Οκτώβρης 2023

 
Ο δέκατος μήνας του χρόνου ξεκινάει σήμερα. Είναι ο δέκατος μήνας του Γρηγοριανού Ημερολογίου, με διάρκεια 31 ημερών. Πήρε την ονομασία του από τη λατινική λέξη Octo (=οκτώ), επειδή στο αρχαίο δεκάμηνο ρωμαϊκό ημερολόγιο ήταν ο όγδοος στη σειρά μήνας.
 

Στη συνέχεια, με την προσθήκη του Ιανουαρίου και του Φεβρουαρίου, το ρωμαϊκό ημερολόγιο έγινε δωδεκάμηνο. Ο Οκτώβριος μετακινήθηκε στη δέκατη θέση, αλλά διατήρησε την παλιά του ονομασία. Οι Ρωμαίοι τον ονόμαζαν και Sementilius (semen = σπόρος).
 
Στην αρχαία Ελλάδα ο Οκτώβριος ισοδυναμούσε με το δεύτερο δεκαπενθήμερο του μήνα Βοηδρομιώνα και το πρώτο δεκαπενθήμερο του μήνα Πυανοψιώνα.
 
Η περίοδος αυτή ήταν πλούσια σε γιορτές (Προηρόσια, Πυανόψια, Θησεία, Απατούρια, Οσχοφόρια, Θεσμοφόρια), καθώς οι Αθηναίοι φρόντιζαν να εξασφαλίζουν τη θεϊκή προστασία για τον κύκλο των γεωργικών εργασιών, που μόλις άρχιζε.
 
Για το ίδιο λόγο οι Ρωμαίοι θυσίαζαν ένα άλογο στο Πεδίο του Άρεως για να πάνε καλά τα σπαρτά. Τον Οκτώβριο διεξάγονταν κατά το μεγαλύτερο μέρος τους τα περίφημα Ελευσίνια Μυστήρια, σε Αθήνα και Ελευσίνα.
 
Στο λαϊκό καλεντάρι, ο Οκτώβριος ονομάζεται Αγιοδημήτρης ή Αγιοδημητριάτης, από τη μεγάλη χριστιανική γιορτή του Αγίου Δημητρίου (26 Οκτωβρίου), Βροχάρης και Σποριάς (Σποριάτης ή Σπαρτός), για τις ευεργετικές βροχές στη σπορά (σχετική η παροιμία «Οκτώβρη και δεν έσπειρες, οχτώ σακιά δεν γέμισες») και Μπρουμάρης (ομιχλώδης, σκοτεινός).
 
Ο Οκτώβριος σχετίζεται με μεγάλες στιγμές του νεώτερου Ελληνισμού. Στις 26 Οκτωβρίου 1912 απελευθερώθηκε η Θεσσαλονίκη από τον Ελληνικό Στρατό, στις 28 Οκτωβρίου 1940 η φασιστική Ιταλία επιτέθηκε στη χώρα μας και στις 12 Οκτωβρίου 1944 η γαλανόλευκη κυμάτισε και πάλι στην Ακρόπολη.
 
ΠΗΓΗ: Σαν Σήμερα

Ο αριθμός...

Το παιχνίδι των αριθμών ήταν από πάντα ένα ενδιαφέρον χόμπυ πολλών ανθρώπων. Άλλωστε η γλώσσα των αριθμών είναι σαφώς παγκόσμια γλώσσα.

Έτσι, σκέφθηκα να δούμε σήμερα το παρακάτω παιχνίδι, που μπορεί να το παίξει ο καθένας στην παρέα του, με σίγουρη πάντα επιτυχία:

1) Επέλεξε τον αγαπημένο σου αριθμό απο το 1 ως το 9.

2) Πολλαπλασίασε το με το 3.

3) Πρόσθεσε 3, και μετά πολλαπλασίασε πάλι με το 3 (θα περιμένω να φέρεις το κομπιουτεράκι...).

4) Ο αριθμός που βρήκες αποτελείται από 2 ψηφία.

5) Πρόσθεσε τα ψηφία...

6) Το αποτέλεσμα (πάντα): 9.

«londinoupolis» - Νέο ιστολόγιο

Ένα νέο «συγγενικό» ιστολόγιο βρίσκεται από προχθές στην οικουμενική μπλογκόσφαιρα. Παραμονή της Εορτής του Αγίου Ελευθερίου ελευθερώθηκε η έμπνευση ενός νέου ανθρώπου και ποιήθηκε το ιστολόγιο με τον ευφάνταστο τίτλο: «londinoupolis». Διαχειριστής του ο πρωτότοκος Δημήτρης. Οπωσδήποτε του αξίζουν θερμότατα συγχαρητήρια και εγκαρδιότατες ευχές για καλή επιτυχία, με πολλές αναρτήσεις και μεγάλη επισκεψιμότητα.

Στην πρώτη ανάρτηση, με τίτλο «First post», έδωσε το στίγμα του. Φαίνεται εξαιρετικά ενδιαφέρον και σίγουρα αντανακλά την πολυσύνθετη προσωπικότητα του διαχειριστή - συγγραφέα. Συγκεκριμένα γράφει:

This is my first post... Although I do not yet know how this blog will evolve I hope who ever reads it will enjoy the topics and arguments I post here...

Since I am a Greek who lives in London I gave my blog a name which would be given to London if it was invented by Greeks in the ancient era... I only hope no one gets offended by this initiative.

I will post different topics concerning not only England and Greece but various of my interests...

So with this introduction I commence my voyage, a journey towards an Ithaca of knowledge...!

Το «Ημερολόγιο Αποδημίας» συστήνει ανεπιφύλακτα το νέο αυτό ιστολόγιο στους δικούς του αναγνώστες και φίλους και ευελπιστεί σύντομα να παραχθούν απ’ αυτό εύγευστοι πνευματικοί καρποί.

Περί «αφεντικού»

Σε παλιότερη επίσκεψή μου στην Πατρίδα είχα την ευκαιρία να συνδειπνήσω με συγγενείς σε μια ωραία ταβέρνα, κοντά στο ιστορικό Κεφαλάρι, που βρίσκεται λίγο έξω από την πόλη του Άργους.

Εκεί βρήκα σε έναν τοίχο του καταστήματος μια επιγραφή, η οποία αναφέρεται στα «δίκαια» του αφεντικού, με ένα χιουμοριστικό οπωσδήποτε πνεύμα.

Την αντέγραψα και παραθέτω παρακάτω το κείμενό της:

Θεμελιώδης νόμος του αφεντικού...

1. Το αφεντικό έχει δίκιο.
2. Το αφεντικό έχει πάντα δίκιο.
3. Στην απίθανη περίπτωση που κάποιος υπάλληλος έχει δίκιο θα ισχύσουν τα άρθρα (1) και (2).
4. Το αφεντικό δεν κοιμάται: αναπαύεται.
5. Το αφεντικό δεν τρώει: συντηρείται.
6. Το αφεντικό δεν πίνει: δοκιμάζει.
7. Το αφεντικό δεν φτάνει ποτέ καθυστερημένο: τον καθυστέρησαν.
8. Το αφεντικό δεν απουσιάζει ποτέ απ’ τη δουλειά: είναι απαραίτητη η παρουσία του αλλού.
9. Το αφεντικό δεν φλυαρεί ποτέ στο γραφείο: έχει σύσκεψη.
10. Το αφεντικό δεν διαβάζει ποτέ εφημερίδα: μελετά και πληροφορείται.
11. Όποιος μπεί στο γραφείο του αφεντικού με προσωπική γνώμη πρέπει να βγει έχοντας τη γνώμη του αφεντικού.
12. Όσο περισσότερο σχολιάζεις το αφεντικό τόσο λιγότερο κάνεις καριέρα.

Αριθμοί

Πολύ σπουδαίοι οι αριθμοί. Μια παγκόσμια γλώσσα που όλοι δέχονται, αποδέχονται, κατανοούν και χρησιμοποιούν. Και δεν αναφέρομαι μόνα σε χρηματικά και οικονομικά ζητήματα. Αναφέρομαι στους αριθμούς αυτούς καθ’ αυτούς και σ’ αυτό που αντιπροσωπεύουν.

Ας θυμηθούμε, επίσης, ότι και στις θρησκείες χρησιμοποιούνται οι αριθμοί και μάλιστα υπάρχουν και κάποιοι που θεωρούνται ως ιεροί. Στην Ορθόδοξη Εκκλησία οι αριθμοί 2, 3, 7, 12, 40 και άλλοι, θεωρούνται αριθμοί που εμπεριέχουν ιδιαίτερους συμβολισμούς.

Οι συνδυασμοί των αριθμών κάποτε δημιουργούν καταπληκτικά σύνολα τα οποία είναι εντυπωσιακά και χάρμα οφθαλμών, όπως αυτά που δημοσιεύονται στην παρούσα ανάρτηση. Αυτά αποδεικνύουν και μια τάξη και αρμονία που υπάρχει στη φύση και γενικώτερα στην πλάση, που οπωσδήποτε παραπέμπουν στην πανσοφία του Δημιουργού.

Είναι σαφές ότι τίποτα δεν είναι τυχαίο. Ούτε και οι αριθμοί με τους πολλούς και ποικίλους συνδυασμούς τους. Ούτε βέβαια και τα εμπνευσμένα αυτά μυαλά, μαθηματικών, μηχανικών και άλλων, που ασχολούνται επισταμένα με τους αριθμούς, μελετώντας και αναδεικνύοντας τη μαγεία, την αρμονία και τους συμβολισμούς τους.

Τα διεθνώς χρησιμοποιούμενα σήμερα σύμβολα των αριθμών έχουν αραβική προέλευση. Εμείς οι Έλληνες χρησιμοποιούσαμε ως αριθμούς από τα αρχαία χρόνια, και σε μερικές περιπτώσεις και σήμερα, τα γράμματα του ελληνικού αλφαβήτου και συνδυασμούς αυτών. Αξίζει, επίσης, να αναφέρουμε πως το τέταρτο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης ονομάζεται «Αριθμοί», λόγω του περιεχομένου του, που αφορά την αρίθμηση των Ισραηλιτών που εξήλθαν από την Αίγυπτο.

Παράδεισος & Κόλαση

Πολλοί άνθρωποι αναρωτιούνται τι είναι ο Παράδεισος και τι η Κόλαση και τι μπορεί να συναντήσει κανείς εκεί. Είναι άραγε τόπος ή τρόπος, ή κάτι άλλο που δεν είναι δυνατόν να το αντιληφθεί η ανθρώπινη φύση μας;

Πάντως εκτός από τους θεολόγους, υπάρχουν και πολλές άλλες κατηγορίες συνανθρώπων μας που ασχολούνται με το θέμα. Κάποιοι είναι λογοτέχνες, άλλοι ζωγράφοι, ενώ κάποιοι άλλοι απλά αντιμετωπίζουν το όλο αυτό μυστήριο με χαμόγελο και χιούμορ.

Λυπάμαι που θα απογοητεύσω εκείνους που περίμεναν μια σοβαρή και επίσημη θέση, με επιχειρήματα ατράνταχτα κ.λ.π. Είμαι σίγουρος όμως ότι μας χρειάζεται, ιδιαίτερα στις δύσκολες και αυστηρές συνθήκες ζωής των μεγαλοπόλεων, και λίγο ευθυμία.

Δημοσκόπηση

Σήμερα αναχωρώ για την Πατρίδα. Αυτή τη φορά πάω για κάτι ευχάριστο, την ορκωμοσία του πρωτότοκου ως πτυχιούχου Θεολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Οπωσδήποτε θα έχω την ευκαιρία να κάνω και λίγες διακοπές. Κάποιες ημέρες στην Αθήνα, λίγες στο Ναύπλιο, συναντήσεις με φίλους και γνωστούς, απόλαυση ξεχασμένων (σχεδόν) γεύσεων γλυκών και φαγητών και άλλα, όλα θετικά κι ευχάριστα.

Θα απουσιάσω βέβαια αρκετές ημέρες, και δεν θα μπορώ να ανανεώνω το μπλογκ μου από εκεί που θα είμαι. Πιθανότατα να μην έχω καν πρόσβαση στο διαδίκτυο. Όμως σκέφθηκα, για να μην σας αφήσω άπρακτους μέχρι να επιστρέψω, να σας βάλω μια εργασία (homework). Τι θα λέγατε να δίνατε μερικές σκέψεις σας για το μπλογκ αυτό; Δηλαδή, πως το βλέπετε από πλευράς εικόνας, εμφάνισης, αλλά και από πλευράς περιεχομένου. Αν υπάρχει κάτι που δεν σας αρέσει πείτε το. Τι θα μου προτείνατε αν ήταν να αλλάξω ένα στοιχείο;

Πόσο θα βαθμολογούσατε το περιεχόμενό του, χρησιμοποιώντας την κλίμακα 1-10; Θα χαιρόμουν να δω και τη δικαιολόγηση, αν είναι δυνατόν. Σας λέγω πάντως εκ των προτέρων ότι δεν μου χρειάζονται καθόλου κολακευτικά σχόλια. Την έχω περάσει αυτή την παιδική ασθένεια. Δεν τα έχω καθόλου ανάγκη, δεν με βοηθούν σε τίποτα. Γράψτε ειλικρινά τη γνώμη σας.

Όπως και νάχει θα χαρώ αν στην επιστροφή μου βρω μερικές ειλικρινείς σκέψεις και προτάσεις από όλους εσάς, με τους οποίους έχω μοιρασθεί τόσο όμορφα και φιλικά συναισθήματα όλο αυτό τον καιρό. Και είναι αλήθεια ότι με πολλούς, ίσως τους περισσότερους, δεν έχουμε καν συναντηθεί προσωπικά ποτέ. Τι σου είναι τελικά αυτή η τεχνολογική εξέλιξη!!!

Ιπτάμενη διαφήμιση

Δεν μας έφταναν οι τόσες διαφημίσεις που βλέπουμε καθημερινά στην τηλεόραση, σινεμά, διαδίκτυο, αλλά και στους δρόμους.

Έχουμε τώρα και τις... εξ ουρανού.

Για του λόγου το αληθές παραθέτω τις φωτογραφίες αυτές, που τράβηξα πριν από 2-3 ημέρες στο Λονδίνο.

Όσον αφορά την ποιότητα του διαφημιζόμενου προϊόντος (ο Θεός να το κάνει προϊόν) τι να πούμε. Ας βγάλει ο καθείς τα δικά του συμπεράσματα.

Πάντως αυτός ο άκρατος και απερίσκεπτος καταναλωτισμός, ακόμα και μεσούσης της οικονομικής κρίσεως, δεν λέει να μας εγκαταλείψει.

Καπνός αεροπλάνων

Προχθές την Κυριακή ο ουρανός του Λονδίνου είχε γεμίσει με καπνό από αεροπλάνα. Δεν είμαι βέβαια και σίγουρος αν αυτός είναι ο σωστός όρος (καπνός αεροπλάνων).

Γνωρίζουμε οπωσδήποτε ότι το Λονδίνο έχει πολλά αεροδρόμια. Έτσι είναι μεγάλος ο αριθμός, και ειδικώτερα το καλοκαίρι, των αεροπλάνων που κινούνται στους αιθέρες του.

Από χρόνια, επίσης, βλέπαμε αυτές τις άσπρες γραμμές, που αφήνουν πίσω τους τα αεροπλάνα όταν κινούνται.

Πάντως ο ουρανός είχε γεμίσει πολύ την Κυριακή, ίσως περισσότερο από κάθε άλλη φορά.

.

.

Τελικά αυτή η άσπρη γραμμή που αφήνουν τα αεροπλάνα (όχι όμως όλα) τι είναι; Είναι αυτό που μερικοί ονομάζουν χημική ουρά, ή chemtrail; Ή είναι αυτό που ορίζουν κάποιοι ειδικοί ως το φαινόμενο του "πάγου εν υπερτήξει"; Δηλαδή, όταν τα αεροσκάφη συναντούν "εγκλωβισμένους υδρατμούς", το αποτέλεσμα είναι να δημιουργούνται οι ουρές.

Άλλοι υποστηρίζουν ότι γίνονται κάποιου είδους ψεκασμοί, κι έτσι σχηματίζονται οι γραμμές αυτές. Αλλά τι ψεκασμοί είναι αυτοί και για ποιό σκοπό γίνονται;

Γενέθλια του blog

Σήμερα το blog έχει τα πρώτα του γενέθλια. Δυστυχώς η Marilyn Monroe δεν είναι εδώ για να του τραγουδήσει Ηappy Βirthday, αλλά όλοι μας αισθανόμαστε με το ένα ή τον άλλο τρόπο το εορταστικό της ατμόσφαιρας.

Θα ήθελα να μου επιτρέψετε να ευχαριστήσω από μέσης καρδίας συγγενείς, φίλους, αναγνώστες, και όλους όσους εμπλέκονται στη δημιουργία και στη ζωή του παρόντος ιστολογίου. Η καθεμία και ο καθένας είναι ένα διαμάντι λαμπερό πάνω στο οικοδόμημα αυτής της νεόφυτης προσπάθειας.

Δεν μπορώ να προβλέψω τίποτα για το μέλλον, άμεσο ή απώτερο. Μπορώ όμως να πω με σιγουριά ότι θα συνεχίσω να υπηρετώ αυτό τον ιερό σκοπό της επικοινωνίας μεταξύ μας, γιατί στο χρόνο που πέρασε διέκρινα ότι το είχαμε ανάγκη, ίσως εγώ περισσότερο από άλλους.

Τα λόγια, τα βιβλία, οι εικόνες, η μουσική, η τέχνη, είναι η πρώτη ύλη αυτού του ιστοτόπου, όπως και των άλλων φυσικά. Ας τα αξιοποιήσουμε, όσο μπορούμε, για να γινόμαστε κάθε ημέρα καλύτεροι.

Είναι βέβαιο ότι η προσωπική επικοινωνία είναι το απόγειο των ανθρωπίνων σχέσεων. Ίσως όμως ετούτο το ιστολόγιο να διακονεί λίγο, όχι να αντικαθιστά, την υπόθεση της προσωπικής σχέσης, με ένα κάπως μυστικό αλλά, όπως και νάχει, πραγματικό κι όχι ιδεατό τρόπο.

Πριν το 1985

Ο αγαπημένος μου φίλος και κουμπάρος Βασίλης, μου στέλνει από την Αθήνα τακτικά διάφορα ωραία μηνύματα, τα οποία είναι πολύ διασκεδαστικά. Ένα από αυτά είναι και το παρακάτω, που σκέφθηκα να μοιρασθώ μαζί σας, γιατί έχει και κοινωνική διάσταση, και σίγουρα αγγίζει πολλούς από εμάς:

Για όσους είναι γεννημένοι μέχρι το 1985!!!

H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε. Ήμαστε μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε. Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή.

Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί. Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους. Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το «σύνδρομο της τουριστικής θέσης». Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά. Ανεβαίναμε στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ, καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα. Οι κούνιες ήταν φτιαγμένα από μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες.

Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια. Περνάγαμε ώρες κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε κόντρες κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε ότι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρένα. Παίζαμε «μακριά γαιδούρα» και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση... Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα φώτα στους δρόμους. Κανείς δεν μπορούσε να μάς βρει. Τότε δεν υπήρχαν κινητά. Σπάγαμε τα κόκκαλα και τα δόντια μας και δεν υπήρχε κανένας νόμος για να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους». Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και δεν έτρεχε τίποτα. Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και όλα θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα... Δεν υπήρχε κάποιος να κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός σου. Είχαμε καυγάδες και κάναμε καζούρα ο ένας στον άλλος και μάθαμε να το ξεπερνάμε.

Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι. Ίσως κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο. Μοιραζόμασταν μπουκάλια νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα. Καμιά φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι...

Δεν είχαμε Playstations, Nintendo 64, 99 τηλεοπτικά κανάλια, βιντεοταινίες με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet. Εμείς είχαμε φίλους. Κανονίζαμε να βγούμε μαζί τους και βγαίναμε. Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό, κρυφτό, αμπάριζα... μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία. Περνούσαμε τη μέρα μας έξω, τρέχοντας και παίζοντας. Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα. Χάσαμε χιλιάδες μπάλες ποδοσφαίρου. Πίναμε νερό κατευθείαν από τη βρύση, όχι εμφιαλωμένο, και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη βρύση. Κυνηγούσαμε σαύρες και πουλιά με αεροβόλα στην εξοχή, παρά το ότι ήμασταν ανήλικοι και δεν υπήρχαν ενήλικοι για να μας επιβλέπουν.

Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων και τους φωνάζαμε από την πόρτα. Φανταστείτε το! Χωρίς να ζητήσουμε άδεια από τους γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στο σκληρό αυτό κόσμο! Χωρίς κανέναν υπεύθυνο! Πώς τα καταφέραμε;

Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος έπρεπε να συμβιβαστούν με την απογοήτευση. Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές όσο άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη. Δεν υπήρχαν ειδικά τεστ για να περάσουν όλοι... Τι φρίκη!
.

Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες ώρες στην παραλία χωρίς αντιηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και χωρίς μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ... Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στην άμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια πετονιά. Συνομιλούσαμε με άτομα του άλλου φύλου προσωπικά, όχι πιάνοντας κουβέντα σε κάποιο chat room και γράφοντας ακαταλαβίστικα συνθηματικά.

Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα από όλα αυτά μάθαμε και ωριμάσαμε.

Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς»... συγχαρητήρια! Είχες την τύχη να μεγαλώσεις σαν παιδί...

Διακοπές Βρετανών

Το ταξιδιωτικό / τουριστικό τμήμα της AOL διενήργησε δημοσκόπηση για να ανακαλύψει που πρόκειται να κάνουν τις διακοπές τους φέτος οι Βρετανοί. Τα αποτελέσματα (που δείχνουν τους 10 πιο δημοφιλείς παραθεριστικούς προορισμούς) έχουν ως εξής (αρχίζοντας από τον τελευταίο, δηλαδή τον δέκατο):

10 Καραϊβική
9 Γαλλία
8 Ελλάδα
7 Αίγυπτος
6 Κύπρος
5 Ηνωμένο Βασίλειο (εσωτερικός τουρισμός)
4 Tουρκία
3 Η.Π.Α.
2 Ισπανία
1 Κανάρια νησιά

Η φωτογραφία που συνοδεύει την ελληνική συμμετοχή είναι ένα τοπίο της Σαντορίνης, ενώ το σχόλιο έχει ως εξής: «Ο τόπος που έδωσε στον κόσμο τέτοιους φωτισμένους ανθρώπους όπως ο Πλάτωνας, ο Όμηρος και ο Ζορμπάς ήταν από πάντα μια έμπνευση για τους Βρετανούς. Μάλιστα δε, ο δικός μας Λόρδος Βύρωνας τον αγάπησε τόσο πολύ που έδωσε τη ζωή του στην προσπάθειά του να τον απελευθερώσει από την τουρκική κυριαρχία. Τρία εκατομμύρια από εμάς επιλέγουν να ταξιδεύουν εκεί κάθε χρόνο για να δουν μυθικά μέρη όπως ο Όλυμπος, ο Παρθενώνας ή η Κνωσσός, ή για να απολαύσουν περισσότερο τις σημερινές συγκινήσεις σε παραθεριστικά θέρετρα όπως η Μύκονος και η Πάρος».

Η φωτογραφία που συνοδεύει την κυπριακή συμμετοχή δείχνει τη γνωστή Πέτρα του Ρωμιού και το σχόλιο είναι το παρακάτω: «Το τρίτο μεγαλύτερο νησί της Μεσογείου, η Κύπρος, είναι το νησί όπου στις παραλίες του περπάτησε για πρώτη φορά η θεά του έρωτα Αφροδίτη. Περισσότερα από 2.4 εκατομμύρια τουρίστες επιλέγουν να ακολουθούν τα βήματά της κάθε χρόνο. Οι Βρετανικοί ειδικά αισθάνονται σαν το σπίτι τους εδώ. Υπενθυμίζεται ότι η Κύπρος ήταν βρετανική αποικία και η Αγγλική γλώσσα μιλιέται από πολύ κόσμο. Ανάμεσα στις άλλες ατραξιόν είναι οι εντυπωσιακές παραλίες, η πληθώρα των μικρών λευκοβαμμένων χωριών και οι ταβέρνες που προσφέρουν θεσπέσια θαλασσινά».

Βέβαια δεν μας δίνουν κανένα στοιχείο για την ταυτότητα της έρευνας (πόσοι έλαβαν μέρος κ.λ.π.). Όμως έχει αξία ότι Ελλάδα και Κύπρος είναι μέσα στην πρώτη δεκάδα. Πάντως δεν μπορούμε να μην σχολιάσουμε το γεγονός ότι η Τουρκία βρίσκεται στην 4η θέση, ενώ η Κύπρος στην 6η και η Ελλάδα στην 8η. Παρότι η δημοσκόπηση αυτή είναι ανεπίσημη (και βέβαια μπορεί να συνοδεύεται από υποκειμενικότητα και διάφορα συμφέροντα) είναι πάντως ενδεικτική ενός κλίματος που έχει δημιουργηθεί τα τελευταία χρόνια, με τους Τούρκους να προηγούνται σε ζητήματα φιλοξενίας τουριστών έναντι ημών.

Έλλογα όντα

Πάντα μας απασχολεί η έννοια αυτού του όρου: «έλλογα όντα». Ως τέτοια λογιάζονται βέβαια οι άνθρωποι, αλλά πολλές φορές μπορούμε να διακρίνουμε κάποιες ιδιαίτερα διανοητικές ιδιότητες και σε διάφορα ζώα (των πτηνών συμπεριλαμβανομένων). Ένας ενδιαφέρων ορισμός του έλλογου όντος είναι και αυτός: είναι το όν που έχει την ικανότητα, να παρατηρεί, να ερευνά, να αναλύει, να συνθέτει, να προβλέπει, και να έχει συνείδηση της ύπαρξής του. Δεν είμαι σίγουρος αν όλα αυτά τα στοιχεία μπορούμε να τα βρούμε σε άλλα όντα εκτός του ανθρώπου, αλλά το παρακάτω βιντεάκι θα μας βάλει σίγουρα σε σκέψεις:

2009: Διεθνές Έτος...

Όσοι παρακολουθούν την λειτουργία και τις εκδηλώσεις του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών γνωρίζουν ότι κάθε έτος είναι αφιερωμένο σε ένα ή περισσότερα μεγάλα θέματα παγκοσμίου ενδιαφέροντος.

Το επί θύραις νέο έτος 2009 είναι αφιερωμένο σε τρία σημαντικά θέματα:

1. Στην Αστρονομία

Η απόφαση λήφθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2007. Προτάθηκε από την Ιταλία και ήταν μία πρωτοβουλία της Διεθνούς Αστρονομικής Ένωσης και της ΟΥΝΕΣΚΟ. Στη διάρκεια του 2009 θα τιμηθεί ειδικά η πρώτη χρήση του τηλεσκοπίου από τον Γαλιλαίο. Αυτό ήταν ένα μοναδικό γεγονός, μια επιστημονική επανάσταση, που έδειξε τον δρόμο για μεγάλες αστρονομικές ανακαλύψεις. Η Catherine Cesarsky, Πρόεδρος της Διεθνούς Αστρονομικής Ένωσης, είπε σχετικά: "The International Year of Astronomy 2009 gives all nations a chance to participate in this ongoing exciting scientific and technological revolution." Περισσότερες πληροφορίες γύρω από το θέμα αυτό δίνει αυτή η ιστοσελίδα.

2. Στις Φυσικές Ίνες

Ως τέτοιες ορίζονται εκείνες οι ανανεούμενες ίνες που προέρχονται από φυτά ή ζώα και που μπορούν εύκολα να μετασχηματισθούν σε νήματα για υφάσματα. Ο λόγος που αφιερώνεται ένα έτος στο θέμα αυτό είναι ότι από τη δεκαετία του 1960 έχει αυξηθεί κατακόρυφα η χρήση συνθετικών ινών κι έτσι οι φυσικές ίνες έχασαν πολύ από την εμπορική τους αξία. Έτσι, θα επιχειρηθεί κατά το 2009 να γίνει παγκόσμια ενημέρωση, ώστε να επανέλθει μέρος του χαμένου κέρδους πίσω στους γεωργούς και κτηνοτρόφους. Περισσότερες πληροφορίες γύρω από το θέμα αυτό δίνει αυτή η ιστοσελίδα.

.

3. Στη συμφιλίωση (Reconciliation)

Στις 20 Νοεμβρίου 2006, η Γενική Συνέλευση του Ο.Η.Ε. αποφάσισε (Αριθμός Απόφασης: 61/17) να ανακηρύξει το 2009 σε Διεθνές Έτος Συμφιλίωσης. Εξέφρασε δε την σταθερή απόφασή της να προωθήσει την διαδικασία συνδιαλλαγής και συμφιλίωσης, ειδικά σε εκείνες τις κοινωνίες και περιοχές που επηρεάζονται ή που έχουν διαιρεθεί λόγω διαφόρων συγκρούσεων. Ο τελικός σκοπός βέβαια είναι να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για μόνιμη και σταθερή ειρήνη στις περιοχές εκείνες που ταλανίζονται από πολέμους, επαναστάσεις και άλλες ταραχές.

Ανέκδοτο

Είναι καλά που και που να γελάμε και λιγάκι. Έτσι σκέφτηκα σήμερα να αφιερώσουμε την ανάρτηση στο γέλιο και στα ανέκδοτα. Πάντα χαίρομαι να ακούω ένα ευφυές και αστείο ανέκδοτο. Είμαι σίγουρος ότι και σεις το ίδιο. Το παρακάτω είναι σαφώς ένα από αυτά:

Παρακολουθώντας ένα γάμο για πρώτη φορά ένα κοριτσάκι ψιθύρισε στη μητέρα του, «Γιατί η νύφη φοράει άσπρα;». Η μητέρα της απάντησε, «Γιατί άσπρο είναι το χρώμα της ευτυχίας, και σήμερα είναι η ευτυχέστερη ημέρα της ζωής της». Το κοριτσάκι σκέφτηκε για λίγο και μετά ρώτησε πάλι, «Τότε γιατί ο γαμπρός φοράει μαύρα;».

Τα αγαπημένα

Πίνακας, Φράση, Ποίημα

Ανταποκρινόμενος με χαρά στην πρό(σ)κληση αγαπημένων συνιστολόγων, ιδιαίτερα του π.κ., αναφέρω παρακάτω, κυριολεκτικά ως κατάθεση ψυχής και ως δημόσια εξομολόγηση, τα αγαπημένα μου: πίνακα, φράση και ποίημα.

Α. Πίνακας

Αυτός ο πίνακας είναι τοιχογραφία. Βρίσκεται στην είσοδο (στο νάρθηκα) του σπιτικού μας. Είναι έργο της καπετάνισσας του σπιτιού μας, της Βιργινίας. Η Βιργινία, καλλιτεχνική φλέβα από γεννησιμιού της, έκανε κατ’ αρχάς σπουδές σχεδίου στην Αθήνα και μετά την γνωριμία μας ασχολήθηκε και με την αγιογραφία. Αργότερα βέβαια ασχολήθηκε με άλλο τομέα, αλλά το 2003 αποφάσισε να ιστορήσει αυτό το έργο, σε στυλ λαϊκής ζωγραφικής, με θέμα την αγαπημένη Πατρίδα, και με λεπτομέρειες από την ελληνική καθημερινότητα. Το έργο αυτό αποτυπώθηκε στο σημείο υποδοχής των ξενιτεμένων φίλων και αδελφών, που έρχονται να φιλοξενηθούν στο ελληνικό «νησί» μας, σε μια προσπάθεια υπέρβασης του πόνου της αποδημίας.

.

Β. Φράση

«Τα πάντα ρει», του αγαπημένου μου φιλόσοφου Ηράκλειτου.

Από τότε, στα φοιτητικά μου χρόνια, που μελέτησα το βιβλίο του Κώστα Αξελού «Ο Ηράκλειτος και η φιλοσοφία», έγινα οπαδός και μελετητής του γίγαντα αυτού της αρχαίας ελληνικής σκέψης. Μήπως δεν είναι αλήθεια ότι όλα είναι ρευστά και όλα εξελίσσονται; Η εμπειρία της ζωής μας δικαιώνει απόλυτα την ρήση αυτή.

Γ. Ποίημα

Θα μπορούσα να αραδιάσω ένα μεγάλο σύνολο από αγαπημένα ποιήματα λατρεμένων δημιουργών, όπως του Ελύτη, του Bowen και άλλων. Όμως να μου επιτρέψετε να αναφέρω το εξής δημόσια, ενώ μέχρι τώρα ήταν γνωστό μόνο μέσα στην οικογένειά μας: όταν μάθαμε ότι η Βιργινία ήταν έγκυος στο πρώτο μας παιδί (τον Δημήτρη, τελειόφοιτο σήμερα του Πανεπιστημίου Αθηνών), ήθελα να το ανακοινώσω με έναν ωραίο και ξεχωριστό τρόπο στην αγαπημένη μου μητέρα Ελένη. Ξέρετε, λοιπόν, πως της το είπα; Της απήγγειλα λίγους στίχους από το θεόρατο εκείνο και μεγαλειώδες ποίημα του Νίκου Καζαντζάκη, Οδύσσεια:

«Μάνα, και να σου πω το μυστικό, για να χαρεί η καρδιά σου:
οψές τη νύχτα η κερα-νύφη σου ξύπνησε τρομαγμένη,
κλοτσιά μεγάλη ξάφνου γρίκηξε στην καρπερή κοιλιά της,
μάνα, και γρήγορα στα χέρια σου θα πιάσεις και το αγγόνι!»

Ελληνική Παρέα

Πριν από 10 χρόνια ιδρύσαμε την Ελληνική Παρέα. Το αρχικό σκεπτικό ήταν το παρακάτω:

“Η σύγχρονη ζωή μας, έτσι όπως κατανοείται και βιώνεται από τον μέσο άνθρωπο της εποχής μας (ιδιαίτερα στην Εσπερία), είναι δομημένη πάνω σε αρχές και αξίες που είναι εν πολλοίς άσχετες και ξένες προς τον χώρο του πνεύματος και της αληθείας.

Εμείς οι (Νεο-) Έληνες, μοντέρνοι ή μετα-μοντέρνοι, γεννημένοι και μεγαλωμένοι πάνω σε γνήσια αρχαιο-ελληνικά και βυζαντινά χώματα, είμαστε, από φύση και θέση, διαμετρικά αντίθετοι με την παραπάνω νοοτροπία και τρόπο ζωής.

Για τούτο αντιστεκόμαστε όσο μπορούμε κι όσο μας επιτρέπουν οι συνθήκες του «φιλόξενου» περίγυρου, μέσα στον οποίο κινούμεθα και εσμέν. Η αμυντική μας θωράκιση είναι αρκετά καλή. Έτσι μπορούμε και αρθρώνουμε -λογικά και συλλογικά- μαρτυρία ελπίδας και ζωής.

Μέσα σ’ αυτό το πνεύμα της κατοχύρωσης και ισχυροποίησης της δυναμικής αυτής, που μας συγκροτεί και μας χαρακτηρίζει, προτείνεται η ίδρυση και λειτουργία μιας άτυπης ομάδας, με την επωνυμία ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΡΕΑ. Κι όπως όλες οι παρέες, στον δικό μας τον ελληνικό χώρο, έτσι κι αυτή, θα υφίσταται για λόγους καθαρά πνευματικής ψυχαγωγίας των μελών της.

Η Παρέα αυτή δεν έχει ανάγκη από Διοικητικό Συμβούλιο και Προεδρείο, αλλά ούτε κι από τραπεζικούς λογαριασμούς και καταστατικούς κανονισμούς. Δεν έχει επίσης σκοπό να οργανώσει τα «μέλη» της σε καμμιά βασανιστική ρουτίνα. Τέτοιες έχουμε πολλές γύρω μας και μόνο ανησυχία και άγχος μας προκαλούν.

Έχει όμως σαφή και φιλόδοξο στόχο, να προσελκύσει κοντά της ανθρώπους του πνεύματος, με συγκεκριμένα ενδιαφέροντα, που άπτονται της φιλοσοφίας, ποίησης, ιστορίας, λογοτεχνίας, τέχνης και βέβαια και της θεολογίας.

Η παρούσα πρόταση - πρόσκληση τοποθετείται στο σημερινό κοινωνικό γίγνεσθαι ως μια δυναμική και προσωπική (όχι α-πρόσωπη) αντίσταση και αντίδραση, απέναντι στην σύγχρονη υπό-κουλτούρα της αβασάνιστης τηλεόρασης και της χαλαρής και απαίδευτης πολιτιστικής παιδείας μας.

Από την ανταπόκριση στο παρόν ερέθισμα, θα δοκιμασθεί και θα κιριθεί και η ευαισθησία μας απέναντι σε πράγματα με οντολογική και όχι μόνο φαινομενική αξία και σημασία, καθώς επίσης και η γνησιότητα της ταυτότητάς μας”.

Στο διάβα της περιόδου αυτής η Παρέα συναντήθηκε πολλές φορές. Συζήτησε, μεταξύ άλλων, και τα παρακάτω θέματα: Μικρασιατική Εκστρατεία και Καταστροφή, Κλωνοποίηση του ανθρώπου, Ποίηση, Η έννοια του Χρόνου, Παγκοσμιοποίηση, Νοσταλγία, Δικαιοσύνη, Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας (Μ.Μ.Ε.) και ο σύγχρονος άνθρωπος, Η ζωή στην πόλη, Ο άνθρωπος, Το νερό, Ελληνικές Θάλασσες και η Ναυτική Παράδοση των Ελλήνων, Η λαϊκή ζωγραφική των Ελλήνων, Αθλητισμός, Κρυπτοχριστιανοί και Ελληνόφωνοι στην σημερινή Τουρκία.

Την ερχόμενη Κυριακή, 19η Οκτωβρίου 2008, η Παρέα μας θα ξανασυναντηθεί και θα επεξεργασθεί το επίκαιρο θέμα: «Άγιον Όρος: Μια γενική επισκόπηση».

Όσοι ενδιαφερόμενοι προσέλθετε!

Ο πραματευτής

Ο Μπαμπινιώτης μας εξηγεί ότι «πραματευτής» είναι ο «πλανόδιος έμπορος, αυτός που πουλάει την πραμάτεια του, γυρνώντας στις γειτονιές ή περιφερόμενος σε διάφορες περιοχές».

Τα τελευταία χρόνια, επισκεπτόμενοι -ως ευλαβείς προσκυνητές- την Βασιλίδα των πόλεων, την Κωνσταντινούπολη, βρήκαμε τον εικονιζόμενο πραματευτή δύο φορές. Στην πρώτη φωτογραφία ήταν το 2004 και στη δεύτερη το 2007.

Μας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση η γλυκύτητα και η ευγένεια του προσώπου του (μπορεί αυτός να λογιασθεί εχθρός μας;) και η ομορφιά του προσφερόμενου εμπορεύματος, τα γνωστά πασουμάκια (pasmak στην τουρκική).

Τα παιχνίδια...

...του μυαλού μας

Ο καφές και ο χορός

Ας πούμε κι ένα παραμύθι για την προέλευση του καφέ.

Μια φορά κι ένα καιρό, στην χώρα που ο Αρχαίος Έλληνας Γεωγράφος Πτολεμαίος ονόμασε «Ευδαίμονα Αραβία» (σημερινή Υεμένη), ζούσε ένας αιγοβοσκός που τον έλεγαν Καλντή. Ο Καλντής ήταν σοβαρός και εγκρατής βοσκός και τα γίδια του ήταν ήρεμα. Ένα βράδυ τα γίδια δεν επέστρεψαν στο μαντρί και το επόμενο πρωΐ ο Καλντής τα βρήκε να χορεύουν με μεγάλη ευθυμία κοντά σε κάτι χαμόκλαδα, τα οποία είχαν σκουρόχρωμα αλλά γυαλιστερά φύλλα και ήταν γεμάτα με κόκκινα μούρα. Ο Καλντής δεν άργησε να καταλάβει ότι ήταν τα χαμόκλαδα με τα κόκκινα μούρα που ευθύνονταν για την περίεργη συμπεριφορά των ζώων του. Σύντομα δε άρχισε κι εκείνος να χορεύει.

Σε λίγο, να κι ένας σπουδαγμένος ιμάμης, προερχόμενος από ένα μοναστήρι της περιοχής, πέρασε από το σημείο που βρίσκονταν ο εύθυμος Καλντής. Η όψη του έδειχνε άνθρωπο της προσευχής. Από την πολλή πνευματική προσπάθεια δε, ήταν έτοιμος να κοιμηθεί όρθιος.

Είδε τα γίδια να χορεύουν, είδε και τον Καλντή να χοροπηδά, πρόσεξε και τα χαμόκλαδα με τα σκουρόχρωμα αλλά γυαλιστερά φύλλα που ήταν γεμάτα με κόκκινα μούρα. Σπουδαγμένος και καλλιεργημένος καθώς ήταν, αφού είδε τον βοσκό και τα γίδια να βρίσκονται σ’ αυτή την εύθυμη κατάσταση, αποφάσισε να εξετάσει με προσοχή τα κόκκινα μούρα. Έτσι, τα αποξήρανε και τα έβρασε.

Όπως καταλαβαίνετε δεν άργησε να μάθει τις ξεχωριστές ιδιότητες που είχαν τα μούρα και να ανακαλύψει τελικά τον καφέ. Από τότε ούτε ο ιμάμης ούτε και οι υποτακτικοί του είχαν πρόβλημα με τον ύπνο στη διάρκεια της προσευχής. Και η χρήση του καφέ διαδόθηκε από μοναστήρι σε μοναστήρι σε ολόκληρη την Ευδαίμονα Αραβία κι από κει σ’ ολόκληρο τον κόσμο.