Καμπανάκι... ζωής

Η παρούσα ανάρτηση θα μπορούσε να θεωρηθεί ως αρνητική, από τους μεταμοντέρνους ανθρώπους της εποχής μας. Όμως είναι πραγματικά αυτό που λέει ο τίτλος και βέβαια είναι και οφειλόμενη τιμή απέναντι στις ψυχές που θυσιάζονται καθημερινά χωρίς περίσκεψη, χωρίς λογική, χωρίς ενοχές και τις περισσότερες φορές χωρίς μετάνοια, στο βωμό της προοδευμένης αλλά γεμάτης από δυστυχία και μελαγχολία κοινωνίας μας.

Φυσικά αναφερόμαστε στις εκτρώσεις και ιδιαίτερα σ’ εκείνες που λαμβάνουν χώρα στην Αγγλία και Ουαλία. Ως γνωστόν σήμερα οι εκτρώσεις είναι νόμιμες!!! Σύμφωνα με τις έγκυρες πια στατιστικές, το 2008 στην Αγγλία και Ουαλία πραγματοποιήθηκαν 195.296 εκτρώσεις. Το 91% αυτών χρηματοδοτήθηκαν από το Ε.Σ.Υ.!!! Μια πολιτεία ανήθικη μέχρι το μεδούλι! Μετά ψάχνουμε να βρούμε τους λόγους για τους πολέμους στον Περσικό Κόλπο και αλλού!

Τα τελευταία χρόνια ακούσαμε από Έλληνες πολιτικούς πως «ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό». Είναι πράγματι; Και οι εκτρώσεις είναι ηθικές; Και η δολοφονία ανυπεράσπιστων παιδιών καλύπτεται από την σύγχρονη ηθική; Για να είμαι ειλικρινής προσωπικά αδυνατώ να κατανοήσω αυτή την αντίληψη, κι ας κινδυνεύω να χαρακτηριστώ ως οπισθοδρομικός, συντηρητικός ή οτιδήποτε άλλο.

Το Μουντιάλ και ο κανόνας... 3964

Λίγες μόνο ώρες μετά το θρίαμβο του αντιπροσωπευτικού μας ποδοσφαιρικού συγκροτήματος έναντι της Νιγηρίας (2-1), η Εθνική μας βλέπει και πάλι ουρανό και μαζί της κι εμείς... Ο Οικουμενικός Ελληνισμός ξαναέβαλε τα μπλε του και ανήρτησε πάλι τις γαλανόλευκες! Κυριολεκτώ!

Το Μουντιάλ λοιπόν καλά κρατεί. Οι ποδοσφαιρόφιλοι παγκοσμίως έχουν την τιμητική τους αυτή την εποχή. Η στρογγυλή «θεά» έχει μαγέψει για άλλη μια φορά ανθρώπους από όλες τις χώρες του πλανήτη γη, ανεξάρτητα από έθνος, φυλή, χρώμα, ηλικία, φύλο, κοινωνική τάξη και εκπαιδευτικό επίπεδο.

Ένα ερώτημα βρίσκεται στα μυαλά όλων των οπαδών παγκοσμίως και βέβαια και στο επίκεντρο των ποδοσφαιρο-συζητήσεων: ποιά εθνική ομάδα θα σηκώσει στις 11 Ιουλίου το βαρύτιμο τρόπαιο στον ουρανό του Γιοχάνεσμπουργκ. Και φυσικά τα στοιχήματα δίνουν και παίρνουν.

Σύμφωνα με σχετικό ρεπορτάζ του ιστολογίου sport24.gr:

Υπάρχει όμως και κάποιος που δεν έχει την παραμικρή αγωνία για το ποια ομάδα θα στεφθεί πρωταθλήτρια κόσμου καθώς -όπως διατυμπανίζει- την ξέρει εδώ και πολύ καιρό!

Ο λόγος για έναν Ιταλό φίλαθλο ο οποίος δύο ημέρες πριν την έναρξη της διοργάνωσης "αποκάλυψε" στην RAI της ιταλικής τηλεόρασης ότι σύμφωνα με τον "κανόνα 3964", παγκόσμια πρωταθλήτρια θα στεφθεί η Γερμανία...

.

Σύμφωνα λοιπόν με τον κανόνα αυτό, ισχύουν τα εξής:
.

- Η Αργεντινή αναδείχτηκε παγκόσμια πρωταθλήτρια το 1978 και το 1986, με το σύνολο να μας κάνει... 3964.

- Η Γερμανία κατέκτησε τα δύο τελευταία της τρόπαια το 1974 και το 1990, με το άθροισμα να μας κάνει... 3964.

- Η Βραζιλία στέφθηκε πρωταθλήτρια κόσμου το 1962 και το 2002, κάτι που μας κάνει... 3964, αλλά και το 1970 και 1994 που μας οδηγεί και πάλι στον "μαγικό" αριθμό... 3964.

.

Συμπεράσμα: Αν από το 3964 αφαιρέσουμε το 2010 που έχουμε τώρα, το αποτέλεσμα είναι 1954, κάτι που απλούστατα σημαίνει πως τα "πάντσερ" θα πάρουν το τρόπαιο στα γήπεδα της Νοτίου Αφρικής, αφού το 1954 είχαν κατακτήσει τον πρώτο παγκόσμιο τίτλο στην ιστορίας τους (3-2 στον τελικό την Ουγγαρία)!

Η δική μας ανταπόκριση: Ας στεφθεί η Γερμανία παγκόσμια πρωταθλήτρια. Δεν μας ενοχλεί. Αρκεί να παίξει η δική μας Εθνική στο τελικό! Κι ας χάσει...

Πηγή: http://www.sport24.gr/

Επιμέλεια: Βαγγέλης Σταματόπουλος

Η δυναστεία των Στιούαρτς

Η νέα αγγλική συλλογή γραμματοσήμων μας έφερε στο προσκήνιο τη δυναστεία των Στιούαρτς, οι οποίοι βασίλεψαν στην Αγγλία από το 1603 μέχρι το 1714.

Εκδόθηκαν συνολικά 11 γραμματόσημα. Στα 7 από αυτά εικονίζονται οι βασιλείς, ενώ τα υπόλοιπα 4 είναι αφιερωμένα σε πρόσωπα που έζησαν και σε γεγονότα που συνέβησαν κατά την περίοδο των Στιούαρτς.

Οι βασιλείς της δυναστείας αυτής είναι οι εξής: James I (1603-1625), Charles I (1625-1649), Charles II (1660-1685), James II (1685-1688), William III (1689-1702), Mary II (1689-1694) and Anne (1702-1714).

Στα 4 ειδικά γραμματόσημα της εν λόγω σειράς συμπεριλαμβάνεται κι ένα με τον John Milton (1608-1674), ο οποίος θεωρείται από τους μεγαλύτερους ποιητές του 17ου αιώνα, ο οποίος έγραψε το πολύ ονομαστό και επικό ποίημα «Paradise Lost», που δημοσιεύθηκε το 1667.

Η φωνή του Βασίλη

Ο εξαίρετος κωμικός Βασίλης έρχεται σήμερα από τις Η.Π.Α. για να δώσει 3 παραστάσεις στο Λονδίνο, για την οικονομική ενίσχυση του ιερού και ιστορικού έργου της εκ θεμελίων ανέγερσης του νέου Ι.Ν. Αγ. Παντελεήμονος ΒΔ Λονδίνου.

Οι παραστάσεις θα λάβουν χώρα, στην ανακαινισμένη αίθουσα The Magic Flute (31 High Street, London N8 7QB) στο Βόρειο Λονδίνο, την Παρασκευή 18 Iουνίου, το Σάββατο 19 Ιουνίου και την Κυριακή 20 Ιουνίου, από τις 8.00 μ.μ.

Μικροί καλλιτέχνες στο Νοσοκομείο

Στο κεντρικό Λονδίνο βρίσκεται το Βασιλικό και Εθνικό Νοσοκομείο του Brompton, ειδικό στις παθήσεις καρδιάς και πνευμόνων.

Στο Νοσοκομείο αυτό υπάρχει μεγάλη παιδιατρική πτέρυγα, όπου νοσηλεύονται από νεογέννητα έως μεγαλύτερα παιδιά, συνήθως με σοβαρές παθήσεις της καρδιάς και των πνευμόνων.

Επειδή συμβαίνει μερικά από τα παιδιά αυτά να μένουν νοσηλευόμενα για μεγάλα διαστήματα στο Νοσοκομείο αυτό έχει προβλεφθεί να προσφέρεται και σχολική μέριμνα μέσα στην πτέρυγα αυτή.

Στην είσοδο του «σχολείου» έχει αναρτηθεί ταμπέλα που μας καλωσορίζει και στα ελληνικά.

Έμφαση δίνεται στις καλές τέχνες. Έτσι βλέπουμε εκεί ακόμα και οι διάδρομοι να είναι γεμάτοι με έργα των παιδιών.

Στην πτέρυγα αυτή νοσηλεύονται κατά καιρούς και ελληνόπουλα, τα οποία έχουν αφήσει το στίγμα τους με τα δικά τους καλλιτεχνικά έργα, που είναι κι αυτά εκεί σε κοινή θέα.

Κάδοι απορριμμάτων

Το χωριό Bourne End βρίσκεται στα δυτικά του Λονδίνου, λίγο έξω από τον εθνικό δρόμο Μ40 που οδηγεί στην Οξφόρδη. Είναι μια εξοχική περιοχή, γεμάτη από φυσικές ομορφιές, πλούσια βλάστηση και τον άρχοντα Τάμεση να την διασχίζει, εμπλουτίζοντας με ήχους και χρώματα τον ντόπιο πληθυσμό.

Εκτός από τις άλλες ιδιαιτερότητες του ωραίου και φιλικού εκείνου τόπου, σε πρόσφατη επίσκεψή μου ανακάλυψα και τους κάδους που βλέπουμε στην παρούσα ανάρτηση.

Είναι γνωστό πόση σημασία στη λεπτομέρεια δίνουν οι Άγγλοι. Ποιός θα περίμενε όμως ότι θα ζωγράφιζαν με λουλούδια τους κάδους των απορριμμάτων τους, για να βρίσκονται σε πλήρη αρμονία με το υπέροχο φυσικό περιβάλλον του τόπου εκεί!

Διαθρησκειακό Συμπόσιο

Την Τετάρτη, 9 Ιουνίου, πραγματοποιήθηκε στο Ελληνικό Κέντρο Λονδίνου ένα ενδιαφέρον Διαθρησκειακό Συμπόσιο, υπό την αιγίδα του Σεβ. Αρχιεπισκόπου Θυατείρων και Μ.Β. κ. Γρηγορίου. Στο Συμπόσιο αυτό ομίλησαν με ιδιαίτερη χάρη και επιστημοσύνη 3 σπουδαίοι διανοούμενοι, εκπρόσωποι των μεγάλων «θρησκειών του βιβλίου». Συγκεκριμένα, ο Πανιερ. Μητροπολίτης Διοκλείας κ. Κάλλιστος (ως εκπρόσωπος του Χριστιανισμού και μάλιστα της Ορθόδοξης Εκκλησίας), ο Δρ. Dawud Bone (ως εκπρόσωπος του Ισλάμ) και ο Δρ. Ed Kessler (ως εκπρόσωπος του Ιουδαϊσμού).

O μουσουλμάνος Καθηγητής παρουσίασε από την δική του Παράδοση τις κατευθυντήριες γραμμές σε ένα διαθρησκειακό διάλογο. Ανέφερε τις οδηγίες του Κορανίου στο θέμα αυτό. Ανέλυσε την ιστορική πορεία του Ισλάμ και τις κατά καιρούς διαθρησκειακές «συναντήσεις» και συνεργασίες, σε επίπεδο κοινωνικών ομάδων.

Ο ιουδαίος φιλόσοφος και Καθηγητής παρουσίασε την «Ιουδαϊκή Θεολογία του Διαλόγου» που βασίζεται στο Λευιτικό: 19, 33-34. Τόνισε την ιουδαϊκή ταυτότητα (κατά τα ανθρώπινα) του Ιησού. Επεσήμανε δε ότι οι ιουδαίοι έχουν οικοδομήσει με τους χριστιανούς μια σχέση αλληλοσεβασμού και αλληλοκατανόησης, ενώ η διαδικασία αυτή δεν έχει προχωρήσει πολύ στις σχέσεις με τους μουσουλμάνους.

Ο Μητροπολίτης Διοκλείας, με τον πάντοτε χαριτωμένο και ακραιφνώς Ορθόδοξο και Πατερικό λόγο του, παρουσίασε την Θεολογία του Προσώπου, τονίζοντας πως «χρειάζομαι τον άλλον για να είμαι ο εαυτός μου». Η ανθρώπινη προσωπικότητα, υπογράμμισε ο Πανιερώτατος, είναι δομημένη από τη φύση της να σχετίζεται και να διαλέγεται.

Προφανώς ένα Συμπόσιο σαν αυτό δεν λύνει ζητήματα και προβλήματα, ούτε τακτοποιεί τις όποιες θεολογικές ή άλλες διαφορές, που έχουν οι θρησκείες μεταξύ τους. Όμως τοποθετεί ανθρώπους από διαφορετικές θρησκευτικές παραδόσεις κοντά τον έναν στον άλλον, σε διάλογο, σε διαπροσωπική σχέση, σε φιλική ανταλλαγή απόψεων. Κι αυτό είναι τουλάχιστον μια καλή αρχή στην πορεία προς την άρση των αναθεμάτων και της καχυποψίας, και μας τοποθετεί σταθερά στην οδό της κατάκτησης των αρχών της κοινωνικής ανεκτικότητας, του αλληλοσεβασμού και της αλληλοκατανόησης.