Friday, 18 January 2019

Κλασικά και επετειακά γραμματόσημα


Εκδόθηκε η πρώτη σειρά γραμματοσήμων της Βρετανίας για το 2019, η οποία είναι αφιερωμένη σε έξι κλασικά γραμματόσημα, που είχαν πρωτοκυκλοφορήσει στη διάρκεια της βασιλείας αντίστοιχων μοναρχών, από τη Βικτώρια μέχρι την Ελισάβετ.


Τα Βασιλικά ταχυδρομεία ανακοίνωσαν πως η νέα σειρά σηματοδοτεί την επέτειο 150 ετών του Royal Philatelic Society London, καθώς και την επέτειο 50 ετών από τα εγκαίνια του National Postal Museum.


Ο Richard Stock, εκπρόσωπος του Royal Philatelic Society London, ανέφερε χαρακτηριστικά: «The Royal Philatelic Society London welcomes the excellent Royal Mail Stamp Classics released early in the Society's 150th Anniversary celebrations. The stamps featured are truly representative of those issued during each reign».

Thursday, 17 January 2019

Κωνσταντινοπολίτες Η.Β.


ΙΔΡΥΘΗΚΕ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΠΟΛΙΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ


Στις 8 Νοεμβρίου 2018 ιδρύθηκε στο Λονδίνο ο Σύλλογος Κωνσταντινοπολιτών Ηνωμένου Βασιλείου, ο οποίος υιοθέτησε άμεσα και το πρώτο Καταστατικό.

Την ίδρυση του Συλλόγου αποφάσισαν 22 Κωνσταντινοπολίτες, μόνιμοι κάτοικοι Βρετανίας, οι οποίοι ψήφισαν και ανέδειξαν το πρώτο Δ.Σ. του Συλλόγου, το οποίο έχει ως εξής:

Πάνος Αναγνωστόπουλος - Πρόεδρος
Κατερίνα Κριμήτσου - Γενικός Γραμματέας
Μαρία Χρηστίδου - Ταμίας
Γεώργιος Καλαμάρης - Μέλος
Φοίβος Ηλιάδης - Μέλος

Ως σκοποί του Συλλόγου ορίσθηκαν οι παρακάτω:

1). Η διαφύλαξη και διάδοση της ιστορικής και πολιτιστικής κληρονομιάς της Ελληνικής Ορθόδοξης Κοινότητας της Κωνσταντινούπολης, Ίμβρου και Τενέδου, καθώς και η διάσωση, διατήρηση, ανάπτυξη και προβολή των ηθών, εθίμων, παραδόσεων, γραμμάτων και τεχνών του Κωνσταντινοπολίτικου Ελληνισμού.

2). Η αλληλεγγύη μεταξύ των ανά τον κόσμο Κωνσταντινοπολιτών και ιδιαίτερα συμπαράσταση προς τους Ομογενείς που διαβιούν στην Πόλη στην Ίμβρο και την Τένεδο.

3). Η συμπαράσταση και υποστήριξη προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο στην παγκόσμια αποστολή του για την ειρήνη, την αμοιβαία κατανόηση, την προστασία του περιβάλλοντος και της ανθρωπότητας.

4). Η γνωριμία και ανάπτυξη φιλίας και αλληλεγγύης μεταξύ των Ελλήνων με καταγωγή από την Κωνσταντινούπολη, την Ίμβρο και την Τένεδο που διαμένουν στο Ηνωμένο Βασίλειο.

5). Η προάσπιση και προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ειδικότερα των δικαιωμάτων των Κωνσταντινοπολιτών, ως και των Ίμβρίων και Τενεδίων.

6). Η προώθηση και διασφάλιση των συνθηκών περιφρουρήσεως του Ελληνισμού της Κωνσταντινουπόλεως, της Ίμβρου και της Τενέδου στην προγονική τους εστία.

7). Η διοργάνωση κοινωνικών, πολιτιστικών, καλλιτεχνικών και πνευματικών εκδηλώσεων.

8). Η, εκ μέρους Κυβερνήσεων Κρατών και Διεθνών Οργανισμών, ανάδειξη και αναγνώριση των Κωνσταντινοπολιτών, Ιμβρίων και Τενεδίων της διασποράς, καθώς και αυτών που διαβιούν στην Κωνσταντινούπολη, Ίμβρο και Τένεδο ως κληρονόμων και διαχειριστών του πολιτισμικού πλούτου των Ελληνικών Κοινοτήτων και Ιδρυμάτων της Κωνσταντινουπόλεως.

Η πρώτη εκδήλωση του εν λόγω Συλλόγου θα γίνει προσεχώς και θα είναι η παραδοσιακή Κοπή Βασιλόπιτας (την οποία θα τελέσει ο παρών ιστολόγος), σύμφωνα με την αφίσα της παρούσας ανάρτησης!

Ευχόμαστε ολόψυχα καλή επιτυχία στη ζωή και τη δράση του νέου αυτού Συλλόγου Κωνσταντινοπολιτών Ηνωμένου Βασιλείου.

Wednesday, 16 January 2019

Η Κοινότητα Harrow - ΒΔ Λονδίνου στην Ελλ. Τηλεόραση


Τις προηγούμενες ημέρες είχαμε την ευκαιρία να φιλοξενήσουμε στην Ελληνορθόδοξη Κοινότητα Αγ. Παντελεήμονα, στο Harrow του ΒΔ Λονδίνου, την εκλεκτή δημοσιογράφο κα. Πόπη Δημητριάδη, η οποία ήλθε ειδικά από την Ελλάδα και συνομίλησε με πολλούς Κοινοτικούς παράγοντες. Με το υλικό που συνέλεξε ετοιμάζει δυο τηλεοπτικές εκπομπές - αφιερώματα στην Κοινότητά μας.


Η εκπομπή της κα. Δημητριάδη ονομάζεται «Στα θρανία» και προβάλλεται στο κανάλι ΚΟΝΤΡΑ! Οι δύο εκπομπές έχουν προγραμματισθεί να προβληθούν τις δύο συνεχόμενες Κυριακές, 20 και 27 Ιανουαρίου στις 18:40! Εν τω μεταξύ απολαμβάνουμε το ωραίο trailer της εκπομπής:


Ευχαριστούμε πολύ και συγχαίρουμε την εξαίρετη δημοσιογράφο κα. Δημητριάδη, που σκέφθηκε και αποφάσισε -με δική της πρωτοβουλία- να κάνει αυτό το αφιέρωμα στην εκπομπή της, προβάλλοντας έτσι το πολυποίκιλο έργο που συντελείται στην Κοινότητά μας!

Tuesday, 15 January 2019

Βασιλόπιτα Νέων Επιστημόνων Harrow


To Σάββατο 12 Ιανουαρίου τ.έ. τελέσθηκε στον Ι.Ν. Αγ. Παντελεήμονος και Αγ. Παρασκευής στο Harrow ΒΔ Λονδίνου η καθιερωμένη Ακολουθία του Εσπερινού.


Κατόπιν, στην Αίθουσα Εκδηλώσεων της Κοινότητας, πραγματοποιήθηκε η παραδοσιακή τελετή Κοπής της Βασιλόπιτας για την Ομάδα των Νέων Επιστημόνων της Κοινότητας, στην οποία είναι Πρόεδρος η Δήμητρα Κυριακίδου, έχοντας διαδεχθεί στη θέση αυτή τον μακ. Παναγιώτη Αργυρού, ο οποίος ανεχώρησε από τη σκηνή του βίου τούτου, σε ηλικία 29 μόλις ετών, πριν από 9 μήνες.


Την Κοπή, την οποία παρακολούθησαν αρκετοί Νέοι Επιστήμονες, μέλη των οικογενειών τους και άλλοι, τέλεσε ο Εφημέριος της Κοινότητας Οικον. Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου, ο οποίος έχει στην ποιμαντική του ευθύνη, αρμοδιότητα και φροντίδα τις Ομάδες Νέων, που δρουν μέσα στο πλαίσιο της Κοινότητας Αγ. Παντελεήμονος.


Μετά την Κοπή ο π. Κωνσταντίνος έκανε σύντομη ομιλία, στην οποία αναφέρθηκε στα παραδοσιακά ήθη και έθιμα, τα οποία κρατά πάντα με πιστότητα ο λαός μας. Έδωσε επίσης το λόγο στους παρευρισκόμενους, για να συμπληρώσουν κι εκείνοι τις εμπειρίες τους, σχετικά με την τήρηση των εθίμων γύρω από τις μεγάλες εορτές και γενικώτερα.


Τις δύο νοστιμότατες βασιλόπιτες ετοίμασε η Πρεσβυτέρα Μαρία Παπαγεωργίου.

Monday, 14 January 2019

Μορφές ποιμαντικῆς ἐπικοινωνίας καί μέριμνας στόν Ἀλέξανδρο Παπαδιαμάντη


(,  Μαθητεύοντας στ Σκιαθίτικα διηγήματά του)


ν ποιμαντικ εναι μβιωμένη τέχνη το ποιμένα, «πως διακυβερνήσ καλς τν μπεπιστευμένην ατ π το Θεο ποίμνην» (γ. Νεκτάριος), τότε πικοινωνία, ς ργαλεο  τς διακονίας, εναι κα ποτελε τ  δυνατότητα προσέγγισης ατς τς ποίμνης: μ γνώμονα πάντα τν εροπρέπεια, τ διάκριση κα τ θος, τ ποα πρέπει ν κατέχει, λλ κα ν τ διδάσκει, κάθε συνειδητς ποιμένας. Γιατ πικοινωνία εναι μν δυνατότητα τς καλλιέργειας τν διαπροσωπικν σχέσεων, στόσο, ν ατ δν στηρίζεται κα ποστηρίζεται πό μεθόδους σεβασμο, φιλίας κα μπιστοσύνης, τότε καθίσταται προβληματική, καθς εσχωρε τ μικρόβιο το τρόπου πιβολς, τς μις λλης ποψης, μεταξύ νθρώπων μάδων. Γι᾿ ατ κα ποιμαντικ χει ς ρχή της τν μέριμνα γι τν πιστό, λλ γενικότερα τν συνάνθρωπο πο πιμένει τόσο στν κρόαση κα, παραπέρα, στν προσεγμένο διάλογο, που διαφαίνεται προσπάθεια το ποιμένα -πάντα  μ το δίου τ συμβολή-  γι μιν οσιαστικ πικοινωνία. Γιατ ατ εναι κα τ ζητούμενο: τ ν «στεγάζει» κάθε ποιμένας μ πατρικ φιλοτιμία κα εσυμπάθεια τν καθένα πιστ κα χι μόνο.

νατρέχοντας τώρα στ διηγηματογραφικ ργο το λέξανδρου Παπαδιαμάντη, κα μάλιστα κενο πο φορ τν πατρίδα του, τ Σκιάθο, παρατηρομε, τι μέλλημά του εναι νάδειξη τς κοινότητας μέσα στν ποία ζησε κα ταμίευσε τ κορυφαα κα θεμελιώδη βιώματά του: ατ, δηλαδή, πο θ ποτελέσουν τν κρογωνιαο λίθο πάνω στν ποο θ σταθε λάκερο τ οκοδόμημα τν ρυτίδωτων διηγημάτων του. Μ κύριο κα ταλάντευτο  κορμό τους τ Σκιαθίτικα. Γιατ,  ταν λεγε,«λλ τ πλεστα τν π᾿ μο γραφέντων ορτασίμων διηγημάτων, ....εναι μλλον θρησκευτικά», ατ  ννοοσε. Πο σημαίνει τι λ᾿ ατ πο γραφε, ς πί τ πλεστον τ βίωνε, πως πίσης πρέπει ν πογραμμιστε, τι τόσο ο μορφς τν πλοϊκν ερέων, σο κα πίσης δυνάμων πιστν συνυπάρχουν. Μ τ σα τους τρωτ-γιατ νθρωποι τελες εναι κα ο μν, ο παπάδες δηλαδή, λλά κα ο δέ, παναπε ο νορίτες- λλ κα μ τς ποιες τους ρετές. Κι ετυχς πο μς φησε ατ τ παραδείγματα, πο δν εναι σφαλς γκεφαλικ κατασκευάσματα, λλ βιωματικς καταθέσεις κα διάψευστη τιμ στν Κλρο κα στ πλό, πονεμένο κα παιδεμένο ποίμνιο: ποίμνιο πο νδέχεται ν προέρχεται κι πό μάδες γυναικν μ λαττώματα, πως παραδειγματικ τς χνογραφε διος Παπαδιαμάντης, γι ν καταλάβουμε πόσος πνευματικς γώνας παιτεται, λλ κα πόσο εάλωτοι εναι ο πιστοί. π.χ. «Ες τος μαχαλάδες, καταλάβατε, ες τος μικρος τόπους, μία γειτόνισσα εναι κατάσκοπος τς λλης γειτόνισσας». Μόνο πο κάποτε τ λατώμματα ατ, ο παραπάνω σχεδν ο περισσότεροι πό τος προαναφέρομένους, τ συνειδητοποιοσαν κα ζητοσαν τ λεος το Θεο, στω κα σ προχωρημένη λικία.   


Ατή, λοιπόν, σχέση τν πιστν μ τος πλοϊκος ποιμένες τους εναι πο ναπτύσσει τν πικοινωνία. Πνευματικ φυσικ πικοινωνία, παράλληλα δ φιλικ κι νθρώπινη. πικοινωνία, πο τν πριμοδοτε κα νισχύει νύστακτη μέριμνα το πλο παπ γι τ ποίμνιό του. Μ τραν κα κορυφαο παράδειγμα τν παπα-Γαρόφαλλο, στ διήγημα « λιβάνιστος», πο τ σημαδιακ μέρα το Μεγάλου Σαββάτου, «συνανασταίνει» μι ψυχ ξεχασμένη κα μλλον περιφρονεμένη. παπς ατς, πλς κα ταπεινς, δίχως πανεπιστημιακος λλους τίτλους σπουδν, προσφέρει σ λους μς να μάθημα γνήσιας ποιμαντικς συμπεριφορς. Γιατ, ν κοιτάξουμε τ διήγημα μ προσοχ,  θ διαπιστώσουμε πς παπς ατς, πο ξεκίνησε πό τν πολίχνη ν κάμει νάσταση στος βοσκος, πολογίζοντας πς κάπου παραπέρα νας συνάνθρωπός τους, μέλλος τς κοινωνίας το νησιο κα γνωστς τους, δν θ μετεχε τς ναστάσιμης χαρς κα ελογίας, ποφασίζει ν τν νασύρει πό τν φάνεια κα τ μοναξιά του, παναφέροντάς τον στν μικρ κοινότητα πο τοιμάζεται ν είσοδεύσει στν πανήγυρι τν  πανηγύρεων, τ Πάσχα.

Μ ποιμαντικ διάκριση λοιπν παπς, κα προφασιζόμενος διάφορα , γι ν  δικαιολογήσει τν ργοπορία του στν η-Γιάννη -που θ τελοσε τν νάσταση κα θ λειτουργοσε- κατορθώνει ν έντάξει μέσα στν κύκλο τν συνεορταστν ναν «ληθινν λυκάνθρωπον» -τόσο εχε γριέψει μοναξι τν μπαρμπα-Κόλλια. Μάλιστα, ν προσέξουμε τ λόγια το παπα-Γαρύφαλλου, τ ποα πευθύνει στν «λιβάνιστο», τότε θ διακρίνουμε μιν λλη ποιμαντικ, πο δ διδάσκεται, μόνο μβιώνεται ,  καλύτερα, εναι πότοκη τς γιότητος κα τς γαθότητος το ερέα. «Νχεις τν εχ το Χριστο παιδί μου! λα! Ν πάρς ελογία! ...Ν μοσχοβολήσ᾿ ψυχή σου! λα ν᾿ πολάψς τ χαρ το Χριστο μας!  Μν δικες τν αυτόν σου! Μν κάνεις το χθρο τ θέλημα! ...Πάτα τν πειρασμό!» Κα τ λόγια ατ δν τλεγε παπς γι πικοινωνιακος λόγους, πως τυχν συμβαίνει σήμερα, λλ τ ννοοσε. Κι ατ εναι τ μεγαλεο το Παπαδιαμάντη μ τ γνήσιο κκλησιαστικ φρόνημα.


μως περίπτωση το παπα-Γαρύφαλλου δν εναι μοναδική. χουμε κι λλες μορφς ερέων πο μς κπλήσσουν μ τν πικοινωνιακό τους χαρακτρα κα τν ποιμαντική, τν ποία σκον στ μικρή τους κοινότητα. Παράδειγμα  παπα-Διανέλλος, το διηγήματος «Λαμπριάτικος ψάλτης», ποος, ν κα ντιμετωπίζει σοβαρ οκογενειακ προβλήματα - θάνατος τς παπαδις, τ κορίτσια ν μεγαλώνουν, πως κα ο εθύνες, γις ν σπουδάζει κα τόσα λλα, ν τούτοις δν ποποιεται τς μέριμνας γι νουθεσία το μικρο μίλου τν συνεορταστν κα συνακολούθων του στν η-Γιάννη, γι ν τελέσει τν νάσταση. Νουθεσία πο χει σχέση μ τ μυστήριο το θανάτου, καθς ρωτται γι τν «δύναμιν τν μνημοσύνων» κα μάλιστα πό πρόσωπα πο εχαν χάσει τος δικούς τους, πως θει τ Μαθηνώ, πο εχε χάσει τν ντρα της κα τ τέσσερα παιδιά τους. Κι λ᾿ ατ ν γίνονται μ τέτοιο φυσικ τρόπο, γνωστο, δυστυχς, σήμερα, πο παντο κα πάντα πιζητούμε τ φωτογραφικ πιβεβαίωση, γι ν δείξουμε πς κάτι γινε... Κι ς εναι ατ, πως λη μας διακονία, να ψιχίο πο κατατίθεται στ Δισκάρι το λεήμονος Θεο από τν ποο κα ξαρτόμαστε.

Τ παπαδόσπιτα εναι λλος χρος που ποιμαντικ πικοινωνία καλλιεργεται κα ξ ατς διαφαίνεται κα ποιμαντικ μέριμνα, σύμφωνα μ τ παπαδιαμαντικ δεδομένα. « γείτονας το παπα-Φραγκούλη, Πανάγος Μαραγκούδης, πεντηκοντούτης, οκογενειάρχης, ναβς δι ν επη μίαν καλησπέρα κα ν πί μιν ρακιν, κατ τ σύνηθες ες τ παπαδόσπιτο», γίνεται φορμ ν ξεκινήσει λη προσπάθεια, ποία χει διπλ σκοπό: Ν λειτουργηθε νας το Χριστο νήμερα τ Χριστούγεννα, λλ κα ν βοηθηθον ο γκλωβισμένοι πό τ χιόνια στ Κάστρο συμπολίτες τους. Προσέχοντας, λοιπόν, τ λη πλοκ το διηγήματος, πο ρχίζει πό τν πληροφορία το παπα-Φραγκούλη γι τν ποκλεισμ τν δύο Σκιαθιτν -μελν ξάπαντος τς μικρς κοινότητας, σως κα τς νορίας- παρατηρομε τ πάντα ν γίνονται μ πνεύμα θυσίας, πίστεως κα φιλανθρωπίας. ν κα παλις ναυτικς παπα-Φραγκούλης μφανίζεται παράλληλα κα ς καλς ποιμένας, πο νουθετε, διδάσκει λλ κα  μψυχώνει λο τν μιλο τν φιλεόρτων κα φιλοτίμων πιστν, πο τν συνοδεύουν, μέσα σ ντίξοες καιρικς συνθκες στ Κάστρο. Κα τ κυριώτερο, ατ λη προσπάθεια το σεμνο ερέα, γίνεται φορμ ν σωθε κα να πλοο, πο κείνη τ ζοφερ, πλν γία νύχτα τν Χριστουγένων,  κινδύνευε ν καταποντιστε. Δ γνωρίζω ν παπα-Φραγκούλης, κάθε πλοϊκς κα συνετς παπς κανε κηρύγματα τν νορία του. Ξέρω μως κα συμπεραίνω να πργμα: τι κήρυγμα ταν ζω κα διακονία τους. Κι ατ θεωρ πς τ λέει λα.

πάρχουν κα λλα παρόμοια παραδείγματα στ παπαδιαμαντικ ργο, μ πλος, φιλότιμους κα φιλόχριστους παπάδες, πο πηρετον τ ποίμνιο, τ ποο τος μπιστεύτηκε κκλησία μ φόβο Θεο. Δν χουν διδαχτε ποιμαντικ σν τν εροσπουδαστ το διηγήματος « κάλτσα τς Νώενας», πο χλευάζει κα μπαίζει τ ερ γράμματα. κενοι γνωρίζανε ν λειτουργον, ν πομένουν τος σταυρος κα ν μν περαίρονται (πρβλ. Β. Κορ. 12, 8), γιατ ξέρανε πολ καλ τι διάκονοι Θεο κα νθρώπων εναι, δηλαδ πηρέτες, σύμφωνα μ ατ πο κενος τος δίδαξε (πρβλ. Μαρκ. 10, 44-45). Κι ατ τος φτανε κα τος περίσσευε.

π. Κων. Ν. Καλλιανς