Αὐτοβιογραφικά 3

Βιώνοντας καθημερινὰ τὸ ἀπρόοπτο...

Τὸ ἀπρόοπτο εἶναι πάντα τὸ καθοριστικὸ γεγονὸς-σημεῖο, ποὺ σοῦ ἀνατρέπει τὸ πρόγραμμα, σοῦ ἀναστατώνει τὴ ζωή, σὲ ἀπορρυθμίζει γενικότερα. Μὲ λίγα λόγια. Ἕνας ἱερέας, ὅπως ἐμεῖς, ἱερέας τῆς Ἐπαρχίας δηλαδή, ποὺ διακονεῖ τὴν ἐνορία του μόνος, χωρὶς συνεφημέριο, δὲν εἶναι καὶ λίγες οἱ φορὲς ποὺ δέχεται τὴν ἀπρόσκληστη παρουσία ἑνὸς ἀπρόοπτου γεγονότος, ποὺ θὰ τοῦ μεταβάλλει τὸ πρόγραμμα, θὰ τοῦ στερήσει τὴν ὁποιαδήποτε, θὰ τὸν ὁδηγήσει σὲ καταστάσεις διαφορετικὲς ἀπ᾿ αὐτὲς ποὺ σχεδίαζε ἤ ἔστω εἶχε βάλει στὸ νοῦ του νὰ πράξει. Λ.χ. ἕνα ξύπνημα μέσα στὴ νύχτα νὰ κοινωνήσει κάποιον ἀσθενῆ, ἡ πληροφορία ὅτι «ἔφυγε» ξαφνικὰ κάποιος ἐνορίτης καί τόσα ἄλλα εἶναι κάποια ἀπὸ τὰ «σημεῖα» μέσα στὰ ὁποῖα ἐμφανίζεται τὸ ἀπρόοπτο, τὸ ἀναπάντεχο, αὐτὸ ποὺ δὲν προβλέφθηκε.

Μὲ κορυφαῖο πάντα τὸ μέγιστο μάθημα: ἐκεῖνο τοῦ θανάτου, ποὺ ἐμφανίζεται ξαφνικὰ κι ἀκάλεστα: δίχως νὰ ἔχει, δηλαδή, προβλεφτεῖ. Γι᾿ αὐτὸ καὶ συμβουλεύει ἡ Ἐκκλησία μὲ τό ρήμα, «Γρηγορεῖτε...» (Μτθ 24, 42), ἐπειδὴ μὲ τὴν ἐγρήγορση ἡ ψυχὴ φρουρεῖται περισσότερο, ἀλλὰ καὶ ἀπομένει πάντα ἄγρυπνη, προσεχτική. Ἄλλωστε, μὴ λησμονοῦμε πὼς μέσα στὸν ὅλο κύκλο τῶν προσευχῶν τῆς Ἐκκλησίας πρωτεύουσα θέση ἔχει κι ἡ ἐπίκληση: «Ἔτι δεόμεθα ὑπὲρ τοῦ διαφυλαχθῆναι τὴν ἁγίαν Ἐκκλησίαν ταύτην καὶ πᾶσαν πόλιν καὶ χώραν ἀπὸ ὀργῆς λοιμοῦ, λιμοῦ, σεισμοῦ, καταποντισμοῦ, πυρὸς, μαχαίρας, ἐπιδρομῆς ἀλλοφύλων, ἐμφυλίου πολέμου καὶ αἰφνιδίου θανάτου».

Μακάριοι ὅσοι κατορθώνουν νὰ βιώνουν τὸ ἀπρόοπτο ὡς τὸ μέγιστον μάθημα, ποὺ μᾶς προετοιμάζει γιὰ τὶς ἐξίσου μέγιστες ἐξετάσεις, ποὺ «ἐπὶ τοῦ φοβεροῦ βήματος» ἀργὰ ἤ γρήγορα θὰ δώσουμε.

π. Κ.Ν. Καλλιανός

Προσευχή

Είναι το όπλο κάθε Χριστιανού εναντίον κάθε επίβουλου εχθρού, και ο εχθρός ο αδυσώπητος ειναι ο διάβολος, ο οποίος δεν χάνει στιγμή να μη προκαλεί τους ανθρώπους με τεχνάσματα ποικιλόμορφα, προκειμένου να εγκαταστήσει το βασίλειό του και να μας κάνει δικούς του μέσω της αμαρτίας, η οποία είναι το αγκίστρι του. Βλέπεις η αμαρτία παρουσιάζεται γλυκύτατη, μέχρι να σε ρίξει στους κόλπους του διαβόλου, μόλις το καταφέρει αυτό έχεις εγκλωβιστεί στα δίκτυα του και χρειάζεται μεγάλη πνευματική δύναμη και προσευχή να απελευθερωθείς.

Αυτά με λίγα λόγια για το διάβολο και τα έργα του. Εμείς όμως ως άνθρωποι αδύναμοι τί κάνουμε να αντισταθούμε στην καθημερινή μάχη κατά του διαβόλου; Την απάντηση μας την έδωσε ο ίδιος ο Χριστός: Προσευχή και εγκράτεια, κατά την δύναμη ενός εκάστου.

Είναι αλήθεια ότι πολλές φορές ερχόμαστε στα όρια της απελπισίας, προερχόμενη από κάποιο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε και φαίνεται άλυτο. Τότε λες -Θεέ μου, μου έρχεται τρέλα πως θα αντιμετωπίσω την κατάσταση αυτή που μου παρουσιάστηκε στιγμιαία ή και χρόνια; Υπάρχει αγαπητοί φίλοι λύση και εάν την ζητήσουμε με ταπείνωση και εγκράτεια χρησιμοποιώντας το πανίσχυρό μας όπλο το οποίο μας εχάρισε ο ίδιος ο Χριστός, την ΠΡΟΣΕΥΧΗ, ζητώντας από τον ίδιο την βοήθειά Του. Ο Θεός ως παντογνώστης, που αγαπά τον άνθρωπο και μάλιστα περισσότερο αυτόν που προσπαθεί να κάνει το θέλημά του αποφεύγοντας την αμαρτία, η οποία τον απομακρύνει από τη αγάπη Του. Αργά ή γρήγορα το θαύμα επιτελείται με τρόπο πολλές φορές ακατανόητο για  μας τους ανθρώπους, κατανοητό για την θεϊκή δύναμή Του.

Προσευχή λοιπόν σε κάθε αντιξοότητα της ζωής μας, η οποία γίνεται το αμυντικό αλλά και επιθετικό μας όπλο κατά της αμαρτίας, η οποία όπως είπαμε είναι το αγκίστρι του διαβόλου, που η αμαρτία μας έχει κάνει σαν τα ψάρια που εύκολα πιανόμαστε.

Νικόλαος Πούλιος

Ομότιμος Αρχιγραμματέας Ι.Α. Θυατείρων & Μ.Β.

Η «Γυναίκα» του Reg Butler

Το γλυπτό αυτό έργο (με βάση υλικού το σίδηρο), που εκτίθεται στο Μουσείο Tate Britain του Λονδίνου, με θέμα την «Γυναίκα», είναι έργο του Άγγλου καλλιτέχνη Reg Butler (28 Απριλίου 1913 - 23 Οκτωβρίου 1981), ποιημένο το 1949, μέσα στο βαρύ κλίμα της μεταπολεμικής περιόδου.

Το 1958 ο Μπάτλερ έγραψε ότι τα πρώϊμα γραμμικά σκευάσματα με σίδηρο, όπως το εν λόγω έργο του, έγιναν ως απάντηση στα «αινιγματικά ανθρώπινα καασκευάσματα», που ξεπήδησαν γύρω από τις ακτές της Βρετανίας κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Εκδήλωση για τον Στρατή Μυριβήλη

Στις 8 Οκτωβρίου, από τις 7.00 μ.μ., θα πραγματοποιηθεί στο Ελληνικό Κέντρο Λονδίνου (16-18 Paddington Street, Marylebone, London W1U 5AS) πολύ ενδιαφέρουσα εκδήλωση, αφιερωμένη στον δόκιμο Έλληνα συγγραφέα Στρατή Μυριβήλη.

The year 2019 marks 50 years from the death of Stratis Myrivilis. This event is an opportunity for academics, artists and those who knew him personally to meet and share their own experience of what it means to be inspired by Myrivilis’ personality and work.

The aim is to discuss the ways in which the author constantly opens up new horizons in the thought and artistic work of people from all walks of life half a century later.  The presentations are only a small sample of the ways in which Myrivilis’ novels have established an intellectual link between different generations, who turn to his work in order to find utterance regarding life’s enduring historical and philosophical struggles.

Prof. Roderick Beaton will introduce the event. Presentations will be given by Myrivili’s grand daughter Mrs Angelopoulou, Dr Maria Prevelakis, film director Eirini Vachlioti and Zacharoula Christopoulou. Extracts from Myrivilis’s work will be narrated by Ino Menegaki, actress and high priestess of the Olympic Flame Lighting Ceremony of the 2012 Olympic Games.

Supported by the Hellenic Centre.

Εκδήλωση Μνήμης για τον Γιάννη Πολυκανδριώτη

Στις 26 Φεβρουαρίου 2019 τελέσθηκε στο Λονδίνο η Κηδεία κι εν συνεχεία η ταφή του Γιάννη Πολυκανδριώτη, σπουδαίου Έλληνα μουσικού, μουσικοσυνθέτη, εξαίρετου βιρτουόζου του μπουζουκιού, και δάσκαλου έγχορδων λαϊκών και παραδοσιακών μουσικών οργάνων.

Ο μακ. Γιάννης είχε πολλούς μαθητές στο Λονδίνο. Μαθητές και μαθήτριές του τον κατευόδωσαν στην τελευταία του κατοικία με τη μουσική που τους είχε μάθει και με τα αγαπημένα του όργανα.

Εκεί στο Κοιμητήριο αποφασίστηκε να γίνει εν ευθέτω χρόνω μια μουσική εκδήλωση εις μνήμην του. Κι αυτή η εκδήλωση αποφασίσθηκε και ορίσθηκε για το Σάββατο 19 Οκτωβρίου, 6.30 μ.μ. - 9.00 μ.μ.

Η εν λόγω εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί, στην Αίθουσα Εκδηλώσεων της Κοινότητας Αγ. Παντελεήμονος Harrow στο ΒΔ Λονδίνο.

Θα περιλαμβάνει δε μουσικά ακούσματα από τους μαθητές του μακ. Γιάννη, ομιλίες, χαιρετισμούς, καθώς και χορό από την ομάδα «Φιγούρα».

Η εκδήλωση θα είναι δωρεάν και σε αυτήν είναι όλοι ευπρόσδεκτοι.

Αὐτοβιογραφικά 2

ἤ,  καὶ πάλι, οἱ ἄλλες  ἀφορμὲς διαλόγου...

       

Στὸν σεβαστό μου καθηγητή κύριον Ἀλέξανδρον Σταυρόπουλον,

ἐφ’ ὅρου ζωῆς ἀνεξόφλητος πνευματική ὀφειλή

Εἶναι ἀλήθεια πὼς στὸ σύνορο μιᾶς ἐπετείου, ὅπως τῆς χειροτονίας σου λ.χ. ἤ τῆς συμπληρώσεως κάποιων δεκαετιῶν ἱερατικῆς διακονίας, ὑπάρχει τὸ ἐνδεχόμενο, ὥστε νὰ δημιουργηθεῖ κι ἡ ὁποιαδήποτε ἀνησυχία ἤ καὶ ἀναστάτωση -στοιχεῖα ἐξάπαντος ἀνθρώπινα- ὥστε νὰ προκαλέσoυν πόνο καὶ θυμὸ κάποτε. Δηλαδή, παραχωρεῖ ὁ Θεὸς κι αὐτὴ τὴ θλίψη ἤ τὸν πειρασμό, γιὰ νὰ σὲ ἀποσπάσει ἀπὸ τὴν καθημερινότητα καὶ νὰ σὲ φέρει νὰ σταθεῖς, «ἐνώπιος ἐνωπίῳ» μὲ τὸν ἴδιο, καθὼς σὲ ἀνήσυχες στιγμὲς μιὰς τέτοιας καταιγίδας εἶναι ποὺ Τὸν χρειάζεσαι περισσότερο ἀπὸ κάθε ἄλλη φορά. Στ᾿ ἀλήθεια, πόσες φορὲς ἐκεῖνος ὁ βαθὺς Γεροντικὸς λόγος τοῦ ἀββᾶ Ἁλωνίου δὲ συντρόφεψε τὰ μοναχικά σου βήματα. «- Εἶπεν ὁ Ἀϐϐᾶς Ἁλώνιος· ἐὰν μὴ εἴπῃ ἄνθρωπος ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ, ὅτι ἐγὼ μὸνος καὶ ὁ Θεὸς ἐσμὲν ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ, οὐχ ἕξει ἀνάπαυσιν»...

Ὡστόσο, δὲν εἶναι διόλου ἀπίθανο, νὰ βρεθεῖς κι ἀντιμέτωπος μὲ πρόσωπα καὶ καταστάσεις, ποὺ σὲ πληγώσανε ἀφάνταστα μέσα στὴν ὅλη σου ἱερατικὴ διαδρομή. Μάλιστα, αὐτὰ ὅλα γίνονται πιὸ ἐπώδυνα, ὅταν νομίζεις πὼς σὲ ὧρες ἐπετειακές σου, χαρμόσυνες ἤ καὶ χαρμολυπικές, συνυπάρχουν σιμά σου «φίλοι καὶ πλησίον» (Ψαλμ. 37, 12) συνεορτάζοντες καὶ συγχαίροντες. Κι ὅμως,  πολλὲς φορὲς ἀπουσιάζουν κι ὅλοι αὐτοί. Ἴσως γιατὶ ἔτσι πρέπει... Πῶς, ἄλλωστε, θὰ δοκιμαστεῖ ἡ ἀντοχὴ κι ἡ πίστη σου; Κι ὔστερα, πῶς θὰ μελετήσεις τοὺς χαρακτῆρες τῶν ὅσων ἀποτελοῦν τὸ ποίμνιό σου; Γιατὶ εἶναι παρατηρημένο, πὼς μονάχα μέσω αὐτῶν τῶν συμπεριφορῶν τους τοὺς μαθαίνεις καλύτερα, ἀλλά, καὶ  κυρίως,  μέσω τῶν συγκρούσεών σας.  Κι αὐτό, ἐπειδὴ ἐκεῖ διαφαίνεται πολὺ καθαρὰ κι ἡ προσπάθεια τους νὰ σὲ μειώσουν, ἀλλὰ καὶ νὰ σὲ ἀπορρίψουν κάποτε, ἀλλὰ  καὶ νὰ τοὺς ἀπορρίψεις κι ἐσύ, κάνοντας κάποτε κι αὐτὸ τὸ λάθος...

Ὅμως δὲν θὰ πρέπει νὰ λησμονεῖς, πὼς κι ὅλ᾿ αὐτὰ εἶναι καὶ  μιᾶς ἄλλης μορφῆς ἀφορμὲς διαλόγου, ποὺ καλεῖσαι νὰ πραγματοποιήσεις μὲ ὑπομονή, σκέψη καὶ σωφροσύνη. Καὶ τοῦτο ἐπειδὴ σοῦ παραχωρεῖται τὸ μέγα τῆς δοκιμασίας προνόμιο, ὥστε νὰ δεῖς τὰ πράγματα πιὸ ὤριμα. Μὲ λίγα λόγια αὐτὲς οἱ κορυφαῖες, ὀριακὲς καὶ δύσκολες στιγμὲς ἑνὸς ἄλλου διαλόγου -ἴσως ἄκαρπου, σκληροῦ, ἀδίστακτου καὶ ψυχόλεθρου, νὰ εἶναι ἡ ἰκανὴ ἀντιβίωση, ὥστε νὰ ἀφαιρεθοῦν ἀπὸ μέσα σου «στίγματα» διάφορα, ποὺ σὲ τυραννοῦσαν σκληρά. Ὅπως π.χ. ἡ φιλοδοξία σου γιὰ τὸ ὅποιο πρωτεῖο, γιὰ τὴν ὅποια «πρωτοκαθεδρία», ἤ ἡ ἀνθρωπαρέσκειά σου, ὥστε «νὰ φανῆς τοῖς ἀνθρώποις», ἀλλὰ καὶ ἡ κενοδοξία σου μὲ τὸ νὰ προβάλλεις τὸν ἑαυτό σου «ἐνδεδυμένον τὴν τῆς ἱερατείας χάριν» μὲ ποικίλα καὶ φανταχτερὰ ἄμφια καὶ κοσμήματα. Κι ὅλα τοῦτα ἀπότοκα μιᾶς ἄλλης πραγματικότητος καὶ βιοτῆς φαινόμενα καὶ πράγματα. Καὶ τὸ κυριώτερο: Ξένα παντελῶς ἀπὸ τὸ μάθημα Του.

Σὲ ὄλ᾿ αὐτὰ καλεῖσαι, λοιπόν, ν᾿ ἀπαντήσεις εἰλικρινὰ μὲ διάθεση διδαχῆς καὶ μαρτυρίας, θέτοντας «κεφαλὴν γωνίας» στὴν πνευματική σου οἰκοδομή, τό: «Μάθετε ἀπ᾿ ἐμοῦ, ὅτι πρᾶος εἰμι, καὶ ταπεινὸς τῇ καρδίᾳ καὶ εὑρίσετε ἀνάπαυσιν ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν» (Μτθ. 11, 29).

«Εἶπεν ὁ Ἀϐϐᾶς Ποιμήν· ἄνθρωπος συνοικῶν τῷ πλησίον, ὀφείλει εἶναι ὡς στήλη λιθίνη, ὑϐριζόμενος καὶ μὴ ὁργιζόμενος, δοξαζόμενος καὶ μὴ ἐπαιρόμενος».

Ἀλήθεια, ποιὸς θὰ πρωτοανεβεῖ σὲ τούτη τὴ ζυγαριά;

π. Κ.Ν. Καλλιανός