Δικαιοσύνη: Μια ουτοπία

 
Σε συνέχεια προηγουμένου μου κειμένου και με βάση τα όσα συμβαίνουν στη δικαιοσύνη στην Ελλάδα και γενικώς στον διεθνή χώρο επιβεβαιώνεται η φιλοσοφική άποψη πως η απόδοσή της αποτελεί ουτοπία. Κατά τον Άγγλο πολιτικό και φιλόσοφο Τόμας Μορ, θύμα της εκ μέρους του προασπίσεως της δικαιοσύνης έναντι της κρατικής εξουσίας, η ουτοπία (ου τόπος) αποτελεί μια ιδέα, θεωρία ή επιδίωξη που βρίσκεται τελείως εκτός πραγματικότητας.
 

Ο Πλάτωνας, συγκλονισμένος από την άδικη καταδικαστική απόφαση σε βάρος του διδασκάλου του Σωκράτη, δημιουργεί τη δική του ουτοπία στην «Πολιτεία» του, έργο το οποίο στην εποχή της Αναγέννησης ενέπνευσε τις ουτοπίες δικαιοσύνης, πλην αυτής του Μορ, των Τομάζο Καμπανέλα και Φράνσις Μπέικον. Ο καθηγητής Χανς Κέλσεν (1881 - 1973) στο πόνημά του «Τί είναι δικαιοσύνη;» (1953) αρνείται την δικαιοσύνη ως αντικειμενική αξία, επειδή η γνώση αυτής -όπως η γνώση όλων των αντικειμενικών αξιών- δεν είναι επιστημονικά δυνατή.
 
Πιο πρακτικός ο Γάλλος φιλόσοφος Μοντεσκιέ (1689-1755), στο έργο του «Το πνεύμα των Νόμων», θεωρεί ότι σε μια ευνομούμενη Πολιτεία υπάρχουν τρεις εξουσίες, η Εκτελεστική, η Νομοθετική και η Δικαστική. Από αυτές, όπως σημειώνει, η πιο αδύναμη είναι η δικαστική, αφού είναι υποχρεωμένη να αποφασίζει με βάση τις αποφάσεις της νομοθετικής εξουσίας, έστω και αν αυτές είναι άδικες, και να τις εκτελεί χρησιμοποιώντας την εκτελεστική εξουσία, χωρίς την οποία είναι ασήμαντη. Επί πλέον η ιστορία αποδεικνύει ότι η εκτελεστική εξουσία   έχει την τάση να καταχράται την ισχύ της και να χρησιμοποιεί την δικαστική για να προωθεί τις αποφάσεις της, έστω και αν αυτές είναι σε βάρος του λαού. Η προσπάθεια της χειραγώγησης της δικαιοσύνης φαίνεται και στις ΗΠΑ, όπου η ζωή εκατομμυρίων πολιτών εξαρτάται από τις τελεσίδικες αποφάσεις εννέα ισοβίων δικαστών, που αποτελούν το ανώτατο δικαστήριο. Λόγω της ισχύος αυτών των ανωτάτων δικαστών ιδιώτες, κόμματα και  ιδεολογικά λόμπις δαπανούν δεκάδες εκατομμυρίων για την υποστήριξη υποψηφίων ή / και για υπέρ αυτών αποφάσεις…
 
Δικαστές, οι οποίοι θυσίασαν τη θέση τους, τις ανέσεις τους, ακόμη και τη ζωή τους, διαφωνώντας, για λόγους συνειδήσεως,  με την κρατική εξουσία, έχουν μείνει στην Ιστορία ως μάρτυρες της Δικαιοσύνης. Ο προαναφερθείς Τόμας Μορ, ως πρωθυπουργός, για λόγους θρησκευτικής συνειδήσεως -ήταν Ρωμαιοκαθολικός-  δεν δέχθηκε τον δεύτερο γάμο του βασιλιά Ερρίκου Η΄με την Άννα Μπολέϊν, ούτε δέχθηκε αυτός να γίνει αρχηγός της Εκκλησίας της Αγγλίας, για να την ποδηγετεί. Η άρνηση προς τον βασιλιά  του στοίχισε τη ζωή. Με απόφαση του Ερρίκου εκτελέστηκε δι’ αποκεφαλισμού και κατασχέθηκε η περιουσία του.
 
Πριν κάποιους αιώνες από το γεγονός αυτό ο βυζαντινός αυτοκράτορας Λέων Στ΄ ο σοφός (866-912) θέλησε να τελέσει τέταρτο γάμο και ο πατριάρχης Νικόλαος ο Μυστικός αντέδρασε, με συνέπεια να εξοριστεί και να κατασχεθεί η περιουσία του. Κατά την βαυαροκρατία  οι δικαστές Τερτσέτης και Πολυζωίδης αρνήθηκαν να υπογράψουν την καταδίκη εις θάνατον δια καρατομήσεως των Κολοκοτρώνη και Πλαπούτα. Συνέπεια να προπηλακιστούν και να φυλακιστούν. Επί δικτατορίας των συνταγματαρχών ο τότε Πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) Μιχαήλ Στασινόπουλος ακύρωσε την δια συντακτικής πράξεως απόφαση της δικτατορίας για απολύσεις δικαστών, μην αναγνωρίζοντας, εμμέσως πλην σαφώς, τη νομιμότητα του δικτατορικού καθεστώτος. Το κόστος γι’ αυτόν ήταν να χάσει τη θέση του.
 
Στην Ελλάδα, από τη δημιουργία του κράτους, το 1830, έως  πρόσφατα η εκτελεστική εξουσία διόριζε την ηγεσία της δικαστικής εξουσίας, με συνέπεια να μην υπάρχει το τεκμήριο της αντικειμενικότητας αυτής. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη άλλαξε τη μορφή της επιλογής, χωρίς να αλλάξει την ουσία της. Παράδειγμα, πρόσφατα, μετά από πρόταση του  Υπουργού Δικαιοσύνης κ. Γ. Φλωρίδη, πρώην υπουργού και υψηλόβαθμου στελέχους  του ΠΑΣΟΚ,  επελέγη ως Πρόεδρος του ΣτΕ ο Μιχαήλ Πικραμένος, παρά το ότι στη διαδικασία προεπιλογής περισσότερες ψήφους είχε ο Διομήδης Κυριόπουλος! Δικαίως ο κ. Πικραμένος ευχαρίστησε την Πολιτεία γιατί τον τίμησε με την ανάληψη της Προεδρίας του ΣτΕ.
 
Σε λίγο καιρό από την εκλογή του κ. Πικραμένου ήλθε στην ολομέλεια του ΣτΕ η κρίση για την συνταγματικότητα του Νόμου 5089/2024 «περί δικαιώματος σύναψης πολιτικού γάμου σε πρόσωπα του ιδίου φύλου, καθώς επίσης του δικαιώματος εγγάμων ομόφυλων ζευγαριών προς υιοθεσία ανηλίκου». Η επί προεδρίας του κ. Πικραμένου πλειοψηφία της Ολομελείας του ΣτΕ  απεφάνθη ότι «ο εν λόγω Νόμος δεν αντίκειται στη διάταξη του άρθρου 21, παράγραφος 1 του Συντάγματος, περί προστασίας του γάμου, της οικογένειας, της μητρότητας και της παιδικής ηλικίας». Η απόφαση στην ουσία της υποστηρίζει ότι η ανάπτυξη του παιδιού από μάνα και πατέρα είναι το ίδιο με την ανάπτυξή του από ζεύγος ομόφυλων! Και μάλιστα σημειώνει η πλειοψηφία των μελών του ΣτΕ, το απολύτως παράλογο, πως «οι θεσμοί γάμου και οικογένειας δεν παραμένουν στατικοί και αναλλοίωτοι στη διαδρομή του χρόνου».
 
Η ύπαρξη ολιγαρίθμων αλλά ισχυρών οικονομικά, πολιτικά και κοινωνικά ομάδων πίεσης, που σκοπό έχουν να επιβάλουν στην εξουσία την ιδεολογία τους και τις ιδιαιτερότητές τους, τις οποίες χαρακτηρίζουν «δικαιώματα», δεν αποτελεί  επιστημονικό τεκμήριο ότι στον χρόνο αλλοιώνεται ο θεσμός του γάμου, ως ένωση ανδρός και γυναικός. Είναι ως να υποστηρίζεται ότι συν τω χρόνω ο νόμος της βαρύτητας εξελίσσεται! Ο γάμος δεν είναι μόνο θεσμός, είναι προ πάντων νόμος ηθικός και κοινωνικός για να υπάρχει κοινωνία και συνέχειά της.
 
Η διαχρονική έλλειψη δικαιοσύνης, η επιβολή του δικαίου του ισχυρού  και η τιμωρία όποιων αντιστέκονται στην αδικία και θυσιάζονται γι’ αυτήν, είναι γεγονότα, που προκαλούν θλίψη και απαισιοδοξία. Τελικά  υπάρχει ελπίδα; Δεν υπάρχει ελπίδα από ηγεσίες πολιτικές, δικαστικές, κοινωνικές, που είναι κυριευμένες από άλογα πάθη, που δεν αντιλαμβάνονται και παραγνωρίζουν την χοϊκότητα και την προσωρινότητά τους. Υπάρχει ελπίδα από τον Θεό και τους αγίους Του. Στους ανθρώπους ο Θεός έδωσε τους Νόμους Του και παράλληλα το αυτεξούσιο, και την ελευθερία σκέψης και συνειδήσεως για τα έργα τους, για τα οποία και θα κριθούν. Οι Άγιοί Του αποτελούν εστίες αντίστασης στην παρακμή και στον όλεθρο.
 
Η διαπίστωση του Ντοστογιέφσκι είναι πως «χωρίς Θεό όλα επιτρέπονται» και η προτροπή του Ιερού Αυγουστίνου είναι «αγάπα τον Θεό και κάμε ό,τι θες». Όπως είπε στο Α΄ Συνέδριο των Καλαβρύτων «Ορθόδοξη Σκέψη και Δικαιοσύνη» (28-30/5/ 2004) ο καθηγητής Σταύρος Πάνου «Η δικαιοσύνη του Θεού ταυτίζεται με την αγάπη, γιατί εκφράζει το οδοιπορικό της ανθρώπινης σωτηρίας» (Βλ. πρκτ. Εκδ. Αρμός, Αθήνα, 2005, σελ. 28). Η αγάπη στον Θεό και στον συνάνθρωπο είναι το μεγάλο μυστικό της ειρηνικής και δίκαιης ζωής, αλλά παραμένει η μεγάλη άγνωστος, αφού νικιέται  από τον εγωισμό και την αυτονόμηση του ανθρώπου από τον Θεό. Χωρίς όμως να επικρατήσει η αγάπη στις ψυχές δεν μπορεί να υπάρχει δικαιοσύνη, να υπάρχει σωτηρία ανθρώπου και κοινωνίας.
 
Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Η Ακαδημία και η συνέχεια του Ελληνισμού

 
Στα πλαίσια της επετείου των εκατό ετών από την ίδρυσή της η Ακαδημία Αθηνών διοργάνωσε εκδήλωση στη μεγάλη αίθουσά της, την οποία τίμησε με την παρουσία και ομιλία του ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Κων. Τασούλας. Μίλησε επίσης ο για το τρέχον έτος Πρόεδρος της Ακαδημίας κ. Νικηφόρος Διαμαντούρος. Ημέρα ιδρύσεως της Ακαδημίας ήταν η 25^η Μαρτίου 1926, ημερομηνία της διπλής εορτής του Ελληνισμού και συμβολική ως προς τη συνέχειά του, όπως τόνισε ο μεγάλος μας ποιητής και Ακαδημαϊκός Κωστής Παλαμάς. Η Ακαδημία έκτοτε τιμά την ημέρα αυτή με επίσημη εκδήλωση.
 

Στην πρώτη, την 25^η Μαρτίου 1927, μίλησε ο τότε Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χρυσόστομος (Παπαδόπουλος), καθηγητής Πανεπιστημίου και μέλος της Ακαδημίας. Ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος μίλησε για την Παιδεία κατά τη διάρκεια της τουρκοκρατίας και σημείωσε πως κατά τη διάρκειά της τρεις Ακαδημίες αναδείχθηκαν, η Πατριαρχική Ακαδημία της Κωνσταντινούπολης, η Αθωνιάς και η Πατμιάς. Και οι τρεις είναι εκκλησιαστικές και αποτελούν μία από τις πολλές απαντήσεις που μπορούν να δοθούν  στις αρνητικές απόψεις, που ο κ. Διαμαντούρος έχει διατυπώσει για την συμπεριφορά της Εκκλησίας επί τουρκοκρατίας.
 
Η Πατριαρχική Ακαδημία ιδρύθηκε λίγα χρόνια μετά την άλωση και πέρασε πολλές περιπέτειες. Σε αυτήν δίδαξαν εξαίρετοι διδάσκαλοι του Γένους, όπως οι Ιωάννης Ζυγομαλάς, Θεόφιλος Κορυδαλλέας, Ιωάννης Καρυοφύλλης, Σέργιος Μακραίος, Δωρόθεος Πρώιος και Στέφανος Δούγκας. Κατά την Επανάσταση ανεστάλη η λειτουργία της και επί Πατριάρχου Ιωακείμ Γ΄ανοικοδομήθηκε κοντά στο Φανάρι η Μεγάλη του Γένους Σχολή, η οποία αντικατέστησε την Ακαδημία και λειτουργεί έως σήμερα, τα πρόσφατα χρόνια με δυσκολίες.
 
Η Αθωνιάς συνδέθηκε με τον μεγάλο διδάσκαλο της Εκκλησίας και του Έθνους Αρχιεπίσκοπο Σλαβωνίου και Χερσώνος Ευγένιο Βούλγαρη. Μαθητές του υπήρξαν, μεταξύ πολλών άλλων, οι Άγιοι Κοσμάς ο Αιτωλός και Αθανάσιος ο Πάριος. Ιδρυτής, το 1713, της Πατμιάδος Σχολής ήταν ο εθνοδιδάσκαλος Άγιος Μακάριος ο Καλογεράς και αυτή μετεξελίχθηκε σε μια από τις σημαντικότερες σχολές του Ελληνισμού.
 
Η Ακαδημία Αθηνών έχει εκδώσει τόμο με τους πανηγυρικούς λόγους Ακαδημαϊκών κατά τις εθνικές επετείους της 25^ης Μαρτίου από το 1927 έως το 1976. Καλόν είναι να εκδοθούν και οι πανηγυρικοί των τελευταίων πενήντα ετών. Όλοι οι ομιλητές, των οποίων οι λόγοι υπάρχουν στον τόμο, τονίζουν την ιδιοπροσωπία των Ελλήνων, την αναγκαιότητα της συνέχειας του Έθνους και την προσφορά του στην Ευρώπη. Τονίζουν επίσης τη διαφορά της Ελληνικής Επαναστάσεως από τη Γαλλική. Χαρακτηριστικά ο Σπύρος Μελάς, στον πανηγυρικό που εκφώνησε το 1952, σημείωσε ότι «η Γαλλική Επανάσταση ήταν πρώτιστα κοινωνική με σαφέστατη αντικληρική απόχρωση, ενώ τη σημαία του Εικοσιένα ύψωσαν και κράτησαν χέρια Επισκόπων».
 
Και φθάνουμε στο σήμερα. Ο λόγος του προέδρου της Ακαδημίας κ. Νικηφόρου Διαμαντούρου σύντομος και τεχνοκρατικός, έθιξε το δημογραφικό πρόβλημα, το οποίο συνέδεσε με την Παιδεία.  Όπως είπε η Παιδεία δεν περιορίζεται μόνο στη μετάδοση γνώσεων και την επαναπρόσληψη των αξιών από τη νέα γενιά, αλλά συνδέεται άμεσα με το δημογραφικό, το οποίο αναδεικνύεται για τον Ελληνισμό ως πρόκληση υπαρξιακών διαστάσεων, καθώς η συνεχής γήρανση και η μείωση του πληθυσμού έχουν σοβαρές επιπτώσεις όχι μόνο στην οικονομία, στην αγορά εργασίας και στο ασφαλιστικό σύστημα, αλλά και στη διαγενεακή ισορροπία. Και πρόσθεσε ότι χρειαζόμαστε τεκμηριωμένο και νηφάλιο δημόσιο διάλογο για δημογραφικές τάσεις, για μακροπρόθεσμες και βιώσιμες λύσεις, για στήριξη της οικογένειας και για ενσωμάτωση ουσιαστικού μεταναστατευτικού δυναμικού, με τρόπο που να διασφαλίζει τα πολιτισμικά και κοινωνικά μας χαρακτηριστικά, ώστε η κοινωνία μας να παραμένει σταθερή, ανανεώσιμη και δίκαιη.
 
Οι επισημάνσεις του κ. Διαμαντούρου είναι ορθές και δεν συνδέονται με τον «εκδυτικισμό», δηλαδή με τον «εκσυγχρονισμό κατά τα δυτικά πρότυπα ζωής» και την αναγκαιότητα συμμόρφωσης των Ελλήνων με την ορθολογική αντίληψη των πραγμάτων. Σημειώνεται ότι τον «εκδυτικισμό», ως «ιδεολογία οδηγούσα στην πρόοδο», έχει υποστηρίξει στο βιβλίο του «Οι απαρχές της συγκρότησης συγχρόνου κράτους στην Ελλάδα 1821 - 1828» (ΜΙΕΤ, 2002). Ακριβώς όμως αυτός ο εκδυτικισμός, που υποστηρίζει -ή τουλάχιστον υποστήριζε- ο κ. Διαμαντούρος  έχει επηρεάσει τους Έλληνες και τις Ελληνίδες και έχει  προκαλέσει στην οικογένεια τα σημερινά αδιέξοδα και το δημογραφικό πρόβλημα!
 
 Αντί της ελληνικής παραδοσιακής οικογένειας οι νέοι και οι νέες μας επιλέγουν τη δυτική  αντίληψη γι’ αυτήν. Σαφές παράδειγμα αρνητικού προτύπου που ακολουθείται από τα Ελληνόπουλα είναι η Γαλλία, που πρώτη αυτή εφάρμοσε την «εκσυγχρονιστική» μορφή «οικογένειας» και έχει σοβαρότατο δημογραφικό πρόβλημα. Σε αυτή την «προοδευτική» οικογένεια ουσιαστική συζυγική ζωή δεν υπάρχει. Προηγείται η καριέρα για το ζευγάρι. Παιδιά δεν γεννιούνται ως εμπόδιο στην καριέρα. Και αν αποφασίσουν να προχωρήσουν θα είναι ένα παιδί, που, από λόγους απασχόλησης των γονέων του, θα μεγαλώνει με τον παππού και τη γιαγιά -στην καλύτερη των περιπτώσεων-, ή με κάποια γυναίκα, συνήθως ξένη, με ελάχιστη γνώση της τοπικής γλώσσας. Στη Γαλλία, ως λύση, μαζεύει το κράτος τα παιδιά από βρέφη και έτσι αυτά από τότε μαθαίνουν στον στρατωνισμό, με ό,τι αυτό μπορεί να φέρει στο μέλλον…
 
Αυτός είναι ο τρόπος ζωής στη Δύση. Προτείνει ο κ. Διαμαντούρος να γίνει διάλογος… Και πού θα οδηγήσει; Ή πουθενά, ή σε εμβαλωματικές λύσεις, κάτι που διακρίνει τον τρόπο σκέψης των ανθρώπων της Δύσης. Και αυτό γιατί είναι εγκλωβισμένοι στον εγωισμό και στην αυτονόμησή τους. Το κλειδί, που τους είναι άγνωστο, είναι η βίωση της ταπεινοφροσύνης και της μετάνοιας. Νομίζουν ότι είναι παντοδύναμοι και πως θα βρουν τη λύση… Πιστεύουν ότι μπορούν να πηγαίνουν κόντρα στη φύση και κόντρα στις αξίες και όλο αποτυγχάνουν, αλλά αυτοί επιμένουν… Αποκτούν μια παράλογη πεποίθηση ότι όλα θα τα υποτάξουν με την τεχνολογία, με την τεχνητή νοημοσύνη, με την κατάργηση των κανόνων βιοηθικής. Λόγω της επικράτησης του ατομισμού, του ηδονισμού, του δικαίου του ισχυροτέρου και της ελλείψεως ευθύνης έναντι της κοινωνίας οι εκτρώσεις έχουν πολλαπλασιαστεί και τα διαζύγια επίσης…
 
Με την επιβολή του «εκδυτικισμού» και του δικαιωματισμού επιτρέπεται η άμβλωση ακόμη και σε προχωρημένη εγκυμοσύνη, επιτρέπεται η γέννηση παιδιού έως και τα 54 χρόνια της μητέρας, επιτρέπεται η παρένθετη μητρότητα δια της εξαγοράς συνειδήσεων, επιτρέπεται η κρυοσυντήρηση ωαρίων και γονιμοποιημένων ωαρίων, καθώς και η δωρεά ωαρίων… Όμως αποδείχθηκε πως όλα αυτά έχουν αποτέλεσμα μηδέν ως προς το δημογραφικό... Το «Ποτάμι», του οποίου ο κ. Διαμαντούρος υπήρξε στην πρώτη θέση υποψήφιος βουλευτής στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας, ήταν αναφανδόν υπέρ του πολιτικού γάμου των ομοφυλοφίλων και της τεκνοθεσίας από αυτούς… Είναι και αυτή οικογένεια κατά τους «εκσυγχρονιστές»… Είναι λυπηρό ότι έτσι θυσιάζονται αθώες υπάρξεις, που δεν ρωτήθηκαν αν επιλέγουν αυτόν τον τρόπο ζωής.
 
Οι «εκδυτικισμένοι» της χώρας μας δεν αντιλαμβάνονται ότι η επιβίωση της οικογένειας και της κοινωνίας μας δεν είναι αποτέλεσμα διαλόγων και οικονομικών ή άλλων χοϊκών κινήτρων. Χρειάζεται αλλαγή της νοοτροπίας. Χρειάζεται αυτογνωσία και αυτοκριτική. Ο εγωισμός είναι η αρχή κάθε κακού. Και για τις συνέπειές του η μακρά ιστορία μας πολλά μας διδάσκει.
 
Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Η ονομασία της Τρίτης

 
Η λέξη για την ημέρα Τρίτη στις ευρωπαϊκές γλώσσες συχνά αντανακλά αρχαίες θρησκευτικές παραδόσεις.
 

Σε ρομανικές ή λατινογενείς γλώσσες, όπως τα ισπανικά (martes), τα γαλλικά (mardi) και τα ιταλικά (martedì), η ονομασία προέρχεται από το λατινικό «dies Martis», που σημαίνει «ημέρα του Άρη», του ρωμαϊκού θεού του πολέμου.
 
Στις γερμανικές γλώσσες, η ημέρα συνδέεται αντίθετα με τον Τύρ, τον σκανδιναβικό θεό του πολέμου, δίνοντάς μας λέξεις όπως Tuesday στα αγγλικά και Dienstag στα γερμανικά.
 
Σε άλλα μέρη της Ευρώπης, η ονομασία ακολουθεί ένα αριθμητικό σύστημα: σε σλαβικές γλώσσες σημαίνει απλώς «δεύτερη ημέρα», ενώ στα ελληνικά και στα τουρκικά σημαίνει «τρίτη ημέρα», αντικατοπτρίζοντας διαφορετικές παραδόσεις στην αρίθμηση των ημερών της εβδομάδας.

Η κατάσταση στην Ελλάδα σήμερα

 
Μετά τη σύντομη περιγραφή της κατάστασης της Ευρώπης στη σημερινή παγκόσμια πραγματικότητα, σε συντομία θα περιγραφεί η κατάσταση της Ελλάδος σε αυτή την πραγματικότητα μέσα από αντικειμενικά στοιχεία. Προοιμιακά να γραφεί ότι στη χώρα μας πάντα ισχύουν τα όσα έγραψε ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης στο πασχαλινό διήγημά του «Λαμπριάτικος ψάλτης» και δημοσιεύθηκε τον Μάρτιο του 1893 στην εφημερίδα «Ακρόπολις»:
 

«Άγγλος ή Γερμανός ή Γάλλος δύναται να είναι κοσμοπολίτης ή αναρχικός, ή άθεος ή οτιδήποτε. Έκαμε το πατριωτικόν χρέος του, έκτισε μεγάλην πατρίδα. Τώρα είναι ελεύθερος να επαγγέλλεται χάριν πολυτελείας την απιστίαν και την απαισιοδοξίαν. Αλλά ο Γραικύλος της σήμερον όστις θέλει να κάμη δημοσία τον άθεον ή τον κοσμοπολίτην, ομοιάζει με νάνον ανορθούμενον επ’ άκρων ονύχων και τανυόμενον να φθάση εις ύψος και να φανή και αυτός γίγας. Το Ελληνικόν Έθνος, το δούλον, αλλ’ ουδέν ήττον και το ελεύθερον έχει και θα έχη δια παντός ανάγκην της θρησκείας του». Και όμως με τα συμπλέγματά της κυριαρχούσας τάξης ως προς  τον δυτικόφερτο τρόπο ζωής, μαζί με τα υπό τους οθωμανούς υπολείμματά της,  επιχειρείται να μετατρεπούμε οι Έλληνες από υποδείγματα πολιτισμού σε επιπόλαιους μαθητές μηδενιστικών και ηδονιστικών αντιλήψεων, καθώς και αρρωστημένων συνηθειών.
 
Πρώτα το δημογραφικό πρόβλημα, που έχει σχέση με την επιβίωση του Ελληνισμού. Η ωφελιμιστική προπαγάνδα καλεί τις γυναίκες να αποφεύγουν να τεκνοποιήσουν. Έτσι οι Έλληνες γινόμαστε όλο και λιγότεροι. Σύμφωνα με τα στοιχεία, που συνέλεξε ο πρ. υπουργός και ομ. καθηγητής πανεπιστημίου κ. Μανόλης Δρεττάκης και δημοσιεύθηκαν την 15^η Ιανουαρίου 2026 στην εφημερίδα «Χριστιανική»,  κ.μ.ο. ετησίως στα έτη 2004-2009 οι γεννήσεις ήσαν στην Αττική 32.687 και οι θάνατοι 33.930, ήτοι ετήσια μείωση πληθυσμού 1.244. Στην πενταετία 2020-2024, στην ίδια περιοχή, οι ανά έτος γεννήσεις ήσαν 24.970 και οι θάνατοι 41.925, ήτοι ετήσια μείωση πληθυσμού 16.955. Αντιστοίχως στο υπόλοιπο της χώρας και στα χρόνια  2004-2009 υπήρξε ετήσια μείωση πληθυσμού κατά 1.244 άτομα, έναντι της ετήσιας μείωσης στην πενταετία 2020-2024 κατά 46.909 άτομα.
 
Επί του θέματος της μειώσεως του ελληνικού πληθυσμού να σημειωθεί ότι, όπως γράφτηκε σε φύλλο εφημερίδας της 17ης Φεβρουαρίου 2026, ο βουλευτής Λέσβου του ΠΑΣΟΚ Παναγιώτης Παρασκευαΐδης διαγράφτηκε από το Κόμμα του, γιατί, μεταξύ άλλων, υπεστήριξε  πως το δημογραφικό τείνει να εξελιχθεί σε εθνική πληγή και απειλεί μακροπρόθεσμα την επιβίωση του έθνους και δεν λύνεται με τους γάμους των ομοφυλοφίλων, αλλά με γάμους νέων ετερόφυλων ζευγαριών… Η επίδραση της δυτικόπληκτης ωφελιμιστικής - απάνθρωπης ζωής φάνηκε και από την δημοσίως εκφρασθείσα άποψη, πως θεωρείται αδιανόητο ιατροί σε δημόσια νοσοκομεία να ζητούν να σκεφθεί μια γυναίκα πριν προβεί στην άμβλωση και όσοι το πράττουν να διώκονται πειθαρχικά! Είναι λυπηρό πως πολλές γυναίκες αποδέχονται την προπαγάνδα, βλέπουν κοντόφθαλμα τη ζωή, αποδέχονται δογματικά τον φεμινισμό και βάζουν μπροστά από την γέννηση και την παιδαγωγία παιδιών την καριέρα τους και τη σιλουέτα τους.
 
Σημειώνεται ότι στην πρόσφατη εξαμηνιαία έκθεσή της η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης (EBRD) προειδοποιεί ότι η επιβράδυνση αύξησης του πληθυσμού, καθώς και η γήρανση και η συρρίκνωση του εργατικού δυναμικού απειλούν να εκτροχιάσουν τις μακροπρόθεσμες οικονομικές προοπτικές σε όλη την Ευρώπη. Η Ελλάδα είναι στη χειρότερη θέση μεταξύ των ανεπτυγμένων ευρωπαϊκών χωρών. Επίσης είναι μαζί με την Ιταλία, οι δύο χώρες στην Ευρωπαϊκή Ένωση που το κατά κεφαλήν εισόδημα των νοικοκυριών σήμερα είναι μικρότερο  από αυτό του 2004!!!   
 
Η διαρροή των νέων προς χώρες της Ευρώπης είναι μια άλλη σοβαρή πληγή, που υφίσταται η χώρα από την οικονομική κρίση και μετά. Σύμφωνα με έρευνα της «ΔιαΝΕΟσις» (Οκτώβριος 2025) το 62,3% των Ελλήνων, που ζουν  στη Γερμανία, μετανάστευσαν σε αυτή την χώρα από το 2010 έως το 2023! Από αυτούς το 44,8% πήγε στη Γερμανία από ανάγκη και το 71,4% θέλουν να γυρίσουν στην Ελλάδα, αν οι συνθήκες το επιτρέψουν. Σημειώνεται ότι η διαμονή στην ξένη, οι μεικτοί γάμοι, η απώλεια της γλώσσας και η απομάκρυνση από την Ορθόδοξη Εκκλησία αποτελούν μακροπρόθεσμα παράγοντες απώλειας της εθνικής συνειδήσεως.
 
Η αιτία του ξενιτεμού των νέων μας είναι κυρίως η οικονομική κατάσταση στη χώρα, κυρίως η δυσαναλογία των μισθών με το κόστος ζωής. Σύμφωνα με την Eurostat η Ελλάδα με ετήσιο μέσο μισθό 18.000 Ευρώ είναι η προτελευταία χώρα - μέλος της Ε.Ε., μπροστά μόνο από την Βουλγαρία… Ο ετήσιος μέσος μισθός  στην Ε.Ε είναι 39.800 και ο Έλληνας εργαζόμενος έχει κατά 53,8% λιγότερο μισθό. Επίσης σε δημοσκόπηση της εταιρείας aboutpeople τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο του 2025 μεταξύ έξι χωρών της Ευρώπης και σε πολίτες με δικαίωμα ψήφου στο ερώτημα αν η γενιά τους ζει καλύτερα ή χειρότερα από τη γενιά των γονιών τους οι Έλληνες βρεθήκαμε στην τελευταία, πάλι, θέση δηλώνοντας, σε ποσοστό 59,9%,  ότι σήμερα ζούμε χειρότερα από ό,τι οι γονείς τους!
 
Η κατάσταση στην Ελλάδα φαίνεται και από τις δημοσκοπήσεις ως προς την εμπιστοσύνη στους θεσμούς. Σε έρευνα της «KAPA Research» δείχνει ότι στην πλειοψηφία τους οι Έλληνες πολίτες δεν εμπιστεύονται κανέναν θεσμό της ελληνικής πολιτείας, πλην του Στρατού. Κατά την έρευνα το 97% των ερωτηθέντων θεωρεί ότι η διαφθορά στην Ελλάδα είναι από αρκετά έως πολύ διαδεδομένη. Το αρνητικό για την ελληνική πραγματικότητα είναι πως έχει μειωθεί σημαντικά η εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη, ως σύστημα, και στην Εκκλησία, ως ηγεσία. Και στους δύο θεσμούς το ποσοστό όσων τους εμπιστεύονται πολύ και αρκετά είναι 28%. Ως προς τη Δικαιοσύνη η χώρα μας βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις στη κατάταξη των ευρωπαϊκών χωρών, ως προς τον δείκτη του κράτους δικαίου. Είναι στην 29^η θέση ανάμεσα σε 31 χώρες της Ευρώπης, της Ευρωπαϊκής Ζώνης Ελευθέρων Συναλλαγών και της Βόρειας Αμερικής.
 
Κυρίαρχα συναισθήματα στους ερωτηθέντες στην προηγούμενη δημοσκόπηση είναι η ανησυχία - φόβος - απαισιοδοξία (54%), απογοήτευση (54%) και θυμός (46%). Ως προς την κυβέρνηση το 70,8% των πολιτών κρίνει αρνητικά το έργο της (GPO, Δημοσκόπηση Νοεμβρίου 2025 για τα «Παραπολιτικά»). Εκείνο που σώζει την ελληνική κοινωνία είναι ο θεσμός της οικογένειας. Σε έρευνα της «Μέτρον Ανάλυσις» η οικογένεια έχει την εμπιστοσύνη  του 82% των Ελλήνων. Αυτός είναι και ο λόγος που διώκεται από την κυριαρχούσα ιντελιγκέντσια. Επίσης οι Έλληνες μπορεί να μην νιώθουμε εμπιστοσύνη στην διοίκηση της Εκκλησίας, αλλά στο μεγάλο μας ποσοστό (84%) εξακολουθούμε να είμαστε κοντά στην Ορθοδοξία (Από πρόσφατη έρευνα της PEW Research Center, δημοσιευμένη στις 30  Ιανουαρίου του 2025 στην «Καθημερινή»). 
 
Ως προς το ήθος των πολιτών αμαυρώνουν την εικόνα της χώρας μας γεγονότα, όπως το ότι εν ενεργεία υπουργός προκάλεσε την ψήφιση Νόμου, που την εξυπηρετούσε, το ότι στις φυλακές υψίστης ασφαλείας του Δομοκού είχε περάσει πιστόλι, με το οποίο κρατούμενος δολοφόνησε συγκρατούμενό του σε χώρο όπου δεν υπήρχαν κάμερες ασφαλείας! Επίσης η απάτη του ΟΠΕΚΕΠΕ, τα Τέμπη, το Μάτι, η κατάσταση στα νοσοκομεία, το σκάνδαλο με τα κατεψυγμένα έμβρυα... Και αυτά είναι τα πιο κραυγαλέα. Στην αφάνεια περνούν τα αδήλωτα πολλά έσοδα της μεγάλης πλειοψηφίας των ελεύθερων επαγγελματιών (κτιστών, ελαιοχρωματιστών, υδραυλικών, ηλεκτρολόγων κ.λ.π.). Αυτοί δεν δίδουν αποδείξεις και άλλοι, όπως οι γιατροί, παίρνουν φακελάκια, ή κόβουν αποδείξεις με μικρότερα ποσά από αυτά που εισπράττουν... Κάποιοι ελεύθεροι επαγγελματίες θέτουν το δίλημμα τιμής με ή χωρίς ΦΠΑ… Ελάχιστοι οι δηλώνοντες όσα εισπράττουν…
 
Υπάρχουν συνήθειες στους Έλληνες κτηθείσες υπό την οθωμανική εξοντωτική διοίκηση, με τα μπαξίσια και τα αβάσταχτα χαράτσια. Τότε ορθώς έκρυβαν τα έσοδά τους οι ραγιάδες και δωροδοκούσαν για να κάνουν τη δουλειά τους. Όμως σήμερα για να γίνει η Ελλάδα σύγχρονο και προοδευτικό κράτος πρέπει να ξεχάσει το ραγιαδισμό και να αναπτύξει το κράτος δικαίου, την κοινωνική αλληλεγγύη, τον δικό του πολιτισμό, την εντιμότητα στις συναλλαγές και, προ πάντων, την Παιδεία. Αυτά είναι τα ζωτικά και αυθεντικά χαρακτηριστικά των Ελλήνων, που χρειάζεται να τα κάνουμε πράξη για να ξαναβρούμε τη θέση που μας πρέπει στην παγκόσμια πραγματικότητα.
 
Υπενθυμίζεται, όχι προς έπαρση αλλά προς κατανόηση της ευθύνης μας, ότι σε κάθε Ολυμπιακούς Αγώνες προηγείται όλων των κρατών η χώρα μας και ακούγεται ο εθνικός μας ύμνος και ο ολυμπιακός ύμνος των Παλαμά - Σαμάρα, ότι όλοι αναγνωρίζουν πως ο Δυτικός πολιτισμός βασίστηκε και στον Ελληνικό και ότι η γλώσσα μας είναι η πληρέστερη και η πιο καλά δουλεμένη από τις άλλες, γι’ αυτό και χρησιμοποιείται σε όλες τις επιστήμες.
 
Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Ελληνικό ρεύμα στα Βαλκάνια

 
Σημαντικότατη νίκη πέτυχε η Ελληνική παραγωγή ενέργειας τον Ιανουάριο του 2026, αφού για πρώτη φορά τα Βαλκανικά κράτη εισήγαγαν κυρίως Ελληνικό ρεύμα για τις ανάγκες τους τον χειμώνα που μας πέρασε.
 

Η Ελλάδα για δεκαετίες ήταν μια ενεργοβόρος χώρα που ναι μεν είχε ανάγκες σε ρεύμα, αλλά αναγκάζονταν να εισάγει ρεύμα για να τις καλύψει (π.χ. από την Βουλγαρία). Όχι όμως πια.
 
Οι Βαλκανικές χώρες και η Ιταλία εισάγουν τακτικά φθηνό ρεύμα από την Ελλάδα τα τελευταία έτη και πλέον οι εισαγωγές αυτές χτυπούν πρωτοφανή ρεκόρ.
 
Αυτό συμβαίνει διότι χάρη στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας η Ελλάδα έχει καταφέρει να παράγει φθηνό ρεύμα, το οποίο είναι πιο ανταγωνιστικό στις παγκόσμιες εξαγωγές ρεύματος και οι γείτονες της το προτιμούν.
 
Το 2025 οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας έφτασαν να αποτελούν έως και το 50% του ενεργειακού μείγματος παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στην Ελλάδα.
 
Και γιατί ενώ το ρεύμα που παράγεται είναι φθηνό αρχικά, αλλά φτάνει πιο ακριβά στον Έλληνα καταναλωτή; Διότι οι φόροι και τα τέλη που προστίθενται στην αρχική τιμή του ρεύματος για τον Έλληνα καταναλωτή, προκαλούν μεγάλη αύξηση της τιμής του ρεύματος ενώ πρακτικά το ρεύμα δεν είναι ακριβό.

Ήταν νέα παιδιά

 
𝚮 𝛐𝛊𝛋𝛐𝛄έ𝛎𝛆𝛊𝛂 𝛕𝛐𝛖 𝚷𝛂𝛎𝛂𝛉𝛈𝛎𝛂ϊ𝛋𝛐ύ 𝛔𝛋ύ𝛃𝛆𝛊 𝛍𝛆 𝛔𝛆𝛃𝛂𝛔𝛍ό 𝛕𝛐 𝛋𝛆𝛗ά𝛌𝛊 𝛍𝛑𝛒𝛐𝛔𝛕ά 𝛔𝛆 𝛍𝛊𝛂 𝛂𝛎𝛆ί𝛑𝛚𝛕𝛈 𝛕𝛒𝛂𝛄𝛚𝛅ί𝛂 𝛑𝛐𝛖 𝛔𝛖𝛄𝛋𝛌𝛐𝛎ί𝛇𝛆𝛊. 𝚶𝛊 𝛆𝛊𝛅ή𝛔𝛆𝛊ς 𝛑𝛐𝛖 έ𝛒𝛘𝛐𝛎𝛕𝛂𝛊 𝛂𝛑ό 𝛕𝛈 𝚸𝛐𝛖𝛍𝛂𝛎ί𝛂 𝛑𝛒𝛐𝛋𝛂𝛌𝛐ύ𝛎 𝛃𝛂𝛉𝛊ά 𝛉𝛌ί𝛙𝛈, 𝛋𝛂𝛉ώς 𝛆𝛑𝛕ά ά𝛎𝛉𝛒𝛚𝛑𝛐𝛊 έ𝛘𝛂𝛔𝛂𝛎 𝛕𝛈 𝛇𝛚ή 𝛕𝛐𝛖ς 𝛔𝛆 𝛗𝛐𝛎𝛊𝛋ό 𝛕𝛒𝛐𝛘𝛂ί𝛐 𝛅𝛖𝛔𝛕ύ𝛘𝛈𝛍𝛂 𝛔𝛕𝛈𝛎 𝛋𝛐𝛍𝛈𝛕𝛆ί𝛂 𝚻ί𝛍𝛊ς, 𝛑ά𝛎𝛚 𝛔𝛕𝛐𝛎 𝛂𝛖𝛕𝛐𝛋𝛊𝛎𝛈𝛕ό𝛅𝛒𝛐𝛍𝛐 𝐃𝐍𝟔 - 𝐄𝟕𝟎, 𝛔𝛆 έ𝛎𝛂 𝛕𝛂𝛏ί𝛅𝛊 𝛑𝛐𝛖 𝛏𝛆𝛋ί𝛎𝛈𝛔𝛆 𝛂𝛑ό 𝛕𝛈𝛎 𝚬𝛌𝛌ά𝛅𝛂 𝛍𝛆 𝛑𝛒𝛐𝛐𝛒𝛊𝛔𝛍ό 𝛕𝛈 𝚪𝛂𝛌𝛌ί𝛂 𝛋𝛂𝛊 𝛅𝛆𝛎 𝛐𝛌𝛐𝛋𝛌𝛈𝛒ώ𝛉𝛈𝛋𝛆 𝛑𝛐𝛕έ.
 

𝚺ύ𝛍𝛗𝛚𝛎𝛂 𝛍𝛆 𝛕𝛊ς 𝛍έ𝛘𝛒𝛊 𝛕ώ𝛒𝛂 𝛑𝛌𝛈𝛒𝛐𝛗𝛐𝛒ί𝛆ς 𝛂𝛑ό 𝛕𝛂 𝛒𝛐𝛖𝛍𝛂𝛎𝛊𝛋ά 𝚳έ𝛔𝛂, 𝛔𝛕𝛐 𝛅𝛖𝛔𝛕ύ𝛘𝛈𝛍𝛂 𝛆𝛎𝛆𝛑𝛌ά𝛋𝛈𝛔𝛂𝛎 𝛔𝛖𝛎𝛐𝛌𝛊𝛋ά 𝛕έ𝛔𝛔𝛆𝛒𝛂 𝛐𝛘ή𝛍𝛂𝛕𝛂 έ𝛎𝛂 𝛗𝛐𝛒𝛕𝛈𝛄ό, έ𝛎𝛂 𝛍ί𝛎𝛊 𝛌𝛆𝛚𝛗𝛐𝛒𝛆ί𝛐 𝛕ύ𝛑𝛐𝛖 𝛃𝛂𝛎 𝛋𝛂𝛊 𝛅ύ𝛐 𝛆𝛑𝛊𝛃𝛂𝛕𝛊𝛋ά 𝛂𝛖𝛕𝛐𝛋ί𝛎𝛈𝛕𝛂. 𝚶 𝛂𝛑𝛐𝛌𝛐𝛄𝛊𝛔𝛍ός 𝛆ί𝛎𝛂𝛊 𝛃𝛂𝛒ύς 𝛋𝛂𝛊 𝛔𝛋𝛌𝛈𝛒ός: 𝛆𝛑𝛕ά 𝛙𝛖𝛘ές 𝛘ά𝛉𝛈𝛋𝛂𝛎, 𝛆𝛎ώ 𝛂𝛋ό𝛍𝛈 𝛕𝛒𝛆𝛊ς ά𝛎𝛉𝛒𝛚𝛑𝛐𝛊 𝛅ί𝛎𝛐𝛖𝛎 𝛍ά𝛘𝛈 𝛄𝛊𝛂 𝛕𝛈 𝛇𝛚ή 𝛕𝛐𝛖ς, 𝛎𝛐𝛔𝛈𝛌𝛆𝛖ό𝛍𝛆𝛎𝛐𝛊 𝛔𝛆 𝛋𝛒ί𝛔𝛊𝛍𝛈 𝛋𝛂𝛕ά𝛔𝛕𝛂𝛔𝛈, 𝛍𝛆 έ𝛎𝛂𝛎 𝛆𝛏 𝛂𝛖𝛕ώ𝛎 𝛎𝛂 𝛃𝛒ί𝛔𝛋𝛆𝛕𝛂𝛊 𝛔𝛆 𝛊𝛅𝛊𝛂ί𝛕𝛆𝛒𝛂 𝛔𝛐𝛃𝛂𝛒ή 𝛋𝛂𝛕ά𝛔𝛕𝛂𝛔𝛈.
 
𝚶𝛊 𝛂𝛒𝛍ό𝛅𝛊𝛆ς 𝛂𝛒𝛘ές 𝛕𝛈ς 𝚸𝛐𝛖𝛍𝛂𝛎ί𝛂ς έ𝛘𝛐𝛖𝛎 ή𝛅𝛈 𝛋𝛊𝛎𝛈𝛉𝛆ί ά𝛍𝛆𝛔𝛂, 𝛆𝛎ώ έ𝛘𝛆𝛊 𝛖𝛑ά𝛒𝛏𝛆𝛊 𝛋𝛂𝛊 𝛆𝛑ί𝛔𝛈𝛍𝛈 𝛆𝛎𝛈𝛍έ𝛒𝛚𝛔𝛈 𝛑𝛒𝛐ς 𝛕𝛈𝛎 𝛆𝛌𝛌𝛈𝛎𝛊𝛋ή 𝛑𝛒𝛆𝛔𝛃𝛆ί𝛂 𝛔𝛕𝛐 𝚩𝛐𝛖𝛋𝛐𝛖𝛒έ𝛔𝛕𝛊, 𝛔𝛆 𝛍𝛊𝛂 𝛖𝛑ό𝛉𝛆𝛔𝛈 𝛑𝛐𝛖 𝛏𝛆𝛑𝛆𝛒𝛎ά 𝛔ύ𝛎𝛐𝛒𝛂 𝛋𝛂𝛊 𝛂𝛄𝛄ί𝛇𝛆𝛊 𝛂𝛎𝛉𝛒ώ𝛑𝛐𝛖ς, 𝛐𝛊𝛋𝛐𝛄έ𝛎𝛆𝛊𝛆ς 𝛋𝛂𝛊 𝛋𝛐𝛊𝛎𝛚𝛎ί𝛆ς.
 
𝚻έ𝛕𝛐𝛊𝛆ς 𝛔𝛕𝛊𝛄𝛍ές 𝛅𝛆𝛎 𝛘𝛚𝛒𝛐ύ𝛎 𝛘𝛒ώ𝛍𝛂𝛕𝛂, 𝛂𝛎𝛕𝛊𝛑𝛂𝛌ό𝛕𝛈𝛕𝛆ς ή 𝛅𝛊𝛂𝛗𝛐𝛒ές. 𝚳ό𝛎𝛐 𝛔𝛊𝛚𝛑ή, 𝛔𝛆𝛃𝛂𝛔𝛍ός 𝛋𝛂𝛊 𝛂𝛎𝛉𝛒ώ𝛑𝛊𝛎𝛈 𝛔𝛖𝛍𝛑𝛂𝛒ά𝛔𝛕𝛂𝛔𝛈. 𝚶𝛊 𝛔𝛋έ𝛙𝛆𝛊ς 𝛍𝛂ς 𝛆ί𝛎𝛂𝛊 𝛍𝛆 𝛕𝛂 𝛉ύ𝛍𝛂𝛕𝛂 𝛑𝛐𝛖 𝛘ά𝛉𝛈𝛋𝛂𝛎 𝛕ό𝛔𝛐 ά𝛅𝛊𝛋𝛂, 𝛍𝛆 𝛕𝛐𝛖ς 𝛕𝛒𝛂𝛖𝛍𝛂𝛕ί𝛆ς 𝛑𝛐𝛖 𝛑𝛂𝛌𝛆ύ𝛐𝛖𝛎 𝛎𝛂 𝛋𝛒𝛂𝛕𝛈𝛉𝛐ύ𝛎 𝛔𝛕𝛈 𝛇𝛚ή 𝛋𝛂𝛊 𝛍𝛆 𝛕𝛊ς 𝛐𝛊𝛋𝛐𝛄έ𝛎𝛆𝛊𝛆ς 𝛑𝛐𝛖 𝛃𝛊ώ𝛎𝛐𝛖𝛎 έ𝛎𝛂𝛎 𝛑ό𝛎𝛐 𝛂𝛃ά𝛔𝛕𝛂𝛘𝛕𝛐.
 
𝚶 𝚷𝛂𝛎𝛂𝛉𝛈𝛎𝛂ϊ𝛋ός 𝛋𝛂𝛊 𝛐 𝛋ό𝛔𝛍𝛐ς 𝛕𝛐𝛖 𝛆𝛋𝛗𝛒ά𝛇𝛐𝛖𝛎 𝛕𝛂 𝛆𝛊𝛌𝛊𝛋𝛒𝛊𝛎ή 𝛋𝛂𝛊 𝛃𝛂𝛉𝛊ά 𝛔𝛖𝛌𝛌𝛖𝛑𝛈𝛕ή𝛒𝛊ά 𝛕𝛐𝛖ς. 𝚱𝛐𝛖𝛒ά𝛄𝛊𝛐 𝛋𝛂𝛊 𝛅ύ𝛎𝛂𝛍𝛈 𝛔𝛆 ό𝛌𝛐𝛖ς ό𝛔𝛐𝛊 𝛅𝛐𝛋𝛊𝛍ά𝛇𝛐𝛎𝛕𝛂𝛊 𝛂𝛑ό 𝛂𝛖𝛕ή 𝛕𝛈𝛎 𝛕𝛒𝛂𝛄𝛚𝛅ί𝛂. 𝚳𝛂𝛋ά𝛒𝛊 𝛎𝛂 𝛆ί𝛎𝛂𝛊 𝛕𝛂 𝛕𝛆𝛌𝛆𝛖𝛕𝛂ί𝛂 𝛉ύ𝛍𝛂𝛕𝛂 𝛋𝛂𝛊 𝛎𝛂 𝛍𝛈 𝛘𝛒𝛆𝛊𝛂𝛔𝛕𝛆ί 𝛑𝛐𝛕έ 𝛏𝛂𝛎ά 𝛎𝛂 𝛄𝛒𝛂𝛗𝛕𝛐ύ𝛎 𝛕έ𝛕𝛐𝛊𝛆ς 𝛆𝛊𝛅ή𝛔𝛆𝛊ς.
 
Πηγή: Pao Inside