Κύκλος Ποιητών Bristol

 
Χθες βράδυ είχα τη σπουδαία ευκαιρία να παρευρεθώ για πρώτη φορά σε συνάντηση του Κύκλου Ποιητών του Bristol, που ονομάζεται Lansdown Poets. Πραγματοποιήθηκε στον Οίκο της Κοινοπολιτείας, στο κέντρο του Bristol.
 

Στην ιστοσελίδα του εν λόγω Κύκλου αναγράφονται, μεταξύ άλλων, και τα εξής ενδιαφέροντα: «The 'commune' that is the Lansdown Poets came together under the leadership of Charles Thompson some 14 years ago and have written, and read, and encouraged, and criticised, and sat, and walked, and talked and drank, and commented, and inspired, and collaborated, and sometimes exasperated, but always supported and, most of all, learned from each other about poetry and much more besides...».
 

Στην τρέχουσα χρονική φάση, τα άτυπα μέλη ανέρχονται γύρω στα είκοσι και έχουν όλοι αγάπη για την τέχνη της Ποίησης, ενδιαφέρον να δείξουν, να αναγνώσουν και τα συζητήσουν τα στιχουργήματά τους, αλλά και ιδιαίτερα φιλόξενο πνεύμα, με το οποίο καλωσορίζουν τους νέους δημιουργούς.
 

Στην πρώτη μου αυτή εμπειρία συνάντησα αρκετά μέλη του Κύκλου, έγινα προσωπικά δεκτός με ανοιχτές αγκάλες και είχα την ευκαιρία να ακούσω από τους άλλους και να σχολιάσω κι εγώ υπέροχα και εξαιρετικά πρωτότυπα Ποιήματα, αλλά και να αναγνώσω κι ένα δικό μου, στα αγγλικά και στα ελληνικά, το οποίο έτυχε θερμής υποδοχής.
 

Μου έκανε εντύπωση το υψηλό πνευματικό επίπεδο των μελών του Κύκλου, η διανοητική διεισδυτικότητά τους, η αναλυτική τους ικανότητα, η σημασία που έδιναν στη λεπτομέρεια, το ύψιστο ενδιαφέρον για την κοινή θεά που όλοι διακονούμε, η αφοσίωση στην τέχνη του λόγου.
 

Η θεματολογία των Ποιημάτων που παρουσιάσθηκαν ήταν ποικίλη, με κάποια επίκαιρα και άλλα που έφερναν στο προσκήνιο εμπειρίες και βιώματα από τη ζωή του κάθε δημιουργού. Προσεγμένοι οι τίτλοι και επιλεγμένες με διάκριση και καλλιτεχνία οι λέξεις και οι φράσεις.

 
Τελικά οι εμπνεύσεις περίσσευαν, η λυρικότητα κυριαρχούσε, η φαντασία κάλπαζε, η μουσικότητα απλωνόταν στον χώρο και όλα ευωδίαζαν Ποίηση στον Οίκο της Κοινοπολιτείας χθες το βράδυ...

Ποίημα «Χειμώνας στον Άθωνα»

 
Πρόσφατα είχα τη μέγιστη χαρά και την πραγματική τιμή να γνωρίσω τον κ. Richard Devereux, Άγγλο Φιλλέληνα και ελληνομαθή, ο οποίος είναι λάτρης του Ελληνικού Πολιτισμού, της Ορθόδοξης Χριστιανικής Παράδοσης και του Αγίου Όρους, το οποίο επισκέπτεται συχνά.

Ο Richard είναι δικηγόρος, με ειδικότητα το Οικογενειακό Δίκαιο. Μετά τη συνταξιοδότησή του άρχισε να ασχολείται με πολύ ενδιαφέρον και αφοσίωση με την Ποίηση. Έχει εκδόσει μία Ποιητική Συλλογή, με τον τίτλο «Bill».
 
Είναι μέλος και οργανωτικό στέλεχος στον Κύκλο Ποιητών του Bristol με την επωνυμία «Lansdown Poets». Οι Ποιητές του Κύκλου αυτού έχουν τακτικές συναντήσεις, όπου αναγινώσκουν τα Ποιήματά τους και τα σχολιάζουν.
 
Πρόσφατα μου έστειλε το Ποίημά του «Winter on Athos», το οποίο μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση για την καλαισθησία του, την κομψότητα, τη γλαφυρότητα και τη γάργαρη ροή του. Έτσι, με την άδειά του, αποφάσισα να το μεταφράσω στα ελληνικά. Αφού έκανα το αρχικό σχέδιο μετάφρασης, στη συνέχεια επεξεργαστήκαμε επανειλημμένα τη μετάφραση μαζί με τον ίδιο τον Ποιητή και το τελικό αποτέλεσμα παρουσιάζεται παρακάτω.
 
Εύχομαι από μέσης καρδίας οι αναγνώστες να το απολαύσουν και να χαρούν τη δυναμική των λόγων και την αισθητική των εικόνων του.
 
Χειμώνας στον Άθωνα
 
Καθώς ο Χειμώνας ανοίγει διάπλατα την αγκαλιά του
Να αγκαλιάσει και να διατηρήσει το Άγιο Όρος,
Η χιονοθύελλα εμποδίζει και επιβραδύνει
Την ανάληψη των Προσευχών του Ιησού στον Ουρανό.
 
Η χιονόπτωση είναι πυκνή. Τοίχοι χτισμένοι για να κρατηθούν
Οι πειρατές έξω, τώρα ζωσμένοι και μονωμένοι
Ενάντια στη λεηλασία του ανελέητου ψύχους
Που απειλεί να αρπάξει τους αδύναμους και ηλικιωμένους.
 
Ένας πεινασμένος λύκος κατεβαίνει επιφυλακτικά
Και κλείνει το μονοπάτι προς το κελί ενός ερημίτη.
Οι κραυγές των τσακαλιών σχίζουν την ησυχία της νύχτας
Οι πνιγμένες όχθες των απόκρημνων χαραδρών
 
Σε μια από τις οποίες έπεσε ο Leigh Fermor*,
Και δεν ήταν καν είκοσι ακόμα. Μίλησε με τον Θάνατο
Αλλά ένας φύλακας άγγελος τον έβγαλε έξω
Και τον παρέδωσε σε μια βρυχώμενη εστία.
 
Πάνω από τις κεραμιδένιες σκεπές, υψώθηκαν,
Τους περασμένους χειμώνες, ψηλοί καπνοί,
Απαλό γκρι ενάντια στο λευκό, από φωτιές
Όπου τα δάχτυλα άνοιγαν πλατιά για να ζεσταθούν.
 
Νεαροί μικρόσχημοι μοναχοί και δόκιμοι,
Όταν το χιόνι κείται παχύ, είναι και πάλι παιδιά -
Κάποιος ξεκινά έναν αγώνα χιονοπόλεμου
Και τα μαύρα ράσα σύντομα γεμίζουν με άσπρες κηλίδες.
 
Αυτό που χρειάζονται είναι ένας φίλος χιονάνθρωπος:
Ένας αρπάζει ένα φτυάρι, ένας άλλος ένα καρότο
Και ένας θρασύς τολμά να κρεμάσει
Το μαύρο επανωκαλύμμαυχο ενός μοναχού στο παγωμένο στέμμα.
 
Αλλά δεν έχουν την ευλογία του Ηγουμένου.
Αυτό σημαίνει μπελάδες. Εκείνος έχει δει τα παιχνίδια τους.
Κι αποφάσισε να στρέψει το βλέμμα του αλλού,
Σίγουρος πως κι ο Θεός χαμογελάει επίσης.
 
* Σημ. Ποιητή:
‘Leigh Fermor’: Εδώ γίνεται αναφορά στον Patrick Leigh Fermor, τον μεγάλο ταξιδιωτικό συγγραφέα και Φιλέλληνα, που επισκέφτηκε τον Άθωνα τον χειμώνα του 1935. Η περιγραφή του για την εν λόγω επίσκεψη βρίσκεται στο The Broken Road. Στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο αυτός μαζί με μια ομάδα Ανταρτών συνέλαβε τον Γερμανό στρατηγό Κριέπε στην Κρήτη.
 

Τάσος Βυζάντιος