Επετειακό Ποίημα στο μετρό - A΄

 
Την Πέμπτη 22 Ιουνίου βρέθηκα στο Λονδίνο για κάποιες Διαχριστιανικές συναντήσεις. Πηγαίνοντας από τα γραφεία του Συμβουλίου Εκκλησιών της Αγγλίας στον Καθεδρικό Ναό του Southwark στο Νότιο Λονδίνο, για τον εορτασμό της 75^ης Επετείου του λεγόμενου Windrush, του ερχομού δηλαδή στην Αγγλία ατόμων από την Καραϊβική, για να βοηθήσουν στην ανοικοδόμηση μιας κατεστραμμένης από τον πόλεμο χώρας, βρήκα στο μετρό του Λονδίνου αναρτημένα διάφορα Ποιήματα, με αναφορά στο ιστορικό αυτό γεγονός.
 

Ένα από τα Ποιήματα αυτά είναι αυτό της παρούσας ανάρτησης. Το έγραψε ο James Berry, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί ως ένας τιτάνας της Ποίησης. Αυτός ήλθε στην Αγγλία από την Τζαμάικα το 1948, την χρονιά του Windrush. To Ποίημα έχει αναφορά στο μεγαλείο της θάλασσας, που ενώνει ανθρώπους και κοινωνίες, όπως επίσης και στην προσμονή για πρόοδο και αναβάθμιση των οικονομικών μεταναστών. Είναι ένα στιχούργημα με αρμονία και εσωτερική μουσική κίνηση, όπως άλλωστε είναι σύνηθες στη ζωή των Τζαμαϊκανών.

Εσπερινός Πρωτοκορυφαίων στο Bristol

Άρχισαν οι εορτασμοί για τους ενδόξους και πανευφήμους Πρωτοκορυφαίους Αποστόλους Πέτρο και Παύλο στην ομώνυμη Κοινότητα στο Bristol της Δυτικής Αγγλίας.

Χθες το βράδυ τελέσθηκε ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός της Εορτής, στον οποίο έψαλλε ο Δρ. Δημήτρης Σαλαπάτας.
 
Χρόνια Πολλά κι ευλογημένα!

The Runciman Prize 2023

 

… and the Winner is …

 

The Runciman Prize is an annual award made by the Anglo-Hellenic League for a book published in English and dealing with Greece and Hellenism. There is a prize of £10,000.
 
… and the Winner is …
 
AE Stallings for her poetry collection This Afterlife published by Carcanet Poetry. It is the first time a poetry book has won the Runciman Prize. Usually, the prize goes to a history book. The award was made at a ceremony in London on 19 June. June has been a wonderful month for Alicia Stallings; at the start of the month, she was named as the Oxford University Professor of Poetry, following her election by the graduates of the university.
 
Alicia Stallings was born in Georgia, USA, but she has lived in Athens since 1999. She is married to the Greek journalist John Psaropoulos. She has degrees in Classics from the universities of Georgia and Oxford. She has translated Hesiod’s Works and Days, and Greek mythology and history is a theme of several of her poems.
 
The Afterlife is a selection of her earlier poems, together with some new ones.  Her earlier collections include Archaic Smile (1999), Hapax (2006), Olives (2012) and Like (2018). A notable feature of Alicia Stallings’ poetry is that she is a ‘form poet’: many of her poems have a rhyme scheme and have a strict metre, or beat. In English poetry, these features fell out of fashion in the last century but Stallings uses them with a light touch.
 
She says “Rhyme frees the poet from what he wants to say.” By which she means, a poet may start writing a poem with a clear idea in mind, but because (s)he needs to work with the requirements of rhyme and metre, the poem may develop in ways the poet had not intended and may, in fact, become more interesting or may say what the poet really intended to say without realising it.
 
Here is a verse from Memorial (Mnemosyno) which appears in This Afterlife but first appeared in Like published by Farrar, Strauss and Giroud:
 
                   You’d lost your father’s grave,
                   We wandered row by row and plot by plot.
                   And it was hot
                   Under stiff cypress shade, the stillness drowned
                   By a lone insect’s corrugated sound.
 
Richard Devereux

Η Δημοκρατία και ο Χριστιανός

 
Με αφορμή τις πρόσφατες βουλευτικές εκλογές στην Ελλάδα, έρχομαι σε δύο κείμενα. Το ένα είναι του Ευριπίδη, από τις «Ικέτιδές» του. Αναφέρεται στο τι είναι η δημοκρατία κατά τους Αθηναίους του 5^ου π.Χ. αιώνα. Ας καθρεφτιστούμε στους λόγους του και ας κάνουμε την αυτοκριτική μας, αν μετά από 16 αιώνες την έχουμε πετύχει. Το δεύτερο είναι η «Προς Διόγνητο επιστολή», άγνωστου συγγραφέα του 2^ου ή 3^ου αιώνα μ.Χ. Η επιστολή αναφέρεται στη ζωή του Χριστιανού σε εχθρική προς αυτόν εξουσία, όπως ήταν η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία.
 

Στις «Ικέτιδες» ο Ευριπίδης βάζει τη σκέψη του στο στόμα του Θησέα, επικεφαλής της δημοκρατικής Αθήνας. Αφού σημειώνει πως «από τον μονάρχη πιο βαριά συφορά δεν υπάρχει σε μια πόλη», εξηγεί: «Τέτοιο (Σημ. αυταρχικό) κράτος δεν έχει νόμους ίσους για όλους. Ένας κρατά στο χέρι του τον νόμο κι αφέντης είναι. Ισότητα καμία». Ο Ευριπίδης αντιθέτως τονίζει τον κανόνα της Δημοκρατίας: «Υπάρχουν γραμμένοι νόμοι που εφαρμόζονται και δίνουν ίσα δικαιώματα σε πλούσιους και φτωχούς. Μπορεί ο φτωχός, αν ο πλούσιος και ισχυρός τον προσβάλλει, να του απαντήσει με τον ίδιο τρόπο (Σημ. χωρίς να φοβάται επιπτώσεις). Τρανούς νικά ο μικρός αν έχει δίκιο... Και λεύτερα ο καθένας μιλά ή σωπαίνει. Ποια ισότητα είναι ανώτερη από τούτη; Όπου ο λαός είναι κυρίαρχος ακμάζουν τα παλληκάρια, ενώ στο αυταρχικό καθεστώς ο ισχυρός μισεί αυτή την κατάσταση και όταν αναφαίνεται έξυπνος και αντρείος τον ξεπαστρεύει, γιατί τρέμει μη χάσει την εξουσία του...». («Τραγωδίες του Ευριπίδη», μτφρ. Θρασύβουλου Σταύρου, Βιβλ. της «Εστίας», 1980, σελ. 142-143).
 
Ο συγγραφέας της προς Διόγνητο επιστολής αναφέρει ότι ο Χριστιανός ακολουθεί το παράδειγμα του Ιησού Χριστού και εξηγεί: «Τον έστειλε ο Θεός Πατέρας Του ως σωτήρα, Τον έστειλε για να πείσει και όχι να εκβιάσει. Διότι η βία δεν ταιριάζει στον Θεό. Τον έστειλε για να καλέσει, όχι για να καταδιώξει. Τον έστειλε από αγάπη και όχι για να κρίνει... Δεν βλέπεις τους χριστιανούς να ρίχνονται στα θηρία για να αρνηθούν τον Κύριο και όμως να μην νικώνται; Δεν βλέπεις ότι όσο περισσότεροι τιμωρούνται, τόσο περισσότεροι γίνονται;»  (Βασ. Μουστάκη «Οι Αποστολικοί Πατέρες», Εκδ. Οίκος «Αστήρ», 1986, σελ. 259-261).
 
Η διδασκαλία  της Εκκλησίας για ελευθερία, αγάπη και έλλειψη βίας αποδεικνύεται από το ότι η πόρτα των ναών  είναι ανοικτή προς όλες και όλους. Πάντες είμαστε προσκεκλημένοι στον Δείπνο του Χριστού και από την θέληση μας εξαρτάται αν θα ανταποκριθούμε στην πρόσκλησή Του η όχι. Ουδέποτε εξετάζεται η κομματική τοποθέτηση των εισερχομένων. Η Εκκλησία ενώνει, δεν χωρίζει. Στην Εκκλησία δεν υπάρχουν πράσινοι, κόκκινοι ή μπλε ναοί, ούτε στασίδια αναλόγων χρωμάτων...
 
Η Ορθοδοξία δεν είναι μόνο ταυτοτικό στοιχείο του Ελληνισμού. Είναι και τρόπος ζωής, αντίθετος προς τον πολιτικοποιημένο δυτικό χριστιανισμό. Στην Ελλάδα ουδέποτε η Πίστη μας εκκοσμικεύθηκε και ουδέποτε ευδοκίμησαν διχαστικές προσπάθειες κομματικοποίησης των χριστιανών.
 
Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Αγέραστη ευτυχία

Νέα εκπομπή για εβδομάδα από 26 Ιουνίου 2023.

Με αγάπη Χριστού
 
Νώντας Σκοπετέας

O μικρότερος ενοριακός ναός στο Η.Β.

 
Σε μια μαγευτική διαδρομή από τις πολλές που προσφέρει το λεγόμενο “Coastal path”, ήτοι παράκτιο μονοπάτι, των 630 μιλίων που ξετυλίγει την αρχή του νήματός του από τις νοτιοδυτικές ακτές της Αγγλίας καταλήγοντας έως τους νοτιοανατολικούς αιγιαλούς της ξακουστής Κορνουάλης,  το τοπίο αλλάζει και το πετρώδες ή χωμάτινο διάβα του διασχίζει άλλοτε περάσματα λίγα μέτρα από τα αφρίζοντα, αεικίνητα κύματα του Ατλαντικού ωκεανού, άλλοτε σκαρφαλώνει δαιδαλωδώς στους ανεμοδαρμένους λόφους της Ιουρασικής πλευράς της Γηραιάς Αλβιώνας σπαρμένη με ασβεστόλιθους, ψαμμίτες, χαλαζίες και λογής αστρίους και πότε σε καταφυτές πλαγιές κάθε απόχρωσης πρασίνου φυλλώματος.
 

Κάπως έτσι καταλήξαμε η σύζυγός μου Λίλη και ο γράφων, ένα ηλιόλουστο και άπανεμο πρωινό μαγιάτικου Σαββάτου σ’ ένα από αύτα τα περίφημα μονοπάτια που ξεκινά από το μικρό ψαροχώρι Πόρλοκ (Porlock) και καταλήγει μετά απο έξι ώρες πορείας με εναλλαγή αναρρίχησης - καταρρίχησης 1072 μέτρων στο γραφικό Λίνμουθ (Lynmouth) το επανομοζόμενο “Αγγλική Ελβετία” από τον ποιητή Ρόμπερτ Σάουθι (Robert Southey).
 

Στα μισά αυτής της διαδρομής περίπου, σε μία κατηφορική δεξιόστροφη απότομη καμπή του μονοπατιού διασχίζοντας ένα ακόμα ρυάκι από τα πλείστα ορμητικά ρυάκια που καταλήγουν στη θάλασσα, όμως αυτή την φορά με την βοήθεια μίας λιθόδμητης και μονότοξης γέφυρας, αντικρύσαμε ένα ξέφωτο στην αριστερή όχθη αυτού, γεμάτο γρανιτένιες επιτύμβιες κάθετες πλάκες και σταυρούς. Αναπάντεχο θέαμα σε μια τόσο απομακρυσμένη γωνιά της φύσης. Κοιμητήριο σε ένα τέτοιο τόπο ησυχίας και ηρεμίας ψέλλισα με έκπληξη στην γυναίκα μου. Λίγα μέτρα παρέκει πρόβαλε όμως μια δεύτερη έκπληξη. Ένα εκκλησάκι περιστοιχισμένο απο μνήματα και κάτω απο τις σκιές των δέντρων. Πρώτη συνειρμική σκέψη οι στίχοι του λαϊκού ποιητή μας:
 

Πράσινο σκοτάδι απ’ τα μάτια σου βαμμένο
χίμηξε κι απόψε να με βρει
κι έγινε το σπίτι ένα δάσος πετρωμένο
που ’μοιαζαν τα δέντρα του σταυροί.
 

Και περί αυτού ο λόγος... συναντηθήκαμε με την μικρότερη ενοριακή εκκλησία στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπως αναφέρεται στο Domesday Book, καθώς και στο Guinness Book of Records. Το όνομα αυτής είναι εκκλησία του Αγίου Μπιούνο (St Beuno’s Church) ή ευρύτερα γνωστή στους ντόπιους ως Καλμπόουν (Culbone church). Το ολικό μήκος ανέρχεται σε 10,50 μέτρα και πλάτος 3,50 μέτρα. Το ιερό (κόγχη) καταλαμβάνει 12 τ.μ. και το μόνο και κυρίως κλίτος 24,70 τ.μ. με ορθό και ακριβή προσανατολισμό ορίζοντα στην Ανατολή. Ο προνάρθηκας και η σημερινή είσοδος (porch entrance) στην νότια πλευρά του ναού προστέθηκε κατα τον 14^ο αιώνα. Χωράει εώς και 33 άτομα καθήμενα και είναι χαρακτηρισμένο ως Κτίριο κατηγορίας 1 (Grade 1 listed building). Αξιοσημειώτο είναι πως αποτελεί την τελευταία ενορία της Επισκοπής του Μπαθ και Γουέλς (diocese of Bath and Wells) και πρώτη σε υψόμετρο στα 120 μέτρα πάνω από την θάλασσα σε μία άγρια δασώδη περιοχή.
 

Εικάζεται πως ανεγέρθη από Σάξονες λίγο πριν το 1066 μ.Χ. λόγω της αρχικτεκτονικής δομής του κλίτους που χρησιμοποιήθηκε και συνηγορεί το γεγονός πως η θεμελίωση φέρει κομμάτια πλίνθων και άλλων δομικών στοιχείων προερχόμενα από άλλους σαξονικούς ναούς της περιοχής.
 
Αυτά εν ολίγοις και ευελπιστώ να μην μακρυγόρησα ασκόπως.  Ας μιλήσουν οι εικόνες. Εύχομαι να εμπνεύσει το παρόν κείμενο την λαχτάρα σας να επισκεφείτε κι εσείς αυτή την ιστορική εκκλησία και να γίνει αφορμή προς σωματική αερόβια άσκηση και πνευματική μαζί με συναμαρτωλούς συνοδοιπόρους.
 
Νίκος Κηρηθράς

Στέψη Βασιλιά Καρόλου

 

Ομοιότητες με τη βυζαντινή στέψη

 

Πολλή συζήτηση γίνεται τελευταίως από τους έχοντες λόγο στα ΜΜΕ για το ότι  πρέπει, ακόμη και με το ζόρι,  να δεχθούμε ό,τι η Δύση επιβάλλει, αλλιώς θα μείνουμε στο σκοτάδι του μεσαιωνισμού. Και σκέφτεται κανείς πού καταντήσαμε... Από εκεί που ήμασταν δάσκαλοι της Δύσης στην πολιτική, κοινωνική και πνευματική ζωή δικοί μας άνθρωποι να θέλουν να μας επιβάλουν έναν παρακμιακό και θνησιγενή τρόπο ζωής.
 
Η προ ολίγου καιρού τελετή της στέψης του βασιλιά του Ηνωμένου Βασιλείου Καρόλου Γ΄ είναι μία ακόμη απόδειξη της επιρροής που έχουν οι Έλληνες και η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία στη Δύση. Η Βρετανία, έως σήμερα, διατηρεί το τυπικό της στέψης των βυζαντινών αυτοκρατόρων! Το κυριότερο είναι ο Μυστηριακός - Εκκλησιαστικός χαρακτήρας της στέψης του Καρόλου, που αποτελεί συνέχεια των στέψεων των Βυζαντινών βασιλέων. Συγκεκριμένα:
 
1. Η στέψη του βασιλιά Καρόλου τελέστηκε στο αβαείο του Ουεστμίνστερ στα πλαίσια Λειτουργίας κατά το αγγλικανικό τυπικό και σύμφωνα με την παράδοση που άρχισε τον 12^ο αιώνα.
 
- Οι στέψεις των βυζαντινών αυτοκρατόρων από το 641 και τη στέψη του Κώνσταντος ετελούντο στον ναό της Αγίας Σοφίας, της Μεγάλης Εκκλησίας της Βασιλεύουσας. Κατ’ άλλους η στέψη στην Αγία Σοφία άρχισε είτε επί Μαρκιανού (450-457), είτε επί του διαδόχου του Λέοντος Α΄ (457-474). Η τελετή της στέψεως ετελείτο κατά τη Θεία Λειτουργία.
 
2. Ο βασιλιάς Κάρολος απέβαλε τα κοσμικά του ενδύματα από τη μέση και πάνω και με την βοήθεια του  προκαθήμενου των αγγλικανών αρχιεπισκόπου Καντέρμπουρι Τζάστιν (Ιουστίνου) Ουέλμπι ενδύθηκε χιτώνα, ένα λευκό λεπτό υποκάμισο τύπου στιχαρίου, κάτι ως επιτραχήλιο, ζώνη και σάκο βασιλικό χρυσοκέντητο. Επίσης περιεβλήθη με πορφυρό μανδύα. Η αφαίρεση των κοσμικών ενδυμάτων και η ένδυση με τα βασιλικά ενδύματα τελέστηκε εντός του αβαείου, αλλά μακριά από τα μάτια των παρευρισκομένων. Προς τον σκοπό αυτό  είχε τοποθετηθεί  παραπέτασμα κλειστό από τις τρεις μεριές και ανοικτό μόνο προς την  Αγία Τράπεζα.
 
- Στην Κωνσταντινούπολη ο αυτοκράτορας  αφαιρούσε  τα κοσμικά ρούχα και ντυνόταν με την αυτοκρατορική στολή, την οποία, κατά την παράδοση, την είχαν δώσει άγγελοι στον Μέγα Κωνσταντίνο και φυλασσόταν στην Αγία Σοφία για στέψεις αυτοκρατόρων. Στα ενδύματα συγκαταλέγονταν ο χιτώνας, ο σάκος και άλλα, ως  ωμοφόρια και επιτραχήλια, όλα μεταξωτά και ο σάκος χρυσοκέντητος. Κατά την αλλαγή της ενδυμασίας ο αυτοκράτορας προφυλασσόταν από τα βλέμματα των προσκεκλημένων με μεταξωτά παραπετάσματα, που κρατούσαν βυζαντινοί αξιωματούχοι.  
 
3. Ο βασιλιάς Κάρολος χρίσθηκε με μύρο, για το οποίο χρησιμοποιήθηκε λάδι από δύο ελιές του όρους των Ελαιών και το οποίο ευλόγησε ο Ελληνορθόδοξος Πατριάρχης Ιεροσολύμων Θεόφιλος και ο Αρχιεπίσκοπος των Αγγλικανών στα Ιεροσόλυμα Χοσάμ Ναούμ. Την ώρα που τον έχρισε ο Αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπουρι φώναξε και οι παρευρισκόμενοι επανέλαβαν « Ο Θεός σώζοι τον βασιλέα».
 
- Στα βυζαντινά χρόνια ο πατριάρχης έχριε με το ιερό Μύρο σταυροειδώς το πρόσωπο του αυτοκράτορα, αναφωνούσε «Άγιος» και όλος ο κλήρος και ο παριστάμενος λαός επαναλάμβανε  εν χορώ τρεις φορές  το «Άγιος».   
 
4. Ο θρόνος στον οποίο κάθισε  ο Κάρολος και έγινε η τελετή της στέψης του, όπως και των προηγουμένων  του βασιλέων και βασιλισσών, ήταν από συντηρημένο  ξύλο βαλτικής δρυός, κατασκευής του 13^ου αιώνος.
 
– Ο ειδικός θρόνος, που χρησιμοποιούσαν στην Κωνσταντινούπολη για την στέψη ήταν ο ίδιος επί πολλούς αιώνες, ερχόταν στο ναό, από το παλάτι, στο οποίο φυλασσόταν,  ήταν από χρυσάφι και έως τη στέψη τοποθετείτο στο μιτατώριο (διακονικό) της Αγίας Σοφίας.
 
5. Ο Αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπουρι έλαβε από την Αγία Τράπεζα τα διάσημα του βασιλέως και με τη βοήθεια τιτλούχων της Εκκλησίας τα φόρεσε στον Κάρολο. Μεταξύ αυτών του έδωσε στα χέρια του να κρατεί το βασιλικό σκήπτρο και την γήινη σφαίρα, που εκοσμείτο με σταυρό.  Στη συνέχεια ο Αγγλικανός Αρχιεπίσκοπος πήρε από την Αγία Τράπεζα το στέμμα, το οποίο ο ίδιος το τοποθέτησε στο κεφάλι του Καρόλου, δίνοντας πάλι το σύνθημα ο λαός να φωνάξει «Ο Θεός σώζοι τον Βασιλέα».
 
- Στις στέψεις των βασιλέων στην Κωνσταντινούπολη της επιδόσεως των διακριτικών της βασιλείας, σκήπτρου και σφαίρας επί της οποίας δεσπόζει ο σταυρός, προηγούντο οι επ’ αυτών ευλογίες του Πατριάρχου. Το βαρύτιμο στέμμα μετά από προσευχή και ευλογία του, τοποθετούσε ο ίδιος ο πατριάρχης στο κεφάλι του βασιλέως και ο λαός ανέκραζε τρεις φορές «άγιος, άγιος, άγιος...» και επευφημούσε.
 
6. Κατά τη στέψη του ο Κάρολος ενώπιον της Αγίας Γραφής και του ιερατείου έδωσε όρκο, μεταξύ άλλων, να προστατεύει την Αγγλικανική Εκκλησία και να σέβεται όλες τις άλλες ομολογίες και θρησκείες. Τα αποσπάσματα που διαβάστηκαν από την Αγία Γραφή κατά την τελετή της στέψης σημείωσαν την ταπεινοφροσύνη που πρέπει να έχει ο βασιλιάς, ότι οφείλει να ενεργεί δίκαια  και του υπενθύμισαν ότι είναι θνητός.
 
- Στην Κωνσταντινούπολη ήταν αναγκαίο για τον αυτοκράτορα να υπογράψει ομολογία πίστεως στην Ορθοδοξία, προτού να γίνει η στέψη του. Κατά τον Νικήτα Χωνιάτη ο βασιλιάς αναγίγνωσκε και το Σύμβολο της Πίστεως. Στο τέλος της Λειτουργίας και της στέψης ο Πατριάρχης συνιστούσε στον βασιλέα να σέβεται τους νόμους, να μην αξιώνει ό,τι δεν του οφείλεται, να έχει φόβο Θεού και πάντα να θυμάται τον θάνατο.
 
7. Μετά τη λήξη της θρησκευτικής τελετής ο Κάρολος δέχθηκε τη διαβεβαίωση πίστεως και υπακοής από τον διάδοχό του και τον Αρχιεπίσκοπο – Προκαθήμενο της  Αγγλικανικής Εκκλησίας. Τα συγχαρητήρια των συμμετασχόντων στη στέψη τα εδέχθη στη συνέχεια, στο παλάτι του Μπάκιγχαμ.
    
- Στην Κωνσταντινούπολη μετά τη στέψη ο νεοστεφθείς βασιλιάς μετέβαινε σε άλλο σημείο του ναού, καθόταν επί άλλου θρόνου και εκεί εδέχετο τα συγχαρητήρια των ανώτατων στρατιωτικών και πολιτικών αξιωματούχων και των λοιπών προσκεκλημένων  και τη διαβεβαίωσή τους για την προς αυτόν πίστη τους.
 
8.     Μετά το τέλος της τελετής της στέψης ο Κάρολος μαζί με την σύζυγό του Καμίλα επέστρεψαν επί παραδοσιακής χρυσοποίκιλτης άμαξας στο παλάτι. Τον περιέβαλαν η προεδρική φρουρά και τμήματα στρατού.
 
- Στην Κωνσταντινούπολη ο νεοστεφθείς βασιλιάς μετά τη στέψη κατευθύνετο στο παλάτι επιβαίνων ίππου στολισμένου με πολύτιμα μεταξωτά υφάσματα, μαργαριτάρια και άλλους πολύτιμους λίθους. Τον περιέβαλε η ανακτορική φρουρά και εκλεκτά τμήματα του στρατού.
 
Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει ένα σημαντικό και επαινετό συστατικό στοιχείο: σέβεται την παράδοσή του, έχει πάντα στενή σύνδεση η Πολιτεία με την Αγγλικανική Εκκλησία και ουδείς διανοείται να αλλάξει το από αιώνων διατηρούμενο καθεστώς της μεταξύ τους σχέσης. Σημειώνεται ότι ο πρωθυπουργός της χώρας, ινδουιστής στο θρήσκευμα, Ρίσι Σούνακ στη σύντομη ομιλία του κατά τη στέψη διαβεβαίωσε ότι σέβεται και προστατεύει την Αγγλικανική Εκκλησία. Ουδείς βεβαίως διανοείται να υποστηρίξει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο είναι μια σκοταδιστική ή οπισθοδρομική χώρα. Και τίθεται το ερώτημα, εμείς, οι Έλληνες, των οποίων το Ηνωμένο Βασίλειο συνεχίζει την Παράδοση των προγόνων μας Ρωμιών, γιατί πρέπει να δεχθούμε έναν τρόπο ζωής προσβλητικό και ταπεινωτικό για το ήθος μας και την Παράδοσή μας;...
 
Σημ. γρ.: Τα όσα ίσχυαν στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία κατά τις στέψεις των αυτοκρατόρων ελήφθησαν από τα ακόλουθα βιβλία:
 
- Παν. Ι. Σπυροπούλου «Η Αγία Σοφία στην Ιστορία και στον θρύλο», Εκδ. Καρδαμίτσα, Αθήνα, 1988.
- Ταμάρα Τάλμποτ Ράϊς «Ο Δημόσιος και ιδιωτικός βίος των Βυζαντινών», Εκδ. Παπαδήμα, Αθήνα, 1997.
- Κωνσταντίνου Καλλινίκου «Ο Χριστιανικός Ναός και τα τελούμενα εν αυτώ», Εκδ. Γρηγόρη, Αθήνα, 1969.
- Louis Brehier “Les institutions de l’ empire byzantine”, Albin Michel, Paris, 1970.
- Αλεξάντερ Βασίλιεφ «Ιστορία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας», Εκδ. Μπεργαδή, Αθήνα, 1954.
 
Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

The loneliest woman in Britain is Greek?

Entrance to the British Museum is free. Gallery 19 is only open between 11-3. Why? Γιατί;

 
Gallery 19 is a mean little room. Visitors pass through on their way between 20 and 17: Lycians and Nereids.
 
Observing from a while from the attendant’s chair, it was clear: most don’t stop in Gallery 19, a few do, some slow while others walk on through.
 
Gallery 19 is not mentioned in the Guide: Short of time? In one hour – Must See.

In Gallery 19 an Ionian column towers like a man over two metres tall, stood by himself, without a drink, socially gauche at a party.
 
Also, in Gallery 19 the missing Caryatid: torn from her family, trafficked to a foreign land and still held captive. Unsure when she will be free.
 
It is possible to sit in the attendant’s chair In Gallery 19 and, when there’s a gap in the human flow, to sit alone for a moment with the Caryatid. She will come to life and will appreciate you reading to her a verse or two of Homer or a line of Sappho.
 
Richard Devereux

Ο ουρανός από τον κήπο

 
Ο κήπος, αισθανόμουν από πάντα πως, λειτουργεί κάπως ως συναισθηματικό καταφύγιο...
 

Τα λουλούδια, τα φυτά, οι ευωδιές, τα χρώματα, τα φύλλα, τα χώματα, το βλέμμα που επικεντρώνεται σε κάτι φυσικό για πολλή ώρα...
 
Κι ύστερα η ματιά ανοίγει... απλώνεται... αγκαλιάζει...
 
Έτσι ανακάλυψα αυτή την φανταστική εικόνα, στον χθεσινό ουρανό, ακριβώς πάνω από τον ένστολο κήπο...
 
Το πρώτο αντίκρυσμα (προφανώς με καρδιακή αφετηρία) έδειξε:
 
Τα νέφη… τη συννεφένια καρδιά… τον ήλιο που κρυβόταν…
 
Κι ύστερα ήλθε η ερμηνεία (προφανώς με κάποια επενέργεια του νου), λιτή, απέριττη, αλλά ουσιαστική:
 
Η εικόνα που ιστορούνταν στον απέραντο ουρανό απεικόνιζε έναν ΑρχΆγγελο, με ανοιχτές τις φτερούγες του, που κρατούσε μέσα στους κόλπους του τον ίδιο τον Αυτοκράτορα ήλιο!!!
 
Μια εικόνα ακατανίκητου φωτός...

Αρχιεπίσκοπος συζητάει τους Ψαλμούς

 

LEDBURY POETRY FESTIVAL

30th June - 9th July 2023

 

The Psalms with Rowan Williams and Megan Daffern

Mon 3 Jul 2023

5:00pm - 6:00pm | Ledbury Community Hall

 

Μέσα στο πλαίσιο του παγκοσμίου φήμης Ποιητικού Φεστιβάλ του Ledbury, που θα λάβει χώρα στο Ledbury, στη δυτική πλευρά της κεντρικής Αγγλίας, από τις 30 Ιουνίου έως τις 9 Ιουλίου τ.έ., μεταξύ των άλλων εκδηλώσεων θα είναι και η παρακάτω:
 
In a conversation ranging across prayer, poetry and song, and from King David to William Tyndale and Myles Coverdale, the poet and former Archbishop of Canterbury, Rowan Williams talks with the leading Cambridge Theologian, Megan Daffern, author of Songs of the Spirit: A Psalm a Day for Lent and Easter about the 150 Old Testament Songs that are as fundamental to the English Language as they are to Christian Liturgy.
 
Live streamed on Zoom
 
Sponsored by Ann and David Tombs
 
This event will be live-streamed on Zoom and all ticket purchasers will be sent the Zoom link closer to the event.
 
Bookings: https://ledburypoetry.org.uk/events/rowan-williams-and-megan-daffern-dead-poets-society-5-the-psalms/

Διαλογισμοί για την Ενσάρκωση

 
Το Ινστιτούτο Ορθόδοξων Χριστιανικών Σπουδών του Κέϊμπριτζ εξέδωσε την παρακάτω ενδιαφέρουσα ανακοίνωση:
 

Dear Friends,
 
We are delighted to welcome Revd Dr Boniface Carroll to Cambridge on Friday 30 June for the third IOCS Lecture Day of the year (6.30-8.00 pm BST). Father Boniface will deliver a lecture on the theme of ‘Meditations on the Incarnation: Humanity, Society, and the Church’. The event will take place physically in Cambridge, at Wesley House (top floor, room 31), though Zoom participation will also be possible. All are welcome to attend.
 
This Lecture Day has a special significance for us, as it will also mark the inauguration of the IOCS Centre for Anthropology and Ethnography of Orthodox Christianity (CAEO).The Centre is a new initiative of the Institute in partnership with the Department of Anthropology, University College London, where Revd Dr Boniface Carroll is a Principal Research Fellow in Anthropology. More details on the Centre here:
 
https://www.iocs.cam.ac.uk/the-centre-for-anthropology-and-ethnography-of-orthodox-christianity/
 
Revd Dr Boniface (Timothy) Carroll is a priest of the Antiochian Orthodox Church in the UK. He is a Visiting Professor of IOCS and Principal Research Fellow in Anthropology at University College London. His work focuses on the lived practices of Orthodox Christianity, the material culture of the Church, and the interplay between theology, ethics, and the bodily and physical aspects of human experience. He is currently the Principal Investigator of a UKRI-funded project on ‘Orthodox Christian Material Ecology and the Sociopolitics of Religion’, based at UCL Anthropology, and the Founding Director of the Centre for Anthropology and Ethnography of Orthodoxy. His is the author of Orthodox Christian Material Culture: Of People and Things in the Making of Heaven (2018) and A Return to the Object: Alfred Gell, Art and Social Theory (with S.Kuechler 2020). He has published widely on art and aesthetics, the relation of theology to ethnography, and the role of material within the liturgical and ethical practices of Orthodox Christianity.
 
The Zoom link for the event is: https://us02web.zoom.us/j/85402891716
 
With warm wishes, as ever,
 
Razvan Porumb
________________
 
Dr Razvan Porumb
Vice-Principal and Director of Research
The Institute for Orthodox Christian Studies
31 Jesus Lane, Wesley House
Cambridge CB5 8BJ

Επιστολή Προέδρου Κύπρου

 
Μόλις λάβαμε -με μεγάλη χαρά- ευχαριστήρια επιστολή του νεοεκλεγέντος Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Νίκου Χριστοδουλίδη, με αφορμή τη συγχαρητήρια δική μας επιστολή!
 

Με τον κ. Χριστοδουλίδη έχουμε μακρά γνωριμία, ειλικρινή διαπροσωπική φιλία και εξαίρετη συνεργασία στα Ομογενειακά θέματα, από τότε που υπηρετούσε στο Λονδίνο ως Γενικός Πρόξενος της Κυπριακής Υπάτης Αρμοστείας, αλλά κι όταν υπηρετούσε ως Υπουργός Εξωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας.
 

Του ευχόμαστε ολόψυχα και από εδώ να έχει μια ευλογημένη πορεία με την ακριβή Πυξίδα της Πίστεως και της Πατρίδος και μια Προεδρική θητεία μακρά, θεοφιλή, φιλογενή, καλλίκαρπη, καρποφόρα, γεμάτη χάρη και φως, και στηρικτική εν παντί του Κυπριακού Ελληνισμού! Πάντα ΑΞΙΟΣ και πλούσια ευλογημένος από τον Άγιο Θεό μας!

Μια Αγγελία και μια ευχή

Νέα εκπομπή για εβδομάδα μετά Αγίων Πάντων, με αναφορά σε συναξάρια Ιερέων της θεαρέσκειας κι όχι της ανθρωπαρέσκειας...

Με αγάπη Χριστού
 
Νώντας Σκοπετέας

Πάμε Πεκίνο

My New Home - BEIJING

Προφανώς όχι ο παρών ιστολόγος, αλλά ο Νίκος μας, ο Πρόξενος του Ελληνικού Πολιτισμού και Αθλητισμού στην Κίνα, μαζί με την Κινέζα Πριγκίπισσα σύζυγό του Έριν, μετακομίζουν το προσεχές διάστημα, για επαγγελματικούς λόγους από την πόλη Chengdu, όπου διαμένουν τα τελευταία έξι χρόνια, στο Πεκίνο, την πρωτεύουσα της Κίνας. Στο βίντεο ο Νίκος εξηγεί τα πάντα αναλυτικά. Ευχόμαστε καλή μετακόμιση και επιτυχία στα νέα του ευθυνοφόρα καθήκοντα!

Ritsos in London

 
The Anglo-Hellenic League and Kings College London (KCL) hosted an event on 12 June to mark the publication of two new books about Yiannis Ritsos and to remember Edmund ‘Mike’ Keeley, who died last year, and who is regarded by many as the foremost translator of modern Greek poetry. In many translations he co-operated with the Orthodox writer and scholar, Philip Sherrard.
 

Yiannis Ritsos (1909-1990) was a most prolific poet who, it was said, published over a thousand pages of poetry. He was nominated nine times for the Nobel Literature Prize but was never awarded it. John Kittmer, who is a former British Ambassador to Greece and the President of the Anglo-Hellenic League, gave an overview of Ritsos’s life and poetry. He has as written a biography of Ritsos that is due to be published next year.
 
The two books in question are:
 

 ‘A Broken Man in Flower’ by David Harsent, a very fine poet and winner of many awards including the Forward Prize. This collection is ‘versions’ of, rather than a ‘translation’ of, the poetry Ritsos wrote in the Junta years while imprisoned or under house-detention on Samos. Harsent does not speak Greek but clearly has a great sense of Ritsos’s work. The collection includes the series of poems, each four lines long, 18 Λιανοτράγουδα Της Πικρής Πατρίδας (previously published in a pamphlet as ‘Homeland: 18 Bitter Songs’) which Ritsos wrote at the request of Mikis Theodorakis.
 
‘Monochords’ by Chiara Ambrosia who is an Italian film-maker and artist. ‘Monochords’ was a series of very short poems written by Ritsos in 1979, most are one or two lines long and were written at a rate of about ten a day. Ambrosia has created a series of 336 black and white images – linocuts – each representing one of the poems. She created one image each day during lock-down. The poems are translated by Paul Merchant.
 

David Harsent gave a powerful reading of poems from ‘A Broken Man in Flower’ and Chiara Ambrosia showed some thirty of the images on screen and voiced the translations. There followed a panel discussion which addressed questions such as
 
-         how important was it to Ritsos’s poetry that he was himself also a visual artist?
-         how integral was Ritsos’s politics to his poetry?
-         how important is it that Ritsos was Greek?
 

As a young man Ritsos was prolific; as he got older his poems tended to get shorter. It was suggested this reflected the shrinking of his world while in detention and the physical shrinking of his body with age. During lockdown, our lives similarly shrunk and we were less physically active. What Ritsos’s short poems achieve is an intensity of feeling that leaves the reader having to work harder; many will consider the effort worth it.
 
David Harsent: A Broken Man in Flower - Bloodaxe Books
Homeland: 18 Bitter Songs - Rack Press (out of print)
Chiara Ambrosia: Monochords - prototype
 
Richard Devereux

Η Βλαχέρνα στην Αγγλία

 
To Παρεκκλήσι της Παναγίας των Βλαχερνών, για τους Πολίτες απλά "της Αγίας Βλαχέρνας," "προστέθηκε" στον τίτλο της Ελληνορθόδοξης Κοινότητας Αγίων Αμβροσίου & Στυλιανού Μιλτον Κηηνς & Περιχώρων, όταν αγοράστηκε ο Ι. Ναός που στεγάζεται σήμερα, το 2009. 
 

Αυτή η Κοινότητα στο Μilton Keynes (Buckinghamshire), ιδρύθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 1989,για να εξυπηρετεί τις ανάγκες των Ομογενών της περιοχής από όπου και να κατάγονται, να τους δίνει την δυνατότητα να εκτελούν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα, να διατηρούν τα πατροπαράδοτα ήθη, τα έθιμα και να τα μεταλαμπαδεύουν στις επόμενες γενιές. Ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Θυατείρων & Μεγ. Βρετανίας Γρηγόριος και λόγω της γιορτής εκείνης της μέρας έδωσε το όνομα Αμβρόσιος για να προστεθεί αμέσως το όνομα του Αγίου Στυλιανού που αυτή ήταν η επιθυμητή ονομασία των πρωταρχικά ενδιαφερομένων και που είναι Προστάτης των παιδιών. 
 
Πρόεδρος της Κοινότητας (ανδρικό πόστο συνήθως!) διορίστηκε η Νίκη Beales, απο τα Θεραπειά του Βοσπόρου, της Γεροντικής Επαρχίας Δέρκων στην Πόλη, που από τα νηπιακά της χρόνια μεγάλωσε παρατηρώντας και καταγράφοντας στην παιδική της μνήμη τα "τελούμενα εντός του ναού" και τα υπόλοιπα που συνέβαιναν γύρω της που είχαν σχέση με την καθημερινότητα στην Ενορία της.
 
Σύντομα άρχισε να λειτουργεί Ελληνικό Σχολείο και αμέσως ιδρύθηκε και η Βοηθητική Αδελφότητα,  Άγιος Δημήτριος. Η στέγαση της Κοινότητας ήταν για είκοσι χρόνια σε Αγγλο-καθολικό Ναό και μετά από πολυετή έρευνα, επιμονή και υπομονή βρέθηκε ο Ναός αυτός που είχε κτιστεί το 1864 από τον διάσημο Αρχιτέκτονα George Gilbert Scott στην παραδοσιακή και πολύ παλιά κωμόπολη Stony Stratford, αφιερωμένος στην Παναγία, με ονομασία St. Mary the Virgin.
 
Το κτίριο είχε παύσει να λειτουργεί ως τόπος λατρείας από το 1969. Έμελλε η Παναγιά να βάλει το χέρι Της για να διορθωθεί αυτή η "ανωμαλία" από το τοπικό ποίμνιο της Ελληνορθόδοξης Αρχιεπισκοπής Θυατείρων που ανήκει στην Επαρχία του Οικουμενικού Θρόνου και να επανέλθει η χρήση του για τους λόγους που είχε κτιστεί. 
 
Φυσικά δεν θα μπορούσε να αγνοηθεί η Παναγία αφού η Εκκλησία ήταν αφιερωμένη σε Αυτήν. Έτσι στην ήδη υπάρχουσα ονομασία της Κοινότητας και με πρόταση / παράκληση της Νίκης Beales, στον Μακαριστό πρώην Αρχιεπίσκοπο, ιδρύθηκε το Παρεκκλήσι Της Παναγίας Των Βλαχερνών που όπως είναι γνωστό, γιορτάζει στις 2 Ιουλίου.
 
Από το 2017, κάθε χρόνο καθιερώθηκε ένα Ελληνικό Πανηγύρι, Greek Festival, την πρώτη Κυριακή του Ιουλίου (διακόπηκε λόγω της πανδημίας),  το φετινό είναι το 4ο και συμπίπτει με την Γιορτή Της Παναγίας Των Βλαχερνών.  
 
Στις 2 Ιουλίου λοιπόν, τρέχοντος, θα τελεστεί Όρθρος και Πανηγυρική Θ. Λειτουργία με Αρτοκλασία, 9 πμ με 12.00 μεσ. από τον Πρωτοπρεσβύτερο Πατέρα Κωνσταντίνο Γαριβαλδινό. Θα ακολουθήσει το Πανηγύρι στον Αυλόγυρο και στους Κοινοτικούς (Swinfen Haris Church Hall που αγοράστηκε το 2010, κτισμένο το 1892) χώρους της Εκκλησίας.
 
Η διεύθυνση της Εκκλησίας και της Κοινοτικής Αίθουσας είναι:
 
The Greek Orthodox Church of Sts. Ambrosios & Stylianos, Chapel of St Mary of Vlachernae, και Swinfen Harris Church Hall, London Road, Stony Stratford, Milton Keynes, MK 11 1JA.
 
Νίκη Beales
Βuckingham Αγγλία

Η Ελλάδα των Κινέζων

 
Όταν οι Κινέζοι πρωτοάκουσαν τη λέξη "Hellas", επεχείρησαν να την αποδώσουν στη γλώσσα τους.
 

Για να τη γράψουν, χρησιμοποίησαν δύο ιδεογράμματα (希臘) τα οποία επέλεξαν με βάση την προφορά.
 
Δηλαδή πήραν ένα ιδεόγραμμα που προφέρεται «σι», άλλο ένα που προφέρεται «λα», τα ένωσαν για να φτιάξουν τη λέξη «Σι-Λα» με την οποία προσδιορίζουν την Ελλάδα.
 
Το πρώτο ιδεόγραμμα σημαίνει «ελπίδα» και το δεύτερο αντιστοιχεί στον μήνα Δεκέμβριο του παραδοσιακού κινεζικού ημερολογίου.
 
Και τα δύο όμως μαζί, όταν ενωθούν, σημαίνουν «ο άλλος μεγάλος πολιτισμός».
 
Το παραπάνω είναι ενδεικτικό του σεβασμού που τρέφουν στη χώρα μας.
 
Οι Κινέζοι άλλωστε είναι ίσως ο μοναδικός λαός στον κόσμο που δεν αποκαλεί την Ελλάδα «Greece».
 
Περίπου το 1/5 του παγκόσμιου πληθυσμού που ομιλεί κινεζικά αποκαλεί την Ελλάδα «Σι-Λα».

Ο Άγ. Λουκάς στο Bristol

 
Σήμερα η Αγία Ορθόδοξη Εκκλησία μας τιμά και πανηγυρίζει (μεταξύ άλλων και) την ιερή μνήμη του Αγίου Λουκά, Αρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως και Κριμαίας, του Ιατρού.
 

Με χαρά ενθυμούμαστε την όμορφη προσκυνηματική εκδήλωση που είχαμε οργανώσει στις 27 Απριλίου 2018, κατά την οποία ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αργολίδος κ. Νεκτάριος είχε μεταφέρει ιερά λείψανα του Αγίου Λουκά στην πόλη και την Κοινότητά μας στο Bristol.

 
Η Κοινότητα τότε, με αθρόα συμμετοχή των μελών της, είχε υποδεχθεί με χαρά, ευλάβεια και τιμή τα ιερά λείψανα, μεταξύ των οποίων ήταν και αυτούσια η σωζόμενη καρδιά του Αγίου.

 
Μετά τις ιερές τελετές στον Ιερό Ναό Απ. Πέτρου και Παύλου, ακολούθησε απλόχερη και εγκάρδια φιλοξενία στην Κοινοτική Αίθουσα, από τους Άρχοντες της Κοινότητας.

 
Ευχόμαστε και προσευχόμαστε ο Άγιος Λουκάς ο Ιατρός και Θαυματουργός, να προεσβεύει στον Άγιο Θεό μας υπέρ πάντων ημών, υπέρ υγείας, φωτίσεως, ενισχύσεως και ενδυναμώσεως των μελών και φίλων της Κοινότητάς μας.