Το Άγιο Όρος από ψηλά [Β΄]

Δεν είναι δυνατόν να μείνει κανείς «αμέθυστος» και ασυγκίνητος από την υπερκόσμια αυτή ομορφιά, που παρουσιάζεται στις πανέμορφες αυτές φωτογραφίες από το Άγιον Όρος.

Στις φωτογραφίες της παρούσας ανάρτησης διακρίνει κανείς δύο κυρίαρχα φυσικά στοιχεία, την πέτρα και το νερό, τα πέτρινα μοναστικά κάστρα και την θάλασσα.

Αυτό ο συνδυασμός των ευλογημένων στοιχείων της φύσης, συνοδεύει την ακοίμητη άσκηση και την αδιάλειπτη προσευχή στον Άθωνα για αιώνες.

Η σταθερότητά τους δε, δίνει το μήνυμα ότι η παρουσία και η προσφορά των Αγιορειτών μοναχών θα συνεχιστεί, ειδικά και μέσα στις αντίξοες συνθήκες που περνά η Πατρίδα το τελευταίο διάστημα, και θα είναι ο βράχος πάνω στον οποίο θα στερεωθεί η νέα ζωή και η νέα ημέρα που σύντομα θα ανατείλει.

Ορθοδοξία και Τέχνη

Μια μοναδική καλλιτεχνική έκθεση, με θέμα την Ορθοδοξία και τίτλο: «Ορθοδοξία: τρεις καλλιτέχνες, τρεις τεχνικές, ένα θέμα», παρουσιάσθηκε στο Ελληνικό Κέντρο Λονδίνου, από τη Δευτέρα 15 Απριλίου μέχρι την Τετάρτη 17 Απριλίου τ.έ.

Η έκθεση αυτή, που πραγματοποιήθηκε με την ευκαιρία του επικείμενου εορτασμού του Ελληνορθόδοξου Πάσχα, συνδιοργανώθηκε από τον Σύνδεσμο Ελληνορθοδόξων Κοινοτήτων Μεγ. Βρετανίας και το Ελληνικό Κέντρο. Τελούσε δε υπό την αιγίδα του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Θυατείρων και Μεγ. Βρετανίας κ.κ. Γρηγορίου, ο οποίος και την εγκαινίασε και την ευλόγησε με την υψηλή παρουσία του. Υπεύθυνη διοργάνωσης ήταν η Βίκυ Σπανοβαγγέλη.

Στην έκθεση αυτή παρουσιάσθηκαν ιδιαίτερα και πρωτότυπα έργα του εξαίρετου αγιογράφου Ελευθέριου Φουλίδη, του βραβευμένου φωτογράφου Δώρου Παρτασίδη και του πρωτοπόρου καλλιτέχνη γυαλιού Γεωργίου Παπαδόπουλου.

Την «τριπρόσωπη» αυτή έκθεση επισκέφθηκαν κατά το τριήμερο που ήταν ανοικτή πολλοί επίσημοι, κληρικοί, διπλωμάτες, δημοσιογράφοι, εκπαιδευτικοί και μεγάλο πλήθος κόσμου, ελληνικής καταγωγής και Ορθόδοξης ταυτότητας, αλλά και άλλοι αλλοεθνείς και ετερόδοξοι, με σκοπό να θαυμάσουν τα μοναδικά έργα που παρουσιάσθηκαν σ’ αυτήν.

Είναι πολύ ενθαρρυντικό να γεύεται η Ελληνορθόδοξη Ομογένεια του Λονδίνου τέτοιες ιδιαίτερες εκδηλώσεις, οι οποίες αποτελούν εορτή Ορθοδοξίας και τολμηρό βηματισμό Ορθοπραξίας, και μάλιστα σε καιρούς δίσεκτους και εν πολλοίς προβληματικούς, όχι μόνο οικονομικά και κοινωνικά, αλλά κυρίως πνευματικά και ηθικά.

Η Ορθοδοξία είχε από πάντα μια μόνιμη και σταθερή διαλεκτική σχέση με την Τέχνη. Αυτό αποδεικνύεται από τα πολλά, ποικίλα και πλουσιώτατα έργα τέχνης που στολίζουν και κοσμούν τους Ορθόδοξους Ναούς και τις Ιερές Μονές. Εικόνες, ξυλόγλυπτα, μεταλλικά έργα, σκαλισμένες πέτρες και μάρμαρα, ψηφιδωτά, πολύχρωμα άμφια, αγιογραφημένα χειρόγραφα και τόσα άλλα καλλιτεχνήματα, βρίσκονται από τα αρχαία χριστιανικά χρόνια στο επίκεντρο της λατρείας και της θεολογίας.

Η Τέχνη είναι προφητική, με την έννοια διδακτική. Οι Πατέρες υποστήριζαν παλαιότερα πως οι εικόνες είναι τα βιβλία των αγραμμάτων. Σήμερα, που δεν υπάρχουν αγράμματοι, θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε ότι οι εικόνες είναι τα βιβλία των πολύ απασχολημένων με τόσα άλλα πράγματα ανθρώπων. Η κάθε εικόνα, όπως επίσης και κάθε άλλο έργο χριστιανικής Τέχνης, έχει να μας διδάξει μια ιστορία και μια αλήθεια. Η εικόνα κυρίως, δεν αποτυπώνει καθόλου ένα στιγμιαίο γεγονός, δεν μας δείχνει μια χρονική στιγμή, αλλά μας μεταφέρει μια θεολογική έννοια και μας εισαγάγει σε μια διαπροσωπική σχέση, ανοίγοντάς μας κυριολεκτικά ένα παράθυρο στον ουρανό.

Η χριστιανική Τέχνη σημαίνει επικοινωνία. Ευρισκόμενος ενώπιον των χριστιανικών καλλιτεχνημάτων ανάγεται ο άνθρωπος σε επίπεδο υψηλότερο, όπου έχει τη δυνατότητα να επικοινωνήσει καλύτερα με το θείο. Ευρισκόμενος όμως εν τω μέσω τέτοιων στοιχείων Τέχνης ανοίγει η ψυχή του και μπορεί να επικοινωνήσει και με τους συνανθρώπους του με καθαρότερο και αγνότερο τρόπο. Έτσι επιτυγχάνει και την απαραίτητη καρδιακή κοινωνία με τον πλησίον.

Ένας βασικός χαρακτηρισμός που δίνεται στην χριστιανική Τέχνη είναι «ωραιότητα»! Οι Ρώσοι που παρακολούθησαν το 988 μ.Χ. τη Θεία Λειτουργία στον Καθεδρικό Ναό της Αγίας Σοφίας στην Βασιλεύουσα, μίλησαν στον Πρίγκηπα Βλαδίμηρο -μεταξύ άλλων και- με τα παρακάτω λόγια: «Δεν υπάρχει πουθενά αλλού πάνω στη γη τέτοια λαμπρότητα, τέτοιο μεγαλείο και τέτοια ομορφιά... Δεν μπορούμε να ξεχάσουμε αυτή την ωραιότητα»!

Αυτή η «ωραιότητα» είναι βασικό στοιχείο της Ορθόδοξης Πνευματικότητας. Έχει βέβαια αναφορά και στην Τέχνη, αλλά σχετίζεται οπωσδήποτε άμεσα και οντολογικά με τη θεολογία και με την ίδια τη ζωή της Εκκλησίας. Ο σπουδαίος Ρώσος θεολόγος Παύλος Ευδοκίμωφ έχει γράψει πως: «Η περίφημη εικόνα της Αγίας Τριάδος του Ρούμπλιεφ μας προσφέρει το συναρπαστικό θέαμα αυτής της θείας Ωραιότητος». Με τον όρο «ωραιότητα» εννοείται εδώ η Τριαδική Θεότητα.

Αυτό στην ουσία σημαίνει πως το αισθητικά ωραίο στο χώρο της χριστιανικής Τέχνης προέρχεται και εκπηγάζει από τον ίδιο τον Θεό, ο οποίος αποδέχεται, ευλογεί και καταξιώνει το έργο του χριστιανού καλλιτέχνη. Με την άποψη αυτή προφανέστατα θα συμφωνούσε και ο Πλάτωνας, ο οποίος υποστήριζε πως «το ωραίο είναι η λαμπρότητα του αληθινού»!

Η χριστιανική καλλιτεχνία δεν είναι μόνο έμπνευση και γνώση, αλλά είναι κυρίως βίωμα και εμπειρία. Με την σκέψη αυτή κατά νου ο σπουδαίος αγιογράφος και λογοτέχνης Φώτης Κόντογλου αναφέρει πως: «Οι άγιες εκκλησιαστικές Τέχνες δεν θέλουν να στολίσουν μόνο το Ναό με ζωγραφική, για να είναι ευχάριστος και τερπνός στους εκκλησιαζόμενους, ή να τέρψουν την ακοή τους με τη μουσική, αλλά να τους ανεβάσουν στο μυστικό χώρο της πίστεως με την πνευματική κλίμακα, η οποία έχει για βαθμίδες τις ιερές Τέχνες, την υμνολογία, την ψαλμωδία, την οικοδομική, την αγιογραφία. Αυτές συνεργούν, όλες μαζί, στο να μορφωθεί μέσα στις ψυχές των πιστών ο μυστικός παράδεισος, που ευωδιάζει με ευωδία πνευματική»!

Είναι οπωσδήποτε αλήθεια πως για τους χριστιανούς η Τέχνη είναι αναπόσπαστο κομμάτι της προσωπικής μας πνευματικότητας και της προσευχής μας. Για εμάς η Τέχνη δεν προσφέρει μόνο αισθητική συγκίνηση, αλλά κυρίως πνευματική εμπειρία.

Ας ευχηθούμε η έκθεση αυτή για την «Ορθοδοξία» να δημιουργήσει δονήσεις, να προσφέρει προβληματισμούς και να εμπνεύσει Έλληνες και ξένους, Ορθόδοξους και ετερόδοξους, δίνοντας αφορμή για μελέτη και βίωση των διαχρονικών και αιώνιων αληθειών της Ορθοδοξίας!

του Πρωτοπρ. Αναστασίου Δ. Σαλαπάτα

ΠΗΓΗ: εφημ. «Ελευθερία», 18^η Απριλίου 2013, σ. 18

Ελευθέριος Φουλίδης στην έκθεση «Ορθοδοξία»

Η τριήμερη και τριπρόσωπη έκθεση με θέμα την «Ορθοδοξία» ολοκληρώθηκε χθες βράδυ, αφήνοντας τις καλύτερες εντυπώσεις σε όσους κατάφεραν να την επισκεφθούν.

Ένας από τους τρεις καλλιτέχνες που έλαβαν μέρος στην έκθεση είναι ο Αγιογράφος Ελευθέριος Φουλίδης.

Το πρόσωπο, τη βιογραφία του και στοιχεία για το έργο του έχουμε παρουσιάσει παλαιότερα στο ιστολόγιό μας.

Όμως εδώ αξίζει να δούμε κάποια από τα εξαιρετικά έργα που παρουσίασε στην πρόσφατη έκθεση, τα οποία εν πολλοίς ήταν πρωτότυπα.

Με τη γλυκύτατη και ευγενέστατη προσωπικότητά του υποδεχόταν όλους τους φίλους και γνωστούς που του μιλούσαν στην έκθεση και τους ευχαριστούσε εγκάρδια που τον τίμησαν με την παρουσία τους.

Πολλοί τον ρωτούσαν για τα έργα του, άλλοι θαύμαζαν τα χρώματα, τα σχέδια, την έμπνευση, την προσήλωσή του στην ιερή βυζαντινή τέχνη.

Η προσφορά του Φουλίδη στην Ομογένεια του Λονδίνου και γενικώτερα της Μεγ. Βρετανίας είναι ανεκτίμητη, αφού εκτός από τα έργα του που κοσμούν πολλούς Ιερούς Ναούς, διδάσκει επίσης την τέχνη της αγιογραφίας σε ομάδες Ομογενών, μεταλαμπαδεύοντάς τους τα νάματα της πολύτιμης βυζαντινής τέχνης. 

Σπουδαίοι Βρετανοί

Η τελευταία σειρά βρετανικών γραμματοσήμων, που κυκλοφόρησε χθες, είναι αφιερωμένη σε μεγάλες και σπουδαίες προσωπικότητες Βρετανών. Η σειρά αυτή περιλαμβάνει 10 γραμματόσημα, στα οποία απεικονίζονται ξεχωριστές και φημισμένες προσωπικότητες του αθλητισμού, της δημοσιογραφίας, της μουσικής, της πολιτικής και των τεχνών.

Όλοι αυτοί έχουν ένα κοινό μεταξύ τους: έχουν όλοι τους την επέτειο της γέννησής τους κατά την τρέχουσα χρονιά (2013). Αυτοί είναι: Benjamin Britten (συνθέτης κλασικής μουσικής), John Archer (φωτογράφος και Δήμαρχος Λονδίνου), Mary Leakey (αρχαιολόγος), Bill Shankly (προπονητής ποδοσφαίρου), Norman Parkinson (φωτογράφος), Vivien Leigh (ηθοποιός), Peter Cushing (ηθοποιός), David Lloyd George (Πρωθυπουργός), Elizabeth David (συγγραφέας) και ο Richard Dimbleby (δημοσιογράφος).

Ο Andrew Hammond, εκπρόσωπος τύπου της Υπηρεσίας Φιλοτελισμού, δήλωσε χαρακτηριστικά: «We are delighted to be honouring some of the UK's most distinguished figures in history through our latest special stamp collection. We hope the stamps will serve as a lasting tribute to their memory and once again encourage people to remember their significant contribution to our Great British way of life»!

Έκθεση «Ορθοδοξία»

Εγκαινιάσθηκε χθες βράδυ η «τριπρόσωπη» Έκθεση στο Ελληνικό Κέντρο Λονδίνου, η οποία θα είναι ανοιχτή μέχρι αύριο το βράδυ.

Η Έκθεση αυτή έχει τίτλο: «Ορθοδοξία: τρεις καλλιτέχνες, τρεις τεχνικές, ένα θέμα», και πραγματοποιείται με αφορμή τη Μεγ. Σαρακοστή και το επικείμενο Πάσχα!

Στην Έκθεση λαμβάνουν μέρος με πολύ ενδιαφέροντα και πρωτότυπα έργα τους τρεις εξαίρετοι καλλιτέχνες: ο αγιογράφος Ελευθέριος Φουλίδης, ο καλλιτέχνης γυαλιού Γεώργιος Παπαδόπουλος και ο φωτογράφος Δώρος Παρτασίδης.

Την Έκθεση εγκαινίασε κι ευλόγησε ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Θυατείρων και Μεγ. Βρετανίας κ. Γρηγόριος και την επισκέφθηκαν πολλοί επίσημοι και μεγάλο πλήθος κόσμου.

Είναι πολύ ενθαρρυντικό να βιώνει η Ομογένεια του Λονδίνου τέτοιες ιδιαίτερες εκδηλώσεις, οι οποίες αποτελούν εορτή Ορθοδοξίας και τολμηρό βηματισμό Ορθοπραξίας, και μάλιστα σε καιρούς δίσεκτους και εν πολλοίς προβληματικούς.

Ας ευχηθούμε η Έκθεση αυτή να δημιουργήσει δονήσεις, να προσφέρει προβληματισμούς και να εμπνεύσει Έλληνες και ξένους, Ορθόδοξους και ετερόδοξους, δίνοντας αφορμή για μελέτη και βίωση των διαχρονικών και αιώνιων αληθειών της Ορθοδοξίας!

Τῆς Ἀνοίξεως οἱ εὐφρόσυνες ἡμέρες

ἤ, Προευτρεπίζοντας τὰ εἰσόδια τῆς Μεγαλοβδομάδας

Μὲ τὸ φωτογραφικὸ φακὸ ἀνοίγουμε τὰ χαλιὰ τὰ στολισμένα τῆς φύσης, ἀνταμώνουμε μὲ τὰ ἀνθισμένα κλαδιὰ ποὺ μέχρι χθὲς τὰ κύκλωνε ἠ ὀμίχλη καὶ ἡ κατήφεια, ἐπισκεπτόμαστε τοπία ποὺ τὸ κάλλος τους ὑψώνει τὸ εἶναι καὶ τὸ παραμυθεῖ… Κι ὅλ᾿ αὐτὰ μέσα στὴ Χαρμολύπη τῆς Σαρακοστῆς, γιὰ νὰ γίνουν στὴ συνέχεια βηματισμὸς, ἐξάπαντος λυρικός, ἀλλὰ συντονισμένος πλήρως μὲ τὸ μεγαλεῖο ποὺ πλησιάζει: αὐτὸ τῆς Μεγαλοβδομάδας.

Μακάριοι ὅσοι μποροῦν αὐτὲς τὶς περιούσιες μέρες τῆς Ἀνοίξεως καὶ μελετοῦν τὸ Βιβλίο τῆς Δημιουργίας, ποὺ μᾶς παραδίνει κάθε χρόνο Ἐκεῖνος νὰ τὸ κατανοήσουμε καὶ νὰ συλλαβίσουμε τὰ μεγαλεῖα Του.

«Εὐλογεῖτε πᾶς ὄμβρος καὶ δρόσος… πῦρ καὶ καῦμα… δρόσος καὶ νιφετός. Εὐλογείτω ἡ γῆ τὸν Κύριον… πάντα τὰ φυόμενα ἐν τῇ γῇ, τὸν Κύριον».

Βηματίζουμε καρτερικὰ ἴσαμε τὸ Μέγα Σάββατο. Κι ὕστερα γευόμαστε…

Ἄνοιξη, Σαρακοστῆ, Σταυροαναστάσιμο δρομολόγιο. Μιὰ εὐλογημένη, δηλαδή, συνέχεια, μὲχρι τὸ Πάσχα.

π. Κ.Ν. Καλλιανός

Η εβδομάδα του «Η»

Φθάσαμε, έστω και μετ’ εμποδίων, στο έβδομο γράμμα του ελληνικού αλφαβήτου. Είναι το «Η», που στέκεται όρθιο και από μόνο του, αφού λειτουργεί και ως οριστικό (και ως εκ τούτου κυρίαρχο) άρθρο. Οι λέξεις του λίγες, αλλά ενδιαφέρουσες. Ο Καθ. Μπαμπινιώτης αναφέρει χαρακτηριστικά: «Η ιστορία του γράμματος είναι περιπετειώδης όσο και σημαντική για την ιστορία της ελληνικής γραφής»!

ΗΛΙΟΣ! Η πηγή του φωτός αυτή καθ’ αυτή. Το αίτιο της ημέρας, και της ζεστασιάς. Για τούτο ο Ελύτης υποστηρίζει πως «Τον  Ήλιο δε γίνεται να τον παραστήσεις ποτέ, αλλά μόνο να τον αποκαταστήσεις μέσα στη φύση των πραγμάτων»!

Τούτο το στοιχείο, που συνδέεται με το μυστήριο της ίδιας της ζωής, ταυτίζεται σε θεολογικό επίπεδο με τον ίδιο τον Ιησού Χριστό. Είναι η  Ήλιος της Δικαιοσύνης, είναι η Ανατολή, είναι το ίδιο το Φως.

Μια αχτίδα του και μόνο κάνει τη διαφορά στη ζωή των ανθρώπων. Όταν ακουμπάει ευεργετικά τη γη και χαϊδεύει τα πρόσωπα των ανθρώπων, τα πάντα αλλάζουν. Η ζωή τότε αποκτά νόημα, οι σχέσεις γίνονται αληθινές, ο άνθρωπος προσανατολίζεται...

ΗΡΩΑΣ! Επίκαιρη έννοια, όχι μόνο σήμερα λόγω 25^ης Μαρτίου, αλλά και πάντα. Έχει βέβαια διάφορες σημασίες και ερμηνείες. Ο Ιω. Πολέμης τις καλύπτει όλες αυτές, αναφέροντας χαρακτηριστικά: «...του Ήρωος η ζωή ποτέ της δεν τελειώνει, απ’ τη στιγμή που σβήνει αθάνατη αρχινά»!

Ο Ήρωας έχει ως βασική του ιδιότητα τον αλτρουϊσμό, την υπέρβαση του εγώ και του ατομισμού, την προσφορά στον άλλον. Είναι αυτός που γίνεται μπροστάρης, που γίνεται πραγματικός ηγέτης και κουβαλάει -πολλές φορές- μέσα του και πάνω του μια μεγάλη ομάδα, ακόμα κι ένα έθνος!

Στην κλασική αρχαιότητα ο Ήρωας ξεχώριζε για την αρετή του και ήταν έννοια συνώνυμη με τον ημίθεο. Η αυτοθυσία του θεωρούνταν από πάντα... επιβεβλημένη!

ΗΘΙΚΗ! Βασική και πρωταρχικής αξίας έννοια και μάλλον τρόπος ζωής! Σχετίζεται με τη φιλοσοφία και ούτως ή άλλως με τον εν λόγω όρο νοούνται οι ανθρώπινες αρχές και αξίες μας, καθώς επίσης και οι κανόνες συμπεριφοράς που χαρακτηρίζουν εμάς και την εποχή μας!

Η Ηθική έχει βέβαια πάντα άμεση αναφορά και στην Εκκλησία. Για τούτο ο Οδ. Ελύτης καταχώρισε στο Μικρό Ναυτίλο την καταπληκτική αυτή σκέψη: «Ονειρεύομαι μιαν Ηθική που η έσχατη αναγωγή της να οδηγεί στην ίδια ομοούσια και αδιαίρετη Τριάδα»!

Κι αφού βλέπουμε κι αυτή τη διάσταση, εν προκειμένω την εκκλησιαστική, ας ακούσουμε και τον Χρ. Γιανναρά, ο οποίος υποστηρίζει σχετικά πως: «Η Ηθική της Εκκλησίας είναι προσωπική Ηθική, γιατί και η αλήθεια της είναι προσωπική αλήθεια»!

ΗΧΟΣ! Αυτό κι αν είναι μια ξεχωριστή ευλογία και προσφορά του Θεού προς τον άνθρωπο, ο οποίος όντως το καλλιέργησε, ως γνήσιο τάλαντο, κι έτσι έδωσε και δίνει στον εαυτό του και στους άλλους χαρά κι αγαλλίαση.

Χωρίς τον Ήχο δεν θα είχαμε μουσική. Και χωρίς μουσική δεν μπορεί κανείς να προβλέψει πως μπορεί να ήταν η ζωή του ανθρώπου. Σίγουρα πάντως δεν θα είχε νότες, δεν θα είχε μελωδίες και δεν θα δονούνταν ψυχικά συναισθήματα και καρδιακές χορδές...

Η ποικιλότητα των  Ήχων ομορφαίνει τη ζωή των ανθρώπων και γλυκαίνει τη ζωή ζώων και φυτών, όπως τόσες και τόσες έρευνες έχουν καταδείξει. Είτε χαρούμενος ο Ήχος είτε πένθιμος ανεβάζει την ψυχή του ανθρώπου σε ένα ουράνιο σύννεφο και κυριολεκτικά την απογειώνει...

ΗΜΕΡΑ! Ο ορισμός της σπουδαίας αυτής έννοιας μας προσφέρεται στις πρώτες κιόλας γραμμές της Παλαιάς Διαθήκης: «...και εκάλεσεν ο Θεός το φως ημέραν και το σκότος εκάλεσεν νύκτα» (Γέν. 1, 5).

Επομένως ημέρα σημαίνει φως. Και το φως είναι βέβαια μια συγκλονιστική από πολλές πλευρές έννοια και εμπειρία, με διαστάσεις φυσικές, βιολογικές, αλλά επίσης φιλοσοφικές και πνευματικές.

Η ημέρα είναι, συμβολίζει και σημαίνει πολλά πράγματα, γεγονότα, βιώματα. Μπορεί να είναι εργάσιμη, ή και άσπρη, κάποτε όμως είναι και αποφράδα. Πάντως, είναι αλήθεια πως όλες οι ημέρες είναι του Θεού κι επίσης πως η καλή ημέρα όντως από το πρωΐ φαίνεται!

ΗΘΟΠΟΙΟΣ! Ο καλλιτέχνης που συμμετέχει σε κάποια παράσταση και ερμηνεύει κάποιον ρόλο. Ο όρος είναι σύνθετος από το ρήμα «ποιώ» και το ουσιαστικό «ήθος» που στην Αρχαία Ελληνική Γλώσσα σήμαινε χαρακτήρας. Επομένως Ηθοποιός σημαίνει αυτός που φτιάχνει -υποδύεται- κάποιον χαρακτήρα.

Ποιός δεν θυμάται τον Δημήτρη Χορν να τραγουδά με γλυκύτητα και μελωδικότητα το όμορφο εκείνο τραγούδι του Μάνου Χατζιδάκι «Ηθοποιός σημαίνει φως», και να διαφημίζει έτσι με τον καλύτερο τρόπο το λειτούργημα του Ηθοποιού!

Στην Ορθοδοξία, παρότι γίνονται αναφορές από κάποιους Πατέρες της Εκκλησίας για αποφυγή ακατάλληλων θεαμάτων, ποτέ και καμία Οικουμενική Σύνοδος δεν έριξε το επίσημο ανάθεμα στους Ηθοποιούς. Προστάτης του θεάτρου και των Ηθοποιών θεωρείται ο Άγιος Πορφύριος, που γιορτάζει στις 15 Σεπτεμβρίου.

ΗΛΙΟΤΡΟΠΙΑ! Ο κόσμος μας κατά καιρούς ζει στην... εποχή των Ηλιοτροπίων. Τελευταία τα βλέπει κανείς παντού, σε κήπους, σε ανθοδοχεία, σε γάμους. Ένας φίλος μας έφερε μάλιστα αυτή την ωραία ανθοδέσμη με τρεις ήλιους. Ήταν μια όμορφη χειρονομία και μας έδωσε χαρά.

Θυμόμαστε βέβαια και τον σπουδαίο ζωγράφο Βίνσεντ Βαν Γκογκ και την εμμονή του με τα Ηλιοτρόπια. Έχει ζωγραφίσει πολλούς πίνακες με το ίδιο θέμα. Στους πίνακες αυτούς κυριαρχεί το κίτρινο και οι αποχρώσεις του. Χρησιμοποιεί φωτεινά και μουντά χρώματα μαζί.

Θεωρείται πως ο Βαν Γκογκ επέλεξε τα Ηλιοτρόπια γιατί είναι το λουλούδι του ήλιου και της ελπίδας, αλλά και όταν είναι ξηραμένα δείχνουν τη θλίψη. Οι κριτικοί της τέχνης λένε πως έτσι επιθυμεί να τονίσει την ελπίδα, τη χαρά, την αρμονία, την ευτυχία και τη ζωντάνια, αλλά ταυτόχρονα θέλει να τονίσει και την απογοήτευση, τη θλίψη και τη δυστυχία της ζωής.