skip to main |
skip to sidebar
I recently visited the
House of Parliament to attend Prime Minister’s Questions as a guest of our
local MP, Darren Jones. There was a last minute problem over the arrangements
and our party of six were not allowed into the public gallery. A bad start to
the day.
When Mr Jones heard of
this, he escorted us on a private tour of Parliament and, in particular, he
took us into the church of St Mary Undercroft which I understand is not usually
included in tours open to the public. It was a surprising and most beautiful
find.
It was founded in 1297.
The first parliament of England (rather than Great Britain) had first sat, in
Westminster, in 1265. St Mary’s became a Roman Catholic church and is now,
inevitably, Church of England.
The children of some
members of the House of Lords can be married there and members of both Houses
of Parliament can have their children baptised there, as Darren Jones has done.
Regular services are held for members of both Houses and for Parliamentary
staff.
It struck me as very
desirable that our lawmakers should have such a beautiful church in which to
worship or simply sit and think.
Afterwards, I visited
St Sophia’s Greek Orthodox Cathedral and walked the length of Kensington
Gardens. After a bad start, it ended up becoming a very good day.
Richard
Devereux
Η ζωή και η καθημερινότητα των χαρούμενων αγωνιστών! Των
χαρμολυπημένων ψυχών, των λίγων αλλά εκλεκτών, δρόμος για μίμηση, αγκαθόστρωτος
και ανηφορικός! Άθελά τους μας ελέγχουν για το δικό μας ευρύχωρο και κατηφορικό
μονοπάτι… Τις συνήθειές τους δεν τις έχουν οι πολλοί! Το τυπικό τους, που ακολουθούν απαρεγκλίτως! Τον κανόνα τους
που για χρόνια πιστά τηρούν! Ξεκινά η μέρα τους! Ανάβουν καντήλι, πίνουν
αγιασμό, παίρνουν αντίδωρο, λιβανίζουν! Εκ του ύπνου εξανιστάμενοι δοξολογούν!
Και ξεκινά έπειτα το σήμερόν τους… Συνήθως δύσκολο και απαιτητικό! Λύχνος
αναμμένος η παρουσία τους, διαφωτιστική κάθε τους λέξη! Λόγο σαπρό τον
αποφεύγουν! Κι αν τους ρωτήσεις για πράγματα που οι πολλοί ήδη τα γνωρίζουν,
εκείνοι με μια Χριστοδώρητη αφελότητα κάνουν τους υπόλοιπους να αναρωτιούνται
και πολλάκις να αναφωνούν: Καλά, εσύ ζεις στον δικό σου κόσμο! Ναι, στον δικό
τους κόσμο ζουν και για τον σύμπαντα κόσμο προσεύχονται! Τις ειδήσεις τούτου
του κόσμου που οι πολλοί τις θεωρούν σπουδαίες, εκείνοι τις αγνοούν και μάλλον
ποτέ δεν θα τις μάθουν… Αν τους ρωτήσεις γιατί η σημερινή μέρα είναι σπουδαία,
αυτών το μυαλό και η καρδιά ενστικτωδώς θα τρέξουν στις σελίδες του ευλογημένου
συναξαριού. Και κάποιες μέρες που άλλοι τις θεωρούν ασήμαντες, για εκείνους είναι σταθμοί και αφετηρίες! Όχι
πως υπάρχει κάποια μέρα λιγότερο ευλογημένη.
Κάθε μέρα είναι πανηγύρι στη ζωή αυτών των εκλεγμένων του
Θεού, των ταπεινών τούτου του κόσμου. Κυριακές, γιορτάδες που εναλλάσσονται
δίνοντας νόημα, Φως και Αλήθεια στην ζήση τους. Μα, αν τους ρωτήσεις το πρωί
της 15ης Νοεμβρίου ποια είναι η πιο σημαντική είδηση, το γεγονός της ημέρας
αυτής στα μέσα του Νοέμβρη, μια θα είναι η απάντησή τους: Αρχίζει το
σαρανταλείτουργο! Ξεκινά ένα δρομολόι αναπαμού και όνησης μεταξύ ουρανού και
γης αδιάκοπο! Βάλτε λοιπόν δίπλα σ’ αυτό το χαρμολυπημένο άγγελμα όποια είδηση θέλετε!
Πάρτε την πιο διάσημη από το: «σαν σήμερα» όλων των χρόνων και των αιώνων που
πέρασαν! Καμιά δεν έχει τόσο ξεχωριστή σημασία! Καμιά δεν αγκαλιάζει τόσες,
μυριαρίθμητες ψυχές που καρτερούν τούτη την πρώτη και κορυφαία είδηση! Αρχίζει
το σαρανταλείτουργο των Χριστουγέννων!
Νώντας Σκοπετέας
Το βίντεο είναι εδώ
Η μαγειρική αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά και ζωντανά στοιχεία
της πολιτιστικής ταυτότητας κάθε λαού. Κάθε χώρα, κάθε περιοχή, ακόμη και κάθε
οικογένεια, έχει τις δικές της γαστρονομικές παραδόσεις, που διαμορφώθηκαν μέσα
στους αιώνες από την ιστορία, τη γεωγραφία, το κλίμα, τη θρησκεία, τα τοπικά
προϊόντα και τις κοινωνικές συνήθειες.
Το φαγητό δεν είναι απλώς μια καθημερινή βιολογική ανάγκη, αλλά και ένας
τρόπος έκφρασης της συλλογικής μνήμης, της φιλοξενίας και της πολιτιστικής
κληρονομιάς. Μέσα από τις γεύσεις και τις συνταγές μπορούμε να γνωρίσουμε
καλύτερα έναν λαό, τις συνήθειές του και τις επιρροές που δέχθηκε από άλλους
πολιτισμούς.
Ο συνημμένος χάρτης της Ευρώπης παρουσιάζει χαρακτηριστικά φαγητά
διαφόρων χωρών, προσφέροντας μια ενδιαφέρουσα ευκαιρία για ένα νοερό
γαστρονομικό ταξίδι.
Από την ιταλική πίτσα και την ισπανική παέγια μέχρι το ουκρανικό μπορς,
τα πολωνικά πιερόγκι και την κυπριακή σούβλα, αναδεικνύεται η εντυπωσιακή
ποικιλία της ευρωπαϊκής γαστρονομίας, αλλά και οι πολιτιστικές ανταλλαγές που
συνδέουν τους λαούς της ηπείρου μας.
Ωστόσο, η επιλογή ενός και μόνο φαγητού ως αντιπροσωπευτικού κάθε χώρας
δημιουργεί εύλογα ερωτήματα και προσφέρεται για ενδιαφέρουσα συζήτηση.
Με ποια κριτήρια χαρακτηρίζεται ένα φαγητό ως το πιο δημοφιλές ή το πιο
αντιπροσωπευτικό ενός λαού; Με
βάση την ιστορική του προέλευση, την παραδοσιακή του σημασία, τη συχνότητα
κατανάλωσης ή τη διεθνή του αναγνωρισιμότητα;
Για παράδειγμα, στον χάρτη η Ελλάδα εκπροσωπείται από τον γύρο, ένα
αναμφισβήτητα δημοφιλές φαγητό, ιδιαίτερα γνωστό και στο εξωτερικό. Γιατί όμως
να μην επιλεγεί η παραδοσιακή φασολάδα, ο μουσακάς ή κάποιο άλλο χαρακτηριστικό
πιάτο της ελληνικής κουζίνας;
Αντίστοιχα, για την Αγγλία παρουσιάζεται το (Chicken) Tikka Masala, ένα φαγητό με ρίζες
στην κουζίνα της ινδικής υποηπείρου, που έγινε ιδιαίτερα αγαπητό στη Βρετανία
και συνδέθηκε με τη σύγχρονη πολυπολιτισμική της ταυτότητα. Γιατί όμως να μη
δοθεί η θέση αυτή στο παραδοσιακό Fish and Chips ή στο Sunday Roast;
Οι επιλογές αυτές δεν είναι απαραίτητα λανθασμένες, αλλά εξαρτώνται από
τα κριτήρια που χρησιμοποιούνται και φανερώνουν πόσο δύσκολο είναι να
περιοριστεί η γαστρονομική παράδοση ενός ολόκληρου λαού σε ένα μόνο πιάτο. Άλλωστε,
άλλο είναι το παραδοσιακό εθνικό φαγητό, άλλο το δημοφιλέστερο στη σύγχρονη
καθημερινότητα και άλλο το περισσότερο αναγνωρίσιμο διεθνώς.
Ο χάρτης, λοιπόν, πέρα από τη γαστρονομική του διάσταση, μας προσκαλεί
να προβληματιστούμε για τη σχέση της τροφής με την ιστορία, την παράδοση, τη
μετανάστευση και τη διαρκή συνάντηση των πολιτισμών.
Στο Μετρό του Λονδίνου (London Underground), ανάμεσα στους χάρτες των διαδρομών και στις καθημερινές διαφημίσεις,
οι επιβάτες έχουν την ευκαιρία να συναντήσουν και μικρούς θησαυρούς της
λογοτεχνίας. Πρόκειται για την αξιόλογη πρωτοβουλία «Poems on the Underground» (Ποιήματα στο Μετρό), η οποία ξεκίνησε το
1986, με σκοπό να προσφέρει στους ταξιδιώτες λίγες στιγμές πνευματικής
ανάπαυλας, ομορφιάς και περισυλλογής μέσα στη βιασύνη της καθημερινότητας. Ένα Ποίημα
μπορεί να ξεκουράσει το βλέμμα του ταξιδιώτη, να τον προβληματίσει ή απλώς να
του χαρίσει ένα χαμόγελο. Το Ποίημα της φωτογραφίας έχει τίτλο «Brave New Words»
(Γενναίες καινούργιες λέξεις) και ανήκει στη Βρετανίδα Ποιήτρια Valerie Bloom, η οποία γεννήθηκε στην Τζαμάικα και είναι γνωστή
για τη ζωντάνια, το χιούμορ, τον ρυθμό και τη μουσικότητα των στίχων της. Η Ποίησή
της αναδεικνύει ιδιαίτερα τον πλούτο της γλώσσας και τη χαρά που προσφέρει η
δημιουργική χρήση των λέξεων.
Στο συγκεκριμένο Ποίημα, η Ποιήτρια παρουσιάζει με
παιχνιδιάρικη διάθεση μια πρωτοχρονιάτικη απόφαση: να μαθαίνει κάθε ημέρα μία
καινούργια λέξη, ώστε να εντυπωσιάζει τους άλλους με το ιδιαίτερο λεξιλόγιό
της. Ακολουθεί μια απολαυστική αλληλουχία ασυνήθιστων, πολύηχων και παράξενων
λέξεων, που αποκτούν σχεδόν μουσική υπόσταση. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει
η παρουσία λέξεων ελληνικής προέλευσης, όπως η «Spelunking», που συνδέεται ετυμολογικά με
τη λέξη «σπήλαιον», η «Belonephobia»
(βελονοφοβία), από τις ελληνικές λέξεις «βελόνη» και «φοβία», η «Pogonophile» (πωγωνόφιλος), από τις λέξεις
«πώγων» (γένι) και «φίλος», καθώς και η «Myrmecophile» (μυρμηκόφιλος), από τις λέξεις «μύρμηξ» (μυρμήγκι)
και «φίλος». Ακόμη, η λέξη «Hectogram»
(εκατόγραμμο) περιλαμβάνει τα ελληνικά στοιχεία «ἑκατόν»
και «γράμμα». Μέσα από αυτό το ευχάριστο γλωσσικό παιχνίδι αναδεικνύεται και η
διαχρονική συμβολή της ελληνικής γλώσσας στον εμπλουτισμό του αγγλικού
λεξιλογίου. Το Ποίημα ολοκληρώνεται με μια απλή αλλά ιδιαίτερα εκφραστική
ομολογία της Ποιήτριας: «Oh, I love the sound of them» –
«Ω, πόσο αγαπώ τον ήχο τους!» Μια όμορφη υπενθύμιση ότι οι λέξεις δεν
μεταφέρουν μόνο νοήματα, αλλά διαθέτουν και τη δική τους μουσική, ιστορία και
γοητεία.
…who changed the world
From laying the foundations of modern science,
medicine, and mathematics to shaping western philosophy and geopolitical
history, ancient Greece gifted humanity some of its greatest thinkers.
Here is how these brilliant minds built a timeless
legacy:
Socrates - Father of Western philosophy who
inspired critical thinking through questioning.
Plato - Founded the first academy in the Western
world and shaped philosophy for over 2,000 years.
Aristotle - Made groundbreaking contributions to
science, biology, ethics, politics, and logic.
Alexander the
Great - Conquered one of the
largest empires in history and spread Greek culture across three continents.
Pythagoras - Developed the famous Pythagorean Theorem
and influenced mathematics and music.
Hippocrates - The "Father of Medicine" whose
ethical principles still guide doctors today.
Archimedes - Genius inventor and mathematician who
discovered the principle of buoyancy.
Eratosthenes - Calculated the Earth's circumference
with astonishing accuracy over 2,200 years ago.
Euclid - The "Father of Geometry" whose
textbook shaped mathematics for centuries.
Democritus - Proposed the idea that everything is
made of tiny particles (atoms) long before modern science proved it.
Όσο αντέχουν τα μάτια μου να μην χαμηλώσουν κοιτώ τον
Ταξιάρχη. Στο πρόσωπό του άλλοτε η
αυστηρότητα του ατρόμητου στρατηγού και άλλοτε η γλυκάδα του καρδιακού σου
φίλου… Εγγύηση πάντοτε τούτο το βλέμμα του, που κάθε φορά αλλιώς το συναντάς… Είναι
που λύπησες πάλι του Θεού το πνεύμα και ξεμάκρυνε… είναι όμως που την επόμενη
στιγμή αισθάνθηκες τόσο απροστάτευτος από τους ανθρώπους με τις παγωμένες
καρδιές και αγκάλιασες σφιχτά με δάκρυα ικεσίας το μικρό εικόνισμά του… Βρέθηκε
τούτο κάποτε με θαύμα άληστο στον βυθό κάτω από τον γκρεμό τον μανιάτικο…
Ξημερώνει των Ταξιαρχώνε που έλεγε η γιαγιούλα μου... Με
τα φτερά τους πετάει η ψυχή τέτοιες μέρες του Νοέμβρη. Άλλοτε σχίζουν τον αέρα
και άλλοτε πάνω στα κύματα καλπάζουν, να φτάσουν ως εκεί που τους επικαλούνται
οι κινδυνεύοντες… Λυτρωτές, παρακλήσεων και ειδήσεων διαβιβαστές, ιατροί
ανιάτων, εθνών πρόμαχοι, υπερασπιστές διωγμένων, της δικαιοσύνης απονεμητές.
Φτερακίζουν μαζί τους οι ψυχές των Ορθοδόξων απ’ τον Πανορμίτη ως τον Μανταμάδο
και από την Θάσο ως το Θάρρι των Ροδίων και έπειτα ξανά πάνω ως τους
Παμμεγίστους του Πηλίου και πιο ψηλά ως του Δοχειαρίου τους προστάτες θυρωρούς.
Πετούν και πανηγυρίζουν οι ψυχές μας. Αντάμα με τον φύλακα Άγγελό του ο
καθένας.
Σήμερα που γιορτάζει και αυτός, να μην τον λυπήσω… Πόσες
τέτοιες μέρες του το υποσχέθηκα και παραβάτης έγινα και τον έθλιψα, ανάξιος
δούλος της αγαθότητας του Κυρίου…
Νώντας Σκοπετέας
Το βίντεο είναι εδώ