Ο Άγγελος της Παρθένου

 
Κατά την πρόσφατη επίσκεψή μου στο αγαπημένο μου Ναύπλιο, στα τέλη του Οκτωβρίου 2024, είχα την ευκαιρία να δω και να θαυμάσω μια υπαίθρια έκθεση γλυπτών.
 

Αυτή η ιδιαίτερη έκθεση έλαβε χώρα στο κεντρικό πάρκο της πόλης, κοντά στο άγαλμα του Στρατηγού Θεόδωρου Κολοκοτρώνη και κάτω από τη σκιά του κάστρου του Παλαμηδιού. Ήταν το 1ο Συμπόσιο Γλυπτικής Μαρμάρου Δήμου Ναυπλίου.
 

Το έργο το οποίο παρουσιάζεται στην παρούσα ανάρτηση τιτλοφορείται «Ο Άγγελος της Παρθένου» και είναι έργο του καλλιτέχνη Κωνσταντίνου Δημούλη, σε μάρμαρο του Πάρνωνα.
 

Προφανώς το εν λόγω έργο έχει αναφορά στο σπουδαίο θρησκευτικό γεγονός του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, κατά το οποίο έχουμε την υπέρλογη συνάντηση του Αρχαγγέλου Γαβριήλ με την Παναγία. Η σύνθεση του γλυπτού χαρακτηρίζεται από την έντονη πνευματική φόρτιση και την εκφραστική δύναμη, καθώς επίσης κι από κίνηση και ζωηρότητα. Η μορφή του Αρχαγγέλου, με φτερά ανοιχτά, που παραπέμπουν στην ουράνια αποστολή του, ως αγγελιοφόρου, είναι αποδοσμένη με κομψότητα και μεγαλοπρέπεια. Ο καλλιτέχνης έχει βέβαια επηρεασθεί από τη δυτική ζωγραφική και απεικονίζει τον Αρχάγγελο να κρατά κρίνο, κάτι το οποίο δεν είναι φυσικά ακριβές.

Άγαλμα Νίκης

 
Πρόσφατα βρέθηκα για οικογενειακές υποθέσεις στην πανέμορφη γενέτειρα, το ιστορικό και θαλασσοφίλητο Ναύπλιο.
 

Εκεί, μεταξύ άλλων, βρήκα και θαύμασα μια υπαίθρια έκθεση γλυπτών, στο κεντρικό πάρκο της πόλης, κοντά στο άγαλμα του Στρατηγού Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Ήταν το 1^ο Συμπόσιο Γλυπτικής Μαρμάρου Δήμου Ναυπλίου.
 

Το έργο της παρούσας ανάρτησης τιτλοφορείται ΝΙΚΗ και είναι έργο του καλλιτέχνη Πέτρου Γεωργαρίου. Θυμίζει βέβαια το ονομαστό ελληνιστικό γλυπτό τη Νίκη της Σαμοθράκης, που εκτίθεται στο Μουσείο του Λούβρου από το 1884.

999 σκαλοπάτια

Στις καλοκαιρινές τους διακοπές ο Νίκος και η Πριγκίπισσα Έριν επισκέφθηκαν, μεταξύ άλλων, και τη γενέτειρα πόλη, το καταπληκτικό Ναύπλιο, με τα 7.000 χρόνια ιστορία.

Στον ελάχιστο χρόνο που έμειναν εκεί, είχαν την ευκαιρία να ανεβούν στο κάστρο του Παλαμηδιού, με τα 999 σκαλοπάτια, από όπου θαύμασαν τη φανταστική θέα, την ατελείωτη μπλε θάλασσα και το κόσμημα της Πελοποννήσου, με τα υπέροχα χρώματα και τη νησιωτική αύρα. Στη συνέχεια έκαναν το μπάνιο τους στην πανέμορφη Παραλία της Αρβανιτιάς.

Ποίηση Φάνη Λελεμψή - 66

 
Είναι κάποια μέρη, κάποιοι τόποι επί γης, που είναι -θάλεγε κανείς- σημεία ιερά, κεντρικά, όχι απλά μια κουκίδα στον χάρτη, αλλά τόποι φορτισμένοι και στολισμένοι με ιστορία, με παράδοση, με χρώματα, με αισθήματα, με βιώματα και εμπειρίες. Μπορεί βέβαια να υπάρχει ένα στοιχείο υποκειμενικότητας σε αυτή την αναφορά, αλλά στον καλλιτεχνικό και λογοτεχνικό χώρο η υποκειμενικότητα είναι ουσιώδες χαρακτηριστικό.
 
Ο εντάλαντος Ναυπλιώτης Ποιητής και γνήσιος φίλος, Φάνης Λελεμψής, λειτουργεί εν προκειμένω ως δημιουργός με συγκεκριμένη και απτή γεωγραφική και πολιτιστική ταυτότητα που του προσδίδει μια δύναμη, μια πνοή και μια ορμή, κάτι σαν τον Άνεμο της Παναγιάς του ομότεχνού του Οδυσσέα Ελύτη. Έτσι, αποκαλύπτει και αποδίδει με τρόπο και ύφος μοναδικό, γλαφυρό και έντιμο την θερινή ταυτότητα του αγαπημένου μας τόπου, του ανεπανάληπτου Αναπλιού!
 

ΤΟ ΑΝΑΠΛΙ ΓΑΛΗΝΕΥΕΙ
 
Φουσκώνουν
τα πανιά των πεύκων.
Φυσάει
μελτέμι της Παναγιάς.
Κάτω από το καστρο
του Παλαμηδιού
το Ανάπλι γαληνεύει.
Οι ώρες
λαμποκοπούν σαν ψάρια.
Στο φουλ
τα αιρκοντίσιον της χαράς.
Να και ο ποιητής
Τάκης Παπατσώνης
να περπατά
επί των κυμάτων
σαν Ρεμβασμός του Δεκαπενταύγουστου.
 
Φάνης Λελεμψής
Ναύπλιο, Αύγουστος 2021

Ποίηση Φάνη Λελεμψή - 62

 
Το καλοκαίρι είναι μια ιδιαίτερη και μοναδική εμπειρία, από πολλές και διάφορες πλευρές. Ανοίγει τη ζωή των ανθρώπων. Ξεκλειδώνει τις ψυχές. Συμβάλλει καταλυτικά στη διανθρώπινη επικοινωνία. Δίνει αφορμή για διακοινωνία με τη φύση, με τα ένζωα πλάσματα και τα άψυχα ποιήματα του Μεγάλου Δημιουργού.
 
Ο εντάλαντος Ναυπλιώτης Ποιητής και αληθινός φίλος, Φάνης Λελεμψής, τοποθετεί τον εαυτό του και τη δημιουργία του σε χώρο ιστορικό και την ίδια ώρα υπερβατικό, αναζητώντας με ενδιαφέρον, με προσοχή, με λεπτομερειακή διάθεση τις σχέσεις με τη γύρω του πραγματικότητα, ειδικά με ό,τι του φαντάζει θερινό και επίκαιρο, όπως τα τζιτζίκια, την Αρβανιτιά, τα πουλιά και τις καλοκαιρινές γιορτές.
 

ΠΑΛΙΟΙ ΠΑΡΑΘΕΡΙΣΤΕΣ
 
Οι ορχήστρες των τζιτζικιών
τον καυτό Ιούλιο.
Παλιοί παραθεριστές
του ανεκπλήρωτου.
Κατηφορίζουμε
με τον μπάτη
την Αρβανιτιά.
Οι γενιές
σαν τα πουλιά πετούν.
Η ζωή είναι
ατελείωτη γιορτή.
 
Φάνης Λελεμψής
Ναύπλιο, Ιούλιος 2021

Ποίηση Φάνη Λελεμψή - 37

 
Η επικοινωνία των Ποιητών μεταξύ τους, με φυσικό και με πνευματικό τρόπο, σημαίνει ιδιαίτερη ευλογία, που δίνει πάντα ώθηση στην έμπνευση και στη σταδιακή πρόοδο και αναβάθμιση των λογοτεχνών, και φυσικά ανοίγει τις ουράνιες πύλες της Τέχνης, για περαιτέρω εξέλιξη των τύπων, των μορφών, των μοτίβων, ακόμα και των λέξεων, που είναι κυριολεκτικά η βασική πρώτη ύλη της Ποίησης.
 
Ο εξαίρετος λογοτέχνης, Ποιητής του Αναπλιού και γνήσιος φίλος Φάνης Λελεμψής, διαλέγεται με τον άλλο μεγάλο και σπουδαίο Αναπλιώτη Πρίγκιπα της Ποίησης, τον Νίκο Καρούζο (1926-1990). Ο Φάνης αναφέρει χαρακτηριστικά: «Από το 1983 ως 1990 που έφυγε κάναμε παρέα στο Ναύπλιο και Αθήνα»!!! Η γνωριμία, η φιλία, η επικοινωνία τους ήταν διάλογος αγγέλων, ήταν ζωηρή ενατένιση της Ανατολής, που προσφέρει άπλετη φωτοχυσία στη σύγχρονη Ποίηση!
 

ΝΑ ΖΩ ΑΣΚΗΤΙΚΑ
 
Να ζω ασκητικά
σαν τον ποιητή Νίκο Καρούζο!
Να ζω
το τρεχούμενο παρόν
Με τους παλιόφιλους
τους αγγέλους.
Να μας φωτίζουν
τα γιασεμάκια
από όπου περνάμε
τα άκραχτα μεσάνυχτα.
 
Φάνης Λελεμψής
Ναύπλιο, Ιανουάριος 2021

Ποίηση Φάνη Λελεμψή - 18

Η Ποίηση είναι ένα μακρύ μονοπάτι, που όταν ξεκινήσει να το βαδίζει κανείς αρχίζει να αναζητά, να ψάχνει, να ψηλαφίζει... κι όχι μόνο τα ορατά (όπως την εξώθυρα στο εκκλησάκι της Παναγίτσας), αλλά κυρίως και βασικά τα αόρατα (σαν την κατεύθυνση των ψυχών)!

Ο Αναπλιώτης φίλος και Δημιουργός, ο εντάλαντος Ποιητής Φάνης Λελεμψής, πορευόμενος ο ίδιος στο ουράνιο αυτό μονοπάτι της Αγίας Ποίησης, δεν θα μπορούσε παρά να μας προσφέρει γενναιόδωρα τους παρακάτω στίχους:

ΝΑ Ο ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ

Ανοίγω

την εξώθυρα

στο εκκλησάκι

της Παναγίτσας

- Και να ο Παράδεισος!

ΤΟ ΕΚΚΛΗΣΑΚΙ

ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

Θα κτίσω

το εκκλησάκι

της αγάπης

Να εκκλησιαζόμαστε

μαζί!

ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟ

Δεν ξέρω

που πάνε οι ψυχές!

Γίνονται

μνήμες;

Γίνονται

τρεχούμενα νερά

που ποτίζουν

τις λησμονιές;

Γίνονται αγριόχορτα;

Γινονται λουλούδια;

Γινονται

κομμάτια ουρανού;

Δεν ξέρω

που πάνε οι ψυχές!

Γίνονται αύρες;

Ποίηση Φάνη Λελεμψή - 15

Η θάλασσα... το ποτάμι... το ρυάκι... η λίμνη... η βροχή... το δάκρυ... η ευλογία της ουράνιας προσφοράς, σε μια διψασμένη και άνυδρη ανθρωπότητα...

Ο εντάλαντος Ποιητής μας, ο Αναπλιώτης Δημιουργός Φάνης Λελεμψής, γεννημένος πάνω σ’ ένα καράβι που ταξιδεύει, δίπλα από το βασιλικό κύμα, κατανόησε βαθιά την αλήθεια αυτή... και μας προσφέρει γενναιόδωρα τους παρακάτω στίχους:

Η ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΤΗΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΗΣ

Το ρυάκι

ξαπλωμένο στο χορτάρι

παίζει με τη φλογέρα

Η Οδύσσεια της μνημοσύνης

Η βάρκα του Φεγγαριού

με τα χρυσά κουπιά

Τα καθαρά νερά

λαμποκοπούν

σαν τις καλές ψυχές.

Νέο Ποίημα του Φάνη Λελεμψή

Ο αγαπητός μου φίλος και αξιότατος θεράποντας της Ποιητικής Τέχνης Φάνης Λελεμψής, που ζει και εργάζεται στην πολυαγαπημένη γενέτειρα, στο Ναύπλιο, είναι εξαιρετικά παραγωγικός το τελευταίο διάστημα. Ένα χθεσινό του ποίημα, που χαρακτηρίζεται από υψηλή αισθητική δύναμη, ενώ είναι ταυτόχρονα και άκρως επίκαιρο, είναι και το παρακάτω:

ΓΡΑΦΩ

ΣΑΝ ΝΑ ΤΑΞΙΔΕΥΩ ΣΤΟ ΑΠΕΡΙΓΡΑΠΤΟ

Στον ποιητή π. Αναστάσιο Σαλαπάτα!

Τόσα δέντρα

Σαν τόσοι φίλοι

Γράφεις

και μεγαλώνει το άγραφο

Γυναίκες σαν νούφαρα

Μου αρέσουν

τα μαλλιά της γυναίκας

που διηγούνται τον άνεμο

Ηλιόλουστες μέρες

σαν ζεστές υποσχέσεις

Κι ο Θεός

σαν ανύπαρχτος υπάρχει.

Το σινιάλο της μαργαρίτας

είναι η Ομορφιά.

Ο Ποιητής

κυνηγός του ασύλληπτου

Την Άνοιξη

οι Χαρμολύπες

απλώνουν

τα κεντήματά τους

Γράφω

Σαν να ταξιδεύω στο απερίγραπτο.

ΦΑΝΗΣ  ΛΕΛΕΜΨΗΣ

Ανέκδοτο - Υπό έκδοση.

Ναύπλιο - Ανάπλι.

16 Μαρτίου 2019.

Χειμωνιάτικες όψεις Παλαμηδιού

Το Παλαμήδι είναι το ονομαστό κάστρο του Αναπλιού! Ένα υπέροχο πετρόχτιστο Ενετικό κάστρο, που εκπέμπει ιστορικό φως και πολιτιστική γοητεία!

Στο Παλαμήδι βλέπει κανείς προμαχώνες, που φέρουν αρχαιοελληνικά ονόματα, τη φυλακή του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη και τον μικρό ναό του Αγίου Ανδρέα. Η φυσική ομορφιά μέσα και γύρω από αυτό αξεπέραστη!

Η θέα του Ναυπλίου από το Παλαμήδι είναι βέβαια μοναδική και ανταμείβει πλουσιοπάροχα τους επισκέπτες του. Οι επισκέπτες του Παλαμηδιού μπορούν επίσης να θαυμάσουν από ψηλά και την περίφημη πλαζ της Αρβανιτιάς.

Το κάστρο έλαβε το όνομά του από τον γιατρό και αστρονόμο Παλαμήδη, γιο του Ναυπλίου και της Ησιόνης και εγγονό του Ποσειδώνα. Υπήρξε ήρωας του Τρωικού πολέμου.

Κατά τη μυθολογία ήταν εκείνος που επινόησε τα σταθμά και τα μέτρα, ορισμένα γράμματα της αλφαβήτου, τις φρυκτωρίες (σταθμοί μετάδοσης μηνυμάτων με φωτιά), τα παιχνίδια των πεσσών (ζάρια), τους αστρονομικούς υπολογισμούς και τη χρήση του νομίσματος.

Η Σίσσυ Κόσσυβα μιλά για το νέο της βιβλίο

Πραγματοποιήθηκε πρόσφατα στο πολυαγαπημένο Ναύπλιο η παρουσίαση του νέου βιβλίου της φίλης συγγραφέως Σίσσυς Κόσσυβα, με τον υπέροχο τίτλο «Όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω... Άνθρωπος»!

Κατά την παρουσίαση αυτή η συγγραφέας ανέφερε τα εξής:

“Ο Antoine de Saint-Exupéry, ο συγγραφέας του βιβλίου «Ο μικρός πρίγκιπας», αφιερώνει το βιβλίο του στο παιδί που ήταν κάποτε ένας μεγάλος. Γράφει χαρακτηριστικά: «Όλοι οι μεγάλοι ήταν κάποτε παιδιά, όμως λίγοι τους το θυμούνται. Κάθε παιδί θα γίνει μεγάλος! Και δυστυχώς, συνήθως θα γίνει ένας μεγάλος που θα ξεχάσει την παιδικότητα της καρδιάς του, που θα διαμορφωθεί και θα απορροφηθεί σε ένα πλαίσιο ζωής που η επιτυχία θα ορίζεται σύμφωνα με τους τίτλους των πτυχίων του, τα χρήματα που θα αποκτά, την κοινωνική του καταξίωση και την εξωτερική ομορφιά του. Γράφει κάπου ο Λέων Τολστόι: «Ένας από τους πιο κοινούς πειρασμούς, ο οποίος,όμως, μας οδηγεί στις μεγάλες συμφορές, είναι ο πειρασμός των λέξεων «Όλοι έτσι κάνουν».

Και κάπως έτσι, φθάνουμε σχεδόν όλοι εμείς οι μεγάλοι σε μια ηλικία και στην ωριμότητα να συνειδητοποιούμε πως παρά τις επιτυχίες μας, δεν είμαστε ούτε χαρούμενοι, ούτε γεμάτοι. Συνειδητοποιούμε πως δεν ξέρουμε πως να ζούμε και κυρίως πως να νοηματοδοτούμε όσα ζούμε.

Από τα φοιτητικά μου χρόνια έβλεπα ανθρώπους καθηλωμένους σε αμαξίδια και σε νοσοκομειακά κρεβάτια να είναι ήρεμοι, γαλήνιοι, κάποιοι ακόμα και χαρούμενοι , και αντίθετα έβλεπα ανθρώπους από τον περίγυρό μου με όλα τα καλά του Θεού να γκρινιάζουν για την άδεια ζωή τους. Κι αυτό, διότι ο άνθρωπος δεν ζει μόνο τα εξωτερικά γεγονότα της ζωής του αλλά ζει και μια εσωτερική πραγματικότητα. Κι αυτή η εσωτερική πραγματικότητα, οι σκέψεις και τα συναισθήματά μας είναι ο αληθινός πλούτος ή η φτώχεια μας. Νιώθω πως τα παιδιά και κυρίως οι έφηβοι, όλα αυτά ακόμη και ασυνείδητα τα γνωρίζουν. Γι’ αυτό τον λόγο τα μικρά παιδάκια χαίρονται  ακόμη και να παίζουν απλά με το χώμα. Και οι έφηβοι συχνά και με διαφορετικούς τρόπους αντιδρούν και επαναστατούν στα στερεότυπα της κοινωνίας.

Πώς να μιλήσεις σε ένα παιδί για τις αλήθειες της ζωής; Με ποιόν τρόπο να του μιλήσεις, ώστε να σε ακούσει; Σε ποιά πέτρα να το βοηθήσεις να θεμελιώσει την ζωή του; Ο Έριχ Φρόμ έχει γράψει ένα βιβλίο που λέγεται «Να έχεις ή να είσαι;». Διαπραγματεύεται τους δύο λόγους ύπαρξης. Ο τρόπος ύπαρξης στη βάση του «έχειν» οδηγεί τον άνθρωπο σε έναν απέραντο εγωϊσμό. Σε μία διαρκή ανησυχία να αποκτά συνεχώς και να αγωνιά μην τυχόν χάσει ό,τι ψευδώς θα έλεγα κατέχει. Από την άλλη, ο άνθρωπος που ζει για να «είναι», που θέλει να διαμορφώνει ένα πρόσωπο και μια προσωπικότητα, είναι ελεύθερος, δημιουργικός, εξελίσσεται, μπορεί να αγαπά. Κι αν μπορεί να αγαπά, θα χτίζει σχέσεις με τους άλλους ανθρώπους. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη κληρονομιά από το να μάθεις σε ένα παιδί να χτίζει σχέσεις, να κάνει ισχυρούς δεσμούς με τους φίλους και τους ανθρώπους γύρω του. Να μάθει να μοιράζεται. Να μάθει να προσφέρει. Να αγκαλιάζει τη διαφορετικότητα. Να καταλάβει πως κάθε άνθρωπος που συναντά είναι εικόνα του Χριστού και έχει τα δικά του χαρίσματα. Ο κάθε άνθρωπος έχει διαφορετικό χάρισμα και γι’ αυτό χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλον. Όπως γράφει ο ποιητής: «Εδώ δεν είναι να είμαι εγώ πάνω από σένα, ή εσύ πάνω από μένα. Εδώ είναι να είναι ο καθένας μας πάνω από τον εαυτό του».

Αυτό ήθελα να πω στα παιδιά. Να γίνουν καλοί! Διότι όταν είσαι καλός, είσαι και καλά! Έχεις ψυχική υγεία. Βρήκα, λοιπόν, παραδείγματα καλών ανθρώπων κι έπλεξα αυτό το παραμύθι. Γεννάμε ένα παιδί και ξεκινάει ένα δύσκολο ταξίδι που λέγεται ζωή. Δεν θα συναντά παντού πρίγκιπες και πριγκίπισσες, δεν είναι στολισμένα όλα με αστερόσκονη και δεν νικά πάντα το καλό. Οφείλουμε να προετοιμάσουμε τα παιδιά μπροστά στη διαφορετικότητα, την ασθένεια, την φτώχεια, την μοναξιά, ακόμη και τον θάνατο. Όχι, όμως, σαν μιζέρια και σαν δυστυχία. Να δουν τους ανθρώπους να αγωνίζονται για τη δυσκολία τους, να μάθουν για ανθρώπους που έχουν κάνει την υπέρβαση μέσα στο πρόβλημά τους. Εκεί θα ανακαλύψουν πως το αντίδοτο της όποιας δυσκολίας είναι η πίστη πως ο Θεός μας αγαπά και μας φροντίζει διότι είμαστε παιδιά Του. Να ανακαλύψουν πως η αγάπη θα είναι το καταφύγιό τους και το εφόδιό τους σε κάθε στιγμή της ζωής τους. Κι όλα αυτά, για να είναι ευτυχισμένοι ενήλικες και ο κόσμος μας πιο ανθρώπινος, έτσι όπως το γράφει ο αγαπημένος μας Ελύτης: «Παρά λίγη καρδιά θα ήταν ο κόσμος άλλος».”

Αφού την συγχαρούμε για άλλη μια φορά, ας αναφέρουμε πως εμείς είχαμε παρουσιάσει από τις 14 Ιουλίου 2018 το εν λόγω βιβλίο στο ιστολόγιό μας. Πληροφορίες εδώ.

Συνέντευξη στην Αργοναυπλία TV

Κατά την πρόσφατη επίσκεψη στην ιδιαίτερη Πατρίδα, το πανέμορφο Ναύπλιο, προσκλήθηκα από την Αργοναυπλία TV και τον διακεκριμένο δημοσιογράφο κ. Μιχάλη Καζά, για να δώσω μια συνέντευξη, με θέμα κυρίως τις δραστηριότητές μας στην Αποδημία.

Η Αργοναυπλία TV δημοσίευσε την εν λόγω συνέντευξη, συνοδεύοντάς την με τα παρακάτω κολακευτικά σχόλια για την ταπεινότητά μου:

«Έναν άνθρωπο με πολύ σπουδαία δραστηριότητα έχει καλέσει στο σημερινό του “Τετ-α-Τετ” ο δημοσιογράφος Μιχάλης Καζάς στο στούντιο του ΑΡΓΟΝΑΥΠΛΙΑ TV. Θα γνωρίσουμε τον πάτερ Αναστάσιο Σαλαπάτα.

Ιερωμένος ο συμπατριώτης μας πολλά χρόνια τώρα διαπρέπει στην Μεγάλη Βρετανία. Έχει πλούσια εκκλησιαστική δραστηριότητα και όχι μόνο. Η ποιητική του και γενικά η συγγραφική του δραστηριότητα είναι τεράστια.

Εμείς όμως τον μάθαμε από μια άλλη του επιτυχημένη δραστηριότητα. Έχει δημιουργήσει ποδοσφαιρική ομάδα και μάλιστα συμμετέχει στο πρωτάθλημα Αγγλίας. Πως να μην το έκανε όμως αφού η ενορία του βρίσκεται δίπλα από το θρυλικό Γουέμπλεϋ.

Τέλος ο πάτερ Σαλαπάτας θα μας μιλήσει για το Σαλαπατέϊκο. Την μεγάλη του οικογένεια που έχει βαλθεί να ανακαλύψει τις ρίζες του.

Μια όμορφη συνέντευξη με έναν πραγματικό Έλληνα, που από εκεί μακριά προσπαθεί να κρατάει άσβεστη την Ελληνική Ιδέα».

Η συνέντευξη αυτή καθ’ αυτή έχει ως εξής:

Είμαι ευγνώμων στην Αργοναυπλία TV, στον κ. Καζά και στους εκλεκτούς συνεργάτες του, για το όμορφο αποτέλεσμα της συνέντευξης αυτής.

Ποίημα Φάνη Λελεμψή

Συνάντηση με τον Ποιητή του Αναπλιού

Το πρόσφατο ταξίδι στην ιδιαίτερη Πατρίδα, το αγαπημένο Ναύπλιο, έκρυβε χαρές, συγκινήσεις κι εκπλήξεις. Με πολλή μεγάλη λαχτάρα συναντηθήκαμε με τον Φάνη Λελεμψή, άξιο θεράποντα της ιερής τέχνης της Ποίησης.

Με τον Φάνη μας συνδέουν πολλά. Είχαμε τόσα να πούμε, τόσες σκέψεις και ιδέες να ανταλλάξουμε, τόσα σχέδια και μελλοντικές δράσεις να προγραμματίσουμε και τόσες ειδήσεις να ταξινομήσουμε.

Η Ποίηση ήταν κυριολεκτικά η καρέκλα που καθόμασταν... Ό,τι και να λέγαμε είχε αναφορά σε αυτήν. Ακόμα κι αν συζητήσουμε κάτι άλλο σ’ εκείνη καταλήγαμε. Αυτή είναι η φύση μας, αυτό είναι το διακόνημά μας, αυτό είναι το καταφύγιό μας.

Αφού ήπιαμε τον καφέ μας, κατόπιν περπατήσαμε στην υπέροχη παραλία του Ναυπλίου, απέναντι από το αγαπημένο θαλασσόκαστρο, το Μπούρτζι. Όμορφη ηλιόλουστη ημέρα, λαμπερές καρδιές, μενεξεδένια συναισθήματα...

Δεν προλάβαμε να χαιρετιστούμε κι ο Φάνης μου έστειλε ένα ποίημά του με προσωπική αφιέρωση. Αισθάνομαι τόσο μα τόσο ευγνώμων. Του έγραψα αμέσως:

«Φάνη μου αγαπημένε,

Είμαι εξαιρετικά ευγνώμων για την αφιέρωση αυτού του υπέροχου ποιήματος!!! Οι λέξεις, οι σκέψεις, τα αισθήματα, κανάλι εσωτερικής επικοινωνίας και διαλεκτικής μεταξύ μας!

Συνεχίζουμε ταπεινά αλλά και με αφιέρωση στα μονοπάτια της Αγίας Ποίησης...»!

Το ποίημα είναι το εξής:

ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΕΙΝΑΙ

Στον π. Αναστάσιο Σαλαπάτα!

Οι Λέξεις
δεν είναι μια ωραία παρέλαση. 
Οι Λέξεις
είναι τα εικονοστάσια της ψυχής. 
Οι Λέξεις
είναι οι ακρογιαλιές των πονεμένων. 
Ο Ποιητής έχει Ιερωσύνη!
Μιλά
με τον Ουρανό. 
Μιλά
με τον Τετραπέρατο Κόσμο.

ΦΑΝΗΣ ΛΕΛΕΜΨΗΣ. Ανέκδοτο (υπό έκδοση).
25 Οκτωβρίου 2018. Ναύπλιο.

Πλάκες κτηρίων Ναυπλίου

«Ξεφυλλίζοντας» τις πολλές και διάφορες φωτογραφίες από την πρόσφατη επίσκεψη στη γενέτειρα, το Ναύπλιο, πρώτη πρωτεύουσα του απελεύθερου ελληνικού κράτους, βρήκα μερικές πλάκες που ενώ βγήκαν χωρίς σχεδιασμό εντούτοις είχαν ένα κοινό θέμα.

Το θέμα αυτό βέβαια ήταν (όπως και ο τίτλος της παρούσας ανάρτησης) οι επεξηγηματικές πλάκες κάποιων κτηρίων στο Ναύπλιο.

Φυσικά δεν είναι καθόλου αντιπροσωπευτικές, ούτε εξαντλείται το θέμα μόνο στις λίγες αναρτώμενες, αλλά σκέφθηκα να τις μοιρασθώ με τους φίλους μου, για να δείξω και μια ακόμα πλευρά της αγαπημένης πόλης.

Η αλήθεια είναι ότι όπου και να πάει κανείς, όπου και να περπατήσει, όποιο δρόμο και να διαβεί στ’ Ανάπλι, είναι σαν να πορεύεται παράλληλα με την ίδια την ιστορία.

Η γεύση που αφήνει αυτή η πορεία είναι άλλοτε πικρή (βλέπε δολοφονία του Ιωάννη Καποδίστρια), άλλοτε ευλαβική (βλέπε μαρμάρινη πλάκα στην πρόσοψη του Μητροπολιτικού Ναού του Αϊ-Γιώργη) κι άλλοτε γεύση υπερηφάνειας (βλέπε πλάκες κτηρίων ιστορικών προσώπων).

Το πως συνδέονται η ιστορία με τις πλάκες μας το αποκαλύπτει ο Γάλλος συγγραφέας Ανατόλ Φρανς, 1844-1924, Νόμπελ 1921, λέγοντας: «Η Ιστορία δεν είναι επιστήμη, είναι τέχνη. Δεν πετυχαίνεις χωρίς φαντασία».

Το φυλαγμένο μυστικό της Ελλάδας

Με πολλή μεγάλη μου χαρά ανακάλυψα στο διαδίκτυο το βίντεο της παρούσας ανάρτησης, το οποίο είναι αφιερωμένο στην αγαπημένη μου γενέτειρα, το Ναύπλιο.

Ο δημιουργός του εν λόγω βίντεο του έδωσε τον ευφάνταστο τίτλο: «Ναύπλιο - το καλύτερα φυλαγμένο μυστικό της Ελλάδας»! Ένα βίντεο - ύμνος στην υπέροχη αυτή πόλη.

Σύνθημα ημιτελές

Στην πανέμορφη, μοναδική και ανεπανάληπτη παλαιά πόλη του Ναυπλίου, περπατώντας κανείς ανέμελα, χωρίς καν να χρειαστεί να ψάξει, ανακαλύπτει διάφορα στοιχεία, περισσότερο ή λιγότερο ενδιαφέροντα.

Ένα από αυτά είναι και το σύνθημα της παρούσας ανάρτησης, που έμελλε -για κάποιο απροσδιόριστο λόγο- να μείνει ημιτελές. Ίσως και πάλι να μην υπήρχε λόγος να ολοκληρωθεί, αφού ο ανώνυμος συνθηματογράφος φαίνεται να είπε στην πρώτη και τη δεύτερη γραμμή ό,τι βασικά φαίνεται πως τον βάραινε εσωτερικά. Ίσως όμως και όχι... 

Προς την Πατρίδα

Ήλθε η ώρα... η ώρα να επαναφορτίσουμε τις μπαταρίες της ψυχής. Και πως αλλιώς, παρά με ένα ταξίδι στην Πατρίδα, αφού σύμφωνα με τον παππού Ευριπίδη «Δεν υπάρχει τίποτα γλυκύτερο από τη γη των πατέρων σου»!

«Η αγάπη προς την Πατρίδα είναι ισχυρότερη και από τη λογική», διδάσκει ο Οβίδιος. Κι αυτή η αγάπη οδηγεί για άλλη μια φορά τα βήματά μας στον τόπο όπου πρωτοείδαμε τον ήλιο. Κι όπως λέει ο Μυριβήλης, «Πατρίδα σαν τον ήλιο σου, ήλιος αλλού δεν λάμπει»!

Διαγωνισμός Διηγήματος

ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ   ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ  ΑΝΕΚΔΟΤΟΥ  ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΥ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ

Η Ένωση Συγγραφέων και Λογοτεχνών Αργολίδας προκηρύσσει διαγωνισμό συγγραφής λογοτεχνικού Διηγήματος.

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ: Ημερομηνία υποβολής του Διηγήματος θα είναι η τελευταία μέρα του Φεβρουαρίου 2017, που θα αποδεικνύεται από τη σφραγίδα του ταχυδρομείου.

Ημερομηνία βράβευσης: 20 Μαΐου 2017

ΟΡΟΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ

1. Ο διαγωνισμός αφορά τη συμμετοχή ενηλίκων (άνω των 18), που κατάγονται ή διαμένουν στην Αργολίδα.

2. Τα Διηγήματα που μπορούν να συμμετάσχουν στο διαγωνισμό πρέπει να πληρούν τις εξής προϋποθέσεις:

• Να μην έχουν εκδοθεί και να μην έχουν αναρτηθεί σε ιστότοπο του διαδικτύου.

• Η γλώσσα τους να είναι η ελληνική.

• Να είναι πρωτότυπα.

• Η έκτασή τους να μην υπερβαίνει τις 2.000 λέξεις.

• Κάθε συγγραφέας μπορεί να υποβάλει ένα μόνο έργο.

• Τα αντίτυπα που θα κατατεθούν πρέπει να είναι δακτυλογραφημένα με γραμματοσειρά Times New Roman και μέγεθος γραμμάτων 12.

 

3. Το θέμα του Διηγήματος είναι ελεύθερο.

Το Διήγημα θα σταλεί σε τρία αντίγραφα και σε ηλεκτρονική μορφή (dvd, όχι σε μορφή pdf) μέχρι τις 28 Φεβρουαρίου 2017, στον Προοδευτικό Σύλλογο «Ο ΠΑΛΑΜΗΔΗΣ» και στη διεύθυνση Σταϊκοπούλου 52, Ναύπλιο, τ. κ. 21100.

Το κάθε αντίγραφο θα είναι κλεισμένο σε φάκελο και πάνω θα αναγράφεται το Ψευδώνυμο και ο τίτλος του διηγήματος. Ένας μικρός φάκελος θα έχει τα πλήρη στοιχεία του διαγωνιζόμενου, ο οποίος και θα ανοιχτεί μετά την επιλογή των υποψηφίων.

Τα Διηγήματα που θα υποβληθούν δεν θα επιστραφούν.

4. Η επιτροπή αξιολόγησης

Τα ονόματα της πενταμελούς επιτροπής θα ανακοινωθούν προσεχώς και θα είναι συγγραφείς και λογοτέχνες εκπαιδευτικοί όλων των βαθμίδων.

5. Βραβεία, Έπαθλα και Διακρίσεις:

Θα απονεμηθούν 3 βραβεία, 3 έπαθλα και 3 διακρίσεις.

Τα αποτελέσματα του διαγωνισμού θα σας γίνουν γνωστά από την ιστοσελίδα της Ένωσης Συγγραφέων και Λογοτεχνών Αργολίδας και με προσωπική επιστολή στη Διεύθυνσή σας.

Στόχος μας είναι, εκτός των τίτλων που θα απονεμηθούν στους βραβευμένους, σε οργανωμένη τελετή βράβευσης, όπου θα διαβαστούν  αποσπάσματα, να εκδοθούν δωρεάν σε ένα βιβλίο και τα εννέα βραβευμένα διηγήματα, χορηγία των Εκδόσεων «ΙΚΟΝΑ» Ν. Γ. Χριστόπουλος Α.Ε. Ναύπλιο, με αφορμή τα 120 χρόνια συνεχούς λειτουργίας της εταιρείας.

Ναύπλιο 29 Νοέμβρη 2016

Η Πρόεδρος

Κατερίνα Παπανδριανού

Ο Γ. Γραμματέας

Θεοδόσιος Σπαντιδέας

Μελίνα Τσιλιμίγκρα, «Θυμήσου»

Παρουσιάσθηκε πρόσφατα στο Ναύπλιο, στην πρώτη πρωτεύουσα της Ελλάδας μας, η πρώτη ποιητική συλλογή της νέας Αναπλιώτισσας ποιήτριας Μελίνας Τσιλιμίγκρα, με τον τίτλο «Θυμήσου», η οποία κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις «Πνοές λόγου και τέχνης».

Η ίδια η Μελίνα αναφέρει χαρακτηριστικά:

«Παιδευόμαστε να χτίσουμε μέλλοντες που θα εκπέσουν σε απαγορευμένα βασίλεια παρελθόντων. Παλεύουμε με τη θεά της μνήμης, ώστε να εξασφαλίσουμε βιωσιμότητα στο παρόν. Ονειρευόμαστε ασύμμετρες πραγματικότητες και πραγματευόμαστε τα πιο μετρημένα όνειρα...

Οι σκέψεις σε δαγκώνουν, παίρνουν κάτι από εσένα. Η ιδιότητα της μνήμης σε διαβρώνει, τα όνειρα σε μπερδεύουν, ξεχνάς. Ήδη λησμόνησες για να συνεχίσεις να κάνεις παρόμοιες σκέψεις λήθης... Αλήθεια; Ξεχνάς όταν αρχίζεις να νικάς, όταν δε θυμάσαι ποιος είσαι. Πάντα όμως οφείλεις να σκέφτεσαι από πού ξεκίνησες. Θυμάσαι;»

Ο λόγος της ελληνικός, διεισδυτικός στην ουσία των πραγμάτων, κοινωνικός με ευαισθησία αλλά και τόλμη. Μια νέα ευγενική και παραδοσιακή ματιά στο μεταμοντέρνο κοινωνικό γίγνεσθαι, όπου το δίκαιο έχει καταντήσει πλέον έννοια σχετική και το ήθος της φυλής δεν είναι πάντα αυτονόητο.

Σίγουρα αξίζει να προσεχθεί και να μελετηθεί.