Sunday, 26 June 2022

Πανηγύρι στο Bristol

 
Εισερχόμαστε σήμερα στην εορταστική και πανηγυρική εβδομάδα της Ελληνορθόδοξης Κοινότητας στο Bristol, με αφορμή την εορτή των Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, Προστατών της τοπικής Κοινότητας.
 

Το σχετικό Πρόγραμμα, όπως παρουσιάζεται στην παρούσα ανάρτηση, αφορά την παραμονή της εορτής των Αγίων, ανήμερα της εορτής, καθώς επίσης και την ερχόμενη Κυριακή, οπότε θα πραγματοποιηθεί ο επίσημος εορτασμός, προεξάρχοντος του Σεβ. Αρχιεπισκόπου Θυατείρων και Μ.Β. κ. Νικήτα και με την παρουσία πολλών επισήμων.
 
ΟΛΟΙ ΕΥΠΡΟΣΔΕΚΤΟΙ !!!

Saturday, 25 June 2022

Ψώνια στην Κίνα


Ο Νίκος μας ταξιδεύει σε ένα Fake Market στην πόλη Chengdu, στην κεντρική Κίνα, όπου διαμένει. Είναι μια ενδιαφέρουσα, από διάφορες σκοπιές, επίσκεψη και εμπειρία, που αξίζει να προσεχθεί.


Εντύπωση κάνει το ότι σε κάποια καταστήματα δεν του επετράπη να βιντεοσκοπήσει, ενώ τελικά κλήθηκε η αστυνομία, και του ζητήθηκε να σταματήσει την αποτύπωση με βιντεοκάμερα του εμπορικού κέντρου.

Thursday, 23 June 2022

Προσωπικές μαρτυρίες και Ιστορία

 
Οι προσωπικές μαρτυρίες συνεισφέρουν σημαντικά στην αντικειμενική γραφή της Ιστορίας, όταν είναι αυθόρμητες και μακριά από προκαταλήψεις. Στο εκατοστό έτος που διανύουμε από το τραγικό γεγονός της Μικρασιατικής καταστροφής εκδόθηκαν και εκδίδονται βιβλία με μαρτυρίες στρατιωτικών και πολιτών που την έζησαν ή την μελέτησαν. Ένα από αυτά τα βιβλία είναι το ημερολόγιο από την Μικρασιατική εκστρατεία του Λοχία της 5ης Μεραρχίας Παναγιώτη Νικ. Σοϊλεντάκη (1899-1982). Η πρωτοτυπία του έγκειται στη γλαφυρή περιγραφή των γεγονότων από τον συγγραφέα και στο ότι συνοδεύεται από πενήντα οκτώ αποκλειστικές φωτογραφίες, τις οποίες  τράβηξε ο φίλος του εθελοντής οπλίτης φωτογράφος Ευάγγελος Αχειλάς και του τις εμπιστεύθηκε.
 

Το βιβλίο εκδόθηκε πρόσφατα από τις εκδόσεις «Αρμός», με τίτλο «Από τα Χανιά στο Καλέ – Γκρότο» και επιμέλεια του Νικολάου Π. Σοϊλεντάκη προέδρου εφετών διοικητικών δικαστηρίων επί τιμή και γιού του πολεμιστού. Σημειώνεται ότι τα Χανιά είναι η ιδιαίτερη πατρίδα του και το Καλέ Γκρότο είναι περιοχή με υψώματα, νοτίως του Σαγγάριου, όπου στα μέσα Αυγούστου του 1921 δόθηκαν από τον στρατό μας αιματηρότατες μάχες, που ήσαν νικηφόρες, αλλά δεν αξιοποιήθηκε αυτή η μεγάλη στρατιωτική επιτυχία.
 
Στο ημερολόγιο του ο Παν. Σοϊλεντάκης περιγράφει τη σκληρή ζωή των στρατιωτών, τις δυσχέρειες που αντιμετώπιζαν κατά τις επιχειρήσεις, τις νίκες που πέτυχαν έως το Καλέ Γκρότο, 40 χιλιόμετρα από την Άγκυρα. Μετά διηγείται την κατάρρευση του μετώπου και την μέσα από περιπέτειες επιστροφή του στην Ελλάδα. Διδακτική είναι η περιγραφή του για τη φρίκη του πολέμου. Γράφει λ.χ. πως στα υψώματα του Καλέ Γκρότο άκουσε πως βρέθηκαν νεκροί δύο στρατιώτες, ένας Έλληνας και ένας Τούρκος, με τις ξιφολόγχες μπηγμένες αμοιβαίως στο στήθος του άλλου.
 
Πέραν αυτών ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι  ανθρώπινες στιγμές που έζησε ο λοχίας Σοϊλεντάκης. Αναφέρω δύο από αυτές. Κατά την προέλαση της Μεραρχίας του προς Γόρδιο σε ένα χωριό συνάντησε μια γριά τουρκάλα, που δεν είχε προλάβει να φύγει με τη νεαρή κόρη της. Κρατούσε την πόρτα του σπιτιού της κλειστή και έκλαιγε. Τη ρώτησε ποια η αιτία και εκείνη τον ικέτευσε να την βοηθήσει. Άνοιξε την πόρτα και είδε δύο άγνωστούς του Έλληνες στρατιώτες να επιχειρούν να βιάσουν την κόρη της. Επενέβη βρίζοντας τους και απάλλαξε την κόρη από την κακοποίηση. Και σημειώνει: «Πάντοτε θυμόμουν την ευχή του πατέρα μου, όταν έφυγα για στρατιώτης και τη συμβουλή του να είμαι ηθικά καθαρός πριν από την μάχη». 
 
Η άλλη είναι όταν στον Σαγγάριο ο γνωστός μουσικός  Ελευθέριος Μαυρομμάτης δεν μπορούσε να ακολουθήσει τη μετακίνηση του στρατού μας και κινδύνευε να αιχμαλωτισθεί και να σφαγεί από τους Τούρκους. Αποφάσισε να τον διασώσει. Έτρεξε με το άλογό του και τον βρήκε σε κακή κατάσταση. Του είπε να κάνει μια προσπάθεια να ανέβει στο άλογο και να φύγουν. Όταν του απάντησε ότι του ήταν αδύνατο, τον ανέβασε με τη βία και τον έσωσε.
 
Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Tuesday, 21 June 2022

Για ένα πορτοκάλι...

 
Η φράση του τίτλου προέρχεται από το νέο βιβλίο (σελ. 70) του φίλου και συντοπίτη μου Παναγή Τόμπρα, διακριμένου επιχειρηματία, επιτυχημένου εργοστασιάρχη, εκλεκτού συγγραφέα και πραγματικού λογοτέχνη. Την επέλεξα για τίτλο αυτής της σύντομης βιβλιοπαρουσίασης γιατί εκφράζει εμπειρίες, βιώματα και συναισθήματα του συγγραφέα και εμού προσωπικά, σχετιζόμενα με τον ευλογημένο τόπο μας, ο οποίος φημίζεται για τους πορτοκαλεώνες του.
 

Ο αγαπητός Παναγής κυκλοφόρησε πρόσφατα (Αθήνα 2022) από τις Εκδόσεις Παπαζήση το νέο του βιβλίο (σσ. 284), με τίτλο «Άγνωστες Αλήθειες». Είναι ένα βιβλίο κατά βάση αυτοβιογραφικό, ίσως κάτι σαν απομνημονεύματα, στο οποίο παρουσιάζονται, με την ιδιαίτερη λογοτεχνική γραφή του συγγραφέα, με ευχάριστο χιούμορ, πηγαίο αυθορμητισμό και γενναίο αυτοσαρκασμό, περιστατικά της ζωής του, κυρίως της επαγγελματικής, αλλά και της οικογενειακής.
 
Το βιβλίο αφιερώνεται: «Στη μνήμη εκείνων που έφυγαν και στην επιθυμία εκείνων που, αν και είναι ζωντανοί, με πεθαμένους μοιάζουν. Και για τους δύο, “η αγάπη δεν τελειώνει επειδή δεν βλεπόμαστε”»!
 

O ίδιος ο συγγραφέας αναφέρει στο σύντομο εισαγωγικό του σημείωμα, μεταξύ άλλων και, τα εξής:
 
«Σε αυτό το βιβλίο περιγράφονται γνωστές ιστορίες και άγνωστες αλήθειες καθώς και κάποιες συναντήσεις με αξιόλογα πρόσωπα...»!
 
Το βιβλίο προλογίζει μια σημαντική προσωπικότητα του σύγχρονου ελληνορθόδοξου γυναικείου μοναχισμού, η Ηγουμένη της Ι.Μ. Αγ. Θεοδοσίου Αργολίδας Φοίβη, η οποία μας συστήνει τον συγγραφέα με όμορφο και γλαφυρό τρόπο, λέγοντας, ανάμεσα σε άλλα:
 

«...ο συγγραφέας είναι “θησαυροφυλάκιο” από μνήμες του χθες και αναμνήσεις του σήμερα. Ο πανδαμάτωρ χρόνος και η παμφάγος λήθη δεν είχαν κατορθώσει να εξαλείψουν από την καρδιά του όσα συνέβησαν στη ζωή του... Τον συγγραφέα, απ’ ό,τι φαίνεται, ενδιέφερε η δράση, η δημιουργία, η καινοτομία, η αίσθηση του χρέους για τον τόπο του».
 
Όσον αφορά τα περιεχόμενα του εν λόγω πονήματος είναι όντως αρκετά πλούσια, εξαιρέτως ενδιαφέροντα και με υψηλό δείκτη ιστορικής αξίας και διάστασης, αφού αναφέρονται σε σημαντικά πρόσωπα και αξιοπρόσεκτα πράγματα και γεγονότα της σύγχρονης κυρίως οικονομικής και επιχειρηματικής πραγματικότητας, όπως επίσης και του πολιτικού και κοινωνικού γίγνεσθαι των τελευταίων δεκαετιών.
 

Μερικά στοιχεία άξια υπογράμμισης, μεταξύ των πολλών, είναι και τα εξής:
 
-         Οι υψηλές γνωριμίες που περιγράφονται στο βιβλίο έγιναν λόγω του γεγονότος ότι ο Παναγής υπήρξε διαπρεπής βιομήχανος και άριστος γνώστης των επιχειρηματικών αντικειμένων με τα οποία ασχολήθηκε. Θεωρώ όμως πως δεν θα είχε όλες αυτές τις σπουδαίες γνωριμίες και δεν θα έκανε παράλληλα και φιλίες, με αυτές τις ξεχωριστές φυσιογνωμίες, αν δεν ήταν ο ίδιος εξαιρετικά καλλιεργημένος άνθρωπος, με διακριτή και τολμηρή προσωπικότητα, με μωραΐτικο ταπεραμέντο και φυσικά αν δεν ήταν τόσο ανοιχτόμυαλος και ανοιχτόκαρδος άνθρωπος.
 
-         Σημαντικός παράγοντας στην επιτυχία του ως επιχειρηματία, αλλά φυσικά και στην ολοκλήρωσή του ως ανθρώπου, έπαιξαν οι οικογενεικές σχέσεις του. Τον βλέπουμε κατ’ αρχάς να αποδίδει τον προσήκοντα σεβασμό προς τον πατέρα, τον επονομαζόμενο Γιώργαρο, τις προτροπές του οποίου είχε πάντα κατά νου. Προς την εκλεκτή και ερίτιμη σύζυγό του Ηρώ προσφέρει πάντα αγάπη, τιμή και αφοσίωση. Ο αδελφός του Κωστής είναι πάντα μαζί του στις επαγγελματικές δραστηριότητες. Φαίνεται πως τον είχε ως συνοδοιπόρο, μάλλον δε και μέντορα, σε όλες τις στράτες της επιχειρηματικής ζωής. Κι όταν ο αδελφός του είχε πλέον αναχωρήσει από τη σκηνή του βίου τούτου, αναφωνεί με αναστεναγμό: «έχει “φύγει” και ο Κωστής» (σ. 277).
 

-         Πολλά νούμερα, αριθμοί, ποσοστά, τόκοι, επιτόκια, μαθηματικές έννοιες. Πλημύρισε το βλέμμα, ξεχείλισε ο νους. Δικαιολογημένα φυσικά, λόγω της ακριβούς περιγραφής βιομηχανικών και επιχειρηματικών μεγεθών και δεδομένων.
 
-         Αισθάνομαι ότι οφείλω να μνημονεύσω και μάλιστα με έμφαση τις πολλαπλές αναφορές του συγγραφέα σε ποιήματα, στίχους ποιημάτων και στίχους τραγουδιών. Αυτό φυσικά αποδεικνύει τη λογοτεχνική και καλλιτεχνική φύση του Παναγή, ο οποίος στολίζει και λαμπρύνει πάντα τον λόγο του με ύφος λεπτό, καθώς και με εύηχη μουσικότητα και ευθυμία.
 
Σε ένα πιο προσωπικό τόνο θα ήθελα να ευχαριστήσω τον συγγραφέα, από μέσης καρδίας, για την ευγενική και φιλόφρονη αφιέρωση που έγραψε ιδιοχείρως στο βιβλίο για την ταπεινότητά μου.
 

Του εύχομαι ολόψυχα το νέο αυτό ββλίο του να είναι καλοτάξιδο και ευπώλητο, αλλά κυρίως να καταστεί πηγή για τον μελλοντικό ερευνητή της βιομηχανικής ιστορίας του τόπου μας, για την εποχή του 20ου και τις αρχές του 21ου αι.
 
Στο ίδιο τον Παναγή προσωπικά δε, εύχομαι να έχει υγεία, μακροημέρευση κι ευλογία και σύντομα να μας εκπλήξει με ένα νέο του έργο.
 
Πρωτοπρ. Αναστάσιος Δ. Σαλαπάτας

Monday, 20 June 2022

Τῶν Ἁγίων Πάντων χθες…

 
Ναί, μι περίεργη γιορτ μς φανέρωσε χθες κκλησία μας, καθς έκλεισε τ χαρμόσυνο ερ βιβλίο: Τ Πεντηκοστάριον τ Τριδιον τν Ρόδων… Κι εναι ντως περίεργη γιορτ ατή, γι σους δν χουν γνώση τν σων τελονται μέσα στν κάθε ερ ναό, ατ, δηλαδή, τ σπίτι μας, που γι πρώτη φορ εσοδεύουμε ς βρέφη καί γι στερνή φορ ποχωρομε, ς κεκοιμημένοι πι κα πορευόμενοι γι τν τόπο τς ορανίου κατοικίας μας. Γιατ χθεσινή γιορτή, πο έκλεισε τν πανάγιο κα τόσο διδακτικ κα ερώτατο κύκλο τς ναστάσεως το Κυρίου πο ζήσαμε, καθς νοίγαμε τ Πεντηκοστάριο, φανερώθηκε γι ν μς θυμίσει ατ πο λέμε -χωρς ν τ βιώνουμε λοι συνειδητά- στ Συμβολο τς Πίστεως, δηλ, το, «Προσδοκ νάστασιν νεκρν κα ζων μέλλοντος αἰῶνος».
 
να πλθος, λοιπόν, ο κεκοιμημένοι γιοι, π κάθε γένος θνητν, ο ποοι τ το βίου λειτούργησαν θεοσεβς κα πιστς, μφανίσθηκαν χθες «μετ πάντων τν γίων τ Θε εαρεστησάντων», ν μς θυμίσει, πς μεταξ ατν που δοξολογούμε, μνομε, μεγαλύνουμε κα τιμομε, μπορε ν εναι κα ο γονες μας, ο γείτονές μας, ο φίλοι μας, ο πνευματικοί μας πατέρες κα τόσοι λλοι… Μ λίγα λόγια, εναι ατοί, πο μυστικ μς συντροφεύουν, τσι στε ν’ ποφύγουμε τν κάθε ργ τν κίνδυνο κα τν ποια δυσκολία, πως κάθε μέρα δεόμαστε μπροστά Του.
 
Κα το χρόνου, λοιπόν...
 
π. Κ.Ν. Καλλιανός

Saturday, 18 June 2022

Γειτονιές της Κίνας


WHY I LOVE CHINA! CHENGDU like you've never seen before!
 
Ο Νίκος μας δείχνει σε αυτό το βίντεο τις γειτονιές της Κίνας με τους απλούς ανθρώπους. Είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα παρουσίαση.


Ο ίδιος αναφέρει χαρακτηριστικά:
 
Why I Love China. This is my favourite video I’ve taken so far in China. It includes everything I enjoy seeing & doing here. I love the simple & chilled lifestyle Chengdu has to offer & I won’t be leaving anytime soon. I hope you enjoy this video. New videos every week.
 
As always, stay blessed! From the city of the Panda!

Friday, 17 June 2022

Η βία στους ανήλικους

 
Η βία στους νέους ανθρώπους έχει αυξηθεί σε ανησυχητικό βαθμό τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα, καθώς και σε όλη τη Δύση, ιδιαίτερα δε στις ΗΠΑ. Με το γεγονός αυτό ήρθε στο μυαλό μου το ερώτημα «τις πταίει;», που έθεσε ο Χαρίλαος Τρικούπης το 1874 για την παρακμιακή κατάσταση διακυβέρνησης της χώρας. Ο Τρικούπης κατονόμασε ως υπεύθυνο τον τότε βασιλιά Γεώργιο. Σήμερα οι απαντήσεις που δίδονται στο «τις πταίει» είναι λογικοφανείς, αλλά απέχουν της ουσίας και της πραγματικότητας.
 

Προ ημερών διοργανώθηκε στη Θεσσαλονίκη συζήτηση με θέμα «Το σκοτεινό νήμα της βίας, ανιχνεύοντας τον λαβύρινθο ενός θλιβερού κοινωνικού φαινομένου». Ο τίτλος πεσιμιστικός. Από τον λαβύρινθο δεν βγαίνεις, παρά μόνο με εκ των έξω βοήθεια. Κατά τα υπόλοιπα οι ομιλητές έκαμαν κοινότοπες διαπιστώσεις - μία έμοιαζε με το επιχείρημα «κακούργα κοινωνία...». Όσο πρότειναν λύση επανέλαβαν το ουτοπικό κράτος δικαίου...
 
Η κρατική αντιμετώπιση δεν μπαίνει στην ουσία του προβλήματος. Δρώντας αποτρεπτικά, αλλά αναποτελεσματικά, αυστηροποιεί τους Νόμους. Οι κρατικές Αρχές αναζητούν τους ποινικά υπεύθυνους, όχι τα απώτερα αίτια της πράξης τους. Παράδειγμα: Αυτοκτόνησε ο 14χρονος Μάκης. Γράφει το ρεπορτάζ ότι για το λυπηρό γεγονός κινητοποιήθηκαν οι διωκτικές αρχές, πυρετωδώς εργάζονται τα εγκληματολογικά εργαστήρια και οι αστυνομικοί προσπαθούν να προσεγγίσουν με προσοχή και διακριτικότητα φίλο του τραγικού αγοριού, κάτι που δεν είναι εύκολο γιατί είναι σε κακή ψυχολογική κατάσταση. Το καίριο ερώτημα είναι γιατί δεν ερωτώνται πρώτα οι γονείς του εφήβου αυτόχειρα.
 
Πριν από λίγες επίσης ημέρες στις ΗΠΑ 18χρονος δολοφόνησε 19 μαθητές και δύο δασκάλους στο Τέξας. Το κυρίαρχο ζήτημα μετά το αποτρόπαιο έγκλημα ήταν αν πρέπει να επιτρέπεται η κατοχή όπλου στην εν λόγω χώρα από τα 18 ή από τα 21 χρόνια...
 
Στα όσα διαπιστώνονται και προτείνονται λείπει ο παράγων γονείς, λείπει ο παράγων οικογένεια, που είναι το κυριότερο στοιχείο για την πρόληψη της βίας και για τη δημιουργία ισορροπημένης προσωπικότητας. Στις ημέρες μας το ιδεολογικό κατεστημένο πολεμάει με λύσσα τον θεσμό της οικογένειας εν ονόματι μιας εγωιστικής λογικής και μιας θανατηφόρας ηδονιστικής υποτιθέμενης ελευθερίας. Ουδείς υποταγμένος στο σύστημα μιλάει για τον πόλεμο που διεξάγεται κατά του εν λόγω θεσμού. Δείτε ακόμη και τον ΟΗΕ. Το 1994 όρισε την 15η Μαΐου ως «Παγκόσμια ημέρα για την οικογένεια». Κατ’ αυτήν ο ΟΗΕ συνήθως δημοσιοποιεί ποσοστά που αφορούν στην ισότητα των γυναικών και στο οικονομικό επίπεδο ζωής των οικογενειών στις αναπτυσσόμενες χώρες... Για την ηθική ποιότητα ζωής της οικογένειας στις ανεπτυγμένες χώρες και τα ψυχολογικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα παιδιά σε αυτές ουδείς λόγος...  
 
Την 1η Ιουνίου είναι και η παγκόσμια ημέρα των γονέων, όπως την καθόρισε η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 2012. Ουδείς την αντελήφθη στην Ελλάδα και ο ίδιος ο ΟΗΕ δίνει έμφαση μόνο σε ευχές για βελτίωση της οικονομικής κατάστασης των συζύγων, που δεν έχουν ουσιαστική αξία...
 
Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου