Απογευματινή της Πόλης

 
Δεν έλειπε από το σπίτι μας, περνούσε από το ένα χέρι στο άλλο, όσο ήμασταν εκεί.
 

Τα πρωτεία, τιμής ένεκεν,  τα είχε η γιαγιά μου, οι κηδείες ήταν αυτό που κοίταζε πριν από οτιδήποτε άλλο. Συνέχιζε με τα  Μνημόσυνα, τις Εκκλησιαστικές ειδήσεις, ποιός δεσπότης θα πάει που και πότε,  ποιός δέχεται ή  δεν δέχεται επισκέψεις για την ονομαστική του εορτή, ποιοί ηρραβωνίσθησαν και ποιοί έδωσαν αμοιβαίαν υπόσχεσην γάμου (τότε που έδιναν λόγο, για όσους θυμούνται..., ποιοί διέλυσαν τις υποσχέσεις και τα αρραβωνιάσματα. Διάβαζε και ποιοί εστέφθησαν. Τα υπόλοιπα θα περίμεναν. Η ανάγνωση δεν ήταν μόνο για τον εαυτό της,  έπρεπε να διαλαλεί το διάβασμα της.  «Βρε μάνα μου, άσε θα την διαβάσω εγώ πιό ύστερα» έλεγε η μαμά μου, ο μπαμπάς δεν έλεγε τίποτα, έτσι κι αλλιώς οι Αθλητικές ειδήσεις ήταν αυτές που τον ένοιαζαν περισσότερο, είχε υπομονή.  Εγώ, τσιμουδιά. 
 
Κάποτε, το πεπρωμένον φυγείν αδύνατον, φύγαμε όπως οι πολλοί, <hoi polloi> στα Αγγλικά (έκανα χρόνια για να καταλάβω τι θα πει, τέλος πάντων...) για άλλους τόπους μια μέρα, άλλοι εξ ανάγκης, μερικοί για δικούς τους λόγους, ήταν λίγο και της μόδας. Όποιος πήγαινε στην Πόλη για λίγο έφερνε και μερικά τεύχη και αυτά με την σειρά τους περνούσαν από χέρι σε χέρι. Η γιαγιά δεν υπήρχε πιά, έμεινε εκεί που νομίζαμε πως όλοι θα μέναμε. 
 
Με τα χρόνια και για λόγους που ο αμείλικτος καιρός και η φύση φέρνουν, σταμάτησαν τα πάνε έλα και η αγαπημένη μας εφημερίδα δεν έμπαινε στα σπιτικά μας πλέον.  Εχει όμως ο καιρός γυρίσματα και με ένα τέτοιο γύρισμα, εδώ και λίγο καιρό ξαναβρέθηκα μαζί της και η Απογευματινή μπαίνει στο δικό μου σπίτι πάλι, διαδικτυακά αυτή τη φορά. Σαν την γιαγιά μου την διαβάζω από την αρχή μέχρι το τέλος σιωπηλά, πότε-πότε μου φεύγει ένα επιφώνημα «Αχ, θα πάει ο Δέρκων στον Αη Γιάννη, στην Αγία Κυριακή...» και την χαιρομαι. Την μοιράζομαι με την φίλη μου την Πάμελα, Βοσποριανή και αυτή που ζει στην Αγγλία, μερικές ώρες μακριά από εμένα, με τις ίδιες εμπειρίες, τις ίδιες εποχές που σαν και εμένα θυμάται την δική της γιαγιά διαβάζοντας την Απογευματινή με την ίδια περίπου σειρά με τη δική μου...
 
Μερικές μέρες πριν, με ρώτησε, «θυμάσαι το <Στο Φτερό>;!»
 
Σε λίγες μέρες έρχεται η γιορτή της Αγίας Μαρίνας, αναρωτιέμαι, «θα πάει άραγε ο Δέρκων στο Αγίασμα στα Θεραπειά;» Θα κοιτάξω στην εφημερίδα. 
 
Πολλές Ευχές!
Καλή Συνέχεια!
Καλή Δύναμη!
 
Νίκη Beales

Σύγχρονη οικογένεια

Στην εποχή της σύγχρονης τεχνολογίας η οικογένεια αντιμετωπίζει διάφορες προκλήσεις... τα παιδιά αναζητούν απεγνωσμένα την αλήθεια και απαντήσεις σε καίρια ερωτήματα.

Η ταινία της παρούσας ανάρτησης δημιουργήθηκε στα πλαίσια της εκδήλωσης "Αγαπώ την Οικογένεια" στις 11/05/2025, από τα κατηχητικά σχολεία των Ιερών Ναών Αγίας Βαρβάρας Μεταμορφώσεως και Αγίου Νεκτάριου Νέου Ηρακλείου, όπου απέσπασε την πρώτη θέση.

Το πρόσφορο της Κυριακής

Είναι Κυριακή. Ημέρα εκκλησιασμού. Πηγαίνουμε στην εκκλησία, ανάβουμε το κεράκι μας και προσφέρουμε πρόσφορο για να τελεσθεί το Ιερό Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας.

Η εμπνευσμένη Πρεσβυτέρα Καλυψώ Δημητριάδη μας παρουσιάζει ένα δικό της Ποίημα, με τίτλο «Σταγόνα στο προζύμι», που έχει αναφορά ακριβώς σε αυτή την πνευματική πραγματικότητα. Το βίντεο έχει επενδύσει μουσικά ο Μιχάλης Αττιτής.

Εορτή Οσίου Παϊσίου

 

Συναξάριον

Τῇ ΙΒʹ τοῦ αὐτοῦ μηνός, μνήμη τοῦ ὁσίου Πατρὸς ἡμῶν Παϊσίου τοῦ νέου τοῦ Ἁγιορείτου, τελειωθέντος ἐν εἰρήνῃ, ἐν ἔτει χιλιοστῷ ἐννεακοσιοστῷ ἐνενηκοστῷ τετάρτῳ (1994).
 

Στίχοι

Ζήσας Παΐσιος μόνος Θεῷ μόνῳ, Πολλοὺς τεθλιμμένους ἐκούφισεν πόνων.
Ἡνωμένος γὰρ τῷ Θεῷ διʼ ἀγάπης, Παραμυθεῖσθαι πάντας εἴληφεν χάριν.
Δωδεκάτῃ Παΐσιος ἀνέσπερον αὐγὴν εἶδε.

Βυζαντινή Μουσική στο Κάρδιφ

 
Στο Κάρδιφ της Ουαλίας υπάρχει από το 1873 μια ακμάζουσα Ελληνορθόδοξη Κοινότητα, αφιερωμένη στον Προστάτη των Ναυτικών, τον θαυματουργό Άγιο Νικόλαο.
 

Εκεί λειτουργούν Ελληνορθόδοξη Εκκλησία, Ελληνικό Σχολείο, διάφοροι πατριωτικοί και κοινωνικοί Σύλλογοι, ενώ τελευταία επανιδρύθηκε και Ελληνικό Προξενείο.
 
Τα τελευταία χρόνια λειτουργεί με μεγάλη επιτυχία και Σχολή Βυζαντινής Μουσικής, η οποία είναι Παράρτημα της Κεντρικής Σχολής Βυζαντινής Μουσικής της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Θυατείρων και Μ.Β.
 
Την Κεντρική Σχολή διευθύνει για μακρά σειρά ετών ο Πρωτοπρ. Ιωσήφ Παλιούρας, ενώ το Παράρτημα του Κάρδιφ διευθύνει και διδάσκει ο Δρ. Δημήτριος Σαλαπάτας.
 
Πολλοί ενδιαφερόμενοι και αφοσιωμένοι σπουδαστές παρακολουθούν με επιμέλεια και αγάπη τα Μαθήματα Βυζαντινής Μουσικής στο Κάρδιφ και στις πρόσφατες εξετάσεις αρίστευσαν όλοι.
 
Τα Μαθήματα θα αρχίσουν και πάλι τον Σεπτέμβριο, σύμφωνα με την αφίσα της παρούσας ανάρτησης!

Ιατρική και Θεολογία

 

“Σύζευξη Κοινωνικής Ιατρικής και Πρακτικής Θεολογίας”

 

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ στα ελληνικά

 

Παρασκευή 11 Ιουλίου 2025, ώρα 7μ.μ. (ώρα Ελλάδος)

 
Η Ορθόδοξος Ακαδημία Κρήτης, στο πλαίσιο του διαλόγου μεταξύ Επιστήμης και Ορθοδοξίας, άρχισε από το 2023 μία σειρά διαδικτυακών συναντήσεων, διαλόγου και προβληματισμού, με τον γενικό τίτλο «ΒΙΟΗΘΙΚΗ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ», σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ και τον Κωνσταντίνο Ψιμόπουλο, Διδάσκοντα Βιοηθικής του ιδίου Πανεπιστημίου.
 
O π. Βασίλειος Θερμός, Ψυχίατρος, Καθ. Αν. Εκκλ. Ακαδημίας Αθηνών & Κληρικός της Ι. Μ. Θηβών & Λεβαδείας συζητά με τον Κωστή Ψιμόπουλο, Διδάσκοντα Βιοηθικής, Πανεπιστήμιο Harvard.
 
Προλογίζει ο Κωνσταντίνος Ζορμπάς, διευθυντής της Ορθοδόξου Ακαδημίας Κρήτης.
 
Οι συμμετέχοντες θα μπορούν να απευθύνουν τις ερωτήσεις τους κατά την διάρκεια της εκδήλωσης μέσω της πλατφόρμας του Youtube.
 
ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΤΕ ΖΩΝΤΑΝΑ ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ επιλέγοντας τη συγκεκριμένη εκδήλωση, που θα έχει τη σήμανση “LIVE” (Ζωντανή Μετάδοση)
 
XOΡΗΓΟΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ:  ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΚΡΙΤΑΣ

Θ έρως στο Όρος

Οι γνήσιοι φίλοι του Χριστού. Οι διαλεχτοί του Κυρίου. Οι διδαχτοί του Θεού. Είναι συνήθεις φράσεις, που της καρδιάς τα χείλη προφέρουν, σαν αντικρίσουν εκείνους που βιώνουν και σμίγουν  Σταυρό και Ελπίδα, πόνο και χαρά, υπομονή και προσδοκία… Άνθρωποι που μιλούν με την σιωπή τους την εύλαλη, που ανασαίνουν έλεος και δοξολόγημα, που ποθούν μόνο το Θεάρεστο και ό,τι τους ενώνει με τον Δημιουργό. 

Ακούγοντας ένα από τα αμέτρητα, δόξα τω Θεώ, καταγεγραμμένα ομιλήματα του Χρυσοστόμου των ημερών μας, π. Αθανασίου Μυτιληναίου, ένας ακόμα προσδιορισμός για αυτούς τους μακαρίους προστέθηκε και πόσο μίλησε μέσα μας! Ο από μέσα Χριστιανός, ο από μέσα Μοναχός, ο από μέσα ιερέας, ο από μέσα άνθρωπος! Όχι σχήματα ευσεβείας που παρασύρουν και παραπλανούν τους γύρω μας, να ξεκινήσουν εκείνοι τις φιλοφρονήσεις και τις θωπείες στο φιλέπαινο εγώ μας, όχι έργα και λόγια ανθρωπαρέσκειας, βροντώδη και φωνακλά  για τα δικαιώματα  τις κρίσεις και τις εντολές  του Θεού, όχι εξωτερικά αλλά από τα τρίσβαθα, όχι επιφανειακά αλλά πηγαία, όχι αστραφτερά επιχρίσματα αλλά φως  τηλαυγές. Χαραγμένη η θύμησή τους, παραμυθητική κάθε λέξη που η μνήμη αναδύει για το επίγειο πέρασμά τους.
 
Ταξίδι στον χρόνο που αγίασαν, θα κάνουμε σε τούτη τη σειρά εκπομπών μέσα στο φετινό καλοκαίρι. Να συναντήσουμε τους… από μέσα Αγιορείτες. Εκεί, στον τόπο που η μετάνοια καρποφόρησε τα πιο ευώδη και ευσκιόφυλλα άνθη του Αθωνικού Λειμώνα. Ποτισμένα από πηγές δακρύων, σκαλισμένα από το δικέλλι της νήψης και  των αρετών. Να πάμε εκεί που η ψυχή θα δροσιστεί ξανά και τούτο το καλοκαίρι! Σπίνοι και τριζόνια συνοδοιπόροι στη συντροφιά μας, να ξημερωθούμε με τα μοναχικά κελαηδήματα των φτερωτών απεσταλμένων, να νυχτωθούμε με τους ακούραστους γαληνούς κήρυκες ακόμα μιας θερινής Αγιορείτικης αγρύπνιας. Να ευχηθούμε για την αιώνια μνήμη τους, να τους παρακαλέσουμε να μεσιτεύσουν, σαν αντιληφθούμε το μέγεθος της παρρησίας τους…
 
Θ έρως στο Όρος! Γραμμένο... ανορθόγραφα, για να εκφράσει την πιο βαθιά άδολη και ολοκληρωτική αγάπη και αφιέρωση στο περιβόλι της Κυρίας Θεοτόκου. Οι περισσότεροι από αυτούς, τους από μέσα Αγιορείτες, δεν απομακρύνθηκαν ποτέ από την μετάνοιά τους. Εκεί που πρωτοήρθαν σαν αμούστακα καλογέρια, εκεί είπαν το στερνό τους ευλογείτε και εκεί ενώθηκαν με το ευωδιαστό Αθωνικό χώμα. Δεν ξεμάκρυναν ποτέ από τον τόπο τους, για να μην ξεμακρύνουν ποτέ και από τον τρόπο τους... τον Θεάρεστο και Αγγελομίμητο. Θ έρως στο Όρος! Έρως μανικός με τον Δεσπότη Χριστό και τους Αγίους Του. Πρώτη στη σύναξή τους η Παναγία! Η Μάνα τους! Η προστάτις τους, η πρόμαχος και πυλωρός της ψυχής τους. Καλοκαίρι εκεί που και η δική μας ψυχή γαληνεύει, εκεί που ξεδιψά και δροσίζεται... Μακριά από την ξεραΐλα και το άνυδρο του ματαίου, συναντώντας τους από μέσα Αγιορείτες...
 
Νώντας Σκοπετέας
Ιούλιος 2025