Saturday, 27 May 2017

Ο «φτερωτός» νεαρός Ομογενής

Ο νεαρός Ομογενής Ανδρέας Νικολάου, γόνος εξαίρετης Ελληνοκυπριακής οικογένειας, είναι ο νέος πρωταθλητής στίβου στο Ηνωμένο Βασίλειο, για τις ηλικίες κάτω των 15.


Συγκεκριμένα ο Ανδρέας είναι δρομέας και τρέχει -κυριολεκτικά με φτερά στα πόδια- την απόσταση των 100 μέτρων σε χρόνο ρεκόρ 11.18!!! Αυτός ο χρόνος τον έφερε ήδη στην πρώτη θέση ανάμεσα στους αθλητές κάτω των 15 ετών από όλη τη Μεγάλη Βρετανία.


Είμαι πολύ χαρούμενος και υπερήφανος για τον Ανδρέα, τον οποίο γνωρίζω από μωρό. Ανατράφηκε πνευματικά δίπλα μου, στο Ιερό Βήμα της τοπικής μας εκκλησίας, στο ΒΔ Λονδίνο, κρατώντας στα αγνά χέρια του με μεγάλη ευλάβεια τη λαμπάδα και το θυμιατό. Είναι, επίσης, αριστούχος μαθητής του Ελληνικού μας Κολεγίου, στο οποίο φοιτά ανελλιπώς από τη νηπιακή του ηλικία.


Σε εμάς απομένει να ευχηθούμε από καρδιάς να είναι υγιής και πάντα άξιος και δυνατός, να απολαμβάνει την αθλητική του ζωή, να χαίρεται τις άριστες επιδόσεις του και με τη βοήθεια του Θεού να τον δούμε και στους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Thursday, 25 May 2017

Το καράβι του Πόντου στην Αλβιώνα

Σε μια θερμή, μαγιάτικη βραδιά, στον Οίκο της Εκκλησίας στο κεντρικό Λονδίνο, ξεκίνησε χθες βράδυ ένα ονειρεμένο ταξίδι, μια ευγενική και πατριωτική πορεία διακονίας και μαρτυρίας! Το θέμα της ήταν: «Η καταστροφή ενός αρχαίου πολιτισμού: Η Γενοκτονία των Ελλήνων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας»!


Η Διεθνής Συνομοσπονδία Ποντίων Ελλήνων, σε συνεργασία και συνεννόηση με συλλογικούς παράγοντες και άτομα που δραστηριοποιούνται στην Αγγλία, οργάνωσε την πρώτη πορεία μέσα στο πλαίσιο αυτού του ταξιδιού. Με ανοιχτό μυαλό και αίσθημα ευθύνης ξεκίνησε μια δράση, στην οποία εμπλέκονται και συμμετέχουν πολλοί και κυρίως νέοι άνθρωποι, που έχουν ανατραφεί με το γάλα του λιονταριού, με τις διηγήσεις, τα φαγητά, τα τραγούδια, τη διάλεκτο και τον γενικώτερο τρόπο ζωής των Ελλήνων του Πόντου, των ανθρώπων που όταν χρησιμοποιούν τον όρο «Πατρίδα» αναφέρονται αποκλειστικά στη σεπτή γη του ιστορικού Πόντου!


Επίσημοι από την Ελλάδα μας, από τη Βουλή των Ελλήνων, με επικεφαλής τον Αντιπρόεδρο κ. Γ. Βαρεμένο, από τη Διεθνή Συνομοσπονδία, με προεξάρχοντα τον Πρόεδρο Καθ. Γ. Παρχαρίδη, πολλοί διπλωμάτες από την Ελληνική Πρεσβεία στο Λονδίνο, με διευθύνοντα τον Πρέσβη κ. Δ. Καραμήτσο - Τζιρά, όπως επίσης κι η Πρόεδρος Δρ. Κ. Σονίδου με αρκετά μέλη του νεόδμητου Συλλόγου Ποντίων Ην. Βασιλείου, που πήγασε μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες οι οποίες  ξεκίνησαν από την προοδευτική Κοινότητα Αγ. Παντελεήμονος ΒΔ Λονδίνου, με πρωτοβουλία και κάλεσμα του υπογράφοντος, επρόκειτο να συναχθούν στη Βουλή των Λόρδων. Όμως η πρόσφατη τρομοκρατική ενέργεια στην πόλη του Μάντσεστερ έφερε ως αποτέλεσμα την αναστολή λειτουργίας της Βουλής κι έτσι η εν λόγω σύναξη πραγματοποιήθηκε σε Αίθουσα του μεγαλοπρεπούς Οίκου της Εκκλησίας!


Πρωταγωνιστικό ρόλο στην όλη διοργάνωση έπαιξε ο Πόντιος παιδίατρος Δρ. Χαράλαμπος Κοτίδης, που κατοικεί μόνιμα στο Λίβερπουλ, αλλά η μισή ψυχή του βρίσκεται και τριγυρνάει συνειδητά στα βουνά του ηρωϊκού και αλησμόνητου Πόντου!


Ομιλητές ήταν διακεκριμένοι και ειδικοί επιστήμονες, Έλληνες και Φιλέλληνες, όπως η Ομ. Καθ. Τέσα Χόφμαν, η Δρ. Πάμελα Στέϊνερ, η Δρ. Καλλιόπη Ιωαννίδου και ο Δρ. Νίκος Μιχαηλίδης. Την εκδήλωση κάλυψαν και αρκετοί εκπρόσωποι των ΜΜΕ.


Ο 75-χρονος Αγγλο-Εβραίος Λόρδος Στόουν (του Μπλακχήθ) συνέβαλε καταλυτικά στη διοργάνωση και την επιτυχία της πρώτης αυτής εκδήλωσης. Μίλησε με θέρμη, με ενδιαφέρον, με πειστικότητα και με τόλμη, χωρίς να νοιάζεται για την κριτική των παρευρισκομένων. Άλλωστε το πρόβλημα που ήθελε να αναδείξει η σύναξη αυτή είναι πολύ γνωστό στον ίδιο και στη δική του φυλή. Επίσης δε, εκτός από την αναγνώριση του θέματος - προβλήματος η προβολή του είναι η άλλη διάσταση που οι Εβραίοι έχουν επιτύχει κι έχουν πραγματοποιήσει ευρύτατα και μάλιστα σε παγκόσμια κλίμακα. Ο Λόρδος υπογράμμισε κάτι που είναι στοιχείο της κουλτούρας των Βρετανών, ότι διδασκόμαστε μεν από το παρελθόν και την ιστορία, αλλά συνεχίζουμε να ζούμε με τον διακριτό τρόπο της δικής μας ζωής και φυλής, έχοντας πάντα το βλέμμα και το νου μας στο μέλλον. Έτσι, μπορούμε να προγραμματίζουμε ορθολογικά, να αγωνιζόμαστε με προοπτική και να επιτυγχάνουμε μικρές αλλά σημαντικές νίκες, έχοντας συγκεκριμένη και ξεκάθαρη στοχοθεσία.


Στα θετικά της εκδήλωσης ήταν η συμμετοχή μεγάλου αριθμού Ομογενών, και κυρίως νέων ανθρώπων, πεπαιδευμένων και διατεθειμένων να αγωνισθούν για την περαιτέρω προβολή και αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου στην Αγγλία και διεθνώς.


Ανάμεσα σε εκείνα που σίγουρα μπορούν να αναβαθμισθούν είναι και η συμπερίληψη στο ταξίδι που μόλις άρχισε και πολλών άλλων, όχι μόνο Ελλήνων, αλλά κυρίως ξένων, και μάλιστα Φιλελλήνων, ειδικών επιστημόνων, πολιτικών, πολιτευτών, διευθυντικών στελεχών και άλλων, που βρίσκονται σε σημαντικές θέσεις επιρροής, από όπου θα μπορούν να μεταδώσουν τα μηνύματα που υπάρχει ανάγκη να μεταδωθούν.


Οι Άγγλοι έχουν καθιερώσει την εκπαιδευτική ιδέα που ονομάζουν «inclusion», την οποία θα μεταφράζαμε ως «συμπερίληψη» ή «ένταξη». Αυτή την εξαιρετική ιδέα μπορεί σίγουρα να αξιοποιήσει η ομάδα που διαφαίνεται πως θα δημιουργηθεί, μετά τη χθεσινοβραδινή σύναξη, έτσι ώστε να εντάξει στους κόλπους της εκείνους που θα μπορέσουν να προσφέρουν στους υψηλούς εθνικούς στόχους που θα πρέπει να τεθούν.


Ας ευχηθούμε η αρχή αυτή να αποδειχθεί ως καλή κι ευλογημένη και η συνέχεια να είναι αποδοτική και καρποφόρα, προς όφελος του μεγάλου πατριωτικού έργου που πρόκειται να αναληφθεί. Το καράβι του Πόντου, με σημαία του τον μονοκέφαλο αετό, μόλις έφθασε στη γηραιά Αλβιώνα. Είθε να είναι καλοτάξιδο.

Πρωτοπρ. Αναστάσιος Δ. Σαλαπάτας
Λονδίνο

Wednesday, 24 May 2017

Εκδήλωση Μνήμης

Για την Άλωση της Πόλης και τη Γενοκτονία των Ποντίων

Η 19η Μαΐου έχει καθιερωθεί από τη Βουλή των Ελλήνων ως ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, ενώ η 29η Μαΐου είναι ως γνωστόν η αποφράδα ημέρα της Άλωσης της Κωνσταντινούπολης.


Η Κοινότητα Αγίου Παντελεήμονος στο Harrow - ΒΔ Λονδίνου, η οποία δεν ξεχνά ποτέ τις εθνικές επετείους, οργάνωσε ειδική Εκδήλωση Μνήμης, την Κυριακή 21η Μαΐου 2017.


Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας τελέσθηκε στον Ι.Ν. Αγ. Παντελεήμονος και Αγ. Παρασκευής Εθνικό Μνημόσυνο, από τον Ιερ. Προϊστάμενο Πρωτοπρ. Αναστάσιο Δ. Σαλαπάτα, ο οποίος εδεήθη ως εξής:


«Έτι δεόμεθα υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των ευκλεώς αγωνισαμένων και ηρωικώς πεσόντων επί των επάλξεων της Βασιλίδος των Πόλεων τελευταίων αυτής προμάχων, Κωνσταντίνου του αειμνήστου ημών Βασιλέως και Αυτοκράτορος, του Παλαιολόγου, και των συν Αυτώ πεσόντων ευσεβών και Ορθοδόξων Χριστιανών, έτι δε και πάντων των εν τη αυτή Πόλει και των απανταχού της Ελληνικής γης εν τοις χρόνοις της δουλείας του Γένους ημών και κατά την Γενοκτονίαν των Ελλήνων του Πόντου σφαγιασθέντων και μαρτυρικώς θανόντων, υπέρ της Ορθοδόξου ημών Πίστεως και της ενδόξου Ελληνικής ημών Πατρίδος, πατέρων ημών, και υπέρ του συγχωρηθήναι αυτοίς παν πλημμέλημα εκούσιόν τε και ακούσιον».

Τον δίσκο με τα κόλλυβα ετοίμασε η Ποντία Πρεσβυτέρα Βιργινία Κωνσταντινίδου - Σαλαπάτα

Κατόπιν, ομίλησε επίκαιρα ο Αντιπρόεδρος του Συλλόγου Ποντίων Ηνωμένου Βασιλείου και Οφθαλμίατρος Δρ. Χαράλαμπος Ελευθεριάδης, ο οποίος παρουσίασε με μεγάλη συγκίνηση και ιστορική ακρίβεια τα γεγονότα που αφορούν τις δύο αυτές θλιβερές Επετείους του Ελληνισμού.


Η Τελετή ολοκληρώθηκε με τον Εθνικό Ύμνο, τον οποίο έψαλλε όλο το εκκλησίασμα με πατριωτικό παλμό. Ο π. Αναστάσιος ευχήθηκε: «Είθε ποτέ πάλι να μην βιώσει το Έθνος μας καμμία Άλωση και καμμία Γενοκτονία»!


Η Κοινότητα φιλοξένησε όλους τους παρευρισκόμενους στην Αίθουσα Εκδηλώσεων, τη χορηγεία της κας Άννας Αναστάση.


Την Εκδήλωση τίμησαν η Πρόεδρος Δρ. Κική Σονίδου και μέλη του Συλλόγου Ποντίων Ην. Βασιλείου, ο Πρόεδρος της τοπικής Κοινότητας Δρ. Σεραφείμ Κυριακίδης, εκπρόσωποι της Εταιρείας Πελοποννησίων Μεγ. Βρετανίας, παράγοντες της φιλοξενούσας Κοινότητας και πλήθος κόσμου.

Πρωτοπρ. Αναστασίου Δ. Σαλαπάτα

Tuesday, 23 May 2017

Φεστιβάλ Κέλτικης Μουσικής στην Αθήνα

H μουσική που μας ενώνει

Στις 20 και 21 Μαίου πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα και συγκεκριμένα στον φιλόξενο χώρο του κινηματογράφου Τριανόν το 3ο Φεστιβάλ Κελτικής Μουσικής. Το 1ο φεστιβάλ είχε λάβει χώρα το 2014 και το 2ο το 2016. Κατόπιν της επιτυχίας που γνώρισαν τα δύο πρώτα φεστιβάλ αποφασίστηκε και διοργανώθηκε φέτος το 3ο φεστιβάλ κέλτικης μουσικής προς τέρψη όλων των φίλων των κέλτικων ήχων.


Το φεστιβάλ άνοιξε τιμητικά ο Ντέιβιντ Αλεξάντερ, ο οποίος έπαιξε με την γκάιντα δυο χαρακτηριστικούς ρυθμούς. O David Alexander είναι Αμερικανός από το Χιούστον, παντρεμένος με Ελληνίδα, είναι μέλος της μπάντας Houston Highlander Pipes and Drums και είναι βιρτουόζος της γκάιντας. Ακολούθησε η χορωδία Curfa (curfa στα κέλτικα σημαίνει ρεφρέν), που έκανε την πρώτη επίσημη εμφάνισή της στο φεστιβάλ. Η χορωδία αποτελείται από τριανταένα μέλη και τραγουδά μονοφωνικά και πολυφωνικά τραγούδια από την Ιρλανδία, τη Σκωτία, τη Σουηδία και τις Βόρειες Χώρες. Καθηγήτρια της χορωδίας είναι η Λαμπρινή Γιώτη, η οποία παραδίδει μαθήματα ιρλανδικού τραγουδιού.

Στο φεστιβάλ ακόμα πήραν μέρος τα μουσικά σχήματα Noriana, Tir Fada, Iernis, Treescelts και Solastas. Η Noriana είναι ένα γκρουπ τεσσάρων νέων κοριτσιών που αγαπούν και παίζουν ιρλανδική μουσική, δημιουργήθηκαν το 2015 και έκτοτε έχουν λάβει μέρος σε διάφορα φεστιβάλ στην Ελλάδα με την βοήθεια της Ελληνοϊρλανδικής Ένωσης. Τα τραγούδια που παίζουν μιλάνε για τον καημό της ξενιτιάς (οι Ιρλανδοί έχουν ζήσει καλά την οικονομική μετανάστευση λόγω διαφόρων οικονομικών κρίσεων στην χώρα τους), την αιώνια αγάπη, την δύσκολη αγροτική ζωή.

Οι Treescelts Medieval είναι ένα τριμελές συγκρότημα που παίζουν μεσαιωνική μουσική από τον 15ο και 16ο αιώνα, χρησιμοποιούν όργανα όπως τον ταμπουρά, την γκάιντα, την πίπιζα, την άρπα, φλογέρες και μια ποικιλιά κρουστών.

Οι Tir Fada (στα κέλτικα η ονομασία του συγκροτήματος σημαίνει Μακρινή Γη) έχουν ως βάση τους την Θεσσαλονίκη και ήρθαν στην Αθήνα ειδικά για να πάρουν μέρος στο φεστιβάλ. Ο Κώστας Κυριτσάκης, που είναι μέλος των Tir Fada παίζει βιολόλυρα και συνδυάζει το παίξιμο της κέλτικης μουσικής με αυτής της ιδιαίτερης πατρίδας του, της Κρήτης.

Η τραγουδίστρια Έλσα Μουρατίδου κατάγεται από τον Πόντο και εκτός από τα κέλτικα τραγουδάει και ποντιακά τραγούδια. Άλλο ένα μέλος του συγκροτήματος παίζει θρακιώτικη μουσική. Αυτό είναι τρανό παράδειγμα πόσο πολύ τελικά μοιάζουν μεταξύ τους οι μουσικές του κόσμου και πόσο κοντά μπορεί να μας φέρει η μουσική.

Οι Solastas παίζουν μουσική από όλον τον κόσμο: την Ιρλανδία, τη Σκωτία, την Λαπωνία, τη Σουηδία, το Αφγανιστάν, την Ιταλία, τα Βαλκάνια. Χρησιμοποιούν ελάχιστα τα διάφορα μουσικά όργανα και προσπαθούν να ακολουθήσουν την παράδοση των μεσαιωνικών βάρδων.

Τέλος, οι Iernis ασχολούνται με την διατήρηση της ιρλανδικής μουσικής στην Ελλάδα και προσπαθούν να παρουσιάζουν ένα πάντρεμα της ελληνικής με την ιρλανδική μουσική. Ιέρνη είναι το όνομα που έδωσε στην Ιρλανδία ο Έλληνας εξερευνητής Πυθέας από τη Μασσαλία, στην διάρκεια των ταξιδιών του στην Βόρεια Ευρώπη περί το 320 π.Χ.

Η είσοδος στο φεστιβάλ κόστιζε δέκα ευρώ και η αίθουσα του Τριανόν στις 20 Μαίου ήταν κατάμεστη. Κόσμος όλων των ηλικιών κάθισε και απόλαυσε την μουσική επί τέσσερεις ώρες. Η οροφή του κινηματογράφου Τριανόν άνοιξε, η βραδιά ήταν γλυκιά και μπορούσαμε να βλέπουμε τον ξάστερο ουρανό την ώρα που ακούγαμε τους ήχους του μπάντζο, της γκάιντας και του ιρλανδέζικου μαντολίνου. Ήταν μια καταπληκτική βραδιά τέλεια οργανωμένη, όλοι οι μουσικοί έπαιξαν με την δύναμη της ψυχής τους και αυτό που τελικά έμεινε σε όλους μας ως ανάμνηση ήταν τα λόγια της τραγουδίστριας των Tir Fada: εγώ τραγουδώ και ποντιακά, ο φίλος μου παίζει κρητική λύρα, ο συνάδελφος τραγουδά θρακιώτικα μαζί με τα κέλτικα.

Τελικά αυτό που έλαβα εγώ από το όλο εγχείρημα είναι η συνύπαρξη των μουσικών ακουσμάτων, οι μεγάλες ομοιότητες ανάμεσα στα μουσικά όργανα, οι πανομοιότυποι στίχοι που αφορούν την αγάπη, την ξενιτιά, τον μόχθο του εργάτη και του αγρότη, την φτώχεια. Ίδιοι λαοί, ίδιες πορείες, ίδιες αναζητήσεις και ίδιες αγωνίες, εκφρασμένα όλα μέσα από την παγκόσμια μουσική.

Eύη Ρούτουλα

Monday, 22 May 2017

Κορυφαίου Νόστου ἀφορμές...

Στὴ  σεπτὴ μνήμη τοῦ μπάρμπα Βαρσαμᾶ Νικ. Πολύζου
καὶ τοῦ παπποῦ μου Νικολάκη Ἰω. Καραγιώργου, τὸ γένος Νικ. Πολύζου

Μιὰ σοβαρή, τιμητικὴ γιὰ τὸ  χωριό μας τὸ Κλήμα ἀνάρτηση ταξιδεύει μέσα στὴν ἀπέραντη θάλασσα τοῦ Διαδικτύου, προκαλώτας τὸ ἐνδιαφέρον ὅσων τὴν ἐπισκέπτονται, καθὼς ὑψώνει στὴν ψυχὴ μὲ τὶς νοσταλγικὲς μνῆμες ποὺ προβάλλει. Πρόκειται γιὰ τὴν ἰστοσελίδα http://www.theskopelosproject.com/pics/pics_scenes.html τὴν ὁποία δημιούργησε ὁ γιατρὸς Βίκτωρ (Βαρσαμᾶς) Νικ. Πολύζος στὴν Ἀτλάντα τῆς Ἀμερικῆς, ὅπου ζεῖ καὶ ἐργάζεται.


Ἡ ἰστοσελίδα, λοιπόν, αὐτὴ παρουσιάζει τὸ γενεαλογικὸ δέντρο τοῦ συντάκτη, ποὺ εἶναι ἀναλυτικό, ἐνημερωμένο πλήρως καὶ ταυτισμένο μὲ τὴν ἱστορία τοῦ χωριοῦ μας, ἀφοῦ παρουσιάζει ἕναν μεγάλο ἀριθμὸ ἀπὸ «σόγια», οἰκογένειες δηλαδή, μὲ βάση τὰ ἐπίθετα Πολύζος, Χήρας, Ραβανὸς καὶ Φηύγας.

Ὅμως μαζὺ μὲ ὅλ᾿ αὐτὰ ὁ Βίκτωρ παραθέτει ἕναν ἰκανὸ ἀριθμὸ φωτογραφιῶν, κυρίως ἀπὸ τὸ Παλιὸ τὸ Κλήμα, προσφέροντας μας ἔτσι μιὰ ἱερὴ πινακοθήκη ἀπὸ πρόσωπα, ἀλλὰ καὶ τεκμήρια μνήμης, ὅπως θὰ σημειώσω στὴ συνέχεια.

Δὲν θὰ πῶ ὄτι χάρηκα πολὺ γιὰ τὴν ἀνάρτηση καὶ παρουσίαση αὐτῆς του τῆς ἔρευνας, ἀλλὰ θὰ προσθέσω ὄτι συγκινήθηκα σὲ μεγάλο βαθμό, ὅταν εἶδα πρόσωπα ποὺ σεβάστηκα, ἀφοῦ κοντά τους ἔμαθα ἀρκετὰ πράγματα καὶ βίωσα στιγμὲς πολὺ φωτεινές. Καὶ μιλῶ ἐδῶ γιὰ τὸν μπάρμπα-Βαρσαμᾶ τὸν Πολύζο, τὸν παπποῦ τοῦ Βίκτωρα ἀπὸ τὸ δεύτερο γιό του, τὸ Ντίνο, ποὺ ἦταν θεῖος τοῦ παπποῦ μου τοῦ Νικολάκη καὶ ἀδελφὸς τῆς μητέρας του Μαγδαληνῆς, ἡ ὁποία εἶχε παντρευτεῖ τὸν παπποῦ τὸ Γιαννέρη.

Ὁ μπαρμα-Βαρσαμᾶς, λοιπόν, ἦταν σύν τοῖς ἄλλοις καὶ δεινὸς ψαρᾶς. Εἶχε δὲ ἔνα φελούκι, ἕνα μικρὸ δηλαδή βαρκάκι, ποὺ ἦταν βαμμένο στὸ χρῶμα τοῦ μίνιου καὶ  τὸ φύλαγε στὸ τσαρδάκι του, στοῦ «Κώστα».

Ὅταν ἤμουν ἔφηβος, λοιπόν, μὲ ἔπαιρνε στὸ γιαλό, στὸ ψάρεμα δηλαδή,  καὶ τὸ χαιρόμουν αὐτό, γιατὶ ὁ μπάρμπας,  σὺν τοῖς ἄλλοις,  ἦταν καὶ πολὺ νοικοκύρης, ἀλλὰ καὶ γραφικός. Δηλαδή, φώναζε χωρὶς νὰ μαλώνει καὶ «ἔβριζε» χωρὶς νὰ θίγει κανένα. Χώρια ποὺ ἦταν κι ἀρχοντάνθρωπος...

Τὸν ἄκουγες, λοιπόν, τὴν ὥρα τοῦ «χανέματος» νὰ φωνάζει:

-Σία, βρέ, τοὺ διξίς [τὸ κουπί, ἐννοοῦσε]... Δὲν ἀκοῦς; Ἀπουκεῖ ἀπ᾿ κρυώνει τοὺ φτύσ’ θὰ κ’τάζεις νὰ κρατᾶς τοὺ καΐκ’ στοὺ dόπου... (ἀκίνητο δηλ.) [Κι αὐτό, γιὰ νὰ πέφτει κάθετη ἡ πετονιά. Ἀλλιῶς τὴν ἔπαιρνε τὸ θαλάσσιο ρέμα μαζὶ μὲ τὸ φελούκι].

Πάλι, ὅταν μπερδεύονταν τὸ ἁρμίδι ἤ βραχώνονταν τὸν ἄκουγες νὰ λέει...

-Κιαρατά, τοῦ Μπραήμ’ς, κιαρατά...


Ἔχω κι ἀλλοτε γράψει γι᾿ αὐτὰ τὰ «χανέματα», ποὺ μοῦ μένουν ἀλησμόνητα, ὅμως τώρα ποὺ εἶδα τὴ φωτ. μὲ τὸν μπάρμπα στὸ γαβούνι καὶ μπροστὰ στὸ παραγάδι, ξαναθυμήθηκα...

Ξαναθυμήθηκα τὴ χοντρή, ἀπὸ καραβόπανο, «χαν’κουσακκούλα», μὲ τὶς πινελιὲς τοῦ μίνιου πάνω της καὶ κεῖνα τὰ ἁρμίδια, τὶς πετονιές δηλαδή, ποὺ ἁρμάτωνε ὁ ἴδιος... Ἀκόμα καὶ τὶς μολυβίθρες ἔχυνε μόνος του... Χώρια οἱ πετονιὲς γιὰ τὰ μεγάλα τὰ ψάρια, ποὺ ἀντὶ γιὰ μεσινέζα ἦταν δεμένα μὲ χοντρὸ σπάγκο. Αὐτές, λοιπόν, τὶς καλουμάριζε, μὲ δὀλωμα μικρὸ ψάρι, στὸ Πλαροννήσι ἤ στὸ Στρογγυλό, δένοντας τες γερὰ στὰ βράχια ποὺ εἶχαν σχηματίσει, μὲ τὴν πάροδο τοῦ χρόνου, μικρές, ἀλλὰ γερὲς «δέστρες».

Ἀλησμόνητα, λοιπόν, μείνανε ἐκεῖνα τὰ θεϊκὰ θερινὰ πρωϊνὰ ποὺ πηγαίναμε γιὰ ψάρεμα μὲ τὸν μακαρίτη τὸν μπάρμπα Βαρσαμᾶ, τὸν ὁποῖο τελευταία φορά, γέροντα πλέον, τὸν εἶδα στὸ Βόλο, στὸ σπίτι τῆς θειᾶς τῆς Ἀνθούλας, τῆς κόρης του, κάποιο ἀνοιξιάτικο ἀπόγευμα... Μέχρι ποὺ ἔμαθα ὅτι ἔφυγε ἀπὸ τὸν κοσμο αὐτό, σὲ μεγάλη ἡλικία, ἀφήνοντας μνήμη ἀγαθή.

Τὸ φελούκι τὸ εἶχε πάρει ὁ μπάρμπα Βαγγέλης ὁ Εὐαγγελινός, ὁ ἐπονομαζόμενος Βλαχάκης καί μέχρι πρὶν ἀπὸ μερικὰ χρόνια τὸ ἔβλεπα στὸ τσαρδάκι, στὴν Ἁρμενόπετρα... Σήμερα ἀγνοῶ τὶ ἔγινε.

(συνεχίζεται)

π. Κ.Ν. Καλλιανός

Sunday, 21 May 2017

Τα όρια του «Χριστός Ανέστη»

Νέα εκπομπή για την εβδομάδα που έρχεται! Μια εκπομπή για τις παραμονές και τις επόμενες της Αποδόσεως του Πάσχα μα και για όλον τον ευλογημένο ενιαυτό!


Στ’ αλήθεια μπορεί να μας πει κανείς οτι το Χριστός Ανέστη έχει συγκεκριμένα χρονικά όρια στην προφορά του; Μήπως όλοι αυτοί που ξεψύχησαν με το Χριστός Ανέστη στα χείλη κοίταζαν το ημερολόγιο, ή λογάριαζαν το χλευασμό που θα αντιμετώπιζαν από τους χλιαρούς της εποχής τους;



Χριστός Ανέστη πάντοτε νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Saturday, 20 May 2017

Προς τη Χάλκη

Όποιος αξιώνεται να πραγματοποιήσει το μεγάλο όνειρο κάθε Έλληνα, να επισκεφθεί και να προσκυνήσει τα αγιασμένα χώματα της Βασιλεύουσας, σίγουρα προχωράει κι ένα βήμα πάρα πέρα, να ταξιδέψει μέχρι το μαγικό νησί της Χάλκης.


Η Χάλκη μας, είναι ένα από τα Πριγκιποννήσια. Όταν πάρουμε το καραβάκι από την Κωνσταντινούπολη, θα περάσουμε πρώτα από την Πρώτη, μετά από την Αντιγόνη κι ύστερα θα φθάσουμε στη Χάλκη.


Έτσι κάναμε κι εμείς. Ένα συννεφιασμένο πρωϊνό του Μάρτη κινήσαμε συνειδητά από την Πόλη μας, με σκοπό να φθάσουμε στον τόπο της ελπίδας, της παιδείας, της αρχοντιάς.


Η Χάλκη έχει τη δική της ιστορία. Σ΄ αυτήν, όπως και αλλού στην πολυπολιτισμική Μικρά Ασία (προτιμώ πάντα αυτό τον όρο από τον άλλο, τον επίσημο) συναντιώνται πολιτισμοί, θρησκείες, φυλές, άνθρωποι.


Για εμάς το μικρό σχετικά ταξίδι, η ευχάριστη αυτή κρουαζιέρα, είναι πλημυρισμένο από συναισθήματα, εικόνες, ήχους θαλασσινούς άλλα και άλλους, είναι ταξίδι στην ιστορία...


Βέβαια το ταξίδι μας αυτό έχει πάντα στόχο τη βυζαντινή μας Ιθάκη, που δεν είναι άλλη από το υπερ-γοητευτικό νησί της Χάλκης, στην κορυφή του οποίου βρίσκεται ο λόφος της Ελπίδας, όπου στο κέντρο του θαυμάζουμε -από τα κύματα ακόμα της γαλήνιας αυτοκρατορικής θάλασσας- το ορόσημο του νησιού, τη Θεολογική Σχολή μας...

Friday, 19 May 2017

Μοναξιά και Ανάσταση

Είναι μερικές δεαετίες που η ζωή των ανθρώπων, και ιδιαίτερα στις μεγάλες πόλεις, έχει ριζικά αλλάξει. Εκείνο που είναι χαρακτηριστικό φαίνεται στην μοναξιά που επικρατεί στον σημερινό μας άνθρωπο.


Οι άνθρωποι που μένουν σε πολυκατοικία π.χ., μόλις και μετά βίας ο ένας καλημερίζει τον άλλο, πέραν αυτού υπάρχει νέκρα που δημιουργεί αδιαφορία για την ύπαρξη των συνανθρώπων μας, οι οποίοι ζούμε και υπάρχουμε στον ίδιο τόπο και χώρο.

Η δικαιολογία, όπως μερικοί λέγουν, οφείλεται στο ότι ο κόσμος τώρα είναι πάρα πολύ απασχολημένος. Είναι πάρα πολύ απασχολημένος για να ικανοποιήσει αυτά τα μέσα που προ μερικών δεκαετιών του ήταν αδιανόητο να φανταστεί.

Και αυτό είναι αλήθεια. Δεν είχε όμως διανοηθεί την πνευματική φτώχεια που δημιουργεί αυτή η φοβερή μοναξιά. Οι μεγαλυτέρας ηλικίας άνθρωποι το ζούν πιο έντονα.

Μικρά παιδιά μεγαλώσαμε παίζοντας στις γειτονιές κάνοντας τους πρώτους μας φίλους. Και είχαμε αγάπη μεταξύ μας. Όταν είχαμε κάποιο πρόβλημα το μοιραζόμαστε και έτσι η δυσκολία γινότανε ελαφρύτερη. Από τη άλλη μεριά αν κάτι χαρούμενο συνέτρεχε, εξομολογούμενο στους φίλους η χαρά πολλαπλασιαζότανε.

Είμασταν φτωχότεροι σε ύλη, αλλά συγκρίνοντας με την σημερινή ζωή των νέων πλουσιώτεροι σε πνεύμα. Το κάθε τι μας γέμιζε με χαρά και αισιοδοξία.

Στο Σχολείο μαθαίναμε όχι μόνο γράμματα, αλλά οι περισσότεροι δασκάλοι μας εμφορούμενοι από πληθώρα ιδανικών, μας ενεφύτευαν την αγάπη μεταξύ των ανθρώπων, την αγάπη προς την πατρίδα και την πίστη στον Θεό.

Τί είναι αυτό λοιπόν που έφυγε από την ζωή των ανθρώπων, ίσως κάποιος σκεφθεί και ερωτήσει τον εαυτό του. Τώρα δεν μπορούμε να επαναφέρουμε τον τρόπο της ζωής για να μη αισθανόμαστε έρημοι και αφήνουμε την δυστυχία που προκαλεί η μοναξιά να γίνεται βίωμα στη ζωή μας;

Αυτό που λείπει από την ζωή μας είναι ολοφάνερο. Κολλήσαμε στην ύλη και μόνο για να ικανοποιήσουμε τα υλικά μας αγαθά και μόνο και παραμελήσαμε, το πνεύμα, την γεννήτρα της ψυχής του ανθρώπου.

Μας λείπει η δύναμη που κάποτε ήταν πληθωρική στις καρδιές των ανθρώπων, και αφήσαμε την ψυχή μας και αδυνάτισε και δεν μπορούμε να δούμε αυτά που μας μειώνουνε.

Ω! Χριστέ μου δείξε μας και φέτος με την ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΟΥ το μεγαλείο ΣΟΥ, με την ΑΓΑΠΗ και την ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ ΣΟΥ, για να σωφρονισθούμε από την κρεπάλη στην οποία έχουμε -δυστυχώς- περιπέσει, και τη δίψα για ύλη και δόξα. Γιατί ΕΣΥ και μόνον είσαι ο πλούτος και η δόξα των ανθρώπων.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

Νικόλαος Πούλιος
Ομότιμος Αρχιγραμματέας Ι.Α. Θυατείρων & Μ.Β.

Thursday, 18 May 2017

Χωριό «Μπελογιάνης» [Ζ΄]

Έχοντας παρουσιάσει σε προηγούμενη ανάρτηση την εξωτερική πλευρά του Ελληνορθόδοξου Ιερού Ναού στο χωριό Μπελογιάννη της Ουγγαρίας, ήλθε σήμερα η στιγμή να δείξουμε και το εσωτερικό του εν λόγω Ναού.



Ο Ναός αυτός είναι, όπως έχουμε αναφέρει σε άλλη περίσταση, αφιερωμένος στον Άγιο Δημήτριο και στους Αγίους Κωνσταντίνο & Ελένη.



Είναι ένας όμορφος Ναός, βυζαντινού ρυθμού, σταυροειδής μετά τρούλου, ιδιαίτερα περιποιημένος εσωτερικά και ιεροστολισμένος με όμορφες εικόνες.



Το εικονοστάσι του είναι ξυλόγλυπτο έργο τέχνης, με όμορφα παραδοσιακά βυζαντινά σχέδια και στολίδια. Κοσμείται δε από βυζαντινές εικόνες.



Όμορφες βυζαντινόρυθμες μεγαλογράμματες επιγραφές, που βρίσκουμε στους τοίχους του Ναού, μας δίνουν σημαντικές πληροφορίες για την ιστορία του.



Mια σπουδαία πληροφορία -εκτός των άλλων- που αντλούμε από τις εν λόγω επιγραφές είναι πως την εκ θεμελίων οικοδόμηση του Ναού (ο οποίος εγκαινιάσθηκε το 1996) επιχορήγησε ο φιλογενής και φιλόμουσος Άρχοντας Μέγας Πρωτέκδικος Κωνσταντίνος Δαφέρμος.



Η μέριμνα και επιμέλεια για το ιερό αυτό έργο ανήκε φυσικά στον πανάξιο Μητροπολίτη και πνευματικό φίλο μας κυρό Μιχαήλ, τότε Μητροπολίτη Αυστρίας και Έξαρχο Ουγγαρίας.

Wednesday, 17 May 2017

Η πρόταση για το μάθημα της Ιστορίας

Από τον homo sapiens στον homo roboticus universalis

Τον «παγκοσμιοποιημένο άνθρωπο - ρομπότ» είναι αυτόν που προωθεί η αρμόδια επιτροπή, με το «σχέδιο προγραμμάτων σπουδών για το μάθημα της Ιστορίας στην υποχρεωτική εκπαίδευση», που κατέθεσε. Μέσα από τη «μάθηση», που θέλει να επιβάλλει στα ελληνόπουλα, επιδιώκει να δημιουργήσει την εξέλιξη του homo sapiens.


Με το σχέδιο προγράμματος, που προωθεί η Επιτροπή για το μάθημα της ιστορίας υλοποιείται αυτό που περιγράφει ο Γάλλος καθηγητής κοινωνιολογίας και φιλόσοφος Gerard Leclerc:

«Εννοώ την παγκοσμιοποίηση που υπερβαίνει τα σύνορα φυλής, τάξης, θρησκείας, αυτής που απευθύνεται σε όλους τους ανθρώπους... Στο μέλλον είναι δυνατή μια αληθινή παγκόσμια ιστορία, δηλαδή μια ιστορία γενική (σ.σ. κοινή για όλη την ανθρωπότητα)... Αυτή η ιστορία  θα αντιταχθεί  στις διάφορες τοπικές ιστορίες, που στηρίχθηκαν έως τις ημέρες μας επί των διάφορων πολιτισμών και είναι γραμμένες από τους εκπροσώπους καθενός από αυτούς... Μια τοπική ιστορία (εθνική, πολιτισμική) δεν είναι τίποτε άλλο παρά η μνήμη ενός πολιτισμού, ενός έθνους και επομένως σε σχέση με το σύνολο της ανθρωπότητας, μιας μικρής ομάδας. Μια παγκόσμια ιστορία υποτίθεται ότι θα έχει ξεπεράσει την «τοπική» άποψη και θα κάνει την υπέρβασή της προς την συνολική ανθρωπότητα και την παγκοσμιότητα». (Gerard Leclerc “La mondialisation culturelle - Les civilisations a l’ epreuve”, Ed. PUF. Paris. 2000, p. 315-316).

Ο Γάλλος καθηγητής θεωρεί ότι η διεθνής των διανοουμένων, που προωθούν την πολιτισμική παγκοσμιοποίηση,  είναι στη γραμμή της διεθνούς  των μαρξιστών διανοουμένων, που πρώτοι προώθησαν την ιδεολογική και πολιτισμική παγκοσμιοποίηση. Και επιλέγει ο Λεκλέρκ: «Ίσως είναι ο καιρός να γράψουν και να κυκλοφορήσουν (σ.σ. οι φιλελεύθεροι διανοούμενοι) ένα [μανιφέστο παγκοσμιοποίησης], ένα παγκόσμιο μανιφέστο των υπέρ της παγκοσμιοποίησης διανοουμένων. Αυτό το μανιφέστο θα άρχιζε ή θα τελείωνε με μια φράση του τύπου: [Υπέρ του παγκοσμιοποιημένου ανθρώπου διανοούμενοι όλων των χωρών ενωθείτε!]». (σ.σ. ο.π. σελ. 478 - Οι υπογραμμίσεις στο πρωτότυπο). 


Στην πρόταση για την αλλαγή της ύλης στο μάθημα της Ιστορίας, που κυκλοφορήθηκε τον Μάρτιο του 2017, απορρίπτονται απολύτως όλα τα προηγούμενα προγράμματα, συμπεριλαμβανομένου και αυτού του 2015, επί σημερινής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Αν και κατηγορεί όλα τα προηγούμενα προγράμματα ότι «αναπαράγουν ανιστορικές ιδεοληψίες» υποπίπτει στο ίδιο «αμάρτημα».

Πέρα από τους ιδεολογικούς λαβυρίνθους που υποχρεώνεται να μπει ο αναγνώστης του σχεδίου, τα μέλη της Επιτροπής ξεκαθαρίζουν ποιο μελλοντικό πολίτη θέλουν να οικοδομήσουν: «Θέλουμε πολίτες με ιστορική σκέψη και συνείδηση» και διευκρινίζουν ότι «η ιστορική σκέψη ορίζεται από τη σύγχρονη βιβλιογραφία και είναι καρπός της δομικής συνύπαρξης έξι αλληλεπιδρώντων και αλληλοσυμπληρούμενων παραγόντων», τους οποίους περιγράφει. Αυτή η επιλεγμένη «σύγχρονη βιβλιογραφία» κυριαρχεί στα μέλη της Επιτροπής.

Στους παράγοντες περιλαμβάνεται και «η καλλιέργεια της εθνικής συνείδησης», την οποία έτσι εννοούν: «Η διδασκαλία της ιστορίας έχει ως κύριο στόχο να καλλιεργήσει μια πλουραλιστική και ανεκτική εθνική ταυτότητα, η οποία θα είναι απαλλαγμένη από μισαλλοδοξία και ξενοφοβία». Πλουραλιστική κοινωνία υπάρχει, πλουραλιστική εθνική ταυτότητα δεν μπορεί να υπάρξει. Η θεωρία των μελών της Επιτροπής αποκλείει, ως ιδεολογικό αξίωμα, τον συνδυασμό της εθνικής ταυτότητας με τον σεβασμό της ετερότητας και την ανεκτικότητα.

Για να καταγράψει κανείς τις αδυναμίες του σχεδίου και τις ιδεολογικές προκαταλήψεις που εμφανίζονται σε αυτό θα χρειαζόταν πολλές σελίδες. Αναφέρονται ελάχιστα παραδείγματα για το πώς το Σχέδιο μεταχειρίζεται την Εκκλησία, βασικό στοιχείο της εθνικής μας ταυτότητας, και τον Ελληνισμό, ως Έθνος.      

Στην Α΄ Γυμνασίου και στα περί Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας γράφει στο κεφάλαιο «Θρησκεία και πολιτισμός» τις ενότητες: «Συνέχεια και αλλαγές στην επίσημη θρησκεία. Θρησκευτικός συγκρητισμός. Η ανάδυση και η εδραίωση του χριστιανισμού. Υλικός και πνευματικός πολιτισμός. Τα όρια του εκρωμαϊσμού, οι πόλεις και η ύπαιθρος». Τί σημαίνει «ανάδυση του χριστιανισμού»; Μέσα σε μια πληθώρα πληροφοριών και περίπου 3500 λέξεων, για τη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, στην «ανάδυση του Χριστιανισμού» αναφέρονται επτά (7) λέξεις... Επίσης στους 17 «θεματικούς φακέλους», για να  ενημερωθούν επί συγκεκριμένων θεμάτων οι μαθητές/τριες,  για τον Χριστιανισμό δεν υπάρχει ούτε ένας. Προφανώς για τα μέλη της Επιτροπής ήταν ένα μηδαμινό πολιτισμικό και ιστορικό παγκόσμιο γεγονός η εμφάνιση και η εξάπλωσή του...


Στο μάθημα της Ιστορίας στη Β΄ Γυμνασίου αγνοούνται οι πνευματικές - πολιτισμικές διαφορές Ανατολής και Δύσης, και υπάρχει  μονολεκτική αναφορά στην Εικονομαχία, που ταλάνισε Ανατολή και Δύση για δυο περίπου αιώνες. Επίσης αποσιωπάται η ανάπτυξη των γραμμάτων, των τεχνών και των επιστημών στην Ανατολή, ενώ υπάρχει εκτεταμένη αναφορά στη Δύση... Τα περί Βυζαντίου τίθενται από την πλευρά της Δύσης... Ουδεμία αντικειμενικότητα... Στους θεματικούς φακέλους ο ένας επιγράφεται «Άγιοι και δαίμονες στον βυζαντινό κόσμο» και μεταξύ άλλων αναφέρεται ότι «η προσευχή και η νηστεία εξορκίζει τα κακά πνεύματα»... Ουδεμία σχέση με το αντικείμενο οι προτείνοντες, μόνο προκατάληψη δείχνουν.

Η προτεινόμενη  Ιστορία της Γ΄ Γυμνασίου έχει καθαρά ιδεολογικό περιεχόμενο. Καλύπτει την περίοδο από τον 15ο έως τα τέλη του 19ου αιώνα. Στην ύλη περιλαμβάνονται επτά κεφάλαια.  Από αυτά  στον Νέο Ελληνισμό ελάχιστα αναφέρονται, ως αποσπάσματα δύο κεφαλαίων.  Στο κεφάλαιο «Η Οθωμανική Αυτοκρατορία (απαρχές - αρχές 19ου αιώνα)» αναφέρονται το «παιδομάζωμα» και «οι θρησκευτικοί θεσμοί, κοινότητες και πρακτικές». Ουδέν γράφεται για τον ρόλο της Εκκλησίας στην επιβίωση του Έθνους,  ούτε για τα απελευθερωτικά κινήματα, που άρχισαν σχεδόν αμέσως μετά την Άλωση, ούτε για τους λογίους που πέρασαν στη Δύση μετά την Άλωση και συνέβαλαν στην Αναγέννηση της, ούτε για τους Νεομάρτυρες που προτίμησαν τον θάνατο από το να αλλαξοπιστήσουν. Αγνοείται η «Μείζων», κατά τον Διον. Ζακυθηνό, περίοδος της Ελληνικής Ιστορίας, όπως ήταν η, χάρη στην Εκκλησία -κλήρο και λαό- επιβίωση του Έθνους επί 400 και πλέον χρόνια. Περισσότερα γράφονται για τους Οθωμανούς...

Η Επανάσταση του 1821 περιλαμβάνεται στο κεφάλαιο του Διαφωτισμού και των Επαναστάσεων, ως ακολουθία και απόρροια των Επαναστάσεων στην Αμερική και στη Γαλλία. Στα παιδιά ουσιαστικά περνά παραποιημένη η Ελληνική Επανάσταση. Στους θεματικούς φακέλους στην Ιστορία της Γ΄ Γυμνασίου ένας αναφέρεται σε μια «οθωμανική πόλη», στη Βέροια, επί τουρκοκρατίας. Αυτό για να σημειωθεί «η συνύπαρξη και οι σχέσεις των διαφόρων εθνοθρησκευτικών ομάδων»... Για την Ελληνική Επανάσταση υπάρχουν δύο φάκελοι. Ο πρώτος για τις πολιορκίες στην Ελληνική Επανάσταση, με δύο παραδείγματα, την Τρίπολη και το Μεσολόγγι. Στη μία νικάνε οι Έλληνες και στην άλλοι οι Τούρκοι... Ο δεύτερος αναφέρεται στις γυναίκες στην Επανάσταση. Δεν υπάρχει φάκελος για το Φανάρι, για τους άνδρες  ήρωες, για τον Σολωμό και τον «Ύμνο στην Ελευθερία», για τον Κάλβο και τις «Ωδές» του... Αντί να διδάσκεται ο μαθητής/τρια  την εθνική του Ιστορία προτείνεται να διδάσκεται ελάχιστα γι’ αυτήν και επιλεκτικά, κατά την ιδεολογική επιλογή της Επιτροπής...


Στην Α΄ Λυκείου η πρόταση της Επιτροπής είναι να καλυφθεί σε παγκόσμια έκταση η περίοδος από το 1880 έως σήμερα. Σε αυτή την ύλη και όσον αφορά στην Ελλάδα, υπάρχουν σύντομες αναφορές   στη Μεγάλη Ιδέα, στους Βαλκανικούς Πολέμους, στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στη Μικρασιατική Εκστρατεία, στην Καταστροφή, στη συμμετοχή Της στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στον Εμφύλιο, στη Διδακτορία, στο Κυπριακό. Αυτά μέσα στις πλούσιες αναφορές στο παγκόσμιο γίγνεσθαι της ίδιας περιόδου...

Η Ελληνική Ιστορία κακοποιείται, όπως προτείνεται να καταγραφεί  στη στοιχειώδη και μέση  εκπαίδευση. Αυτό γιατί γίνεται επιλογή και προβολή των θεματικών ενοτήτων, με βάση την ιδεολογία των μελών της Επιτροπής και την επιθυμία τους να δημιουργήσουν τη νέα μορφή ανθρώπου. Συμπερασματικά η εθνική συνείδηση καταργείται, ως κάτι το ξεπερασμένο και αρνητικό. Η έννοια «Έθνος» δεν υπάρχει πουθενά σε όλη την τεράστια ύλη, όπως δεν υπάρχει η έννοια του λαού. Υπό απόλυτο διωγμό από την ύλη η Πίστη των Ελλήνων. Υπό απαξίωση οι ρίζες του λαού και οι παραδόσεις του. Υπό εξόντωση η οικογένεια. Σε κάποιο φάκελο που αναφέρονται ο παππούς και η γιαγιά καλούνται τα παιδιά να περιγράψουν τις διαφορές που έχουν με αυτούς, χωρίς να ζητείται να πουν τα θετικά από τη σχέση αυτή, για την αγάπη που τους προσφέρουν, τη σοφία τους, το παράδειγμά τους, τη συμβολή τους στη συνοχή της οικογένειας. Η Ιστορία που προτείνεται να διδαχθούν τα παιδιά είναι πολύ χειρότερη από αυτήν που είχε γραφτεί από την κα Ρεπούση για την Στ΄ Δημοτικού και καταστροφική για τον Ελληνισμό. 

Αν περάσει η πρόταση της Επιτροπής  σοβαρότατη θα είναι η ιστορική ευθύνη των πολιτικών του συγκυβερνώντος Κόμματος των Ανεξάρτητων Ελλήνων. Θα μείνουν στην Ιστορία ως οι πολιτικοί που εξελέγησαν στην Ελληνική Βουλή  ως αντιμνημονιακοί και πατριώτες και αποδείχθηκαν μνημονιακοί και ολετήρες της εθνικής συνείδησης και ταυτότητας.

Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Tuesday, 16 May 2017

Εκδήλωση για την Ποντιακή Γενοκτονία

Πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 14η Μαΐου 2017, στο Λονδίνο, στην Κρύπτη του Ιερού Καθεδρικού Ναού της Αγίας Σοφίας στο Bayswater, η πρώτη εκδήλωση του Συλλόγου Ποντίων Ηνωμένου Βασιλείου για το 2017.


Ο κύριος ομιλητής της εκδήλωσης ήταν ο Δρ. Θεοδόσης Κυριακίδης, Θεολόγος - Ιστορικός και Διευθυντής του Ερευνητικού Κέντρου του Αγ. Γεωργίου του Περιστερεώτα. Το θέμα της παρουσίασης ήταν: «Ο προστατευτικός ρόλος της Εκκλησίας κατά τη διάρκεια της Γενοκτονίας των Ποντίων, 1916-1923».


Ο Δρ. Κυριακίδης έχει κάνει αξιοζήλευτες σπουδές στην Ελλάδα και στην Ιταλία και έχει μελετήσει τα αρχεία στο Βατικανό για την Γενοκτονια των Ποντίων. Επίσης, μιλάει πολλές ξένες γλώσσες.


Την εκδήλωση τίμησε με την παρουσία του εκ νέου ο Πρόεδρος της ΟΣΕΠΕ, κ. Ανέστης Οσιπίδης και μας συγκίνησε με τον λόγο του.


Την εκδήλωση επίσης τίμησαν με την παρουσία τους ο Πρωτοπρ. Αναστάσιος Δ. Σαλαπάτας, ο Πρόεδρος της Κοινότητας Αγ. Παντελεήμονος Harrow Δρ. Σεραφείμ Κυριακίδης, η Πρόεδρος της Εταιρείας Πελοποννησίων Μεγ. Βρετανίας Δρ. Λένα Μάρκου, καθώς και πολλοί άλλοι εκλεκτοί καλεσμένοι.


Η Πρόεδρος του Συλλόγου Ποντίων Δρ. Κική Σονίδου καλωσόρισε τους ομιλητές για την τιμή που κάνουν στο Σύλλογο να έρθουν από το εξωτερικό όχι μόνο για την παρουσίαση αλλά και για την στήριξη του έργου του Συλλόγου. Επίσης καλοσώρισε θερμά τους καλεσμένους, με ιδιαίτερη χαρά για την παρουσία πολλών νέων ανθρώπων.


Ένεκα της Εορτής της Μητέρας, πριν την ομιλία αφιέρωσε το ποντιακό τραγούδι «η Μάνα εν κρύο νερό», που συγκίνησε αρκετούς.


Η ομιλία ήταν ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα και αναφέρθηκε στον ρόλο των Ιερέων και των Ηγουμένων μοναστηριών που προστάτευσαν πολλές φορές Ποντίους από την πείνα, το θάνατο και προσέφεραν χρήματα σε Τούρκους αξιωματούχους προκειμένου να εξαγοράσουν τη ζωή τους. Υπήρξαν πολλές ιστορικές αναφορές και σχολιασμοί για τη σχέση εκκλησίας και τότε κράτους.


Μετά το πέρας της ομιλίας, έγιναν κάποια σχόλια και ερωτήσεις, δείχνοντας το πραγματικό ενδιαφέρον του κοινού. Στο τέλος της εκδήλωσης βγήκαν οι καθιερωμένες αναμνηστικές φωτογραφίες και προσφέρθηκαν εδέσματα και ροφήματα που είχαν επιμεληθεί οι κυρίες του Διοικητικού Συμβουλίου.

Δρ. Κική Σονίδου
Πρόεδρος Συλλόγου Ποντίων Η.Β.