O Ενοριακός Ναός του Windsor

Στη βασιλική πόλη του Windsor, πολύ κοντά στο θερινό παλάτι της Βασίλισσας της Αγγλίας, βρίσκεται ένας όμορφος Αγγλικανικός Ναός, αφιερωμένος στον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο και Βαπτιστή του Κυρίου.

Ο Ναός υπάρχει στον ίδιο χώρο από τις αρχές του 12^ου αι. Μάλιστα στα 1168 αναφέρεται πως είχε στη δικαιοδοσία και τη φροντίδα ένα νοσοκομείο λεπρών, που βρίσκονταν σε μια άκρη της πόλης.

Τον 18^ο αι. αναφέρεται πως ήταν τεράστιος Ναός, με Σαξωνικές καμάρες και 10 περιφερειακές Αγίες Τράπεζες, όπως συνηθίζεται στους Ναούς της Δύσης. Είχε επίσης καμπαναριό στο κέντρο του Ναού.

Το 1818 αποφασίσθηκε η ανοικοδόμηση νέου Ναού εκ θεμελίων, λόγω των τεράστιων εξόδων που χρειάζονταν να δαπανηθούν για τη συντήρηση του μεσαιωνικού κτηρίου. Ο νέος Ναός, γοτθικού ρυθμού, με αρχιτέκτονα τον Charles Hollis, κτίσθηκε μεταξύ 1820-22 και εγκαινιάσθηκε στις 22 Ιουνίου 1822.

Σήμερα, ο εν λόγω Ναός είναι ιδιαίτερα φιλόξενος, όπως αποδεικνύουν και οι ταμπέλες με τα συνθήματα που είναι τοποθετημένες σε διάφορα σημεία του. Είναι, επίσης, μια ζωντανή Ενορία με άτομα όλων των ηλικιών να παρακολουθούν τις ιερές τελετές. Μας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση η πρόβα της παιδικής χορωδίας που παρακολουθήσαμε, όταν μπήκαμε στο Ναό για μια γρήγορη επίσκεψη. Ήταν μια νότα δροσιάς και ψυχικής ανανέωσης.

Είμαστε ακόμα ζωντανοί

Είμαστε ακόμα ζωντανοί;;;

Το ερώτημα πασχίζει και εμείς μαζί του, για να αποφύγει τον ρητορικό προσδιορισμό που οι σκοτεινές μας μέρες και κυρίως η αμετανοησία μας του προσάπτουν...

 EIMASTE AKOMA ZWNTANOI .mp3

EIMASTE AKOMA ZWNTANOI .mp3 MediaFire is a simple to use free service that lets you put all your photos, documents, music, and video in a si...

Είναι καιρός να το απαντήσουμε...

Καλή μετάνοια σε όλους μας

Με αγάπη Χριστού

Νώντας Σκοπετέας

Νόμος και Τάξη

Οι δύο αυτές λέξεις στοιχειοθετούν  την ύπαρξη ενός υγιειούς και δυναμικού Κράτους, από το οποίο οι νομοταγείς πολίτες προσδοκούν δικαιοσύνη με όλα τα συνεπακόλουθα, δηλαδή προστασία, υγεία, εργασία, ούτως ώστε να διάγουν οι πολίτες ειρηνική και ασφαλή ζωή.

Ας αρχίσουμε πρώτα με την  δικαιοσύνη, η οποία, όπως δείχνουν τα πράγματα, απονέμεται μετά πάροδο μεγάλου χρονικού διαστήματος  και ως εκ τούτου η υπόθεση εξανεμίζεται.  Γνωρίζω  υπόθεση η οποία  εξεδικάσθηκε μετά πάροδο πέντε ετών με αποτέλεσμα οι αιτούντες δικαιοσύνη αδικήθηκαν, γιατί ο υπάρχων νόμος αγνοήθηκε και δεν εφαρμόσθηκε, δίδοντας  το δικαίωμα  στους πολίτες  να αισθάνονται την ανυπαρξία Νόμου και Τάξης.

Κάθε ημέρα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης είναι πλούσια σε ειδήσεις παρουσιάζοντας εμπόλεμη κατάσταση, ιδιαίτερα  σε αδυνάτους πολίτες  λόγω ηλικίας, δηλαδή ληστείες διαρρήξεις και πράξεις τρομοκρατίας.

Οι  νεαροί,  όπως τους ονομάζουν μπαχαλάκηδες  κουκουλοφόροι, έχουν ξεπεράσει κάθε όριο. Έχουν δημιουργήσει ορμητήριο και καταφύγιό τους την περιοχή Εξαρχείων από όπου εκδράμουν για νά κάνουν κάθε ανομία μετατρέποντας  τα πάντα σε γυαλιά καρφιά. Γι’ αυτούς  δεν υπάρχει Κράτος, γιατί εκ των πραγμάτων αποδεικνύεται η ανυπαρξία του, την οποία και επιδιώκουν, σύμφωνα με την ιδεολογία της αναρχίας.

Το κράτος μένει απλός θεατής δημιουργώντας το αίσθημα ότι συμμετέχει στην ανομία.

Η υγεία είναι κάτι πανάκριβο. Όταν συμβεί κάποιος να αρρωστήσει και τα Δημόσια Νοσοκομεία ευρίσκονται σε απεργία, τότε ο δύστυχος τρέχει στα ιδιωτικά Νοσοκομεία, τα οποία είναι πανάκριβα, πολλά δε εξ αυτών  στοιχίζουν περίπου 1000 ευρώ ημερησίως. Εάν πάλι είσαι  ασφαλισμένος  του ΙΚΑ και ζητήσεις  μέρος  της δαπάνης που υπέστεις, με τον μανδύα της νομιμότητος σου προσσφέρουν ψυχία κλάσματος του δαπανηθέντος ποσού, σε σημείο γελοιότητος.

Είναι γνωστό πόσο υποφέρει ο νομοταγής πολίτης εξ αιτίας της ανεργίας, η οποία είναι καθαρώς δημιούργημα της κακής διοικήσεως  της χώρας.

Αναλύοντας τα αίτια ερχόμαστε τώρα στο παζάρι που γίνεται από μέρους των πολιτικών προ και μετά από εκλογές. Οι περισσότεροι πολιτικοί έχουν δημιουργήσει  την λεγομένη πελατεία προκειμένου να εκλεγούν. Οι πελάτες επιδιώκουν μία θέση στο δημόσιο,  το οποίο  διατηρούν με νύχια και με δόντια εμποδίζοντας ευθέως ή και πλαγίως κάθε ιδιωτική πρωτοβουλία προς επίτευξη  επενδύσεων.

Ένας  ευρωπαίος πολιτικός τις δύσκολες ημέρες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου είπε τα  απλά και σοφά λόγια: «ο σωστός άνθρωπος στη σωστή δουλειά». Με αυτό τον τρόπο επιτυγχάνεται η επιδιωκόμενη επιτυχία σε οποιαδήποτε εργασία.

Η πατρίδα μας προσφέρει ΓΗ, ΟΥΡΑΝΟ και ΘΑΛΑΣΣΑ. Σε μας  εναπομένει να τα αξιοποιήσουμε με σοφία.

Πρέπει να μάθουμε να προγραμματίζουμε τις μαζικές εργασίες και να απλοποιούμε το κάθε τι. Για παράδειγμα, σε όλη την Ευρώπη  χρησιμοποιούν  ένα αριθμό για  το ΑΦΜ και για το ΑΜΚΑ μειώνοντας την πελατεία στο ήμισυ. Χωρίς οργάνωση να μήν περιμένουμε πρόοδο ιδίως στην διευκόλυνση των πολιτών που έρχονται σε επαφή με τις δημόσιες υπηρεσίες.

Το κρατικό σύστημα υστερεί στους τομείς του ΝΟΜΟΥ και της ΤΑΞΗΣ. Έξω από αυτά δεν έχουμε Δημοκρατία, αλλά αυτή τότε μετατρέπεται σε ΑΝΑΡΧΙΑ.

Νικόλαος Πούλιος

Ομότιμος Αρχιγραμματέας Ι.Α. Θυατείρων & Μ.Β.

Παρουσίαση «Αθορύβων»

Με πολλή χαρά αναγγέλουμε την επίσημη παρουσίαση της νεοεκδοθείσας ποιητικής συλλογής του παρόντος ιστολόγου, με τον τίτλο «Αθόρυβα»!

Θα μας προσδώσει μεγάλη τιμή η συμμετοχή των φίλων και γνωστών στην εν λόγω εκδήλωση, το πρόγραμμα της οποίας απεικονίζεται στην αφίσα της παρούσας ανάρτησης.

Συνέδριο Βοηθ. Αδελφοτήτων

Πραγματοποίηθηκε την Κυριακή 23 Σεπτεμβρίου 2018, στους χώρους του Ιερού Ναού Αποστόλου Βαρνάβα Βορείου Λονδίνου, Συνέδριο των Βοηθητικών Αδελφοτήτων των Κοινοτήτων της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας και Ιρλανδίας.

Το Συνέδριο, στο οποίο συμμετείχαν εκπρόσωποι Βοηθητικών Αδελφοτήτων από Κοινότητες της Αγγλίας και της Σκωτίας, καθώς και κάποιοι Κληρικοί, συνήλθε με την εμπνευσμένη πρωτοβουλία του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας κ. Γρηγορίου, ο οποίος και προήδρευσε στις εργασίες του.

Μετά την εγγραφή των Συνέδρων τελέσθηκε ειδική Δέηση υπέρ ευοδώσεως των εργασιών. Κατόπιν αναγνώσθηκε το μήνυμα της Α.Θ.Π. του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου στα ελληνικά (από τον Πρωτοπρ. Ιωσήφ Παλιούρα) και στα αγγλικά (από την κα. Μαίρη Νικολάου). Ο Παναγιώτατος μεταξύ άλλων ανέφερε στο μήνυμά του:

«Η προσφορά των Ορθοδόξων γυναικών εις την ζωήν της Εκκλησίας υπήρξε και παραμένει ουσιαστική και πολυτιμότατη...

Θεωρούμεν την συμβολή ταύτην της Ορθοδόξου γυναικός υψίστης σημασίας δια την διάσωσιν της ορθοδόξου ημών ιδιοπροσωπίας εις ένα, παγκοσμιοποιημένον πλέον πολιτισμόν των ατομικών δικαιωμάτων, της προτεραιότητος της αυτοπραγματώσεως και των διεκδικήσεων της λήθης της αυτοπροσφοράς και της θυσιαστικής αγάπης...

Αυτό το πνεύμα της θυσιαστικής αγάπης ενσαρκώνουν και εκφράζουν αι Αδελφότητες Κυριών και Δεσποινίδων των Κοινοτήτων της καθ’ υμάς Ιεράς Αρχιεπισκοπής, Ιερώτατε αδελφέ άγιε Θυατείρων...

Εκτιμώμεν και τιμώμεν τας φιλανθρωπικάς δραστηριότητας των Αδελφοτήτων, το έργον διακονίας, την συμβολήν των εις την πραγματοποίησιν των κοινωνικών εκδηλώσεων των Κοινοτήτων, τον ένθεον ζήλον, τον ενθουσιασμόν, την προθυμίαν και το φιλότιμον των μελών των.

Με αυτάς τας σκέψεις, συγχαίροντες τη υμετέρα Ιερότητι δια την πρωτοβουλίαν οργανώσεως του Συνεδρίου Βοηθητικών Αδελφοτήτων Κυριών και Δεσποινίδων της καθ’ υμάς Ιεράς Αρχιεπισκοπής, επευλογούμεν την σύναξιν ταύτην, απονέμοντες δε ταις συμμετεχούσαις Κυρίαις και Δεσποινίσι τας πατρικάς ευχάς και την Πατριαρχικήν ημών ευλογίαν, επικαλούμεθα επί πάντας υμάς την ζείδωρον χάριν και το αμέτρητον έλεος του πανδώρου Θεού της αγάπης».

Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Τροπαίου κ. Αθανάσιος χαιρέτησε και καλωσόρισε εγκάρδια τα μέλη του Συνεδρίου, εκ μέρους της φιλοξενούσας Κοινότητας, αναφερόμενος σε γυναίκες της Καινής Διαθήκης (Παναγία, Μυροφόρες), σε γυναίκες Αγίες μέσα στο πλαίσιο της Ιερής Παράδοσης, στις σημερινές γυναίκες που αφιερώνονται στην Εκκλησία (μοναχές, κατηχήτριες, πρεσβυτέρες κ.ά.) και στις υπέροχες γυναίκες της Ομογένειάς μας, τις οποίες επαίνεσε για την πολυποίκιλη προσφορά τους στην Εκκλησία και την κοινωνία.

Στη συνέχεια ομίλησε ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος, ο οποίος μεταξύ άλλων ανέφερε τα εξής:

-         Ευχαρίστησε θερμά τα μέλη του Συνεδρίου για τη συμμετοχή τους. Ευχαρίστησε, επίσης, όλες τις Κυρίες για την όλη προσφορά τους, στη γενικώτερη ζωή της τοπικής Κοινότητας.

-         Υπογράμμισε τη μεγάλη σημασία της φιλανθρωπίας, που είναι το κύριο έργο των Αδελφοτήτων, και συμβούλεψε τις Κυρίες να διακονούν και να συγχωρούν.

-         Τόνισε τη σπουδαιότητα της επίσκεψης των ασθενών, καθώς και της καλλιέργειας της διάκρισης, ως βασικής χριστιανικής αρετής.

-         Συμβούλεψε τις Αδελφότητες να συμμετέχουν και να συνδράμουν τους φιλανθρωπικούς οργανισμούς της φιλοξενούσας χώρας, όπως τον οργανισμό Christian Aid.

-         Χρειάζεται συστράτευση στο έργο της φιλανθρωπίας, ιδιαίτερα των νεώτερων μελών της Ομογένειας.

-         Οι Αδελφότητες θα πρέπει να ανανεώνουν τα μέλη τους, με την εγγραφή νέων, που θα καταβάλλουν την ετήσια συνδρομή τους.

-         Η Εκκλησία μας είναι μεγαλόκαρδη μητέρα. Έτσι πρέπει να είναι και οι Αδελφότητες Κυριών.

-         Η φιλανθρωπία δεν είναι μόνο να δώσεις κάτι υλικό. Έχει διάσταση βαθιά, θεϊκή και πνευματική.

-         Εσείς οι γυναίκες έχετε μεγάλη τιμή και ευλογία, αφού είστε προσευχόμενα όντα. Θα λάβετε από το Θεό τον μισθό των κόπων σας.

Ακολούθησαν εκθέσεις πεπρεγμένων και δραστηριοτήτων από τις εκπροσώπους των Βοηθητικών Αδελφοτήτων. Μία από τις πλέον ενδιαφέρουσες εκθέσεις ήταν εκείνη της κας Άννας Αναστάση, Αντιπροέδρου της Αδελφότητας «Αγ. Αγάθη», της Κοινότητας Αγ. Παντελεήμονος Harrow - ΒΔ Λονδίνου.

H κα. Αναστάση ανέφερε χαρακτηριστικά:

«Σεβασμιώτατε, Θεοφιλέστατε, Σεβαστοί Πατέρες,

Αγαπητές Αδελφές, Κυρίες και Δεσποινίδες -

μέλη των Βοηθητικών Αδελφοτήτων της Ιεράς Αρχιεπισκοπής μας,

Αξιότιμοι αδελφοί,

Εκ μέρους της Επιτροπής της Βοηθητικής Αδελφότητάς «Αγία Αγάθη», της θεοφιλούς Κοινότητας Αγ. Παντελεήμονος Harrow - ΒΔ Λονδίνου, χαιρετίζουμε το Συνέδριό μας κι ευχόμαστε καλή επιτυχία στις εργασίες του.

Η Αδελφότητά μας έχει ως Προστάτιδά της την Αγία Παρθενομάρτυρα του Χριστού Αγάθη. Η Αγία μας έζησε στη διάρκεια του τρίτου αιώνα μ.Χ. στη Σικελία και μαρτύρησε για τη χριστιανική της πίστη. Ήταν ξακουστή για την ευλάβεια, την αρετή, καθώς και για την εσωτερική δύναμη και την ψυχική ομορφιά της. Εμείς, τα μέλη της Βοηθητικής Αδελφότητας, προσπαθούμε να μιμηθούμε την Αγία Αγάθη στις αρετές της, κι επιθυμούμε να είμαστε παρούσες όπου υπάρχει υλική και ηθική ανάγκη στον περίγυρό μας.

Η Επιτροπή μας, ακολουθώντας το ιερό παράδειγμα της Αγίας Αγάθης, είναι ιδιαίτερα δραστήρια, έχοντας καθιερώσει πολλά και ποικίλα έργα, προς όφελος της εκκλησίας και της Κοινότητάς μας, αλλά επίσης και προς βοήθεια και ανακούφιση πολλών συνανθρώπων μας. Όλες οι Κυρίες εργάζονται με χριστιανική αγωνιστικότητα για το αγαθό, για το καλό και την πρόοδο σε όλους τους επί μέρους τομείς του Κοινοτικού πεδίου.

Όπως είναι γνωστό σε όλους η Κοινότητά μας ανήγειρε εκ θεμελίων τα τελευταία χρόνια νέο -βυζαντινού ρυθμού- Ιερό Ναό και η Αδελφότητά μας έδειξε ιδιαίτερη μέριμνα στην υπόθεση της οικονομικής ενίσχυσης του Εράνου της εκκλησίας μας.

Επίσης, έχει στην επιμέλειά της τη λειτουργία της εβδομαδιαίας Ενοριακής Λέσχης, την διοργάνωση των μηνιαίων Πνευματικών Συνάξεων, την ετοιμασία και πώληση γλυκών προς τους εκκλησιαζόμενους, το Χριστουγεννιάτικο Παζάρι, τις ημερήσιες και πολυήμερες εκδρομές και προσκυνήματα, την συνεχή φροντίδα με σκοπό τον καλλωπισμό του Ιερού Ναού μας, καθώς και τις απλόχερες φιλοξενίες που τακτικά αναλαμβάνει στην Κοινότητά μας και τόσα άλλα.

Για όλες τις παραπάνω δραστηριότητες αισθάνομαι την υποχρέωση να ευχαριστήσω από βάθους καρδίας και να συγχαρώ όλα τα μέλη του Συμβουλίου μας, καθώς και όλα τα μέλη της Αδελφότητας, για την αφοσίωση και τη γενναιοδωρία τους. Η συνεργασία των μελών της Αδελφότητας μεταξύ τους είναι πάντοτε άψογη, η διακονία τους δε, προς την Κοινότητα και την εκκλησία μας, το Ελληνικό Κολέγιό μας, τις Νεολαίες μας, την Ποδοσφαιρική Ομάδα μας και γενικώτερα προς τον συνάνθρωπο, είναι παροιμιώδης. Αποτελεί μάλιστα παράδειγμα προς μίμηση από τα νεώτερα μέλη μας και από όλες και όλους.

Παράλληλα, ατενίζουμε το μέλλον με αισιοδοξία, με αποφασιστικότητα και με στρατηγικό σχεδιασμό. Μέσα στο πλαίσιο αυτό, θα θέλαμε να προτείνουμε τη σύσταση Κεντρικού Συμβουλίου Βοηθητικών και Φιλανθρωπικών Αδελφοτήτων της Ιεράς Αρχιεπισκοπής μας, που να απαρτίζεται από εκπροσώπους όλων των κατά τόπους Βοηθητικών και Φιλανθρωπικών Αδελφοτήτων των Κοινοτήτων της Αρχιεπισκοπής μας.

Πιστεύουμε ότι οφείλουμε, στις νέες συνθήκες ζωής που βιώνουμε στη φιλόξενη χώρα που ζούμε, να χαράξουμε μια κοινή και ανοδική πορεία, προχωρώντας με όραμα και αποφασιστικότητα προς την ευόδωση των ευγενών στόχων που θα θέσουμε. Το μέλλον της φιλοπρόοδης Ομογένειάς μας, με τη συμμετοχή και προσφορά και των Αδελφοτήτων μας, θα είναι σίγουρα λαμπρό.

Ολοκληρώνοντας τη σύντομη αυτή ομιλία θα ήθελα να συγχαρώ τον Σεβασμιώτατο Αρχιεπίσκοπο και Ποιμενάρχη μας κ. Γρηγόριο για τα 30 χρόνια Ποιμαντορίας του στη Βιβλική αυτή Επαρχία του Οικουμενικού θρόνου και να τον ευχαριστήσω για τη σύγκλιση του παρόντος Συνεδρίου, ευχόμενη καλή συνέχεια και επιτυχή ευόδωση των εργασιών του.

Η Αγία Αγάθη να είναι πάντα θερμή μεσίτρια και βοηθός όλων μας. Αμήν».

Κατόπιν ακολούθησε η παρουσίαση και ανάγνωση του αναθεωρημένου Καταστατικού των Φιλανθρωπικών Αδελφοτήτων της Ιεράς Αρχιεπισκοπής, από τον Πρωτοπρ. Αναστάσιο Δ. Σαλαπάτα, ο οποίος είναι και ο συντάκτης του εν λόγω κειμένου. Οι Κυρίες έλαβαν αντίγραφα του Καταστατικού, στα ελληνικά και αγγλικά, και προσεχώς θα αποστείλουν στην Ιερά Αρχιεπισκοπή τις προτάσεις και παρατηρήσεις τους.

Μετά την καταληκτήρια ομιλία του Σεβασμιωτάτου, ακολούθησε αβραμιαία φιλοξενία με πλούσιο δείπνο στην Αίθουσα Δεξιώσεων του Ι.Ν. Απ. Βαρνάβα.

ΠΗΓΗ: Ρομφαία

Εἶναι ἀλήθεια πιά...

Μικρὴ προσωπικὴ κατάθεση ἑνὸς ἁπλοῦ ἀνθρώπου τῆς τρίτης ἡλικίας

Ἀπὸ καιρὸ σχεδιάζω νὰ γράψω αὐτὲς τὶς σκέψεις, χωρὶς νὰ πιστεύω ὅτι κάποιοι θὰ μὲ καταλάβουν. Γιατὶ ξέρω πολὺ καλά: Οἱ ἄνθρωποι ὅλοι, ποὺ ζοῦν μιὰν ἰσορροπημένη καὶ χαμηλὴ ζωή, ἔχουν τὰ προβλήματά τους, μὲ πρῶτο τὸ νὰ ὑπερβοῦν τὴ σκληρὴ κι ἀδυσώπητη καθημερινότητα κι ὕστερα νὰ ἡσυχάσουν λίγο, μέχρι νὰ ξαναβρεθοῦν στὸ στάδιο τῶν ἀγώνων τους, γιὰ «τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον» καὶ ὄχι μόνο. Ἔτσι πολλὲς φορὲς τὰ προβλήματα τῶν ἄλλων τὰ καλύπτει ἡ στάχτη ποὺ ἀφήνουν τὰ ἀποκαΐδια τῶν ὀνείρων τους, τῶν προσδοκιῶν τους. Γι᾿ αὐτὸ καὶ λησμονοῦν τόσο εὔκολα. Βλέπεις, πάει ὁ καιρὸς ἐκεῖνος ποὺ ὅταν συνέβαινε κάτι στὴ γειτονιά ἤ στὴ μικρὴ τὴν κοινότητα τῶν ἀνθρώπων, τὸ μάθαιναν σχεδὸν ὅλοι καὶ τρέχανε, ὥστε νὰ σταθοῦν σιμὰ στὸν κάθε πληγωμένο καὶ τυραγνισμένο ἄνθρωπο.

Τώρα, λοιπόν, ποὺ κι ἐγὼ ἔφτασα σὲ μιὰν ἡλικία ἀρκετὰ προχωρημένη ἀπὸ τὴ νεότητα καὶ τὴ δημιουργία, ἄρχισα νὰ βλέπω τὶς δυνάμεις νὰ ἐγκαταλείπουν ἡ μιά μετὰ τὴν ἄλλη τὸ κορμί, παρ᾿ ὅλο ποὺ ἡ ψυχὴ πάλλεται καὶ ἐπιθυμεῖ ὅλα νὰ γίνουν σωστά, ὅμορφα, νοικοκυρεμένα, ὅπως κάποτε. Αὐτό, φυσικά, εἶναι σχεδὸν ἀδύνατο πιά, ἀφοῦ τὰ ἑβδομήντα χρόνια ἔχουν βαρύνει ἀρκετὰ πάνω μου. Ναί, ἔχουν ὄντως βαρύνει, ὡστόσο ἔχουν ἀφήσει καὶ τὴν πληρωμή τους, ποὺ εἶναι ἡ συσσώρευση ἐμπειριῶν καὶ σοφίας, διαλεχτῶν θείων δώρων, ποὺ ἰσοζυγιάζουν τὰ πράγματα. Γιατὶ μπορεῖ νὰ ὑπάρχει κόπωση, μπορεῖ οἱ πόνοι τῶν ἀρθριτικῶν νὰ μὴν ἀφήνουν περιθώριο γιὰ περισσότερα βήματα, ὅμως ὑπάρχει τὸ βαρὺ «πτυχίο» τῆς ἐμπειρίας ποὺ διδάσκει καὶ συντηρεῖ συνάμα τὴν αἰσιοδοξία μέσα σου. Αἰσιοδοξία ποὺ καλεῖσαι νὰ μεταδώσεις καὶ στὸν κόσμο, μὲ ὅποιο τίμημα -δὲν ἔχει σημασία- ὅμως πρέπει νὰ φυλακιστεῖ αὐτὴ ἡ ἀρετή, αὐτὸ τὸ μέγιστο τοῦ Θεοῦ δῶρο, μέσα σου, ἀλλὰ νὰ φτερουγίσει κι ἀλλοῦ, ὥστε νὰ σηκώσει πολλὲς ψυχὲς ἀπὸ τό τέλμα τῆς ἀδιαφορίας, τοῦ πεσσιμισμοῦ, τῆς ἀπραξίας.

Ναί, τὸ γνωρίζω ὅτι οἱ καιροὶ εἶναι διαφορετικοί, ἀπαράκλητοι, κλειστοί, μουτζουρωμένοι ἀπὸ τὴν αἰθαλομίχλη τῶν καπνῶν ποὺ ἀφήνουν οἱ μηχανές. Ὅμως ὁ Θεὸς μᾶς ἔδωσε καὶ τὰ χέρια, τὰ ὁποῖα καὶ τὰ κουνᾶμε,  γιὰ νὰ καθαρίσουμε τοὺς προσωπικούς μας ρύπους. Γιὰ νὰ φανεῖ πρωτίστως τὸ καθαρό μας τὸ πρόσωπο καὶ νᾶ τὸ νοιώσουμε ὡς μιὰ πρώτη προσπάθεια γιὰ τὴν ἀπόταξη κάθε προσωπίδας, ποὺ ἐξ ἀνάγκης  τὴ φορᾶμε μέσα στὴν στυγνὴ καθημερινότητα, γιὰ νὰ θολώνουμε, δυστυχῶς, ὅλο καὶ περισσότερο τὸ τοπίο τῆς ψυχῆς μας. 

Εἶναι ἀλήθεια πιά, τὰ ὡραῖα καὶ τὰ πολλὰ τὰ χρόνια πέρασαν, ἀφήνοντας τὸ δικό τους στίγμα στὶς ψυχὲς καὶ στὸ βίο τῶν ἐνοριτῶν. Τώρα, τὰ λίγα ποὺ ἀπόμειναν εἶναι πιὰ χρόνια προσευχῆς καὶ ἐκζήτησης τοῦ Ἐλέους Του καὶ τῶν οἰκτιρμῶν του: «Τὸ γῆρας περικράτησον», Τὸν παρακαλοῦμε... Ξέρουμε πὼς μᾶς ἀφουκράζεται, πῶς μᾶς προσέχει, ὅπως Ἐκεῖνος νομίζει καλύτερα. Καὶ περιμένουμε τὴν ὥρα νὰ σφαλίσει πιὰ ἡ θύρα ἡ μεγάλη, ἀφοῦ ἐμεῖς θὰ τὴν ἔχουμε περάσει. Δίχως ἐπιστροφὴ ἀσφαλῶς...

π. K.N. Kαλλιανός