Η Ευρώπη στη νέα γεωπολιτική πραγματικότητα

 
Μετά τις πριν ενενήντα χρόνια προβλέψεις του Γιώργου Σαραντάρη για την παρακμή της Ευρώπης, που εξετέθησαν  σε προηγούμενο άρθρο μας, σήμερα θα αναφερθούν τα αντικειμενικά στοιχεία, τα οποία περιγράφουν τη θέση της στην τρέχουσα παγκόσμια τάξη πραγμάτων. Σημειώνεται ότι η αποικιοκρατική Ευρώπη (Ηνωμένο Βασίλειο, Γαλλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Ολλανδία, Γερμανία, Βέλγιο) έως τα μέσα του 20ού αιώνα κατείχε και εκμεταλλευόταν το 70% των εδαφών του πλανήτη. Σήμερα όλη η Δύση (Σημ. Συμπεριλαμβανομένων ΗΠΑ, Καναδά, Αυστραλίας κ.α.) έχει 1,3 δισεκατομμύρια κατοίκους στα περίπου οκτώ  δισεκατομμύρια του πλανήτη. Η ανάπτυξη εξάλλου του Νότου έχει περιορίσει τη συμμετοχή στην παγκόσμια οικονομία  των G7 (ΗΠΑ, Γαλλίας, Γερμανίας, Ιταλίας, Ιαπωνίας, Καναδά, ΗΠΑ). Από το 75%, που ήταν το 1975, σήμερα βρίσκεται στο 45% του Παγκόσμιου Ακαθάριστου Προϊόντος (ΠΑΠ). Η Ασία μόνη κατέχει το 35% του ΠΑΠ και έχει ξεπεράσει αυτό των ΗΠΑ (25%) και της Ενωμένης Ευρώπης (14%)…
 

Μετά την προ έτους εκλογή του Ντ. Τραμπ στην Προεδρία των ΗΠΑ η Δύση διασπάσθηκε και η Ευρώπη βρίσκεται ενώπιον μιας νέας κατάστασης. Αυτό κατέστη προφανές το 2025 και το 2026 κατά την ετήσια Διάσκεψη για την Ασφάλεια της Ευρώπης, που διεξάγεται στο Μόναχο κατά τον μήνα Φεβρουάριο. Πέρυσι ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζέϊ Ντι Βανς κατηγόρησε ευθέως τη νεωτερική Ευρώπη ότι δεν σέβεται την ελευθερία της έκφρασης και τα ανθρώπινα δικαιώματα και εφαρμόζει πλύση εγκεφάλου στους πολίτες, επιχειρώντας να τους επιβάλει μηδενιστικές αρχές, ως δήθεν δημοκρατικές. Επίσης ότι διολισθαίνει προς την παρακμή και προς την εξαφάνισή της, λόγω του μεταναστευτικού.
 
Φέτος στη Διάσκεψη του Μονάχου τις ΗΠΑ εκπροσώπησε ο Υπουργός Εξωτερικών της χώρας Μάρκο Ρούμπιο. Οι Ευρωπαίοι ήλπισαν ότι η ομιλία του θα ήταν ηπιότερη αυτής του Βανς και θα μπορούσαν έτσι να προπαγανδίσουν περί εξομάλυνσης των σχέσεών τους με τις ΗΠΑ. Απατήθηκαν. Μπορεί το ύφος του Ρούμπιο να ήταν διαφορετικό από εκείνο του Βανς, όμως η ουσία ήταν η ίδια. Όπως δήλωσε στο Γιουρονιούς ο Φαμπρίς Ποτιέ, διευθύνων σύμβουλος της Ρασμούσεν Γκλόμπαλ, εταιρείας γεωπολιτικών συμβούλων στην Ευρώπη, πρώην διευθυντής σχεδιασμού πολιτικής του ΝΑΤΟ και σύμβουλος του Προέδρου της Ουκρανίας Ζελένσκι, «Η ομιλία του ΥπΕξ των ΗΠΑ στη Διάσκεψη του Μονάχου δεν ήταν κλάδος ελαίας προς τους Ευρωπαίους, αλλά μια αίσθηση ηρεμίας πριν από την επόμενη καταιγίδα… Είναι απλώς ένας τρόπος για να κάνει τους τελευταίους μήνες λίγο λιγότερο επώδυνους, αλλά οι Ευρωπαίοι δεν είναι αφελείς».  
 
Η στάση των ΗΠΑ έναντι της Ευρώπης φάνηκε από τα λόγια και τις ενέργειες του Ρούμπιο κατά και μετά τη Διάσκεψη του Μονάχου. Στην ομιλία του και παρουσία του προέδρου της Ουκρανίας Ζελένσκι ελάχιστα αναφέρθηκε στο Ουκρανικό. Επίσης την τελευταία στιγμή ακύρωσε την παρουσία του σε συνάντηση αφιερωμένη στην Ουκρανία, που διεξήχθη στα πλαίσια της Διάσκεψης. Αντίθετα βρήκε καιρό και επισκέφθηκε τους πρωθυπουργούς της Ουγγαρίας Βίκτωρα Όρμπαν και Σλοβακίας Ρόμπερτ Φίκο, θερμούς υποστηρικτές της πολιτικής Τραμπ και «μαύρα πρόβατα» για την ελίτ της Ε.Ε.
 
Η κυβέρνηση του προέδρου Τραμπ έχει αλλάξει την πολιτική των ΗΠΑ και ως προς το ΝΑΤΟ. Η Ευρώπη, που για εβδομήντα και πλέον χρόνια στήριζε στις ΗΠΑ την προστασία της, τώρα υφίσταται τα αποτελέσματα της αλλαγής. Πλέον είναι υποχρεωμένη να στηρίξει την ασφάλειά της στις δικές της δυνάμεις. Αυτό σημαίνει αύξηση των στρατιωτικών δαπανών των χωρών της. Ενδεικτικό γεγονός της αλλαγής πολιτικής των ΗΠΑ ως προς την ασφάλεια της Ευρώπης είναι ότι στην προ ολίγων ημερών Συνεδρίαση των Υπουργών Αμύνης των χωρών μελών του ΝΑΤΟ απουσίασε ο Υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Πιτ Χέγκσεθ. Η απουσία του θεωρήθηκε μια πρόσθετη ένδειξη των διαθέσεων της ηγέτιδας δύναμης έναντι του ΝΑΤΟ και της Ευρώπης. Στη θέση του παρέστη ο Υφυπουργός Αμύνης των ΗΠΑ Έλμπριτζ Κόλμπι, ο οποίος στην ομιλία του υποστήριξε ότι το μοντέλο της Συμμαχίας, όπως διαμορφώθηκε κατά τον Ψυχρό Πόλεμο, δεν είναι πλέον βιώσιμο και ότι η Ευρώπη πρέπει να αναλάβει την πρωταρχική ευθύνη για τη συμβατική της άμυνα. Η διάσταση στρατηγικής με τις ΗΠΑ φάνηκε, πλην του Ουκρανικού, και στο θέμα της Γροιλανδίας, κατά το οποίο η Ευρώπη ήρθε σε οξεία αντίθεση προς την επιθυμία του προέδρου Τραμπ να προσαρτήσει το μεγάλο αυτό νησί, που είναι συνιστώσα χώρα της Δανίας, ιδρυτικού μέλους του ΝΑΤΟ.
 
Κατά τον Νικολά Μπαβερέζ, έγκυρο αρθρογράφο της γαλλικής εφημερίδας «Λε Φιγκαρό» η στάση των ΗΠΑ αποτελεί σφοδρό κτύπημα για  τη Ευρώπη. Έρχεται σε αντίθεση με την αδυναμία των ηγετών της, παντελώς στερουμένων θελήσεως, αξιοπρέπειας και καθαρότητας σκέψης, κάτι που εκφράστηκε από την εκπρόσωπο της Ε.Ε. για θέματα εξωτερικής πολιτικής Κάγια Κάλλας, που είπε: «Οι ΗΠΑ παραμένουν οι μεγάλοι μας σύμμαχοι»… Στην πραγματικότητα η πέραν του Ατλαντικού υπερδύναμη  πέραν του ότι έχει στριμώξει στρατιωτικά, γεωπολιτικά και οικονομικά  την Ευρώπη την έχει και υπό εξάρτηση στον ενεργειακό τομέα. Σύμφωνα με το περιοδικό «Le Point» (29^ης Ιανουαρίου 2026, σελ. 20) η Ευρώπη από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία και μετά τον αποκλεισμό του ρωσικού υγροποιημένου φυσικoύ αερίου (GNL) υποχρεώθηκε να εισάγει από τις ΗΠΑ το 59,9% των αναγκών της σε GNL, σε πολλαπλάσια τιμή…
 
Οι εξελίξεις στο παγκόσμιο γίγνεσθαι έχουν επιπτώσεις και μεταξύ των χωρών της ίδιας της Ευρώπης. Στην αρχή συγκροτήθηκε ένα «διευθυντήριο» με τις χώρες Γαλλία, Γερμανία και Βρετανία, που συσκεπτόταν μακράν των Βρυξελών και των υπολοίπων χωρών της Ε.Ε. Στη συνέχεια συνεκλήθη η «ομάδα αλληλεγγύης» προς την Ουκρανία, στην οποία συμμετέσχον λίγες χώρες της Ε.Ε..
 
Τελευταίως εμφανίζονται ηγεμονικές τάσεις της Γερμανίας επί της Ευρώπης… Όπως σωστά έγραψε ο Κώστας Ιορδανίδης στην «Καθημερινή» (19/2/2026, σελ. 1) η ιστορία της Γερμανίας από την ενοποίησή της, το 1871, επί καγκελαρίας του Πρώσου Ότο φον Μπίσμαρκ είναι βαριά. Δύο φορές στη διάρκεια του περασμένου αιώνα η Ευρώπη αιματοκυλίστηκε από τους Γερμανούς… Και προσθέτει ο αρθρογράφος ότι το 1990, ένα χρόνο πριν από την ενοποίηση της Γερμανίας, η τότε πρωθυπουργός της Βρετανίας Μάργκαρετ Θάτσερ είχε προειδοποιήσει πως μια μεγαλύτερη Γερμανία θα κλόνιζε τη σταθερότητα όλου του διεθνούς συστήματος και θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο την ασφάλεια της Ευρώπης.
 
Είναι πράγματι ανησυχητικό το γεγονός ότι ο καγκελάριος της Γερμανίας Φίντριχ Μερτς εμφανίστηκε να μιλάει ως κατεξοχήν εκπρόσωπος της Ευρώπης. Αυτό είναι εκτός των θεμελιωδών αρχών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των οραμάτων των ιδρυτών της. Το πρόβλημα είναι ότι ΟΥΔΕΙΣ εκ των αρχηγών των άλλων 26 χωρών μελών της Ε.Ε. βγήκε να βάλει στη θέση του τον Γερμανό καγκελάριο. Μια ακόμη απόδειξη ότι αυτές στερούνται δυναμικών ηγεσιών, και υφίστανται τόσες ταπεινώσεις. Σε επίρρωση των όσων αναφέρθηκαν από την αρχή του πολέμου στην Ουκρανία η Γερμανία έχει αυξήσει σημαντικά τις στρατιωτικές της δαπάνες και τον αριθμό των υπηρετούντων στις ένοπλες δυνάμεις της. Στην ουσία, με την ανοχή ΗΠΑ, Γαλλίας, Βρετανίας και όλων των χωρών της Ευρώπης οι Ευρωπαίοι  από τον φόβο μήπως τους επιτεθεί η Ρωσία και με απούσες τις ΗΠΑ δέχονται ως προστάτιδά τους τη Γερμανία, καταργώντας στην πράξη τις συνθήκες που υπογράφηκαν στο Πότσδαμ, το 1945, κατά την παράδοση της ναζιστικής Γερμανίας στους Συμμάχους…
 
Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Οδοιπορικό στη Μεγ. Σαρακοστή

 
Η Ελληνορθόδοξη Κοινότητα Απ. Πέτρου και Παύλου Bristol διοργανώνει διαδικτυακή συνάντηση και μελέτη με τον γενικό τίτλο «Εκκλησία και Κοινωνία», τη Δευτέρα 23 Φεβρουαρίου 2026 (Καθαρά Δευτέρα), στις 7.00 μ.μ. ώρα Αγγλίας (9.00 μ.μ. ώρα Ελλάδος και Κύπρου). Η σύναξη θα πραγματοποιηθεί μέσω διαδικτύου και εντάσσεται στο πλαίσιο της πνευματικής οικοδομής και της ενίσχυσης της εκκλησιαστικής μας ζωής κατά την έναρξη της Αγίας και Μεγάλης Σαρακοστής.
 

Ομιλητής θα είναι ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Σελλής, Ιερατικός Προϊστάμενος του Καθεδρικού Ναού Αγίου Πέτρου Άργους και Πρόεδρος Ι.Σ.Κ.Ε., με θέμα: «Οδοιπορικό στη Μεγάλη Σαρακοστή». Η ομιλία φιλοδοξεί να αποτελέσει έναν πνευματικό οδηγό για την πορεία προς το Πάσχα, προσφέροντας σκέψεις, προτροπές και θεολογικό προβληματισμό για το βαθύτερο νόημα της νηστείας και της μετανοίας. Η συμμετοχή είναι ελεύθερη μέσω του συνδέσμου που αναγράφεται στην αφίσα.

Το Γαλακτομπούρεκο

 

Πέμπτη της Τυρινής και ο μπάρμπα-Τάσης ξύπνησε νωρίς, ήπιε το καφεδάκι που του ετοίμασε η νύφη του η Ελένη, έφαγε κι ένα από τα κουλουράκια πορτοκαλιού που είχε φτιάξει η κοπέλα την προηγούμενη μέρα και κατηφόρισε για την πλατεία του χωριού.

 

Εκεί θα επισκεπτόταν το παντοπωλείο του Βαγγέλα και θα αγόραζε τα απαραίτητα για το σπίτι, αυτά που είχε σημειώσει η Ελένη αποβραδίς σε κόλλα χαρτί και στη συνέχεια θα περνούσε από το καφενείο του Πλατούτσα για την προβλεπόμενη συνάντηση και συζήτηση με τους συγχωριανούς. Οι γηραιότεροι άντρες του χωριού μαζεύονταν στο καφενείο, μιλούσαν για πολιτική και για τα κουτσομπολιά του χωριού. Έπιναν ένα κρασάκι και επέστρεφαν στο σπίτι για το μεσημεριανό φαγητό.

 

Στην επιστροφή από το καφενείο ο μπάρμπα Τάσης, κουρασμένος από το περπάτημα, έκανε μια στάση στο σπίτι προσφιλούς του νοικοκυράς. Την καλημέρισε ευδιάθετος και της ευχήθηκε ‘Καλές Απόκριες’. Η κοπέλα τον κάλεσε μέσα στο σπίτι και προσέφερε στον γέροντα ένα ποτήρι δροσερό νερό. Εκείνη την ώρα άνοιξε τον φούρνο και ξεφούρνισε ένα λαχταριστό γαλακτομπούρεκο. Του έσπασε τα ρουθούνια η μυρωδιά του μπάρμπα-Τάση. Το γαλακτομπούρεκο ήταν το αγαπημένο του γλυκό! Η κοπέλα βάλθηκε με γρήγορες αλλά σταθερές κινήσεις να περιχύνει το γλυκό με το χρυσαφί σιρόπι. Τον ζάλισε τον γέροντα η μυρωδιά από φρέσκια κρέμα, κανέλα και το ξύσμα πορτοκαλιού, άλλωστε οι νοικοκυρές στο χωριό του πάντα φρόντιζαν να συμπεριλαμβάνουν πορτοκάλια του εύφορου αργολικού κάμπου σε πολλές μαγειρικές συνταγές και γλυκά εδέσματα.

 

Έμεινε ακούνητος ο γέροντας μπροστά στην ιεροτελεστία του σιροπιάσματος. Η κοπέλα ευγενική τον ρώτησε για τη νύφη του, το γιό του και τον μικρό εγγονό του που μόλις είχε αρχίσει να κάνει τα πρώτα του βήματα. Ο μπάρμπα-Τάσης απαντούσε ευδιάθετος και... περίμενε.

 

Η νεαρή γυναίκα πήρε το σιροπιασμένο γαλακτομπούρεκο και το μετέφερε στη σάλα. Θα το έκοβαν το βράδυ όταν θα επέστρεφε ο άντρας της από τη δουλειά και τα πεθερικά της από το χωράφι όπου είχαν πάει για να μαζέψουν λίγα από τα τελευταία πορτοκάλια για να τα πουλήσουν στο μανάβη, όπως εξήγησε στον επισκέπτη της.

 

Ο μπάρμπα-Τάσης απογοητευμένος και με σκυμμένο το κεφάλι σηκώθηκε, χαιρέτισε ευγενικά την κοπέλα και κίνησε για το σπίτι του. Όταν έφτασε στην αυλή πήγε και κάθισε κάτω από το πεύκο δίπλα στην εξώπορτα του σπιτιού. Άφησε τα ψώνια στο έδαφος και έπιασε να σιγοτραγουδά έναν αμανέ. Στο δρόμο φάνηκε σιγά σιγά η γειτόνισσά του η Κατινάρα.

 

‘Καλημέρα μπάρμπα-Τάση, τί κάνεις; Γιατί έπιασες μελαγχολικό σκοπό μέρες αποκριάς;’

 

‘Άσε ζουμωρό, επισκέφθηκα την αγαπητή μου Μάρω κι ενώ ξεφούρνισε γαλακτομπούρεκο δεν με φίλεψε ένα κομμάτι.’

 

‘Και γι’ αυτό σκας μπάρμπα-Τάση; Σήμερα έφτιαξα κι εγώ γαλακτομπούρεκο λόγω των ημερών. Τρέχω τώρα να σου φέρω ένα κομμάτι όσο είναι ακόμη ζεστό.’

 

Η νεαρή Κατινάρα με τα στρουμπουλά, ροδαλά της μάγουλα, το γλυκό χαμόγελο και τη ζεστή της καρδιά κατάφερε με την προθυμία της εκείνη την αποκριά και γέμισε την ψυχή του γέροντα μπάρμπα-Τάση με γλύκα, αγάπη και νοιάξιμο.

 
Μαρία - Δήμητρα Σαλαπάτα
 

Σημείωση: Αφιερώνω το παραπάνω κείμενο στον παππού μου και στην αγαπητή μας γειτόνισσα Κατινάρα.

 
Σήμερα κερνάω Γαλακτομπούρεκο, κοπιάστε...

Με 2 φτερά και 2 κουπιά

Δεν θα κριθούμε εκείνη την ημέρα αδελφοί μου από τον Δίκαιο Κριτή, μόνο για την ορθοπραξία ή μόνο για την ορθοπιστία μας. Δυο φτερά δυο κουπιά χρειάζεται για να πετάει αβαρής η Ορθόδοξη ψυχή μας στα υπερουράνια στερεώματα και να πλέει ακλυδώνιστη στους απέραντους ωκεανούς της Θείας ευσπλαχνίας. Συνεχώς υπάρχει πλησμονή κακοδοξιών και αιρέσεων, που έρχονται να μολύνουν και να διαστρεβλώσουν το ανόθευτο και απαρασάλευτο Ορθόδοξο φρόνημα. Στις παρυφές της Κυριακής της Απόκρεω ή της Κρίσεως, δεν θα ήταν ασυναφές να αναφέρουμε κάποια τέτοια (κάπως επίκαιρα) ζητήματα και έπειτα να ακούσουμε λόγους Αγίων φωνών και Πατέρων του σήμερα για αυτήν την μεγάλη ημέρα μέσα στον αγιασμένο Ενιαυτό!
 

Δυστυχώς υπάρχουν φωνές, που δεν θα περίμενε κανείς, ανυποψίαστος τουλάχιστον, με βάση το πνευματικό τους Χριστιανικό Ορθόδοξο παρελθόν, να υπερθεματίζουν για την καύση των κεκοιμημένων. Χρησιμοποιούν (πάντοτε με την γνωστή αιρετική αποσπασματική ανθολόγηση) ακόμα και ρητά Αγίων Πατέρων, που δεν τους ενδιαφέρει, λένε, και δεν φοβούνται την φθορά του σώματος... Επιχειρηματολογούν δε, με παραδείγματα από την σύγχρονη πρακτική που ακολουθείται σε μεγαλουπόλεις, για κάποια αζήτητα οστά μετά την ανακομιδή τους, τα οποία αποθέτονται όχι σε οστεοφυλάκεια όπως συμβαίνει με την συντριπτική πλειονότητα, αλλά σε ομαδικά χωνευτήρια και σκεπάζονται με υλικά, όπως ασβέστης, για υγειονομικούς λόγους. Προτιμώ να καώ, σου λένε, από το να με σκεπάσει κάποτε ο καυστικός ασβέστης! Επιχειρήματα εκ του πονηρού, που μετατρέπουν την εξαίρεση σε κανόνα και ηθικό δίλημμα, ώστε να προωθηθεί και να ακμάσει (ευχόμαστε όχι εν επιγνώσει) το (ένα από τα πολλά) νεοταξίτικης εξύφανσης (νέα αταξία όπως λέει και μια ευλογημένη ψυχή) σκοπούμενο της αποτέφρωσης. Ο αναθεωρητισμός και η νεοπατερική χάλκευση της πανίερης Ορθόδοξης Παράδοσής μας, ενώπιόν μας. Το μνήμα και ο Σταυρός σύμβολα της αποκαραδοκίας της Ανάστασης των νεκρών, παρουσιάζονται ως μακάβριοι αναχρονισμοί, στερημένοι από αγάπη και φιλανθρωπία. Και η καύση με την πρότερη σύνθλιψη των κρανίων και των οστών των κεκοιμημένων, πράξη που τους ευεργετεί και τους τιμά μετά θάνατον. Μακριά από τους προβατόσχημους λύκους τους βαρείς, τους ετεροδιδασκαλούντες αδελφοί μου. Στώμεν καλώς! Ο Χριστός μας ετάφη και Ανέστη!
 
Πριν χρόνια, υπήρχε στην γειτονιά μας μια ευλογημένη απλούτσικη ψυχούλα. Αυτή ήταν ευλαβής και πιστή γυναίκα και ζητούσε να διαβάζει τα βιβλία μας και να μιλάμε για τα της αθάνατης ψυχής... Κάποια στιγμή σταμάτησε να ενδιαφέρεται... Προβληματιστήκαμε... Προσπαθήσαμε κάποια στιγμή να φέρουμε την κουβέντα ξανά στην αιώνια ψυχή κλπ... Μας διέκοψε λέγοντάς μας:
 
-Ξέρεις δεν υπάρχει ζωή μετά τον θάνατο...
 
Παγώσαμε τότε... Και συνέχισε...
 
-Ένα πρωί ξεκαθάρισε αυτό μέσα μου ακούγοντας στην τηλεόραση να μιλά κάποιος που πολύ αγαπώ και θαυμάζω... Έλεγε οτι δεν υπάρχει τίποτα μετά από εδώ... Το όνομά του: Γ.Π....!!!
 
Έμεινα ενεός... Είτε ο τραγουδιστής Γ.Π., είτε η τραγουδίστρια Ά.Β. είτε ο Δημοσιογράφος Γ.Π., αυτοί οι μηχανοδηγοί του... συρμού, παρασύρουν πολλές ψυχές... άδολες και ανυποψίαστες σαν την... και πόσους άλλους ακόμα που σπεύδουν να μιμηθούν τους... ήρωές τους και να δηλώσουν… τελευταίες επιθυμίες... Όμως, οι ψυχές από εμάς περιμένουν... Να τους αφήσουμε άταφους λοιπόν; Να τους αφήσουμε εν ζωή αβοηθήτους; Έρμαια του μισόκαλου, που καραδοκεί να κατασπαράξει τους θηριάλωτους αδελφούς μας, που τόσο πλήθυναν στις μέρες μας...; Φαίνεται εύλογος ο προβληματισμός περί του αυτεξουσίου, αλλά για σκέψου αδελφέ μου, ταλαίπωρε εαυτέ μου, να υπάρξει ένας πολύ δικός σου κοντινός άνθρωπος πλανεμένος ο... καημένος, είτε από τους προβαλλόμενους "αστέρες" με τους αμέτρητους θαυμαστές και ακόλουθους, που βγαίνουν και μιλάνε από το πρωΐ μέχρι το βράδυ στα κανάλια επί παντός επιστητού, με πνεύμα μοναδικής αυθεντίας και γνώσης, είτε από τους κακοδόξους αιρετικούς, και να σου δώσει την τελευταία του επιθυμία-εντολή και εσύ, ενώ γνωρίζεις ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ, να την πραγματοποιήσεις και να τον παραδώσεις στην πυρά...
 
Νώντας Σκοπετέας
 
Η εκπομπή είναι εδώ

Απεβίωσε σε ηλικία 99 ετών

 

Η σπουδαία βυζαντινολόγος Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ

 

Πέθανε χθες Δευτέρα 16/02/2026 σε ηλικία 99 ετών η ιστορικός και καθηγήτρια Πανεπιστημίου, Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ.
 
Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ ήταν η πρώτη γυναίκα πρύτανης στη Σορβόνη, με πλούσιο συγγραφικό έργο για το Βυζάντιο, βραβεύσεις, αλλά και ενεργή παρουσία και παρεμβάσεις μέχρι το τέλος της ζωής της.
 
Μεταξύ άλλων είχε βραβευτεί στη Γαλλία με τον Μεγαλόσταυρο του Εθνικού Τάγματος της Τιμής, ενώ βραβεύσεις είχε και σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες.
 
Γεννήθηκε στην Αθήνα από Μικρασιάτες γονείς. Πατέρας της ήταν ο Νίκος Γλύκατζης, Μικρασιάτης έμπορος και επιστάτης των κτημάτων της οικογενείας της μητέρας της, Καλλιρόης, το γένος Ψαλτίδη, η οποία προερχόταν από εύπορη οικογένεια της Προύσας.
 
Αποφοίτησε από το Δ΄ Γυμνάσιο Αθηνών και σπούδασε στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
 
Στην Κατοχή εντάχθηκε στην ΕΠΟΝ και ήταν η υπεύθυνη μαθητριών του Παγκρατίου, υπό την καθοδήγηση του Χρήστου Πασαλάρη. Κατά τα Δεκεμβριανά, ακολούθησε τον ΕΛΑΣ Αθηνών, στην υποχώρηση του από την Αττική και επέστρεψε στον Βύρωνα μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας.
 
Την περίοδο του 1950, ενώ ήταν φοιτήτρια του πανεπιστημίου, εργάστηκε ως γνώστρια της γαλλικής γλώσσας στον κύκλο της βασίλισσας Φρειδερίκης. Μετά την αποφοίτησή της από τη Φιλοσοφική Σχολή του ΕΚΠΑ εργάστηκε ως ερευνήτρια στο Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών (1949-1953).
 
Εγκαταστάθηκε στο Παρίσι το 1953 για να συνεχίσει τις σπουδές της. Δύο χρόνια μετά την άφιξή της, διορίσθηκε στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών (Γαλλία) (CNRS) και το 1964 έγινε διευθύντρια σπουδών του Κέντρου και το 1967 καθηγήτρια στη Σορβόννη. Το 1966 έλαβε το δίπλωμα doctorat ès lettres, με τη μελέτη της για το Βυζάντιο και τη θάλασσα, που εκδόθηκε από τις Πανεπιστημιακές Εκδόσεις της Γαλλίας (Byzance et la mer, Παρίσι: Presses universitaires de France).
 
Διετέλεσε Διευθύντρια του Κέντρου Ιστορίας και Πολιτισμού του Βυζαντίου και της Χριστιανικής Αρχαιολογίας, έγινε Αντιπρύτανις (1970-1973) και το 1976, Πρύτανις στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης (Paris I). Είναι η πρώτη γυναίκα Πρύτανης στην ιστορία των 700 χρόνων του Πανεπιστημίου της Σορβόννης αλλά και η πρώτη γυναίκα παγκοσμίως που είχε τέτοια θέση σε διεθνώς αναγνωρισμένο πανεπιστήμιο.
 
Εκεί γνώρισε τον σύζυγό της, τον Ζακ Αρβελέρ (1918-2010), που ήταν αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού της Γαλλίας και ο οποίος καταγόταν από μεγαλοαστική οικογένεια του Παρισιού. Με τον Ζακ Αρβελέρ απέκτησε μία κόρη, την Μαρί-Ελέν. Σήμερα ζει μόνιμα στη Γαλλία.
 
Είναι Πρόεδρος της Επιτροπής Ηθικής του Εθνικού Κέντρου για την Επιστημονική Έρευνα (Γαλλία), του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου των Δελφών (Ελλάδα) και Επίτιμη Πρόεδρος της Διεθνούς Επιτροπής Βυζαντινών Σπουδών.
 
Επίσης, διετέλεσε Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Εθνικού Θεάτρου της Ελλάδας, Πρύτανις της Ακαδημίας και Καγκελάριος των Πανεπιστημίων των Παρισίων, Πρόεδρος του Κέντρου Georges Pompidou-Beaubourg, Πρόεδρος του Αμερικανικού Μουσείου Τέχνης και Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου στο Παρίσι. Είναι, ακόμη, μέλος του επιστημονικού εποπτικού συμβουλίου του Ιδρύματος Λαμπράκη και Επίτιμη Πρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης Βυζαντινών Σπουδών.
 
Στο Ελληνικό δημοψήφισμα του 2015 τάχθηκε υπέρ του «Ναι». Επίσης, τον Νοέμβριο του 2015 εξέδωσε μία ανακοίνωση και ένα βίντεο, με το οποίο δήλωσε την έμπρακτη στήριξή της για τον Κυριάκο Κ. Μητσοτάκη για τις εσωκομματικές εκλογές της Νέας Δημοκρατίας, αφιερώνοντάς του και ένα ποίημα.
 
Ισχυρίστηκε ότι στον τάφο της Βεργίνας είναι θαμμένος ο Μέγας Αλέξανδρος, το οποίο και αναλύει στο βιβλίο της Ο Μέγας Αλέξανδρος των Βυζαντινών.
 
Μαζί με άλλες εξέχουσες προσωπικότητες τον Ιούνιο του 2019 ζήτησε την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου. Επίσης, διετέλεσε μέλος της Επιτροπής «Ελλάδα 2021» για τον εορτασμό των 200 χρόνων από την ελληνική επανάσταση.
 
ΠΗΓΗ: ATHINAPRESS.GR

Religion in the UK

 
Christianity remains the largest religion in the United Kingdom, with the majority of adherents living in England, while Scotland, Wales, and Northern Ireland have smaller but still significant Christian populations.
 

Muslims form a much smaller share overall, yet their presence is heavily concentrated in England, reflecting historical migration patterns, urban settlement, and economic opportunities over recent decades.

Orthodox Catechism, 16/2/2026

 
St. Peter and St. Paul Greek Orthodox Church in Bristol invites you to an Online Orthodox Catechism on Monday, 16th February 2026 at 7:00 pm (English time). This session will feature Fr. Trayan Goranov speaking on “Saturday of Souls - Praying for the Dead,” and Dr. Harry Harrison presenting part two of his talk on “The Different Understanding of the Word of God between Jews and Christians.” It promises to be an evening of thoughtful teaching, reflection, and discussion.
 

Whether you are new to the Orthodox faith, exploring Christianity, or simply wishing to deepen your understanding, all are warmly welcome. If you would like to attend, please message Fr. Anastasios D. Salapatas to receive the relevant link. We look forward to gathering together online for learning and fellowship.