Έκλειψη Ηλίου

 
Ένα εντυπωσιακό ουράνιο φαινόμενο είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε χθες στον ουρανό μας.
 

Σε μερικές περιοχές της Γηραιάς Ηπείρου (όπως στην Αγγλία) η έκλειψη ήταν μερική, ενώ σε κάποιες άλλες ήταν ολική.
 

Ήταν όντως μια περίεργη αίσθηση, όταν διαπιστώσαμε πως η χροιά του Ήλιου ήταν τελείως αλλαγμένη, δεν είχε έντονο ύφος και ήταν σαν να είχε χαμηλώσει με κάποιο μαγικό κουμπί η έντασή του.

Η προηγούμενη φορά που παρατηρήσαμε το φαινόμενο αυτό στην Αγγλία ήταν  το 2006.

 
Κατά τη διάρκεια μιας ολικής ηλιακής έκλειψης, η Σελήνη περνάει ακριβώς μπροστά από τον Ήλιο, μπλοκάροντας το μεγαλύτερο μέρος του φωτός του και επιτρέποντάς μας να δούμε την πύρινη ατμόσφαιρα του Ήλιου.
 
Φωτογραφίες: οι δύο πρώτες είναι από το Torquay, η τρίτη από το Cheltenham και η τέταρτη από το Bristol.

30th anniversary Isaak and Solomou

 
Isaak and Solomou
 
          11 and 14 August 1996
 
 

Anastasios Isaak,
only twenty-four
and married just a few weeks,
 
snared in the barbed wire
of the Buffer Zone –
the Grey Wolves beat you to death.
 
I watched the film:
Canadian hunters
clubbing a seal pup.
 
A photographer caught
Rauf Denktaş
snapping away with his long lens.
 
Tasos, if only
you had stayed at home.
 

Solomos Solomou,
mad with grief
at your cousin’s death
 
what nerve to climb that flagpole
in front of the Turkish troops,
intent on tearing down
their flag.
 
They were always going to
shoot you dead.
 
You weren’t even
a third of the way up
when the guns pop-popped.
 
In Paralimni they’ve named
a scruffy little Square after you both:
Plateia Isaak kai Solomou.
 
You didn’t even get one each.
It’s the one near the butcher’s shop
where I bought two skinned rabbits.
 
 
                   Richard Devereux

Greeks and Turks

 

From the Ottoman Wars to a Future of Cooperation

 

Few neighbouring peoples share a history as long, painful, and interconnected as the Greeks and Turks. Across the Aegean Sea, they have fought wars, exchanged populations, competed for territory, and carried memories of loss for generations. Yet they have also traded, lived in the same cities, shared foods and music, and influenced one another for nearly a thousand years.
 
Their history was never simply an endless struggle between two modern nations.
 
The first major conflicts developed after Turkic armies entered Anatolia during the eleventh century. In 1071, the Seljuk Turks defeated the Byzantine Empire at the Battle of Manzikert, opening much of Anatolia to Turkic settlement. The Byzantines temporarily recovered some territory, but new Turkish states continued to expand.
 
Beginning in the fourteenth century, the rising Ottoman Empire conquered Byzantine lands in Anatolia and southeastern Europe. Greek speaking communities in Thrace, Macedonia, the Aegean islands, and mainland Greece gradually came under Ottoman rule.
 
The Ottoman Byzantine wars reached their most famous moment in 1453, when Sultan Mehmed II captured Constantinople. The fall of the Byzantine capital ended an empire that had survived for more than a thousand years and transformed Constantinople into the centre of Ottoman power.
 
Greek resistance did not end. Ottoman forces fought repeated revolts in the Greek lands, while Greek sailors and soldiers also served in conflicts involving Venice, Russia, and other Ottoman rivals. During the long Ottoman Venetian wars, Greek islands and coastal regions frequently became battlefields. Crete, Cyprus, the Ionian Islands, and parts of the Peloponnese changed hands or endured sieges, raids, and destruction.
 
Greek Orthodox communities nevertheless continued living throughout the empire. They preserved their religion through the Orthodox Church, operated schools and trading networks, and maintained local identities. Some Greeks became influential merchants, diplomats, shipowners, and administrators. Ottoman rule was unequal, but the period was not one uninterrupted war between every Greek and every Turk.
 
In 1821, Greek revolutionaries launched the Greek War of Independence against Ottoman rule. Greece achieved independence, but many Greek communities remained within Ottoman territory.
 
During the Greco Turkish War of 1897, the Ottoman army defeated Greece after fighting over the future of Crete. Greece later joined Serbia, Bulgaria, and Montenegro against the Ottoman Empire during the First Balkan War of 1912 and 1913, helping remove Ottoman authority from most of Europe.
 
The most devastating confrontation came after World War I. In 1919, Greek troops landed at Smyrna, modern İzmir, and advanced deep into Anatolia. Turkish nationalists led by Mustafa Kemal Atatürk organized resistance and defeated the Greek army in 1922.
 
The war ended in catastrophe. Smyrna burned, civilians were killed or displaced, and ancient communities disappeared. The compulsory population exchange that followed forced roughly 1.2 million Orthodox Christians from Turkey to Greece and several hundred thousand Muslims from Greece to Turkey.
 
Later disputes over Cyprus, the Aegean islands, airspace, territorial waters, and maritime boundaries kept the rivalry alive. The division of Cyprus following the violence and illegal Turkish military invasion of 1974 remains one of the region’s deepest wounds.
 
Greece and Turkey are permanent neighbours. Conflict would damage both economies, threaten civilians, disrupt tourism and trade, and create grievances lasting for generations. Military victory might capture territory, but it could never erase memory or produce genuine peace.
 
Greeks and Turks have repeatedly helped one another after earthquakes, wildfires, and other disasters. Their governments can cooperate on trade, energy, environmental protection, migration, tourism, and the preservation of shared historical sites.
 
Their cultures are already connected through food, music, architecture, coffee traditions, seafaring, and centuries of coexistence.
 
The past should be remembered honestly. Greek, Turkish, Armenian, Cypriot, and other civilian suffering should never be ignored. But remembering history does not require repeating it.
 
After centuries of Ottoman wars, revolutions, population exchanges, and territorial disputes, the greatest victory would not be another battlefield triumph.
 
It would be the decision to peacefully end the cycle.

Bristol Balloon Fiesta 2026

 
The iconic Bristol International Balloon Fiesta in partnership with Albert Goodman is a free to attend, three-day event that celebrates the city and its heritage links to the remarkable world of hot air ballooning.
 

Bristol International Balloon Fiesta is one of the most popular and striking outdoor events on the calendar. This year, the world-renowned free Fiesta returned to Ashton Court, between Friday 7 August and Sunday 9 August 2026.

Those hoping to spot some special shapes at this year’s Fiesta, weren’t disappointed! Fiesta fans had seen some incredible shapes at this year’s ballooning lineup, including BBC Globe, Thomas the Tank Engine, Ordnance Survey Map, Piggy Bank, Bridgit, Ralph the Rozière, The Bristol Balloon, Wes the Wolf, Johnny the Panda and Panasonic Battery.

Ben Hardy, the executive director of the Bristol International Balloon Fiesta, said the team and balloonists "had a lot of fun" this year.

The festival was founded in 1979 by Don Cameron (founder of Cameron Balloons) and a small group of balloon enthusiasts who wanted to bring together international pilots for a yearly gathering.

It quickly expanded from a local meet-up into one of Europe's largest annual hot-air ballooning events, moving permanently to the sprawling Ashton Court grounds.
 
Photos by: Kyriacos Vasilas

Ο Αύγουστος της Θεογεννήτριας

 
Πιαστείτε από τον μανδύα της Παναγίας και μη χωριστείτε ποτέ από την μητέρα μας,
γιατί αυτή είναι η εγγύησις της σωτηρίας μας.
Και αμαρτωλοί να είμαστε και ανάξιοι να είμαστε η Παναγία θα μας βοηθήσει
να σωθούμε εφ’ όσον όμως και εμείς έχομε φιλότιμο και αγωνιζόμαστε.
(π. Γεώργιος Καψάνης)
 

Κάθε ημέρα μέσα στον ευλογημένο ενιαυτό της Αγίας μας Πίστης, αγιάζεται από την ολοζώντανη παρουσία της Παναγίας μας. Η Πανύμνητος Πλατυτέρα σκεπάζει ελπίδες και ικεσίες, στεναγμούς και δάκρυα, ανάγκες και περιστάσεις… Η Διαπορθμεύουσα κυρία Θεοτόκος, αναζητά εναγωνίως τις παρακλήσεις μας και τα αιτήματά μας, να τα περάσει απέναντι να τα διαβιβάσει στον Υιό και Θεό της. Είναι ο Αύγουστος τόσο δικός της. Από την πρώτη έως την τελευταία του μέρα. Ευλογημένος με την μνήμη της μεταστάσεώς της, με την μεγάλη γιορτή της, το δικό της Πάσχα. Είναι η μάνα όλου του κόσμου, η Κυρία Θεοτόκος που θα ενώνει πάντοτε γη και ουρανό.
 
«Ἀπειρόγαμε νύμφη Θεογεννήτρια, ἡ τῆς Εὔας τὴν λύπην χαροποιήσασα, ἀνυμνοῦμεν οἱ πιστοὶ καὶ προσκυνοῦμέν σε, ὅτι ἀνήγαγες ἡμᾶς ἐκ τῆς ἀρχαίας ἀρᾶς καὶ νῦν δυσώπει ἀπαύστως, πανύμνητε Παναγία, εἰς τὸ σωθῆναι ἡμᾶς.»….  «…Θεογεννήτρια, τῶν πόθῳ προσιόντων, τῇ σκέπῃ Σου τῇ θείᾳ, θεραπεύειν ἀξίωσον.»
 
Θεογεννήτρια! Πόσο συνταρακτικό αυτό το προσωνύμιο, αν συναισθανθούμε το τι περιγράφει. Μηχανικά πολλές φορές το απαγγέλουμε ή και το ψέλνουμε για Εκείνην που γέννησε τον Θεό… Αν το συλλάβουμε αδελφοί μου, κάθε φορά που θα βγαίνει από τα χείλη μας θα είναι μια τρανή ομολογία της Αγίας μας πίστης. Για αυτό το οφείλουμε στις ψυχές μας, να γνωρίζουμε την Κυρία των Αγγέλων. Να μην είναι αυτή μόνο μια καλή αφορμή για γιορτές, σχόλες, εκδρομές και πανηγύρια, αλλά για δάκρυα δοξολογικά συντριβής και μετανοίας που τολμάμε -μη μας παραδειγματίσεις Κύριε- εμείς οι Έλληνες μόνο να βλασφημούμε ανείπωτα αισχρά το Πανάγιο πρόσωπό της… Στα χέρια μας ένα βιβλίο αφιερωμένο σε Εκείνην. Γραμμένο με χάρη για την Θεογεννήτρια και Φωτογεννήτρια Μητέρα… Να μάθουμε περισσότερα, να νιώσουμε περισσότερα, να αυτομεμφθούμε περισσότερο για την ολέθρια άγνοιά μας. Τούτον τον Αύγουστο μην χωριστούμε ούτε ελάχιστα από Εκείνην.
 
Νώντας Σκοπετέας
 
Το βίντεο είναι εδώ

Τα Νικητήρια «Ευχαριστώ» της Πόλης

 
Στις Βλαχέρνες σήμερα με ευλάβεια η Ανάμνηση.
 

Και σαν σήμερα,  στον τόπο τον ίδιο, τον δικό μας και της καρδιάς μας γονατίζουμε και δεν λησμονούμε  αυτά που διαδραματίστηκαν τότε, πολλά - πολλά χρόνια πριν.
 
Παρών, πρώτος και καλύτερος - ποιός άλλος; - ο Πατριάρχης μας, που ζει και αναπνέει την Πόλη και την πόλη Της Παναγιάς, την δική Του Πόλη,  αντιπροσωπεύοντας όλους εμάς που η απόσταση μόνο νοερά μας αφήνει να Την πλησιάσουμε.

Τότε, όταν γιορτάζοντας τα έπαθλα της νίκης, η Πόλη δωρίστηκε για πάντα στην Παναγία. Όταν  εμπνεύστηκαν  οι στίχοι του  «Τη Υπερμάχω...» για να αποδώσουν όσο πιό εκφραστικά και όμορφα γίνεται, μέσα από τον μοναδικό συνδυασμό της υμνωδίας και της μελωδίας, απεριόριστη ευγνωμοσύνη στην Θεοτόκο.
 
Από το Άλφα μέχρι το Ωμέγα, συλλαβές - λέξεις - λόγια - ποίηση - μουσική,  που μας αγγίζουν εδώ και αιώνες και μας προσφέρονται σαν Αντίδωρα. 
 
Με ένα δικό μου "Ευχαριστώ" 
 
Νίκη Beales
Μπάκινγκχαμ - Αγγλία
7 Αυγούστου 2026
1.400 χρόνια μετά

An Exhibition on Nostalgia

 

Revisiting: Fernweh, or Nostalgia for Unknown Lands

Thursday 08 Oct 2026 - Saturday 07 Nov 2026

 

Venue: The Hellenic Centre
Tickets: Free entry
Times: Tuesday - Saturday, 11:00–17:00 and Thursday, 11:00–20:00
 
Revisiting: Fernweh, or Nostalgia for Unknown Lands brings together 15 international artists and 17 artworks from the Irene Y. Panagopoulos Collection, spanning sculpture, painting, photography, printmaking, collage, video, lightboxes, and books, and dating from the eighteenth to the twenty-first century, to explore Greece as a symbolic construct of both past and present, escaping fixed notions of place.  
 
One year after its debut in Athens in 2025, where it inaugurated the Irene Y. Panagopoulos Collection Space, the exhibition Fernweh, or Nostalgia for Unknown Lands comes to the Hellenic Centre in London with a renewed perspective, shaped in part by the spatial parameters of the venue.   
 
At its conceptual axis lies Fernweh – the German word for a “longing for distant places”, first recorded in 1835 by the German Prince Hermann von Pückler-Muskau to describe the melancholic longing he felt for places he had never visited. The term frames an exhibition that draws on the legacy of Romanticism to explore humanity’s enduring desire to pursue the unattainable and to reinterpret reality through the intertwined lenses of knowledge, memory, and imagination. The artists assume the role of observers, navigating between experience and reverie, romantic projection and historical consciousness. They reflect on Greece not only as a geographical territory but as a cultural and symbolic landscape – one long defined by journeys, myths, memories, and perceptions shaped over time. 
 
Curated by Katerina Hadji and presented by the Irene Y. Panagopoulos Collection in collaboration with the Hellenic Centre. 

Η ευχή «Καλή Παναγιά»

 
Η λέξη «Παναγιά» στη λαϊκή και καθομιλουμένη χρήση δηλώνει και το πρόσωπο της Θεοτόκου και τη γιορτή της.
 

Ιστορικές Μαρτυρίες
 
Η ευχή «Καλή Παναγιά» απαντά σε λαογραφικά και προφορικά τεκμήρια από τον 19ο αιώνα:
 
Στο έργο του Νικολάου Πολίτη (Παραδόσεις) συναντώνται εκφράσεις όπως:
 
        ◦ «Καλή Παναγιά να ’χουμε»
 
        ◦ «Σαν έρθει η Παναγιά, θα σμίξουμε»
 
Σε πολλά νησιά (Κυκλάδες, Δωδεκάνησα, Ιόνιο), η χρήση της έκφρασης καταγράφεται ήδη από τις αρχές του 20ού αιώνα.
 
Λαογραφικό Πλαίσιο
 
Η ευχή «Καλή Παναγιά» ακούγεται από την 1η Αυγούστου (έναρξη Παρακλητικών Κανόνων) έως τις 14 Αυγούστου, παραμονή της εορτής.
 
Στο εορτολόγιο και το λαϊκό εθιμολόγιο, η ευχή λειτουργεί όπως:
 
        ◦ «Καλό Πάσχα» (πριν από τη Μεγάλη Εβδομάδα)
 
        ◦ «Καλές Απόκριες» (πριν την Καθαρά Δευτέρα)
 
Η φράση δεν απευθύνεται στο πρόσωπο της Παναγίας· είναι εθιμική ευχή για την περίοδο των εκδηλώσεων, των νηστειών, των πανηγυριών και της θρησκευτικής προσμονής του Δεκαπενταύγουστου.
 
Συμπέρασμα
 
Η έκφραση «Καλή Παναγιά»:
 
        ◦ Δεν είναι νεολογισμός
 
        ◦ Δεν είναι γλωσσικό λάθος
 
        ◦ Είναι ιστορικά καταγεγραμμένη
 
        ◦ Είναι λεξικογραφικά τεκμηριωμένη
 
        ◦ Είναι πολιτισμικά ριζωμένη στην ελληνική λαϊκή θρησκευτικότητα και γλώσσα
 
Η ειρωνεία ή απόρριψη της έκφρασης προκύπτει συνήθως από γλωσσική άγνοια ή αστικοκεντρική προκατάληψη. Η ελληνική γλώσσα δεν ανήκει αποκλειστικά στις μεγάλες πόλεις, αλλά σε όλους τους Έλληνες και κουβαλά τη μνήμη, τα ήθη και τις παραδόσεις του λαού μας.
 
Καλή Παναγιά σε όλους!

Πυρκαγιές στην Ελλάδα

 
Στην Ευρώπη αντιστοιχούν
τρία δέντρα για κάθε κάτοικο.

Στην Ελλάδα αντιστοιχούν
τρεις εμπρηστές για κάθε δέντρο.
 
Έχουμε κάψει σε δέκα χρόνια
ότι οι άλλοι σε εκατό.
 
Είμαστε ένας λαός παράξενος και
πάντα έχουμε ένα εναλλακτικό
πρόβλημα για κάθε λύση.
 
Στην Ελλάδα πιστεύω τους πολιτικούς
ότι λένε την αλήθεια, μόνο όταν
ο ένας αποκαλεί τον άλλον ''ψεύτη''.
 
Αυτή η χώρα είναι όλο σε... καμπή.
Ποτέ στον ίσιο δρόμο, στην ευθεία.
 
Ο καθένας μας κρύβει μέσα του τον
καλύτερο και τον χειρότερο Έλληνα.
 
Το κακό είναι, ότι όσο πάει, αυτοί οι δύο
όλο και λιγότερο διαφέρουν μεταξύ τους.
 
Από τους σπουδαίους προγόνους μας
κληρονομήσαμε δύο ένδοξους βράχους.
Την Ακρόπολη και τον Καιάδα.
 
Και σταθήκαμε ανάξιοι
όχι μόνο στο ύψος του πρώτου
αλλά και στο βάθος του δεύτερου.
 
Αλέκος Σακελλάριος
 
.................................................................
 
Αποσπάσματα από τα βιβλία:
 
ΛΕΣ ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΧΘΕΣ
ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΓΕΛΟΥΣΑΝ

Οι Άγιοι Δεκαπεντιστάδες

 
Χαίρετε αγαπητοί συναμαρτωλοί αδελφοί μου… Καλωσορίσατε στα ραδιοκύματα  της   εκπομπής μας… μιας βιωματικής προσέγγισης του σωτηρίου Θεϊκού  ακαταλήπτου… μιας  προσπάθειας να δροσιστεί η άνυδρη ψυχή, να γαληνέψει η τρομαγμένη από της αμαρτίας την ταραχή ζωή μας, με  το γλυκύτερο φως του κόσμου… Το Φως του Χριστού μας… Να σπάσει το ανθρωποκτόνο σκοτάδι που γίνεται όλο και πυκνότερο…
 

Συνοδοιπόροι σε μια αγαπητική εν Κυρίω  συναλληλία, που συναντά την θέρμη και την ψυχωφελή αγωνία κάθε σύμπονου αδελφού -τεθλιμμένου συνοδίτη, στα ερτζιανά του Θεού και στα ευλογημένα  ραδιοφωνικά καταφύγια της Πατρίδας μας…
 
Νώντας Σκοπετέας
 
Το βίντεο είναι εδώ

Antiochian Conference & Retreat

 
The Orthodox Young Professionals (OYP) of Great Britain & Ireland is holding their third annual conference and retreat.
 

With the blessing of His Eminence, Metropolitan Archbishop Silouan, the OYP is a ministry that exists to bring together Orthodox Christians in their professional lives, fostering fellowship, spiritual growth and mutual support across a wide range of career stages.
 
Their annual conference provides an opportunity for early and mid-career professionals to deepen their faith, build lasting friendships, and reflect on how they can live out the Orthodox vocation in the workplace and wider society.
 
The conference theme this year is "Be Still" and will be from Friday 28 August to Monday 31 August, at Milton Abbey in Dorset. The conference schedule combines a daily cycle of services with spiritual talks, workshops, fellowship and network time.
 
More information can be found on their website: https://oyp.org.uk/
 
They are currently offering a 10% booking discount until 15th August.

Shared Sacred Spaces

 
The Rev’d. Dr. David - John Williams is pleased to announce a new four-week online course exploring one of his favourite areas of research: the ways Christians, Muslims, and Jews encountered, shared, contested, and reimagined sacred places across the Byzantine Mediterranean.
 

Drawing on architecture, pilgrimage, relics, historical texts, and archaeology, he will examine remarkable sites from Constantinople and Jerusalem to Sinai, Damascus, Cyprus, and beyond.
 
The course is suitable for anyone with an interest in Byzantine history, religious studies, the medieval Mediterranean, or sacred space. No specialist background is required and is open to all!
 
Email him to register at Djwilliams@csusm.edu

Αύγουστος, ο μήνας της Παναγίας

 
Άνοιξε ήδη τις πύλες του ένας μήνας που μοσχοβολά θυμίαμα, βασιλικό και προσευχή. Είναι ο μήνας Αύγουστος, που η καρδιά κάθε Ορθοδόξου χτυπά πιο δυνατά, γιατί στρέφεται προς τη Μητέρα του Κυρίου.
 

Σε κάθε γωνιά της γης όπου χτυπά ελληνική και ορθόδοξη καρδιά, η Παναγία μάς περιμένει με ένα διαφορετικό όνομα: Μεγαλόχαρη, Γλυκοφιλούσα, Ελεούσα, Βρεφοκρατούσα, Οδηγήτρια, Πορταΐτισσα, Σουμελά, Κυκκώτισσα, Φανερωμένη, Μυρτιδιώτισσα, Εκατονταπυλιανή και τόσα ακόμη. Άλλο το όνομα, αλλά μία η Μητέρα. Μία η αγκαλιά. Μία η σκέπη. Μία η αστείρευτη αγάπη.
 
Ας υποδεχθούμε τον μήνα της με καθαρή καρδιά, με μετάνοια, με προσευχή και ελπίδα. Και ας της εμπιστευθούμε όσα βαραίνουν την ψυχή μας, γιατί ποτέ δεν έπαψε να γίνεται καταφύγιο των πονεμένων, παρηγοριά των θλιμμένων και ακοίμητη πρέσβειρα όλων μας προς τον Υιό της.
 
Είθε η Παναγία να σκεπάσει κάθε άνθρωπο, κάθε οικογένεια και όλο τον κόσμο με την άπειρη μητρική της αγάπη. Καλό και ευλογημένο μήνα να έχουμε!

10 of Greece’s Greatest Historical Heroes

 
Throughout history, Greece has been shaped by extraordinary men and women whose courage, leadership and sacrifice changed the course of our nation’s story.
 

From the bravery of Leonidas at Thermopylae to the leadership of Themistocles at Salamis, the victories of Miltiades at Marathon, the legacy of Alexander the Great, the final stand of Constantine XI Palaiologos, and the heroes of the Greek War of Independence and beyond, these figures continue to inspire generations around the world.

Νηστεία Δεκαπενταυγούστου

 
Ο Δεκαπενταύγουστος αποτελεί μία από τις πιο κατανυκτικές περιόδους του εκκλησιαστικού έτους, στη διάρκεια του οποίου η Ορθόδοξη Εκκλησία μάς καλεί σε πνευματική εγρήγορση και εσωτερική ανακαίνιση. Η νηστεία που τον συνοδεύει (1-14 Αυγούστου) δεν είναι απλά αποχή από συγκεκριμένες τροφές, αλλά αγώνας εγκράτειας που αγκαλιάζει ολόκληρη τη ζωή μας: τις σκέψεις, τα λόγια και τις πράξεις μας. Με την προσευχή, τη μετάνοια, τη συμμετοχή στις Ιερές Παρακλήσεις της Υπεραγίας Θεοτόκου, την εξομολόγηση και την αγάπη προς τον συνάνθρωπο, προετοιμαζόμαστε να τιμήσουμε με καθαρή καρδιά την Κοίμηση της Παναγίας μας.
 

Η Υπεραγία Θεοτόκος αποτελεί το ύψιστο πρότυπο ταπεινώσεως, υπακοής και ολοκληρωτικής αφιερώσεως στο θέλημα του Θεού. Κατά τις ημέρες της νηστείας, η Εκκλησία μάς προτρέπει να βαδίσουμε στα ίχνη της, καλλιεργώντας την ειρήνη, τη συγχωρητικότητα και την εμπιστοσύνη στη θεία Πρόνοια. Ας αξιοποιήσουμε, λοιπόν, αυτή την ευλογημένη περίοδο ως ευκαιρία πνευματικής αναγέννησης, ώστε, με τη χάρη του Θεού και τις πρεσβείες της Παναγίας, να φθάσουμε στην εορτή της Κοιμήσεώς της με ανανεωμένη πίστη, ελπίδα και αγάπη.

Ελληνική Βιβλιοθήκη Λονδίνου

 
Η Greek Library of London είναι ένας μη κερδοσκοπικός, ανεξάρτητος οργανισμός που ιδρύθηκε το 2017.
 

Αριθμεί περισσότερα από 480 μέλη και διαθέτει 4.000 τίτλους βιβλίων για ενήλικες και 1000 τίτλους παιδικής και εφηβικής λογοτεχνίας. Στηρίζεται στους είκοσι εθελοντές της που επανδρώνουν τα τμήματά της.
 
Οι ιθύνοντες μας ενημερώνουν:
 
Αγαπητά μέλη και φίλοι της Greek Library of London,
 
Έχουμε υπέροχα νέα να μοιραστούμε! Τα βιβλία της βιβλιοθήκης έφτασαν πλέον στον νέο μας χώρο στο Camden, και έχουμε ήδη ξεκινήσει να στήνουμε τα νέα έπιπλα, ο χώρος αρχίζει να παίρνει μορφή.
 
Χάρη στη δική σας στήριξη, η καμπάνια crowdfunding μας έχει φτάσει ήδη το 36% του στόχου: £2.898,57 από τις £8.000 που χρειαζόμαστε, χάρη σε 56 δωρεές μέχρι στιγμής. Είμαστε πολύ κοντά, αλλά χρειαζόμαστε ακόμα τη βοήθειά σας για να φτάσουμε τον στόχο και να ολοκληρώσουμε τη διαμόρφωση του χώρου.
 
👉 Στηρίξτε την καμπάνια μας εδώ:
 
https://donorbox.org/greek-library-of-london-new-venue
 
Σας ευχαριστούμε που είστε δίπλα μας σε αυτό το νέο μας βήμα.
 
Με εκτίμηση,
 
Η ομάδα της Greek Library of London

Ο παπά Λιάς της Αργολίδας

 
...Ο μπάρμπα - Σπύρος δεν σταματούσε αχόρταγα να κοιτά! Σκούπιζε συχνά πυκνά με ένα μαντίλι τα δάκρυά του, που έβλεπε σήμερα τον γιό του τόσο ευτυχισμένο  στην μεγάλη τούτη μέρα, την γενέθλια, την αλησμόνητη… Δεν είχε ξαναπάει σε χειροτονία ποτέ του! Δεν καταλάβαινε πολλά! Δεν ήξερε και γράμματα! Φτωχός ψαράς, μια ζωή ολάκερη πάλευε μες στην αλμύρα και στα αγριέματα της δικής του απέραντης γης, να αγρέψει των παιδιών του το προσφάγιον… Μια μεγάλη αδυναμία είχε όμως… ένα ελάττωμα που έθλιβε τους γύρω του στο σπίτι! Ιδίως την γυναίκα του και τον μικρό τον γιό! Έβλαπτε την φήμη του Χριστού και της Παναγίας όποτε νευρίαζε! Είχε μάθει από μικρός σε τούτη την δαιμονοκίνητη ασχήμια  και εκείνο το βορβορώδες και φριχτό πάθος, τον κυρίευε κάθε λίγο και λιγάκι !
 

Τον παρακαλούσε ολοένα ο Ηλίας… –Βρε Πατέρα μου, μην βλαστημάς! Σε ικετεύω! Στα πόδια σου πέφτω! Να, αν θες να ξεσπάσεις, βάλτα με μένα, χτύπα με αν θες, μα μην βρίζεις έτσι απαίσια τον γλυκύτατο Χριστό μας, την Παναγία μας… Είναι η Μάνα μας!
 
–Δεν το θέλω Ηλία μου… δεν το θέλω! έλεγε και έκλαιγε σαν το μωρό παιδί! Δάγκωνε τα χείλη του εκείνο το πρωινό που έβλεπε τον γιό του πλέον ζωσμένο με τα Αγγελικά φτερά… με το οράριο, το στιχάριο τα επιμανίκια!
 
-Ο Ηλίας μου Παπάς και εγώ να βλαστημάω… μονολογούσε μέσα του!
 
–Εσείς του τα κάνατε τα άμφια του Διακόνου; τον ρώτησε μια ηλικιωμένη κυρούλα που έστεκε δίπλα του! –Ο Πατέρας του δεν είστε;
 
Πλησίαζαν να λάβουν αντίδωρο και να ευχηθούν στον νέο Διάκονο! Δεν αποκρίθηκε, γιατί δεν κατάλαβε και τίποτε ο μπαρμπα Σπύρος! Ούτε τι θα πει άμφια ήξερε, ούτε καν ποιός ήταν ο Διάκονος! Μετά το τέλος βρήκε τον γιό του έξω από τον Άγιο Πέτρο.
 
-Παιδί μου… παπά… Ηλία μου, μήπως πρέπει να κάνω και εγώ κάτι για σένα; γιατί μια γερόντισσα πριν μου είπε αν σου έκανα τα άμφια… τι είναι τα άμφια παιδί μου;
 
-Αυτά που μου φόρεσε ο Δεσπότης πατέρα!
 
-Α τώρα κατάλαβα! πρέπει να τα πληρώσω εγώ! Συγχώρα με παιδάκι μου! Που να το γνωρίζω! Αγράμματος άνθρωπος είμαι!
 
-Πατέρα, δεν θέλω σήμερα κάτι τόσο φτηνό να μου δωρίσεις! Αυτά πανιά είναι! Ευλογία έχουν βέβαια  από τον Επίσκοπο και από την Θεία χάρη! Μα εγώ θέλω σήμερα από σένα  ένα πολύ  μεγαλύτερης αξίας, ένα ασύγκριτο, ένα ανεκτίμητο δώρο!
 
-Τι θες να σου πάρω παιδί μου; Δεν έχουμε και τόσους παράδες! Στοίχισε το να έρθουμε όλοι μας εδώ! Και το ξενοδοχείο χθες το  βράδυ! Και τα εισιτήρια! Αλλά ό,τι μου πεις θα το φροντίσω! Θες κανένα ρολόι μήπως, τίποτα παπούτσια καινούργια για να έχεις; Πες μου! Θα δανειστώ αν χρειαστεί!
 
-Πατέρα μου σε τούτην την τόσο σπουδαία για την ζωή μου ημέρα την ανεπανάληπτη, που ξέρεις καλά πόσο την περίμενα πάντα, θέλω από σένα ένα και μόνο δώρο… Να σταματήσεις να βλαστημάς! Να μην το ξανακάνεις ποτέ σου! Θα είναι αυτό, σαν να μου έχεις χαρίσει τα πάντα! Αυτό είναι το δώρο που περιμένω σήμερα από σένα! Τι λες θα μου το χαρίσεις;
 
Χαμήλωσε τα μάτια ο μπαρμπα-Σπύρος! Τον συντάραξε αυτό το αίτημα του νέου Διάκου! Σαν να συνειδητοποίησε σε μια στιγμή το μέγεθος του εγκλήματός του, μα και το ανεκτίμητο δώρο της αναγέννησης δια της μετανοίας! Έγινε και για εκείνον τούτη η ημέρα γενέθλια και το Άργος… Δαμασκός!  3 Δεκεμβρίου του 1966! Ως το τέλος της ζωής του ο μπάρμπα-Σπύρος ο Τσάκωνας, ο φτωχός ψαράς, ο πατέρας του παπά, ποτέ του δεν ξαναβλαστήμησε τα Θεία! Το εξομολογήθηκε και ξαλάφρωσε! Μα  όποτε το συλλογιόταν ως τα στερνά του, σαν τον μετανοημένο Πέτρο στου ορνιθιού το λάλημα δάκρυζε και σταυροκοπιόταν!
 
Νώντας Σκοπετέας
 
Το βίντεο είναι εδώ