Friday 19 July 2024

Ό,τι πιο αγαπητό

 
Κάποτε ο βασιλιάς Κροίσος πέτυχε να κυριεύσει μια πόλη των αντιπάλων του, που του στοίχισε όμως τη ζωή πολλών στρατιωτών του. Εξοργισμένος, λοιπόν, διέταξε να σφάξουν όλους τους άνδρες, τις δε γυναίκες να τις επιτρέψουν να φύγουν, δίνοντάς τες τη δυνατότητα να πάρουν ό,τι πιο αγαπητό είχαν.
 

Σε λίγο έβλεπε κανείς τις γυναίκες να προχωρούν προς την έξοδο της πόλης,φορτωμένες στους ώμους τους τους άνδρες τους. «Δεν υπάρχει, είπαν, σε μας τίποτε πιο αγαπητό από τους άνδρες μας». Ο Κροίσος συγκινήθηκε από την αφοσίωση των γυναικών και έδωσε χάρη σε όλους τους επιζώντες.

Thursday 18 July 2024

Οι Χειμαρριώτες δοκιμάζονται...

 
...αλλά αντέχουν
 

Τελευταίως είμαστε μάρτυρες της δοκιμασίας που περνούν με το καθεστώς Ράμα οι Χειμαρριώτες και ο εκλεγμένος Δήμαρχός τους Φρέντης Μπελέρης, δοκιμασία, την οποία αντιμετωπίζουν με επιτυχία. Ο Μπελέρης, Ευρωβουλευτής πλέον, θα είναι εκεί η ζωντανή μαρτυρία για το πώς ζουν οι Έλληνες στη γειτονική χώρα.
 
Οι Χειμαρριώτες από αρχαιοτάτων χρόνων δείχνουν ζέουσα φιλοπατρία, μαχητικότητα, γενναιότητα και ηρωισμό. Πολλές φορές κήρυξαν την ανεξαρτησία τους και, με όλη την Βόρειο Ήπειρο,  την ένωσή τους με την Ελλάδα, αλλά οι Μεγάλες Δυνάμεις δεν το επέτρεψαν… Με τον Καποδίστρια το ελεύθερο Ελληνικό κράτος ζήτησε από τον Κάνινγκ τα σύνορά του να φτάσουν έως τον Αώο ποταμό. Ο Κυβερνήτης δικαιολόγησε την διεκδίκηση αυτή αναφέροντας: «Οι κάτοικοι των μερών αυτών ήσαν οι μαχητικότεροι των Ελλήνων, οι οποίοι πολλαπλώς επολέμησαν και ενίκησαν τους Τούρκους εις τα στενά της Πίνδου, τον Όλυμπον και τον Παρνασσόν, ηρωικώτατα υπερεμάχησαν του Μεσολογγίου και της Αράχωβας και αντέσχον κατά των Τούρκων την εσχάτην αντίστασιν εν τη Ακροπόλει των Αθηνών». Ετόνισε δε ότι ουδέποτε οι άνθρωποι αυτοί θα ησυχάσουν εφ’ όσον η πατρίδα τους θα παρέμενε δούλη.
 
Στην Επανάσταση του 1821 οι Χειμαρριώτες μπήκαν αμέσως με την έκρηξή της στην Πελοπόννησο και ζήτησαν από την Διοίκηση όπλα και μπαρούτι. Η ανέκδοτη έως το 1958 απάντηση της Διοίκησης* προς τους Χειμαρριώτες δείχνει την θέλησή τους να πολεμήσουν για την ελευθερία τους:
 
« Διοίκησις Προσωρινή. Η Γερουσία της Δυτικής Χ. Ελλάδος Προς τους Γενναίους Καπιτάνους και Φιλογενεστάτους Προκρίτους της Χειμάρρας…
 
Από τον καιρόν οπού εμίσευσεν από εδώ ο Κυρ Γιαννούσης (Σημ.γρ. Πρόκριτος των Χειμαρριωτών απεσταλμένος για να εξηγήσει στη Διοίκηση και δια ζώσης -παρέδωσε και επιστολή- τις ανάγκες τους σε πολεμοφόδια), ήλθεν άλλην μίαν φοράν ο εχθρικός στόλος εις τούτα τα μέρη ώστε εμποδίσθησαν εξ αιτίας 17 καράβια όπου ήσαν διορισμένα από την υπερτάτην Διοίκησιν να έλθουν εις τα παράλιά σας, δια να σας εμψυχώσουν και να σας δώσουν τα αναγκαία εφόδια. Τώρα πάλιν εν ω ήσαν έτοιμα να έλθουν δι’ αυτά τα μέρη, ήλθεν η είδησις ότι ο μεγάλος στόλος του εχθρού εβγήκεν από τα Δαρδανέλια και πέρνωντας στράτευμα από την ανατολήν, έβγαλεν εις την Χίον και την κατέκαυσε και την κατεσκλάβωσε.
 
Η Διοίκησις λοιπόν αναγκάσθη να ετοιμάση αμέσως πενήντα καράβια τα οποία εκίνησαν εις τας 20 του παρόντος μηνός εις απάντησιν του εχθρού. Μ’ όλον τούτο άλλα δέκα καράβια ετοίμασεν η Διοίκησις και σήμερ’ αύριον θα φανούν εις τα μέρη σας. Δύο τρία θα μείνουν εδώ να αποκλείσουν τον κόλπον της Πάτρας.
 
Αδελφοί, εδώ αι ανάγκαι μας είναι πολλά μεγάλαι και τα χρήματα μας λείπουν, διότι ακόμα δεν εσύναξεν η Γερουσία εισοδήματα, το ντουφέκι είναι ανοιγμένον… Όμως έστειλεν ταις απερασμέναις 2.500 οκάδες μπαρούτι με το διπλό μολύβι εις τους Σουλιώτας.
 
Με μεγάλον της κακοφανισμόν η Γερουσία βλέπει ότι δεν έχει τον τρόπον να σας προφθάση κατά το παρόν με ολίγα εφόδια. Εγράψαμεν προς την εθνικήν Βουλήν αναφέροντας την ανάγκην σας, και είμεθα βέβαιοι ότι θέλει γίνει η αναγκαία φροντίς ευθίς (Σημ. γρ. Διατηρείται η ορθογραφία του πρωτοτύπου) καθώς φθάση ο εκλαμπρότατος Μαυροκορδάτος με το στράτευμα εις τούτα τα μέρη, επειδή και καθώς σας προείπαμεν η Διοίκησις και χωρίς να γράψετε, είχε πάντοτε τον νουν της εις αυτά τα μέρη. Ομιλήσαμεν εκτεταμένως με τους απεσταλμένους σας και απ’ αυτούς ημπορείτε να μάθετε κάθε τί και να φερθήτε με εκείνην την φρόνησιν όπου χρειάζεται εις τέτοια επιχειρήματα.
 
Καθώς φθάση ο εκλαμπρότατος Μαυροκορδάτος, ότι μέτρα θέλουν παρθή δια τους τόπους σας θέλομεν σας τα φανερώση, ή με το μέσον των καραβίων, ή δι’ άλλου μέσου αν τα καράβια προφθάσουν και έλθουν πρωτύτερα. Σας ασπαζόμεθα αδελφικώς και μένομεν.
 
Μεσολόγγι τη 26 Απριλίου 1822
 
Δια τον εκλαμπρότατον Πρόεδρον. (Υπογ.) Γεωρ. Παΐδης (;),  Γεώργιος  Καναβός, Κων/τίνος Ν. Λογοθέτης, Αναγνώστης Μ. Φραγκούλης. Ο Αρχιγραμματεύς Νικ. Λουριώτης.»
 
Το έγγραφο φέρει κυκλική σφραγίδα. Εις το μέσον μαινόμενος ταύρος, περιβαλλόμενος από στέφανο δάφνης και η επιγραφή με πρώτα τον Σταυρό: «+ ΓΕΡΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ Χ. ΕΛΛΑΔΟΣ 1821».
 
Όπως όλοι οι Έλληνες έτσι και οι Χειμαρριώτες υπέστησαν πολλά από διάφορους εισβολείς, από τους Ρωμαίους έως τους Γότθους, τους Αβάρους, τους Σλαύους, τους Σαρακηνούς, τους Νορμανδούς, τους Οθωμανούς, τους Βενετούς, τους Λιάπηδες -γειτονική αλβανική φυλή-, το Αλβανικό καθεστώς. Όμως άντεξαν και διατήρησαν την Πίστη τους, την Ταυτότητά τους, την γλώσσα τους, όπως και οι άλλοι Βορειοηπειρώτες. Τον Μάρτιο του 1914 υπογράφηκε το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας που ίδρυε την Αυτόνομη Δημοκρατία της  Βορείου Ηπείρου, όπου εντάχθηκε και η Χειμάρρα, αν και η ίδια ήδη είχε προσχωρήσει  στην προσωρινή κυβέρνηση της Βορείου Ηπείρου, με επικεφαλής τον Γεώργιο Χρηστάκη – Ζωγράφο. Το 1921 πέρασε στον έλεγχο του Αλβανικού Κράτους. Το 1924, το 1927 και το 1932  οι Χειμαρριώτες ξεσηκώθηκαν εναντίον των μέτρων που αποσκοπούσαν στον εξαλβανισμό τους. Το 1939 καταλήφθηκε από την φασιστική Ιταλία, τον Δεκέμβριο του 1940 απελευθερώθηκε από τους Ελληνες έως την Γερμανική εισβολή του 1941. Η Χειμάρρα ενώ, κατά φυσικό λόγο, περιλαμβανόταν στις μειονοτικές περιοχές, το 1945 εξαιρέθηκε από αυτές προς τιμωρία των εκεί Ελλήνων, οι οποίοι θεωρήθηκαν από το αλβανικό καθεστώς «απείθαρχοι». Έτσι έκλεισαν τα σχολεία  τους για να μην  διδάσκονται τα παιδιά τους την γλώσσα τους και την ιστορία τους. Όμως πάλι οι Χειμαρριώτες βρήκαν λύση ακόμη και στην εποχή του Χότζα που επέβαλε την αθεΐα και δίωξε αμείλικτα τους Έλληνες. Σήμερα εξακολουθούν να ζητούν τα ανθρώπινα δικαιώματά τους. Δοκιμάζονται, αλλά δεν το βάζουν κάτω. Βλέπετε περίπτωση Μπελέρη.
 
*Δημοσιεύθηκε το 1958 από τον ιστορικό συγγραφέα Σπύρο Στούπη στο περιοδικό «Ηπειρωτική Εστία» (Μηνιαία Επιθεώρησις εν Ιωαννίνοις, Έτος Ζ΄, Απρίλιος 1958, Τεύχος 72ον, σελ. 269-273).  
 
Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Wednesday 17 July 2024

Συνοχή Ελλήνων

 
Πολλές φορές, όταν χρειαζόμαστε και πρέπει να επιχειρηματοποιήσουμε για κάτι σημαντικό, χρησιμοποιούμε τη φράση: «όπως έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι...» και αναφερόμαστε σε λόγια της σοφίας εκείνων!
 

Εν προκειμένω, το εικονίδιο της παρούσας ανάρτησης μας, αναφέρεται με έμφαση στους ακραιφνείς λόγους συνοχής και συνδέσμου των Ελλήνων, που είναι το ομόηθες, το ομόθρησκον, το όμαιμον και το ομόγλωσσον! Μεγίστη αλήθεια!

Tuesday 16 July 2024

Εκδηλώσεις στο Μπρίστολ

 
Στον Ι.Ν. Απ. Πέτρου και Παύλου στο Μπρίστολ τελέσθηκε την Κυριακή 14 Ιουλίου 2024 Εθνικό Μνημόσυνο για τα τραγικά γεγονότα Ιουλίου - Αυγούστου 1974 που οδήγησαν εν τέλει στην εισβολή της μεγαλονήσου Κύπρου από το βάναυσο Αττίλα. Φέτος σηματοδοτούνται 50 χρόνια στυγνής κατοχής του βορείου κομματιού του πολύπαθου και ηρωικού νησιού. Οι Ιερείς της Κοινότητας τέλεσαν το Μνημόσυνο και κατόπιν ο Γενικός Πρόξενος της Κύπρου στο Λονδίνο κ. Οδυσσέας Οδυσσέως, ο οποίος είχε έλθει ειδικά για την εκδήλωση αυτή, ομίλησε επίκαιρα, με πατριωτικό πνεύμα, ιδιαίτερη επιστημοσύνη και ακραιφνή γλαφυρότητα. Στο τέλος εψάλη ο Εθνικός Ύμνος από το εκκλησίασμα με μεγάλη περηφάνεια.
 

Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας, η Φιλόπτωχος Αδελφότητα Κυριών και Δεσποινίδων «Αγία Ταβιθά» της Ελληνορθόδοξης κοινότητας του Μπρίστολ είχε την ευχαρίστηση να διοργανώσει συνάντηση των μελών της στην κοινοτική αίθουσα. Επίτιμες καλεσμένες ήταν οι κυρίες της παλαιότερης γενιάς, οι οποίες συνέβαλαν και συνεχίζουν να συμβάλλουν σθεναρά και ακούραστα στη θεμελίωση και διατήρηση τόσο της εκκλησιαστικής παράδοσης όσο και των ελληνορθόδοξων ιδανικών και ιστορίας της κοινότητας μέσα από τη μακρόχρονη συνεισφορά τους ως μέλη της Αδελφότητας στον παροικιακό Ελληνισμό και όχι μόνο.
 

Μέσα σε κλίμα συγκίνησης και ιστορικών αναδρομών από τον Πρωτοπρεσβύτερο π. Γεώργιο Νικολάου, καθώς ακόμα και από την αξιοσέβαστη πρώην πρόεδρο της Αδελφότητας κ. Ιωάννα Stambulieh που διετέλεσε με τεράστια αίσθηση καθήκοντος και προσφοράς την Αδελφότητα επί σχεδόν 30 συναπτά έτη, αποδόθηκε ελάχιστος φόρος τιμής στους ακρογωνιαίους λίθους της κοινότητάς μας που μέχρι σήμερα υπηρετούν ταπεινά και αγγόγυστα σαν εργατικές μέλισσες τους πυλώνες της πίστης και της ελληνικής μας παράδοσης.

 
Ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Αναστάσιος Σαλαπάτας αναφέρθηκε στον βίο της προστάτιδας Αγίας της Αδελφότητας, της Αγίας Ταβιθάς, ενώ η τρέχουσα πρόεδρος, Παυλίνα Κοφτερού, συντόνισε τη συνάντηση και απευθύνθηκε στο τρέχον έργο της Αδελφότητας, καθώς ακόμα προέβη σε οικονομική αναφορά του ταμείου της Αδελφότητας. Ακολούθως, ζήτησε από τις παρευρισκόμενες να υπάρχει συνεχής αλληλοβοήθεια μεταξύ παλαιών και νέων μελών, συγκερασμός ιδεών και συνεργασία σε μια προσπάθεια μεταλαμπάδευσης των εμπειριών και παραδόσεων από την παλαιότερη γενιά στη νεώτερη αλλά και διατήρησής τους στο παρόν και μέλλον.
 

Αξίζει να αναφερθεί ότι, ανακοινώθηκε, έπειτα από απόφαση της εκτελεστικής επιτροπής, η έγκριση για συγκεκριμένες δωρεές, μεταξύ των οποίων και δωρεά στον φιλανθρωπικό οργανισμό των Αλκυονίδων που εδράζει στο Λονδίνο και στόχο έχει την υποστήριξη οικογενειών χαμηλών εισοδημάτων ως προς τη μετάβαση από την Κύπρο στην Αγγλία για λήψη εξειδικευμένης νοσηλείας, κυρίως μικρών παιδιών και ευάλωτων ενηλίκων. Την επιταγή των 400 λιρών που δόθηκε ως δωρεά από την Φιλόπτωχο Αδελφότητα, παρέλαβε η πρόεδρος των Αλκυονίδων UK, κυρία Μαίρη Παρισινού Nicholsby, η οποία αποτελεί και μέλος της Φιλοπτώχου Αδελφότητας του Μπρίστολ.


Επίσης, η Αδελφότητα αποφάσισε να στηρίξει το κοινοτικό έργο αναβάθμισης του υπαίθριου χώρου έξω από την εκκλησία και το ελληνικό παροικιακό σχολείο με επιταγή 1000 λιρών, ο οποίος έχει με το πέρας των χρόνων υποβληθεί σε φθορά και καθίζηση, ούτως ώστε να μπορέσει να χρησιμοποιηθεί πιο αποτελεσματικά από την κοινότητα και το σχολείο ως πολυχρηστικός χώρος για εκδηλώσεις, πάρκινγκ και ως ασφαλής παιδότοπος για παιδιά.
 

Ακολούθησε ελληνική μουσική με παραδοσιακά ακούσματα, χοροί και λαχνοί με δώρα.


Θα πρέπει να αναφερθεί ότι την όλη εκδήλωση και το γεύμα, που περιείχε χειροποίητα εδέσματα, επιμελήθηκαν με πολλή αγάπη και σεβασμό τα νεώτερα μέλη της εκτελεστικής επιτροπής της Αδελφότητας, τις οποίες και ευχαριστούμε θερμά για το ζήλο, την προσπάθεια και το χρόνο τους.
 
Με εκτίμηση,
 
Παυλίνα Κοφτερού
Πρόεδρος Φιλοπτώχου Βοηθητικής Αδελφότητας Μπρίστολ

Monday 15 July 2024

Αυτογνωσία, αυτοκριτική, θυσία, ελευθερία

 
Η θλιβερή όσο και τραγική για τον Ελληνισμό 50ή επέτειος της βάρβαρης εισβολής των Τούρκων στο έδαφος της ανεξάρτητης και μέλους του ΟΗΕ Κυπριακής Δημοκρατίας, της κατάληψης του 37% του εδάφους της και της προσφυγοποίησης 200.000 Ελλήνων της Μεγαλονήσου, οδηγεί τη σκέψη πρώτον στην αυτογνωσία και στην αυτοκριτική.
 

Ως Έλληνες, από τότε που εμφανιστήκαμε στην Ιστορία, είμαστε ένας σχετικά ολιγάριθμος λαός με χαρακτηριστικά, που μας ξεχωρίζουν από τους άλλους λαούς. Αυτό δεν σημαίνει ότι ζούμε απομονωμένοι στη Λάσα ή με τους Λάπωνες. Αντίθετα έχουμε διδάξει πράγματα και έχουμε ωφελήσει όσους μας προσήγγισαν, και έχουμε πάρει από αυτούς θετικά πολιτισμικά στοιχεία, που αφομοιώσαμε. Δημοκρατία, Ολυμπιακοί Αγώνες, Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών (Αμφικτυονία), γλώσσα ως ακριβής έκφραση, είναι πολιτισμικά στοιχεία και των σημερινών κοινωνιών. Για πολλές από τις σημερινές χώρες  ακόμα ζητούμενα…Έχουμε όμως και σοβαρά ελαττώματα που μας στοίχισαν. Τα σοβαρότερα είναι τα καρκινώματα της διχόνοιας και της προδοσίας. Σε αυτά οφείλεται και η τραγωδία του Κυπριακού Ελληνισμού. Τα προδικτατορικά κομματικά μίση και η φιλαρχία έστρωσαν τον δρόμο στους επίορκους και προδότες αξιωματικούς, που προσέφεραν την αφορμή, την οποία περίμενε από χρόνια ο Αττίλας.
 
Μεταδικτατορικά αρκετοί από εμάς, τους Έλληνες, έχουν υποκύψει σε πειρασμούς, όπως  ο ηδονισμός και ο μηδενισμός, που οδηγούν στον ατομισμό και στον ωφελιμισμό και τελικά, στα εθνικά θέματα, σε έναν ντεφετισμό (ηττοπάθεια), που μετονομάζουν σε «πραγματισμό». Είναι όσοι υποστήριξαν το σχέδιο Ανάν, είναι όσοι υποστηρίζουν την αποδοχή της εισβολής του Αττίλα ως γεγονότος τετελεσμένου, είναι όσοι  προτείνουν συζητήσεις επί των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων και δέχθηκαν αλλοίωση της Ιστορίας μας... Τελευταίως μάλιστα, λόγω της σε κυβερνητικό επίπεδο στάσης μας, έχουν αποθρασυνθεί οι γείτονες και εμπράκτως μας προκαλούν, γιατί βλέπουν ότι εμείς απαντάμε με ανώδυνες γι’ αυτούς δηλώσεις και καταγγελίες  στους συμμάχους, που κουνάνε με κατανόηση τα κεφάλια τους…
 
Βασικό στοιχείο που υποστηρίζουν οι «πραγματιστές»  είναι πως  στη φύση όλη και στον άνθρωπο, ισχύει πως «το μεγάλο ψάρι τρώγει το μικρό», επομένως δεν πολεμάς με τον ισχυρότερο, αλλά ελίσσεσαι για να επιζήσεις, όσο μπορέσεις... Το επιχείρημα ακούγεται λογικό. Ως παράδειγμα αναφέρουν τους Μηλίους στον Πελοποννησιακό πόλεμο. Οι Αθηναίοι τους ζήτησαν να γίνουν υποτελείς τους, οι Μήλιοι δεν δέχθηκαν, αντιστάθηκαν, αλλά ηττήθηκαν, παραδόθηκαν και οι μεν άνδρες όλοι φονεύθηκαν, τα γυναικόπαιδα κατέστησαν δούλοι και οι νικητές έστειλαν στο άδειο από κατοίκους νησί δικούς τους πολίτες και το αποίκισαν… Ζούμε και σήμερα τους στυγνούς γεωπολιτικούς υπολογισμούς των ισχυρών του πλανήτη και την με κάθε τρόπο – μηδέ εξαιρουμένων της βίας και των όπλων - διατήρηση και επέκταση των σφαιρών επιρροής τους… Δεν ξεχνάμε τον ρόλο που έπαιξε η Μεγάλη Βρετανία στην μη επέκταση των συνόρων μας κατά την ανεξαρτησία της χώρας μας, δεν ξεχνάμε την αλαζονική και δικτατορική συμπεριφορά της όταν κατείχε τα Ιόνια νησιά, την Κρήτη, την Δωδεκάνησο και προπάντων την Κύπρο. Δεν ξεχνάμε την εκ μέρους της εξώθηση της Τουρκίας στο να αναμιχθεί στο θέμα της Μεγαλονήσου.
 
Ο Robert Holland και η Diana Markides στη σημαντική τους μελέτη «Οι Βρετανοί και οι Έλληνες – Αγώνες εξουσίας στην ανατολική Μεσόγειο 1850-1960» (Βραβείο Στίβεν Ράνσιμαν 2007), που έχει εκδοθεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Πατάκη, γράφουν ότι το 1955 ο Υπουργός Εξωτερικών της Μεγ. Βρετανίας Χάρολντ Μακμίλαν «ήξερε καλά τους Έλληνες και ότι ο προσφορότερος τρόπος για να ελέγξει τις φιλοδοξίες τους  στην Κύπρο ήταν να τους φέρει σε ευθεία αντιπαράθεση με τους Τούρκους» (σελ. 409). Και σε πάρα κάτω σελίδα αναφέρουν: «Ο Μακμίλαν είχε πάντοτε την πεποίθηση ότι το ενδεχόμενο να εμφανιστούν οι Βρετανοί έτοιμοι να επαναφέρουν την Τουρκία στην Κύπρο αποτελούσε το μοναδικό μέσο εκφοβισμού προκειμένου οι Έλληνες να αποδεχτούν ο,τιδήποτε λιγότερο από την Ένωση. Αυτή ήταν η ουσία ενός νέου σχεδίου “τροποποιημένης τριπλής κυριαρχίας”, που, φέροντας το όνομά του Μακμίλαν, κυκλοφόρησε μετά τον Ιούνιο του 1958» (σελ.423).
 
Δεν ξεχνάμε επίσης τον ρόλο που έπαιξε ο Κίσινγκερ κατά την εισβολή του Αττίλα και γενικά οι χώρες – μέλη του ΝΑΤΟ και την έως σήμερα αβελτηρία τους. Στην περίπτωση της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία – οι Ρώσοι δικαιολογούν την εισβολή τους με τα ίδια ακριβώς επιχειρήματα με τους Τούρκους – οι σύμμαχοι δίνουν τα πάντα στην Ουκρανία. Για την Κύπρο επί πενήντα χρόνια έχουν αφήσει το θέμα στον ΟΗΕ και σε προτάσεις ευνοϊκές για τους εισβολείς…
 
Λοιπόν, μήπως τελικά έχουν δίκιο οι πραγματιστές και οι ωφελιμιστές; Μήπως είχε δίκιο ο Μαυροκορδάτος όταν πρότεινε να καταστούμε προτεκτοράτο της Βρετανίας;  Ο Ελληνισμός, δια της Ιστορίας του, απαντά ΟΧΙ, δεν έχουν δίκιο! Οι Έλληνες απαντούν στην ισχύ με την Θυσία. Και αυτές οι θυσίες μένουν στην Ιστορία και διδάσκουν. Διδάσκει ο Λεωνίδας όταν με τους τριακοσίους του αντιστάθηκε και θυσιάσθηκε μπρος στις χιλιάδες των εισβολέων Περσών. Διδάσκει ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος όταν αντιστάθηκε στα στίφη του Μωάμεθ. Έδωσε απτό παράδειγμα φιλοπατρίας και θυσίας ο Ρήγας και κατέστη Μάρτυρας και σπορέας της ελευθερίας μας. Διδάσκουν οι χιλιάδες των Νεομαρτύρων που προτίμησαν το μαρτύριο από το να αλλαξοπιστήσουν. Διδάσκει ο Διάκος όταν, ως νέος Λεωνίδας, αμύνθηκε στα λεφούσια των Οθωμανών, θυσιάστηκε και μαρτύρησε στην Αλαμάνα. Διδάσκει ο Παπαφλέσσας όταν αντιστάθηκε στον στρατό του Ιμπραήμ στο Μανιάκι. Διδάσκουν οι ήρωες της ΕΟΚΑ που απαγχονίστηκαν από τους αποικιοκράτες Εγγλέζους, επειδή αγωνίζονταν για την ελευθερία τους. Διδάσκει ο Αυξεντίου που αντιστάθηκε στο τέλος μόνος στις επιθέσεις με φωτιά και σίδερο των πολυπληθών κατακτητών. Το ίδιο διδάσκει και ο Μάτσης, με τη θυσία του. Το ίδιο διδάσκουν οι πρόσφατοι εκ των εθνομαρτύρων της Κύπρου, οι φονευθέντες  το 1996 από τους εισβολείς Τάσος Ισαάκ και  Σολωμός Σολωμού,.
 
Ως λαός έχουμε ελαττώματα, πολλά από τα οποία είναι σοβαρά, κάποια αποδείχθηκαν θανάσιμα. Όμως η φύτρα μας έχει μέσα της την Πίστη, τον ηρωισμό, τη θυσία, την φιλοπατρία. Με τις ιδιότητες αυτές νικήσαμε υπέρτερες δυνάμεις εχθρών εισβολέων, από τους Πέρσες και τους Αβάρους  έως τους Τούρκους και τους Ιταλούς. Αν δεν είχαμε μέσα μας την Πίστη, τη διάθεση της θυσίας και τον πόθο της ελευθερίας δεν θα είχαμε ξεκινήσει την Επανάσταση εναντίον μιας Αυτοκρατορίας που έχαιρε και της συμπάθειας και υποστήριξης των τότε Μεγάλων Δυνάμεων, ούτε στο τέλος θα τα καταφέρναμε. Δεν θα ξεκίναγε και ο τιτάνιος αγώνας των λίγων στον αριθμό  παλληκαριών της ΕΟΚΑ, με τον οποίο αντιστάθηκαν με επιτυχία σε μιαν αυτοκρατορία.
 
Οι προκλήσεις και σήμερα είναι πολλές, οι κίνδυνοι ενεδρεύουν.  Πρέπει να ξαναβρούμε την περπατησιά μας. Για μιαν ακόμη φορά πρέπει να δείξουμε σε καθένα που θέλει να μας βλάψει, ότι δεν δεχόμαστε τα δια της μαχαίρας παρανόμως τετελεσμένα, ότι δεν υποχωρούμε μπρος στη δύναμη και στο πλήθος, ούτε μπρος στην αυθαιρεσία και στην αλλοίωση της Ιστορίας. Να δείξουμε σε όλους, σε φίλους και σε εχθρούς, σε μεγάλους και σε μικρούς, σε δυνατούς και σε αδύνατους, πως είμαστε αποφασισμένοι για κάθε θυσία προκειμένου να διατηρήσουμε την αξιοπρέπειά μας και την ελευθερία μας, έχοντας πρώτα κατακτήσει την εσωτερική, την ψυχική μας ελευθερία.
 
Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Sunday 14 July 2024

Προσκύνημα στην ιστορία

 
Είναι πάντα ιδιαίτερα συγκινητικό να βρίσκεται κανείς σε μια ιστορική και μάλιστα εξαιρετικά καλοδιατηρημένη πόλη της Αγγλίας, όπου η φύση είναι θαυμάσια και τα ιστορικά μνημεία ανεπανάληπτα!
 


Μια τέτοια πόλη είναι το Bradford-on-Avon, η πόλη των λόφων και των σκαλοπατιών, που βρίσκεται κοντά στην αρχαία ρωμαϊκή πόλη του Bath, στη Δυτική Αγγλία.
 


Εκεί, είχαμε την ευκαιρία να βρεθούμε χθες και να επισκεφθούμε προσκυνηματικά τη μεσαιωνική και βέβαια προσχισματική εκκλησία του Αγ. Λαυρεντίου.
 


Στον εν λόγω ναό τελέσθηκε Ορθόδοξη Θεία Λειτουργία, στην αγγλική γλώσσα και με το σλαβικό τυπικό. Ο παρών ιστολόγος δε, ομίλησε στην αγγλική με θέμα «Προσκύνημα στην Ορθόδοξη Εκκλησία».

 

Το προσκύνημα αυτό είχε διοργανώσει με επιτυχία η Ορθόδοξη Εκκλησία του Bath, από την οποία παρευρέθηκαν οι Ιερείς, οι Ιεροψάλτες και δεκάδες πιστών.



Εκείνο που συντελέστηκε ήταν μια πνευματική διαλεκτική, μεταξύ της πρώτης και της τρίτης χιλιετίας, σε μια προσπάθεια γεφύρωσης του υφισταμένου -από τις αρχές της δεύτερης χιλιετίας- σχίσματος μεταξύ ανατολικού και δυτικού χριστιανισμού.
 


Ο Άγιος Θεός μας να δώσει, να ελεήσει και να ευλογήσει τα διεστώτα να ενωθούν, έτσι ώστε -σύμφωνα με τον ευαγγελικό λόγο- «να σιν ν» (Ιω. 17, 11)!

Saturday 13 July 2024

Σύναξις τοῦ Ἀρχαγγέλου Γαβριήλ

 
Συναξριον. Το Μηναου.
Τ ΙΓʹ το ατο μηνς, Σναξις τελεται το ρχαγγλου Γαβριλ.


Κοντκιον. χος δʹ. ψωθες ν τ Σταυρ.
Τν σωμτων Λειτουργν ς πρωτεων, τ πρ αἰώνων ρισθν ντως μγα, σΓαβριλ πεπστευσαι μυστριον, τκον τν πόῤῥητον, τς γας Παρθνου· Χαρε προσφωνν ατ, κεχαριτωμνη. Χρεωστικς σε θεν ο πιστο, ν εφροσνῃ ἀε μακαρζομεν.

Friday 12 July 2024

Εορτή Οσίου Παϊσίου

 
Συναξριον
Τ ΙΒʹ το ατο μηνς, μνμη το σου Πατρς μν Παϊσου το νου το γιορετου, τελειωθντος ν ερν, ν τει χιλιοστ ννεακοσιοστ νενηκοστ τετρτ (1994).
 

πολυτκιον. χος πλ. αʹ. Τν συνναρχον Λγον.
Τς νθου γπης τ πρ δεξμενος, * περβαλλοσ σκσει δθης λος Θε * κα παρκλησις πολλν νθρπων γγονας, * λγοις θεοις νουθετν, προσευχας θαυματουργν, Πασιε θεοφρε· * κα νν πρεσβεεις παστως πρ παντς το κσμου, σιε.

Thursday 11 July 2024

Προσκύνημα

 
Μεθαύριο Σάββατο η Ελληνορθόδοξη Κοινότητα του Bath της Δυτικής Αγγλίας οργανώνει ένα ενδιαφέρον προσκύνημα, σε μια ιστορική εκκλησία της περιοχής. Ο παρών ιστολόγος έχει προσκληθεί να είναι ομιλητής κατά το εν λόγω προσκύνημα.
 

Ο ιστορικός του 12ου αιώνα William of Malmesbury αναφέρει ότι η εκκλησία βρισκόταν όρθια στη δεκαετία του 1120, αλλά θεωρούσε ότι χρονολογείται από την εποχή του St Aldhelm (π. 709). Ένας χάρτης του βασιλιά Æthelred παραχώρησε το Bradford στις μοναχές του Shaftesbury το 1001 και η αρχιτεκτονική της εκκλησίας υποδηλώνει ότι χτίστηκε για τις μοναχές στις αρχές του ενδέκατου αιώνα.

Wednesday 10 July 2024

80η επέτειος Απόβασης Νορμανδίας

 
Πριν από 80 χρόνια, στις 6 Ιουνίου 1944 πραγματοποιήθηκε η ιστορική Απόβαση της Νορμανδίας, στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Η κωδική ονομασία της απόβασης ήταν: «Επιχείρηση Ποσειδώνας»! Αργότερα ονομάσθηκε και D-Day!
 


Αυτή ήταν η μεγαλύτερη απόβαση με θαλάσσιες δυνάμεις στην παγκόσμια ιστορία. Με την εν λόγω επιχείρηση ξεκίνησε και η απελευθέρωση της Γαλλίας και της υπόλοιπης Δυτικής Ευρώπης.
 


Εορτάζοντας το ιστορικό αυτό γεγονός, κάτοικοι της περιοχής μας (Ανατολικό Bristol) στόλισαν, όπως κάνουν τακτικά για ανάλογα μεγάλα γεγονότα, ένα ταχυδρομικό κουτί, με πλεχτά καλλιτεχνήματα, καθώς και με γραπτές ιστορικές αναφορές.

Tuesday 9 July 2024

Περί χρημάτων

 
Στη σύγχρονη ζωή μας κυριαρχεί το χρήμα και η περί αυτού ενασχόληση όλων των ανθρώπων, που αναλώνονται σε έναν αγώνα δρόμου να αποκτήσουν όσα περισσότερα περιουσιακά στοιχεία και ρευστό χρήμα μπορούν.
 

Σε μια διχάλα δρόμων (Stapleton Road και Warwick Road) στην περιοχή Easton του Bristol, ψηλά στον πρώτο όροφο ενός κτηρίου, έχει ιστορηθεί μια απλή ζωγραφιά με ένα ενδιαφέρον σχετικό μήνυμα. Το εν λόγω μήνυμα αναφέρει: «Τα χρήματα δεν σε κάνουν πλούσιο»! Κι αυτό φυσικά είναι μια τεράστια αλήθεια, αφού όπως είπε και ο Ιησούς: «οκ π’  ρτ μόν ζήσεται νθρωπος, λλ’  π παντ ήματι κπορευομέν δι στόματος Θεο» (Ματθ. 4, 4).
 

Ας θυμηθούμε λοιπόν ότι είμαστε πλάσματα με ψυχή και σώμα και ας εστιάσουμε στη φροντίδα της παραμελημένης και ατροφικής μας ψυχής και τότε σίγουρα θα πάψουμε να έχουμε εκείνο το κενό που νιώθουμε ακόμα κι όταν έχουμε πολλά υλικά αγαθά, γιατί θα καταλάβουμε επιτέλους ότι αυτό το κενό καλύπτεται μόνο από το Θεό!