Εκλογική Περιφέρεια Απόδημου Ελληνισμού

 

Δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση

για το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών

με τον τίτλο:

 

«ΟΡΙΣΜΟΣ ΕΚΛΟΓΙΚΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΑΠΟΔΗΜΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ -

ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΗ ΑΣΚΗΣΗΣ ΕΚΛΟΓΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟ

ΕΚΛΟΓΕΩΝ ΕΚΤΟΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ

ΜΕΣΩ ΕΠΙΣΤΟΛΙΚΗΣ ΨΗΦΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ»

 
Σας ενημερώνουμε ότι έχει τεθεί σε δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών με τον τίτλο: «ΟΡΙΣΜΟΣ ΕΚΛΟΓΙΚΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΑΠΟΔΗΜΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ - ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΗ ΑΣΚΗΣΗΣ ΕΚΛΟΓΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΕΚΛΟΓΕΩΝ ΕΚΤΟΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΜΕΣΩ ΕΠΙΣΤΟΛΙΚΗΣ ΨΗΦΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ»
 

https://www.opengov.gr/ypes/?p=9686

Στο πλαίσιο αυτό καλείται να συμμετάσχει στη δημόσια διαβούλευση κάθε κοινωνικός εταίρος και ενδιαφερόμενος, διατυπώνοντας προτάσεις για τη βελτίωση των διατάξεων του προτεινόμενου σχεδίου νόμου.
 
Η διαβούλευση θα ολοκληρωθεί την Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 2026 και ώρα 09:00.
 

Με εκτίμηση,

 

Μαρία Κριάρη

Πρόξενος

Embassy of Greece in the United Kingdom

Consular Office

1Α Holland Park - W11 3TP

Tel: +44 (0) 20 73135600, +44 (0) 20 73135609

E-mail:grcon.lon@mfa.gr , kriari.maria@mfa.gr

www.mfa.gr/uk/eservices

Περί διασποράς Ευρωπαίων

 
Μια διασπορά είναι ένας πληθυσμός που είναι διασκορπισμένος σε περιοχές οι οποίες είναι χωρισμένες από τον γεωγραφικό τόπο προέλευσής του. Ο όρος χρησιμοποιείται για να αναφερθεί σε ανθρώπους που ταυτίζονται με μια συγκεκριμένη γεωγραφική τοποθεσία, αλλά σήμερα διαμένουν αλλού.
 

Σύμφωνα με έκθεση των Ηνωμένων Εθνών του 2019, η ινδική διασπορά είναι η μεγαλύτερη στον κόσμο, με πληθυσμό 17,5 εκατομμύρια, ακολουθούμενη από τη μεξικανική διασπορά με πληθυσμό 11,8 εκατομμύρια και την κινεζική διασπορά με πληθυσμό 10,7 εκατομμύρια.
 
Ο χάρτης της παρούσας ανάρτησης αποτυπώνει τις κύριες κατευθύνσεις μετανάστευσης των Ευρωπαίων. Για τις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, η μεγαλύτερη διασπορά τους βρίσκεται στις Ηνωμένες Πολιτείες, γεγονός που αντικατοπτρίζει τα μακρόχρονα μεταναστευτικά ρεύματα προς τη Βόρεια Αμερική.
 
Στην περίπτωση της Ελλάδας, ο χάρτης δείχνει ότι η μεγαλύτερη ελληνική διασπορά βρίσκεται επίσης στις ΗΠΑ, κάτι που συνδέεται ιστορικά με τη μαζική ελληνική μετανάστευση του 20ού αιώνα και τη διαχρονική παρουσία ισχυρών ελληνικών κοινοτήτων εκεί.
 
Αντίστοιχα, για την Κύπρο, η μεγαλύτερη κυπριακή διασπορά εμφανίζεται στο Ηνωμένο Βασίλειο, κάτι που εξηγείται από τους αποικιακούς δεσμούς, τη γλώσσα και τα μεταναστευτικά ρεύματα μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και το 1974.
 
Συνολικά, ο χάρτης αναδεικνύει τη Βόρεια Αμερική και τη Γερμανία ως βασικούς πόλους έλξης της ευρωπαϊκής διασποράς.

Νέος Έλληνας Νομπελίστας

 

John M. Martinis: Ο Ελληνοαμερικανός επιστήμονας που τιμήθηκε με το Νόμπελ Φυσικής 2025

 

Ο 67χρονος, πολυβραβευμένος Ελληνοαμερικανός επιστήμονας John Martinis -  καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στη Σάντα Μπάρμπαρα - είναι ένας από τους 3 επιστήμονες που τιμήθηκαν χθες με το Νόμπελ Φυσικής 2025 για «την ανακάλυψη της μακροσκοπικής κβαντομηχανικής σήραγγας και της κβαντοποίησης της ενέργειας σε ένα ηλεκτρικό κύκλωμα».
 
Σύμφωνα με την  Επιτροπή Νόμπελ, το έργο του αποτελεί θεμέλιο για την κατανόηση και την κατασκευή κβαντικών συστημάτων, με τεράστιο αντίκτυπο στον τομέα των κβαντικών υπολογιστών.
 
Ο Μαρτίνης γεννήθηκε το 1958, σπούδασε φυσική στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϊ, όπου απέκτησε και το διδακτορικό του. Η διατριβή του είχε ως θέμα τη μακροσκοπική κβαντομηχανική σήραγγα και την κβάντωση ενεργειακών επιπέδων σε επαφές Josephson, υπό την επίβλεψη του καθηγητή John Clarke.
 
Η καριέρα του χαρακτηρίζεται από σημαντικές συνεργασίες και πρωτοποριακή έρευνα.
 
Το 2014, ο Martinis και η ομάδα του συνεργάστηκαν με το Google Quantum AI Lab, με στόχο την ανάπτυξη κβαντικών υπολογιστών βασισμένων σε υπεραγώγιμα qubits.
 
Το 2019, η ομάδα πέτυχε το ιστορικό ορόσημο της «κβαντικής υπεροχής», κατασκευάζοντας έναν υπολογιστή που ολοκλήρωσε σε 200 δευτερόλεπτα μια εργασία που ένας κλασικός υπερυπολογιστής θα χρειαζόταν χιλιάδες χρόνια για να ολοκληρώσει.
 
Μετά την αποχώρησή του από την Google το 2020, ο Martinis εντάχθηκε στην αυστραλιανή Silicon Quantum Computing (SQC), συνεχίζοντας το όραμά του για τη δημιουργία εμπορικά αξιοποιήσιμων κβαντικών υπολογιστών. Εκεί εντυπωσιάστηκε από την ατομική τεχνική κατασκευής της ομάδας, που θεωρεί μοναδική παγκοσμίως.
 
Η συμβολή του στην επιστήμη έχει αναγνωριστεί διεθνώς.
 
Το 2014 τιμήθηκε με το Βραβείο Fritz London, ενώ το 2021 απέσπασε το Βραβείο John Stewart Bell. Το 2025, η απονομή του Νόμπελ Φυσικής αναγνώρισε το τεράστιο έργο του στον χώρο της κβαντικής μηχανικής.
 
Ο John M. Martinis παραμένει ενεργός στην έρευνα και την ανάπτυξη κβαντικών τεχνολογιών, προσφέροντας τεχνογνωσία και εμπειρία σε παγκόσμια κλίμακα, συμβάλλοντας καθοριστικά στην επόμενη γενιά της τεχνολογίας.
 
Πηγή: skai.gr

Greek College of Oxford

 
The Greek College was a short-lived attempt to create a space for Greek students at the University of Oxford.
 

The Greek College, established in 1699, was a short-lived attempt to create a separate learning institution for Greek Orthodox students at the University of Oxford, England during the 17th century, when there was regular contact between Eastern Orthodoxy and the various Protestant churches.
 
During the seventeenth century and the first quarter of the eighteenth, Anglicans showed considerable interest in the Greek church, and this interest was reciprocated. In 1616, Cyril Lucaris, then Patriarch of Alexandria, commended a young priest, Metrophanes Critopoulos, to the Archbishop of Canterbury.
 
At his own expense, Archbishop George Abbot sent Metrophanes to Oxford to study theology at Balliol College. On his return east, Metrophanes, in spite of an unfavorable report from Abbot, continued to enjoy the praise of Cyril Lucaris and rose to be, in his turn, the Patriarch of Alexandria.
 
That Metrophanes was not the only Greek who wanted to study in England at that time is shown, for instance, by an appeal made in 1621 to the king, the Archbishop of Canterbury, and the Bishop of London by two others—Gregory, Archimandrite of Macedonia, and Katakouzenos, who asked to be sent to Oxford to study philosophy and theology.
 
Nathaniel Conopius, another protege of Lucaris, who fled from Constantinople when his patron was murdered, was also at Balliol and was expelled from there by the Puritans in 1648.
 
In 1676, the Archbishop of Samos, Joseph Georgirenes, went to England and built a church in Soho Fields for the Greek community in London. He then visited Oxford in July 1677 to raise money for the completion of that church. Anthony Wood, a celebrated English historian and antiquary, wondered whether the Archbishop was not also in Oxford in connection with a scheme for creating a Greek college in the city at Gloucester Hall.
 
“At that time,” wrote Wood, “there was great talk of converting Gloucester Hall into a college for the educating of 20 or 30 Greeks in Academical learning.” In any case, it was Georgirenes who wrote a letter to William Sancroft, Archbishop of Canterbury, apparently around 1682, in which he requested that about twelve scholars from Greece constantly be in England “to be instructed and grounded in the true doctrine of the Church of England, whereby they may be able dispensers thereof, and so return into Greece aforesaid to preach the same.”
 
The highest levels of the Anglican hierarchy appeared to show some sympathy and interest in the proposal for a Greek college. However, nothing more came of the initial idea or discussions for the next ten years.
 
Then, early in 1692, the idea reappeared under Dr. Benjamin Woodroffe, the Canon of Christ Church College in Oxford. His interest in the Greek Church can be traced as far back as his twenties. He was allegedly behind the scheme mentioned by Anthony Wood, as discussed in Oxford in 1677, for creating a Greek college at Gloucester Hall.
 
Gloucester Hall had for years been in a state of decay. Under the principalship of Dr. Byrom Eaton, it had become empty of any students, and its buildings had fallen into disrepair. Now, on August 15, 1692, Woodroffe became the principal. Workmen began making repairs on the buildings immediately.
 
August 15th was a Monday, and on the following Saturday, the new principal wrote to Edward Harley, the 2nd Earl of Oxford, about the Greek scheme. He wanted to interest the Levant Company (Company of Turkish Merchants) in it as soon as possible.
 
In fact, before the month of August was over, Woodroffe appeared before the Court of the Levant Company, explained the scheme, and got the court’s grant of free passage on the company’s ships for Greek students.
 
Within six weeks of his institution, Woodroffe’s scheme for a Greek college hall had taken shape. Twenty famous Greeks were sent from Antioch and Constantinople to reside at the college.
 
Gloucester Hall was not, however, intended to be just a Greek college. Ordinary Oxford undergraduates were to live there, too. From a blueprint for the hall that Woodroffe sent to Harley in February 1693, it is evident that while the Greeks were to be accommodated in one part of the hall and the ordinary undergraduates in another, both parties were to share in the use of the hall, chapel, and library.
 
The Greek scheme seemed to be off to a racing start, but after this initial thrust, nothing seemed to have happened for a long time. In fact, the scheme was lampooned in Latin elegiac verse, which compared the college to an Oxford ale-house called Rump Hall, making fun of the fact that the Greek scheme was hanging fire and the students showed no sign of coming. This was in June 1693.
 
The first students to receive free passage from the Levant Company did not arrive until early in 1699.
 
The project eventually failed in 1705 due to the objections of the Greek Orthodox Church. There are only fifteen Greeks reported as members, although Greeks attended Oxford both before and after the existence of the college.
 
By Matthew Norman
 
SOURCE: Greek Reporter

The Bristol Greek Community on ITV

 
Our Greek Orthodox Community of Saint Peter and Saint Paul in Bristol attracted the interest of a major British free-to-air public broadcast television network, namely the so-called ITV.
 

By pressing on the picture of this post you can watch the video that was actually produced in our Church and was televised on ITV.

Έλληνες στο Milton Keynes

 

1989 - 2024

ΣΥΝΤΟΜΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ

ΑΓΙΩΝ ΑΜΒΡΟΣΙΟΥ & ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ

ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟΥ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΩΝ ΒΛΑΧΕΡΝΏΝ

ΜILTON KEYNES  & ΠΕΡΙΧΩΡΩΝ

 

Αφού εξακριβώθηκε σημαντική παρουσία ομογενών στην νεοιδρυθείσα κωμόπολη Μίλτον Κηνς της Κομητείας Μπακινγκχαμσάιρ (έχοντας τις προϋποθέσεις να ανακηρυχθεί αργότερα πόλη), η Κοινότητα ιδρύθηκε την 7η Δεκεμβρίου 1989 με σκοπό την κάλυψη των αναγκών αυτών των ανθρώπων, θρησκευτικές, εκπαιδευτικές, πολιτιστικές κτλ. Με την ίδρυση της η Κοινότητα έδινε την δυνατότητα σε αυτούς που είχαν την επιθυμία, να διατηρούν τα ήθη και τα έθιμα των προγόνων τους και να τα μεταλαμπαδεύουν στις επόμενες γενιές και να καλλιεργούν και να μιλούν την γλώσσα τους, εν ολίγοις να διατηρούν την ταυτότητά τους στην πολυπολιτισμική περιοχή που ολοταχώς αναπτυσσόταν.
 
Ιστορία γράφτηκε και χαράχτηκε στον χάρτη της περιοχής με ανεξίτηλο μελάνι όταν οι σάλπιγγες της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού ήχησαν για πρώτη φορά εκείνο το βροχερό βράδυ της Πέμπτης με τον μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Θυατείρων & Μεγάλης Βρετανίας, Ιρλανδίας και Μελίτης, Γρηγόριο, να ιδρύει την Κοινότητά μας. Έτσι η Ελληνορθόδοξη Ιερά Αρχιεπισκοπή Θυατείρων, που ιδρύθηκε το 1922 στην χώρα που μας φιλοξενεί, απέκτησε και ένα άλλο παιδί, μια  θυγατέρα στην "αγκαλιά" του Οικουμενικού μας Θρόνου.
 
Μια φούχτα ψυχές, ξεριζωμένοι είτε ακούσια είτε εκούσια από τους τόπους τους, μαζεύτηκαν στον Αγγλο-Καθολικό Ναό, του St. Martin στο Fenny Stratford, Milton Keynes της ιδίας Κομητείας, για να γίνουν μάρτυρες στην θεμελίωση του ιστορικού αυτού γεγονότος.  Οι Ιδρυτές επέλεξαν το όνομα της Κοινότητας, "Αγιος Στυλιανός", που προστατεύει τα παιδιά, επειδή όμως η πρώτη Θ. Ακολουθία τελέστηκε την ημέρα της μνήμης του Αγίου Αμβροσίου, με την γέννησή της η  Κοινότητα μας έλαβε δυο Πολιούχους και τον τίτλο, <<Ελληνορθόδοξος Κοινότης Milton Keynes και Περιχώρων, Ιερός Ναός Αγίων Αμβροσίου & Στυλιανού>> . 
 
Για να διατηρείται η Ελληνοχριστιανική Παράδοση και να μεταλαμπαδεύεται η γλωσσική μας κληρονομιά στις επόμενες γενιές, και σε μικρό χρονικό διάστημα, ιδρύθηκε το Ελληνικό Σχολείο της Κοινότητας που ανήκει στο Κεντρικό Εκπαιδευτικό Συμβούλιο (ΚΕΣ) της Ι. Αρχιεπισκοπής και διοικείται από την Εκκλησιαστική / Κοινοτική Επιτροπή. Αρχικά, φοιτητές μεταπτυχιακών από την Ελλάδα και ο Ιερέας εξυπηρέτησαν αφιλοκερδώς το Σχολείο μας, μετά εκπαιδευτικοί της Ελληνικής Εκπ. Αποστολής (ΕΕΑ),  κατόπιν της Κυπριακής Εκπ. Αποστολής (ΚΕΑ) είτε διορισμένοι είτε ωρομίσθιοι. 
 
Η ίδρυση της Βοηθητικής Αδελφότητας Κυριών, <<Άγιος Δημήτριος>> δεν άργησε να ακολουθήσει. 
 
Στεγαστήκαμε στήν προαναφερθείσα Εκκλησία του Σαιντ Μάρτιν για είκοσι χρόνια, για ένα διάστημα δίχως να μας χρεώνουν. Είμαστε ευγνώμονες για πάντα σε όλους εκείνους τους ανθρώπους που μας φιλοξένησαν, από τον Ιερέα, τους Κηδεμόνες, τους Επιτρόπους μέχρι τους βοηθούς.
 
Όλο αυτό το διάστημα το Σχολείο "περιόδευε" σε διάφορα σχολικά κτίρια, στόχος μας όμως από την πρώτη μέρα ήταν η απόκτηση δικής μας στέγης, προς καλύτερη εξυπηρέτηση όλων των αναγκών της Κοινότητας, κάτω από <<Δικό μας Κεραμίδι>>.
 
Η προσπάθεια που καταβάλαμε για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος ήταν τεράστια, πρώτον ότι τα κατάλληλα κτίρια ήταν λίγα, δεύτερον, πολύ πάνω από τις δικές μας δυνάμεις αφού το ταμείο της Κοινότητας ήταν χαμηλό και τρίτον, γίνονταν ανάρπαστα.
 
Η δίψα για να έχουμε τον "δικό μας χώρο" ήταν επιτακτική και τελικά η προσπάθεια απέδωσε καρπούς. Με την βοήθεια του Θεού βρέθηκε το κατάλληλο κτίριο. Πρώην Αγγλο-Καθολικός Ναός, αφιερωμένος στην Παναγία -St Mary The Virgin- σχεδιάστηκε από τον George Gilbert Scott, χτίστηκε το 1864 στο Stony Stratford του Buckinghamshire. Το 1969 έπαψε να λειτουργεί σαν τόπος λατρείας και αφού έγιναν πολλές (ατυχείς) αλλαγές στο εσωτερικό και λίγες ευτυχώς στο εξωτερικό του, το κτίριο μετατράπηκε σε Κοινοτικό Κέντρο και σύντομα κρίθηκε Διατηρητέο κτίσμα από τις Κρατικές Αρχές (Listed Building Grade II) στην εξίσου διατηρητέα (και περίοπτη τοποθεσία) που βρίσκεται. Λειτούργησε σαν Κοινοτικό Κέντρο για αρκετά χρόνια, μέχρι που η Oxford Diocese, στην οποία ανήκε, αποφάσισε να το θέσει στην αγορά προς πώληση.
 
Η εγγραφή της Κοινότητάς μας ως Καταπίστευμα έγινε τo 2007 με τον επίσημο τίτλο Greek Orthodox Community of Milton Keynes and Surrounding District στο Charities Commission (Reg Charity No 1118744) και πήραμε την απόφαση να προσπαθήσουμε να αποκτήσουμε τον προαναφερθέντα Ναό.  
 
Χτυπήσαμε πόρτες μικρές και μεγάλες και παράθυρα που δεν άνοιγαν, κουραστήκαμε, αγανακτήσαμε, αλλά δεν υποχωρήσαμε. Πιστεύοντας ότι ο στόχος που εξ' αρχής βάλαμε, ήταν ιερός ενθάρρυνε τις προθέσεις μας και προχωρούσαμε με όλες μας τις δυνάμεις. Η εποχή ήταν δύσκολη, τα επιτόκια
μεγάλα, η εύρεση δανείου δεν ήταν εύκολη. 
 
Προσωπική φίλη και συμπαραστάτρια της Κοινότητας από Ελληνίδα μητέρα και με βαθιές Χριστιανικές ρίζες, μέσω του αδελφού της, μας έφερε σε επαφή με την Charity Bank. Η τράπεζα πείστηκε και μας εμπιστεύτηκε. Το επιτόκιο τεράστιο, με ειδικούς όρους, αλλά δεν είχαμε άλλη επιλογή, επωμιστήκαμε τεράστιο βάρος και με βοηθό την Παναγία, προχωρήσαμε.
 
Ο κτηματομεσίτης (Θεοσεβούμενος) δεχόταν πιέσεις από τους ιδιοκτήτες αλλά συμπαθώντας τις προσπάθειές μας κατόρθωσε να πάρει ειδική άδεια (under special licence), για να τελεστεί μιά πρώτη Θ. Ακολουθία και να μας γνωρίσουν (και μας συμπαθήσουν) οι κάτοικοι της κωμόπολης.
 
Χρειάστηκαν τρεις μέρες για την διαδικασία, η πρώτη για να καθαρίσουμε τον εγκαταλελειμμένο χώρο, να μεταφέρουμε τα "πράγματά μας" από την Εκκλησία που μας φιλοξενούσε και να βρούμε καθίσματα, τραπέζια κτλ. Η δεύτερη και σημαντικότερη, ήταν η 14η Σεπτεμβρίου 2008, Γιορτή του Σταυρού. Σε κάθε γωνιά και σε κάθε περβάζι τοποθετήσαμε γλαστράκια με βασιλικό και η φρεσκαρισμένη Εκκλησία άνοιξε τις θύρες της για να δεχτεί γνωστούς, και αγνώστους, περαστικούς, γνωστούς και ξένους, κληρικούς άλλων δογμάτων και εκπροσώπους των τοπικών αρχών. Ετσι με τον Σεβ. Αρχιεπίσκοπο Γρηγόριο πλαισιωμένο από Κληρικούς και Ιεροψάλτες, με τον χώρο να ευωδιάζει Βασιλικό, τελέστηκε η πρώτη Ορθόδοξη Ακολουθία και φυσικά ακολούθησε δείπνο που το τίμησαν σχεδόν όλοι, οι περισσότεροι όρθιοι.    
 
Την άλλη μέρα, επιστρέψαμε τα "πράγματα" μας και για μερικούς μήνες ακόμα παραμείναμε στον Ναό που μας στέγαζε για πολύ καιρό.
 
Πριν ακόμα διεκπεραιωθούν όλες οι εργασίες και πάλι με ειδική άδεια που ο
κτηματομεσίτης φρόντισε να μας παραχωρηθεί πήραμε τα κλειδιά, μαζέψαμε τα πράγματα μας και αποχαιρετήσαμε οριστικά πλέον την Εκκλησία Σαίντ Μάρτιν,  και τον Μάρτιο 2009 τελέσαμε τους Χαιρετισμούς εδώ που βρισκόμαστε τώρα. Η Παναγία επέστρεψε στο σπίτι Της. Το περιπλανώμενο Σχολείο ακολούθησε. Η Μεγάλη Εβδομάδα πέρασε με άκρα συγκίνηση και φυσικά το Πάσχα γιορτάστηκε όσο ποτέ άλλοτε.
 
Ενα τμήμα του Ι. Ναού "ανήκει" στην Παναγία αφού από τότε που κτίστηκε, ήταν αφιερωμένος σε Εκείνη. Στον αρχικό τίτλο της Κοινότητας προστέθηκε το όνομα Της Παναγίας και καθιερώθηκε πλέον η Κοινότητα να ονομάζεται <<Ελληνορθόδοξη Κοινότητα Αγίων Αμβροσίου και Στυλιανού, Παρεκκλησίου Της Παναγίας Των Βλαχερνών>>.
 
Πριν καλοστεγνώσει το μελάνι των υπογραφών στα συμβόλαια, το διπλανό κτίριο, <<St. Mary's Parish Rooms>> που χτίστηκε το 1892 από τον Αρχιτέκτονα και γόνο της περιοχής, Edward Swinfen Harris, για να "βοηθά" την Εκκλησία στο έργο της, τέθηκε στην αγορά. Με τον ίδιο τρόπο, όπως και ο Ι. Ναός, Secret Tender. Δεν μπορούσαμε να το αφήσουμε. Η Εκκλησία δεν είχε αυλόγυρο, ο κήπος μεταξύ των δύο κτιρίων ανήκε στο διπλανό κτίριο. Βάλαμε πάλι τα δυνατά μας, οι ίδιες προσπάθειες και οι ίδιες αγωνίες. Και πάλι η προαναφερθείσα Τράπεζα μας συμπαραστάθηκε, με το αζημίωτο φυσικά. Ετσι, το 2010 η Κοινότητα απέκτησε την Αίθουσα της. Σιγά-σιγά, οι στόχοι που είχαμε βάλει εξ αρχής της δημιουργίας της Κοινότητας, έπαιρναν σάρκα και οστά.
 
Το κτίριο ήταν σε κατάσταση εγκατάλειψης, ο κήπος στην πίσω πλευρά του, ήταν  αδιαπέραστος από την άγρια βλάστηση. Ενώσαμε τις δυνάμεις μας και πάλι.
 
Με μικρές  χορηγήσεις από τις τοπικές αρχές και αλλού ανακαινίστηκαν η κουζίνα, η μικρότερη αίθουσα στο πίσω μέρος και ο κήπος.
 
Πρόσφατα έγινε μεγαλύτερη ανακαίνιση. 
 
Η Κοινοτική Αίθουσα, ονομάστηκε << Swinfen Harris Church Hall>> όχι μόνο προς τιμήν του Αρχιτέκτονα, αλλά και για να υπάρχει σύνδεση και σύνδεσμος με την ιστορία, το παρελθόν και τους κατοίκους της κωμόπολης, που παραμένει παραδοσιακή. Όπως και ο Ι. Ναός είναι διατηρητέο κτίριο και στηv Conservation Area και υπάγεται σε απαραβίαστους κανονισμούς.
 
Η Αίθουσα στεγάζει τις Κοινοτικές ανάγκες, μιά τάξη του Σχολείου και ενοικιάζεται με την ώρα. Είμαστε προσεκτικοί στους όρους ενοικίασης.
 
Τελικά φύγαμε από την Charity Bank μερικά χρόνια πριν και με την βοήθεια του Θεού και της Παναγίας, το δάνειο μας ανέλαβε ένα άλλο ίδρυμα με πολύ χαμηλότερο επιτόκιο.
 
Όλα αυτά τα χρόνια, προσπαθήσαμε και προσπαθούμε να κρατήσουμε την τριάδα, Εκκλησία-Σχολείο-Οικογένεια, μαζί και κοντά, όχι πάντα εύκολο και όχι πάντα κατορθωτό -υπάρχουν τόσα άλλα ερεθίσματα- αλλά προσπαθούμε. Χαρά μας είναι να βλέπουμε τα παιδιά του Σχολείου μας, να έρχονται στην Εκκλησία (είναι και δικός τους χώρος, αφού το Σχολείο "τους" στεγάζεται εδώ) για τον Αγιασμό για την έναρξη του Ακαδημαϊκού Ετους,  τις Εθνικές επετείους, τον Εορτασμό των Τριών Ιεραρχών κτλ. Φροντίζουμε να γίνονται αυτοί οι εορτασμοί στον Ιερό Ναό για λόγους ευνόητους. Το Σχολείο δεν διέκοψε να λειτουργεί από τότε που ιδρύθηκε.
 
Ακόμα και την περίοδο της πανδημίας λειτουργούσε διαδικτυακά. Όπως συμβαίνει κάποτε, πέρασε κατά καιρούς δύσβατα μονοπάτια και φουρτούνες...
 
Λόγω της οικονομικής μας αδυναμίας, τον περισσότερο καιρό μας εξυπηρετεί περιοδεύων Ιερέας. Γνωρίσαμε αξιόλογους Κληρικούς που τους θυμόμαστε με αγάπη, εκτίμηση και σεβασμό. Και σε αυτόν τον τομέα υπήρξαν δύσβατα μονοπάτια και φουρτούνες… αλλά τα καταφέραμε, τα καταφέρνουμε και ευχαριστούμε την Αρχιεπισκοπή που έχουμε ως αρωγό στις προσπάθειές μας.
 
Φέτος στις 7 Δεκεμβρίου 2024, συμπληρώνονται τριάντα πέντε χρόνια Ελληνορθόδοξης παρουσίας και Κοινοτικής δράσης στην περιοχή μας και κάνουμε ότι μπορούμε για να είμαστε πιστοί στους λόγους για τους οποίους ιδρύθηκε η Κοινότητά, να εξυπηρετεί τις ανάγκες των Ομογενών (και όχι μόνο) της περιοχής μας. 
 
Γιορτάζοντας αυτή την επέτειο, είμαστε ευγνώμονες σε όλους που συμπαραστέκονται στο έργο μας. 
 
Είμαστε ειδικά ευγνώμονες, στους κτήτορες και σε αυτούς που δεν υπάρχουν πιά στην επίγεια ζωή, που έβαλαν τον θεμέλιο λίθο, ή έστω, ένα λιθαράκι για να γίνει η βάση αυτού που έχουμε. Η Κοινότητά μας τους χρωστά πολλά και είθε η μνήμη τους να είναι αιωνία.  
 
Νίκη Beales
Buckingham, Αγγλία

Νόμπελ Χημείας με... κυπριακό χρώμα

 
Το Βραβείο Νόμπελ Χημείας 2024 απονεμήθηκε σε μια τριάδα επιστημόνων που χρησιμοποίησαν τεχνητή νοημοσύνη για να «σπάσουν τον κώδικα» σχεδόν όλων των γνωστών πρωτεϊνών, των «χημικών εργαλείων της ζωής».
 

Η Επιτροπή Νόμπελ επαίνεσε τον Ντέιβιντ Μπέικερ για την ολοκλήρωση «του σχεδόν αδύνατου άθλου της κατασκευής εντελώς νέων ειδών πρωτεϊνών» και τους Ντέμη Χασάμπη και Τζον Τζάμπερ για την ανάπτυξη ενός μοντέλου τεχνητής νοημοσύνης για την πρόβλεψη των πολύπλοκων δομών των πρωτεϊνών - ένα πρόβλημα που παρέμενε άλυτο επί 50 χρόνια.
 
«Οι δυνατότητες των ανακαλύψεών τους είναι τεράστιες», δήλωσε η επιτροπή κατά την ανακοίνωση του βραβείου στη Σουηδία την Τετάρτη. Το βραβείο, το οποίο θεωρείται το αποκορύφωμα των επιστημονικών επιτευγμάτων, συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 11 εκατομμυρίων σουηδικών κορώνων (1 εκατομμύριο δολάρια).
 
Ο Ντέμης Χασάμπης είναι Βρετανός ερευνητής τεχνητής νοημοσύνης, νευροεπιστήμονας, σχεδιαστής ηλεκτρονικών παιχνιδιών, επιχειρηματίας, και κορυφαίος παίκτης του σκάκι και του γκο σε παγκόσμιο επίπεδο. Είναι ευρύτερα γνωστός ως ένας από τους ιδρυτές της εταιρείας DeepMind, η οποία μετέπειτα αγοράστηκε από την Google όπου πλέον ο Χασάμπης εργάζεται. Για το έργο του έχει τιμηθεί έως τώρα με πλήθος βραβεύσεων.
 
Ο πατέρας του Χασάμπη είναι κυπριακής καταγωγής, ενώ η μητέρα του κινεζικής καταγωγής με προέλευση από την Σιγκαπούρη. Μεγάλωσε στην περιοχή του Ηστ Φίντσλεϋ στο βόρειο Λονδίνο. Ήδη από την παιδική ηλικία ήταν εξαιρετικός σκακιστής, και κατείχε τον βαθμό του μαιτρ στην ηλικία των 13 ετών με βαθμολογία Έλο 2300, και παράλληλα υπήρξε ο αρχηγός πολλών αποστολών της εθνικής παίδων Αγγλίας στο σκάκι.
 
Ολοκλήρωσε το σχολείο στην ηλικία των 16 ετών, και σύντομα έπειτα εργάστηκε ως προγραμματιστής παιχνιδιών στην εταιρεία Bullfrog Productions, στα παιχνίδια Syndicate και Theme Park. Κατόπιν απέκτησε το πτυχίο του στην επιστήμη υπολογιστών από το πανεπιστήμιο του Καίμπρητζ με διάκριση, και για την επόμενη δεκαετία συνέχισε να εργάζεται ως προγραμματιστής ηλεκτρονικών παιχνιδιών, αρχικά στην εταιρεία Lionhead Studios στο παιχνίδι Black & White, και από το 1998 και έπειτα στην εταιρεία Elixir Studios την οποία ίδρυσε ο ίδιος.
 
Το 2009 συνέχισε τις σπουδές του για διδακτορικό δίπλωμα στο Πανεπιστημιακό Κολέγιο Λονδίνου στην γνωσιακή νευροεπιστήμη, με θέμα έρευνας τους αλγόριθμους τεχνητής νοημοσύνης που μπορεί να προκύψουν από τις διαδικασίες του ανθρώπινου εγκεφάλου.
 
 
ΠΗΓΗ: iefimerida

Ελύτης και ελληνική γλώσσα

 
Ο πολύς Οδυσσέας Ελύτης, μετά τη βράβευσή του με Νόμπελ Λογοτεχνίας, τον Νοέμβριο του 1979, ομίλησε προς τους ομογενείς της Σουηδίας, με τα παρακάτω λόγια:
 

Τη ζωή μου την πέρασα κλεισμένος σε 50 τετραγωνικά παλεύοντας με τη γλώσσα. Στο βάθος αυτό είναι η ποίηση: μια συνεχής πάλη με τη γλώσσα. Τη γλώσσα την ελληνική, που είναι η πιο παλιά και η πιο πλούσια γλώσσα του κόσμου.
 
Είμαστε οι μόνοι σε όλη την Ευρώπη που έχουμε το προνόμιο να λέμε τον ουρανό ''ουρανό'' και τη θάλασσα ''θάλασσα'', όπως την έλεγαν ο Όμηρος και ο Πλάτωνας πριν 2.500 χρόνια. Δεν είναι λίγο αυτό.
 
Ταπεινά εργάστηκα σε όλη μου τη ζωή. Και η μόνη ανταμοιβή που γνώρισα, πριν τη σημερινή, ήταν να ακούσω τους συμπατριώτες μου να με τραγουδούν. Να τραγουδούν το ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ, που μου χρειάστηκε τεσσάρων χρόνων μοναξιά και αδιάπτωτη προσπάθεια για να το τελειώσω.
 
Δεν το λέω για να περηφανευτώ. Δεν έρχομαι σήμερα για να κάνω τον σπουδαίο. Κανείς δεν είναι σπουδαίος από εμάς. Από εμάς άλλος κάνει τη δουλειά του σωστά, κι άλλος δεν την κάνει. Αυτό είναι όλο.
 
Όμως θέλω να μάθετε, όπως το έμαθα κι εγώ στα 68 μου χρόνια: μόνο αν κάνεις σωστά τη δουλειά σου, ο κόπος δε θα πάει χαμένος.
 
Είπε ένας Γάλλος ποιητής, ο Αρθούρος Ρεμπώ, πως η πράξη για τον ποιητή είναι ο λόγος του. Και είχε δίκιο.
 
Αυτό έκανε ο Σολωμός, που για να γράψει το αθάνατο ποίημά του ''Ελεύθεροι Πολιορκημένοι'', έσωσε και παρέδωσε στη φυλετική μας μνήμη το Μεσολόγγι και τους αγώνες του.
 
Αυτό έκαναν ο Παλαμάς, ο Σικελιανός, ο Σεφέρης. Στα φτωχά μου μέτρα το ίδιο πάσχισα να κάνω κι εγώ. Πάσχισα να κλείσω μέσα στην ψυχή μου, την ψυχή όλου του ελληνικού λαού. Κι αυτό θα κάνω, όσα χρόνια μου δώσει ο Θεός να ζήσω. Αυτή είναι η πράξη μου.
 
Και το γεγονός ότι έφτασαν να την αναγνωρίσουν οι ξένοι, είναι μια νίκη. Όχι δική μου νίκη. Δική σας.

Ράδιο και Περιοδικό Τεριρέμ

 
Με χαρά πληροφορηθήκαμε την ίδρυση του Terirem Radio, που είναι το νέο διαδικτυακό εκκλησιαστικό ραδιόφωνο, το οποίο έχει ως στόχο να προσφέρει όχι μόνο εκκλησιαστικές ομιλίες, αλλά και κοινωνικές εκπομπές με θέματα ιατρικής, ψυχολογίας και πολιτισμού. Το Terirem Radio έχει ήδη βρει μεγάλη απήχηση και στους Έλληνες της διασποράς!
 

Παράλληλα δημιουργήθηκε το Terirem Project, ένα μηνιαίο διαδικτυακό περιοδικό που καλύπτει μια ευρεία γκάμα θεμάτων, από πολιτισμό και θρησκεία μέχρι υγεία και επιστήμες, ενώ τα κείμενα θα είναι στα Αγγλικά.
 
Επιπλέον στόχος και σκοπός είναι το περιοδικό να γίνει ένα μέσο επικοινωνίας για όλους τους ομογενείς μας και μέσω αυτού να αναδειχθεί το έργο των ενoριών & των πολιτιστικών συλλόγων του εξωτερικού. Να αρθρογραφούν επιστήμονες, κληρικοί, σύλλογοι με πολιτιστική δράση και παράδοση. 
 
Terirem Project
Ιντερνετικό Περιοδικό
Website: https://teriremproject.org/

Η διασπορά των Ελλήνων

 
Είναι γνωστό ότι Έλληνες δεν διαμένουν μόνο στους παραδοσιακούς μητροπολιτικούς χώρους. Εγκαταβιούν σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της οικουμένης. Εκτός από τα δύο ελληνικά κράτη (Ελλάδα και Κύπρο), είναι επίσης οργανωμένοι σε Ομογένειες και σε Κοινότητες, σε πολλές και διάφορες χώρες της υφηλίου.
 

Πρόσφατα βρήκα στο διαδίκτυο τον πίνακα της παρούσας ανάρτησης, αλλά δεν είμαι βέβαιος για την απόλυτη ακρίβεια των στοιχείων που παρουσιάζει. Αποτελεί όμως μια ένδειξη της ονομαζόμενης Ελληνικής Διασποράς και μας δίνει μια έστω σχετική ιδέα για τα γεωγραφικά σημεία όπου εγκαταβιούν σήμερα συμπαγείς ομάδες Ελλήνων.

Η Κίνα ζει στο μέλλον

Σε αυτό το φανταστικό βίντεο ο Νίκος μας παρουσιάζει την αλματώδη ανάπτυξη της Κίνας, σε όλα τα επίπεδα της κοινωνικής ζωής. Οικοδομικός οργασμός, γοργή αύξηση της οικονομίας, εθνικές υποδομές, εξαιρετικό μετρό με πολλές γραμμές και σταθμούς και τόσα άλλα.

Όπως καθίσταται φανερό η Κίνα έχει καταφέρει μεγάλες και θαυμαστές επιτυχίες, σημειώνοντας εκπληκτική πρόοδο στον οικονομικό και στους συναφείς τομείς. Το σημαντικό φυσικά είναι πως με όλη αυτή την ανάπτυξη βελτιώνεται όχι μόνο η οικονομία αλλά και η ζωή των ανθρώπων κι αυτό είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτο.

Σπίτι στο Πεκίνο

Welcome to our new home in Beijing, China!

 
Με χαρά αναρτούμε στο ιστολόγιό μας το νέο βίντεο του Νίκου μας, στο οποίο ο ίδιος μας παρουσιάζει το νέο τους διαμέρισμα στο Πεκίνο, όπου θα κατοικεί με τη σύζυγό του, την Πριγκίπισσα Έριν.

Άρχισε ήδη η νέα τους ζωή εκεί, στην πρωτεύουσα της Κίνας, όπου ο Νίκος θα εργάζεται, με αναβαθμισμένο διευθυντικό ρόλο, σε διεθνές καναδέζικο σχολείο. Ας ευχηθούμε η ζωή τους εκεί να είναι χαρούμενη, ευλογημένη, με κάθε ουράνια αγαθοδωρία.

Πάμε Πεκίνο

My New Home - BEIJING

Προφανώς όχι ο παρών ιστολόγος, αλλά ο Νίκος μας, ο Πρόξενος του Ελληνικού Πολιτισμού και Αθλητισμού στην Κίνα, μαζί με την Κινέζα Πριγκίπισσα σύζυγό του Έριν, μετακομίζουν το προσεχές διάστημα, για επαγγελματικούς λόγους από την πόλη Chengdu, όπου διαμένουν τα τελευταία έξι χρόνια, στο Πεκίνο, την πρωτεύουσα της Κίνας. Στο βίντεο ο Νίκος εξηγεί τα πάντα αναλυτικά. Ευχόμαστε καλή μετακόμιση και επιτυχία στα νέα του ευθυνοφόρα καθήκοντα!

Μια Ελληνίδα στο Bristol

 
Στο κέντρο της γραφικής πόλης του Bristol, εκεί όπου υπάρχουν πολλά παραδοσιακά και αρκετά ελληνοπρεπή (αναφορικά με την αρχιτεκτονική τους νοοτροπία) κτήρια, καθώς επίσης και έντονα πολιτιστικά στοιχεία, με αναφορά στις καλές τέχνες (ζωγραφική, γκραφίτι, φωτογραφία κ.ά.) και τη λογοτεχνία (Ποίηση), βρίσκουμε την Γκαλερύ Centrespace.
 

Στον καλλιτεχνικό αυτό χώρο ανακαλύψαμε διάφορες εκθέσεις να λαμβάνουν χώρα την ίδια ώρα, στην ίδια αίθουσα. Ήταν εκθέσεις κυρίως φωτογραφικές.
 

Μία από αυτές, με τον γενικό τίτλο «Bristol - No Borders Here», που αποτελεί καλλιτεχνική έρευνα του Ken Abbott, μας τράβηξε το ενδιαφέρον, γιατί ήταν έκθεση με φωτογραφίες προσώπων. Άλλα Anfas, άλλα Profil, άλλα χαρούμενα και χαμογελαστά, άλλα σοβαρά...
 

Τα εν λόγω πρόσωπα, άνδρες και γυναίκες, ήταν όλοι απόδημοι, που προέρχονταν από διάφορες χώρες του κόσμου και έχουν εγκατασταθεί στη φιλόξενη πόλη της Ελπίδας, το Bristol.
 

Κάτω από τη φωτογραφία του κάθε προσώπου έχουν τοποθετηθεί δύο κείμενα. Στο ένα, το ίδιο το άτομο έγραψε συνοπτικά την ιστορία του στη μητρική του γλώσσα, ενώ στο άλλο παρουσιάζεται η μετάφραση του κειμένου στην αγγλική γλώσσα.
 

Ανάμεσα στα είκοσι πρόσωπα που παρουσιάζονται στην έκθεση αυτή είναι και μια Ελληνίδα, η Εύη από την Κοζάνη, η οποία παρουσιάζει με όμορφο τρόπο και αμεσότητα τη δική της ιστορία.

 
Το μήνυμα της παρούσας έκθεσης είναι: «Shining a positive light on immigration»!