«Απάνεμα» στην Κρήτη

 
Μόλις έλαβα έναν φάκελο, όπου η διεύθυνση του αποστολέα έγραφε «Μουρνιές, Χανιά». Μεγάλη χαρά μου προσέδωσε κατ’ αρχάς η λήψη του φακέλου και ακόμα μεγαλύτερη του περιεχομένου. Με ευγνωμοσύνη αλλά και με ειλικρινή ταπείνωση εκφράζω εγκαρδιότατες ευχαριστίες στον ελλογιμότατο αποστολέα, για τον εξαιρετικά κολακευτικό λόγο του και την προσφορά των υπέροχων έργων του.
 

Αποστολέας είναι ο αγαπητός φίλος και συνοδοιπόρος στα φωτεινά μονοπάτια της λαμπροφόρου Ποίησης Νίκος Ι. Χουρδάκης, ψυχολόγος, ψυχαναλυτικός ψυχοθεραπευτής, Ποιητής, κριτικός της λογοτεχνίας, Άνθρωπος της Επιστήμης και του Ζωηφόρου Πνεύματος, που κονταροχτυπιέται επιτυχώς με την πένα της καλλιτεχνικής δημιουργίας.
 

Στον φάκελο είχε εσωκλείσει δυο σελίδες πυκνής βιβλιοκριτικής για την πρόσφατη Ποιητική Συλλογή μας «Απάνεμα», ένα υπέροχο και μελωδικότατο δικό του στιχούργημα, καθώς και τρία αξιολογότατα επιστημονικά βιβλία του, με τίτλους θαυμαστούς: «Σύντομη αναφορά στη νευροψυχολογία της λύπης, του θρήνου και των δακρύων κατά την απώλεια προσφιλούς προσώπου», «Τα βασικά συναισθήματα στα ριζίτικα τραγούδια και δύο ακόμα κείμενα» και «Το αρχέτυπο της Μητέρας και το ήθος της Ελευθερίας από τα Άνθη Ευλαβείας στους Ελεύθερους Πολιορκημένους και στον Καπετάν Μιχάλη»!

Κριτικοί για «Απάνεμα»

 
Με χαρά λαμβάνουμε διάφορες κριτικές, ποιητικές σκέψεις και χαιρετισμούς από διακεκριμένους κριτικούς και Ποιητές, που έλαβαν και μελέτησαν την πρόσφατα εκδοθείσα Ποιητική Συλλογή μας «Απάνεμα»! Μια από αυτές είναι και η παρακάτω κάρτα:
 

Επίσης δε, λαμβάνουμε και ηλεκτρονικά μηνύματα, δύο εκ των οποίων έχουν ως εξής:
 
Αγαπητέ μου π. Αναστάσιε, σας ευχαριστώ για την ευγενή αποστολή του νέου καρπού της ευαίσθητης ματιάς σας. Εύχομαι να έχετε υγεία, ποιμαντική καρποφορία, και πλούσια συνέχεια στην ποιητική απόδοση των κρυφών και λεπτών πτυχών της ζωής μας.
Βασίλειος Θερμός
 
Αγαπητέ κ. Βυζάντιε,
Σας ευχαριστώ πολύ για τα "Απάνεμα". Μου άρεσαν οι στίχοι σας – ιδίως της ενότητας "Πανσέληνοι" - για τον σωστό συγκερασμό του τόνου τους με τη διαύγεια των εικόνων. Ποιήματα που σε γαληνεύουν.
Με φιλικούς χαιρετισμούς
Νάσος Βαγενάς

ΑΠΑΝΕΜΑ - Παρουσίαση / 3

 
Ήρθαμε εδώ απόψε να συμμετάσχουμε σε μία πρωτότυπη εκδήλωση. Όχι συνηθισμένη για την ομογένεια. Την παρουσίαση μιας ποιητικής συλλογής.
 

Επιτρέψτε μου μία σύντομη παρένθεση: Θυμάμαι τον εαυτό μου στον χώρο της Εκκλησίας επί 30 έτη, εξ’ ων τα 13 τελευταία ενεργά. Ως εκ τούτου έχω συνεργαστεί με πολλούς ιερείς. Η εμπειρία μου με τοποθετεί σε θέση ώστε να μπορώ να υποστηρίξω σοβαρά ότι ο πατήρ Αναστάσιος είναι ένα κράμα σπάνιου ανθρώπου και κληρικού, ανήσυχου πνεύματος, καλλιεργημένου ταλάντου ποτισμένο με τις πιο όμορφες ανθρώπινες ευαισθησίες. Αυτών που σε ωθούν να υπηρετήσεις μίας από τις ευγενέστερες μορφές της τέχνης. Αυτή της ποίησης.
 
Κάποτε ο διάσημος Γάλλος σουρεαλιστής ποιητής Πωλ Ελυαρ είπε: Ποιητής δεν είναι ο εμπνευσμένος, είναι εκείνος που εμπνέει. Ο ποιητής μας εμπνέει και κοσμεί την κοινότητά μας με όλη τη σημασία της λέξης.
 
Απόψε λοιπόν θα παρουσιάσει το ποιητικό του έργο. Είναι το μωρό του που μεγάλωσε, ενηλικιώθηκε και έτοιμο να γίνει κτήμα για τον υπόλοιπο κόσμο.
 
Πρόκειται για την παρουσίαση της προσφάτως εκδοθείσας ποιητικής συλλογής, έργο του ιερέα της κοινότητάς μας.
 
Το έργο εκδίδεται με το λογοτεχνικό ψευδώνυμο Τάσος Βυζάντιος.
 

Την παρουσίαση θα κάνουν δύο διακεκριμένα μέλη της κοινότητας μας. Η κυρία Μαρία Βασιλάκη (την κύρια παρουσίαση) και ο κύριος Χαράλαμπος Ιωσήφ (εργογραφία, μελοποίησε ένα ποίημα).
 

.......................................................

 
Τώρα ήρθε η ώρα να καλέσουμε τον ίδιο τον ποιητή να μας πει δυο λόγια και να διαβάσει κι ένα ποίημα του.
 
Πριν πάρει το λόγο, θα ήθελα να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου προς το πρόσωπό του για την τιμή που μου έκανε να συμμετάσχω σε αυτήν την τόσο ιδιαίτερη εκδήλωση.
 
Και πριν πάρετε το λόγο πατέρα, επιτρέψτε μου μία παρέμβαση και θα παρακαλούσα την τοποθέτησή σας:
 
Κάποτε ο σπουδαίος Οδυσσέας Ελύτης, στο πρώτο δοκιμιακό κείμενο, το οποίο δημοσίευσε με τον τίτλο «Πρώτα - πρώτα η Ποίηση», στην έκδοση με τίτλο Ανοιχτά Χαρτιά λέει: «Να γιατί γράφω. Γιατί η Ποίηση αρχίζει από κει που την τελευταία λέξη δεν την έχει ο θάνατος».
 
Ερώτηση 1^η: Τί σημαίνει για εσάς η Ποίηση; Γιατί γράφετε;
 
Ερώτηση 2^η: Πείτε μας λίγο για το ταξίδι αυτό και τη δημιουργία σας «ΑΠΑΝΕΜΑ».
 
Γιάννης Γεωργόπουλος
Λοχαγός Ε.Σ., Νομικός, Ιεροψάλτης

ΑΠΑΝΕΜΑ - Παρουσίαση / 2

 
Κύρια εισήγηση, Δρος Μαρίας Βασιλάκη - Bristol, Κυριακή, 10 Δεκεμβρίου 2023
 

Ευχαριστούμε τον εν Τριάδι Θεό, που μας αξίωσε να παρουσιάζουμε σήμερα ενώπιόν σας την νεοδημοσιευθείσα 5η ποιητική συλλογή του αιδεσιμολογιωτάτου πατρός Αναστασίου Σαλαπάτα, ο οποίος κυκλοφορεί στους τόπους της Ποίησης  (1) με το ψευδώνυμο Τάσος Βυζάντιος.
 
Ο Όσιος Πορφύριος έλεγε "για να γίνει κανείς χριστιανός, πρέπει να έχει ποιητική ψυχή, πρέπει να γίνει ποιητής" (2).
 
Ο Πατήρ Αναστάσιος, ο χαμηλών τόνων πνευματικός ταγός και εξομολόγος, Πρωτοπρεσβύτερος του Ιερού Ναού Πέτρου και Παύλου της Ελληνορθόδοξης Κοινότητας του Bristol, πληροί εις το ακέραιον αυτήν την προϋπόθεση. Καί έχει ποιητική ψυχή καί είναι υποδειγματικός χριστιανός. Και πώς να μην είναι, αφού ασκεί για πάρα πολλά χρόνια, ακατάπαυστα, φιλόπονα  και αποτελεσματικά τη διακονία του, το τρόπον τινά ιεραποστολικό του έργο, εδώ στο Ηνωμένο Βασίλειο, ως λειτουργός του Υψίστου, ως πανεπιστημιακός, ως συγγραφέας, ως ποιητής; Το βιογραφικό του είναι σε όλους γνωστό και το ακούσαμε προηγουμένως.
 
Εμείς θα προσπαθήσουμε να παρουσιάσουμε σε αδρές γραμμές την τελευταία ποιητική του συλλογή, που εκδόθηκε πρόσφατα, το Σεπτέμβριο του 2023, από τις εκδόσεις ΑΚΑΚΙΑ, είναι διακοσμημένη στο εμπροσθόφυλλο, με ένα υπέροχο κόσμημα, που φιλοτέχνησε  η καλλιτέχνις Ελισάβετ Λίζα Σουρή και έχει τον τίτλο ΑΠΑΝΕΜΑ.
 
Ο τίτλος είναι ένα επίρρημα ναυτικής ορολογίας, που προέρχεται από το επίθετο της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας υπήνεμος και σημαίνει ο προστατευμένος από τον άνεμο, ο προφυλαγμένος από την κακοκαιρία. Σηματοδοτεί, κατά τη γνώμη μας, το ασφαλές αγκυροβόλιο του ποιητή, και, παράλληλα, δημιουργεί στους αναγνώστες το αίσθημα της προστασίας, της ηρεμίας, της καταλλαγής και της ειρήνης.
 
Προς επίρρωση της επιλογής του τίτλου, στις πρώτες σελίδες του καλαίσθητου βιβλίου, ο ποιητής παραθέτει τους στίχους της φημισμένης αμερικανίδας ποιήτριας Έμιλυ Ντίκινσον, "Ανώφελος -ο αγέρας- Σαν βρει η Καρδιά λιμάνι..."
 
Θα μπορούσε να εικάσει κανείς ότι η καρδιά του ποιητή βρήκε επιτέλους λιμάνι με την τοποθέτησή του στο Bristol, το 2020, μακριά από την τύρβη και την ένταση των μεγαλουπόλεων, που του εξασφάλισε το ιδεώδες περιβάλλον της εσωτερικής γαλήνης, της σεβάσμιας σιωπής και της νηνεμίας μέσα στο οποίο, σύμφωνα με το Γιώργο Σεφέρη, που σταχυολογείται στο οπισθόφυλλο του βιβλίου, ιστορούνται τα γνήσια έργα της ψυχής και καλλιεργείται η δημιουργική κίνηση της Ποίησης.
 
Ίσως και η ενσκήψασα αχαρτογράφητη πανδημία, ενώ ταλάνισε παγκοσμίως τους ανθρώπους, για τον πατέρα Αναστάσιο ήταν η ευκαιρία να μεταστρέψει την περιπέτεια σε ευλογία και να μας προσφέρει, πέρα από το βιβλίο του "Κεκλεισμένων των θυρών " (2020), και την παρούσα ποιητική συλλογή, καθότι τα ποιήματα έχουν γραφτεί κατά τα έτη από το 2020 μέχρι το 2023. Ξορκίζει μάλιστα και την πρωτόγνωρη πανδημία, παίζοντας με κατ' ευφημισμόν ομόηχες λέξεις, καθώς αποκαλεί τον κορωνοϊό "ιόν εστεμμένο" σε δύο από τα ποιήματα της συλλογής του, (σελ. 26, 48), ενώ σε άλλα υποδηλώνει έμμεσα τις συνθήκες και τις συνέπειες του εγκλεισμού (σελ.48, 57).
 
Το πιθανότερο ωστόσο είναι ότι ο πατήρ Αναστάσιος διαθέτει εκ φύσεως και εκ προσωπικών ασκήσεων και γυμνασμάτων την "ανήσυχον ησυχίαν", που προτείνουν οι Πατέρες της Εκκλησίας, δηλαδή να είναι εσωτερικά ήσυχος και παράλληλα γεμάτος δράση "πάντων χωρισθείς και πάσιν συνηρμοσμένος" (3).
 
Απάνεμα λοιπόν, κι ο ποιητής, εκπέμποντας στον ένατο αναβαθμό, όπου πνέει και δοξολογείται το  Πνεύμα το Άγιο, χωρίζει την εβδομήντα τεσσάρων σελίδων ακραιφνώς υπερρεαλιστική συλλογή του, σε τέσσερα μέρη.
 
Το πρώτο μέρος, που περιλαμβάνει δεκαοκτώ ποιήματα ποικίλης θεματολογίας και έχει τίτλο " Δίπλα στο ποτάμι".
 
Το δεύτερο μέρος, με οκτώ ποιήματα, εμπνευσμένα και γραμμένα κατά τη Μεγάλη Εβδομάδα του 2021 και με τίτλο "Μεγαλοβδομαδιάτικα".
 
Το τρίτο μέρος, με επτά ποιήματα για ολόγιομα φεγγάρια στο Bristol και με τον τίτλο "Πανσέληνοι".
 
Το τέταρτο μέρος, με τέσσερα ποιήματα και τίτλο "τα Αθωνικά του Bristol", τα οποία είναι ποιητική μετάφραση από την αγγλική γλώσσα αντίστοιχων ποιημάτων του Ριχάρδου Devereux.
 
Θα ήταν παράλειψη, αν δεν αναφέραμε ότι στο τέλος του βιβλίου υπάρχουν και οι "Σημειώσεις", που παρέχουν ενδιαφέρουσες πραγματολογικές πληροφορίες και διαφωτίζουν δυσνόητα ενδεχομένως σημεία.
 
Εστιάζοντας σε αυτήν την δομή της ποιητικής συλλογής, είμαστε σχεδόν βέβαιοι πως ούτε ο ίδιος ο δημιουργός της δεν αντιλήφθηκε ότι σχημάτισε, χωρίς να το καταλάβει, σημαδιακά και ευοίωνα, το σχήμα του Σταυρού.
 
Με επίκεντρο πράγματι την πόλη του Bristol και την προσωπική του εστίαση, που τέμνουν ομοίως τα τέσσερα μέρη  του βιβλίου, τοποθετεί στην κορυφή του Σταυρού την πεμπτουσία της πίστης μας, τα Πάθη του Χριστού και τη ζωηφόρο Ανάστασή Του. Τα οκτώ στιχουργήματα, ένα για την κάθε ημέρα της Μεγάλης Εβδομάδας, αποτελούνται το καθένα από τέσσερις στροφές και κάθε στροφή από τρεις στίχους, σχηματίζοντας έκαστο τον ιερό αριθμό δώδεκα.
 

Η Μεγάλη Εβδομάδα δεν ξεδιπλώνεται με το γνώριμο κανονιστικό της πλαίσιο και τυπικό της αλλά υποδηλώνεται με υπαινικτικές φράσεις και συνειρμικές αναπαραστάσεις. Ενδεικτικά αναφέρουμε τα παραδείγματα: Το γλυκό κυδώνι εξισορρόπησε τη γεύση του αίματος, στο κατώφλι της μαρτυρικής εβδομάδας ο ήλιος εξερράγη, χρώματα χαρμολύπης, τρεις απογευματινές λέξεις γεμάτες άρνηση και σύμφωνα, τα μύρα της αλλαγής, Μανδύας πορφυρός,  Επιτάφιος, Εγκώμια, για να καταλήξουμε στα τελευταία καταπληκτικά ποιήματα για το Μεγάλο Σάββατο και την Κυριακή του Πάσχα, όπου οι στίχοι γίνονται πραγματικά συγκλονιστικοί: Το γωνιακό λιθάρι κινείται με σχέδιο προαιώνιο...
 
Η άβυσσος οδηγείται με αστραπή αιωνιότητος από το θάνατο στη ζωή, καθώς και το παροιμιώδες, Το παιχνίδι της ιστορίας παίζεται γύρω από την έννοια του άδειου, στίχος που δημιουργεί αυτόματα την θέα του κενού τάφου της Ανάστασης.
 
Αν η κορφή του Σταυρού είναι η ουσία της Ορθοδοξίας μας, η βάση του τοποθετείται εύλογα στον μοναδικό χώρο στην Ελλάδα που είναι ολόκληρος αφιερωμένος στην προσευχή και στην λατρεία του Θεού: στο Άγιο Όρος, όπου αυτή η ουσία της Πίστης μας διαφυλάσσεται αμόλυντη και μετουσιώνεται σε πράξη. Γίνεται διακονία, διακοινωνία, διαπολιτισμικότητα, αδελφοσύνη. Ένας Βρετανός ποιητής από το Bristol αποκαλύπτει εκεί την πανανθρώπινη αλήθεια, την απαλή σαν το  πρωϊνό: ότι "ο  καλύτερος εαυτός μας είναι ελάχιστος".  Μας φέρνει ως νέος απόστολος τα "Αθωνικά στο Bristol", που ο Τάσος Βυζάντιος τα  μεταγγίζει, με τέσσερα μεταφραστικά δείγματα, από τη χρυσή κούπα στην ασημένια, όπως  έλεγε χαρακτηριστικά για τη λογοτεχνική μετάφραση ο Κωστής Παλαμάς. Στον Ριχάρδο Devereux ο ποιητής μας αφιερώνει επίσης, στο πρώτο μέρος της συλλογής του, το ποίημα "Επομένη του λευκού", ένα υπέροχο υπερβατικό εγκώμιο του ποιητικού οίστρου.
 
Ωστόσο, θα τους αφήσουμε εν συνεχεία τους ίδιους να αποφανθούν  για το έργο και την ποιητική τους ώσμωση.
 
Ας επιστρέψουμε τώρα στον οριζόντιο άξονα του Σταυρού, όπου, κατά την γνώμη μας, περιγράφεται στο ένα άκρο η Γη, και στο άλλο ο Ουρανός. Στο Bristol πάντα.
 
Αντιλαμβανόμαστε αμέσως ότι βρισκόμαστε εκεί,  από την φημισμένη κρεμαστή γέφυρα που δεσπόζει, από το ποτάμι που διασχίζει την πόλη με τις ανάλογες προς τον καιρό εκφάνσεις του, από τους γραφικούς δρόμους και τα καλντερίμια, από τα ονομαστά κτίρια και τις πλατείες, από  τα πολύχρωμα άνθη και τα δένδρα, από τους γλάρους, τις πεταλούδες και  τα περιστέρια. Σε αυτό το περιβάλλον εγγράφεται η καθημερινότητα των κατοίκων, ο ανθρώπινος παλμός με τις μανάδες, τα σχολειαρόπαιδα και τους εφήβους, με τα αυτοκίνητα, τα μηχανάκια, τα ποδήλατα και τα αερόστατα. Οι αλλεπάλληλες εικόνες αποκαλύπτουν και τις δικές τους ιστορίες, τροφοδοτούν τη νοσταλγία και τις συγκρίσεις, υμνούν τον έρωτα, θρηνούν το θάνατο και το αναπόδραστο, τιμούν τις γιορτές ή είναι νοτισμένες με μυστήριο και απροσδόκητες εκπλήξεις, όπως, λόγου χάρη, το κουτί το κρυμμένο στις τριανταφυλλιές με τους στίχους του Ελύτη.
 
Η σπουδή της φύσης γίνεται εμμονική: Φθινοπωρινές, ως επί το πλείστον, εικαστικές αναπαραστάσεις, αμφίδρομες του θυμικού, βροχή και υετός και χιόνι αλλά και ουράνιο τόξο και απόλαυση της γέννησης του ήλιου.  Η καθημερινή μετάβαση από το Bristol στο Bath, όταν την υπαγορεύουν οι υποχρεώσεις, γίνεται ημερολόγιο από πίνακες εναλλαγών της φύσης και της διάθεσης. Το ένα άκρο του Σταυρού λοιπόν από τον ποιητικό χρωστήρα του δημιουργού, δεν είναι άλλο παρά η ζωή στο  ευλογημένο Bristol.
 
Ο Σταυρός ολοκληρώνεται στο δεύτερο οριζόντιο άκρο του, όπου ο ποιητής μάς εκτοξεύει τη νύχτα στον ουρανό, ή καλύτερα, αφορμάται από τα ολόγιομα φεγγάρια στο Bristol, για να  δώσει προεκτάσεις στην έμπνευση και στη φαντασία του.
 
Από τις δώδεκα Πανσελήνους του χρόνου, διαπραγματεύεται τις επτά, δανειζόμενος για καθεμιά την αντίστοιχη ονομασία που δίνουν φυλές ιθαγενών της Βόρειας Αμερικής. Το διάστημα που καλύπτουν τα συγκεκριμένα στιχουργήματα είναι από το Δεκέμβριο του 2020 μέχρι τον Ιούνιο του 2023.
 
Το παγωμένο φεγγάρι του Ασπρομηνά, όπως συνηθίζεται να αποκαλείται ο Δεκέμβριος, συμπίπτει με την αλλόκοτη χρονιά της πανδημίας και θέτει φιλοσοφικά ερωτήματα.
 
Το ολόγιομο φεγγάρι του Μάη, αν και φεγγάρι των λουλουδιών, παράγει σκυθρωπές εικόνες εξαιτίας της βαρυσυννεφιάς που επικρατεί.
 
Η Πανσέληνος της Συγκομιδής τον Σεπτέμβριο, που παρείχε στους εργάτες επιπλέον φως για να μαζέψουν τα τελευταία προϊόντα του θέρους, στο ποίημα μετασκευάζεται σε Πανσέληνο μεταφυσικής φωτιάς με πολλαπλά σημαινόμενα.
 
Το φεγγάρι του Ιανουαρίου ημερεύει τις αναμενόμενες κραυγές των λύκων, για να χαρίσει σαγηνευτικές σκηνές, που αγκαλιάζουν τις αισθήσεις και αποθησαυρίζονται στη σοφία του λαού.
 
Παραμονές της Άνοιξης, τέλος Μαρτίου, η Πανσέληνος του Σκουληκιού προμηνύει την ίαση και τη γιορτή.
 
Τον Οκτώβρη, το ολόλαμπρο φεγγάρι του Κυνηγού συσχετίζεται με το ιστορικό ρολόι του βασιλικού δάσους και σηματοδοτεί την αγωνιώδη πορεία προς το μέλλον.
 
Τέλος, η Πανσέληνος της Φράουλας, τον Ιούνιο, πλημμυρισμένη από χρώματα, συστρατεύει φυσικά και μυθικά στοιχεία προς μία ουσιαστική συνάντηση ψυχών.

Με την ευλογία λοιπόν του Σταυρού, η ποιητική συλλογή ΑΠΑΝΕΜΑ του Τάσου Βυζαντίου αγγίζει με πολλούς τρόπους τις συναισθηματικές, τις καλλιτεχνικές και τις νοητικές μας χορδές. Κάθε λέξη της έχει ισχυρή σημασιολογική φόρτιση και, αναφορικά με το νόημα, στοχεύει πάντα στο ουσιώδες. Οι μεταφορές, τα υπονοούμενα, οι υπαινιγμοί, οι αλληγορίες είναι προφανείς. Συμμείγνυνται λειτουργικά οι παρηχήσεις, οι ευφυείς συμβολισμοί, η κομψή φραστική συντομία. Ο ποιητής επιβιβάζεται στο όχημα της μεταφυσικής και εκδηλώνει μεγάλο σεβασμό προς την θρησκευτική, τη λαϊκή, την ιστορική Παράδοση, κυρίως τη Βυζαντινή.  Η νοσταλγία της πατρίδας είναι απροκάλυπτη, με το βλέμμα ακατάπαυστα στραμμένο στο Νότο και στην Ανατολή.
 
Για να μιλήσουμε με όρους αφηγηματικής τεχνικής, ο Τάσος Βυζάντιος, στην νέα συλλογή του, είναι ομοδιηγητικός, δηλαδή συμμετέχει ο ίδιος στην ιστορία που αφηγείται ως πρωταγωνιστής ή παρατηρητής.
 

Γράφει μοντέρνα, χωρίς ομοιοκαταληξία, χωρίς δέσμευση από τα σημεία στίξης ή το μέτρο, και με μία συντηρητική οπτική, ώστε να επαναφέρει το χωρισμό των ποιημάτων του σε στροφές. Υιοθετεί τον ελεύθερο στίχο που έχει ευελιξία, ευρηματικότητα και διατηρεί μια μοναδική ελαστικότητα. Είναι αξιοπρόσεκτη η μεγάλη επιμέλεια που επιδεικνύει στην εξωτερική μορφή των ποιημάτων του. Δίνει μεγάλη έμφαση στην επιλογή των λέξεων και φράσεων που χρησιμοποιεί ως άριστος γνώστης της ελληνικής γλώσσας. Ακόμα και οι τίτλοι των ποιημάτων του βιβλίου του μπορούν, κατάλληλα συνδυασμένοι μεταξύ τους, να γεννήσουν καινούργια ποιήματα. Αδύνατον να μην εντυπωσιαστεί κανείς από στίχους, όπως οι παρακάτω: Ίδρωσε η ψυχή αναμένοντας το απροσδόκητο (σελ.18), το πινέλο του ουράνιου τόξου ιστόρησε την ανατολή (σελ.23), ο ουρανός ανάσαινε αργά όμοια με την ψυχή (σελ. 30), ο άνεμος ξεσήκωσε τις κουρτίνες της ακοής (σελ. 31), τα ανυπότακτα όνειρα νοηματοδοτεί (σελ.33), στην κλειδαριά ιστορήθηκε μια βάρκα με ορθάνοικτα πανιά (σελ. 43), άστεγη γραφίδα (σελ.53), το αγκίστρι των λέξεων υπό μάλης (σελ.54), κλπ.
 
Εντυπωσιάζεται επίσης από τις επινοημένες, πλην ολόσωστες, σύνθετες λέξεις, όπως: έμφωτοι φρουροί (σελ.10), ένδροση διάθεση (σελ. 15), εύσχημα αερόστατα (σελ. 22), ενήλια χρώματα (σελ. 34), ένστολο φεγγάρι (σελ. 59) κ.ά.
 
Οι επιδράσεις που φαίνεται να έχει δεχθεί προέρχονται:
 
- Από την Ελληνική Αρχαιότητα
- Από την Αγία Γραφή και την Εκκλησιαστική Παράδοση
- Από το Βυζάντιο
- Από τη Βρετανική κουλτούρα και τον Πολιτισμό
- Από τον λαϊκό πολιτισμό Ελλήνων και ξένων
- Από τον Καβάφη, από τον οποίο έχει υιοθετήσει τον πεζολογικό τόνο, από τον Σεφέρη και τον Ελύτη, στους οποίους γίνονται σαφείς αναφορές μέσα στη συλλογή.
 
Ωστόσο, στην εποχή μας,  δεν χρειάζεται κάποιος να ξέρει να γράφει, πρέπει και οι άλλοι να ξέρουν να διαβάζουν. Τα ποιήματα του Τάσου Βυζαντίου δεν είναι εύληπτα και κατανοητά με μια πρώτη και επιπόλαιη ανάγνωση. Απαιτούν επισταμένη μελέτη και αποκωδικοποίηση όλων των σημείων που θέλει να κοινοποιήσει σκόπιμα ο ποιητής. Και για να μπορεί κανείς να τα διακρίνει πρέπει κατά βάση να γνωρίζει τι είναι ο υπερρεαλισμός και ποιος είναι ο σκοπός του. Υπενθυμίζουμε ότι πρόκειται για ένα κίνημα που αναπτύχθηκε στο χώρο της Λογοτεχνίας κατά την περίοδο του μεσοπολέμου και που διαρκεί μέχρι σήμερα. Ως κύριο μέσο έκφρασης προβάλλει τον αυτοματισμό και την απελευθέρωση της φαντασίας. Έχει ως σκοπό την υπέρβαση του πραγματικού κόσμου και την παράσταση των υποσυνείδητων ενεργειών της ψυχής και των ονειρικών της εντυπώσεων, χωρίς την επέμβαση της λογικής.
 
Και ο Τάσος Βυζάντιος ανήκει σε μια ποιητική γενιά που δίνει έμφαση στην υπερρεαλιστική εικόνα καθώς και στο νεορομαντικό ύφος. Είναι η τέταρτη μεταπολεμική γενιά, η γενιά του Ογδόντα, η γενιά "του ιδιωτικού οράματος", η ευσχημόνως διακονούσα την έμπτερη ποίηση, όπως λέει και ο δημιουργός, ο οποίος και της αφιερώνει την παρούσα ποιητική συλλογή του.
 
Συνοψίζοντας, ο ποιητής φαίνεται από το έργο του σεμνός, μεθοδικός, ιδεολόγος, φιλόσοφος, γλωσσοπλάστης, εικονοπλάστης, μύστης και μυστικιστής. Που μας επιμορφώνει και μας μορφώνει. Που υποδηλώνει χωρίς να μας ενδογματίζει, που χαράζει επιδέξια το στίγμα της τέχνης του και της οπτικής του και μας αφήνει ελεύθερους να ακροβατήσουμε στις δικές μας συλλήψεις και εικασίες. Όλα αυτά συντελούνται αθόρυβα, προσεκτικά, εν περισυλλογή και αναστοχασμώ, με τέχνη, τεχνική και διακριτικότητα. ΑΠΑΝΕΜΑ.
 
Αξίζει λοιπόν τη νέα ποιητική συλλογή του Τάσου Βυζάντιου, την αξιοπρεπή και αξιοπρόσεκτη, να τη μελετήσουμε με "λογισμό και με όνειρο", όπως γράφει κι ο εθνικός μας ποιητής Διονύσιος Σολωμός.
 
Ευχόμαστε ολόψυχα να είναι καλοτάξιδη!
 
 
Σημειώσεις
 
1.     Ημερολόγιο Αποδημίας Friday 17 November 2023.
2.     agiooros. net/forum/vi Παρ. Νοέμ 10, 2006 2: 10 pm 
3.     Νικολάου Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής" Από το καθ' ημέραν στο καθ' ομοίωση, Εκδότης Εν πλω, 2008, σελ.90.

ΑΠΑΝΕΜΑ - Παρουσίαση / 1

 

Ευχαριστίες Ποιητή Τάσου Βυζάντιου - Bristol, Κυριακή, 10 Δεκεμβρίου 2023

 

Περιποιεί τιμή μεγάλη στην ταπεινότητά μου η αποψινή αυτή εκδήλωση. Κι όσο κι αν αισθάνομαι κάπως να κυριαρχεί μέσα μου η αίσθηση της αιδούς, σας διαβεβαιώνω ότι η παρουσία τόσων εκλεκτών και ελλόγιμων προσώπων εδώ απόψε, με γεμίζει χαρά και συγκίνηση.
 
Ευχαριστίες εγκάρδιες οφείλω σε όσους και όσες συνέβαλαν στην πραγμάτωση του αποψινού γεγονότος. Η αλήθεια είναι ότι πολλά από αυτά τα άτομα είναι γυναίκες. Είναι άραγε τυχαίο αυτό; Κι αναφέρομαι συγκεκριμένα:
 

        στην κα. Μαρία Βασιλάκη, που ανέλαβε το κύριο βάρος της παρουσίασης,
        στις απαγγείλασες, κα. Μαρία Καντά και κα. Αναστασία Μιλτσακάκη,
        στη ζωγράφο που επιμελήθηκε το εξώφυλλο, κα. Λίζα Σουρή,
        στις κυρίες που συνέβαλαν στην οργάνωση των κερασμάτων,
        κα. Ιωάννα Σταμπουλία, κα. Σάντρα Brynt και κα. Αναστασία Κρέσπη.
 
Αλλά βέβαια και στους άρρενες, κ. Γιάννη Γεωργόπουλο (Λοχαγό Ε.Σ., Ιεροψάλτη, Νομικό, Παρουσιαστή της εκδήλωσης), κ. Χαράλαμπο Ιωσήφ (Διευθυντή του Ελληνικού Σχολείου Bristol, εκ των παρουσιαστών της Ποιητικής Συλλογής) και κ. Ριχάρδο Devereux (Νομικό, Ποιητή).
 

Αμέσως μετά από τις λίγες αυτές λέξεις, θα ήθελα να μου επιτρέψετε να προσφέρω από ένα συμβολικό δώρο, σε κάθε μία και καθένα από τους προαναφερθέντες.
 
Προσωπικά, λοιπόν, δεν πιστεύω ότι είναι τυχαίο πως εμπλέκονται στην υπόθεση αυτή τόσες και τόσο ξεχωριστές γυναίκες. Aφού ούτως ή άλλως «εκ γυναικός τα κρείττω».
 

Οπωσδήποτε βέβαια θα πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι εκείνη που κυριαρχεί πέρα και πάνω απ’ όλα είναι η ίδια η Ποίηση, που κι αυτή είναι γένους θηλυκού. Και δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά, γιατί μόνο το θηλυκό έχει την ευλογία και τη χάρη να γεννά. Κι η Ποίηση είναι μια πλούσια μήτρα, που γεννά και τροφοδοτεί τον κόσμο ολόκληρο με ωραιότητα και αισιοδοξία, υπερβαίνοντας ταυτόχρονα τον εγωϊσμό, τον πόνο και το μαρασμό.
 
Κι αν θα θέλαμε να αξιοποιήσουμε το εκκλησιαστικό και υμνολογικό θησαυροφυλάκιό μας, το οποίο βρίσκεται κατά ένα μοναδικό τρόπο στο προσκήνιο της ζωής αυτής την εποχή, λόγω της Σαρακοστής των Χριστουγέννων, θα λέγαμε πως απόψε τιμούμε την «Εορτή της Σύναξης της Ποιητικής άσκησης και δημιουργίας». Η Εορτή της Σύναξης αυτής, μας κάλεσε όλους απόψε εδώ, για να τιμήσουμε την μήτρα αυτή που πλημμυρίζει την μίζερη κι επίπεδη βιοτή μας με φως, με ελπίδα και αισιοδοξία, με φαεσφόρο αίνο και με χαρά.
 

Κι αφού αναφερθήκαμε στην Εορτή της Ποίησης, επιτρέψτε μου επιγραμματικά να αναφέρω πως σήμερα, 10 Δεκεμβρίου, τιμούμε την ιερή μνήμη ενός μάρτυρα της αρχαίας Εκκλησίας, που έδωσε τη ζωή του υπέρ Χριστού το 312 μ.Χ. στην Αλεξάνδρεια, ένα μόλις χρόνο πριν την έκδοση του Διατάγματος των Μεδιολάνων, του Διατάγματος της Ανεξιθρησκείας. Ήταν γραμματέας του αυτοκράτορα Μαξιμιανού. Το όνομά του: Εύγραφος! Που σημαίνει: αυτός που γράφει καλά!!! Κι αυτό βέβαια είναι βασικό χαρακτηριστικό των Ποιητών!
 
Ο προπορευόμενος εμού στα μονοπάτια της Ποιητικής δοκιμής, Ουαλός Ποιητής Euros Bowen, έχει δηλώσει με σαφήνεια περισσή ότι «η Ποίηση δεν είναι λέξεις, αλλά ο χορός της φωτιάς». Κατ’ ουσίαν δηλαδή η Ποίηση, για τον Ουαλό συνασκητή μου, είναι φωτιά. Χαριτολογώντας θα έλεγα πως είχαμε τη γυναίκα, όπως είπαμε ενωρίτερα, τώρα φανερώνεται η φωτιά, άρα εκείνο που μας λείπει είναι το νερό, σύμφωνα με τη ρήση «πυρ, γυνή και θάλασσα», στοιχεία τα οποία αποτελούν τους φυσικούς πυλώνες της ύπαρξής μας. Όμως, ευρισκόμενοι στο Μπρίστολ, με το ήρεμο και γαλήνιο ποτάμι του, που αποτέλεσε έμπνευση για τον επιρρηματικό τίτλο της Συλλογής «Απάνεμα», γεμίζει ο νους και η ψυχή μας από νερό, από την ωκεάνια Ομηρική πότνια άλα και από κύματα που κατακλύζουν με την απαλότητά τους, τον ήρεμο ήχο και τη διακριτή μυρωδιά τους τη μνημοσύνη και την προσωπική μας ιστορία. Επιγραμματικά, σας λέγω πως το νερό, με τις διάφορες μορφές του, θα το βρείτε σε πολλά σημεία του βιβλίου που μελετούμε απόψε.
 

Όμως θα ήθελα να επανέλθω στον ορισμό της Ποίησης από τον Κέλτη δημιουργό. Εκείνος υπογραμμίζει -εν πλήρη συνειδήσει- ότι η Ποίηση είναι φωτιά, όχι με την έννοια της καταστροφής και της πλήρους φθοράς, αλλά με την ιδιαίτερη και μάλιστα ιατρική ερμηνεία του καυτηριασμού, της κάθαρσης δηλαδή και επομένως της ίασης. Για να το καταλάβουμε καλύτερα ας παραπέμψουμε με συντομία στο Ποίημά του «Ο Παντοκράτωρ της Τσεφαλού», το οποίο τελειώνει ως εξής: «Μάτια του Παντοκράτορα, φωτιά που καυτηριάζει τη ρίζα της ενοχής της γης».
 
Αυτός ο Παντοκράτορας, ο Ποιητής ορατών τε πάντων και αοράτων, είναι και παραμένει πάντα ο αυθεντικός πρωτομάστορας Ποιητής, αυτός που καυτηριάζει κάθε ενοχή και ως εκ τούτου θεραπεύει, ανανεώνει κι αναδημιουργεί.
 
Επομένως, η Ποίηση είναι πραγματικό φάρμακο ίασης, ζωής και αθανασίας.
 
Πως, λοιπόν, να μην την υπηρετούμε;
 
Σας ευχαριστώ όλους από μέσης καρδίας.

Στίχοι στην απανεμιά

 
Απλώνονται οι στίχοι, σήμερα, αυτή τη χειμωνιάτικη ημέρα και αγκαλιάζουν την κρεμαστή γέφυρα της γραφικής πολιτείας, στην εσχατιά της Δυτικής Αγγλίας.
 

Λόγια, «όχι σαν τ’ άλλα», όπως λέει κι ο Ποιητής μας, σκέψεις, ως απαύγασμα μια μελέτης του τόπου, ικεσίες, ως βιωματική εμπερία σε μια συνθήκη πέρα από τα ανθρώπινα...
 

Σήμερα, εκεί, στην πόλη με τα τόσα σύμφωνα και με τον ουρανό έτοιμο να πάρει φωτιά, απάνεμα, ειρηνικά, με το βλέμμα στραμμένο άλλοτε στην Ανατολή κι άλλοτε στο Νοτιά...
 
Όσοι πιστοί...

«Απάνεμα» - Η Παρουσίαση

 
Η όμορφη στιγμή της Παρουσίασης της νεοεκδοθείσας Ποιητικής Συλλογής μας, με τον γενικό τίτλο «Απάνεμα», φθάνει...
 

Συγκεκριμένα θα είναι την ερχόμενη Κυριακή 10 Δεκεμβρίου τ.έ., στην Αίθουσα Εκδηλώσεων της Ελληνορθόδοξης Κοινότητας Πέτρου και Παύλου, στο Bristol της Δυτικής Αγγλίας.
 
Όλες οι σχετικές λεπτομέρειες για την παρουσίαση, τα άτομα που θα την επιμεληθούν, εκείνα που θα αναγνώσουν Ποιήματα, για τα κεράσματα που θα ακολουθήσουν κ.ά. βρίσκονται στην αφίσα της παρούσας ανάρτησης.
 
Κάτι επιπρόσθετο που δεν αναγράφεται στην έντυπη Πρόσκληση είναι πως στην εκδήλωση της Παρουσίασης θα υπάρχει και μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα έκπληξη, που θα δώσει ιδιαίτερο χρώμα στην όλη αυτή συνάντηση των ενδιαφερομένων να ταξιδέψουν στον απέραντο ωκεανό της Ποίησης.
 
Όσοι θα διαβάσουν αυτή την ανακοίνωση - Πρόσκληση σε αυτό το ιστολόγιο παρακαλούνται να θεωρήσουν την Πρόσκληση αυτή προσωπική τους. Θα μας δώσει τεράστια χαρά η συμμετοχή όλων.
 
Θα χαρούμε να πληροφορηθούμε για το ποιοί θα μπορέσουν να παρευρεθούν, για να ετοιμάσουμε με άνεση και ακρίβεια και τα ανάλογα κεράσματα.

«Απάνεμα» στον ίσκιο του Ήσκιου

 
Ο Ζακύνθιος συν-Αδελφός και συν-οδοιπόρος στα μονοπάτια της Ποίησης π. Παναγιώτης Καποδίστριας έκανε ένα κολακευτικό αφιέρωμα στο ιστολόγιό του για την νεοδημοσιευθείσα Ποιητική Συλλογή μας «Απάνεμα».
 

Τον ευχαριστώ από μέσης καρδίας και του εκφράζω την ευγνωμοσύνη μου, αλλά και τον θαυμασμό μου, για τη δική του σπουδαιότατη και βραβευμένη λογοτεχνική δημιουργία, ευχόμενος και εις πολλά ανώτερα!!!
 
Στο αφιέρωμά του ανέφερε, μεταξύ άλλων, και τα εξής:
 
«Με πολλά χαρά και ικανοποίηση, λάβαμε σήμερα το νέο ποιητικό κατόρθωμα του αγαπητού συν-αδελφού π. Αναστασίου Σαλαπάτα, ο οποίος "κυκλοφορεί" στους τόπους της Ποίησης με το ψευδώνυμο Τάσος Βυζάντιος.
 
Το ανά χείρας καλαίσθητο βιβλίο τιτλοφορείται "Απάνεμα" και κυκλοφορείται από τις εκδόσεις Ακακία (Bristol 2023).
 
Ο ποιητής -ωσάν τον Καλό Σαμαρείτη της καινοδιαθηκικής παραβολής- μέσω και διά των λέξεών του, επιχέει στις πληγές του αναγνώστη του, έλαιον και οίνον, ανακουφίζοντας καίρια και αποτελεσματικά τα έλκη και τις κακώσεις της καθημερινότητας. Οι τόποι και οι τρόποι της εποχής μας μαστίζονται από εμπόλεμες καταστάσεις εντός και εκτός μας, οπότε ο ποιητής Τάσος Βυζάντιος, όπως και ο κάθε μαΐστορας του ποιητικού εργαστηρίου, επιχειρεί και το καταφέρνει να παρέξει παραμυθία στον ενδιαφερόμενο αναγνώστη του, δίχως -εννοείται- παραμυθιάσματα ή φρούδες ελπίδες. Ούτως ή άλλως, ο ποιητής, αν και ο ίδιος συμφύρεται -αναγκαστικά- στον θόρυβο των ενθάδε, τα βλέπει εντέλει όλα κριτικά και αφ' υψηλού, δυνάμενος να πει την Αλήθεια, όσο κι αν αυτή συχνά-πυκνά πληγώνει. Άλλωστε, κατά τους Λατίνους, "dura Veritas, sed Veritas"!!!
 
Κι αν όλα αυτά ισχύουν για τον κάθε ποιητή, που σέβεται τον εαυτό του, πολύ περισσότερο ισχύουν για τον π. Αναστάσιο Σαλαπάτα, ο οποίος, ως Ιερέας των Μυστηρίων της Ορθόδοξης Εκκλησίας, που συντελεί στην εγκοσμίωση της αγαπητικής σχέσης του Ουρανού προς τον Άνθρωπο, ως Ποιητής κατόπιν, "μοιράζει το αντίδωρο" της πρότερης ιερουργίας, ως λειτουργία μετά τη θεία Λειτουργία.
 
Ευχαριστώ για την τιμή της αποστολής, αγαπητότατε π. Αναστάσιε! Σου εύχομαι να βιώνεις πάντα ποιητικές Αναστάσεις, ως απόρροια της συνάφειάς σου με την Ανάσταση Εκείνου»!!!

«Απάνεμα» στο διαδίκτυο

 
Είμαι ευγνώμων στον Εκδοτικό Οίκο «Ακακία», ο οποίος επιμελήθηκε την έκδοση της νέας Ποιητικής Συλλογής μου, με τον γενικό τίτλο «Απάνεμα». Τώρα φροντίζει και για τη διαδικτυακή διάδοση και διανομή του.
 

Ο σχετικός σύνδεσμος είναι εδώ: ΑΠΑΝΕΜΑ Akakia Publications.
 
Εκεί βλέπουμε και διαβάζουμε όμορφες, φωτεινές και εμπνευσμένες φράσεις, που η εκδότρια κα Βασιλική Βάσσου και οι συνεργάτες της, με τη συμμετοχή και του υποφαινόμενου, ετοίμασαν, με σκοπό την προβολή της Συλλογής.
 
«Μια νέα ποιητική συλλογή του αγαπητού Τάσου Βυζάντιου, που εμπνέεται από τη γραφική πόλη του Μπρίστολ στη Δυτική Αγγλία, αλλά και ανακαλύπτει νέους συνοδοιπόρους στα ποιητικά μονοπάτια της ψυχής…»!
 
«Στην ιστορική και γραφική πόλη του Bristol της Δυτικής Αγγλίας, εκεί ανακαλύφθηκε η γαλήνια αίσθηση μιας ειρηνικής βιοτής, η οποία λειτούργησε ως έμπνευση και πρώτη ύλη για τη δημιουργία μιας Ποιητικής Συλλογής, που με σχεδόν αχειροποίητο τρόπο ιστόρησε τις εικόνες και τα γράμματα, που απαρτίζουν τη συλλογή “Απάνεμα”!
 
Στιχουργήματα με φθινοπωρινή πολυχρωμία, και όχι μόνον, απομάκρυναν τους αρχαίους ανέμους και προσέφεραν σπουδή της φύσης, μελέτη του μυστηρίου, απόλαυση της γέννησης του ήλιου, γλυκιά απαντοχή για τα μελλούμενα, φεγγοβολή στην αποδημία, όνειρο για νόστιμον ήμαρ με προορισμό της καρδιάς τα έμφωτα μονοπάτια, ειρήνη και καταλλαγή…
 
Ευχή να ταξιδέψουν με ούριο άνεμο...»!
 
Αξίζει να αναφέρω εδώ πως η κα Βασ. Βάσσου μου ανακοίνωσε εγγράφως την έναρξη των διαδικτυακών πωλήσεων, μέσω της ιστοσελίδας της «Ακακίας», με τις εξής ακραιφνώς Ποιητικές λέξεις:
 
«Μόλις με ειδοποίησαν. Είστε "στον αέρα" της ΑΚΑΚΙΑΣ»!!!

«Απάνεμα» - Ποίημα 3

 
Ολοκληρώνουμε με την παρούσα ανάρτηση την πρώτη φάση της παρουσίασης της νεοεκδοθείσας Ποιητικής Συλλογής «Απάνεμα», δημοσιεύοντας και αναρτώντας στο παρόν ιστολόγιο άλλο ένα Ποίημά της...
 
Το τρίτο μέρος της Συλλογής έχει τον γενικό τίτλο «Πανσέληνοι». Τα στιχουργήματα του παρόντος μέρους αποτελούν μια σπουδή σε κάποιες από τις Πανσελήνους του έτους. Στις Σημειώσεις του βιβλίου παρέχονται αρκετές σχετικές πληροφορίες.
 
Ένα από αυτά είναι το Ποίημα με τον τίτλο «Συγκομιδή της φωτιάς». Η αναφορά εδώ λαμβάνει αφορμή από την Πανσέληνο του Σεπτεμβρίου, που ονομάζεται Φεγγάρι της Συγκομιδής.
 
Είναι ένα φεγγάρι έντονο, φωτεινό, που φλογίζει με τη λάμψη του όλο τον ουρανό. Επηρεάζει δε και την ανθρώπινη ζωή, αφού δημιουργεί γλυκύτατα και πολύχρωμα συναισθήματα στους θεατές του.
 
...θαλπωρή στην ψυχή
στους ουρανούς θάμβος και έκπληξη.

«Απάνεμα» - Ποίημα 2

 
Συνεχίζουμε την παρουσίαση της νεοεκδοθείσας Ποιητικής Συλλογής «Απάνεμα», δημοσιεύοντας και αναρτώντας στο παρόν ιστολόγιο άλλο ένα Ποίημά της...
 

Το δεύτερο μέρος της Συλλογής έχει τον γενικό τίτλο «Μεγαλοβδομαδιάτικα». Τα στιχουργήματα του παρόντος μέρους αποτελούν μια σπουδή στην Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα και στα σημαντικά τεκταινόμενα στη διάρκεια αυτής.
 
Ένα από αυτά είναι το «Μανδύας πορφυρός». Τα συναισθήματα έντονα σε αυτή την ημέρα. Είναι οι ώρες ιερές. Είναι τα βήματα άξια. Ο Κύριος παραδίδει το Μυστήριο της Θεία Ευχαριστίας.
 
Η απόχρωση της ημέρας βαθυκόκκινη. Το πρωΐ ρέει οίνος, το βράδυ αίμα. Το πρωΐ η υπέρτατη χαρά της διακοινωνίας, το βράδυ η έσχατη θλίψη του ακάνθινου στεφανιού.
 
3x4 = 12 στίχοι, 12 σκαλιά, 12 βήματα ζωής, 12 αναστεναγμοί, 12 πορφυρά αποτυπώματα... γνήσια πετράδια λίθων πολύτιμων...
 
12 = η έννοια της πληρότητας!
 
12 = το όλον, μέσα σε μία μονάδα!

«Απάνεμα» - Ποίημα 1

 
Μέχρι τώρα αφιερώσαμε κάποιες αναρτήσεις στην Ποιητική Συλλογή «Απάνεμα», παρουσιάζοντας κάποια περιφερειακά σημεία της. Όμως μια Ποιητική Συλλογή είναι βασικά τα Ποιήματά της...
 

Έτσι θα προσπαθήσουμε να παρουσιάσουμε κάποια αντιπροσωπευτικά στιχουργήματα, για να λάβουν έστω μια μικρή γεύση οι αναγνώστες του ιστολογίου μας.
 
Το πρώτο μέρος της Συλλογής έχει τον γενικό τίτλο «Δίπλα στο ποτάμι». Σε αυτό περιέχονται Ποιήματα με ποικίλη θεματολογία, τα οποία φυσικά έχουν συνταχθεί στην υπέροχη και γραφική πόλη του Bristol, την οποία διασχίζει ο ποταμός Avon.
 
Ένα από αυτά είναι το «Ημέρα αρχαίου υετού». Σε αυτό απεικονίζεται η εμπειρία μιας βροχερής ημέρας, που άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά της στην ψυχή του Ποιητή.
 
Το εν λόγω Ποίημα οικοδομεί μια γέφυρα διαλεκτικής, που φέρνει σε διακοινωνία χρόνους και χώρους. Ένα βλέμμα στα δεξιά και βρισκόμαστε στην άλλη όχθη της Φοίνισσας πριγκίπισσας.
 
Ένα Ποίημα, ένα ταξίδι...
 
Εκείνο που έχει επίσης ενδιαφέρον είναι η δομή του Ποιήματος, που έρχεται και μας αγγίζει ως βροχή... πέφτει κυριολεκτικά από ψηλά, από τον 7^ο ουρανό και ακουμπάει απαλά στην εύφορη γη... Έτσι αποκτά και ύφος μιας ιδιότυπης μυσταγωγίας, λαμβάνοντας αξία από τους ιερούς αριθμούς που το συνθέτουν κι από τους αναβαθμούς που το αγκαλιάζουν...
 
Ένα Ποίημα, μια ανάταση πνευματική...