Πασχαλινή Εγκύκλιος Θυατείρων

Εγκύκλιος του Αρχιεπισκόπου με την ιεράν και σωτήριον Εορτήν της εκ νεκρών Αναστάσεως του Κυρίου προς τον Ιερόν Κλήρον και το Ευσεβές Πλήρωμα της Βιβλικής Επαρχίας Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας και Ιρλανδίας

 «Ότε εν τάφω σαρκικώς, θέλων συνεκλείσθης ο φύσει, τη της θεότητος, μένων απερίγραπτος και αδιόριστος, τα θανάτου απέκλεισας, ταμεία και Άδου, άπαντα εκένωσας, Χριστέ βασίλεια»

Αγαπητοί μας εν Κυρίω,

Photo by Alexios Gennaris

Ύστερα από την μακράν και αιδέσιμον περίοδον της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής αξιωθήκαμε και φέτος να εορτάσουμε, την εκ νεκρών Ανάσταση του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Γι’ αυτό απευθύνω προς όλους σας, τους Άρχοντες και τον Λαόν, εγκάρδιον πατρικόν χαιρετισμόν αγάπης και τιμής και μοιράζομαι μαζί σας την χαράν των Αποστόλων και των Μυροφόρων και των Φίλων του εκ Νεκρών Αναστάντος Χριστού, ο οποίος νικητής και τροπαιούχος και θριαμβευτής Θεός, μας καλεί όλους να πανηγυρίσουμε και με καρδίαν καθαράν να τον δοξολογήσουμε διά το άπειρον αυτού έλεος και την αγάπη του προς το Ανθρώπινον Γένος. Ο Θεάνθρωπος Χριστός εμοιράσθη την αμαρτωλή ανθρώπινη φύση μας, και με την Ανάστασή του εμοιράστηκε μαζί μας την δόξαν του και την θεότητά του. Το  Γεγονός της Αναστάσεως είναι γεγονός και χαράς και ελπίδος και πίστεως σε Κείνον ο οποίος «ανέστη εκ νεκρών, θανάτω θάνατον πατήσας και τοις εν τοις μνήμασι ζωήν χαρισάμενος». Όπως δε χαρακτηριστικά γράφει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος: «Αύτη δε η υπόθεσις –το Γεγονός της Αναστάσεως του Χριστού – ποικίλη τις εστίν, ομού και εις δόγματα ημάς διορθούσα, και του βίου ημών ρυθμίζουσα» (Τ.2 σελ. 33). Η Ανάσταση του Χριστού είναι ένα παγκόσμιον και πανανθρώπινον γεγονός που γεμίζει τις ψυχές μας με την μακαρίαν ελπίδα της δικής μας αναστάσεως και της δικής μας εν Χριστώ σωτηρίας. Οι Χριστιανοί όλου του κόσμου καλούμαστε να αναβιώσουμε την αγάπη του Θεού με όλη την ύπαρξή μας και να αναβιώσουμε το Μήνυμα της Αναστάσεως στην καθημερινή μας ζωή για να μπορέσουμε να επανέλθουμε στις πνευματικές τους ρίζες και να απαλλαγούμε από την πλημμύρα του κοσμικού φρονήματος και της σύγχρονης αποστασίας που ταλανίζει όλες τις κοινωνίες, Χριστιανικές και μη. «Το παρ’ ημίν επιτελούμενον Πάσχα απάντων ανθρώπων σωτηρίας εστιν αίτιον, αρξάμενον από του πρωτοπλάστου ος εν άπασιν εστι σωζόμενος και ζωοποιούμενος» (Χρυσόστομος Τ8).

Τα Γεγονότα της Αγίας και Μεγάλης Εβδομάδος απετέλεσαν την κινητήρια δύναμη των Αγίων Αποστόλων να μεταβούν στα πέρατα του κόσμου και να διακηρύξουν την Ανάσταση του Χριστού και την φανέρωση της θείας αγάπης προς τα πλάσματά Του και σ’ ολόκληρη την Δημιουργία Του. «Ούτως ηγάπησεν ο Θεός τον κόσμον ὠστε τον υιόν αυτού τον μονογενή έδωκεν, ίνα πας ο πιστεύων εις αυτόν μη απόληται, αλλ’ έχει ζωήν αιώνιον» (Ιωάν. 3, 1).

Η Εκκλησία και γιορτάζει και μεταφέρει και διαφυλάσσει από γενεά σε γενεά το Μήνυμα και τα σύμβολα της Αναστάσεως και καλεί τους Πιστούς κάθε εποχής να γίνουν κοινωνοί του μυστηρίου της σωτηρίας μας. Ο τακτικός και ενσυνείδητος εκκλησιασμός, η συμμετοχή στην θεία Λειτουργία και την κοινωνία του σώματος και του αίματος του Χριστού βεβαιοί και μαρτυρεί την συμμετοχή μας εις την ζωήν και τον θάνατον και την Ανάστασή του. Η οικογένεια, η Χριστιανική ορθόδοξη Παιδεία, η προστασία των Παιδιών και της Νεολαίας, η συμμετοχή μας εις την φιλανθρωπία και την στήριξη των αδυνάτων, η έμπρακτη αγάπη και η φροντίδα μας για την διοίκηση των Εκκλησιών και των Σχολείων μας και την  προώθηση του Ευαγγελίου της Αναστάσεως και η προσευχή μας για την επικράτηση της Βασιλείας του Θεού είναι αναστάσιμα αιτήματα και υποχρεώσεις όλων μας.

Αδελφοί και αδελφές εν Κυρίω, μετέχουμε στη χαρά της Αναστάσεως με την αλληλοσυγχώρηση, την συμφιλίωση με τους αδελφούς μας, την ομόνοια, την ειρήνη, και την αγάπη προς τους άλλους, να «συγχωρήσωμεν πάντας τη Αναστάσει». Ευχόμενος υγεία και χαρά και ειρήνη σε σας και τους οικείους σας και στην Εκκλησία του Χριστού ταπείνωση και αδελφοσύνη, διατελώ μετά θερμών ευχών και της εν Χριστώ εκ Νεκρών Αναστάντι αγάπης και τιμής.

Λονδίνο, Πάσχα 2017

Ο Αρχιεπίσκοπος Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας Γρηγόριος

Σημείωση: Να αναγνωστεί από Άμβωνος αντί Κηρύγματος την Μεγάλη Παρασκευή, 14 Απριλίου 2017

Πριν και μετά την Ανάσταση

Νέα εκπομπή. Προτείνεται να μεταδοθεί έως και το Μεγ. Σάββατο λόγω περιεχομένου.

PRIN KAI META THN ANASTASH 1 .mp3

PRIN KAI META THN ANASTASH 1 .mp3 MediaFire is a simple to use free service that lets you put all your photos, documents, music, and video in a si...

Καλή συμπόρευση με τον γλυκύτατο Νυμφίο μας!

Νώντας Σκοπετέας

Μεγαλοβδομαδιάτικη selfie

...του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Θυατείρων & Μ.Β. κ. Γρηγορίου

Ο Άγιος Θυατείρων επισκέφθηκε τη Μεγάλη Τρίτη το βράδυ την Κοινότητα Αγ. Παντελεήμονος στο Harrow - ΒΔ Λονδίνου και χοροστάτησε στην Ακολουθία του Νυμφίου. Κήρυξε δε στο πολυπληθές εκκλησίασμα, στα ελληνικά και αγγλικά, με θέμα το Τροπάριο της Κασσιανής, που μόλις είχε ψαλλεί από τους καλλίφωνους Ιεροψάλτες του Ι.Ν. Αγ. Παντελεήμονος και Αγ. Παρασκευής, κ. Ανδρέα Καζαμία και Δρα. Παναγιώτη Προκοπίου.

Στο τέλος της Ιεράς Ακολουθίας ο Ιερ. Προϊστάμενος Πρωτοπρ. Αναστάσιος Δ. Σαλαπάτας καλωσόρισε με θερμά λόγια τον Σεβασμιώτατο και τη συνοδεία του, ευχόμενος στον Άγιο Θυατείρων Έτη Πολλά, με την ευκαιρία της συμπλήρωσης κατά την ερχόμενη Κυριακή του Πάσχα (16 Απριλίου 2017), 29 ετών από της εκλογής του από το Σεπτό Οικουμενικό μας Πατριαρχείο στον Βιβλικό Θρόνο των Θυατείρων.

Κατόπιν, με πρωτοβουλία του Προέδρου των Νέων Επιστημόνων της Κοινότητας κ. Παναγιώτη Αργυρού, βγήκε μία selfie του Σεβασμιωτάτου, όπως άλλωστε συνηθίζεται πάντα κατά την επίσκεψή του στην εν λόγω Κοινότητα.

Τέλος δε, η Εκκλησιαστική Επιτροπή, με επικεφαλής τον Πρόεδρο Δρα. Σεραφείμ Κυριακίδη, και η Επιτροπή της Βοηθητικής Αδελφότητας Κυριών, με Πρόεδρο την κα. Αλεξάνδρα Κωνσταντίνου, είχαν ετοιμάσει δεξίωση με νηστήσιμα εδέσματα στην Αίθουσα Εκδηλώσεων της Κοινότητας, προς τιμήν του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Θυατείρων & Μ.Β. κ. Γρηγορίου, ο οποίος ευχήθηκε με εγκάρδια λόγια σε όλους να έχουν μια Καλή Ανάσταση, λουσμένη στο Φως που πηγάζει από τον Πανάγιο Τάφο του Κυρίου μας. 

ΠΗΓΗ: Ρομφαία

Πασχαλινά έθιμα στην Κύπρο

Προηγούμενες χρονιές έχω γράψει για τα πασχαλινά έθιμα της ιδιαίτερης πατρίδας μου, της Ζακύνθου. Φέτος αναζήτησα και έμαθα μερικά ενδιαφέροντα έθιμα της Κύπρου μας και τα μοιράζομαι μαζί σας, επειδή τα θεωρώ ξεχωριστά και γενικά είμαι της άποψης ότι είναι στο χέρι μας να διατηρούμε τις παραδόσεις μας και να τις κληροδοτούμε στις καινούριες γενιές.

Την Κυριακή του Λαζάρου ομάδες παιδιών γυρίζουν στα σπίτια των χωριών και ψάλουν τον «Λάζαρο». Οι νοικοκυρές τα φυλεύουν αυγά προκειμένου να τα βάψουν καθώς και φλαούνες. Οι φλαούνες είναι μια κυπριακή συνταγή που τρώνε οι Κύπριοι την Κυριακή του Πάσχα. Περιέχουν μαστίχα, σταφίδες και τυρί. Μάλιστα λέγεται ότι τις φλαούνες τις τρώνε και οι Τουρκοκύπριοι στο Ραμαζάνι τους.

Την Κυριακή των Βαΐων τοποθετούν κλαδιά ελιάς στις εκκλησίες, τα οποία παραμένουν εκεί έως και την Πεντηκοστή. Κατ᾽ αυτόν τον τρόπο οι ελιές αγιάζονται και την Πεντηκοστή οι νοικοκυρές παίρνουν τα κλαδιά των ελιών, βάζουν τα ξερά κλαράκια στα θυμιατά τους και «καπνίζουν» τα σπίτια τους για να διώξουν το κακό και την ζηλοφθονία.

Η Μεγάλη Πέμπτη στην Κύπρο είναι συνυφασμένη με πολλά και όμορφα έθιμα: όλες οι εικόνες καλύπτονται με μαύρα υφάσματα ως ένδειξη πένθους. Στις εκκλησίες φτιάχνουν ομοιώματα του Χριστού πάνω στον σταυρό καθώς και της Παναγίας και του Απόστολου Ιωάννη. Τις Μεγάλες Πέμπτες δεν εργάζονται οι σιδηρουργοί προκειμένου να συγχωρεθούν τα αμαρτήματά τους, επειδή έδωσαν τα καρφιά στον Πόντιο Πιλάτο για να σταυρώσει τον Χριστό.

Την ώρα που διαβάζονται τα Δώδεκα Ευαγγέλια τοποθετούνται από κάτω γυάλες με νερό για να αγιαστούν. Το νερό αυτό χρησιμοποιείται για την παρασκευή του προζυμιού των πασχαλινών άρτων. Σε κάποια χωριά κάτω από τα Δώδεκα Ευαγγέλια βάζουν ένα μπουκάλι κρασί και ένα μπουκάλι νερό. Το κρασί αυτό θεωρείται ότι γιατρεύει τους ασθενείς. Σε κάποια χωριά της επαρχίας Λεμεσού την Μεγάλη Πέμπτη φτιάχνουν τα αρκατένα. Τα αρκατένα είναι παξιμάδια που παρασκευάζονται τις παραμονές των μεγάλων θρησκευτικών εορτών: Χριστούγεννα, Πάσχα και Δεκαπενταύγουστο. Το προζύμι παράγεται από την ζύμωση των ρεβυθιών και των κουκιών και η διαδικασία είναι αρκετά πολύωρη και δύσκολη και η ονομασία αρκατένα ίσως βγήκε από την λέξη αρκάτης, δηλαδή εργάτης λόγω της δύσκολης παρασκευής των παξιμαδιών.

Την Μεγάλη Παρασκευή όλοι τρώνε φακές με ξύδι για να θυμούνται το ξύδι που έδωσαν στον Χριστό όταν διψούσε. Επίσης, στολίζεται ο Επιτάφιος και οι πιστοί κρατούνε τα λουλούδια του Επιταφίου ως θυμίαμα για τους ασθενείς. Σε κάποια μέρη της Κύπρου όπως στον Καραβά της Κερύνειας και στα Επταγώνια της Λεμεσού τα λουλούδια του Επιταφίου δίδονταν στους μεταξοσκώληκες για να παράγουν καλό μετάξι. Στα ορεινά χωριά ο στολισμός του Επιταφίου γίνεται με ένα είδος λουλουδιού που μοιάζει πολύ με λεβάντα και ονομάζεται μυροφόρες. Οι νοικοκυρές τα κρατάνε στα σπίτια τους λόγω του όμορφου αρώματός τους.

Μετά την Πρώτη Ανάσταση τα μαύρα υφάσματα πέφτουν από τις εικόνες και όλοι οι πιστοί χτυπάνε με τα χέρια τους τα στασίδια εις ένδειξη χαράς. Στις έντεκα η ώρα το βράδυ οι πιστοί ανάβουν στον προαύλιο χώρο της εκκλησίας την Λαμπρατζιά. Η Λαμπρατζιά είναι το παλιό έθιμο του καψίματος του Ιούδα. Οι νεαροί μαζεύουν ξύλα αρκετές ημέρες πιο πριν και το ομοίωμα του Ιούδα του Ισκαριώτη σιγοκαίγεται έως και τα ξημερώματα της Κυριακής του Πάσχα. Κάποιες φορές το ομοίωμα του Ιούδα παρουσιάζεται με ημίψηλο καπέλο και μπαστούνι στο χέρι για να θυμίζει Άγγλο λόρδο και την μισητή αγγλοκρατία που βασάνισε το νησί για πολλά χρόνια.

Το απόγευμα της Κυριακής του Πάσχα και αφού όλοι τρώνε το πατροπαράδοτο αρνί στη σούβλα, μαζεύονται στις πλατείες για να παίξουν γαϊδουροδρομίες, σακουλοδρομίες, ζίζιρο και αυγοδρομίες. Την Δευτέρα του Πάσχα στο χωριό Κάρμι της Κερύνειας τα καφενεία λειτουργούσαν μόνο για τις γυναίκες. Τα καφενεία τα λειτουργούσαν αποκλειστικά οι γυναίκες των καφετζήδων και επιτρεπόταν μόνο ο γυναικείος πληθυσμός. Οι άντρες συγκεντρώνονταν στο παρεκκλήσι της Παναγίας της Τριμιθκιώτισσας και πανηγύριζαν.

Δυστυχώς κάποια από αυτά τα έθιμα δεν διατηρούνται έως σήμερα ή τείνουν να εκλείψουν. Είναι ωραίο όμως να θυμόμαστε την ιστορία μας, τα ήθη μας και τον πολιτισμό μας. Όπως είναι όμορφο να βλέπουμε και να γνωρίζουμε τις διαφορές ανάμεσα σε διάφορους τόπους της πατρίδας μας.

Μένει να πω ένα καλό και ευλογημένο Πάσχα σε όλον τον Ελληνισμό! Να μας φέρει φώτιση και πνευματική ανάσταση σε ό,τι κι αν κάνουμε.

Eύη Ρούτουλα

Μεγαλοβδομαδιάτικοι ἀναβαθμοί Κατανύξεως

ἤ, στ᾿  ἀλήθεια, πῶς εἶναι δυνατό νά ξεπεράσεις αὐτές τίς σελίδες;

Στόν καλό ἀδελφό καί συλλειτουργό π. Γεώργιο Ἀθ. Σταματᾶ, Ἀρχιερατικό Ἐπίτροπο Σκιάθου, ταπεινό καί φιλαδελφό εὐχετήριο νά ζεῖ καί νά χαίρεται αὐτές τίς μοναδικές εὐλογίες τοῦ Θεοῦ στήν μικρά πατρίδαν του, τήν τόσον ὅμως μεγάλη ἐν τῆ θρησκείᾳ της

Καθώς φεγγοβολοῦν οἱ μέρες οἱ πάντερπνες τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδας, μέρες πού θά μᾶς φέρουν ὅλο καί πιό σιμά στή φιλόξενη αὐλή τῆς Πασχάλιας εὐφροσύνης καί χαρᾶς, ὁ συνειδητός Νεοέλληνας καταφεύγει σέ μνῆμες ἱερές πού τίς προβάλλουν μέσα μας κείμενα ἀθάνατα, ζωγραφιές λόγου περίφημες καί ξεχωριστές, ὅπως αὐτές τοῦ μεγάλου λογοτέχνη καί ἀκέραιου Ἀνθρώπου, τοῦ Σκιαθίτη Ἀλέξανδρου Μωραϊτίδη, τοῦ διά τοῦ μοναχικοῦ σχήματος μετονωμασθέντος Ἀνδρονίκου μοναχοῦ.

Οἱ σελίδες αὐτές, πού ἀποτελοῦν ταπεινό ἀφιέρωμα στή Μεγαλοβδομάδα, ἡ ὁποία ἀπό σήμερα ἀνοίγεται μπροστά μας, ἐπειδή ἐνέχουν ἱερά καί ἀρύπωτα βιώματα, παραδίδονται στόν εὐλαβικό καί φιλακόλουθο ἀναγνώστη τῆς σήμερον ὡς βακτηρία πνευματική. Γιατί μονάχα μέ τέτοια ἐρείσματα εἶναι δυνατό νά προσεγγιστεῖ τόσο ἡ Μ. Ἑβδομάδα ὅσο καί ἡ κορυφαία τῆς Μ. Παρασκευῆς Ἡμέρα, ὥστε νά ἐκτυπωθοῦν στήν ψυχή εὐλογημένες μνῆμες, οἱ ὁποῖες θά ἀποτελέσουν σέ καιρούς πληγῶν καί ἀπογνώσεων τίς ἀναγκαῖες ἀντιβιώσεις γιά πνευματική ἀνάρρωση καί ἐπιστροφή στήν Ἀγάπη καί φροντίδα τοῦ Θεοῦ.

Τό ἀπόσπασμα πού παραθέτω εἶναι ἀπό τό Πασχαλινό διήγημα τοῦ Μωραϊτίδη, «Ἄρατε Πύλας», δημοσιευμένο τό 1891.    

«Ἰδού! ἀκούονται μακρόθεν ψαλμωδίαι γλυκύταται καί τρυφεραί ὡς κλαυθμοί, ὡς θρῆνοι: — Δός μοί τοῦτον τόν ξένον! . . . Ψάλλουσι τό πομπικόν ἄσμα, «Τόν ἥλιον κρύψαντα», τό ἐξόδιον μέλος, τό τρυφερόν ἐκεῖνο τροπάριον, τό ὁποῖον συγκινεῖ καί τά ἄψυχα: — Δός μοί τοῦτον τόν ξένον! . . .

     

Ὁ Ἰωσήφ παρακαλεῖ τόν Πιλάτον ἴνα ἐπιτρέψη αὐτῶ νά θάψη «τόν ξένον Ἰησοῦν καί ὠνειδισμένον . . .» Ψάλλουσιν οἱ μελίφθογγοι ψάλται, ἀκολουθοῦντες τήν λιτανείαν τοῦ Ἐπιταφίου καί ὑπηχεῖ ὁ λαός ὡς δί' ἑνός στόματος.

— Δός μοί τοῦτον τόν ξένον! . . .

Ὤ πατρίς μου μικρά, πόσον μεγάλη εἶσαι ἐν τῇ θρησκεία σου! Ἡ μελωδία γλυκυτάτη ὁλονέν προσεγγίζει. Ὄπισθεν οἰκιῶν νεφέλαι φωτειναί ἀπό τῶν καιομένων λαμπάδων ἀναβαίνουσι πρός τό στερέωμα. Ἡ εὐωδία τῶν θυμιαμάτων, τά ὁποῖα καίονται κατά τήν δίοδον τοῦ Ἐπιταφίου ἀπό τάς οἰκίας ὄλας, φθάνει ἀπό μακράν ὡς ἄρωμα αὐτῆς τῆς νυκτός ἀνέκφραστον.

— Δός μοί τοῦτον τόν ξένον!.. . . Πρέπει νά ἰδῆτε τήν λιτανείαν τοῦ Ἐπιταφίου κατά τήν αὐγήν, ὄτε δέν εἶνε οὔτε ἡμέρα οὔτε νύξ ἤ μᾶλλον μέ ὀλίγην ἡμέραν καί πολλήν νύκτα, μέ ὀλίγον φῶς καί μέ πολλά ἄστρα, καμμιά φορᾶ μέ σελήνην λειψίφωτον, ὄτε τό θέαμα γίνεται ὑπερκατανυκτικόν, μέ ὀλίγας ἀηδόνας καί πολλά πρωινά πουλιῶν χαιρετίσματα, μέ ὀλίγον εὐωδιάζοντα ἄρωμα πρωινόν ἀέρα καί μέ πολύ θυμίαμα· καί κάτω το κύμα μελανόφαιον, ἐφ' οὐ ν' ἀντανακλῶνται τῶν ἱερῶν λαμπάδων αἵ χρυσαί λάμψεις.

Ἰδού! Ἡ ἱερά λιτανεία προσεγγίζει ἤδη εἰς τόν ναόν. Προηγοῦνται τά ἑξαπτέρυγα καί ὁ μέλας ξύλινος ἅγιος Σταυρός. Εἴτα ὁ κλῆρος μέ χρυσά βυζαντινά ἄμφια, θαῦμα ὑφαντικῆς καί ποικιλτικῆς ἐξαίσιον, οὐχί ἄκομψα ρωσσικά μονοκόμματα καί μονοκόκκαλα ὡς φορέματα χιονισμένων βουνῶν. Καί εἴτα τό ἱερόν Κουβούκλιον. Τί εὔμορφον λεπτούργημα! Ὡς νά εἶνε ἐζωγραφισμένον. Τετράγωνον ὀρθογώνιον, ἐπί τεσσάρων ποδῶν ἐρειδόμενον, ἐφ' οὐ ἐναποτίθεται ὁ Ἐπιτάφιος θρῆνος, ραντισμένος διά φύλλων ρόδου, βιολέτας καί δενδρολιβάνου. Καί ἄνωθεν αὐτοῦ διά τεσσάρων κιονίσκων ἐπιβαστάζεται ὁ θολίσκος αὐτοῦ, θαῦμα ξυλογλυπτικῆς ὡς θόλος ναΐσκου, καλλίμορφος, φέρων ἐπί τῆς κορυφῆς ἐπίχρυσον ξύλινον στέμμα, ἀπολῆγον εἰς σταυρόν, ἐνῶ ἔσωθεν ἄνω του Ἐπιταφίου θρήνου κρέμαται ὡσάν πολυέλαιος ἕτερον τεχνητόν στέμμα ἐκ χρυσοχάρτου καί τεχνητῶν ἀνθέων, στίλβον ἀκτινωτῶς μετά μαρμαρυγῶν ἐν τῷ φωτί τῶν λαμπάδων. Σειρά λαμπαδίσκων ἐπιστέφει τόν θόλον τοῦ Κουβουκλίου, ἐνῶ τέσσαρες φανίσκοι κομψοί εἰς τάς τέσσαρας ἄκρας φέγγουσι μέ ὑέλους χρωματιστᾶς. Εἶνε ἐκ καρυοξύλου γεγλυμμένον οὕτως εἰπεῖν τό ἱερόν Κουβούκλιον, ἀλλ' ἐκ τῶν ἀνθέων δέν φαίνεται σχεδόν τό βαθύ ἐρυθρόχρουν ὡς ἐρυθρόδανον ὑάλισμα τοῦ ὡραίου ξύλου.

Βαστάζεται ὑπό τεσσάρων ναυτῶν μετά σεβασμοῦ καί κατανύξεως καί περιστοιχίζεται παρ' ἄλλων ναυτῶν, ἑτοίμων ἐκεῖ πλησίον ν' ἁρπάσωσιν εἴτα τάς λαμπάδας του, φυλακτήρια ἐν ταῖς τρικυμίαις. Κ' ἐνῶ βαδίζουν οἱ βαστάζοντες, σείεται ἐλαφρῶς τό Κουβούκλιον, σείεται καί τό κρεμάμενον ἔσωθεν χρυσοῦν ἐξ ἀντρέδων καί ψευδανθέμων ποικιλόχρωμων στέμμα καί τά λοιπά χρυσά καί ἄνθινα στολίσματα, καί ἀποτελεῖται οὕτω μία εὐάρεστος ἀλληλουχία λικνιζομένων χρυσῶν λάμψεων, καθηδύνουσα τήν ὅρασιν καί πραΰνουσα ὡς δρόσος ἐν καύσονι τήν καρδίαν, ἐν ὤ ἡ ἐλαφρόπνους πρωινή αὔρα κινοῦσα μαλακῶς τό φῶς τῶν λαμπάδων μετασχηματίζει αὐτό ἐπιτηδείως εἰς ἕνα μονοκόμματον φωτεινόν στέφανον γύρω-γύρω του Κουβουκλίου, καταυγάζοντα ἠδέως τά ὄμματα. Ὄπισθεν ἀκολουθεῖ ἐν μακρά γραμμή τό πλῆθος λαμπαδηφόρον ἀποτελοῦν, ἐν εὐλαβεία καί κατανύξει, ἕνα φωτεινόν ὡραῖον ρεῦμα μ' ἐλαφρῶς παίζοντα τά κύματά του.

Ποσάκις δακρύων ἐξ ἀγνώστου χαρᾶς ἔμεινα κρυφά εἰς τήν γωνίαν ἐκεῖ κάτω ἀκίνητος, ὡς ὁ φιλάργυρος ὁ φοβούμενος μή κλέψωσι τόν θησαυρόν του· ἔμεινα νά βλέπω κρυφά-κρυφά τήν τρυφερᾶν αὐτήν τοῦ Ἐπιταφίου πομπήν, κατερχομένην ἀπό τόν ἀνήφορον, εἰσπνέων βαθέως ἐν ἄσθματι ὡς ἐντός κήπου ἀνθέων, ὡς νά ἤθελον νά ροφήσω διά μιᾶς ὅλην ἐκείνην τήν μαρμαρυγήν, ὡς νά ἤθελον νά χορτάσω ὅλην ἐκείνην τήν ἀχόρταστον μαγείαν!»

Γιά τήν ἐνημέρωση τῶν ἀναγνωστῶν παραθέτω καί τό λησμονημένο, δυστυχῶς, σήμερα τροπάριο «Τόν ἥλιον κρύψαντα», πού διακρατεῖ τόση κατάνυξη καί συγκίνηση, ὥστε θά πρέπει νά διαβαστεῖ μαζύ μέ τίς ἀθάνατες σελίδες τοῦ Μωραϊτίδη. Κι εἶμαι σίγουρος ὅτι θά φέρει στά μάτια καί στίς ψυχές δάκρυα κατανύξεως καί εὐγνωμοσύνης στόν Μεγάλο Ξένο, «τόν (ὄντως, μέχρι σήμερα) ἐκ βρέφους ὡς ξένον ξενωθέντα ἐν κόσμῳ».

                                       ποίημα Γεωργίου Ἀκροπολίτου. Ἦχος πλ. α´.

«Τόν ἥλιον κρύψαντα τάς ἰδίας ἀκτῖνας καί τό καταπέτασμα τοῦ ναοῦ διαρραγέν τῷ τοῦ Σωτῆρος θανάτῳ ὁ Ἰωσήφ θεασάμενος, προσῆλθε τῷ Πιλάτῳ καί καθικετεύει λέγων· Δός μοι τοῦτον τόν ξένον, τόν ἐκ βρέφους ὡς ξένον ξενωθέντα ἐν κόσμῳ. Δός μοι τοῦτον τόν ξένον, ὃν ὁμόφυλοι μισοῦντες θανατοῦσιν ὡς ξένον. Δός μοι τοῦτον τόν ξένον, ὃν ξενίζομαι βλέπειν τοῦ θανάτου τό ξένον. Δός μοι τοῦτον τόν ξένον, ὅστις οἶδε ξενίζειν τούς πτωχούς καί τούς ξένους. Δός μοι τοῦτον τόν ξένον, ὃν Ἑβραῖοι τῷ φθόνῳ ἀπεξένωσαν κόσμῳ. Δός μοι τοῦτον τόν ξένον, ἵνα κρύψω ἐν τάφῳ, ὃς ὡς ξένος οὐκ ἔχει τήν κεφαλήν ποῦ κλίνῃ. Δός μοι τοῦτον τόν ξένον, ὃν ἡ μήτηρ ὁρῶσα νεκρωθέντα, ἐβόα· Ὦ Υἱέ καί Θεέ μου, εἰ καί τά σπλάγχνα τιτρώσκομαι καί καρδίαν σπαράττομαι νεκρόν σε καθορῶσα, ἀλλά τῇ σῇ ἀναστάσει θαρροῦσα μεγαλύνω. Καί τούτοις τοίνυν τοῖς λόγοις δυσωπῶν τόν Πιλᾶτον ὁ εὐσχήμων λαμβάνει τοῦ Σωτῆρος τό σῶμα, ὃ καί φόβῳ ἐν σινδόνι ἐνειλήσας καί σμύρνῃ κατέθετο ἐν τάφῳ τόν παρέχοντα πᾶσι ζωήν αἰώνιον καί τό μέγα ἔλεος».

Εὐλογημένη Ἁγία καί Μεγάλη Ἑβδομάδα καί τρισευλογημένο Ἅγιο Πάσχα.

π. Κ.Ν. Καλλιανός

Μαθήματα Ποντιακών Χορών

Σε δύο εβδομάδες ακριβώς από σήμερα, και συγκεκριμένα την Κυριακή του Θωμά, 23 Απριλίου, που θα τιμούμε και την Εορτή του Αγίου Ενδόξου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιοφόρου, ξεκινούν τα Μαθήματα Ποντιακών και Παραδοσιακών Χορών.

Τα Μαθήματα θα πραγματοποιούνται στην Αίθουσα Εκδηλώσεων της Κοινότητας Αγ. Παντελεήμονος Harrow ΒΔ Λονδίνου, κάθε Κυριακή απόγευμα, από τις 4.30 μ.μ. Η διοργάνωση των Μαθημάτων γίνεται με την πρωτοβουλία και ευθύνη των Νεανικών Τμημάτων της ομώνυμης Κοινότητας.

Δασκάλα θα είναι η Μαρία Ποσνακίδου, η οποία γεννήθηκε και ανατράφηκε μέσα σε γνήσια Ποντιακή οικογένεια, με όλες τις αρχές, τα ήθη και τα έθιμα του Ποντιακού Πολιτισμού, και ήταν παιδιόθεν ασχολούμενη με τους Ποντιακούς και λοιπούς Παραδοσιακούς Χορούς, μαθαίνοντας, μελετώντας και διδάσκοντας τους εξαίσιους Χορούς της Ποντιακής Γενιάς. Η Μαρία είναι μία νέα Ελληνίδα, γεμάτη ζωή, όνειρα και φιλοδοξίες, έχει σπουδάσει Αρχαία Ιστορία στη Φιλοσοφική Σχολή του ΑΠΘ και τώρα ζει και δραστηριοποιείται επιστημονικά στη μεγαλούπολη του Λονδίνου.

Αναθερμαίνοντας την Ελπίδα

4ο Διεθνές Συνέδριο τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου γιά τήν Ποιμαντική Διακονία στόν Χῶρο τῆς Ὑγείας

11-15 Ὀκτωβρίου 2017

Ῥόδος

Ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, μέ τήν εὐλογία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου, ἀποφάσισε τή διεξαγωγή τοῦ 4ου Διεθνοῦς Συνεδρίου τοῦ Δικτύου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου γιά τήν Ποιμαντική Διακονία στόν Χῶρο τῆς Ὑγείας. Τό 4ο αὐτό Συνέδριο θά διεξαχθεῖ σύν Θεῷ ἀπό 11ης ἕως 15ης Ὀκτωβρίου 2017 στή Ῥόδο.

Τό θέμα τοῦ Συνεδρίου εἶναι: «Ἀναθερμαίνοντας τήν Ἐλπίδα: Ἀνακαλύπτοντας τήν ἐλπίδα στίς δυσχέρειες τῆς ζωῆς». Τό θέμα αὐτό προέκυψε ἀπό τή διαπίστωση ὅτι ὁ σημερινός ἄνθρωπος, περισσότερο ἀπό ποτέ στή σύγχρονη ἱστορία, βρίσκεται σέ βαθειά ἀπόγνωση καί πάσχει ἀπό ἔλλειψη νοήματος. Γιά τόν λόγο αὐτό, δέν βρίσκει τίς δυνάμεις νά ἀντιμετωπίσει -καί νά ἀνακάμψει ἀπό- τίς  διάφορες δυσκολίες πού παρουσιάζονται στή ζωή του. Συνάμα, ἡ ἀντιμετώπιση αὐτῶν τῶν δυσκολιῶν περιπλέκεται, καθώς ὑπάρχει μέν μεγάλη συστοίχηση πρός τήν ἔννοια τῆς ἐλπίδας, σέ ἀντίθεση ὅμως πρός τόν τρόπο πού αὐτή κατανοεῖται στήν Ὀρθόδοξη ἀνθρωπολογία καί ἐκφράζεται στήν παράδοση τῆς Ἐκκλησίας.

Προσκεκλημένοι στό Συνέδριο εἶναι ἐκπρόσωποι τῶν Μητροπόλεων πού ἀνήκουν πνευματικά καί διοικητικά στό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο ἁπανταχοῦ της Γῆς, τῶν ἄλλων Πατριαρχείων, τῶν Αὐτοκεφάλων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, τῶν Ὀρθοδόξων Θεολογικῶν Σχολῶν καί Ἐκκλησιαστικῶν Ἀκαδημιῶν τῆς Ἑλλάδος καί τοῦ ἐξωτερικοῦ, τῶν ἄλλων Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν καί Ὁμολογιῶν, καί διεθνεῖς ὀργανώσεις,  ἰατροί, νοσηλευτές, καθώς καί ἄλλοι σχετιζόμενοι μέ τή διακονία καί τή φροντίδα τοῦ ἀσθενοῦς στόν εὐαίσθητο τομέα τῆς Ὑγείας.

Tό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο διεξάγει ἕνα Συνέδριο κάθε τρία χρόνια (2008, 2011, 2014), πού διοργανώνεται ἀπό τό Πατριαρχικό Δίκτυο γιά τήν Ποιμαντική Διακονία στόν Χῶρο τῆς Ὑγείας. Τά Συνέδρια αὐτά δίνουν τήν κατάλληλη εὐκαιρία στίς τοπικές Ἐκκλησίες καί τούς ἐπιστήμονες καί ἐπαγγελματίες διεθνῶς πού διακονοῦν τόν ἄρρωστο, νά ἀνταλλάσσουν τίς ἐμπειρίες τους καί νά συζητοῦν τίς δυσκολίες πού ἀντιμετωπίζουν. Ἐπιπλέον, τά Συνέδρια αὐτά ἀποτελοῦν τό ἔρεισμα καί τό ἐφαλτήριο ἀπό τό ὁποῖο οἱ Ἱ. Μητροπόλεις καί οἱ ἐπιστήμονες καί ἐπαγγελματίες τῆς Ὑγείας μποροῦν νά ὀργανώνουν παρόμοιες ἐπιμορφωτικές ἐκδηλώσεις καί προγράμματα.

ΠΗΓΗ: Ποιμαντική της Υγείας