Monday, 20 August 2012

Ἀκόμα ἕνας λόγος γιὰ τὸ καλοκαίρι

Τὸ φεγγάρι τὶς στερνὲς αὐτὲς μέρες τοῦ Αὐγούστου ἀφήνει μιὰ νοσταλγία νὰ κυλίσει στὴν ψυχή, καθὼς προετοιμάζεται ἐπιστροφή. Ἀλήθεια, ποῦ ἐπιστρέφουμε καὶ γιατί; Ἐπειδὴ μέσα στὸν ἔναγχο βίο μας κάποιες, ἤ πολλὲς φορὲς κάνουμε πράγματα, τὰ ὁποῖα ἀσφαλῶς δὲ θέλουμε, ὡστόσο μᾶς τὰ ἐπιβάλλει ἡ ἴδια ἡ ζωή, ἡ ἄτεγκτη καθημερινότητα.Ἔτσι, πηγαίνουμε στὸν τόπο τῶν διακοπῶν μας, ἀφήνουμε τὸν ἑαυτό μας νὰ χαλαρώσει μέσα στὸ ζείδωρο κῦμα κι ὕστερα μὲ μιᾶς στοιβάζουμε ὅλ᾿ αὐτὰ σὲ ἀποθῆκες μνήμης καὶ νοσταλγίας κι ἀναχωροῦμε. Ἀναχωροῦμε, ὄχι γιατὶ τὸ θέλουμε, ἀλλ᾿ ἐπειδὴ πρέπει νὰ ξαναπᾶμε στὴ  σκοτεινὴ τὴν πολιτεία, σὲ δουλειὰ ποὺ ἴσως δὲν ἀγαπᾶμε, σὲ γκρίζο περιβάλλον ποὺ ἀφυδατώνει τὸ εἶναι, σὲ χῶρο μὲ ἕνα ἀπάνθρωπο ὡράριο νὰ πιέζει τὴν ψυχὴ, νὰ πιέζει τὸ εἶναι.  


Ἐπιστρέφουμε, λοιπον, χαρίζοντας τὶς μέρες τοῦ βίου ποὺ ἀπομένουν, σὲ θρυμματισμένα ὄνειρα, σὲ νοερὲς περιπλανήσεις  σὲ κάποια ἀκροθαλασσιὰ μὲ τὸ φεγγάρι, ὅπως ἀπόψε, νὰ μερινᾶ γιὰ δρόμους φυγῆς σὲ κόσμους ἡρεμίας, στοχασμοῦ καὶ ὁμορφιᾶς. Μόνο ποὺ σὲ λίγο φτάνει τὸ πλοῖο, κομίζοντας μαζί του τὴ σκιὰ τῆς μεγάλης πολιτείας, ἐνῶ ἀνεβάζει μὲ ἀπερίγραπτη  βιασύνη τοὺς ρυθμοὺς τῆς ζωῆς. Μιᾶς ζωῆς ποὺ μέλλει νὰ ξαναζωντανέψει τὸ ἑπόμενο καλοκαίρι, παραδίνοντας στὴ νάρκη τὸ εἶναι ὁλάκερο μῆνες καὶ μῆνες...

23 Αὐγ. 2010, Κλῆμα
π. Κων. Ν. Καλλιανός

No comments: