Σεπτεμβριανών μνήμη

 
Ο πρόεδρος της Τουρκίας διακρίνεται για τις λαϊκίστικες εμπρηστικές δηλώσεις του σε βάρος των Ελλήνων. Διακρίνεται επίσης για την θρασύτητα με την οποία αλλοιώνει τα γεγονότα, για να φανατίζει τους συμπατριώτες του. Με αυτή την θρασύτητα οικειοποιείται τον χώρο που δεν ανήκε στους προγόνους του, αλλά του τον παραχώρησαν οι μεγάλες δυνάμεις, την πρώτη φορά το 1830, κατά τη δημιουργία του ελεύθερου ελληνικού κράτους, και τη δεύτερη το 1920, κατά την αναίρεση της Συνθήκης των Σεβρών και αργότερα με την ενεργό υποστήριξη του Κεμάλ από τους «συμμάχους» μας, κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, Γάλλους και Ιταλούς.
 

Αλλά τις ημέρες αυτές το 1955 έγινε το επαίσχυντο πογκρόμ σε βάρος των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης, που, κατά την απόφαση της δι’ απαγχονισμού εκτέλεσής του, οργάνωσε ο τότε πρωθυπουργός της Τουρκίας Αντνάν Μεντερές. Εκτελέστηκε στις φυλακές υψίστης ασφαλείας της νήσου Ιμραλί (Καλωνύμου, ή Καλολίμνου), στις οποίες σήμερα μοναδικός κρατούμενος υπό αυστηρότατες συνθήκες είναι ο Κούρδος ηγέτης Οτσαλάν. Σημειώνεται ότι ο σφαγέας των Ελλήνων της Πόλης αποκαταστάθηκε και σήμερα το διεθνές αεροδρόμιο της Σμύρνης φέρει το όνομά του, «Αντνάν Μεντερές»!...
 
Η θρασύτητα του κ. Ερντογάν φαίνεται και από το ενώ οι εκ μέρους της Τουρκίας παραβιάσεις της ισχύουσας Συνθήκης της Λωζάνης είναι συνεχείς και σκληρές σε βάρος των Ελλήνων, με αποκορύφωση τους απηνείς διωγμούς των Κωνσταντινουπολιτών, ο Πρόεδρος Ερντογάν και οι άλλοι όμοιοί του μιλάνε για παραβιάσεις εκ μέρους μας, επειδή προστατεύουμε την εθνική μας ακεραιότητα, απέναντι στον επιθετικό στρατό που έχουν στήσει στην δυτική Μικρά Ασία. Το άλλο παράδοξο είναι ότι ενώ εμείς, οι Έλληνες, είμαστε οι παθόντες και πάσχοντες από τις αυθαιρεσίες των Τούρκων, όλο μας κατηγορούν ότι ευνοούμεθα από τους κοινούς συμμάχους μας... Σα να μας λένε ότι λίγα έχουμε υποστεί και θέλουνε ή να τους προσκυνήσουμε, ή να μας αφανίσουν...
 
Στις 5 και 6 Σεπτεμβρίου του 1955 στην Κωνσταντινούπολη ο υποκινούμενος φανατισμένος όχλος επιτέθηκε κατά των Ελλήνων και λεηλάτησε και κατέστρεψε 4.500 καταστήματα, 1.000 κατοικίες, 21 εργοστάσια, 110 ξενοδοχεία, 26 σχολεία, 73 Εκκλησίες. Βεβήλωσε νεκροταφεία, προέβη σε ομαδικούς βιασμούς Ελληνίδων. Το τουρκικό κράτος κατέστησε ανυπόφορες τις συνθήκες διαβίωσης των Ελλήνων και με ποικίλους τρόπους άρχισε να τους διώχνει από τις πατρογονικές τους εστίες και να τους υποχρεώνει να φύγουν από τη χώρα. Ήταν το νέο κύμα γενοκτονίας, μετά από αυτήν του 1922, που εφαρμόστηκε με μεθοδικότητα. Οι Έλληνες της Πόλης από 130.000, που ήσαν το 1922, το 1956 είχαν μείνει περίπου 73.000. Το 1964 υπήρξε οι νέες μαζικές απελάσεις των Ελλήνων και δεσμεύτηκε το σύνολο της κινητής και ακίνητης περιουσίας των Ελλήνων.
 
Αποτέλεσμα όλων αυτών των καταπιεστικών μέτρων της Τουρκίας είναι στην Κωνσταντινούπολη, στην Ίμβρο και στην Τένεδο να έχουν απομείνει σήμερα περίπου 2.000 Έλληνες, από 130.000 που ήσαν το 1922. Αντίθετα οι Μουσουλμάνοι της Δυτικής Θράκης το 1922 ήσαν 86.000 και σήμερα είναι 100.000, κατά τις εκτιμήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, τον Μάρτιο του 2023.
 
Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Παλαιών Πατρών Γερμανός - Β΄

 

Προσφορά και προκατάληψη

 

Τις αρετές και τις ικανότητές του ο Παλαιών Πατρών Γερμανός προσέφερε αφειδώλευτα για την ελευθερία της Πατρίδας. Όταν ήταν Φιλικός ειδοποιήθηκε ότι ο υπάλληλος του αγγλικού προξενείου Πάιμπορ ήταν έτοιμος να προδώσει το μυστικό των Ελλήνων στους οθωμανούς. Τότε με έξυπνη κίνησή δική του και των συνεργατών του Φιλικών προς τον βοεβόδα των Πατρών αντέστρεψε την κατηγορία. Έπεισε αυτόν και την Πύλη ότι η ανύποπτη ενέργεια των Άγγλων να βυθομετρήσουν τον Πατραϊκό και τον Κορινθιακό ήταν συνωμοτική ενέργεια να ενώσουν την Πελοπόννησο με την υπό την κατοχή τους Ζάκυνθο! Έτσι κατέστησαν τους Άγγλους αναξιόπιστους και ύποπτους και απέτρεψαν κάθε ενέργεια που θα έβλαπτε την Επανάσταση (Ι. Φιλήμονος ΔΙΕΕ, τ. Α΄, 1859, σσ 121 κεξ. και Τάσου Γριτσόπουλου «Ιστορικά Μελετήματα περί της Ελληνικής Επαναστάσεως», Τόμος Β΄, Αθήναι, 2008, σελ. 81).
 
Το Εκτελεστικό στις 18/30 Σεπτεμβρίου 1822 και ύστερα από απόφαση της στην Επίδαυρο Α΄ Εθνοσυνέλευσης όρισε τους Π. Πατρών Γερμανό και Γ. Μαυρομιχάλη να μεταβούν στη Ρώμη, να επισκεφθούν τον Πάπα, να τον ενημερώσουν για την Επανάσταση και να ζητήσουν τη βοήθειά του (Απομνημονεύματα Π.Π. Γερμανού, σελ. 126). Ο Γερμανός «πλήρης πικρίας (Σημ. Συνεπεία των διαιρέσεων και ενόπλων συγκρούσεων μεταξύ των αγωνιστών) αλλ’ όχι και αποθαρρύνσεως δια την εσωτερικήν κατάστασιν, υπέρ της τακτοποιήσεως της οποίας και ειρηνεύσεως των αντιμαχομένων είπερ τις και άλλος ειργάσθη, πανταχού παρών και πολλαχώς δρων... απήλθεν εις Ιταλίαν, δύσθυμος το πνεύμα, χωρίς τούτο να μειώση τον προς την εκτέλεσιν του καθήκοντός του ζήλον» (Δ.Γρ. Καμπούρογλου «Μελέτη περί του βίου και της δράσεως του Π. Πατρών Γερμανού», Τύποις Π.Δ. Σακελλαρίου, Αθήναι, 1916, σσ. 45-46).
 
Το ταξίδι από την Πάτρα στην Ανκόνα κράτησε 55 ημέρες και άλλες δεκαπέντε απομόνωση στο λαζαρέτο (λοιμοκαθαρτήριο). Όταν βγήκε  έστειλε επιστολή στον διαμένοντα στην Πίζα Μητροπολίτη Ουγγροβλαχίας Ιγνάτιο, με την οποία του εξήγησε την αποστολή του και ζήτησε οδηγίες. Η απάντηση του Ιγνατίου ήταν αποθαρρυντική και ειρωνική: Μπορούσε μόνος του να τα καταφέρει και εκείνοι ουδέν θα επιτύχουν, γι’ αυτό να ξεκουραστούν κάποιες ημέρες και να επιστρέψουν... Ο Γερμανός απάντησε: «Το να αναπαυθώμεν ενταύθα της Πατρίδος πασχούσης είναι αδύνατον, επειδή ουδέ δια τούτο ήλθομεν, ουδέ το ιδίωμα ημών τοιούτον. Εγώ, αδελφέ, είχον ανάπαυσιν και δόξαν και πλούτον αρχιερατεύων εις τας λαμπράς Πάτρας εν καιρώ της εξουσίας των Τούρκων, αλλά κατεφρόνησα πάντων τούτων και προέκρινα την μετά των λοιπών ομογενών κακουχίαν επ΄ ελπίδι κοινής ωφελείας της Πατρίδος, χωρίς να έχω ποτέ σκοπούς ιδιωφελείας».   
 
Στην Ιταλία ο Γερμανός έμεινε για δύο περίπου χρόνια. Το 1823 ο  Διον. Ρώμας του κάνει νύξη να επιστρέψει. Ο Γερμανός του απαντά ότι η παρουσία του είναι ωφέλιμη στην Ιταλία για την Επανάσταση, αλλά και πως με την επιστροφή του θα υποχρεωθεί να πάρει το μέρος κάποιας από τις αντιμαχόμενες παρατάξεις, πράγμα που δεν το θέλει.
 
Ο στενός σκοπός της αποστολής του δεν επιτεύχθηκε. Τον Πάπα δεν τον είδε. Οι στην Ανκόνα άνθρωποι του ηγεμόνα του Παπικού κράτους, τον δέχθηκαν με γαλατική ευγένεια, αλλά με διάφορες προφάσεις ματαίωσαν τη μετάβασή του στη Ρώμη. Είναι γνωστό ότι το Βατικανό καθόλη τη διάρκεια της Επανάστασης διατηρούσε ουδέτερη έως θετική στάση προς  τους οθωμανούς (Βλ. σχ. Ανδρέα Δρακάκη «Ιστορία του οικισμού της Ερμουπόλεως», Αθήναι, 1979, Τόμος Α΄, σελ. 12). Ο Γερμανός ήξερε πολύ καλά τα αισθήματα των Παπικών έναντι των Ελλήνων, αλλά δεν θέλησε να μην υλοποιήσει την απόφαση του Εκτελεστικού. Εις αυτόγραφό του προς Αρχιερείς, πνευματικούς, ιεροκήρυκες και ιερείς τονίζει: «Η ημετέρα ορθόδοξος ανατολική Εκκλησία, ήτις διεφύλαξεν απαραλλάκτως τας εξ αρχής δογματικάς παραδόσεις των αποστόλων και των πατέρων και δεν εδέχθη καμμίαν καινοτομίαν, μισουμένη από τας άλλας των αιρετικών εκκλησίας, εγκατελείφθη εις την διάκρισιν των Οθωμανών, οίτινες υπέταξαν και την Εκκλησίαν και το βασίλειόν της»  («Απομνημονεύματα», Εκδ. «Δρομεύς», σελ. 175).
 
Στην Ιταλία όμως ο Γερμανός πέτυχε να συσπειρώσει τους Έλληνες, να ιδρύσει διπλωματικό γραφείο εις τρεις πόλεις (Ανκόνα, Μπολόνια και Φαέντζα) και καθημερινώς να αλληλογραφεί με σημαντικές  προσωπικότητες, ενισχύοντας τη διάθεσή τους για βοήθεια στην Επανάσταση. Μεταξύ αυτών οι Ι. Καποδίστριας,  Διον. Ρώμας, Ιωαν. Βαρβάκης, Θ. Νέγρης και Ι. Παπαρρηγόπουλος. 
 
Στην Ελλάδα ο Γερμανός επέστρεψε το 1824. Όπως είχε προβλέψει οι αντιθέσεις μεταξύ των Ελλήνων αγωνιστών είχαν ενταθεί και υπήρχαν μεταξύ τους και ένοπλες συγκρούσεις. Ο Γερμανός στην αρχή αποσύρθηκε στη Μονή Χρυσοποδαρίτισσας, στα Νεζερά. Αργότερα ετάχθη με την μετριοπαθή πτέρυγα (Λόντου, Φωτήλα), που πρότεινε την ειρηνική επίλυση των διαφορών μέσω Εθνοσυνέλευσης. Αυτό δεν άρεσε στον Κωλέττη και τους οπαδούς του, οι οποίοι τους κυνήγησαν. Τον Γερμανό  συνέλαβαν στη Μονή οι άνθρωποι του Γκούρα και τον απήγαγαν προς τη Δίβρη. Για να τον ταπεινώσουν τον διέταξαν να κατέβει από το άλογο του και να σύρεται πίσω του «βαδίζων επιμόνως εις την παγωμένην λάσπην του κάμπου της Ηλείας» (Δ. Κοκκίνου «Η Ελληνική Επανάστασις, Εκδ. «Μέλισσα», Αθήναι, 1969, Δ΄ Τόμος, σ. 533). Ο Ιεράρχης βασανίστηκε οικτρά από έναν Νικολέτο Σοφιανόπουλο, ο οποίος πέθανε ξαφνικά, ενώ έχαιρε άκρας υγείας. Το αιφνίδιο συμβάν έφερε τον Γκούρα και τους άνδρες του σε συναίσθηση και έπαυσαν να τον κακομεταχειρίζονται (Καμπούρογλου, «Μελέτη...», σ. 239).     
 
Ο Γερμανός από τα βάσανα, τις κακουχίες, τις πικρίες απεβίωσε, στο Ναύπλιο, όντας πρόεδρος της Επιτροπής της Συνελεύσεως, ήτοι «προϊστάμενος για τα του συμβιβασμού», στις 27 Μαΐου 1826, σε ηλικία 55 ετών. Από φθόνο κάποιοι θέλησαν να εμποδίσουν να τελεσθεί η νεκρώσιμη ακολουθία στον καθεδρικό ναό του Αγίου Γεωργίου, στο Ναύπλιο. Ο λαός ήταν έτοιμος να εξεγερθεί, αλλά Επτανήσιοι στρατιωτικοί επενέβησαν, ματαίωσαν κάθε εναντίωση και η κηδεία έγινε κανονικά. Το λείψανό του βρήκε ζεστασιά στην ιδιαίτερη Πατρίδα του, τη Δημητσάνα.
 
Ως επικήδειο ο Μιχ. Οικονόμου έγραψε μεταξύ άλλων: «Φρονίμως και επιτυχώς υπηρετήσας εις την εξέγερσιν του Εθνικού αγώνος, προελόμενος (επιθυμών) δε να διατηρήση υψηλήν και άμεμπτον την αξιοπρέπειαν του εκκλησιαστικού του χαρακτήρος και συμβιβάζων αυτήν με το προς την Πατρίδα καθήκον, και συντρέχων και συμβουλεύων τα υπέρ αυτής και της πίστεως και της ελευθερίας, δεν έλειψεν μεν του να παρευρίσκηται εις την πολιορκίαν της Πρωτευούσης της Αρχιεπισκοπής ή της Μητροπόλεώς του, να θυσιάζη την περιουσίαν του εις τας ανάγκας των πολιορκητών και εις την προμήθειαν πάντων των αυτοίς αναγκαίων (Μιχ. Οικονόμου «Ιστορικά της Ελληνικής Παλιγγενεσίας», Εκδ. Δημοσίας Βιβλιοθήκης της Σχολής Δημητσάνης, Φωτ. Επανεκδ. 1976, σελ. 663-664).
 
Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Ναός του Ουρανού στο Πεκίνο

Ο Νίκος μας, με τη σύζυγό του Πριγκίπισσα Έριν, πήγαν σε ένα χαρακτηριστικό σημείο του Πεκίνου, στον Ναό του Ουρανού, και μας παρουσιάζουν αυτά που είδαν εκεί, όπως επίσης και το φαγητό που γεύθηκαν μετά την επίσκεψη στον Ναό.

Ο Ναός του Ουρανού είναι αυτοκρατορικό συγκρότημα θρησκευτικών κτηρίων, το οποίο βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα του κεντρικού Πεκίνου. Τον χώρο επισκέπτονταν οι Αυτοκράτορες των δυναστειών Μινγκ και Τσινγκ για ετήσιες τελετές με προσευχές στον ουρανό για καλή σοδειά.

Μελωδικό συναξάρι

Με έμπνευση από βιβλίο του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Αργολίδος κ. Νεκταρίου (με τον τίτλο: «Ο Θεός είναι άπαιχτος»), ο φίλος Νώντας Σκοπετέας εποίησε το μελωδικό συναξάρι, της παρούσας ανάρτησης. 

Οι περιγραφόμενες ιστορίες, με τον μοναδικό τρόπο απαγγελίας του Νώντα, συγκινούν και διεγείρουν στους ακροατές μύχια συναισθήματα ευσέβειας, φέροντάς τους σε κατάσταση κατάνυξης («ἀκούσαντες δὲ κατενύγησαν τῇ καρδίᾳ»).

Ελληνικό Σχολείο Bristol

 
Το Ελληνικό Σχολείο Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, που λειτουργεί μέσα στο πλαίσιο της Ελληνορθόδοξης Κοινότητας στο Bristol, ξεκίνησε τη νέα σχολική χρονιά.
 

Προχθές το Σάββατο οργάνωσε μαθήματα πρώτων βοηθειών, για παράγοντες του Σχολείου και της Κοινότητας. Το ερχόμενο Σάββατο θα έχει training των εκπαιδευτικών. Το μεθεπόμενο Σάββατο θα ανοίξει τις πύλες του για τα παιδιά. Θα λειτουργεί κάθε Σάββατο και μερικά βράδια. Ας είναι η νέα χρονιά καλή, δημιουργική και καρποφόρα για όλους, ιδιαίτερα για τα παιδιά της φιλογενούς Ομογένειάς μας.

Κανόνιον 2024

 
Το σεπτό Οικουμενικό μας Πατριαρχείο συντάσσει και κυκλοφορεί κάθε χρόνο στις Επαρχίες του το ετήσιο Κανόνιον. Στην παρούσα ανάρτηση δημοσιεύεται το Κανόνιον για την ερχόμενη χρονιά 2024, που μόλις κυκλοφόρησε.
 

Το Κανόνιον είναι ένα έντυπο, το οποίο έχει αναφορά στη λειτουργική ζωή της Εκκλησίας, και καθορίζει με αυθεντικό τρόπο κάποια βασικά στοιχεία, που πρέπει να εφαρμόζονται και να ακολουθούνται, έτσι ώστε να πραγματώνεται η ενότητα της Εκκλησίας και η ομοιομορφία των Ιερών Ακολουθιών. Συγκεκριμένα, καθορίζονται οι λεπτομέρειες του Πασχαλίου (ημερομηνία του Πάσχα κ.λ.π.), και μερικά στοιχεία των Κυριακάτικων Θείων Λειτουργιών, όπως το Ευαγγελικό και Αποστολικό ανάγνωσμα, ο Ήχος και το Εωθινό Ευαγγέλιο.

Κρυμμένο διαμάντι

Ο Νίκος μας και η σύζυγός του Πριγκίπισσα Έριν, στο πλαίσιο των καλοκαιρινών τους διακοπών, επισκέφθηκαν μεταξύ άλλων και το νησί Κίμωλος.  

Στο βίντεο της παρούσας ανάρτησης, βλέπουμε τον Νίκο να μας προσφέρει φανταστική ξενάγηση και να ονομάζει την Κίμωλο «Greece’s Hidden Gem»!