα, με βυζαντινό ύφος και εκφραστική γλυκύτητα τους ύμνους της Ακολουθίας.
 

Μικρές μυροφόρες, μαθήτριες του Ελληνικού Σχολείου της Κοινότητας, «έρραναν τον τάφον», με σεβασμό.

Η ευλάβεια και η προσοχή όλων απέδειξε περίτρανα την ισχυρή δομή της Ορθόδοξης Χριστιανοσύνης, που απαντά με σταθερότητα στην εκκοσμίκευση του κοινωνικού περίγυρου.

Ο Εσταυρωμένος στο Bristol

 
Μεγάλη Πέμπτη βράδυ. Στον Ιερό Ναό Αποστόλων Πέτρου και Παύλου στο Bristol της Δυτικής Αγγλίας. Ο Εσταυρωμένος στο μέσον του Ναού, μέσα σε άπλετη φωτοχυσία...
 

Σήμερον κρεμᾶται ἐπὶ ξύλου, ὁ ἐν ὕδασι τὴν γῆν κρεμάσας. Στέφανον ἐξ ἀκανθῶν περιτίθεται, ὁ τῶν Ἀγγέλων Βασιλεύς. Ψευδῆ πορφύραν περιβάλλεται, ὁ περιβάλλων τὸν οὐρανὸν ἐν νεφέλαις. Ῥάπισμα κατεδέξατο, ὁ ἐν Ἰορδάνῃ ἐλευθερώσας τὸν Ἀδάμ. Ἥλοις προσηλώθη, ὁ Νυμφίος τῆς Ἐκκλησίας. Λόγχῃ ἐκεντήθη, ὁ Υἱὸς τῆς Παρθένου. Προσκυνοῦμέν σου τὰ Πάθη Χριστέ. Δεῖξον ἡμῖν, καὶ τὴν ἔνδοξόν σου Ἀνάστασιν.

Ευχέλαιο στο Bristol

 
Μέσα σε έντονη και εμφατική φωταύγεια, τελέσαμε χθες στο Bristol, Μεγάλη Τετάρτη βράδυ, το Μυστήριο του Ιερού Ευχελαίου, μέσα στην κατάμεστη εκκλησία των Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου.
 

Το Ευχέλαιο τη Μεγάλη Τετάρτη τελείται ως Ιερό Μυστήριο της Εκκλησίας, προσφέροντας πνευματική και σωματική ίαση στους πιστούς, προετοιμάζοντάς τους για τη βαθιά εμπειρία των Παθών και της Ανάστασης του Χριστού.

Οικονομική εκστρατεία Θυατείρων

Αγαπητοί μου εν Κυρίω,

 
Καθώς βρισκόμαστε στην τελευταία φάση του ιστορικού έργου ανακαίνισης του Μεγάρου της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Θυατείρων και Μεγάλης Βρεταννίας (5 Craven Hill, W2 3EN), θα ήθελα να σας μεταφέρω την παράκληση του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου μας κ. Νικήτα, όπως το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής, ή την Κυριακή του Πάσχα, περιαχθεί δίσκος στις ενορίες της Ι. Αρχιεπισκοπής προς ενίσχυση αυτού του έργου.
 
Παρακαλείσθε όπως αποστείλετε το προϊόν του δίσκου με το συνήθη τρόπο κατάθεσης όπως και στο παρελθόν. 
 
Παρακαλώ να αναφέρετε στα στοιχεία της κατάθεσης τον αριθμό που έχει η Κοινότητα σας στο ημερολόγιο μαζί με τη λέξη «Pascha».
 
Μετά θερμών ευχαριστιών για την συνεργασία σας, μεταφέροντας τις πατρικές ευχές και ευλογίες του Σεπτού Ποιμενάρχη μας για Καλή Ανάσταση και Ευλογημένο το Άγιο Πάσχα, διατελώ,
 
⸭ Αρχιμανδρίτης Νήφων Τσιμαλής
Πρωτοσύγκελλος 
 
Archdiocese of Thyateira and Great Britain | Ecumenical Patriarchate

Η Μεγ. Εβδομάδα του Ελύτη

 

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΕΝΟΣ ΑΘΕΑΤΟΥ ΑΠΡΙΛΙΟΥ (1984)

 

Μ. ΔΕΥΤΕΡΑ, 20
Κατάκοπος από τις ουράνιες περιπέτειες, έπεσα τις πρωινές ώρες
να κοιμηθώ.
Στο τζάμι, με κοίταζε η παλαιά Σελήνη, φορώντας την προσωπίδα
του Ήλιου.
 
Μ. ΤΡΙΤΗ, 21
Μόλις σήμερα βρήκα το θάρρος και ξεσκέπασα το κηπάκι σαν φέρετρο. Με πήραν κατάμουτρα οι μυρωδιές, λεμόνι, γαρίφαλο.
Ύστερα παραμέρισα τα χρόνια, τα φρέσκα πέταλα και να: η μητέρα
μου, μ’ ένα μεγάλο άσπρο καπέλο και το παλιό χρυσό ρολόι της
κρεμασμένο στο στήθος.
Θλιμμένη και προσεκτική. Πρόσεχε κάτι ακριβώς πίσω από μένα.
Δεν πρόφτασα να γυρίσω να δω, γιατί λιποθύμησα.
 
Μ. ΤΕΤΑΡΤΗ, 22
Ολοένα οι κάκτοι μεγαλώνουν κι ολοένα οι άνθρωποι ονειρεύονται
σαν να ‘ταν αιώνιοι. Όμως το μέσα μέρος του Ύπνου έχει όλο φαγωθεί και μπορείς τώρα να ξεχωρίσεις καθαρά τι σημαίνει κείνος ο
μαύρος όγκος που σαλεύει
Ο λίγες μέρες πριν ακόμη μόλις αναστεναγμός
Και τώρα μαύρος αιώνας.
 
Μ. ΠΕΜΠΤΗ, 23
Μέρα τρεμάμενη όμορφη σαν νεκροταφείο
με κατεβασιές ψυχρού ουρανού
Γονατιστή Παναγία κι αραχνιασμένη
Τα χωματένια πόδια μου άλλοτε
(Πολύ νέος ή και ανόητα όμορφος θα πρέπει να ήμουν)
Οι και δύο και τρεις ψυχές που δύανε
Γέμιζαν τα τζάμια ηλιοβασίλεμα.
 
Μ. ΠΕΜΠΤΗ, 23 β
Σωστός θεός. Όμως κι αυτός έπινε το φαρμάκι του γουλιά γουλιά καθώς του είχε ταχθεί
εωσότου ακούστηκε η μεγάλη έκρηξη.
Χάθηκαν τα βουνά. Και τότε αλήθεια φάνηκε
πίσω από το πελώριο πηγούνι ο κύλικας
Κι αργότερα οι νεκροί μες στους ατμούς, εκτάδην.
 
Μ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, 24
Σαν να μονολογώ, σωπαίνω.
Ίσως και να ‘μαι σε κατάσταση βοτάνου ακόμη
φαρμακευτικού ή φιδιού μιας κρύας Παρασκευής
Ή μπορεί και ζώου από κείνα τα ιερά
με τ’ αυτί το μεγάλο γεμάτο ήχους βαρείς
και θόρυβο μεταλλικό από θυμιατήρια.
 
Μ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, 24 β
Αντίς για όνειρο
Πένθιμος πράος ουρανός μες στο λιβάνι
αναθρώσκουν παλαιές Μητέρες ορθές σαν κηροπήγια τυφεκιοφόροι νεοσύλλεκτοι σε ανάπαυση μικρά σκάμματα ορθογώνια, ραντιστήρια, νάρκισσοι.
Σαν να ‘μαι λέει, ο θάνατος ο ίδιος αλλ’
ακόμη νέος αγένειος που μόλις ξεκινά
κι ακούει πρώτη φορά μέσα στο θάμβος των κεριών το “δεύτε λάβετε τελευταίον ασπασμόν”.
 
Μ. ΣΑΒΒΑΤΟ, 25
Περαστική από τη χθεσινή αϋπνία μου
λίγο, για μια στιγμή, μου χαμογέλασε
η θεούλα με τη μωβ κορδέλα
που από παιδάκι μού κυκλοφοράει τα μυστικά
Ύστερα χάθηκε πλέοντας δεξιά
να πάει ν’ αδειάσει τον κουβά με τ’ απορρίμματά μου-της ψυχής αποτσίγαρα κι αποποιηματάκια-
εκεί που βράζει ακόμη όλο παλιά νεότητα
και αγέρωχο το πέλαγος.
 
Μ. ΣΑΒΒΑΤΟ, 25 β
Πάλι μες στην κοιλιά της θάλασσας το μαύρο εκείνο σύννεφο που ανεβάζει κάπνες
όπως φωνές επάνω από ναυάγιο.
Χαμένοι αυτοί που πιάνονται από τ’ Άπιαστα
Όπως εγώ προχθές του αγίου Γεωργίου ανήμερα
που πήγα να παραβγώ μ’ αλόγατα όρθια και θωρακοφόρους και μου χύθηκε όλη, όξω απ’ τη γης, η ερωτοπαθής ψυχή μου.
 
ΚΥΡΙΑΚΗ (ΠΑΣΧΑ), 26
Καθαρή διάφανη μέρα. Φαίνεται ο άνεμος που ακινητεί με τη μορφή βουνού κει κατά τα δυτικά. Κι η θάλασσα με τα φτερά διπλωμέ-
να, πολύ χαμηλά, κάτω από το παράθυρο.
Σου ‘ρχεται να πετάξεις ψηλά κι από κει να μοιράσεις δωρεάν την ψυχή σου. Ύστερα να κατεβείς και, θαρραλέα, να καταλάβεις τη
θέση στον τάφο που σου ανήκει.
 
ΚΥΡΙΑΚΗ (ΠΑΣΧΑ), 26 β
Ασμάτιον
Ανεμόεσσα κόρη ενήλικη θάλασσα
πάρε το κίτρο που μου ‘δωκε ο Κάλβος
δικιά σου η χρυσή μυρωδιά.
Μεθαύριο θα ‘ρθουν τ’ άλλα πουλιά
θα ‘ναι πάλι ελαφρές των βουνών οι γραμμές
μα βαριά η δική μου καρδία.

Αγία και Μεγάλη Δευτέρα

Τῇ ἁγίᾳ καὶ μεγάλῃ Δευτέρᾳ, μνείαν ποιούμεθα τοῦ μακαρίου Ἰωσὴφ τοῦ παγκάλου, καὶ τῆς ὑπὸ τοῦ Κυρίου καταραθείσης καὶ ξηρανθείσης συκῆς.

Στίχοι
Σώφρων Ἰωσήφ, δίκαιος κράτωρ ὤφθη,
Καὶ σιτοδότης· ὦ καλῶν θημωνία!
 
Ἕτεροι, εἰς τὴν ξηρανθεῖσαν Συκῆν
Τὴν συναγωγήν, συκῆν Χριστός, Ἑβραίων,
Καρπῶν ἄμοιρον πνευματικῶν εἰκάζων,
Ἀρᾷ ξηραίει· ἧς φύγωμεν τὸ πάθος.
 
Ταῖς τοῦ παγκάλου Ἰωσὴφ πρεσβείαις, Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον ἡμᾶς. Ἀμήν.

Χριστός πάντα και παντού

Ερχόμενος ο Κύριος προς το εκούσιον πάθος… Κυριακή των Βαΐων Εσπέρας! Στον όρθρο της Μεγάλης Δευτέρας! Ω αυτό το ψάλμα! Πως κινεί την ψυχή! Πως μαλακώνει τις καρδιές! Αριστούργημα τούτος ο ύμνος! Ενθουσιασμός και να... δεν πέρασαν λίγα λεπτά και τον ενθουσιασμό διαδέχεται η γλυκιά μελαγχολία των ψαλτάδων και του λαού…

-Του χρόνου πάλι! Αν μας αξιώσει να το ξαναψάλουμε… να το ξανακούσουμε, να το ξαναχαρούμε…
 
Γιατί μόνο λίγα λεπτά να κρατά; Αδελφέ μου, ταλαίπωρε εαυτέ μου,αυτήν την πορεία προς το Εκούσιον Πάθος, την θυσιαστική αγάπη, το Σταυρικό φρόνημα, τη στενή οδό, τη χαρμολυπημένη βιοτή, γιατί την εγκλωβίζεις στα στενά χρονικά όρια ενός βυζαντινού ψαλμού, ενός εθίμου, μιας παράδοσης, μιας γλυκειάς συνήθειας, με αρχή και τέλος;
 
Γιατί δεν βιώνεις τον Εκούσιο προορισμό της Ουράνιας Βασιλείας, της Άνω Ιερουσαλήμ; Συνεχώς και αδιαλείπτως…
 
ΣΤΡΩΝΕ  Βάγια και τα ιμάτιά σου, πάντοτε, κάθε στιγμή!
 
ΓΙΝΕ δοχείο Χάριτος και Αγάπης!
 
Όλο να υποδέχεσαι τον Ερχόμενο Λυτρωτή και όχι έναν διερχόμενο διασώστη Χριστό… Ετοίμαζε τούτη την υποδοχή συνεχώς! Όλο να κεντάς τον Χριστό μέσα σου, σαν τον... Μυροφόρο Μάριο, τον ήρωα απ' τις σελίδες της καρδιάς  του μακαριστού π. Κωνσταντίνου...
 
Ολημερίς, ολονυχτίς, εν τω μέσω της ημέρας, εν τω μέσω της νυκτός!
 
Πάντα Χριστoύγεννα και Θεία Επιφάνεια και Πάθος Εκούσιο και Ανάσταση και Ανάληψη…
 
Πάντα Χριστός! Πάντα και  παντού!
 
Νώντας Σκοπετέας
Κυριακή Βαιών 2025