Η Οδύσσεια του σπουδαίου αυτού έπους

 
Με την «Οδύσσεια», όπως την αντελήφθη και την επέδειξε πρόσφατα κινηματογραφικά ο Βρετανός σκηνοθέτης και παραγωγός Κρίστοφερ Νόλαν, προστέθηκε ένα ακόμη επεισόδιο στο ταξίδι μέσα στον χρόνο του αριστουργηματικού αυτού έπους. Η ταινία έχει μεγάλη εισπρακτική επιτυχία και εντυπωσιάζει η ανταπόκριση που έχει στο διεθνές φιλοθεάμον και βιβλιόφιλο κοινό.
 

Ενδεικτικά αναφέρεται ότι στο Ηνωμένο Βασίλειο οι πωλήσεις της Οδύσσειας εκτοξεύθηκαν κατά 1400% (!!!) στις πρώτες τέσσερις εβδομάδες του Ιουλίου, λίγες ημέρες μετά την εμφάνιση του κινηματογραφικού έργου στις αίθουσες, έναντι των αντιστοίχων ημερών του προηγουμένου έτους. Στις ΗΠΑ υπήρξε αντιστοίχως αύξηση των πωλήσεων του βιβλίου κατά 76%. Στη Γαλλία και στο ίδιο διάστημα υπήρξε αύξηση κατά 300% και όπως δήλωσαν οι υπεύθυνοι των μεγάλων εκδοτικών οίκων της για το φθινόπωρο έχουν προγραμματίσει διάφορες εκδόσεις της Οδύσσειας, από βιβλία τσέπης των οκτώ Ευρώ, έως πολυτελείς εκδόσεις των 45 Ευρώ και άνω. Οι μεταφράσεις των εν λόγω βιβλίων θα είναι από κλασσικές, όπως του φιλέλληνα και ελληνιστού Βίκτωρος Μπεράρ (1864-1931) έως και σύγχρονων μεταφραστών. Στην Ελλάδα πέραν της αύξησης της ζήτησης της Οδύσσειας στα βιβλιοπωλεία παρατηρήθηκε και μία άμεση αύξηση 18% στις εβδομαδιαίες κρατήσεις στη χώρα μας, με αιχμή το νησί των Φαιάκων, την Κέρκυρα, η οποία γνώρισε άνοδο 28% στις κρατήσεις χώρων διαμονής. 
 
Επί της ουσίας και ως προς τις κριτικές για την ταινία του Νόλαν υπήρξαν πολλές και σε διάφορες χώρες. Σε μια γενική άποψη ο Γιάννης Ζουμπουλάκης σημείωσε πως «ο Κρίστοφερ Νόλαν με αυτή την κινηματογραφική μεταφορά θέλησε να γράψει τον δικό του επίλογο πάνω στη σχέση του κινηματογράφου, ή γενικότερα του οπτικοακουστικού θεάματος με την Οδύσσεια του Ομήρου». Την ίδια περίπου σκέψη εκφράζει και η διδάσκουσα στο Τμήμα Κλασσικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Μέριλαντ (ΗΠΑ) Πολύβια Παραρά: «Η Οδύσσεια (του Νόλαν) παύει να λειτουργεί ως το έπος που αναδεικνύει την ελευθερία, την αυτονομία, την πολιτική συγκρότηση και το αξιακό σύστημα των Ελλήνων και μετατρέπεται σε ένα αφήγημα προσαρμοσμένο στις ευαισθησίες και στις αναζητήσεις του σύγχρονου δυτικού πολιτισμού».
 
Ενδιαφέρουσα και η άποψη του Γάλλου πολιτικού και φιλοσόφου Λυκ Φερί για την ταινία του Νόλαν: «Μπορεί κάποιος να αναζητεί να επικαιροποιήσει και να εκσυγχρονίσει την Οδύσσεια για να την καταστήσει πιο “σέξι”, προβάλλοντας την “διαφορετικότητα” στην κατανομή των ρόλων στους ηθοποιούς. Επιδιώκεται να συνδεθεί η ταινία στην ελληνική κοσμολογία, η οποία όμως δεν είναι πλέον η δική μας (της Δύσης). Η ελληνική κοσμολογία είναι περισσότερο πολύτιμη (για την ανθρωπότητα…)». Στην κατανομή των ρόλων υπήρξε αντίδραση και από τον σκηνοθέτη Γιάννη Σμαραγδή, ο οποίος είπε πως το Χόλιγουντ επιβάλλει οι ταινίες που μπορούν να προκριθούν και να διακριθούν με βραβεία είναι αυτές που συμπεριλαμβάνουν συμπεριλήψεις της μαύρης φυλής και της γουόκ ατζέντας.
 
Ενδιαφέρουσα είναι η κριτική και η συμβουλή της Βρετανίδας - Αμερικανίδας ελληνίστριας και καθηγήτριας Κλασσικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια Έμιλι Ουίλσον. Στο London Review of Books η Ουίλσον έγραψε: «Αυτή η “Οδύσσεια” διαθέτει τον γνώριμο συνδυασμό μεγαλομανίας και επιφανειακότητας, που χαρακτηρίζει το έργο του Νόλαν…»  και ουσιαστικά απορρίπτοντάς την επιλέγει: «Ίσως αντί να δείτε την ταινία θα ήταν καλύτερο να επιστρέψετε στο ίδιο το ποίημα, είτε στο πρωτότυπο, είτε σε οποιαδήποτε σύγχρονη μετάφραση. Είναι ωραίο να πηγαίνεις σινεμά, να τρως ποπ κορν και να βλέπεις σπουδαίους ηθοποιούς να ερμηνεύουν. Αλλά, όπως συμβαίνει τόσο συχνά, το βιβλίο είναι πολύ καλύτερο από οποιαδήποτε ταινία».
 
Μέσα στις πολλές αρνητικές κριτικές για την ταινία υπήρξε και μία διαφορετική. Στη Γαλλία η χριστιανικών (ρωμαιοκαθολικών) αντιλήψεων ιστοσελίδα «Αλήθεια» (Aleteia)  βλέπει και πέντε σημεία τα οποία ο θεατής της ταινίας θα έπρεπε να σκεφθεί. Πρώτον, ότι ο Οδυσσέας θέτει πάνω από όλες τις απολαύσεις, τις ηδονές και τις περιπέτειές του την οικογένειά του. Δεύτερον, ότι η αγάπη στο αντρόγυνο αυξάνεται και ενδυναμώνεται μέσα από τον αγώνα του να παραμείνει πιστό στη μεταξύ του σχέση, παρά τους πειρασμούς. Τρίτον, ότι η ψυχολογική φυγή δεν φέρνει την ειρήνη στην ψυχή. Τέταρτον, πως μια νίκη δεν έχει αξία, παρά όταν είναι δίκαιη και πέμπτο πως ο άνθρωπος όταν αρνείται στη ζωή του τα όρια της αξιοπρέπειας και των άλλων αξιών χάνει τον ανθρωπισμό του.
 
Από όλες αυτές τις σκέψεις και τις κριτικές στη μεταφορά του αριστουργηματικού έπους της «Οδύσσειας» σε κινηματογραφική ταινία  από τον Κρίστοφερ Νόλαν, ως σεναριογράφου, σκηνοθέτη και παραγωγού προκύπτει το ερώτημα του τρόπου διασκευής και μεταφοράς των έργων των αρχαίων τραγωδών και ποιητών σε μετά τη συγγραφή τους εποχές. Βεβαίως είναι εξαιρετικό το γεγονός πως 2500 περίπου χρόνια από τη συγγραφή και παρουσίαση των έργων και 2700 περίπου χρόνια από τη δημιουργία της επικής ομηρικής ποίησης, αυτά εξακολουθούν να παρουσιάζουν και για τον σημερινό άνθρωπο εξαιρετικό ενδιαφέρον και αιτίες για στοχασμό. Ενδεικτικό πάντως του σύγχρονου πνευματικού πολιτισμού είναι πως στη Δύση δεν παρουσιάζονται, του επιπέδου του Ομήρου, του Πλάτωνα, του Αριστοτέλη και των αρχαίων τραγικών ποιητών αξιόλογοι λόγιοι και συγγραφείς και επειδή δεν έχουν τη δυνατότητα να παρουσιάσουν σημαντικά έργα προσφεύγουν στην αρχαία γραμματεία. Έλληνες σκηνοθέτες και ποιητές (πρώτοι ο Πολίτης και ο Ροντήρης) παρουσίασαν το αρχαίο δράμα από θαυμασμό και αγάπη προς αυτό και επιχείρησαν να το αναβιώσουν παρουσιάζοντας το με σεβασμό στο πρωτότυπο. Ακολούθησαν οι Τζαβέλλας και Κακογιάννης με μεταφορές στον κινηματογράφο με μια πιστότητα στο αρχαίο κείμενο και με ανάπλαση της εποχής της δημιουργίας του και ο Ντασέν με μοντέρνο τρόπο. Ο Ευαγγελάτος με πιστότητα στο κείμενο, αλλά και κάποια μεταφορά στο παρόν. Ο Κουν ήταν ο πρώτος που επιχείρησε με τον Αριστοφάνη να σχολιάσει τη σύγχρονή του επικαιρότητα.
 
Η εποχή όμως όσων προσήγγιζαν το αρχαίο δράμα με σεβασμό και δέος πέρασε. Τώρα μένει ο τίτλος και οι μετασκευάζοντες τα έργα των αρχαίων τραγικών τους χρησιμοποιούν για να περάσουν δια μέσου αυτών τις ιδέες τους και την ιδεολογία τους. Προφανώς εκμεταλλεύονται το γεγονός ότι οι συγγραφείς δεν ζουν και πως έτσι αυτοί μπορούν ατιμώρητοι να  παραποιούν τα μηνύματά τους και να τους κακοποιούν δεοντολογικά και μάλιστα στους ίδιους χώρους όπου αυτοί δίδαξαν υψηλότατου επιπέδου ήθος και την τραγικότητα της ζωής. Είναι πάντως μέσα στην πραγματικότητα πως οι αρχαίοι μεγάλοι συγγραφείς και ποιητές θα εξακολουθήσουν να διδάσκουν και στο μέλλον, ενώ όσοι τους κακοποιούν θα ξεχαστούν, ως να μην υπήρξαν.
 
Η τραγωδία «Αντιγόνη» του Σοφοκλή είναι ίσως το πιο ενδεικτικό παράδειγμα μετασκευών και παραποιήσεων στο μήνυμά της. Ο Ανούιγ το 1944 παρουσίασε την Αντιγόνη ως σύμβολο της Γαλλικής Αντίστασης. Ο Μπρεχτ, το 1948, εμφάνισε τον Κρέοντα ως φασίστα δικτάτορα. Η «Αντιγόνη στον Αμαζόνιο» του Μίλο Ράου (2023) συνδέθηκε με τον αγώνα των ιθαγενών ενάντια στην κρατική και εταιρική βαρβαρότητα. Τέλος να αναφερθεί η παράσταση της Αντιγόνης του Λιθουανού Γκραουζίνις στην Επίδαυρο, το 2022, με ζεϊμπέκικο, λίγο Μπρέγκοβιτς και πλήρη αποδόμηση του τραγικού στοιχείου και η Αντιγόνη  από το χοροθέατρο του Νορβηγού Ογέν, το 2026, πάλι στην Επίδαυρο, που μόνο τον τίτλο της αρχαίας τραγωδίας είχε και προκάλεσε μαζικές αποδοκιμασίες και αποχωρήσεις κατά τη διάρκεια του έργου.
 
Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Ο Οδυσσέας στην Αγγλία

 
Σε λίγες ημέρες ένα κανούργιο έργο θα προβληθεί στους κινηματογράφους στην Αγγλία. Είναι η Οδύσσεια του Ομήρου.
 

Η εν λόγω ταινία διαφημίζεται πολύ τελευταία. Μια έμμεση διαφήμιση είναι και ο πίνακας της παρούσας ανάρτησης, από σταθμό του μετρό στο Λονδίνο.

To δείπνο του βοσκού

Μια καινούργια χριστιανική ταινία κυκλοφόρησε τελευταία. Έχει ενδιαφέρουσα και γλυκύτατη πλοκή, όπως επίσης και κάποια σημαντικά πνευματικά μηνύματα.

ΣΥΝΟΨΗ:
 
Η ταινία είναι βασισμένη στην αληθινή θαυματουργική ιστορία, σύμφωνα με την οποία, ένας καλοκάγαθος βοσκός ζούσε με την γυναίκα του σε ένα απομακρυσμένο χωριό της Κεντρικής Ελλάδας. Ο βοσκός, το όνομα του οποίου είναι Μαυρογένης, δεν ήξερε τίποτα περί Θεού και Εκκλησίας, μέχρι που άκουσε το κήρυγμα του Παπά Φώτη, για τον ίσιο δρόμο που πρέπει να ακολουθούν οι πιστοί και πως αν δεν λοξοδρομήσουν, θα βρουν τον Παράδεισο και θα συναντήσουν τον Θεό.
 
Ο καλός και απονήρευτος βοσκός ενθουσιάστηκε και εξέλαβε τοις μετρητοίς τα λόγια του Ιερέα, με αποτέλεσμα να γεμίσει ένα ταγάρι με εφόδια και να ξεκινήσει να περπατάει ίσια, χωρίς να στρίβει ούτε δεξιά, ούτε αριστερά, έχοντας την εντύπωση ότι έτσι, θα συναντούσε τον Θεό.
 
Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού αυτού, θα συναντήσει αρκετά εμπόδια αλλά και θαυματουργικές εμφανίσεις. Όταν όμως του τελειώνουν όλα τα τρόφιμα, για καλή του τύχη, θα τον περιμαζέψουν κάποιοι Μοναχοί.
 
Ο Μαυρογένης, μέσα στο Μοναστήρι, θα λάβει την απάντηση που ζητούσε και οι καλόγεροι θα θαυμάσουν την πραότητά του. Ο Ηγούμενος εφοδιάζει με τρόφιμα τον Μαυρογένη για να συνεχίσει την αναζήτησή του.
 
Όμως μία μεγάλη έκπληξη περιμένει τόσο τον Μαυρογένη, όσο και τον Ηγούμενο της Μονής…

Γραμματόσημα αφιερωμένα στον Harry Potter

Η τελευταία σειρά των Βρετανικών γραμματοσήμων είναι αφιερωμένη στον γνωστό και ονομαστό, από τη σύγχρονη λογοτεχνία και τον κινηματογράφο, Harry Potter.

Τα Βασιλικά Ταχυδρομεία της Βρετανίας κυκλοφόρησαν 15 γραμματόσημα, με σκοπό να τιμήσουν τη μεγάλη επιτυχία που είχαν τα κινηματογραφικά έργα του Harry Potter.

Τα γραμματόσημα αυτά θα συμπεριλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, και κάποιους πολύ σημαντικούς χαρακτήρες των εν λόγω έργων, όπως Harry, Hermione and Ron Weasley.

Ο εκπρόσωπος του Βρετανικού Φιλοτελισμού Philip Parker ανέφερε χαρακτηριστικά: "The Harry Potter movies continue to thrill and delight audiences of all ages. The goal with our stamps is to capture the excitement of the Wizarding World and the heroism of the students of Hogwarts School of Witchcraft and Wizardry."

«Υπόσχεση» και Ποντιακή Γενοκτονία

Δεν είμαι κριτικός τέχνης και κινηματογράφου. Είμαι μόνο ένας απλός θεατής. Ως τέτοιος είχα την ευκαιρία να δω μια κινηματογραφική ταινία, η οποία με συγκίνησε πάρα πολύ. Είναι η ταινία «Υπόσχεση» και το σενάριό της διηγείται με εξαιρετικά γραφικό και δραματικό τρόπο την ιστορικά αποδεδειγμένη Γενοκτονία των Αρμενίων.

Η ιστορία εκτυλίσσεται σε διάφορες περιοχές της Τουρκίας, κατά την κρίσιμη περίοδο από το 1914 και μετά, στα χρόνια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η εν λόγω ταινία δημιουργήθηκε στο Χόλυγουντ, με την πρωτοβουλία φυσικά των Αρμενίων. Τους αξίζει σίγουρα ένα μεγάλο ΕΥΓΕ που κατάφεραν να διεισδύσουν σε έναν αμερικανοκρατούμενο χώρο και να προωθήσουν μέσω εκείνου τα δίκαια αιτήματά τους.

Δεν θεωρώ αναγκαίο να παρουσιάσω εδώ το σενάριο της ταινίας, το οποίο για λόγους προσέλκυσης θεατών, περικλείει και μια συγκινητική ιστορία αγάπης. Εκείνο που θέλω να υπογραμμίσω είναι πως η ιστορία των ηρώων της ταινίας ξεδιπλώνεται μέσα στο κλίμα ακραίου τουρκικού εθνικισμού και μισαλλοδοξίας που οδήγησε τελικά στην οργάνωση και εκτέλεση της πρώτης γενοκτονίας του 20^ου αιώνα.

Ο λόγος της μεγάλης προσωπικής μου συγκίνησης βλέποντας το έργο αυτό, εκτός φυσικά από την δραματική ιστορία που παρουσιάζει, και αφορά τον φιλικό χριστιανικό λαό των Αρμενίων, είναι ότι η ταινία αυτή βρίσκεται στις κινηματογραφικές αίθουσες τον μήνα Μάϊο, που εμείς οι Έλληνες θυμόμαστε τη Γενοκτονία που υπέστη -επίσης από τους Τούρκους- το δικό μας Έθνος, και συγκεκριμένα οι Έλληνες του Πόντου, όταν κατά τα χρόνια 1916-1923 βρήκαν τραγικό θάνατο 353.000 Ελληνο-Πόντιοι.

Η Γενοκτονία των Ποντίων αποτελεί τη δεύτερη μεγάλη γενοκτονία του 20^ου αιώνα. Τον Φεβρουάριο του 1994 η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα την ανακήρυξη της 19^ης Μαΐου ως Ημέρας Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων στον Μικρασιατικό Πόντο, την περίοδο 1916-1923.

Ο ιστορικός Βλάσης Αγτζίδης αναφέρει χαρακτηριστικά: «Δεν είναι ασήμαντο το γεγονός ότι ο γεωγραφικός χώρος που καταλαμβάνει η σημερινή Τουρκία ανήκε πριν την έλευση των Τούρκων από την Κεντρική Ασία στους Έλληνες και στους Αρμένιους. Επιπλέον οι Έλληνες και οι Αρμένιοι υπήρξαν τα θύματα των εθνικών εκκαθαρίσεων στην Μικρά Ασία και στην Ανατολία στις αρχές του 20^ου αιώνα προκειμένου να δημιουργηθεί η σύγχρονη Τουρκία».

Τελειώνοντας τη σύντομη αυτή αναφορά, θα ήθελα να θέσω έναν προσωπικό προβληματισμό. Οι Αρμένιοι καλά τα κατάφεραν διεισδύοντας στο Χόλυγουντ, με σκοπό την παγκόσμια προβολή της γενοκτονίας που υπέστησαν. Εμείς οι Έλληνες θα τολμούσαμε άραγε να προτείνουμε στον ίδιο ή ανάλογο χώρο κινηματογραφικής παραγωγής τη μεταφορά σε ταινία, με πρωταγωνιστές διάσημους ηθοποιούς, του βιβλίου «Το Νούμερο 31328», του Ηλία Βενέζη;

Υπ’ όψιν ότι το βιβλίο αυτό περιγράφει ανάλογα γεγονότα με αυτά της ταινίας «Υπόσχεση», κι ο συγγραφέας του -που τα βίωσε προσωπικά- έχει αναφέρει χαρακτηριστικά: «Το βιβλίο τούτο είναι γραμμένο με αίμα. Με είχε πολύ βασανίσει όταν το έγραφα, με είχε αναστατώσει το επίμονο στριφογύρισμα στην πυκνή και φοβερή ύλη αυτής της ζωής που έπρεπε να πάρει έκφραση. Είχα τότε περάσει πολλές νύχτες που κυνηγημένος απ' τους εφιάλτες και τις αναμνήσεις δεν μπορούσα να βρω καταφύγιο ούτε στον ύπνο»!

Πρωτοπρ. Αναστάσιος Δ. Σαλαπάτας

Το φως ανάμεσα στους ωκεανούς

Ο κινηματογράφος είναι μια καλή επιλογή για να περάσει κανείς ένα βροχερό βράδυ του φθινοπώρου. Έτσι σήμερα είδα την ταινία «Το φως ανάμεσα στους ωκεανούς», η οποία βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο της Αυστραλής συγγραφέως Μ. Στέντμαν. Η συγγραφέας γεννήθηκε στην Αυστραλία και αυτήν τη στιγμή μένει στο Λονδίνο, ενώ το προαναφερόμενο βιβλίο είναι η πρώτη της εκδοτική προσπάθεια και μάλιστα ιδιαίτερα πετυχημένη, αφού το βιβλίο της μεταφράστηκε ήδη σε 35 γλώσσες. Στην Ελλάδα κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη.

Το «Φως ανάμεσα στους ωκεανούς» μας μεταφέρει στην Αυστραλία στις αρχές του εικοστού αιώνα. Ο Τομ Σέμπουρν είναι ένας νέος που κατάφερε να επιζήσει από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και τις αιματηρές μάχες της Γαλλίας. Είναι μόνος στην ζωή, η μητέρα του έχει πεθάνει και με τον πατέρα του έχει κάκιστες σχέσεις, νιώθει μπερδεμένος λόγω των τραυματικών εμπειριών του στα πεδία των μαχών, οι περισσότεροι σύντροφοί του έχουν ξεψυχήσει μπροστά του και ο ίδιος αναρωτιέται γιατί επέζησε. Πιάνει δουλειά ως φαροφύλακας σε ένα απομακρυσμένο νησάκι στη νότια Αυστραλία, ανάμεσα από τον Ινδικό και τον Νότιο ωκεανό, αναζητώντας τον ίδιο τον εαυτό του και μια λυτρωτική απομόνωση. Μετά από λίγο γνωρίζει και ερωτεύεται την Ελίζαμπεθ. Το ζευγάρι παντρεύεται και ζουν ευτυχισμένοι μαζί στο νησάκι μόνοι, παρέα μόνο με τον φάρο τους.

Τα χρόνια περνάνε και το μόνο μελανό σημείο στην σχέση τους είναι η ατεκνία τους. Η Ελίζαμπεθ θα ζήσει την επώδυνη εμπειρία μιας αποβολής και ενός μωρού που θα γεννηθεί νεκρό. Μια μέρα ξεβράζεται στο νησί μια βάρκα που περιέχει μέσα έναν νεκρό άντρα και ένα μωράκι που κλαίει. Το ζευγάρι αντί να δηλώσει στις αρχές το συμβάν, αποφασίζει να κρατήσει το παιδί και να το παρουσιάσει στην κοινωνία ως δικό τους μωρό. Ο Τομ έχει από την αρχή αμφβολίες για την ανορθόδοξη αυτή προσέγγιση αλλά η γυναίκα του τον πείθει με χίλιες δικαιολογίες: ότι είναι σημάδι από τον Θεό που τους έστειλε ένα μωρό στην θέση αυτού που έχασαν, ότι θα είναι για το καλό του παιδιού, ότι ούτως ή άλλως ο πατέρας του είναι πεθαμένος και δεν μπορεί να του προσφέρει τίποτα. Ο Τομ και η Ελίζαμπεθ παρουσιάζουν το μωρό ως δικό τους σε συγγενείς και φίλους και όλα βαίνουν καλώς. Το παιδί μεγαλώνει μαζί τους ως δικό τους παιδί και του προσφέρουν όλη την φροντίδα και την αγάπη τους.

Μετά από τέσσερα χρόνια και ενώ το μωρό έχει εξελιχθεί σε μια όμορφη κοπελίτσα, η οικογένεια γνωρίζει συμπτωματικά την βιολογική μητέρα του παιδιού, η οποία δεν έχει σταματήσει να αναζητεί το παιδί της. Είναι μια πλούσια κληρονόμος που ήταν παντρεμένη με έναν Γερμανό, η τοπική κοινωνία είχε κυνηγήσει τον άντρα της λόγω της καταγωγής του και αυτός είχε διαφύγει μαζί με το παιδί τους στην θάλασσα. Η μοίρα τους αγνοείτο εδώ και αρκετά χρόνια αλλά αυτή ελπίζει ακόμα και προσπαθεί να βρει τα ίχνη τους μέσω της αστυνομίας. Ο Τομ αμέσως συνειδητοποιεί το τραγικό λάθος που έπραξαν και ως τίμιος και ηθικός άνθρωπος θέλει να το διορθώσει, γνωρίζοντας βέβαια ότι θα καταστρέψει την δική του επίπλαστη ευτυχία.

Η Ελίζαμπεθ έχει αγαπήσει το κοριτσάκι πραγματικά ως δικό της παιδί και της είναι αδύνατο πλέον να το αποχωριστεί. Ο Τομ βάζει πάνω από όλα τη συνείδησή του και αποκαλύπτει τα πάντα στις αρχές. Από την αρχή δεν ένιωθε άνετα με την αυθαίρετη πράξη υιοθεσίας τους, αλλά είναι αλλιώς να πιστεύεις ότι το μωρό είναι έκθετο και αζήτητο και αλλιώς να γνωρίζεις ποια είναι η πραγματική του μητέρα. Η βιολογική μητέρα παίρνει πίσω το παιδί της και η υπόθεση λαμβάνει πιο σοβαρές διαστάσεις και η κατηγορία δεν είναι πλέον μόνο για την κλοπή του παιδιού, αφού η  αστυνομία κατηγορεί τον Τομ για τον φόνο του άντρα της. Η Ελίζαμπεθ συντετριμμένη με την απόφαση του Τομ να ομολογήσει τα πάντα δεν του δίνει το άλλοθι που χρειάζεται.

Ήδη έχω αποκαλύψει πολλά για την υπόθεση του βιβλίου καθώς και της ταινίας και θα σταματήσω εδώ μην θέλοντας να αποκαλύψω το τέλος για όποιον επιθυμεί να δει ή να διαβάσει το έργο. Αυτό που μου άρεσε εμένα στην κατά τα άλλα άνιση και ίσως και λίγο μελοδραματική ταινία -μιλώ για την ταινία και μόνο αφού δεν έχω διαβάσει το βιβλίο- είναι το ερώτημα που πολλές φορές μας έχει απασχολήσει: τελικά ποιος είναι ο πραγματικός γονέας ενός παιδιού, αυτός που το γεννά ή αυτός που το αγαπά και το μεγαλώνει; Και κατά πόσον δικαιούται ένα ζευγάρι να προβεί μόνο του σε μια πράξη υιοθεσίας χωρίς την αναγκαία αρωγή των κρατικών αρχών, ακόμα και αν γνωρίζει ότι η γραφειοκρατία και οι τυπικές διαδικασίες θα δράσουν ουσιαστικά εναντίον της ευτυχίας του παιδιού; Πού βρίσκονται τελικά τα ηθικά μας όρια;

Φυσικά δεν νιώθω ικανή να απαντήσω σε όλα αυτά, για αυτό άλλωστε τα παραθέτω εδώ. Θα ήθελα να κρατήσω μια φράση που άκουσα σήμερα στην ταινία και μου άρεσε: «Όταν μια γυναίκα χάνει τον άντρα της λέγεται χήρα, όταν μια μητέρα χάνει το παιδί της συνεχίζει να λέγεται μητέρα».

Εύη Ρούτουλα

Γραμματόσημα «Star Wars»

Μια ενδιαφέρουσα σειρά 18 νέων πολύχρωμων γραμματοσήμων κυκλοφόρησε χθες από τα Βρετανικά Βασιλικά Ταχυδρομεία. Είναι αφιερωμένη στην κινηματογραφική ταινία «Star Wars», η οποία θα προβληθεί στους κινηματογράφους τον ερχόμενο Δεκέμβριο.

Luke Skywalker, Han Solo, Princess Leia, Darth Vader, Yoda, Obi-Wan Kenobi, the Emperor, Boba Fett and a stormtrooper are included on the stamps, as well as new characters Rey, Finn and Kylo Ren.

The stamps are illustrated by British artist Malcolm Tween, while a further six feature vehicles and spaceships from the series.

Royal Mail said the stamps celebrate the British expertise behind the Star Wars films.

Ελληνικό Φεστιβάλ Κινηματογράφου στο Λονδίνο

Ο αγαπητός φίλος σκηνοθέτης Χρήστος Προσύλης επιμελείται για άλλη μια χρονιά της διοργάνωσης του ετήσιου Ελληνικού Φεστιβάλ Κινηματογράφου, το οποίο λαμβάνει χώρα στο Λονδίνο, από τη Δευτέρα 19 Οκτωβρίου έως την Κυριακή 25 Οκτωβρίου τ.έ.

The Programme of screenings and events of the 8^th London Greek Film Festival (19-25 October 2015) has been released.

The London Greek Film Festival, independent, alternative, progressive and creative as ever, remains loyal to its objective, despite the adversities: to act as the international meeting point for contemporary Greek film from across the world. The Festival, founded in 2008 by director Christos Prossylis and London’s Cosmocinema, continues to showcase the film productions of Greek interest in all its forms.

This year the Festival will take place from 19 to 25 October. During this week it will present more than 55 selected films at Camden’s Theatro Technis (26 Crowndale Road, London, NW1 1TT); it will also present 11 selected short and feature film scripts online. Screenings include feature films, short films, documentaries, experimental films and video art.

The Festival accepts films and scripts by Greek filmmakers from around the world, but also by non-Greeks whose work bears some Greek interest. It has established itself as one of the most prestigious events when it comes to showcasing contemporary Greek culture in the British metropolis and in Europe, projecting a positive and creative face of Greece. At the same time it creates networking and collaboration opportunities and it promotes new technologies which combine good old cinematography with the new possibilities offered by the modern film world.

On Saturday 24 October Theatro Technis will host the ‘Odysseus Awards’ ceremony, during which the best films by category will be announced, as voted by the judging committee. There will also be a ‘Viewers’ Award’ winner. Awards will also be presented to best actors, screenwriters, filmmakers and performers. The awards ceremony will be presented by the London based Greek correspondent Thanasis Gavos.

The Festival will draw to an end on 25 October with two very interesting informative / introductory workshops. The first one will be about the Festival’s new project in collaboration with London’s Cosmocinema: the ‘Filming in Greece’ international agency, set up to facilitate those who want to use Greece as their filming set. The second workshop will be an introduction to the ‘Acting Code’ method, developed over the previous decade by director Christos Prossylis and updated through his research theatrical group Cosmotheatre of London. The method is now available to the public.

The full programme of screenings and events is now available on the Festival’s website, will full description of the films and scripts – including images and trailers.

Website: www.londongreekfilmfestival.com

Email: info@londongreekfilmfestival.com

—————————————————–

PROGRAMME OF SCREENINGS AND EVENTS

* English subtitles provided in the in-house screenings.

Monday, 19 October 2015

15.00

Afternoon tea & networking.

Meeting with the LGFF Director.

16.00

ZONE 1 – Documentaries

Icon. Directed by Lampros Georgopoulos. Greece, 2015. 11′. UK Premiere.

Following Shira’s Journey: A Greek Jewish Odyssey. Directed by Carol Gordon & Natalie Cunningham. Australia, 2014. 50′. UK Premiere.

17.15

ZONE 2 – Documentary

Pavlos. No Ordinary King. Directed by Nikos Politis. Greece, 2015. 117′. UK Premiere.

19.30

ZONE 3 – Short Fiction Films

Sin. Directed by Christina Anna Dafni. UK, 2014. 12′. UK Premiere.

Killing My Girl. Directed by Tasos Giapoutzis. UK/Greece, 2014. 11′.37”.

25.12. Directed by Stella Dimadis. Australia, 2015. 13′.48”. World Premiere.

20.20

ZONE 4 – Fiction Feature Film

The Journey. Directed by Lance Nielsen. Greece/UK, 2014. 112′.

—————————————————–

Tuesday, 20 October 2015

16.15

ZONE 1 – Documentaries

Cementography. Directed by Nicolas Iordanou & Sylvia Nicolaides. Cyprus, 2015. 51′. World Premiere.

Samios. Directed by Maria Giannouli. Greece, 2015. 7:45. UK Premiere.

17.20

ZONE 2 – Short Fiction Films

Alternative. Directed by Vasilis Tsirakis. Greece, 2015. 20′. World Premiere.

Cravats. Directed by Alexis Komvakos. Greece, 2014. 10′. UK Premiere.

Sleep: A Monologue. Directed by Peter Ellinas. Cyprus, 2015. 14′. World Premiere.

Mother’s Son. Directed by Graziella Roussou. Greece, 2015. 5′. UK Premiere.

Prince Of The Hill. Directed by Paris Grigorakis. Greece, 2014. 28′. UK Premiere.

Enforcement 6/9. Directed by Konstantinos Ioannidis & Fanis Topsachalidis. Greece, 2015. 19′. World Premiere.

19.00

ZONE 3 – Fiction Feature Film

Dark Illusion. Directed by Manos Karystinos. Greece, 2014. 72′. UK Premiere.

20.20

ZONE 4 – Fiction Feature Film

Family member. Directed by Marinos Kartikkis. Cyprus, 2015. 104′. UK Premiere.

—————————————————–

Wednesday, 21 October 2015

16.15

ZONE 1 – Documentary

Paliostrata, the old path of Revenikia. Directed by Dimitris Karathanasis. Greece, 2015. 53′. World Premiere.

17.10

ZONE 2 – Documentary

Burning from the inside. Directed by Marsia Tzivara. Greece/Germany, 2014. 64′. UK Premiere.

18.25

ZONE 3 – Short Fiction Films

The Collector. Directed by Dimitris Argyriou. Greece, 2014. 13′. UK Premiere.

Elvin. Directed by Orfeas Peretzis. Greece, 2014. 25′. UK Premiere.

Spectrum. Directed by Dimitris Gkotsis. Greece, 2014. 12′. UK Premiere.

19.20

ZONE 4 – Fiction Feature Film

Kame koummando. Directed by Manolis Damianakis. Greece, 2014. 80′. UK Premiere.

20.35

ZONE 5 – Fiction Feature Film

The Republic. Directed by Dimitris Tzetzas. Greece, 2015. 108′. UK Premiere.

—————————————————–

Thursday, 22 October 2015

16.20

ZONE 1 – Short Fiction Films

Retro Face. Directed by Spiros Dodopoulos. Greece, 2014. 7′. UK Premiere.

PROSEFHI: Greek School Prayer. Directed by Thanasis Neofotistos. Greece, 2014. 20′. UK Premiere.

Berenice. Directed by Theano Emmanouil. Greece, 2015. 8′. World Premiere.

For Ever Young. Directed by Spiros Charalampous. Greece, 2014. 21′. UK Premiere.

17.15

ZONE 2 – Documentaries

Who will remove the chestnuts from the fire? Directed by Tsartsanis Vasilis & Vourvahakis Nikos. Greece, 2014. 72′. UK Premiere.

18.35

ZONE 3 – Fiction Feature Film

Illusion. Directed by Savvas Karydas. Greece, 2013. 97′. UK Premiere.

20.35

ZONE 4 – Fiction Feature Film

Lovestruck. Directed by Thodoris Atheridis. Greece, 2014. 104′. UK Premiere.

—————————————————–

Friday, 23 October 2015

16.20

ZONE 1 – Short Fiction Films

On Hold. Directed by George Tsirogiannis. Greece, 2014. 17′. UK Premiere.

Suppression. Directed by Michail Mavromoustakos. Greece, 2014. 4′.59”. UK Premiere.

My dad is a Dracula. Directed by Konstantinos Chaliasas. Greece, 2014. 15′. UK Premiere.

Big Bad Sheep. Directed by Paris Patsouridis. Greece, 2013. 21′. UK Premiere.

Woman. Directed by Konstantinos Chaliasas. Greece, 2015. 15′. World Premiere.

17.05

ZONE 2 – Documentary

Emery Tales. Directed by Stelios Efstathopoulos & Susanne Bausinger. Greece/Germany, 2015. 66′. UK Premiere.

18.20

ZONE 3 – Documentary

Lost in the Bewilderness. Directed by Alexandra Anthony. Greece/USA, 2015. 87′. UK Premiere.

19.50

ZONE 4 – Documentary

Chalkedon. Directed by Gregory Oikonomides. Greece, 2014. 73′. UK Premiere.

21.10

ZONE 5 – Fiction Feature Film

Invisible. Directed by Dimitri Athanitis. Greece, 2015. 85′. UK Premiere.

—————————————————–

Saturday, 24 October 2015

WEB ZONE – Experimental Films

Draconian Decision of the German Drachma. Directed by Billy Cotsis. Australia, 2015. 8′. World Premiere. (web only)

Col O’Bara Delivers Injustice. Directed by Theodore Vogiatzidis. Greece, 2014. 11′. World Premiere. (web only)

Lefkada I Love You. Directed by Eleftheria Skourli. Greece, 2014. 60′. World Premiere. (web only)

13.00

ZONE 1 – Experimental Films

Lift to Move. Directed by Debra Sea. Greece, 2015. 3:07. World Premiere.

Waiting. Directed by Thanos Koutsandreas. Greece, 2014. 6′. UK Premiere.

Train of Mind. Directed by Eleni Korakaki. Greece, 2014. 11:40. World Premiere.

13.10

ZONE 2 – Video Art Films

Andreas & Christina | Wedumentary. Directed by Aristarchos Papadaniel. Greece, 2012. 4:48. UK Premiere.

A Letter – A Story: The Little Monkey. Directed by Aristarchos Papadaniel & Sophia Mandouvalou. Greece, 2010. 6:15. UK Premiere.

The Field. Directed by Gm Touliatou. Greece, 2015. 6:45. World Premiere.

The Voices of Silence. Directed by Stefanopouou Pamela – Panagiota. Greece, 2015. 1:52. UK Premiere.

13.30

ZONE 3 – Short Fiction Films

Austerity. Directed by Renos Gavris. Greece/Cyprus, 2015. 15′.

Between Black and White. Directed by Socrates Alafouzos. Greece, 2015. 15′. UK Premiere.

Short Cut. Directed by Orestis Tsitouris & Savina Liaki. Greece, 2015. 4′. World Premiere.

Man in a Box. Directed by Elias Papastamatiou. Greece, 2012. 04:36. UK Premiere.

Without Milk. Directed by Thodoris Vournas. Greece, 2014. 18′. UK Premiere.

14.30

ZONE 4 – Documentaries

A Beacon in Havana. Directed by Fay Efrosini Lellios & Wilton Cruz. USA/Cuba, 2015. 18′. World Premiere.

The Art of Crisis, Theatre Matters. Directed by Katerina Patroni. Greece, 2014. 55′. UK Premiere.

15.50

ZONE 5 – Fiction Feature Film / Experimental

At Greek County 2013 p.m. Directed by Dimitris Dimitroulias. Greece, 2014. 60′. UK Premiere.

17.10

ZONE 6 – Documentary

In the Nest of Time. Directed by Alexander Papailiou. Greece, 2015. 70′. UK Premiere.

18.30

ZONE 7 – Documentary

The Archaeologist. Directed by Kimon Tsakiris. Greece, 2014. 90′. UK Premiere.

21.00

Odysseus Awards Event @ Theatro Technis in London (26 Crowndale Road, London, NW1 1TT)

Places are limited. Please visit our website and book early.

Presenter: the journalist Thanasis Gavos.

23.00 +

After Event Very Late Night Party in Central London.

Free Entry for the attendances of the Odysseus Award Event.

—————————————————–

Sunday, 25 October 2015

14.30-16.00

Zone 1

Short time presentation of the Filming in Greece Project and networking.

An initiate agency based in London, for filming in Greece, developed and administrated by London Greek Film Festival & CosmoCinema (London, UK). Christos Prossylis and CosmoCinema developed also the London Greek Film Festival from the scratch, about a decade ago.

Register now for free entry. Places are limited.

16.30-18.00

Zone 2

Short time presentation of the Acting Code Method and networking.

Unique advance acting and directing technique, developed by film/theatre director Christos Prossylis. Presented by CosmoTheatre (London, UK) Theatre Company and CosmoCinema (London, UK).

Register now for free entry. Places are limited.