Η Ακαδημία και η συνέχεια του Ελληνισμού

 
Στα πλαίσια της επετείου των εκατό ετών από την ίδρυσή της η Ακαδημία Αθηνών διοργάνωσε εκδήλωση στη μεγάλη αίθουσά της, την οποία τίμησε με την παρουσία και ομιλία του ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Κων. Τασούλας. Μίλησε επίσης ο για το τρέχον έτος Πρόεδρος της Ακαδημίας κ. Νικηφόρος Διαμαντούρος. Ημέρα ιδρύσεως της Ακαδημίας ήταν η 25^η Μαρτίου 1926, ημερομηνία της διπλής εορτής του Ελληνισμού και συμβολική ως προς τη συνέχειά του, όπως τόνισε ο μεγάλος μας ποιητής και Ακαδημαϊκός Κωστής Παλαμάς. Η Ακαδημία έκτοτε τιμά την ημέρα αυτή με επίσημη εκδήλωση.
 

Στην πρώτη, την 25^η Μαρτίου 1927, μίλησε ο τότε Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χρυσόστομος (Παπαδόπουλος), καθηγητής Πανεπιστημίου και μέλος της Ακαδημίας. Ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος μίλησε για την Παιδεία κατά τη διάρκεια της τουρκοκρατίας και σημείωσε πως κατά τη διάρκειά της τρεις Ακαδημίες αναδείχθηκαν, η Πατριαρχική Ακαδημία της Κωνσταντινούπολης, η Αθωνιάς και η Πατμιάς. Και οι τρεις είναι εκκλησιαστικές και αποτελούν μία από τις πολλές απαντήσεις που μπορούν να δοθούν  στις αρνητικές απόψεις, που ο κ. Διαμαντούρος έχει διατυπώσει για την συμπεριφορά της Εκκλησίας επί τουρκοκρατίας.
 
Η Πατριαρχική Ακαδημία ιδρύθηκε λίγα χρόνια μετά την άλωση και πέρασε πολλές περιπέτειες. Σε αυτήν δίδαξαν εξαίρετοι διδάσκαλοι του Γένους, όπως οι Ιωάννης Ζυγομαλάς, Θεόφιλος Κορυδαλλέας, Ιωάννης Καρυοφύλλης, Σέργιος Μακραίος, Δωρόθεος Πρώιος και Στέφανος Δούγκας. Κατά την Επανάσταση ανεστάλη η λειτουργία της και επί Πατριάρχου Ιωακείμ Γ΄ανοικοδομήθηκε κοντά στο Φανάρι η Μεγάλη του Γένους Σχολή, η οποία αντικατέστησε την Ακαδημία και λειτουργεί έως σήμερα, τα πρόσφατα χρόνια με δυσκολίες.
 
Η Αθωνιάς συνδέθηκε με τον μεγάλο διδάσκαλο της Εκκλησίας και του Έθνους Αρχιεπίσκοπο Σλαβωνίου και Χερσώνος Ευγένιο Βούλγαρη. Μαθητές του υπήρξαν, μεταξύ πολλών άλλων, οι Άγιοι Κοσμάς ο Αιτωλός και Αθανάσιος ο Πάριος. Ιδρυτής, το 1713, της Πατμιάδος Σχολής ήταν ο εθνοδιδάσκαλος Άγιος Μακάριος ο Καλογεράς και αυτή μετεξελίχθηκε σε μια από τις σημαντικότερες σχολές του Ελληνισμού.
 
Η Ακαδημία Αθηνών έχει εκδώσει τόμο με τους πανηγυρικούς λόγους Ακαδημαϊκών κατά τις εθνικές επετείους της 25^ης Μαρτίου από το 1927 έως το 1976. Καλόν είναι να εκδοθούν και οι πανηγυρικοί των τελευταίων πενήντα ετών. Όλοι οι ομιλητές, των οποίων οι λόγοι υπάρχουν στον τόμο, τονίζουν την ιδιοπροσωπία των Ελλήνων, την αναγκαιότητα της συνέχειας του Έθνους και την προσφορά του στην Ευρώπη. Τονίζουν επίσης τη διαφορά της Ελληνικής Επαναστάσεως από τη Γαλλική. Χαρακτηριστικά ο Σπύρος Μελάς, στον πανηγυρικό που εκφώνησε το 1952, σημείωσε ότι «η Γαλλική Επανάσταση ήταν πρώτιστα κοινωνική με σαφέστατη αντικληρική απόχρωση, ενώ τη σημαία του Εικοσιένα ύψωσαν και κράτησαν χέρια Επισκόπων».
 
Και φθάνουμε στο σήμερα. Ο λόγος του προέδρου της Ακαδημίας κ. Νικηφόρου Διαμαντούρου σύντομος και τεχνοκρατικός, έθιξε το δημογραφικό πρόβλημα, το οποίο συνέδεσε με την Παιδεία.  Όπως είπε η Παιδεία δεν περιορίζεται μόνο στη μετάδοση γνώσεων και την επαναπρόσληψη των αξιών από τη νέα γενιά, αλλά συνδέεται άμεσα με το δημογραφικό, το οποίο αναδεικνύεται για τον Ελληνισμό ως πρόκληση υπαρξιακών διαστάσεων, καθώς η συνεχής γήρανση και η μείωση του πληθυσμού έχουν σοβαρές επιπτώσεις όχι μόνο στην οικονομία, στην αγορά εργασίας και στο ασφαλιστικό σύστημα, αλλά και στη διαγενεακή ισορροπία. Και πρόσθεσε ότι χρειαζόμαστε τεκμηριωμένο και νηφάλιο δημόσιο διάλογο για δημογραφικές τάσεις, για μακροπρόθεσμες και βιώσιμες λύσεις, για στήριξη της οικογένειας και για ενσωμάτωση ουσιαστικού μεταναστατευτικού δυναμικού, με τρόπο που να διασφαλίζει τα πολιτισμικά και κοινωνικά μας χαρακτηριστικά, ώστε η κοινωνία μας να παραμένει σταθερή, ανανεώσιμη και δίκαιη.
 
Οι επισημάνσεις του κ. Διαμαντούρου είναι ορθές και δεν συνδέονται με τον «εκδυτικισμό», δηλαδή με τον «εκσυγχρονισμό κατά τα δυτικά πρότυπα ζωής» και την αναγκαιότητα συμμόρφωσης των Ελλήνων με την ορθολογική αντίληψη των πραγμάτων. Σημειώνεται ότι τον «εκδυτικισμό», ως «ιδεολογία οδηγούσα στην πρόοδο», έχει υποστηρίξει στο βιβλίο του «Οι απαρχές της συγκρότησης συγχρόνου κράτους στην Ελλάδα 1821 - 1828» (ΜΙΕΤ, 2002). Ακριβώς όμως αυτός ο εκδυτικισμός, που υποστηρίζει -ή τουλάχιστον υποστήριζε- ο κ. Διαμαντούρος  έχει επηρεάσει τους Έλληνες και τις Ελληνίδες και έχει  προκαλέσει στην οικογένεια τα σημερινά αδιέξοδα και το δημογραφικό πρόβλημα!
 
 Αντί της ελληνικής παραδοσιακής οικογένειας οι νέοι και οι νέες μας επιλέγουν τη δυτική  αντίληψη γι’ αυτήν. Σαφές παράδειγμα αρνητικού προτύπου που ακολουθείται από τα Ελληνόπουλα είναι η Γαλλία, που πρώτη αυτή εφάρμοσε την «εκσυγχρονιστική» μορφή «οικογένειας» και έχει σοβαρότατο δημογραφικό πρόβλημα. Σε αυτή την «προοδευτική» οικογένεια ουσιαστική συζυγική ζωή δεν υπάρχει. Προηγείται η καριέρα για το ζευγάρι. Παιδιά δεν γεννιούνται ως εμπόδιο στην καριέρα. Και αν αποφασίσουν να προχωρήσουν θα είναι ένα παιδί, που, από λόγους απασχόλησης των γονέων του, θα μεγαλώνει με τον παππού και τη γιαγιά -στην καλύτερη των περιπτώσεων-, ή με κάποια γυναίκα, συνήθως ξένη, με ελάχιστη γνώση της τοπικής γλώσσας. Στη Γαλλία, ως λύση, μαζεύει το κράτος τα παιδιά από βρέφη και έτσι αυτά από τότε μαθαίνουν στον στρατωνισμό, με ό,τι αυτό μπορεί να φέρει στο μέλλον…
 
Αυτός είναι ο τρόπος ζωής στη Δύση. Προτείνει ο κ. Διαμαντούρος να γίνει διάλογος… Και πού θα οδηγήσει; Ή πουθενά, ή σε εμβαλωματικές λύσεις, κάτι που διακρίνει τον τρόπο σκέψης των ανθρώπων της Δύσης. Και αυτό γιατί είναι εγκλωβισμένοι στον εγωισμό και στην αυτονόμησή τους. Το κλειδί, που τους είναι άγνωστο, είναι η βίωση της ταπεινοφροσύνης και της μετάνοιας. Νομίζουν ότι είναι παντοδύναμοι και πως θα βρουν τη λύση… Πιστεύουν ότι μπορούν να πηγαίνουν κόντρα στη φύση και κόντρα στις αξίες και όλο αποτυγχάνουν, αλλά αυτοί επιμένουν… Αποκτούν μια παράλογη πεποίθηση ότι όλα θα τα υποτάξουν με την τεχνολογία, με την τεχνητή νοημοσύνη, με την κατάργηση των κανόνων βιοηθικής. Λόγω της επικράτησης του ατομισμού, του ηδονισμού, του δικαίου του ισχυροτέρου και της ελλείψεως ευθύνης έναντι της κοινωνίας οι εκτρώσεις έχουν πολλαπλασιαστεί και τα διαζύγια επίσης…
 
Με την επιβολή του «εκδυτικισμού» και του δικαιωματισμού επιτρέπεται η άμβλωση ακόμη και σε προχωρημένη εγκυμοσύνη, επιτρέπεται η γέννηση παιδιού έως και τα 54 χρόνια της μητέρας, επιτρέπεται η παρένθετη μητρότητα δια της εξαγοράς συνειδήσεων, επιτρέπεται η κρυοσυντήρηση ωαρίων και γονιμοποιημένων ωαρίων, καθώς και η δωρεά ωαρίων… Όμως αποδείχθηκε πως όλα αυτά έχουν αποτέλεσμα μηδέν ως προς το δημογραφικό... Το «Ποτάμι», του οποίου ο κ. Διαμαντούρος υπήρξε στην πρώτη θέση υποψήφιος βουλευτής στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας, ήταν αναφανδόν υπέρ του πολιτικού γάμου των ομοφυλοφίλων και της τεκνοθεσίας από αυτούς… Είναι και αυτή οικογένεια κατά τους «εκσυγχρονιστές»… Είναι λυπηρό ότι έτσι θυσιάζονται αθώες υπάρξεις, που δεν ρωτήθηκαν αν επιλέγουν αυτόν τον τρόπο ζωής.
 
Οι «εκδυτικισμένοι» της χώρας μας δεν αντιλαμβάνονται ότι η επιβίωση της οικογένειας και της κοινωνίας μας δεν είναι αποτέλεσμα διαλόγων και οικονομικών ή άλλων χοϊκών κινήτρων. Χρειάζεται αλλαγή της νοοτροπίας. Χρειάζεται αυτογνωσία και αυτοκριτική. Ο εγωισμός είναι η αρχή κάθε κακού. Και για τις συνέπειές του η μακρά ιστορία μας πολλά μας διδάσκει.
 
Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Δυό δρομάκια

 
Παράλληλα. Το φαρδύτερο, άρχιζε από το Τσαρσί, από την γωνία που ήταν το αρχοντικό του Haydar bey όπου συναντιόταν με το σπίτι της κυρίας Ολγας, αρχοντικό και αυτό δίπλα στο Bogurtlen sokak. Το δεύτερο ξεκινούσε από την πλατιούλα του χωριού, απέναντι από το πάρκο με τον ανδριάντα. Τώρα, γιατί λέμε και λέγαμε τα Θεραπειά χωριό, άγνωστο το ερώτημα που χρειάζεται κάποια απάντηση και δικαιολογία.  Με ένα τόσο επιβλητικό ξενοδοχείο, καλόγουστο και γεμάτο αρχοντιά το παλιό Τοκατλιάν του καιρού εκείνου, στην γωνιά απέναντι από την βαπορόσκαλα και με το κακόγουστο άδειο από καλαισθησία αυτό που το αντικατέστησε, πολυτελείας και τα δυό, όπως και να το κάνουμε, με θέρετρα ξένων Πρεσβειών, κομψότατες βίλες, και σκάφη με κατάρτια, χωριό γίνεται;  Και όχι μόνο αυτό αλλά και να έχει εκεί την έδρα της η Μητρόπολη Δέρκων; Μήπως το λέμε έτσι από αγάπη; 
 

Στα δρομάκια, τα σοκάκια CIRA - που ήταν πιό μεγάλο - και  SARDUNYA που ήταν μικρότερο,  έδρευαν δυό φωλιές, ας πούμε σαν τις Πρεσβείες των ξένων χωρών δεξιά και αριστερά του λιμανιού, που είχαν επιλέξει για εαρινή διαμονή τους τα φτερωτά, ορατά και άρτια ποιήματα του πλάστη μας. Το κάθε ένα ήταν, για μένα, κομβικό σημείο του βασιλείου μου. Το σπίτι μας ήταν στο στενότατο Σαρντούνγια σοκάκ  απέναντι από το περιβόλι με τις μανόλιες του Χαριτωνίδη. Το σπίτι του Χαριτωνίδη έβλεπε στην πλατεία των Θεραπειών και η καμινάδα του φιλοξενούσε κάθε χρόνο την πρεσβεία των πελαργών, κοινώς λελεκιών, -leylek στα Τουρκικά-. Το υπνοδωμάτιο, η κρεβατοκάμαρα στην καθημερινή μας ομιλουμένη, των γονιών μου, στην πρόσοψη του σπιτιού μας στο δεύτερο ή μεσαίο πάτωμα, ανάλογα πως μετρούσαμε τα πατώματα, επειδή υπήρχε και ένας μικρός όροφος με τρία- τέσσερα σκαλιά ενδιάμεσα με ένα μόνο δωμάτιο/κάμαρα-κάμαρη, που με μπέρδευε στο μέτρημα, είχε ένα παράθυρο στην γωνία. Από εκεί σαν τον Ξέρξη που παρατηρούσε την ναυμαχία της Σαλαμίνας από το όρος Αιγάλεω, με την διαφορά ότι εκείνος καθόταν αναπαυτικά στον θρόνο του, εγώ πατούσα στις μύτες των ποδιών μου σηκώνοντας ψηλά το βλέμμα μου για να παρακολουθώ τα καμώματα των λελεκιών. Τα λυγερά αυτά πουλιά, με τις γάμπες που έμοιαζαν να είναι έτοιμες να σπάσουν έφταναν ποιός ξέρει από που και αφού αναπαυόταν για λίγο,  άρχιζαν τα σούρτα φέρτα για να επιδιορθώσουν το μισογκρεμισμένο από τα βόλια και τους αέρηδες της βαρυχειμωνιάς, θέρετρο τους.
 
Περίμενα πως και πως να συναντήσω την Λίτσα που στο σπίτι της σε μια γωνιά κάτω από την στέγη στον εξώστη με τα άσπρα κάγκελα, στο παράλληλο με το δικό μας στενό, Τζιρά σοκάκ, θα είχαν φτάσει τα χελιδόνια. Από ότι ήξερα πως και αυτά που θα κατέφθαναν την ίδια μέρα, θα καταπιανόταν με παρόμοιες εργασίες. Λίγη ανάπαυση μετά από τόσο δρόμο και τόσα Air Miles όπως λέμε σήμερα, θα άρχιζαν τα πάνε και έλα και έρχομαι,  για να βρεθούν τα υλικά και με καλφάδες τους εαυτούς τους, θα άρχιζαν τις επισκευές της εστίας που την είχαν αποχαιρετήσει το περασμένο φθινόπωρο. 
 
Δεν ήταν μόνο οι απόψεις και τα πορίσματά μας που θα ανταλλάζαμε, ως προς την επισκευή του σπιτικού του κάθε ιπτάμενου ζευγαριού, πάντα έρχοταν δύο πελαργοί στην καμινάδα της κυρίας Ζαχαρώς Χαριτωνίδη και πάντα δύο χελιδόνια στην ταράτσα της οικογένειας της Λίτσας μέχρι να αποκτήσουν πελαργόπουλα και χελινοδόπουλα, αλλά και  οι ευχές, τα αγκαλιάσματα και τα ματς-μουτς αφού γιόρταζαν μαζί με την φιληναδίτσα μου και οι δυό γιαγιάδες μας, Ευαγγελίες και οι δυό.  Και μετά τα Χρόνια Πολλά και τις καταλήξεις των απόψεων μας γεννιόταν το ερώτημα, πόσα λελέκια και πόσα χελιδόνια χρειάζονται για να μυρίζει Ανοιξη; 
 
Όπως-όπως ανάπαυση την πρώτη μέρα. Δεν θα γινόταν αλλιώς. "Σήμερον της σωτηρίας ημων Το Κεφάλαιον" διάβαζε η Εκκλησία. Αργία. Στα δυό δρομάκια, στις δυο φωλιές, τα πετεινά του ουρανού, ήθελαν να ακούσουν τα διαβάσματα. Εικοσιπέντε Μαρτίου ήταν.
 
Νίκη Beales
Του Ευαγγελισμού 2026
Καλά και πολλά χρόνια σε όλους
Μπάκινγκχαμ Αγγλία

Η έννοια του Δικαίου (το βίντεο)

 
Προχθές Κυριακή 22 Μαρτίου 2026 πραγματοποιήθηκε μια Πνευματική Σύναξη στην Ελληνορθόδοξη Κοινότητα Απ. Πέτρου και Παύλου στο Μπρίστολ, με θέμα: «Η έννοια του Δικαίου».
 

Ομιλητής ήταν ο νομικός Βασίλειος Μανιάκας, μέλος της Ομάδας των Νέων Επιστημόνων της Κοινότητας.
 

Μετά την ενδιαφέρουσα ομιλία ακολούθησε ανοιχτή συζήτηση μεταξύ των μελών του ακροατηρίου.
 

Η εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στον Ιερό Ναό της Κοινότητας, μεταδόθηκε διαδικτυακά και το βίντεο είναι εδώ.

Most Powerful Civilizations in History

Throughout history, certain civilizations reshaped the world through innovation, military power, culture, and governance - leaving legacies that still influence us today.

🏆 Some of the most influential civilizations:

1️⃣ Roman Civilization
2️⃣ Ancient Greek Civilization
3️⃣ Ancient Egyptian Civilization
4️⃣ Chinese Civilization
5️⃣ Indus Valley Civilization
6️⃣ Persian Civilization
7️⃣ Mongol Empire
8️⃣ Mesopotamian Civilization
9️⃣ Aztec Civilization
🔟 Inca Civilization

🌍 Later Global Powers:

• Ottoman Empire
• British Empire
• Spanish Empire
• Portuguese Empire
• French Empire

📜 Why They Matter:

These civilizations shaped law, philosophy, science, architecture, and global trade, forming the foundation of modern society.

✨ From ancient river valleys to global empires, their impact still echoes across the world today.

Κληρικοί Αγωνιστές του 1821

 
Η Ελληνορθόδοξη Κοινότητα Αγίων Πέτρου και Παύλου στο Μπρίστολ διοργανώνει διαδικτυακή συνάντηση και μελέτη με θέμα «Εκκλησία και Κοινωνία», τη Δευτέρα 23 Μαρτίου 2026, στις 7:00 μ.μ. (ώρα Αγγλίας) / 9:00 μ.μ. (ώρα Ελλάδος και Κύπρου). Κεντρικός ομιλητής θα είναι ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Ιωάννης Λιακόσταυρος, ο οποίος θα αναπτύξει ένα ιδιαίτερα επίκαιρο και ιστορικά σημαντικό θέμα. Η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί διαδικτυακά, δίνοντας τη δυνατότητα σε όλους τους ενδιαφερόμενους να συμμετάσχουν, να παρακολουθήσουν την ομιλία και να λάβουν μέρος στον διάλογο που θα ακολουθήσει.
 

Το θέμα της εκδήλωσης, «Κληρικοί Αγωνιστές του 1821», αναδεικνύει τον καθοριστικό ρόλο που διαδραμάτισε ο κλήρος κατά την Ελληνική Επανάσταση. Οι κληρικοί δεν υπήρξαν μόνο πνευματικοί καθοδηγητές, αλλά και ενεργοί αγωνιστές που ενέπνευσαν, ενίσχυσαν και, σε πολλές περιπτώσεις, πρωτοστάτησαν στον αγώνα για την ελευθερία. Μέσα από τη θυσιαστική τους στάση και τη βαθιά τους πίστη, συνέβαλαν ουσιαστικά στη διαμόρφωση της εθνικής συνείδησης και στην επιτυχία της Επανάστασης, αφήνοντας μια πολύτιμη παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές.

Η έννοια του Δικαίου

Αύριο Κυριακή 22 Μαρτίου 2026 θα πραγματοποιηθεί μια Πνευματική Σύναξη στην Ελληνορθόδοξη Κοινότητας Απ. Πέτρου και Παύλου στο Μπρίστολ, με θέμα «Η έννοια του Δικαίου». Ομιλητής θα είναι ο νομικός Βασίλειος Μανιάκας, ο οποίος θα προσεγγίσει το ζήτημα του Δικαίου μέσα από τη νομική, τη φιλοσοφική αλλά και την πνευματική του διάσταση. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στον Ιερό Ναό της Κοινότητας, κι επίσης θα μεταδοθεί διαδικτυακά ζωντανά, δίνοντας τη δυνατότητα σε όσους το επιθυμούν να την παρακολουθήσουν από όπου κι αν βρίσκονται, ενισχύοντας έτσι τον διάλογο και την κοινή αναζήτηση γύρω από ένα τόσο ουσιώδες θέμα.
 

Η έννοια του Δικαίου αποτελεί διαχρονικά έναν από τους θεμελιώδεις άξονες της ανθρώπινης κοινωνίας. Δεν περιορίζεται μόνο στους νόμους και στους θεσμούς, αλλά επεκτείνεται σε βαθύτερα ερωτήματα περί ηθικής, ισότητας και αλήθειας. Το Δίκαιο αγγίζει την καθημερινή μας ζωή, διαμορφώνει τις σχέσεις μας και αντανακλά τις αξίες που επιλέγουμε ως κοινωνία. Μέσα από τη μελέτη και τη συζήτησή του, καλούμαστε όχι μόνο να κατανοήσουμε τους κανόνες που μας διέπουν, αλλά και να αναζητήσουμε το ουσιαστικό περιεχόμενο της δικαιοσύνης ως προσωπικό και συλλογικό βίωμα.

Bristol Flyers in the Greek Community

 
Bristol Flyers are proud to have visited The Hellenic School of St. Peter and St. Paul, Bristol, and met the Greek Community in Bristol, along with H.E. Ioannis Tsaousis, the Greek Ambassador to the UK, who donated new baskets to the Hellenic School.
 

The person speaking to the camera is Mr. Andreas Kapoulas, the long-standing Head Coach of the Bristol Flyers, obviously Greek by origin, who has led the team since its formation in 2005.