Άγιοι Ανατολής και Δύσης

 
Η Ελληνορθόδοξη Κοινότητα των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου στο Bristol συνεχίζει τον κύκλο των διαδικτυακών συναντήσεων «Εκκλησία και Κοινωνία», προσφέροντας ένα βήμα πνευματικού προβληματισμού, κατήχησης και γνωριμίας με την πλούσια παράδοση της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Τη Δευτέρα 15 Ιουνίου 2026 θα έχουμε τη χαρά να φιλοξενήσουμε τον Αρχιμανδρίτη π. Βησσαρίωνα Κοκλιώτη, Ιερατικό Προϊστάμενο του Καθεδρικού Ναού του Τιμίου Σταυρού και του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στο Λονδίνο, ο οποίος θα μας οδηγήσει σε ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον ταξίδι, μέσα από τη ζωή και τη μαρτυρία αγίων μορφών της Εκκλησίας. Η συνάντηση είναι ανοικτή σε όλους όσοι επιθυμούν να εμβαθύνουν στην ορθόδοξη πνευματικότητα και να συμμετάσχουν σε έναν γόνιμο διάλογο πίστης και ιστορίας.
 

Η ομιλία με θέμα «Όσιοι Αγιορείτες Πατέρες και Άγιοι Βρετανικών Νήσων» αναδεικνύει δύο μεγάλες πνευματικές παραδόσεις που, παρά τη γεωγραφική τους απόσταση, συναντώνται στην κοινή εμπειρία της αγιότητας και της εν Χριστώ ζωής. Από τους ασκητές και θεοφόρους πατέρες του Αγίου Όρους έως τους αγίους της αρχαίας χριστιανικής Βρετανίας και Ιρλανδίας, θα εξετασθούν πρόσωπα που με τον βίο, την προσευχή και τη μαρτυρία τους φανέρωσαν τη μεταμορφωτική δύναμη του Ευαγγελίου. Η παρουσίαση θα προσφέρει την ευκαιρία να ανακαλύψουμε πνευματικές γέφυρες ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση, αναδεικνύοντας την οικουμενικότητα της αγιότητας και τη διαχρονική επικαιρότητα του παραδείγματος των αγίων στη ζωή της Εκκλησίας.

5 Greek beaches among Europe’s Top 10!

 
Five Greek beaches have been selected among the 10 European Best Beaches 2026 ranked by European Best Destinations:
 

🌊 Voutoumi (Antipaxos)
🌊 Fteri (Kefalonia)
🌊 Elafonisi (Crete)
🌊 Rovinia (Corfu)
🌊 Paleokastritsa (Corfu)
 
From secluded turquoise coves and dramatic cliffs to iconic pink-sand shores, Greece continues to offer some of Europe’s most inspiring coastal landscapes.

Εορτή Οικουμ. Πατριάρχου

 
Σήμερα Πέμπτη, 11η Ιουνίου 2026, η Α.Θ. Παναγιότης, ο Οικουμενικός Πατριάρχης, ο Αυθέντης και Δεσπότης ημών, κ.κ. Βαρθολομαίος, άγει τα Σεπτά Αυτού ονομαστήρια. Βαθυσεβάστως και μετ’ ευφροσύνης πλείστης υποβάλλουμε πλούσια σέβη προς την Α.Θ. Παναγιότητα, αναπέμπουμε ικετηρίους δεήσεις υπέρ της κατ’ άμφω υγείας Αυτού, εκζητούμε δε τις θεοπειθείς και πατρικές ευχές και συνάμα τις Πατριαρχικές ευλογίες Αυτού.
 

Βαρθολομαίου του Παναγιωτάτου και Οικουμενικού Πατριάρχου, Πολλά τα  Έτη!

First Hellenic Republic

 
In 1821, the Greek War of Independence ignited a struggle that would change the course of Balkan history. After centuries of Ottoman rule, revolutionaries fought for the dream of a free Greek state - laying the foundation for the First Hellenic Republic (1822-1832).
 

⚔️ Courage against an empire.
🏛️ The rebirth of a nation.
📜 A fight that inspired independence movements across Europe.
 
This map highlights the territory of the First Hellenic Republic, a symbol of resilience, sacrifice, and the enduring quest for self-determination.
 
“Freedom is not given - it is won.”
 
The Greek War of Independence was certainly one of the most influential revolutions of the 19th century!

Θα έχει πολλές εκπλήξεις ο Παράδεισος

 
Στο άγιο συναξάρι δεν υπάρχει τελεία, μήτε αμήν για κατακλείδα. Όπως ο Πραξαπόστολος, έτσι και εκείνο, συνεχώς θα πλουταίνει με διαμαντένιες σελίδες από τα δάκρυα της μετανοίας τα καθαρτήρια. Είναι ένα… δυναμικό σύστημα, αλλιώτικο και απαλλαγμένο από μαθηματικούς τύπους εξέλιξης και προόδου. Χωράει απειράριθμες ουρανοθρονίσεις και ουρανοκατατάξεις… Και μεγαλώνει ολοένα και περισσότερο ο χορός των Αγίων Πάντων. Μα μόνο ο Κύριος γνωρίζει τον καθένα τους ξεχωριστά και μόνο Αυτός θα φανερώσει κάποτε, το δυσαρίθμητο πλήθος των αμαράντων βλαστών του Ευαγγελίου. Και τότε! Ω τότε! Τι κατάπληξη και συντριβή για εκείνους που καταδίκασαν πολλούς στο αιώνιο αφεγγές πυρ και  τι χαρά και έκσταση, για εκείνους που ποτέ τους δεν κατέκριναν τους άλλους και του βίου τους τα άσωτα σπαταλήματα, μήτε Θεοδίκησαν, μα όλους μέσα στον υπέρλαμπρο Παράδεισο λογάριαζαν, εκτός από τον εαυτό τους τον άθλιο και αξιοκατάκριτο.
 

Ούτω δέξαι με τον πόρνον και τον άσωτον οικτίρμον εν ψυχή συντετριμμένη, νυν με προσερχόμενόν σοι… Έτσι προσέρχονται στο μυστήριο των μυστηρίων το ζωοποιητικό, θαρρούντες τω ελέει Του… όπως κάθε μετανοημένος οικήτορας του Παραδείσου, γνήσιος φίλος του οικοδεσπότη Χριστού. Όπως ο Μιχάλης μας από την Κρήτη ο… Αγιοταφίτης… Κοιμήθηκε  μέσα στο Άγιο Τριώδιο των ρόδων, στο παγχαρμόσυνο Πεντηκοστάρι. 15 χρόνια ακριβώς μετά από εκείνη την αλησμόνητη Κυριακή του Πάσχα στα Ιεροσόλυμα. Εκεί βρέθηκε μαζί με έναν από τους πολλούς εφήμερους και διαβατάρικους έρωτές του… εκδρομή για τις ημέρες του Πάσχα....
 
Και έτσι βρέθηκαν  ανήμερα Μεγάλης Παρασκευής στην Ιερουσαλήμ. Το ξενοδοχείο τους, λίγες εκατοντάδες μέτρα από τον Πανάγιο Τάφο… Μεσημέρι μεγάλου Σαββάτου... Η τελετή της αφής του Αγίου Φωτός! Το μεγάλο θαύμα της Ορθοδοξίας! Η τρανή και πανηγυρική φανέρωση της Ορθής μόνης πίστης των Ορθοδόξων Χριστιανών! Τάμα ζωής για εκατομμύρια ανθρώπων σε όλη τη γη... Και ο Μιχάλης, εκείνη ακριβώς  την συνταρακτική ώρα, να γιορτάζει στο πολυτελές δωμάτιο με σαμπάνιες και πλούσια εδέσματα…
 
...Είχε ολοκληρωθεί πριν από αρκετές ώρες και ο εσπερινός της αγάπης... Άγνωστα όλα τούτα για τον Μιχάλη ως τότε... Δεν ήξερε στ' αλήθεια τότε που πατούσε και που βρισκόταν... Μια μέρα πριν, τούτος ο παναμόλυντος τόπος ασφυκτικά γεμάτος από χιλιάδες πιστών που ενθουσιωδώς καρτερούσαν να στείλει ο Φωτοδότης Κύριος το Άγιο Του Φως, να θερμάνει την  πολεμουμένη πίστη των παιδιών Του. Τώρα ολότελα άδειος… Απομεσήμερο Κυριακής του Πάσχα και του Μιχαήλ τα Θεοδηγούμενα βήματα, τον φέρνουν εκεί, που μόνο αν θελήσεις, θα ακούσεις με της ψυχής σου τα ώτα, την καρδιά του Ζώντος Θεού να χτυπά εκκωφαντικά  Με το κεράκι στο χέρι μπήκε μηχανικά στο ιερό κουβούκλιο να προσκυνήσει. Ήταν εντελώς μόνος του. Και ο Κύριος που επιποθεί κάθε πλάσμα του να σωθεί και να γνωρίσει την Αλήθεια, έστειλε εκείνη την αλησμόνητη στιγμή το γαλαζόλευκο ανέσπερο Άγιο σημάδι του και με μιας άναψε το κερί που ο Μιχαήλ κρατούσε στο χέρι του! 
 
Δεν υπήρξε σχεδόν κανείς που να μην δυσπιστήσει στην εξιστόρηση τούτου του μεγάλου προσωπικού του θαύματος, όλα τα κατοπινά 15 χρόνια… Μα και  ούτε ένας, που να μην διαπιστώσει την συγκλονιστική αλλοίωση και μεταμόρφωση του Μιχάλη, από εκείνο το ευλογημένο απομεσήμερο της  Κυριακής του Πάσχα. Βίωσε Χριστό εν μετανοία και καρδία συντετριμμένη, σαν μοναχός μέσα στον κόσμο, τα επόμενα 15 χρόνια της ζωής του. 15 σαραντάρια Χριστουγέννων, 15 κατανυκτικά Τριώδια, 15 ΣταυροΑναστάσιμες Σαρακοστές, και… περίπου 15 καταχαρούμενα Πεντηκοστάρια… Γευόμενος δίχως παύση, αχόρταστα και αξεδίψαστα  την χρηστότητα του Κυρίου, την απερίγραπτη με λέξεις συγχώρεση, την απελευθέρωση από τα δεσμά της αμαρτίας, την βαθιά και ακλόνητη πίστη στην αιώνια Ζωή. Κοιμήθηκε αφού πάλεψε με τον ευεργέτη πόνο και τον καρκίνο σε ηλικία 55 ή πιο σωστά… 15 ετών. Στην ασύνορη  χορεία των Αγίων Πάντων, ομόσκηνος της Αγίας Μαρίας της Αιγυπτίας, να δέεται για όλους μας, τον φανταζόμαστε και τον μακαρίζουμε εξαιρέτως κάθε Μεγάλο Σάββατο σαν ξημερώνει η εις Άδου κάθοδος του Ελευθερωτή Φιλανθρώπου Χριστού και το ανέσπερό Του Φως κατέρχεται για να θερμάνει την παγωμένη αγάπη!...
 
Νώντας Σκοπετέας
 
Το βίντεο είναι εδώ

Το κτίσιμο της Αγια-Σοφιάς / το βίντεο

 
Πραγματοποιήθηκε χθες Κυριακή 7 Ιουνίου 2026 μια Πνευματική Σύναξη, στον Ιερό Ναό των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου στο Bristol.
 

Σε αυτήν ομίλησε ο κ. Κυριάκος Βάσιλας, Πολιτικός Μηχανικός και Ιεροψάλτης στον εν λόγω Ιερό Ναό.
 

Το θέμα της ομιλίας ήταν: «Το κτίσιμο της Αγια-Σοφιάς»!

Συγχαίρουμε τον ομιλητή, για την εμπεριστατωμένη ομιλία του, η οποία είχε επιστημονική αρτιότητα και γλαφυρότητα.
 
Το βίντεο είναι εδώ

Το κτίσιμο της Αγια-Σοφιάς

 
Η ενορία των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου στο Bristol συνεχίζει για πέμπτη χρονιά τον θεσμό των «Πνευματικών Συνάξεων», προσφέροντας ευκαιρίες πνευματικού εμπλουτισμού, γνώσης και γόνιμου διαλόγου γύρω από θέματα εκκλησιαστικού, ιστορικού και πολιτιστικού ενδιαφέροντος. Στην τρίτη συνάντηση του φετινού κύκλου, η οποία θα πραγματοποιηθεί σήμερα Κυριακή 7 Ιουνίου 2026, φιλοξενούμε τον κ. Κυριάκο Βάσιλα, Πολιτικό Μηχανικό και Ιεροψάλτη, ο οποίος θα μοιραστεί με το ακροατήριο τις γνώσεις και τις εμπειρίες του γύρω από ένα από τα σπουδαιότερα μνημεία της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς.
 

Η ομιλία με θέμα «Το κτίσιμο της Αγια-Σοφιάς» θα επικεντρωθεί στην ανέγερση του μεγαλοπρεπούς Ναού της του Θεού Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη, ενός έργου που σημάδεψε όχι μόνο τη βυζαντινή αρχιτεκτονική αλλά και την ιστορία του χριστιανικού κόσμου. Μέσα από ιστορικές πηγές, αρχιτεκτονικά δεδομένα και τεχνικές πληροφορίες, θα αναδειχθούν οι συνθήκες, οι προκλήσεις και το όραμα που οδήγησαν στη δημιουργία αυτού του μοναδικού οικοδομήματος, το οποίο επί δεκαπέντε αιώνες εξακολουθεί να προκαλεί θαυμασμό για την αισθητική, τη μηχανική αρτιότητα και τον βαθύ θεολογικό του συμβολισμό.

Νηστεία των Αγίων Αποστόλων

 
Η νηστεία των Αγίων Αποστόλων είναι μια από τις θεσμοθετημένες νηστείες της Ορθόδοξης Εκκλησίας, η οποία προετοιμάζει τους πιστούς για τη μεγάλη εορτή των Αγίων Πέτρου και Παύλου στις 29 Ιουνίου.
 

Η έναρξή της είναι κινητή καθώς εξαρτάται από το Πάσχα. Ξεκινάει πάντα την Δευτέρα μετά την Κυριακή των Αγίων Πάντων και λήγει σταθερά στις 28 Ιουνίου. 

Η διάρκειά της ποικίλλει κάθε χρόνο, ενώ μπορεί και να μην πραγματοποιηθεί καθόλου αν το Πάσχα πέσει πολύ αργά.
 
Αυτή η νηστεία είναι σχετικά επιεικής και επιτρέπει την κατανάλωση ψαριού τις περισσότερες ημέρες, εκτός από συγκεκριμένες περιπτώσεις.
 
Εύχομαι όλοι μας να μην παραμελίσουμε και αυτή την σημαντική νηστεία της Εκκλησίας μας και να την χρησιμοποιήσουμε καταλλήλως προς την θεραπεία της ψυχής μας. Καλό στάδιο!!!

+ Archimandrite Barnabas Burton

 
The St. Peter and St. Paul Greek Orthodox Church of Bristol warmly invites everyone to its next Online Orthodox Catechism session on Monday, 8 June 2026, at 7:00 pm (UK time). This special gathering will feature Fr. Stephen Platt, General Secretary of the Fellowship of St. Alban and St. Sergius, whose long-standing contribution to Inter-Christian dialogue and scholarship has earned him wide respect throughout the Orthodox world and beyond. The event offers a valuable opportunity for learning, reflection, and discussion, as participants come together to explore an important chapter in the life of contemporary Orthodoxy.
 

This lecture marks the thirtieth anniversary of the repose of Archimandrite Barnabas Burton (1915–1996), one of the most beloved and influential figures of British Orthodoxy in the twentieth century. Through reflections on his life, ministry, and enduring legacy, Fr. Stephen Platt will examine the spiritual vision, pastoral witness, and missionary zeal that characterised Fr. Barnabas’s service to the Church. The presentation will not only commemorate an exceptional priest and monk but will also consider the continuing relevance of his example for Orthodox Christians seeking to live and witness to the faith in contemporary Western society.

The Blue Homeland

 
Turkey, the strange neighbour of Greece, is preparing a new law, about what they define as the Blue Homeland.
 

But the actual Blue Homeland in that particular region is exactly what the map of this post suggests.
 
History, identity, and borders have always shaped civilizations across centuries. 🌍📜
 
From ancient kingdoms to modern nations, maps like this reveal how cultures, empires, and influences evolved through time. 

Whether agreed upon or debated, historical perspectives continue to spark conversations that connect the past with the present. ⚔️🏛️
 
The whole area of the Balkans and surrounding regions was shaped by conquest, culture, and language!
 
We shall certainly have the chance to revisit this topic once the new Turkish law is in place, if it ever be.

Exhibition “Odyssey”

 

By Markos Kampanis at the Hellenic Residence in London

 

The Embassy of Greece in London invites you to the exhibition Odyssey - Imaginary Cartographies by Markos Kampanis.
 
📅 26 June - 3 July 2026
 
🕔 Weekdays, 17:00-20:00 (except Thursday 2 July: 11:00-14:00)
 
📍 Hellenic Residence, London
 
👤 In the presence of the artist
 
🎟️ Admission is free (advance registration required)
 
The exhibition brings together works inspired by Homer’s epic, revisited through the artist’s distinctive visual language. The series unfolds as a painterly voyage through the Odyssey, based on a parallel imaginary geography conceived by the artist.
 
First presented in 2025 at the Ghika Gallery of the Benaki Museum in Athens, the series includes paintings, artist’s books, and map-based works tracing the journeys of Odysseus and Telemachus.
 
At its centre is a four-volume artist’s book created on a digital reproduction of Harley MS 6325 -a 15th-century manuscript of Homer’s Odyssey from the collection of the British Library- painted with charcoal and acrylic.
 
Markos Kampanis (b. 1955, Athens) studied painting in London. Working across painting, printmaking, illustration, and mural art, he has exhibited widely in Greece and internationally.
 
A retrospective of his work was presented in 2023 at the National Library of Greece, Athens. His Odyssey series was presented at the Ghika Gallery, Benaki Museum (2025).
 
Register here.

Η πολιτισμική κρίση στη Δύση

 
Η πολιτισμική κρίση στη Δύση είναι άποψη σημαντικών διανοουμένων της του 20ού αιώνα. Μεταξύ αυτών είναι ο Γερμανός φιλόσοφος του πολιτισμού και της ιστορίας Όσβαλντ Σπένγκλερ, του οποίου φέτος είναι τα 90χρονα από τον θάνατό του (1880-1936). Ο Σπένγκλερ έγραψε μεταξύ του 1918 και του 1922 το κλασσικό δίτομο ογκώδες έργο του «Η παρακμή της Δύσης», το οποίο κυκλοφορείται και στα ελληνικά από τις εκδόσεις «Τυπωθήτω - Γιώργος Δαρδανός». Ένας άλλος σημαντικός λόγιος του 20ού αιώνα που υπήρξε κριτικός προς την πολιτισμική πορεία της Δύσης είναι ο Γάλλος Αντρέ Μαλρό, που φέτος συμπληρώνονται 50 χρόνια από τον θάνατό του (1901-1976).
 

Ένα από τα πολλά θέματα που θίγει στο πολυδιαβασμένο έργο του ο Σπένγκλερ είναι η στειρότητα του τεχνικά δυτικού «πολιτισμένου» ανθρώπου. Κατά την άποψή του υπάρχει «μια οπωσδήποτε στροφή προς τον θάνατο», με την έννοια ότι «ο άνθρωπος των κοσμοπόλεων δεν θέλει πια να ζήσει: ως άτομο θέλει ασφαλώς, αλλά όχι ως σύνολο… Τα παιδιά δεν εκλείπουν μόνον επειδή έγινε αδύνατο  να τα έχει κανείς, αλλά προ πάντων επειδή… δεν βρίσκει λόγους για την ύπαρξή τους». Ο διαρκής και βαθύς δεσμός του δυτικού ανθρώπου με την θρησκεία, την πατρίδα, τα ήθη και τα έθιμα του έθνους του, το μέλημά του να υπάρξει συνέχεια στην οικογένειά του δεν υπάρχουν στον «τελευταίο άνθρωπο» του (Όσβαλντ Σπένγκλερ «Η παρακμή της Δύσης», Β’ Τόμος σελ. 131).
 
Ο σημαντικός Έλληνας κοινωνιολόγος Ευάγγελος Λεμπέσης (1909-1968) στην εισαγωγή του στη φιλοσοφία του Σπένγκλερ, την οποία έγραψε το 1937, σημειώνει επί των όσων γράφει ο Γερμανός λόγιος: «Ευρισκόμεθα εις την εποχήν του ορθολογισμού, η οποία ήρχισε κατά τον 18^ον και τερματίζεται κατά τον 20όν αιώνα. Είμεθα όλοι τέκνα του ορθολογισμού, είτε το θέλομεν είτε όχι. Το υγιές ένστικτον, η πείρα παλαιών γενεών της υπαίθρου και αι ριζωμέναι αξίαι αντικατεστάθησαν υπό της «κριτικής» των ξερριζωμένων τύπων των μεγάλων πόλεων, που έχουν χάσει πλέον κάθε επαφήν με την φύσιν, με το έδαφος και με την ιστορίαν. Ό,τι δεν μπορούν να αισθανθούν και να ζήσουν οι άνθρωποι αυτοί το μεταβάλλουν εις ψυχράς λογικάς εννοίας, δια των οποίων νομίζουν ότι αιχμαλωτίζουν την ζωντανήν πραγματικότητα και τας οποίας αναλύουν, συνθέτουν εις μάταια σχήματα και συστήματα και επικρίνουν, ζώντες μιαν ζωήν μηχανικήν και αφόρητον, αβεβαίαν και ασταθή. Όλα αυτά τα ονομάζουν «πρόοδον» και όποιος δεν πιστεύει εις αυτήν την μηχανοποίησιν της σκέψεως χαρακτηρίζεται ως “καθυστερημένος”, ως “αντιδραστικός” και ως “δημοκόπος”. Πνευματική έπαρσις και φαντασίωσις, ψυχική πενία, έλλειψις σεβασμού, προσπαθούν ματαίως να υπερνικήσουν την αγωνίαν προ της πραγματικότητος, υπό της οποίας κατατρύχονται» (Η μελέτη του Ευαγ. Λεμπέση αναδημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Εποπτεία», τ. 80, Ιούνιος 1983, σελ. 523 κ.ε.).
 
Ο Σπένγκλερ από το 1920 διείδε αυτό που ζούμε και στην Ελλάδα κυρίως κατά τα πρόσφατα σαράντα χρόνια. Γράφει ο Λεμπέσης επί της μελέτης του Γερμανού φιλοσόφου για το πώς κατέρρευσε πολιτισμικά η Ευρώπη: «Η στιβαρά πνευματική και καλλιτεχνική δημιουργία ριζωμένων εποχών και ριζωμένων ανθρώπων ετράπη εις φυγήν προ των ωρυομένων τυχοδιωκτών και απατεώνων… Αισθητισμός και γενικός βερμπαλισμός εκυριάρχουν εις την ατμόσφαιραν του πολιτισμού της Ευρώπης και όλοι οι “σκάρτοι”, οι στερούμενοι ταλάντου, όλοι οι άγονοι και στείροι…, όλοι με μίαν λέξιν οι αποτυχημένοι κατείχον καλπάζοντες εν αλαλαγμώ τον πνευματικόν και καλλιτεχνικόν της Ευρώπης στίβον… Όλος αυτός ο πνευματικός συρφετός εχόρευεν αναιδώς γύρω από τον πολιτισμόν της γηραιάς Ευρώπης».
 
Ο Αντρέ Μαλρώ το 1984 έδωσε συνέντευξη στο περιοδικό Reader’s Digest με θέμα τον δυτικό πολιτισμό. Τίτλος της συνέντευξης στην ελληνική έκδοση του περιοδικού «Ο πολιτισμός μας σε κρίση». Ο Γάλλος διανοούμενος σημειώνει πως στη Δύση η τεχνολογία διαμορφώνει τον άνθρωπο και θριαμβεύει σε βάρος της πνευματικής ζωής του: «Η μηχανή είναι ο κυρίαρχος του κόσμου και αφού υπάρχει μια δομή εξουσίας της μηχανής, όλες οι επενδύσεις, ακόμα και υπό κομμουνιστικό καθεστώς, τείνουν προς όλο και περισσότερες μηχανές. Υπάρχει λοιπόν ένας αγώνας ανάμεσα σε μας και στις μηχανές. Λόγω αυτού του αγώνα ο πολιτισμός μας βρίσκεται σε κρίση - δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία» (Τεύχος 15 στην ελληνική έκδοση του περιοδικού, Δεκέμβριος 1984, σελ. 38-41). 
 
Πολυάριθμα ζητήματα που θέτει ο Σπένγκλερ, δικαιολογώντας την παρακμή της Δύσης, υπάρχουν έως σήμερα. Ο επίτιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου της Σορβόνης Ζιλμπέρ Μερλιό επιβεβαιώνει αυτήν την πραγματικότητα  στο άρθρο του, που δημοσιεύθηκε στο εκτός σειράς περιοδικό της εφημερίδας «Λε Μοντ» (Έκδοση του 2021 «Περί της ιστορίας της Δύσης», σελ. 146-147). Αναφέρει συγκεκριμένα τις ακόλουθες πραγματικότητες: Την κριτική του Σπένγκλερ στον διεθνή χρηματοπιστωτικό καπιταλισμό, που είναι ολέθριος για τις εθνικές οικονομίες. Την κριτική του προς τις φατριαστικές ολιγαρχίες, που επιβάλλουν τα συμφέροντά τους επί του συνόλου του πληθυσμού. Την αυστηρή κριτική του προς τον Τύπο, ο οποίος είναι εξαγορασμένος από πλουτοκράτες και υποδουλωμένος σε ένα παγκόσμιο επικοινωνιακό δίκτυο, που ομογενοποιεί τη σκέψη. Την αναφορά του για το επερχόμενο τέλος των ιδεολογιών και για την υποχώρηση της Δημοκρατίας. Την προειδοποίησή του για την παράνομη μετανάστευση στη Δύση εργατών από πρώην αποικίες της. Την κριτική του για την καταστροφή του περιβάλλοντος και την εμμονή του στην πρόβλεψη ότι θα υπάρξει σύγκρουση πολιτισμών.
 
Γενικά η σκέψη του Σπένγκλερ επηρέασε τη σκέψη νεότερών του λογίων, όπως των Όργουελ, Τόινμπι, Χάντινγκτον κ.α. Η επιρροή του αυτή εξηγεί και την διάρκεια της αποδοχής του. Ο Αντόρνο είπε ότι ο Σπένγκλερ «με το δίκιο του εκδικείται με την πένα του τα όσα συνέβησαν στην εποχή του». Σημείωση του γράφοντος: Πού να ζούσε κατά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο και έως τις ημέρες μας…
 
Τα προαναφερθέντα, που πρόβλεψε ο Σπένγκλερ, βρίσκουν εφαρμογή και στην τρέχουσα ελληνική πραγματικότητα. Πολλοί Έλληνες νέοι λ.χ., λόγω της παραζάλης στην οποία τους έχει οδηγήσει ο περιρρέων  ατομισμός, αποκόπτονται από τα ζωτικά τους στοιχεία, που είναι η Γη τους, η Πατρίδα τους, η Ορθοδοξία τους, η οικογένειά τους και προτιμούν τον κοσμοπολιτισμό και την κατάληξή τους στον παγκοσμιοποιημένο μαζάνθρωπο. Επιλέγουν αντί να ζήσουν στην Πατρίδα που τους γέννησε, τους ευεργέτησε και τους ανέδειξε και να ανταποδώσουν έστω λίγα από όσα τους παρέσχε, να ρομποτοποιηθούν σε έναν κόσμο ξένο, παγωμένο.
 
Ο Γιώργος Σαραντάρης το 1937, αφού είχε ζήσει και σπουδάσει στην Ιταλία, έγραψε σχετικά με την επιλογή του να ζήσει στην Ελλάδα:
 
«Νομίζω πως η σημερινή  Ελλάδα μπορεί να κρίνει τον λεγόμενο δυτικό πολιτισμό. Μπορεί και πρέπει να κρίνει αυτόν τον πολιτισμό, αν θελήσει να σωθεί από την επιρροή που η ίδια η Ευρώπη εξάσκησε πάνω μας έναν ολάκερο αιώνα κ’ επιθυμήσει να βρει την καθαρότητα μιας παρθενικής θέας και το αυτούσιο κάλλος της δικής μας χώρας και των ανθρώπων της. Κριτήριο αλήθειας για όλους τους ανθρώπους της  γης» (Από τον πρόλογο στο φιλοσοφικό του δοκίμιο «Συμβολή σε μια φιλοσοφία της ύπαρξης». Επανέκδοση «Ευθύνης» το 1999).
 
Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Ήχοι & απόηχοι...

 
Τις προάλλες, όχι μακριά από τον Τάμεση, στην καρδιά του Λονδίνου μια συντροφιά από αναπνοές, που κρατούσαν διακριτικά το ίσον σε αυτά που έλεγαν μια ο ένας και μια η άλλη, οι δύο καλεσμένοι.  Έφτασαν από τα αιώνια χώματα της Πόλης του Κωνσταντίνου αλλά και της Παναγίας.  
 

Μια φούχτα ψυχές γέννημα θρέμμα της Πόλης, δυό, ίσως τρεις φούχτες με καταγωγή από εκεί και μερικές άλλες επειδή την σέβονται, την λαχταρούν και την αγαπούν. Την αγαπούν γιατί είναι <Η Πόλη> και επειδή είναι <<η Πόλη της καρδιάς μας>>.  Ο λόγος που γέμισε ο φιλόξενος χώρος  στο Ελληνικό Κέντρο του Λονδίνου. Στιγμές ανεπανάληπτες Ρωμιοσύνης και Ορθοδοξίας, χέρι-χέρι, μαζί.  
 
Σημαντικό, συναρπαστικό και συγκινητικό το θέμα και το θέαμα, <Η Αναβίωση Της Ακουστικής της Αγίας Σοφίας> στην Παναγία του Μπαλίνου,  με αρωγό το PeopleCert και την τεχνολογία στην παρουσίαση τους. Εξαιρετικοί οι ομιλητές  που, μαζί με τα υπόλοιπα, έφεραν αέρα Πολίτικο στις αποσκευές τους για να μας μεταφέρει, βλέποντας και ακούγοντας, στις όχθες του Βοσπόρου, στην Προποντίδα, στην παλιά πόλη, στον Κεράτιο Κόλπο για να φτάσουμε στο Φανάρι. Εκεί, που το  φανάρι τo βαστούν χέρια στιβαρά για να κρατιέται η φλόγα άσβεστη μέρα-νύχτα και οι ακτίνες της να βρίσκουν δίαυλο για να προσπερνούν θάλασσες και βουνά δίχως να χάνει ούτε δράμι από την λάμψη της.
 
Και η φλόγα, πρόσφατα βρέθηκε στην Μαλακοπή της Καππαδοκίας. Με συνοδεία, την διακριτική και ταπεινή λαμπρότητα όπως αρμόζει στην περίπτωση. Γέμισαν από  ψαλμωδίες τα πάντα. Οι κολώνες,  παρέα με το φως πού έμπαινε από το τοξωτά παράθυρα για να την ανταμώσει ανάμεσα στους αιωνόβιους χώρους που ακόμα και αν είχαν λαλιά  δεν θα μπορούσαν να αρθρώσουν λέξη, αρκέστηκαν και αυτές σε ένα βουβό ισοκράτημα... Γέμισαν και οι στήλες στις εφημερίδες και στο διαδίκτυο σηματοδοτόντας το γεγονός. Απέραντο το νόημα, βαθύ και αμέτρητο, Derin kuyu σήμερα. Κληρονομιά και παρακαταθήκη. 
 
Σαν το "ΕΓΚΟΛΠΙΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ 1922 ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΣΧΟΛΩΝ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΟΣ ΜΑΛΑΚΟΠΗΣ".  Ένα κειμήλιο που βρέθηκε ανάμεσα σε διάφορα χαρτιά,  βιβλία και έγγραφα του μπαμπά μου. Ταξίδεψε  από την Πόλη στην Αθήνα όταν παρατήσαμε το μέρος που αγαπούσαμε ακολουθώντας την μοίρα των εξαναγκασθέντων. "J'ai quitté mon pays" (εγκατέλειψα την πατρίδα μου) έπαιζε στο μαγνητόφωνο συνέχεια ο πατέρας μου μέχρι να φτάσουμε,  οδικώς,  στην Αθήνα. Μαύρο με ασημένια γράμματα, το ημερολόγιο, το θυμούμαι. Όταν ήμουν παιδάκι, σε ένα ράφι ανάμεσα στα λεξικά, πως το κοίταζα, πως το έπαιρνα στα χέρια μου  και το φυλλομετρούσα  για να βλέπω τις φωτογραφίες και να χαίρουμαι σαν  έφτανα στην σελίδα 253 που ήταν η φωτογραφία των Θεραπειών, και την γιαγιά μου να λέει, <πρόσεχε, πρόσεχε, είναι από τον Δεσπότη>.  Βέβαια, εννοούσε τον Μητροπολίτη Δέρκων, Ιάκωβο Παπαϊσίου, κατά κόσμον Ιορδάνη, τον λεγόμενο Αζιζ, τον Δεσπότη μας, που όπως είναι γνωστό ήταν από εκείνα τα μέρη.  Καταχωρημένα στις 6 Ιανουαρίου υπάρχουν, γραμμένα στο χέρι, το Απολυτίκιο Των Θεοφανείων και στις 11 του ίδιου μήνα, "Ταις των δακρύων σου ροαίς". Το πως και το γιατί ήταν εκεί, παραμένει και θα παραμείνει άγνωστο. Δεν ρώτησα τότε και δεν ζει κανείς από αυτούς που θα μπορούσαν να με διαφωτίσουν. Το 1922 ο πατέρας μου θά ήταν μικρό παιδάκι. Πόλη- Αθήνα και γιαγιά-Αλβιώνα! Κόσμος πάει κι’ έρχεται...
 
Το προσκυνηματικό ταξίδι του Πατριάρχη μας στην γενέτειρα του μακαριστού μας Δεσπότη που σε μιά φωτογραφία, γελώντας  <παίζει> μπάλα με γελαστά παιδιά, έγινε αφορμή για ρίξω μια ματιά στο Ημερολόγιο..., να φτάσω στην σελίδα με την ξεθωριασμένη στο χαρτί φωτογραφία του Θεραπειανού κόλπου για να με πλησιάσει ο απόηχος της φωνής της γιαγιάς μου, <πρόσεχε...>. 
 
Η παρουσίαση από την Μαρία Δήμου & τον Συμεών Σολταρίδη, μερικές εβδομάδες πριν, μας έδωσε την ευκαιρία να πάμε κοντά σε ήχους και να πάρουμε μια γεύση από  <όπως θα ακουγόταν κάτω από τον τρούλο της Αγίας Σοφίας τα χρόνια εκείνα.> Συγχαρητήρια στον Πρόεδρο του Συλλόγου Κωνσταντινουπολιτών Η.Β. Πάνο Αναγνωστόπουλο και στους συνεργάτες του για την έμπνευση και την διοργάνωση.
 
Οι ήχοι γεννούν απόηχους και ταξιδεύοντας νοερά στην Νίκαια πλησιάσαμε αυτούς που είπαν ότι είπαν και τα λεγόμενά τους έμειναν για να ταξιδεύουν, αιώνας μπαίνει-αιώνας βγαίνει μέχρι τις μέρες μας και έπεται συνέχεια. 
 
Ψυχοσάββατο, <Πάτερ, Πάτερ, ελάτε και απ’ εδώ, αχ, Πάτερ, γιατί φεύγετε...> στην Αγία Ελένη, εκεί που κοιμούνται μακαρίως οι μακαριστοί, κόλλυβα και λουκούμια, badem ezmesi (αμυγδαλόψιχα) και <Θεός σχωρέστους...>. Θεραπειά, κυπαρίσσια, αηδόνια και Ροσινιόλ. Τα Πενήντα της Πασχαλιάς και της Αγίας Τριάδος. Οι μέρες ποτισμένες με αθάνατο νερό δεν κουράζονται. Οι απόηχοι της καμπάνας στο Ταξίμ και του παφλασμού της θάλασσας που περνώντας ανάμεσα από τα πεύκα στο Τσαμ Λιμάνι της φτάνει στα ψηλά μέρη, στον Λόφο της Χάλκης και ως διά μαγείας φτάνουν και σε μένα.
 
Καλοκαίριασε...
 
Νίκη Beales
Μπάκινγκχαμ, Αγγλία

Μελέτη για το Άγιο Πνεύμα

 
Η Ελληνορθόδοξη Κοινότητα Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου Bristol σας προσκαλεί στη διαδικτυακή συνάντηση και μελέτη «Εκκλησία και Κοινωνία», η οποία θα πραγματοποιηθεί αύριο Δευτέρα 1 Ιουνίου 2026, στις 7.00 μ.μ. (ώρα Αγγλίας) και 9.00 μ.μ. (ώρα Ελλάδος και Κύπρου). Ομιλητής θα είναι ο Αρχιμανδρίτης π. Χρυσόστομος Παπουλέσης, Ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Αργολίδος. Η συνάντηση είναι ανοικτή σε όλους όσοι επιθυμούν να συμμετάσχουν σε έναν γόνιμο πνευματικό διάλογο και να εμβαθύνουν στη διδασκαλία και τη ζωή της Εκκλησίας.
 

Θέμα της ομιλίας θα είναι «Η κάθοδος του Αγίου Πνεύματος», ένα γεγονός καθοριστικής σημασίας για τη ζωή της Εκκλησίας. Η επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος κατά την ημέρα της Πεντηκοστής φανερώνει την πληρότητα της θείας οικονομίας, εγκαινιάζει τη δημόσια πορεία της Εκκλησίας στον κόσμο και χαρίζει στους πιστούς τη δύναμη να ζουν και να μαρτυρούν το Ευαγγέλιο. Η ομιλία θα εξετάσει συνοπτικά τη θεολογική σημασία του γεγονότος και τη διαχρονική του επίδραση στη ζωή των χριστιανών.

Ψυχοσάββατο σήμερα

 

Συναξάριον

Τοῦ Πεντηκοσταρίου.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνείαν πάντων τῶν ἀπʼ αἰῶνος κοιμηθέντων εὐσεβῶς, ἐπʼ ἐλπίδι ἀναστάσεως ζωῆς αἰωνίου, οἱ θειότατοι Πατέρες ἐθέσπισαν.
 

Τὰς τῶν προαναπαυσαμένων ψυχὰς κατάταξον, Δέσποτα Χριστέ, ἐν ταῖς τῶν Δικαίων σου σκηναῖς, καὶ ἐλέησον ἡμᾶς, ὡς μόνος ἀθάνατος. Ἀμήν.

Book launch - Coal and Fire

 
On Monday 29 June 7:30 pm for an 8:00 pm start at the downstairs bar, the Berkeley Square Hotel, Clifton BS8 1HP, Richard Devereux will launch his new Poetic Collection, entitled Coal and Fire.
 

The pamphlet has recently been published by Culture Matters.
 
There will also be short readings by Robin Kidson and Jan Swann and music by Mike Cohen and Chris Speller.
 
For a flavour of the poems:
 
https://www.culturematters.org.uk/cm-publications/books/coal-and-fire-poems-of-labour-memory-and-inheritance/

Union Without Confusion

 
IOCS is proud to host on Tuesday 30 June 2026 the UK book launch of the important work by Prof Peter Bouteneff, “Union Without Confusion: Councils and Christology Beyond the Chalcedonian Divide”, in-person at Trinity College, Cambridge. The event will begin with a presentation from the author, a response from the Coptic Archbishop Angaelos of London and member of the board of Trustees will then follow.
 

This book offers a fresh perspective on the conciliar era, exploring the separation between Eastern and Oriental Orthodox post Chalcedon. it examines the theological formulations of the seven great councils alongside other key writings- presented here in Greek with English translations. It invites a reconsideration of figures long revered or rejected by the different churches, and traces how Greek philosophical terminology was gradually reshaped to express Christian belief-a process that took different forms across the diverse regions in late antiquity. More than a reappraisal of the past, this study challenges readers to reflect on the nature of patristic authority, and its enduring implications for theology and the restoration of communion among the churches.

Εορτή Αγ. Ιωάννου του Ρώσου

 
Ο Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης αγαπούσε πολύ τον Άγιο Ιωάννη το Ρώσο και πάντα τον επισκεπτόταν. Μάλιστα τον είχε δει πολλές φορές να φεύγει από τη λάρνακά Του και να τρέχει για βοήθεια.
 

Κάποια μέρα ο  Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος του είχε πει τα εξής:
 
Νομίζουν πως κοιμάμαι, ότι είμαι νεκρός, και δεν με υπολογίζουν οι Χριστιανοί. Εγώ όμως είμαι ζωντανός. Τους πάντες βλέπω.
 
Το σώμα μου είναι μέσα, αλλά εγώ εξέρχομαι πολλές φορές από την λάρνακά μου. Τρέχω ανάμεσα στους ανθρώπους για να τους βοηθήσω. Πολύς ο πόνος. Αυτοί δε με βλέπουν.
 
Εγώ τους βλέπω και τους ακούω τι λένε. Και πάλι μπαίνω στη λάρνακα μου.
 
Βοήθεια όλων μας... ο Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος.
 
Θαυματουργός Άγιος στο Προκόπι Ευβοίας.
 
Βοήθειά μας. Αμήν.
 
🌹📿🌹

Ποιητικές σκέψεις αποφοίτησης

 
Η ανηψιά μου Ελένη Θεοδώρου, μαθήτρια της ΣΤ’ Τάξης του 14ου Δημοτικού Σχολείου Χαϊδαρίου Αθηνών, ετοιμάζεται για την καθιερωμένη αποφοίτηση. Έχοντας αγάπη στην Ποίηση, έγραψε λίγες Ποιητικές σκέψεις, αναφορικά με την αποφοίτησή της.
 

Αποφοίτηση
 
Γύρνα πίσω έξι χρόνια
για να δεις τι έχει αλλάξει.
Ότι πίσω δεν γυρνάμε
κι ότι το παρόν κοιτάμε.
 
Μην το σκέφτεσαι αστεία,
είναι σαν μικρή ιστορία
που όλοι είναι μονιασμένοι
και στον χρόνο ευτυχισμένοι.

Ένωση Επτανήσου με Ελλάδα

 
Η χαρούμενη επέτειος της ενώσεως της Επτανήσου με την μητέρα Ελλάδα ημερομηνιακά είναι κοντά με την θλιβερή επέτειο της αλώσεως της Βασιλεύουσας. Στην Κέρκυρα ο κεντρικός εορτασμός θύμισε Βυζάντιο. Τελέστηκε η Θεία Λειτουργία και η Δοξολογία προεξάρχοντος του Μητροπολίτου, ο οποίος φορούσε άμφια και μίτρα (στέμμα) - που φορούσαν ο Αυτοκράτορας της Ρωμιοσύνης και οι αξιωματούχοι της. Επλαισιούτο από πλήθος λαού, από σημαίες, λάβαρα, εξαπτέρυγα και από την ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων. Και μετά η παρέλαση, την οποία κοσμούσαν και με τοπικές φορεσιές οι νέοι και οι νέες, ήταν και οι πολυπληθείς μπάντες, που ενίσχυαν μελωδικά τον πανηγυρικό τόνο.
 

Παρούσα και η πολιτική εξουσία δια του ανωτάτου άρχοντος, του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Κων. Τασούλα, θυμίζουσα τις καλές ημέρες των σχέσεων Εκκλησίας και Πολιτείας και αυτό που γράφει ο μέγας Βυζαντινολόγος Στίβεν Ράνσιμαν για τον Ιουστινιανό, ο οποίος υποστήριζε τη διάκριση μεταξύ του sacerdotium και του imperium και πίστευε πως η μεταξύ τους αρμονική σχέση είναι ουσιαστική για την ευημερία του κόσμου και ότι το ιμπέριουμ πάντοτε οφείλει να υποστηρίζει τις αποφάσεις και το κύρος του κλήρου («Η Βυζαντινή θεοκρατία», Εκδ. «Δόμος», 1982, σελ. 51).
 
Μετά το 1204 και την πρώτη άλωση από τους «χριστιανούς» Ενετούς και Φράγκους η πίεση στη Ρωμέικη Αυτοκρατορία γινόταν όλο και πιο μεγάλη. Από τη μία οι στην Ανατολή οθωμανοί οσμανλήδες πίεζαν κατακτώντας εδάφη, και από την άλλη στη Δύση οι «χριστιανοί» πίεζαν να υποκύψουμε στον Πάπα και να απωλέσουμε την ταυτότητά μας, χωρίς να μας εγγυώνται ότι θα μας προστάτευαν από τον εξ Ανατολής κίνδυνο... Ο μεγαλοφυής ιστοριοδίφης Σπυρίδων Ζαμπέλιος περιγράφει με ακρίβεια και αντικειμενικότητα την προ της Αλώσεως κατάσταση:
 
«Οφείλει το γένος των Ελλήνων, παραιτούμενον των περί Ορθοδοξίας αξιώσεών του, και επί σκοπώ του να διαφυλαχθή από τους άκρους κινδύνους, να στρέψει όμμα συνδιαλλακτικόν προς την Δύσιν, να παραδεχθή τον Παπισμόν, να συγχωνευθή μετά των εσπερίων εθνών, να απολέση την αρχαιόγονον φύσιν του, να εξουθενηθή εις τον ωκεανόν των δυτικών εθνικοτήτων, να αποταχθή της αυθεντίας του παρελθόντος, να απεκδυθή της ιστορικής ηγεμονίας του και ταύτα πάντα χωρίς της βεβαιότητος ότι θέλει σωθή ποτέ από της ημέρας παρ’ ημέραν αναβαινούσης βαρβαρικής πλημμύρας. Ή μάλλον, οφείλει προς τον βάρβαρον μεν να παραχωρήση την αυτονομίαν, τον βυζαντινόν θρόνον, την πολιτείαν, εις εαυτό δε να φυλάξη την κατοχήν του θρησκεύματος, ως παλλάδιον εντός του οποίου ήθελε καταφύγει και κρυφθή ο σπόρος της ελευθερίας; Εις άλλας λέξεις, τί μέλλει να δώση βοράν εις τον της Ανάγκης αδυσώπητον δράκοντα; Την ύλην ή το πνεύμα; Να δώση το θρήσκευμα και την εν τω θρησκεύματι μέλλουσαν αναγέννησιν προς τους Δυτικούς, ή να παραδώση το μεσαιωνικόν ατελέστατον πολίτευμα προς τους διαδόχους του Οτμανίου; Δεξιόθεν κρημνός, αριστερόθεν τάφος. Τα εθνικά στοιχεία ηθέλησαν να ριφθώσιν εις τον κρημνόν κατά προτίμησιν, με την ελπίδα την προς τον Θεόν και την βοήθειαν της Ιστορίας» («Άσματα δημοτικά και μελέτη περί μεσαιωνικού Ελληνισμού», Κέρκυρα, 1852, ανατύπ. Βιβλιοπωλείο Διονυσίου Νότη Καραβία, Αθήνα, 1986, σελ. 503).
 
Από την Άλωση αρχίζει ο αγώνας επιβίωσης του Ελληνισμού. Μακρά η περίοδος, 400 χρόνια, σκλαβιάς και τυραννίας υπό αλλόθρησκο κατακτητή. Κατ’ αυτήν συνέβη το δυσκατόρθωτο για όλους τους λαούς της Γης, επιβίωσε το Έθνος χάρη στην Εκκλησία και τους πιστούς λαϊκούς, που διατήρησαν με θυσίες ζωντανές την γλώσσα και την ιστορία μας. Ο Σάμιος  λόγιος Επαμεινώνδας Σταματιάδης (1835-1901) σημειώνει ότι δύο τάξεις υποβάσταξαν κατά τους χαλεπούς εκείνους χρόνους το βαρύ και δυσβάστακτο της Ελληνικής εθνότητος φορτίο, η Εκκλησία και οι αρματωλοί - κλέφτες. Ειδικότερα  γράφει, μεταξύ άλλων:
 
«Οι Έλληνες, ως Χριστιανοί, οφείλουν σεβασμό προς την αγίαν αυτών εκκλησίαν, ως έθνος όμως οφείλουν προς αυτήν και ευγνωμοσύνην, διότι υπό της αγάπης και προνοίας αυτής περιβαλλόμενοι διήλθον σώοι το σκιερό και ζοφώδες διάστημα τεσσάρων όλων αιώνων, υπ’ αυτής εκτρεφόμενοι με το μάνα της εις Θεόν πίστεως, παρηγορούμενοι με την αλάνθαστον παρηγορίαν της ελπίδος, θωρακιζόμενοι με τον αδιαπέραστον θώρακα της υπομονής, υποβασταζόμενοι τέλος με το έρεισμα της προς αλλήλους ευαγγελικής αγάπης» («Βιογραφίαι των Ελλήνων Μεγάλων Διερμηνέων», Αθήνησι, 1865, Ανατύπ. Εκδ. Πουρναρά, Θεσσαλονίκη, 1973, σελ. 8-10).
 
Ο Ελληνισμός δεν θα υπήρχε χωρίς το Βυζάντιο, υποστήριξε σε συνέντευξή της η βυζαντινολόγος Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ: «Τί είναι ο Νεοελληνισμός; Ορθοδοξία και ελληνική γλώσσα. Χωρίς το Βυζάντιο δεν θα υπήρχε Ορθοδοξία, όπως επίσης δεν θα είχε συντηρηθεί και διαδοθεί η ελληνική γλώσσα, η οποία δεν έγινε ποτέ νεκρή γλώσσα και μόνον οι Έλληνες τη μιλάμε, αφού δεν υπάρχουν ελληνογενείς γλώσσες, όπως υπάρχουν οι λατινογενείς».
 
Μια πλευρά του παρόντος έζησε η Κέρκυρα πριν από  λίγες ημέρες, όπως την ζούμε οι περισσότεροι Έλληνες σε κάθε εθνική και θρησκευτική μας εορτή. Ο Ελληνισμός εκφράζεται έτσι ως συνέχεια του Βυζαντίου και με ευθύνη για τα πεπρωμένα του. Υπάρχει και η άλλη πλευρά. Την εκπροσωπούν οι οπαδοί του δυτικού «προοδευτισμού». Από τη μεταπολίτευση έως σήμερα υπάρχει μια αυξανόμενη πίεση από ολιγάριθμες, αλλά ισχυρές αντίθεες δυνάμεις στο εσωτερικό και στο εξωτερικό της χώρας, για περιθωριοποίηση της Εκκλησίας, για κατάργηση των συμβόλων που θυμίζουν το παρελθόν των Ελλήνων και προσχώρηση στον τύπο του δυτικού ανθρώπου, του αποδεχόμενου ή ανεχόμενου την εφαρμογή των ιδεολογιών του ηδονισμού, του ατομισμού και του μηδενισμού, που τις παραποιεί και τις μετατρέπει σε «δικαιώματα». Και είναι εντυπωσιακό ότι πολιτικοί και του κυβερνώντος Κόμματος, οπαδοί του Σημιτισμού, επιχειρούν να συνδυάσουν τα μη αναμιγνυόμενα, Εκκλησία και δυτικό «εκσυγχρονισμό».
 
Παράδειγμα ο 38ετής κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης. Μετά την πρόσφατη συνάντησή του στην Αθήνα με τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο δήλωσε: «Η σοφία, η νηφαλιότητα και το κύρος του αποτελούν διαρκή πηγή έμπνευσης και καθοδήγησης για την απαιτητική συνέχεια του έργου μας». Όμως τον Ιανουάριο του 2026 μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό ΣΚΑΪ είχε πει για τις αμβλώσεις: «Είναι αδιανόητο το 2026 να συζητάμε για το τί θα κάνει μια γυναίκα με το σώμα της, αυτά η χώρα μας τα έχει λύσει πολλές δεκαετίες πριν». Επισημαίνεται στον κ. Μαρινάκη πως η «έμπνευσή» του από τον Πατριάρχη δεν πρέπει να είναι επιλεκτική και κατά τη βούλησή του, αλλά οφείλει να είναι σύμφωνη με τα όσα αυτός πρεσβεύει. Αλλιώς η συνάντηση ήταν μια τυπική κοινωνική επαφή, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά τις προσεχείς εκλογές και η δήλωσή του χωρίς περιεχόμενο. Τα ίδια ισχύουν για όσους βουλευτές, ερήμην του λαού και κατά παράβαση των κανόνων της Φύσεως, της Ηθικής και της διδασκαλίας της Εκκλησίας, ψήφισαν υπέρ του γάμου των ομοφυλοφίλων, αλλά επιδιώκουν και καλές σχέσεις με τον κλήρο...
 
Ο εθνικός μας ποιητής Διονύσιος Σολωμός στον Εθνικό μας  Ύμνο μιλάει για τα περασμένα μεγαλεία που έζησε ο Ελληνισμός και επισημαίνει πως διηγώντας τα είναι να κλαις για το πού κατάντησε… Ο στίχος του, από την πέμπτη στροφή του Ύμνου, αναφέρεται στην εποχή της τουρκοκρατίας, αλλά για κάποιους Έλληνες παραμένει επίκαιρος…
 
Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου