Πώς η Ελλάδα διώχνει τα παιδιά της

 
Φίλος καλός μου διηγήθηκε μια πικρή ιστορία για το πώς το Ελληνικό κράτος ανάλγητα διώχνει ανίψια του, που ζουν στις ΗΠΑ και θέλουν να αποκτήσουν την ελληνική ιθαγένεια. Έως τώρα γνωρίζαμε ότι το υλιστικού και ωφελιμιστικού φρονήματος κράτος -με την ανοχή ή συνεργία γονέων του αυτού φρονήματος- διώχνει τα παιδιά από την Ελλάδα σε μια ξένη χώρα, όπου ωραιοποιείται ο τρόπος ζωής και εργασίας. Γνωρίζαμε επίσης ότι με το να δοθεί δικαίωμα ψήφου στους Έλληνες κατοίκους του εξωτερικού είναι ένας τρόπος διατηρήσεως των δεσμών τους με την Πατρίδα. Τώρα μάθαμε πως η γραφειοκρατία του κράτους μας προκαλεί σχεδόν ανυπέρβλητα προβλήματα σε ομογενείς, που γεννήθηκαν στο εξωτερικό και έχοντας εθνική συνείδηση επιθυμούν να καταστούν και τυπικά αυτό που είναι, Έλληνες. Σημειώνεται ότι και οι δύο γονείς των αιτούντων την ελληνική ιθαγένεια ομογενών είναι Έλληνες, γεννημένοι στην Ελλάδα!
 

Το ιστορικό της υπόθεσης. Ο παππούς τους από τη μητέρα τους γεννήθηκε στην Κρήτη και είχε μεταναστεύσει στις ΗΠΑ το 1909. Το 1912 ο αδελφός του σκοτώθηκε πολεμώντας κατά τον Α΄Βαλκανικό Πόλεμο και ο ίδιος αποφάσισε το 1913 να επιστρέψει στην Ελλάδα, όπου επιστρατεύθηκε και έλαβε μέρος στον Β΄Βαλκανικό Πόλεμο. Μετά την Μικρασιατική καταστροφή παρέμεινε στην Ελλάδα, παντρεύτηκε φυσικά Ελληνίδα και το 1942 γεννήθηκε η μητέρα των αιτούντων την Ελληνική ιθαγένεια. Το 1948 επέστρεψε στις ΗΠΑ. Ο παππούς από τον πατέρα τους γεννήθηκε στην Κεφαλονιά, όπου και παντρεύτηκε. Ο πατέρας τους γεννήθηκε στις ΗΠΑ το 1938. Το 1962 οι γονείς παντρεύτηκαν και απέκτησαν τα παιδιά που ζητούν την ελληνική ιθαγένεια και δεν τους δίδεται…
 
Η αιτία. Ο 88χρονος πατέρας των αιτούντων, κατά τη συνήθεια που κυριαρχεί στις ΗΠΑ, έκοψε το επώνυμό του και από «Καραγιώργης» (Σημ. Ψευδώνυμο, το πραγματικό επώνυμο είναι στο αρχείο του γρ.) το έκαμε «Κάρας». Αυτό κατά την ελλαδική γραφειοκρατία θεωρείται ότι μπορεί να είναι αιτία πλαστοπροσωπίας και απορρίπτεται για χρόνια η αποδοχή του αιτήματος των παιδιών του! Το πιστοποιητικό γάμου των γονέων, που εξεδόθη στις ΗΠΑ και στο οποίο αναγράφονται και τα δύο επώνυμα του «Κάρας», αυτό δηλαδή που είχε στην Ελλάδα και αυτό που μετέτρεψε στις ΗΠΑ, δεν ήταν αρκετό να πείσει την γραφειοκρατία. Ούτε η βεβαίωση του ελληνορθοδόξου ιερέα της ενορίας του στις ΗΠΑ, ότι πρόκειται περί του ιδίου προσώπου ήταν αρκετή. Σημειώνεται ότι όλη η οικογένεια είναι εκ των φιλακόλουθων  μελών της ενορίας και εκ των στελεχών της.
 
Το τμήμα ειδικού ληξιαρχείου του Ελληνικού Υπουργείου των Εσωτερικών, στο οποίο το 2024 προσκομίσθηκε η εκδοθείσα στις ΗΠΑ ληξιαρχική πράξη γάμου και αποδεικνύει την ταυτοπροσωπία του «Κάρα» με το ελληνικό του επώνυμο, απέρριψε το αίτημα. Στο αιτιολογικό γράφει: «Απαντώντας στο αίτημά σας... σας ενημερώνουμε ότι για τη διόρθωση του επωνύμου του πατρός σας… απαιτείται η έκδοση αναγνωριστικής απόφασης από ελληνικό δικαστήριο της απόφασης πολιτογράφησής του στις ΗΠΑ και στη συνέχεια η αυτοπρόσωπη εμφάνισή του στην Υπηρεσία μας με την αλλοδαπή απόφαση, επικυρωμένη με τη σφραγίδα της Συνθήκης της Χάγης, την επίσημη μετάφρασή της στα ελληνικά, την ελληνική αναγνωριστική δικαστική απόφαση και την έκθεση επίδοσής της στον εισαγγελέα… Το συνημμένο στο ηλεκτρονικό σας μήνυμα Πιστοποιητικό από τον Δήμο Κεφαλονιάς, τέλος, δεν αποδεικνύει την αλλαγή του επωνύμου του πατρός σας στα Δημοτολόγια, παρά συνιστά πιστοποιητικό ταυτοπροσωπίας, το οποίο δεν γίνεται δεκτό στην Υπηρεσία μας».    
 
Ουσιαστικά η ελλαδική γραφειοκρατία ζητεί από τον 88χρονο «Καρά» και μετά από 76 χρόνια στις ΗΠΑ με το επώνυμο αυτό να το αλλάξει. Δεν δέχεται την προφανή ταυτοπροσωπία και θέλοντας να του επιβάλλει αδύνατες γι’ αυτόν καταστάσεις, επικυρωμένες και με… τη Συνθήκη της Χάγης (!!!) ουσιαστικά του αρνείται αυτό που αισθάνεται από τότε που γεννήθηκε, ότι είναι Έλληνας!
 
Για την ιστορία πρέπει να αναφερθεί ότι όταν η γραφειοκρατία αντιμετωπίζει ελληνοποίηση, που την χρειάζεται για ωφελιμιστικούς λόγους, ξεπερνιούνται όλες οι δυσκολίες… Παράδειγμα αυτή του καλαθοσφαιριστή του Ολυμπιακού Τάϊλερ Ντόρσεϊ. Ελληνοαμερικανός  ήταν ο παππούς του από την πλευρά της μητέρας του. Όταν η Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης πείσθηκε ότι θα βοηθούσε την Εθνική Ελλάδος με την ελληνοποίησή του κινητοποιήθηκε η ίδια και, με την φροντίδα της, κυβερνητικός παράγων και η γραφειοκρατία. Ο δημοσιογράφος Νίκος Παπαϊωάννου περιγράφει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ την περίπτωση:
 
«Το θετικό ήταν πως η μητέρα του Τάιλερ Ντόρσεϊ είχε όλα τα χαρτιά. Βρέθηκε αμέσως η μερίδα του παππού του στον Δήμο Αθηναίων και ξεκίνησε ένας αγώνας δρόμου για να προλάβουμε τις ημερομηνίες. Είχαμε βοήθεια από όλους τους υπαλλήλους… Τα χαρτιά τα πήγαμε στις αρμόδιες Αρχές, όταν ο Τάιλερ ήρθε στην Αθήνα. Μέσα σε 3 εβδομάδες, σε χρόνο ρεκόρ, βγήκαν τα χαρτιά του και το διαβατήριό του... Την ταυτότητά του την πήρε μία ή δύο ημέρες πριν αρχίσει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Πήγε στο αστυνομικό τμήμα, στο Ηράκλειο Κρήτης. Εκεί είχε εκδοθεί!»…
 
Καλώς επιδείχθηκε αυτός ο ζήλος για τον Ντόρσεϊ, όμως αυτός ο ζήλος και η ίδια ευρύτητα πνεύματος θα έπρεπε να επιδεικνύεται σε κάθε πολίτη και μάλιστα όταν δεν είναι μόνο ο ένας παππούς του που γεννήθηκε στην Ελλάδα, αλλά και οι δύο γονείς του.
 
Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Ο ασπασμός Πέτρου και Παύλου

 
Δυο είναι αυτοί που συγκρατούν την Εκκλησία στη περίφημη και τόσο συχνά απαντώμενη εικόνα της συνάξεως των Αγίων Αποστόλων. Πέτρος και Παύλος! Πάντα τους θωρούμε αντικριστά στις κολώνες των μεγάλων Εκκλησιών! Ακατάβλητοι στυλοβάτες της Νύμφης του Χριστού! Και στους Ναούς που τους αφιερώνονται στέκονται στο τέμπλο και οι δυο! Ποτέ μόνος του ο ένας ή ο άλλος!
 

Κάποτε μια ευλαβής γυναίκα θέλησε να αφιερώσει ένα εικόνισμα στον Άγιο Παύλο. Το παρήγγειλε λοιπόν με χαρά να ζωγραφιστεί και έπειτα θα το πήγαινε στην ενορία της,  να το αφήσει σαν τάμα. Το ίδιο βράδυ είδε σε ζωντανό όνειρο, τον Απόστολο των Εθνών γλυκά να την μαλώνει λέγοντάς της: Μην τολμήσεις να πας εικόνισμα χωρίς τον αδελφό μου! Και έτσι εκείνη η κυρούλα, άλλαξε το σχέδιό της  και παρήγγειλε εικόνισμα και με τους δυο πρωτοκορυφαίους, όπου εξιστορήθηκε για ακόμα μια φορά ο Άγιος ασπασμός τους!
 
Γι’ αυτό και συνεορτάζουν! Γι’ αυτό και ατενίζουμε με δέος και έκσταση τον περίφημο εναγκαλισμό τους και ασπασμό της αγάπης στις κοινές ιστορικές τους εικόνες σε πολλά ορθόδοξα σεβάσματά μας, στην Πάτμο του Αγιογράφου Αγγέλου και στην Αγιορείτικη Καρακάλλου της οποίας είναι και προστάτες. Για το παμπόθητο αυτό συν της πίστης μας! Κάποιοι έχουν ιστορικά αμφισβητήσει την ομόνοιά τους και την ανόθευτη φιλαδελφία τους! Θυμούνται εκείνο το απόσπασμα από την προς Γαλάτας επιστολή του Παύλου: «Ὅτε δὲ ἦλθε Πέτρος εἰς Ἀντιόχειαν, κατὰ πρόσωπον αὐτῷ ἀντέστην, ὅτι κατεγνωσμένος ἦν» (Γαλ. 2, 11). Ατυχώς και  αβίαστα βγάζουν συμπεράσματα για ρήξεις και τσακωμούς και ψυχρότητες!
 
Οι δυο ακούραστοι εργάτες του Ευαγγελικού Νόμου δεν απώλεσαν ποτέ το συν τους! Για το  συγκεκριμένο περιστατικό αν κανείς μελετήσει βαθύτερα τις περιστάσεις και τα περιγραφόμενα μα και αν διαβάσει τα σχετικώς παραδομένα από το μελισταγές στόμα του Αγίου Χρυσοστόμου, θα διαπιστώσει ότι έλαβε χώρα προσχεδιασμένα και από τους δυο τους, προκειμένου κατ’ οικονομία να ωφεληθούν και να παραδειγματιστούν οι Ιουδαΐζοντες! Να θυμόμαστε  και τούτο: Πως και οι δυο τους έδιναν ως την τελευταία επίγεια ανάσα τους το μήνυμα της διαρκούς μετανοίας! Δεν υπήρξε ξημέρωμα  που ο Πέτρος να μην κλάψει θυμούμενος την τριπλή του άρνηση! Δεν έχανε ευκαιρία ο Παύλος να αυτομέμφεται με τον πλέον αυστηρό τρόπο οικτίροντας τον εαυτό του, αυτοαποκαλούμενος έκτρωμα και αισθανόμενος ελάχιστος και ανάξιος να λέγεται Απόστολος, θυμούμενος και αυτός τις ημέρες που εδίωκε με μανία την Εκκλησία του Θεού.
 
Αυτή η μία ψυχή των Πρωτοκορυφαίων! Το δικό μας Ένα, το Συν και το ομοθυμαδόν! Αυτή η μια ψυχή της Ορθοδοξίας που δεν διασπάται, δεν κατατέμνεται, δεν ομαδοποιείται! Είναι Μία όπως η Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία! Η Αγία Ορθοδοξία με τους ακρογωνιαίους της λίθους, τον Πέτρο και τον Παύλο! Ποίοις πνευματικοίς άσμασιν, επαινέσωμεν Πέτρον και Παύλον; τά την αθεότητα σφάττοντα, και μη αμβλυνόμενα στόματα, της φρικτής του Πνεύματος μαχαίρας…
 
Νώντας Σκοπετέας
 
Το βίντεο είναι εδώ

Το αρχαιοελληνικό μυστικό της Σκωτίας

 
Η Αρχαία Δύναμη που Άλλαξε την Ιστορία
 

Η Σκωτία, μια χώρα με πλούσια  ιστορία και επιβλητικά τοπία, κρύβει στις ονομασίες των τόπων της μια απρόσμενη σύνδεση με την αρχαία Ελλάδα. Πέρα από τους μύθους και τις θρυλικές ιστορίες, μια προσεκτική ματιά στα τοπωνύμια αποκαλύπτει μια γλωσσική γέφυρα που διασχίζει χιλιετίες, υποδηλώνοντας πιθανές επαφές και επιρροές που χάνονται στα βάθη του χρόνου.
 
Η ιδέα ότι η Σκωτία μπορεί να έχει αρχαιοελληνικά τοπωνύμια φαντάζει αρχικά παράδοξη. Ωστόσο, η ετυμολογία ορισμένων ονομάτων, ειδικά σε παράκτιες και νησιωτικές περιοχές, υποδηλώνει μια βαθύτερη σύνδεση που ξεπερνά τη σύμπτωση. Αυτή η ανακάλυψη όχι μόνο εμπλουτίζει την  ιστορική μας κατανόηση, αλλά προσφέρει και μια νέα οπτική για την παγκόσμια διάδοση του ελληνικού πολιτισμού.
 
Γλωσσικά Αποτυπώματα: Από την Αρχαία Ελλάδα στη Σκωτία
 
Πολλά από τα τοπωνύμια που έχουν εντοπιστεί στη Σκωτία, κυρίως στις δυτικές ακτές και τα νησιά, φέρουν μια ηχητική και εννοιολογική συγγένεια με αρχαίες ελληνικές λέξεις. Αυτό υποδηλώνει ότι οι «ονοματοθέτες» μπορεί να ήταν αρχαίοι Έλληνες ναυτικοί, έμποροι ή εξερευνητές που έφτασαν σε αυτές τις μακρινές περιοχές.
 
Ας δούμε μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα:
 
·        Ayr: Μια παραθαλάσσια πόλη στα νοτιοδυτικά της Γλασκώβης, η ονομασία της οποίας παραπέμπει στην ελληνική λέξη «αέρας» ή «αέρηδες», περιγράφοντας εύστοχα την εκτεθειμένη γεωγραφική της θέση.
 
·        Gigha: Ένα νησί που ηχεί σαν τη λέξη «Γίγας», υποδηλώνοντας ίσως κάτι το επιβλητικό ή μεγάλο.
 
·        Jura: Ένα άλλο νησί, το όνομα του οποίου είναι πανομοιότυπο με το ελληνικό νησί των Κυκλάδων, Γιούρα.
 
·        Colonsay: Η ονομασία αυτού του νησιού μπορεί να κρύβει την ελληνική λέξη «Κολώνα», ενώ στο αγγλικό λεξικό αποδίδεται και ως «αποικία», μια έννοια που συνδέεται άμεσα με την ελληνική ναυτική εξάπλωση.
 
·        Iona: Ένα νησί που εύκολα παραπέμπει στον «Ίωνα», τον μυθικό πρόγονο των Ιώνων, υποδηλώνοντας την παρουσία αρχαίων Ελλήνων ταξιδευτών.
 
·        Achill: Μια πόλη-λιμάνι που φέρει ηχητική ομοιότητα με το «Αχιλλεύς» ή «Αχίλλειον», πιθανόν δοσμένη προς τιμήν του Ομηρικού ήρωα.
 
·        Easdale: Ένας θαλάσσιος δίαυλος που ερμηνεύεται ως «το πέρασμα του Αίαντα», ενός άλλου σημαντικού Ομηρικού ήρωα.
 
·        Kirkisbowl και Aris aig: Τοπωνύμια που φέρουν «Ομηρικές» αναφορές, όπως «το κύπελλον της Κίρκης».
 
·        Cori, Couros, Troon, Helen’s burg: Ονομασίες που παραπέμπουν σε «Κόρη», «Κούρος», «Τρώων» και «Ελένης κάστρον» αντίστοιχα, θυμίζοντας αρχαίες ελληνικές παραλιακές ζώνες.
 
·        Treshnish Isles: Ένα σύμπλεγμα τριών νησιών, όπου το «Treshnish» μπορεί να είναι παραφθορά του «Τρία Νησιά», δημιουργώντας έναν λεκτικό πλεονασμό όταν προστίθεται το αγγλικό «Isles».
 
·        Gometra: Η ονομασία της ακτής απέναντι από τα Treshnish Isles, που φαίνεται να προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις «Γη» και «Μέτρο».
 
·        Thurso: Μια πόλη-λιμάνι στη Βόρεια Σκωτία, το όνομα της οποίας μπορεί να συνδέεται με την αρχαία ελληνική λέξη «Θύρσος» ή να παραπέμπει στην αρχαία μεσογειακή πόλη Ταρσό.
 
Η «Καλυδωνία» και η Μυκηναϊκή Εξάπλωση
 
Μια από τις πιο γνωστές αρχαίες ονομασίες της Σκωτίας είναι η «Καλυδωνία». Ενώ η λέξη αυτή δεν έχει συγκεκριμένη έννοια στην αγγλική γλώσσα, παραπέμπει άμεσα στην αρχαία ελληνική πόλη Καλυδώνα, στην περιοχή του Μεσολογγίου, η οποία ήταν παραθαλάσσια και συνδέεται με μυθικές μορφές όπως ο Οινέας και ο Διομήδης.
 
Αυτά τα τοπωνύμια, που αφορούν κυρίως παράκτιες και νησιωτικές περιοχές, ενισχύουν την υπόθεση ότι οι «ονοματοθέτες» ήταν μετα-Ομηρικοί αρχαίοι Έλληνες ναυτικοί, έμποροι και εξερευνητές. Πιθανότατα έφτασαν σε αυτές τις περιοχές για εμπορικούς σκοπούς, αναζητώντας μέταλλα όπως ο κασσίτερος από τις περίφημες «Κασσιτερίδες νήσους». Η απουσία αντίστοιχων τοπωνυμίων στην ενδοχώρα υποδηλώνει ότι δεν είχαν τη δυνατότητα ή τη διάθεση να εισχωρήσουν βαθύτερα.
 
Η «Τρισκελίδα» και η Έννοια του «Clan»
 
Ένα ακόμα εντυπωσιακό στοιχείο είναι η σημασία του Isle of Man, η περίφημη «Τρισκελίδα», ένα διακοσμητικό σύμβολο που κοσμούσε αρχαίες ελληνικές ασπίδες. Η επιλογή αυτού του συμβόλου από τους κατοίκους του νησιού, πιθανώς ως ανάμνηση «θρυλικών» προγόνων, υποδηλώνει μια άμεση σύνδεση με την ελληνική ναυτική παρουσία.
 
Επιπλέον, η λέξη «CLAN», που σημαίνει «γένος» και είναι τόσο σημαντική για τους Σκωτσέζους, έχει εντοπιστεί σε πελασγικές επιγραφές με την έννοια του «κλώνου» ή «υιού». Αυτή η γλωσσική συγγένεια, αν και απαιτεί περαιτέρω έρευνα, υποδηλώνει μια πιθανή προϊστορική σύνδεση με τους Πελασγούς, τους «Δίους» προγόνους των Ελλήνων.
 
Συμπέρασμα
 
Η παρουσία ελληνικών τοπωνυμίων και γλωσσικών αποτυπωμάτων στη Σκωτία αποτελεί ένα συναρπαστικό πεδίο έρευνας. Ενώ ορισμένες θεωρίες μπορεί να είναι αντικείμενο συζήτησης, η πληθώρα των ενδείξεων υποδηλώνει ότι η αρχαία ελληνική επιρροή έφτασε πολύ πιο βόρεια από ό,τι πιστεύαμε. Αυτή η γλωσσική κληρονομιά μας υπενθυμίζει την παγκόσμια εμβέλεια του ελληνικού πολιτισμού και την αδιάκοπη περιέργεια των αρχαίων Ελλήνων να εξερευνήσουν τον κόσμο, αφήνοντας το ανεξίτηλο στίγμα τους ακόμα και στα πιο απρόσμενα μέρη.
 
Συχνές Ερωτήσεις
·        Ποια είναι η σχέση της «Καλυδωνίας» με την Ελλάδα; Η αρχαία αυτή ονομασία της Σκωτίας παραπέμπει ευθέως στην αρχαία ελληνική παραθαλάσσια πόλη Καλυδώνα στην περιοχή του Μεσολογγίου.
 
·        Γιατί υπάρχουν ελληνικά τοπωνύμια μόνο στις ακτές της Σκωτίας; Διότι οι ονοματοθέτες ήταν κυρίως αρχαίοι ναυτικοί, έμποροι και εξερευνητές που προσέγγισαν τα νησιά και τις ακτές για εμπορικούς σκοπούς, χωρίς να εισχωρήσουν στην ενδοχώρα.
 
Τι πρέπει να κρατήσετε
 
·        Πολλά σκωτσέζικα νησιά και λιμάνια (όπως Jura, Ayr, Iona, Achill) κρύβουν ισχυρές αρχαιοελληνικές και ομηρικές ετυμολογικές ρίζες.
 
·        Το διάσημο σύμβολο «Τρισκελίδα» στο Isle of Man κοσμούσε τις ασπίδες των αρχαίων Ελλήνων πολεμιστών.
 
·        Η λέξη «Clan» παρουσιάζει γλωσσική συγγένεια με πελασγικές επιγραφές, υποδηλώνοντας βαθιές προϊστορικές συνδέσεις.
 
ΠΗΓΗ: HELLAS NOW

Για τους Πρωτοκορυφαίους Αποστόλους

 
Η Ελληνορθόδοξη Κοινότητα Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, Bristol σας προσκαλεί σε μια ακόμη διαδικτυακή συνάντηση του κύκλου «Εκκλησία και Κοινωνία», η οποία θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 29 Ιουνίου 2026, στις 7.00 μ.μ. (ώρα Αγγλίας) και 9.00 μ.μ. (ώρα Ελλάδος και Κύπρου). Κεντρική ομιλήτρια θα είναι η Βασιλική Β. Παππά, Θεολόγος, Εκπαιδευτικός και Ποιήτρια. Μέσα από αυτή τη συνάντηση επιδιώκεται να δημιουργηθεί ένας γόνιμος χώρος διαλόγου, προβληματισμού και πνευματικής οικοδομής, όπου η θεολογική σκέψη συναντά τη σύγχρονη ζωή, προσφέροντας πολύτιμα ερεθίσματα για όλους όσοι επιθυμούν να εμβαθύνουν στην ορθόδοξη παράδοση και το διαχρονικό της μήνυμα.
 

Με αφορμή την εορτή των Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων, η ομιλία με θέμα «Πέτρος και Παύλος: Ενότητα μέσα στη διαφορετικότητα - Σκέψεις με αφορμή την εορτή των Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων» θα αναδείξει τον μοναδικό τρόπο με τον οποίο δύο τόσο διαφορετικές προσωπικότητες κατόρθωσαν να υπηρετήσουν την ίδια αλήθεια του Ευαγγελίου, χωρίς να χάσουν τη μοναδικότητα του χαρακτήρα και της αποστολής τους. Η ζωή και η μαρτυρία τους υπενθυμίζουν ότι η αληθινή ενότητα της Εκκλησίας δεν προϋποθέτει ομοιομορφία, αλλά θεμελιώνεται στην κοινή πίστη, την αλληλοσυμπλήρωση των χαρισμάτων και την αγάπη που υπερβαίνει κάθε ανθρώπινη διαφορά. Πρόκειται για ένα ιδιαίτερα επίκαιρο θέμα, το οποίο προσφέρει πολύτιμες προοπτικές τόσο για την εκκλησιαστική ζωή όσο και για τη σύγχρονη κοινωνία.

Επίσκεψη στην Ινδική Εκκλησία

 
Χθες είχα την ωραία ευκαιρία να επισκεφθώ, μαζί με συναδέλφους της Επιτροπής Ευαγγελισμού, του Συμβουλίου Εκκλησιών της Αγγλίας, στην οποία εκπροσωπώ την Ι.Α. Θυατείρων και το Οικουμενικό μας Πατριαρχείο, την Ινδική Ορθόδοξη Εκκλησία του Λονδίνου.
 

Αυτή είναι γνωστή επίσης ως Μαλανκαρική Ορθόδοξη Συριακή Εκκλησία. Είναι μια Προχαλκηδόνια Χριστιανική Ομολογία, που ιδρύθηκε από τον Άγιο Θωμά, έναν από τους δώδεκα Αποστόλους του Ιησού Χριστού, ο οποίος μετέβη στην Ινδία το 52 μ.Χ. με σκοπό να κηρύξει το Ευαγγέλιο.
 

Ο Ιερός Ναός του Αγίου Γρηγορίου στο Λονδίνο, τον οποίο επισκεφθήκαμε, είναι η πρώτη ενοριακή εκκλησία της Μαλανκαρικής Ορθόδοξης Συριακής Εκκλησίας στο Ηνωμένο Βασίλειο, από το 1976, και αποτελεί τη μητέρα εκκλησία όλων των υπόλοιπων ενοριών και εκκλησιαστικών κοινοτήτων στο Ηνωμένο Βασίλειο και τη Δημοκρατία της Ιρλανδίας.

Ο Σεβ. Μητροπολίτης Στέφανος, με κληρικούς και λαϊκούς, μας υποδέχθηκαν, μας μίλησαν για την ιστορία της εν λόγω Ομολογίας, μας φιλοξένησαν εγκάρδια και μας προσέφεραν την ευκαιρία της γνωριμίας με την αρχαία αυτή Εκκλησία.
 
Πρωτοπρ. Αναστάσιος Δ. Σαλαπάτας

Δημογραφικά Ελλάδος

 
Οι γεννήσεις στην Ελλάδα κατά το έτος 2025 ανήλθαν σε 65.594. Οι θάνατοι σε 121.566! Δηλαδή 55.972 περισσότεροι θανόντες μόνο για το έτος 2025! Είναι σαν το 2025 να αφανίστηκε μια πόλη του μεγέθους της πόλης της Κατερίνης σε ένα έτος. Ή κάθε τρία χρόνια να αφανίζεται μια πόλη σαν την Πάτρα.
 

Το εύλογο ερώτημα είναι το γιατί οι κυβερνήσεις των Αθηνών (δεν χρησιμοποιώ το επίθετο «Ελληνικές») δεν έχουν κηρύξει εθνικό συναγερμό και δεν έχουν εκτρέψει όλους τους εθνικούς πόρους για την ανάσχεση του δημογραφικού εθνοκτόνου κινδύνου.
 
Η Ελλάς με την σημερινή της μορφή στα επόμενα 30-50 χρόνια δεν θα υπάρχει. Ούτε ως κοινωνική διαστρωμάτωση και σύνθεση, ούτε ως πληθυσμιακή σύνθεση και θρησκευτική αποτύπωση. Το σε τι θα έχει διαμορφωθεί στην πραγματικότητα μένει να το δούν αυτοί που θα ζουν τότε, πάντως σίγουρα θα είναι ένα μωσαϊκό με κομμάτια που δύσκολα θα κολλάνε μεταξύ τους!
 
Εάν η Δημοκρατία λειτουργούσε στην πατρίδα μας, η συστηματική καταστροφική επιδείνωση του Δημογραφικού τα τελευταία 50 χρόνια θα είχε σημάνει συναγερμό  και θα είχε αναστραφεί…
 
Όλες ανεξαιρέτως οι μεταπολιτευτικές κυβερνήσει είναι υπεύθυνες γι’ αυτήν την κατάσταση…
 
Μόνο ο Ελληνικός λαός θα μπορούσε να δώσει την λύση, αν βέβαια η Δημοκρατία λειτουργούσε, όμως αυτός ο πατριωτικός στην συντριπτική πλειοψηφία του λαός είναι σε καταστολή και βαθειά άγνοια, συστηματικά παραπληροφορημένος, με τα γνωστά φυλετικά ελαττώματά μας, καλλιεργημένα συστηματικά από σκοτεινά συμφέροντα… Γι’ αυτό φτάσαμε στα αποτελέσματα που βλέπουμε .
 
ΥΓ
Πιστεύω ότι αν κάτι θα μπορούσε να μας σώσει στην τραγική κατάσταση που βρισκόμαστε και προδιαγράφεται εναργώς μπροστά μας στο ορατό μέλλον, αυτό θα ήταν κάτι ανάλογο και συγκρίσιμο με το έργο του Πατροκοσμά (Αγίου Κοσμά του Αιτωλού) που έσωσε την Ελλάδα από τον εξισλαμισμό!
 
Aν γενναίοι αποφασισμένοι πατριώτες Έλληνες αρχίσουν να  ανεβοκατεβαίνουν ασταμάτητα την Ελλάδα πληροφορώντας τους Έλληνες για ό,τι τους μέλλεται, τότε, Θεού συνεργούντος, η κατάσταση ίσως αναστραφεί!
 
Με άλλα λόγια, όπως από θαύμα μας έσωσε ο Θεός από τον εξισλαμισμό, στέλνοντας τον Άγιο Κοσμά τον Αιτωλό, έτσι πάλι με θαύμα θα μπορούσε να μας σώσει και πάλι!!!
 
Μάνος Κανάρης

Τ’ Αη-Γιαννιού oi φωτιές που γίνονται λουλούδια

 
Σαν σήμερα το βράδυ, αλλά πρώτα η Παράκληση...
 

Μέσα, η φλόγα στο καντηλάκι και ο Πατ. Αχιλλέας, άντε και το πολύ κάποιος άλλος.  Μπροστά στην ανοικτή πόρτα ένα τραπεζάκι, ένα ντεφτέρι με μια άσπρη πέτρα πάνω στις ανοιγμένες σελίδες για να μην τις τραβολογά το Θεραπειανό αεράκι πέρα δώθε και ένα μολύβι για τα ονόματα υπέρ υγείας.
 
Το μικρό Αγίασμα, κολλημένο στα πετρωμένα πόδια του βουνού, έχει στα αριστερά του ένα στενό μονοπάτι που κάνοντας παρέα με το κελαριστό ντερεδάκι του χωριού  βγαίνει σε μια άλλη γειτονιά. Δίπλα στο μονοπάτι ήταν το σπίτι της κυρίας Άννας και  απέναντί του,  μια  μικρή πολυκατοικία.  Εκεί διέμενε ο Πάτ. Γερμανός με την μητέρα του, όπως και η οικογένεια του  Γιώργου & της Όλγας Φενερλή, με τα παιδάκια τους, τον Άκη με τα όμορφα ματάκια και την Σμαρούλα. 
 
Μπροστά,  σχηματίζεται  μια πλατειούλα, κατάλληλη για να ανάβουμε τις φωτιές του Αη Γιάννη.
 
Λείπω. Λείπω εδώ και πολλά χρόνια και όλα αυτά μένουν θησαυρισμένα και αστείρευτα.  Κλείνω όμως τα μάτια για να βλέπω βαθιά. Ανιχνεύω ανάμεσα στις φλόγες και αφουγκριέμαι τα ψιθυρίσματα από τις άλικες τσιμπλίδες που λαμπυρίζουν. Τα ακούω να αντιλαλούν ανεβαίνοντας προς τον ουρανό που έχει τον Βόσπορο υπό την σκέπη και θωρώ τις σπίθες να γίνονται λουλούδια. Λουλούδια με βαθύ κόκκινο πορφυρένιο χρώμα που ακροπατώντας στην κλίμακα ανάβασης χρυσίζουν σαν τον ήλιο που βασιλεύει με ευπρέπεια καταλήγοντας σε ένα άυλο και διάφανο φως. Τα βλέπω να γίνονται κόκκοι θυμιάματος που ευωδιάζει για να προσπερνούν τα σύννεφα και να φτάνουν χάρισμα σε αυτούς που ξέρουν να περιμένουν.
 
Από την μιά ο Βόσπορος και από την άλλη ο Κεράτιος και κάπου παρακάτω, η Μεταμόρφωση. Η Πόλη Της Θεοτόκου.
 
Ιούνιος και είκοσι τρεις του μήνα σήμερα,  παραμονή χρονιάρας μέρας, μια από αυτές που τα Θεραπειά τιμούν. Το αγοράκι με τα όμορφα μάτια που έβλεπαν το Αγιασματάκι του Αη Γιάννη και το λιμάνι με τις βάρκες,  έτσι και στα καλά καθούμενα, πήρε την άγουσα προς τις αιώνιες στράτες όπου οι φλόγες στα καντήλια δεν κοιμούνται, κομίζοντας  προσκυνήματα σε αγαπημένες καρδιές και ψυχές...
 
Ώρα του καλή.
 
Νίκη Beales
Παραμονή του Αη Γιάννη 2026
Μπάκινγκχαμ, Αγγλία