Έλληνας μέτοχος στη Μπρίστολ Σίτι

 

ΕΛΛΗΝΙΚΟ «ΜΠΑΜ» ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑ:

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ ΚΟΝΤΑ ΣΤΗ ΜΠΡΙΣΤΟΛ!

 

Μεγάλη επιχειρηματική κίνηση στην Αγγλία με έντονο ελληνικό ενδιαφέρον! Ο Γιώργος Δασκαλάκης, συνιδρυτής και CEO της Kaizen Gaming, βρίσκεται σε προχωρημένες συζητήσεις για την απόκτηση μειοψηφικού πακέτου μετοχών της Μπρίστολ Σίτι, σύμφωνα με το Sky News.
 
Η Μπρίστολ Σίτι αγωνίζεται στην Championship, τη δεύτερη κατηγορία του αγγλικού ποδοσφαίρου, και οι επαφές του Δασκαλάκη με τον ιδιοκτήτη του συλλόγου, Στίβεν Λάνσνταουν, φαίνεται πως έχουν προχωρήσει σημαντικά.
 
Εφόσον ολοκληρωθεί η συμφωνία, θα πρόκειται για μία σημαντική επένδυση Έλληνα επιχειρηματία στο αγγλικό ποδόσφαιρο, με τον Δασκαλάκη να ετοιμάζεται για ένα νέο μεγάλο βήμα.

Inventions and Inventors

 
Throughout human history, inventions have transformed the way people live, communicate, travel, work, and understand the world around them. From the printing press and the telephone to the airplane, television, computer, and World Wide Web, human creativity has continually opened new possibilities for society. Behind these achievements stand inventors, scientists, engineers, and pioneers whose imagination, knowledge, perseverance, and willingness to experiment enabled them to turn new ideas into practical realities. Their discoveries remind us that even a single innovation can profoundly influence the lives of millions of people and sometimes change the course of history.
 

At the same time, the history of invention is rarely the work of one person alone. Many important technologies developed gradually through the discoveries and improvements of numerous individuals, often working in different countries and generations. For this reason, lists of famous inventors should be regarded as useful introductions rather than complete accounts of how an invention came into being. Remembering figures such as Johannes Gutenberg, Michael Faraday, Alexander Graham Bell, Thomas Edison, the Wright brothers, Alexander Fleming, and Tim Berners-Lee encourage us to appreciate both individual ingenuity and the shared accumulation of human knowledge. Inventions are ultimately a testimony to humanity’s continuing desire to explore, discover, solve problems, and build a better future.

The European Union

 

27 Countries, One Community

 

The European Union is one of the world’s largest political and economic blocs? ✨
 
Behind the map of its 27 member states are some fascinating facts! 👇
 
📌 EUROPEAN UNION - KEY FACTS
 
27 Member States
 
👥 About 450 million people
🌍 Around 4.2 million km² of land area
💶 20 countries use the euro
🗣️ 24 official languages
🏛️ European Commission: Brussels
🏛️ European Parliament: Strasbourg & Brussels
⭐ Flag: 12 golden stars on a blue background
 
Fascinating Facts
 
⭐ The 12 stars on the EU flag do not represent the number of member states. They symbolize unity, harmony and completeness.
 
💶 The euro is the official currency of 20 of the 27 EU countries.
 
🛂 The European Union and the Schengen Area are not the same thing. Most EU countries are part of Schengen, but some are not, while some non-EU countries are members of Schengen.
 
Croatia became the newest euro-area member in 2023.
 
The United Kingdom officially left the European Union on 31 January 2020.
 
🌐 The EU operates one of the world's largest single markets, allowing the free movement of goods, services, capital and people under EU rules.
 
🏛️ The Maastricht Treaty established the European Union in its modern legal form and entered into force in 1993.
 
The 27 Member States
 
🇦🇹 Austria • 🇧🇪 Belgium • 🇧🇬 Bulgaria
🇭🇷 Croatia • 🇨🇾 Cyprus • 🇨🇿 Czechia
🇩🇰 Denmark • 🇪🇪 Estonia • 🇫🇮 Finland
🇫🇷 France • 🇩🇪 Germany • 🇬🇷 Greece
🇭🇺 Hungary • 🇮🇪 Ireland • 🇮🇹 Italy
🇱🇻 Latvia • 🇱🇹 Lithuania • 🇱🇺 Luxembourg
🇲🇹 Malta • 🇳🇱 Netherlands • 🇵🇱 Poland
🇵🇹 Portugal • 🇷🇴 Romania • 🇸🇰 Slovakia
🇸🇮 Slovenia • 🇪🇸 Spain • 🇸🇪 Sweden
 
✨ 27 countries. Over 440 million people. One of the world's most influential regional unions.

Eικόνα της Σουμελάς

 
Το καράβι «Κωνσταντινούπολις» - Σεπτέμβρης 1922
 

Την έλεγαν Γιαγιά-Ευγενία. 70 χρονών. Από το χωριό Λιβερά της Τραπεζούντας. Χήρα. Τα παιδιά της σφαγμένα το ’21. Της έμεινε μόνο ο εγγονός. Ο μικρός ο Βασίλης. 5 χρονών.
 
Όταν ήρθε η διαταγή «Φεύγετε», οι Τούρκοι έκαψαν το χωριό. Η Ευγενία πρόλαβε να πάρει τρία πράγματα: Το παιδί, το μαντήλι του άντρα της και την εικόνα.
 
Η εικόνα της Παναγίας Σουμελάς.
 
Όχι η πρωτότυπη - εκείνη έμεινε στο μοναστήρι, στον Μελά. Αυτή ήταν αντίγραφο. Ξύλο παλιό, ζωγραφισμένη στο χέρι, από καλόγερο, το 1800. Την είχε από τη μάνα της. Την είχε από τη γιαγιά της. 120 χρόνια στην οικογένεια.
 
Στο λιμάνι της Τραπεζούντας γινόταν το αδιαχώρητο. Χιλιάδες ψυχές. Τούρκοι χωροφύλακες έψαχναν τους πρόσφυγες. «Χρυσάφια! Λίρες! Όπλα!» φώναζαν. Και τα έπαιρναν. Εικόνες; Τις έσπαγαν. Τις έκαιγαν. «Ειδωλολατρία», έλεγαν.
 
Η Ευγενία κατάλαβε. Αν τη δουν, τη χάνει.
 
Τύλιξε την εικόνα στο μαύρο μαντήλι της. Μετά την έδεσε με σπάγκο, σφιχτά, στο στήθος της. Από πάνω φόρεσε το χοντρό το ζιπούνι της. Από πάνω τη μαύρη φούστα. Από πάνω το μαντήλι στο κεφάλι.
 
Έμοιαζε με μια γριά 100 κιλά. Καμπουριαστή.
«Τι έχεις εκεί, γριά;» φώναξε ο χωροφύλακας στο καράβι.
«Καμπούρα, αφέντη», είπε η Ευγενία. «Από τα χρόνια.»
Την έσπρωξε. «Πέρασε, βρωμόγρια!»
 
Πέρασε.
 
Στο αμπάρι, 2.000 ψυχές. Ο ένας πάνω στον άλλον. Βρώμα. Εμετός. Πείνα. Δίψα. Τα παιδιά έκλαιγαν. Οι μανάδες μοιρολογούσαν.
 
Η Ευγενία καθόταν σε μια γωνιά. Ακίνητη. Το στήθος την πονούσε. Η εικόνα ήταν σκληρή. Της έκοβε το δέρμα. Αλλά δεν μιλούσε.
 
Τη νύχτα, όταν όλοι κοιμόντουσαν, έλυνε λίγο το ζιπούνι. Έβαζε το χέρι μέσα. Άγγιζε το ξύλο. «Παναΐα μου, κράτα μας», ψιθύριζε. «Φέρε μας στην Ελλάδα.»
 
Ο μικρός ο Βασίλης ρώτησε: «Γιαγιά, τι έχεις εκεί;» «Την καρδιά μου, παιδί μου», είπε. «Την καρδιά του Πόντου. Κοιμήσου.»
 
Τρίτη μέρα. Τέλειωσε το νερό.
 
Ένα μωρό πέθανε στην αγκαλιά της μάνας του. Το πέταξαν στη θάλασσα. Οι άντρες άρχισαν να τρελαίνονται. Ένας πήγε να βουτήξει. Τον κράτησαν.
 
Η Ευγενία δεν έβγαλε την εικόνα. Ακόμα κι όταν λιποθύμησε από τη δίψα. Οι γυναίκες τη ράντισαν με θαλασσινό νερό. «Ξύπνα, μάνα!» Άνοιξε τα μάτια. Πρώτα έπιασε το στήθος. Η εικόνα ήταν εκεί. Μετά ήπιε μια γουλιά.
 
Πειραιάς. Έβδομη μέρα.
 
Όταν άνοιξε το αμπάρι, μπήκε φως και μυρωδιά λιμανιού. Οι άνθρωποι σπρώχνονταν. Έπεφταν. Πολλοί δεν μπορούσαν να περπατήσουν.
 
Η Ευγενία σηκώθηκε. Με το παιδί από το χέρι. Με την εικόνα στο στήθος. Κατέβηκε τη σκάλα. Πάτησε Ελλάδα.
 
Στο τελωνείο, ένας Έλληνας λιμενικός τη λυπήθηκε. «Γριά, τι κουβαλάς;» Η Ευγενία έλυσε το ζιπούνι. Έβγαλε την εικόνα. «Την Παναγία μας, παιδί μου. Από τη Σουμελά.»
 
Ο λιμενικός γονάτισε. Σταυροκοπήθηκε. «Καλώς την έφερες, μάνα.»
 
Το 1951, χτίστηκε η νέα Μονή Παναγίας Σουμελάς στο Βέρμιο. Η Γιαγιά-Ευγενία ήταν 99 χρονών. Την ανέβασαν με μουλάρι.
 
Έδωσε την εικόνα στον Ηγούμενο. «Ήταν στο στήθος μου 7 μέρες», είπε. «Τώρα να πάει στο θρόνο της.»
 
Πέθανε εκείνο το βράδυ. Στον ύπνο της. Με χαμόγελο.
 
Η εικόνα της Ευγενίας είναι σήμερα στο τέμπλο. Δίπλα στην πρωτότυπη που ήρθε το 1931 από τον Πόντο.
 
Από κάτω γράφει:
 
«Δωρεά Ευγενίας Κωνσταντινίδου, Λιβερά Τραπεζούντας. Την έσωσε στο στήθος της. 1922.»
 
Αυτές ήταν οι γυναίκες του Πόντου. Δεν έσωσαν μόνο παιδιά. Έσωσαν αγίους. Γιατί ήξεραν: «Χωρίς εικόνα, η παράγκα είναι στάβλος. Με την εικόνα, γίνεται εκκλησιά.»
 
Και ο μικρός ο Βασίλης; Έγινε παπάς. Παπα-Βασίλης στη Νέα Σουμελά. Και κάθε 15αύγουστο, όταν λιτανεύουν την Παναγία, λέει:
 
«Αυτή η εικόνα πέρασε θάλασσα πάνω σε καρδιά γιαγιάς. Προσκυνήστε την όρθιοι.»

Η «Παναγία της Υεμένης»

 
Η φωτογραφία του Ισπανού Σάμουελ Αράντα βραβεύτηκε από την επιτροπή των World Press Photo ως η καλύτερη φωτογραφία της χρονιάς για το 2011. Εικονίζονται η Ζαΐντ Αλ Κουάς και η μητέρα του Φατιμά σε μία στάση που θυμίζει έντονα την Πιετά του Μιχαήλ Άγγελου με την Παναγία και τον Χριστό λίγο μετά την Αποκαθήλωση...
 

Ο Ζαΐντ ένας 18χρονος φοιτητής ιατρικής εργάζονταν παράλληλα ως οδηγός ταξί για να πληρώσει τα δίδακτρα της σχολής του. Ζούσε μαζί την οικογένεια του κοντά στην πλατεία «Αλλαγής», στην Σάνα, την πρωτεύουσα της Υεμένης. Μαζί με χιλιάδες άλλους νέους βγήκε στους δρόμους, τον Οκτώβριο του 2011, κατά του προέδρου Αλί Αμπτουλάχ Σαλέχ στην υεμενική έκδοση της Αραβικής Άνοιξης. Στις 15 Οκτωβρίου 2011 οι διαδηλώσεις δέχτηκαν επίθεση από τις κυβερνητικές δυνάμεις. Όταν έγινε διακοπή ρεύματος η μάνα του Ζαίντ θορυβήθηκε και επειδή ήξερε ότι ανάμεσα στους διαδηλωτές ήταν και ο γιός της, προσπάθησε να το βρεί. Τον αναζήτησε στο νοσοκομείο, καθώς είχε χτυπηθεί και στο παρελθόν. Η Φατιμά θυμάται: «Κοίταξα ανάμεσα στους νεκρούς και στους τραυματίες που ήταν ανάμεσα τους. Αναζήτησα τον γιο μου σε όλους τους χώρους και τελικά τον εντόπισα σε μία μικρή αίθουσα που δεν απείχε πολύ από το τζαμί. Δυσκολευόταν να αναπνεύσει και κατάλαβα ότι είχε πάθει ασφυξία από τα δακρυγόνα που είχαν ρίξει νωρίτερα. Για αυτό ακριβώς τον πήρα στην αγκαλιά μου και τον κράτησα πολύ κοντά μου. Δεν ήξερα την κατάσταση της υγείας του»...
 
Η Φατιμά δεν παρατηρούσε τι γινόταν γύρω της, εάν υπήρχαν άλλοι άνθρωποι. Το μόνο που την ενδιέφερε ήταν ο γιός της. Ο κόσμος με ρωτούσε εάν έκλαψα όταν βρήκα τον γιο μου. Εάν έκλαιγα κάτω από την μπούρκα μου. Έκλαιγα, όχι επειδή ήμουν λυπημένη, αλλά επειδή τον βρήκα και επειδή θα μπορούσε να σωθεί....
 
Ο ίδιος o Ζαΐντ δήλωσε στο ΒΒC: «Η εικόνα εξηγεί τα πάντα: την αγάπη της μητέρας, τον πληγωμένο γιο και το τι έγινε στην χώρα μου εκείνη την περίοδο»...

Η Εορτή της Παναγίας στο Bristol

 
Με ιδιαίτερη λαμπρότητα, κατάνυξη και μεγάλη συμμετοχή πιστών εορτάσθηκε χθες η μεγάλη Θεομητορική Εορτή της Κοιμήσεως και Μεταστάσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου στον Ελληνορθόδοξο Ιερό Ναό των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου στο Bristol. Πλήθος ενοριτών και προσκυνητών προσήλθε στον Ιερό Ναό, για να τιμήσει με πίστη και ευλάβεια την Παναγία μας, να συμμετάσχει στη Θεία Λειτουργία και να ενώσει την προσευχή του με ολόκληρη την Ορθόδοξη Εκκλησία κατά την ευλογημένη αυτή ημέρα.
 

Η εορτή της Κοιμήσεως δεν αποτελεί ημέρα λύπης, αλλά εορτή ελπίδας, χαράς και προσδοκίας της αιωνίου ζωής. Η Υπεραγία Θεοτόκος, αφού ολοκλήρωσε την επίγεια πορεία της, μετέστη προς την αληθινή Ζωή, παραμένοντας πάντοτε η στοργική Μητέρα και ακαταίσχυντη μεσίτρια των Χριστιανών. Μέσα στην κατανυκτική ατμόσφαιρα της εορτής, όλοι ανανεώσαμε την αγάπη και την εμπιστοσύνη μας προς την Παναγία, παρακαλώντας την να σκεπάζει την ενορία μας, τις οικογένειές μας και ολόκληρο τον κόσμο με τη μητρική της προστασία.

Φωτογραφία: Λαμπρινή Δελλαπόρτα

Η Παναγία μας...

 

...ετοίμασε μόνη Της το κλινάρι Της

 

Πόσο συγκινητικό είναι να βλέπει κανένας την Παναγία να ετοιμάζει με τα άχραντα χέρια Της, το κλινάρι Της, τις λαμπάδες, το θυμιατήρι με το λιβάνι κι ότι άλλο χρειαζότανε για την κηδεία Της...
 
Από μικρό κορίτσι αγαπούσε την εργασία κι ολοένα δούλευε, πότε γνέθοντας όπως στον Ευαγγελισμό που την βρήκε ο Αρχάγγελος με τη ρόκα στο χέρι, πότε ράβοντας τα ίδια τα φορέματά Της, ως "ιμάτια αυτόρραφα αγαπώσα", κι υστερώτερα όταν γεννήθηκε ο Χριστός, υφαίνοντάς Του, τον "άρραφον" εκείνον χιτώνα...
 
Και στα γεράματά Της δεν ξεκουράστηκε, αλλά η ίδια έκανε τις δουλειές του σπιτιού, έραβε, μαγείρευε, περιποιότανε τον καινούριο γιό Της τον Ιωάννην, κι ως την τελευταίαν ώρα της ζωής Της, με τα χέρια εκείνα τ’ αγιασμένα που σπαργάνωσε τον Χριστό, ετοίμασε το κρεβάτι Της, κ όλα τα της ταφής Της.
 

Φώτης Κόντογλου

 

Χρόνια πολλά σε όλους! Καλό Δεκαπενταύγουστο με υγεία και πίστη! Η Παναγία να μας σκεπάζει!