H Ποίηση στην πανδημία

Οι εποχές της ταραχής και των παντός είδους κοινωνικών και άλλων αναστατώσεων είναι γνωστό πως δημιουργούν και προσφέρουν εμπνεύσεις πολλές και ιδιαίτερες. Σε τέτοιες έντονες στιγμές όλες οι Τέχνες ανθούν και οι δημιουργοί / καλλιτέχνες βρίσκουν χώρο και τρόπο να καλλιεργήσουν την προσωπική τους δυναμική και να εκφραστούν. Αυτή την ευκαιρία αξιοποίησε κι ο παρών ιστολόγος και κατέγραψε, σε λευκό πίνακα με πράσινο πενάκι, τους παρακάτω ταπεινούς στίχους:

ΑΝΑΓΚΗΣ ΚΑΙΡΟΣ

Η εστεμμένη πανδημία

χτύπησε τη θύρα της γης

ο βασιλικός ιός καλπάζει

η ταχύτητα των ανθρώπων

μειώθηκε στο ελάχιστο.

Αίφνης έχουμε την ευκαιρία

ν’ αφουγκραστούμε

τις φτερούγες της άνοιξης

και ν’ αναπνεύσουμε

την ανάσα των λουλουδιών.

Το μελισσένιο κερί

καίει τώρα στο μανουάλι

ασυντρόφευτο

αλλά το θυμίαμα

αναδύει εντονότερη ευωδιά.

Στο γραφείο αποδημίας

τα χαρτιά ανακατεμμένα

ο βυζαντινός καφές αχνιστός

κι οι ευλογίες μετριούνται

με τους δείχτες του ρολογιού.

Η ζωή αναμένει

            με καρτερία περισσή.

                                                                                                Λονδίνο, 28 Μαρτίου 2020

Τήν πᾶσαν ἐλπίδαν μου...

...εἰς σὲ ἀνατίθημι, Μήτηρ τοῦ Θεοῦ,  φύλαξόν με ὑπὸ τὴν σκέπην σου

Νομίζω πὼς οἱ στερνὲς μας λέξεις ποὺ προφέρουμε στὴν προσευχή μας, λίγο πρὶν μᾶς βυθίσει ὁ ὕπνος, εἶναι οἱ παραπάνω. Λέξεις τρυφερές, ντυμένες μὲ κατάνυξη καὶ ἄφατη συγκίνηση. Γιατὶ ἀφηνόμαστε πιὰ ν’ ἀποκοιμηθοῦμε στὴ Μητρικὴ τὴν ἀγκαλιὰ τῆς Παναγιᾶς, τῆς Μάνας ὄλων μας, τῆς μοναδικῆς παραμυθίας μας, μέσα στὸ ἀδυσώπητο τέναγος τῆς καθημερινότητας, ποὺ περνᾶμε. Κι ἀλήθεια, ἔχουμε σκεφτεῖ τὸ εἰδικὸ βάρος ποὺ σηκώνουν μιὰ-μιὰ οἱ παραπάνω λέξεις, λέξεις κλειδιὰ ν’ ἀνοίξουν οἱ πύλες τῆς αἰσιοδοξίας, τῆς καταθέσεως κάθε ἔγνοιας καὶ κάθε στεναγμοῦ, μὲ τὴν κατάθεση τῆς ἐλπίδας μας, τῆς κάθε ἐλπίδας μας, στὰ τίμια χέρια Της.

Ἀλήθεια, πόσοι ἀπὸ μᾶς ὅλους, ποὺ τοῦτον τὸν καιρὸ τοῦ ἐγκλείστου βίου μας ψάχνουμε τρόπους καὶ ἀφορμὲς ν’ ἀποδράσουμε, ἔστω γιὰ λίγο ἀπὸ τὴν πραγματικότητα στὴν ὁποία ζοῦμε. Μιὰ πραγματικότητα ποὺ στὸν πυρήνα της εἶναι ἄσκηση, θεία ἐπίσκεψη, γιὰ να μᾶς πεῖ ὁ Θεός, «ἐδῶ εἶμαι, μαζί σας· προσέξτε με, ἄν τὸ θέλετε». Καὶ μαζί Του νὰ εἴμαστε σίγουροι πὼς ἀγρυπνεί κι ἡ Παναγιὰ «σὺν πάσι τοὶς Ἁγίοις». Τὸ ἐρώτημα καὶ μάλιστα τὸ πλέον βασικὸ ἐρώτημα εἶναι τὸ πόσοι ἐκμεταλλεύονται αὐτὴν τὴν εὐκαιρία πρὸς ψυχωφέλειαν καὶ καταρτισμό τους; Καὶ κυρίως πόσοι ἀναζητοῦν την Παναγία Μητέρα μας νὰ Τῆς προσέφουν «τὴν πᾶσαν ἐλπίδα τους»;

π. Κ.Ν. Καλλιανός

Λόγος Κυρίου, 29/3/2020

Οι εκκλησίες μας είναι κλειστές στη Μεγάλη Βρετανία, για τον γνωστό λόγο της πανδημίας του κορωνοϊού. Για τον λόγο αυτό, κι επειδή οι πιστοί μας δεν θα έχουν τη δυνατότητα να πάρουν στα χέρια τους το φυλλάδιο «Λόγος Κυρίου», που κυκλοφορεί σε όλους τους Ναούς της Ι.Α. Θυατείρων και Μ.Β. κάθε Κυριακή, αναρτούμε εδώ το φυλλάδιο, για να μπορέσουν οι Ομογενείς να το διαβάσουν ηλεκτρονικά.

Ποίηση Φάνη Λελεμψή - 7

Είμαστε πλέον έγκλειστοι στα σπίτια μας, λόγω της γνωστής πανδημίας. Ο καθένας ψάχνει να βρει τι θα τον κρατήσει σε εγρήγορση, τι θα του δώσει λίγη χαρά, λίγο χαμόγελο.  

Ένα από τα στοιχεία που γαληνεύουν την ψυχή είναι ασφαλώς και η Ποίηση. Ο λογοτέχνης του Αναπλιού / Ναυπλίου, ο φίλος Φάνης Λελεμψής, μας οδηγεί σταθερά σε μονοπάτια έμπνευσης και αλήθειας, σε φωτεινές και χαρούμενες ατραπούς.

ΤΑ ΑΗΔΟΝΙΑ

Τα αηδόνια

δεν έχουν ωράριο

στην αρμονία.

Κελαηδούν

το απερίγραπτο.

Προσευχή για τον κορωνοϊό

Εὐχή εἰς λοιμικήν νόσον

(τοῦ νεωστί ἐνσκήψαντος κορωνοϊοῦ)

Δέσποτα παντοκράτορ, ὁ ἀντιλήπτωρ καί σωτήρ τοῦ κόσμου˙ ὁ ἰατρός καί βοηθός τῶν πασχόντων, λυτρωτής τε καί Σωτήρ τῶν νοσούντων˙ ὁ τάς σωματικάς καί ψυχικάς θλίψεις τῶν ἀνθρώπων θεραπεύων˙ ὁ νικητής τοῦ θανάτου˙ αἰτούµεθά Σου, ὁ Θεός ἡµῶν, καθάρισον καί ἀπάλλαξον ἡμᾶς ἀπό πάσης νόσου καί ἀπό παντός µολυσµοῦ σαρκός καί πνεύµατος. Κύριε, μή ἐγκαταλίπῃς ἡμᾶς. Τήν ἰατρικήν Σου δύναµιν οὐρανόθεν ἐξαπόστειλον. Πᾶσαν λανθάνουσαν ἀσθένειαν ἀποδίωξον. Βοήθησον ἡμῖν εἰς καιρόν λοιμοῦ, καί ρῦσαι ἡμᾶς ἀπό πάσης θλίψεως, κακῶν καί ὀδύνης. Παῦσον τήν ἐνεστῶσαν μάστιγα, ὑπομονήν δέ ἐν τῷ καιρῷ τούτῳ δός ἡμῖν, Κύριε. Ἀνάστησον ἡμᾶς. Γενοῦ ἰατρός πάντων ἡμῶν˙ ἐξέγειρον ἡμᾶς ἀπό κλίνης ὀδυνηρᾶς καί ἀπό στρωµνῆς κακώσεως. Πρόσδεξαι τάς ἱκεσίας τῶν ἰατρῶν, τῶν νοσηλευτῶν καί πάντων τῶν διακονούντων καί παρεχομένων τοῖς ἀσθενοῦσι φροντίδα, περίθαλψιν καί κουφισμόν ἐν τοῖς χώροις τῆς Ὑγείας. Ἐνίσχυσον αὐτούς διά τῆς φιλανθρωπίας Σου καί στερέωσον αὐτούς ἐν τῇ δυνάμει Σου. Ἀνάπαυσον ἐν τόπῳ ἀναψύξεως τούς ὑπό τῆς ἐπαράτου λοιμικῆς νόσου φθορᾷ ὑποκύψαντας κεκοιμημένους δούλους Σου καί ἀδελφούς ἡμῶν, ἀποκατάστησον δέ ἡμᾶς, τούς περιλειπομένους, ὑγιεῖς καί τεθεραπευμένους ἐν τῇ ἁγίᾳ Σου Ἐκκλησίᾳ, εἰς προσκύνησιν καί δόξαν τοῦ ἁγίου Σου ὀνόματος. Σόν γάρ ἐστι τό ἐλεεῖν καί σῴζειν ἡµᾶς, ὁ Θεός ἡµῶν, καί Σοί τήν δόξαν ἀναπέµποµεν, τῷ Πατρί, καί τῷ Υἱῷ, καί τῷ Ἁγίῳ Πνεύµατι, νῦν, καί ἀεί, καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Δίκτυον τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου

διά την Ποιμαντικήν Διακονίαν εἰς τον Χώρον τῆςὙγείας

Για λιγότερο κακό

Νέα εκπομπή για την Δ’ Εβδομάδα Νηστειών.

Καλές υπομονές σε όλους μας.

GIA NA RTHEI TO KAKO LIGOTERO OSIOS NIKHFOROS LEPROS

GIA NA RTHEI TO KAKO LIGOTERO OSIOS NIKHFOROS LEPROS MediaFire is a simple to use free service that lets you put all your photos, documents, music, and video in a si...

Με αγάπη Χριστού

Νώντας Σκοπετέας

Θυατείρων Νικήτας για 25η Μαρτίου 1821

Εγκύκλιος του Αρχιεπισκόπου για την Επέτειο της 25ης Μαρτίου 1821

Αριθ. Πρωτ.: Α00233

25^η Μαρτίου· διπλή γιορτή, διπλή χαρά, γιορτή της Ορθοδοξίας και του Γένους. 25^η Μαρτίου· μέρα χαράς, απολύτρωσης, αισιοδοξίας για την Χριστιανοσύνη. Την ημέρα αυτή ο Άγγελος Κυρίου υπόσχεται στην ανθρωπότητα σωτηρία και αναγέννηση. Αναγγέλλει τον ερχομό του Θεανθρώπου, του Σωτήρα του κόσμου. 25^η Μαρτίου· θύμιση γεγονότος μοναδικού θάρρους. Τιμούμε τους προγόνους που κήρυξαν την Επανάσταση του 1821, τους Έλληνες και τις Ελληνίδες που πολέμησαν στα πεδία των μαχών και θυσίασαν ακόμη και αυτό το υπέρτατο αγαθό της ζωής, προκειμένου να δρέψουν το γλυκό καρπό της ελευθερίας.

Η επανάσταση του 1821 είναι το σπουδαιότερο γεγονός της νεώτερης ιστορίας του Γένους μας, αφού το Γένος απέκτησε υπόσταση κρατική, σταθερό σημείο αναφοράς των Ελλήνων ανά την οικουμένη. Είναι όμως και γεγονός παγκοσμίου σημασίας, διότι υπήρξε η πρώτη εθνική επανάσταση για την ανεξαρτήσία υπόδουλου Έθνους, παράδειγμα και γι’ άλλους υπόδουλους λαούς.

Το έργο των Ελληνών του 1821 δεν ήταν μόνο έργο των λίγων, ούτε έργο μόνο μίας τάξεως ή κοινωνικής ομάδας. Ήταν έργο ολόκληρου του Γένους. Οι λίγοι και οι πολλοί δεν ξεχώρισαν, γιατί τους ένωνε ο κοινός σκοπός. Κι ο σκοπός των αγωνιστών του 1821 ήταν Εθνικοθρησκευτικός.

Οι Έλληνες πολέμησαν γιά του Χριστού την πίστη την αγία και της πατρίδος την ελευθερία. Τα δύο αυτά ιδανικά ένωναν τούς Έλληνες. Ο Ιωάννης Μακρυγιάννης είπε: “κι’ αν πεθάνουμε, πεθαίνουμε για τη Πατρίδα και για την Θρησκεία μας. Αυτός ο θάνατος είναι γλυκός”.

Γι’ αυτό κι εμείς σήμερα, ευλαβείς προσκυνητές μπροστά στους τάφους των αθανάτων νεκρών μας, υψώνουμε με ευγνωμοσύνη το νου και την καρδιά μας στους ελευθερωτές, τους ήρωες και μάρτυρες των αγώνων του 21.

Και καθώς βαδίζουμε προς την ιστορική επέτειο των διακοσίων ετών από την Επανάσταση του 1821, τους διαβεβαιώνουμε ότι Ορθοδοξίας κι Ελληνισμός πορεύτηκαν, πορεύονται και θα πορεύονται μαζί. Είναι μεγέθη άρρηκτα συνδεδεμένα. Κι αποτελεί ιερό χρέος να τα κρατήσουμε ζωντανά μέσα μας, ως αδιάσπαστα συστατικά της ιδιοσυγρασίας κάθε Ορθόδοξου Έλληνα στη Μεγάλη Βρεταννία, αλλά και όπου γης.

Και καθώς βαδίζουμε προς την ιστορική επέτειο των διακοσίων ετών από την Επανάσταση του 1821, δεν λησμονούμε ότι παραμένει ακόμη ανοιχτή η πληγή στο σώμα του Κυπριακού Ελληνισμού. Απαιτούμε από την διεθνή κοινότητα να στρέψει επιτέλους το βλέμμα της προς την μαρτυρική νήσο και να γιατρέψει την χρονίζουσα εκκρεμότητα της διχοτόμησης με οδηγό τους κανόνες διεθνούς δικαίου, με σεβασμό σε εκείνους που θυσιάστηκαν ή εκτοπίστηκαν και με στόχο την αταλάντευτα ειρηνική πορεία της Κύπρου προς το μέλλον.

Λονδίνο, 18 Μαρτίου 2020

Ο Αρχιεπίσκοπος

U ο Θυατείρων και Μεγάλης Βρεταννίας ΝΙΚΗΤΑΣ

Θυατείρων Νικήτας προς Κληρικούς

Αγαπητοί Αδελφοί και συνεργάτες στον αμπελώνα του Κυρίου,

 

Photo by Alexios Gennaris!

"Ό Θεός ἡμῶν καταφυγὴ καὶ δύναμις, 

βοηθὸς ἐν θλίψεσι ταῖς εὑρούσαις ἡμᾶς σφόδρα. 

Διὰ τοῦτο οὐ φοβηθησόμεθα ἐν τῷ ταράσσεσθαι τὴν γῆν 

καὶ μετατίθεσθαι ὄρη ἐν καρδίαις θαλασσῶν, 

ἤχησαν καὶ ἐταράχθησαν τὰ ὕδατα αὐτῶν, 

ἐταράχθησαν τὰ ὄρη ἐν τῇ κραταιότητι αὐτοῦ” (Ψαλμ. 46:1-3).

Εχθές εορτάσαμε την Σταυροπροσκύνηση - το μέσον της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Ήταν μια μέρα που άπαντες, κλήρος και λαός μαζί, προσδοκούσαμε. Περιμέναμε να αντικρίσουμε τον Ζωηφόρο Σταυρό και να λάβουμε δύναμη, ώστε να μπορέσουμε να συνεχίσουμε το πνευματικό μας ταξίδι προς το Πάσχα. Περιμέναμε να αντικρίσουμε το Σταυρό και να ζητήσουμε ίαση, έλεος και χάριν. Οι εκκλησίες θα ξεχείλιζαν, γεμάτες ανθρώπους. Δυστυχώς, οι εκκλησίες ήταν κλειστές και άδειες. Ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι το μήνυμα του Σταυρού απουσίαζε για εμάς και για τον κόσμο. Το μήνυμα της πίστεως, της ελπίδος και της αγάπης συνεχίζει να εκπορεύεται και να γεμίζει την οικουμένη εξαιτίας του Κυρίου.

Δεν είναι ανάγκη να σας πω ότι αντιμετωπίζουμε δύσκολους και απαιτητικούς καιρούς. Οι άδειοι δρόμοι και οι άδειες καρδιές των ανθρώπων το μαρτυρούν. Είναι, ωστόσο, επίσης ο καιρός που εμείς, ως κλήρος, οφείλουμε να αρθούμε στο ύψος της κλήσεώς μας ως διάκονοι και ιερείς του Θεού. “Υπάρχει για κάθε τι ο καιρός του”, όπως μας θυμίζει ο Εκκλησιαστής, και τώρα είναι η ώρα κατά την οποία οφείλουμε να κάνουμε ένα βήμα μπροστά και να διακονήσουμε τον πάσχοντα κόσμο.

Υπάρχουν αυτοί που αναζητούν απαντήσεις σε πλήθος ερωτήσεων αναφορικώς προς τον κορωνοϊό. Για τις περισσότερες από αυτές τις ερωτήσεις δεν έχουμε απαντήσεις, καθώς εμείς δεν είμαστε επαγγελματίες ιατροί. Παρά ταύτα, είμαστε εντεταλμένοι να αποκριθούμε σε καρδιές που παραπαίουν από την απογοήτευση προκειμένου να τις πληρώσουμε διά παρηγορίας, ελπίδος και αγάπης, ιδίως όταν άνθρωποι μας λένε “πως μπορεί ο Θεός να το  επιτρέπει αυτό στον κόσμο;” Όταν η πίστη διέρχεται κρίση, είναι τότε που εμείς πρέπει να σταθούμε δυνατοί και να γίνουμε το αντίβαρο εν μέσω της θυέλλης που μας έχει υπερσκελίσει. 

Βεβαίως, στην ιστορία της Εκκλησίας οι προπάτορές μας ήρθαν και αυτοί ενώπιον μεγάλων προκλήσεων και κρίσεων και ο Θεός έστειλε αγίους ανθρώπους να διακονήσουν τους εμπερίστατους. Η πρόνοια και το έλεος του Θεού αποκαλύφθηκαν όταν ήγειρε τους Κριτές για να σώσει τον λαό Του. Σε δύσκολους καιρούς πείνας, ασθένειας και αναταραχής, ο Θεός εισάκουσε τις κραυγές και τις αιτήσεις των πιστών. Είναι δικό μας καθήκον να ταπεινωθούμε και να προσευχηθούμε. 

Ο Ουράνιος Πατέρας μας μπορεί να επιλέξει να ενεργήσει θαύμα μέγα και να μας ελευθερώσει άμεσα από τον λοιμό, ή μπορεί να επιτρέψει τα πράγματα να ακολουθήσουν το δρόμο τους. Ό,τι και αν συμβεί, εμείς οφείλουμε να μείνουμε σταθεροί, ως Χριστιανοί και ως άνθρωποι της Εκκλησίας. “Τοῦ λοιποῦ, ἐνδυναμοῦσθε ἐν Κυρίῳ καὶ ἐν τῷ κράτει τῆς ἰσχύος αὐτοῦ” (Εφ. 6:10). "Ὁ λόγος τοῦ Χριστοῦ ἐνοικείτω ἐν ὑμῖν πλουσίως, ἐν πάσῃ σοφίᾳ, διδάσκοντες καὶ νουθετοῦντες ἑαυτοὺς ψαλμοῖς, ὕμνοις, ὠδαῖς πνευματικαῖς ἐν χάριτι ἄδοντες ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν τῷ θεῷ” (Κολ. 3:16). Ας ευχηθούμε ο Θεός να εισακούσει τις αιτήσεις και τις κραυγές μας προς Εκείνον.

Ως πατέρας σας, ανησυχώ για την προσωπική σας υγεία και ευεξία. Ζήτησα από τους γηραιότερους κληρικούς να παραμείνουν κατ’ οίκον και να εισέλθουν σε περίοδο αυτο-απομόνωσης. Το ίδιο ζητήθηκε και από όσους ιερείς είναι ασθενείς ή έχουν προβλήματα υγείας. Μπορούμε να υπηρετήσουμε κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο τον Χριστό και τον λαό Του, όταν φροντίζουμε την δική μας υγεία μας. 

Ως εκ τούτου σας παρακαλώ να μην θέτετε τον εαυτό σας σε κίνδυνο, αλλά να ενεργείτε κατά το μέγιστο των δυνατοτήτων σας υπό τις παρούσες συνθήκες, με την λογική να σας καθοδηγεί. Δεν έχουμε ανάγκη από ήρωες, έχουμε ανάγκη από ανθρώπους της προσευχής και της αγάπης, οι οποίοι να μπορούν να διακονήσουν και να μοιραστούν τον Χριστό με τους άλλους. Από τις οικίες σας και μέσω των κινητών σας τηλεφώνων, καλέστε και ανακουφίσετε και υποστηρίξετε ο ένας τον άλλο. Μην λησμονείτε ότι υπάρχουν και άγαμοι κληρικοί που δεν έχουν οικογενείς εδώ. Μπορεί να αισθάνονται μόνοι και απομονωμένοι. Μη τους επιτρέψετε να πέσουν σε κατάθλιψη από τον πόνο που προκαλεί η στενοχώρια της απομόνωσης. Πείτε σε αυτούς τους αδελφούς σας εν Κυρίω ότι κάποιος νοιάζεται γι’ αυτούς. 

Μαζί με τις προκλήσεις που αντιμετωπίζετε εσείς και η οικογένειά σας, δεν παύετε να είστε πνευματικοί πατέρες των πιστών. Ως ποιμένες του κατά τόπους ποιμνίου και των κατά τόπους κοινοτήτων, καλείστε να φροντίζετε και να επιβλέπετε την ποίμνη σας. Όπως ευπειθώς διακονήσατε το ποίμνιο σας στο διάβα των χρόνων, συνεχίσετε να το διακονείτε, έχοντες προ οφθαλμών την εικόνα του ελαχίστου μεταξύ των αδελφών σας.  

“Πτωχῷ ἔκτεινον τὴν χεῖρά σου, ἵνα τελειωθῇ ἡ εὐλογία σου. 

Χάρις δόματος ἔναντι παντὸς ζῶντος καὶ ἐπὶ νεκρῷ μὴ ἀποκωλύσῃς χάριν.

Μὴ ὑστέρει ἀπὸ κλαιόντων καὶ μετὰ πενθούντων πένθησον. 

Μὴ ὄκνει ἐπισκέπτεσθαι ἄρρωστον, ἐκ γὰρ τῶν τοιούτων ἀγαπηθήσῃ. 

Ἐν πᾶσι τοῖς λόγοις σου μιμνήσκου τὰ ἔσχατά σου, καὶ εἰς τὸν αἰῶνα οὐχ ἁμαρτήσεις.” (Σοφία Σειράχ 7:31-36)

Έχοντας κατά νου όλα τα παραπάνω, θα ήθελα να θέσω υπ’ όψιν σας κάποιες σκέψεις:

• Η εκκλησία, αν και κλειστή για δημόσια λατρεία, πρέπει να παραμένει ανοικτή, ώστε οι άνθρωποι να μπορούν να προσέρχονται για προσευχή και παράκληση προς τον Θεό να θεραπεύσει τον πεπτωκότα κόσμο μας και να καθοδηγήσει τους ειδήμονες προς εύρεση της θεραπείας του κορωνοϊού.
• Η Ενορία είναι η πνευματική οικογένεια των πιστών και τα μέλη της οικογένειας στηρίζουν και βοηθούν το ένα το άλλο, συμπεριλαμβανομένης και της φροντίδας και κατανόησης των προκλήσεων που επιφέρει η κατάθλιψη. Κάτι τόσο απλό όσο μια λέξη ή ένα νεύμα ευγενούς συναντίληψης μπορούν να προσφέρουν στήριξη και ενδυνάμωση.  
• Όσοι μπορούν και θέλουν, οφείλουν να φέρουν τρόφιμα (ιδίως μακράς διαρκείας) στην εκκλησία. Αυτά τα τρόφιμα μπορούν να διανεμηθούν σε ανθρώπους ενδεείς. 
• Κάθε Ενορία πρέπει να δημιουργήσει ομάδες δράσης προκειμένου να διακονήσουν ανάγκες και προκλήσεις της κοινότητας. 
• Αυτές οι μικρές ομάδες πρέπει να συγκεντρώσουν τα ονόματα των ανθρώπων που ανήκουν σε ομάδες υψηλού κινδύνου (ηλικιωμένοι, ασθενείς, φτωχοί) και να τους καλούν σε σταθερή βάση. 
• Οι ομάδες αυτές μπορούν να αγοράζουν και να παραδίδουν τρόφιμα και άλλα αναγκαία είδη σε όσους αδυνατούν να εξέλθουν των οικιών τους.
• Σε περιπτώσεις ανθρώπων περιορισμένων πόρων ή απόρων, η ομάδα μπορεί να διανείμει τα είδη που δωρήθηκαν και προσφέρθηκαν στην εκκλησία, κάνοντας διανομές σε όσους είναι μόνοι. 
• Θυμηθείτε ότι ο ιός έχει προσβάλει τον κόσμο όλο, όχι μόνο την κοινότητα μας. Οι πόροι που διαθέτουμε πρέπει να μοιραστούν σε κάθε άνθρωπο που βρίσκεται σε ανάγκη.
• Παρακαλείσθε να μη συσσωρεύετε και αγοράζετε πράγματα που δεν χρειάζεστε. Είναι ιδιαιτέρως σημαντικό για την Εκκλησία να δείξει και να διδάξει ευαισθησία ως προς αυτή την πλευρά της κρίσεως. 

Μη λησμονείτε ότι τα γραφεία της Αρχιεπισκοπής παραμένουν ανοικτά και είμαστε στη διάθεσή σας. Όπως σας θυμάμαι στις προσευχές μου, σας παρακαλώ να θυμάστε στις προσευχές σας τον Πατριάρχη μας και όλους τους ανθρώπους του Θεού. Προσευχηθείτε για τους γιατρούς, τους νοσηλευτές, τους ερευνητές, για όσους υποφέρουν και για όσους θρηνούν. Ζητήστε από τους Αγίους Αναργύρους να μεσιτεύσουν για εμάς. Είθε ο Χριστός να μας θεραπεύσει και να μας σώσει.

Με πατρική αγάπη και ευχές,

+ O Αρχιεπίσκοπος Θυατείρων και Μεγάλης Βρεταννίας Ν Ι Κ Η Τ Α Σ

Μένουμε σπίτι!!!

Συγκλονιστικό μήνυμα!

Το ακολουθούμε στην ακρίβειά του και ελπίζουμε να είμαστε όλοι υγιείς και ασφαλείς!!!

«Χαῖρε, Νύμφη, Ἀνύμφευτε...»

ἤ, Ἀνασαίνοντας τὴ σιωπηλὴ συντροφιὰ τῶν Ἁγίων,  ποὺ σὲ κανοναρχοῦν

Μέσα στὴν ποιητικὴ ὥρα τοῦ ἀνοιξιάτικου δειλινοῦ, ποὺ ἀφήνει μὲ ποικίλους χρωματισμοὺς τὴ μέρα νὰ τελειώσει, ἀνοίγει ἡ σιωπηλὴ πύλη τῆς ἐκκλησιᾶς, γιὰ νὰ ἑτοιμαστεῖ ἡ ἔναρξη τῆς Ἀκολουθίας τῶν Χαιρετισμῶν. Μιὰ διακριτικὴ ἔναρξη σὲ καιροὺς βαθειὰ ὀδυνηρούς, σκληροὺς κι ἀνήσυχους.

Ἡ καμπάνα δὲν θὰ ἠχήσει ἀπόψε, ἐνῶ οἱ λιγοστοί, μετρημένοι στὰ δάχτυλα τοῦ ἑνὸς χεριοῦ, πιστοί, ποὺ ἔρχονται νὰ προσκυνήσουν, ἀποχωροῦνε γρήγορα μὲ βουρκωμένο βλέμμα. Τὰ καντήλια ἀχνοφέγγουν μπροστὰ στὶς εἰκόνες, ποὺ θλιμένες ἀκινητοῦν καὶ σὲ κοιτάζουν. Κι ἐσὺ ἀρχίζεις μέσα σὲ τούτη τὴ σιωπὴ νὰ ψελλίζεις σιγά-σιγά καὶ μὲ βαθειὰ συγκίνηση τὸ Μικρὸ Ἀπόδειπνο. Μόνος ἐντελῶς, δίχως ψάλτη, δίχως πλήρωμα. Μονάχη συντροφιὰ τὰ ἄδεια στασίδια, ὅπου, καθὼς τὰ κοιτᾶς, σχηματίζεις τὶς σκιὲς ἐκείνων ποὺ χρόνια καὶ χρόνια κάθονται στὴν ἴδια πάντα θέση. Κι ἀφοῦ  ψαλλεῖ, δίχως καλοφωνίες καὶ ἀργόσυρτα μέλη, ὁ Κανόνας, ἀρχίζει μὲ ραγισμένη φωνὴ κι ἡ τρίτη στάση τῶν Χαιρετισμῶν πρὸς τὴν Παναγιά μας. 

«Νέαν  ἔδειξεν κτίσιν...»

Ὄντως, σὲ νέα κτίση βρισκόμαστε ὅλη ἡ Ἐκκλησία τὸ ἀπόβραδο ἐτοῦτο. Δίχως ἀπαισιοδοξία, δίχως ἐσωτερινοὺς τριγμούς, μονάχα μὲ παραμυθητικὸ τρόπο συλλαβίζεις μία-μία τὶς λέξεις. Κι ὄταν φτάσεις στὸ ἐφύμνιο, στὸ «Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε» ἤ «Ἀλληλούϊα», θαρρεῖς τὰ ἀκίνητα τὰ χείλη τῶν Ἁγίων ποὺ σὲ ἀγναντεύουν σιγοψυθιρίζουν κι αὐτοί, γιατὶ τὴ χρονιάρα ὤρα δὲ θέλουν νὰ σ’ ἀφήσουν μοναχό, ὡσὰν ὀρφανό, μέσα στὴ σιωπηλὴ ἐκκλησιά, ποὺ βυθίζεται, ὅσο στραγγίζει τὸ φῶς τῆς μέρας, μέσα στὸ πρῶτο ἀχνὸ νύχτωμα...

Ἱερὲς πράγματι οἱ στιγμές. Κι ὄχι μονάχα ἱερές, ἀλλὰ μοναδικές, γιατὶ διδάσκουν πολλά. Πολλὰ καὶ χρήσιμα.

π. Κ.Ν. Καλλιανός

Παρασκευή, 20 Μαρτίου 2020