Thursday, 27 July 2017

Ο Θυατείρων στο Harrow

Εορτή του Αγίου Ενδόξου Μεγαλομάρτυρος Παντελεήμονος του Ιαματικού σήμερα. Εορτάζει η Κοινότητα Αγ. Παντελεήμονος στο Harrow του ΒΔ Λονδίνου.


Τους πανηγυρικούς εορτασμούς της Κοινότητας θα λαμπρύνει με την παρουσία και συμμετοχή του ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας κ. Γρηγόριος, ο οποίος θα προεξάρχει της Αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας.

Wednesday, 26 July 2017

Σύσκεψη για την Ιεραποστολή

Μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα Σύσκεψη και Διαβούλευση (σύμφωνα και με το παρακάτω πρόγραμμα) οργανώνεται στο Κολέγιο του Αγίου Αντωνίου στην Οξφόρδη, 8 και 9 Σεπτεμβρίου τ.έ., με θέμα την Ορθόδοξη Ιεραποστολή.


Σημαντικές προσωπικότητες, με μεγάλη εμπειρία στον τομέα της Ορθόδοξης Ιεραποστολής, θα συναχθούν στον χώρο συνάντησης, προς τιμήν του Αγίου Ιννοκεντίου Βενιαμίνωφ, του οποίου εορτάζεται φέτος η επέτειος 200 χρόνων από τη γέννησή του. Διοργανωτής της Σύσκεψης είναι ο Έλληνας Πατρολόγος Δρ. Σωτήριος Μουσαλίμας.

Tuesday, 25 July 2017

Τελειώνει ο Ιούλιος...

Το θαύμα που η καθημερινή λατρευτική και λειτουργική μας πνοή ποτέ δεν ξεχνά...


Νέα εκπομπή για την τελευταία εβδομάδα του Ιουλίου.



Συνεχίζουμε όσο επιτρέπει ο Κύριος με νέες παραγωγές μέσα στο ευλογημένο καλοκαιράκι. 

Καλή δύναμη σε όλους!

Νώντας Σκοπετέας

Monday, 24 July 2017

Τρυφερός κι άλησμόνητος θερινός ρεμβασμός...

(, κούγοντας τ «Νυχτεριν» το Φρ. Σοπέν)

Τ πικπ λειτουργοσε μ μπαταρίες, δίσκος βινύλιο, ο θερινς νυχτερινς ρες πλούσιες σ στοχασμούς, καθς πέναντι πλώνονταν στολισμένη,  μ λαμπερές,  πολύτιμες πέτρες π  τ χαριτωμένο φεγγαρόφωτο, θάλασσα. Κι ταν λα τότε τόσο μορφα, φτιασίδωτα κα γοητευτικά. Τότε, στ παλιό μας τ σπίτι μ τ φαρδ ξύλικο μπαλκόνι πο κοίταζε κατ τ πέλαγο, λλ κα τ γύρω π᾿ ατό, πως τ Σκιάθο κα τν Βόρεια Εβοια. Μαγευτικς ρες, σταλμένες π τ χέρι το Θεο ν χαρίσουν στν ψυχ εφροσύνη κα κατάνυξη. Γιατ ατς ο στιγμς γεμίζουν κα τ σχατο κύτταρο τς παρξής μας μ εγνωμοσύνη σ Κενον πο τς χαρίζει, γι ν᾿ νυψωθε  τσι   κφραση τς δοξολογίας. Τς δοξολογίας πο φαιρε κα τς ποιες σημαντικς σήμαντες νοχλήσεις στν ψυχισμ κα στν ν γένει βιοτή μας.


Συντροφι, λοιπόν, ταν τότε τ εεργετικ «Νυχτεριν» το Φρειδερίκου Σοπέν, πο μέσα στ στροστόλιστη τ θεριν τ νύχτα νοιγαν δρόμους προσευχς, στοχασμο κα δημιουργίας. Γιατ τ ν᾿ κος ατ τ θεϊκ μουσικ σ να δωμάτιο, κόμα κα μ τς καλύτερες χητικς συσκευς εναι κάτι ντελς ξένο π᾿ τι ν τν γεύεσαι, νότα τ νότα, σ ρες νυχτερινές, συχες, στροστόλιστες. Το θέρους ατς τς πάντιμες ρες. Γιατ τότε, μέσα σ τοτο τ περιβάλλον νοιώνεις τν θεοφώτιστη ατ μουσικ ν σ ρεμε,  ν σ  παραμυθεγγίζοντας κα  τς πλέον εαίσθητες πτυχς το εναι, καθς ο μελωδίες κυκλώνουν τ Νύχτα κι νεβαίνουν πρς τ᾿ στρα. Κα μαζί τους νεβαίνεις κι σύ, μ τν κλίμακα ατν  τν εκοσιένα  εαίσθητων, λυρικν κα στοργικν μουσικν ποιημάτων.

Γίνεται τότε Νύχτα «νύχτα γιομάτη θάματα», πως λέει κι ποιητής, Νύχτα τν γόνιμων στοχασμν, όρατο φαλτήριο, στε ν νυψωθε τ εναι κα ν ξαναδε τ ρχαον του κάλλος. λήθεια, ποιό; Μ κενο πο προβάλλει δια Δημιουργία μέσα π τ χραντο χέρι το Θεο, τ ποο μηνύει τι «καλ λίαν» (Γεν. 1, 31) πλάστηκε Κόσμος, ρα κι νθρωπος. σχετα ν κα ο δύο κακοποιήθηκαν μ εθύνη φυσικ το δευτέρου. στόσο, μέσα στ νυχτεριν ατ γραυλία, πο τ συντροφεύει παλ φων το πιάνου μ τς θάνατες μελωδίες το λυρικο Πολωνο συνθέτη, νοιώθεις πς Κόσμος ξαναγεννιέται. νεβαίνει δηλαδή, κα  πάλι χλωρς στν πιφανεια, πως νέος τζίτζικας, πο θραύει τ κέλυφος που σχηματίζεται κι στερα τν αγ βγαίνει ξω, ν τν δε λιος, ν στερεωθε τ εναι του κι στερα ν’ νέβει στ δέντρο κα ν᾿ ρχίσει ν μνε τ καλοκαίρι.  

Σκορπίζονται, λοιπόν, τ θεριν ατ βράδυ ο μελωδίες, πο ο νότες του, καθς διαδέχεται μία τν λλη, νομίζεις τι εναι πανωτς σταγόνες νερο πο ξεδιψον τν ψυχή. Γιατ ατ χει νάγκη κάθε φρυγμένη παρξη π τ σα στοργη καθημερινότητα τς πωμίζει.  Βάρος -πολλς φορς δυσβάστακτο. τσι μέσω ατν τν θείων χων κα τς νυχτερινς  συχαστικς πανδαισίας  ναλαμβάνει παρξη τ «ρχαον της κάλλος», μ λίγα λόγια  ξαναγιεννιέται , πως το Προμηθέα τ ζωτικ ργανα, γι ν συνεχίσει τ ταξίδι το γκοπου βίου του στν κόσμο.

Πέρασαν πολλ χρόνια π τότε... Λησμονήθηκε σ μιν κρη δίσκος, τ πικπ παψε ν λειτουργε κα τ μόνο πο πόμεινε εναι τ παλι ξύλινο χαγιάτι ν κοιτάζει κόμα κατ τ πέλαγο. Τ πέλαγο πο συνεχίζει ν φωτίζεται κα τοτες τς θερινς βραδυς π τ γέρωχο φεγγάρι, ν πό τ βάθος το χρόνου νεβαίνουν, πως ο προσευχές, ο θάνατες μελωδίες τν πίσης λησμόνητων κα  λυρικότατων Νυχτερινν το τόσο εαίσθητου κα συνάμα τόσο τραγικο Πολωνο συνθέτη: το Φρειδερίκου Σοπέν. Μελωδίες, πο ντύνουν μ λη τους τν πισημότητα  τς θερινς βραδυές μας κόμα...

π. K.N. Kαλλιανός