Χωριό «Μπελογιάνης» [Ζ΄]

Έχοντας παρουσιάσει σε προηγούμενη ανάρτηση την εξωτερική πλευρά του Ελληνορθόδοξου Ιερού Ναού στο χωριό Μπελογιάννη της Ουγγαρίας, ήλθε σήμερα η στιγμή να δείξουμε και το εσωτερικό του εν λόγω Ναού.

Ο Ναός αυτός είναι, όπως έχουμε αναφέρει σε άλλη περίσταση, αφιερωμένος στον Άγιο Δημήτριο και στους Αγίους Κωνσταντίνο & Ελένη.

Είναι ένας όμορφος Ναός, βυζαντινού ρυθμού, σταυροειδής μετά τρούλου, ιδιαίτερα περιποιημένος εσωτερικά και ιεροστολισμένος με όμορφες εικόνες.

Το εικονοστάσι του είναι ξυλόγλυπτο έργο τέχνης, με όμορφα παραδοσιακά βυζαντινά σχέδια και στολίδια. Κοσμείται δε από βυζαντινές εικόνες.

Όμορφες βυζαντινόρυθμες μεγαλογράμματες επιγραφές, που βρίσκουμε στους τοίχους του Ναού, μας δίνουν σημαντικές πληροφορίες για την ιστορία του.

Mια σπουδαία πληροφορία -εκτός των άλλων- που αντλούμε από τις εν λόγω επιγραφές είναι πως την εκ θεμελίων οικοδόμηση του Ναού (ο οποίος εγκαινιάσθηκε το 1996) επιχορήγησε ο φιλογενής και φιλόμουσος Άρχοντας Μέγας Πρωτέκδικος Κωνσταντίνος Δαφέρμος.

Η μέριμνα και επιμέλεια για το ιερό αυτό έργο ανήκε φυσικά στον πανάξιο Μητροπολίτη και πνευματικό φίλο μας κυρό Μιχαήλ, τότε Μητροπολίτη Αυστρίας και Έξαρχο Ουγγαρίας.

Χωριό «Μπελογιάνης» [ΣΤ΄]

Ιερός Ναός (Η εξωτερική πλευρά)

Στην είσοδο του Ελληνοχωρίου της Ουγγαρίας, στη δεξιά όχθη του κεντρικού δρόμου, καλωσορίζει τους επισκέπτες, ο Ελληνορθόδοξος Ιερός Ναός, που είναι αφιερωμένος στον Άγ. Δημήτριο και στους Αγ. Κωνσταντίνο & Ελένη.

Ο Ιερός Ναός βρίσκεται μέσα σε ένα όμορφο και περιποιημένο χώρο, ο οποίος έχει καταπράσινο χόρτο, δένδρα και πολλά λουλούδια, κυρίως τριανταφυλλιές, και είναι περιτριγυρισμένος από καλοκατασκευασμένη μάντρα. Όλος ο χώρος ονομάζεται «Πάρκο Αγίου Κωνσταντίνου»!

Ο αρχιτεκτονικός τύπος του Ναού είναι βυζαντινός σταυροειδής μετά τρούλου, με καμπαναριό στην πρόσοψή του. Αυτή είναι φυσικά μια παραδοσιακή μορφή, η οποία συναντάται πολύ στην Πατρίδα.

Προφανώς οι Ομογενείς του Μπελογιάννη ήθελαν να έχουν ένα άμεσο σημείο αναφοράς και σύνδεσης με τους τόπους καταγωγής τους. Ένα εκκλησιαστικό κτήριο που να τους ενώνει, να τους εμψυχώνει και να τους ανανεώνει πνευματικά.

Στον προαύλιο χώρο του Ναού έχει κατασκευασθεί ένα όμορφο ελληνικότατο μνημείο, που έχει τη μορφή κενοταφίου, ενώ πάνω του έχει κτισθεί μια κολώνα ιωνικού ρυθμού. Το μνημείο είναι αφιερωμένο «Στους Μάρτυρες της Ελευθερίας»! Εκεί τελούνται οι Εθνικές Εορτές και πραγματοποιούνται οι παραδοσιακές καταθέσεις στεφάνων.

Χωριό «Μπελογιάνης» [Ε΄]

Στο Κοιμητήριο

Ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζει κανείς τους νεκρούς του, δείχνει πραγματικά και το επίπεδο της ανθρωπιάς και του πολιτισμού του. Μια απλή ενθύμιση της Αντιγόνης του Σοφοκλή, και καταλαβαίνει κανείς για τι ακριβώς ομιλούμε.

Όταν επισκεφθήκαμε το Ελληνοχώρι της Ουγγαρίας ένα από τα σημεία που θέλαμε οπωσδήποτε να δούμε και να ερευνήσουμε, αν και δεν είχαμε πολύ χρόνο στη διάθεσή μας, ήταν το Κοιμητήριο του χωριού.

Θέλαμε να δούμε πως ήταν οι τάφοι και τα μνημεία, πως θα ήταν οι επιγραφές πάνω σε αυτά, και είχαμε απορία αν τα μνήματα θα είχαν σταυρό πάνω τους.

Η επίσκεψη αυτή μας γέμισε συγκίνηση. Η είσοδος και ο τοίχος της περίφραξης ήταν ιδιαίτερα περιποιημένα. Τα μνήματα ήταν όλα περιποιημένα και καθαρά. Θα λέγαμε δε πως δεν διέφεραν πολύ το ένα από το άλλο..

Σχεδόν όλοι οι τάφοι είχαν κτισμένα πέτρινα ή μαρμάρινα μνημεία. Πάντως, δεν υπήρχαν πολύ πλούσιες μαρμάρινες κατασκευές. Η πλειοψηφία των τάφων είχαν πάνω τους σταυρό. Μερικοί είχαν και σύμβολα ελληνικά, όπως τον μαίανδρο και το σύμβολο της Μακεδονικής Δυναστείας. Άλλοι είχαν λουλούδια, φωτογραφίες και κάποιες μικρές ανάγλυφες παραστάσεις.

Όσον αφορά τις επιγραφές, τα περισσότερα μνημεία είχαν κάποια επιγραφή. Συνήθως είχαν το όνομα ή τα ονόματα των ενταφιασθέντων, ημερομηνίες γεννήσεως και θανάτου, τη φράση «ενθάδε κείται», κάποιο μήνυμα από την οικογένεια και φυσικά τον τόπο καταγωγής, το χωριό από την Ελλάδα απ’ όπου έρχονταν οι θανόντες.

Ένα ζευγάρι Ούγγρων ήταν στο Κοιμητήριο και επιμελούνταν της καθαριότητας και της τάξης. Ήταν ευγενικοί και καλωσυνάτοι. Άλλωστε το χωριό έχει πλέον περισσότερους κατοίκους Ούγγρους παρά Έλληνες.

Χωριό «Μπελογιάνης» [Δ΄]

Στο Καφενείο

Αφού επισκεφθήκαμε τον Δήμαρχο του χωριού Μπελογιάννης κ. Κώστα Παπαλέξη στο γραφείο του, και κάναμε μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση μαζί του, στη συνέχεια οδεύσαμε πίσω από το Δημαρχείο, όπου είναι το Καφενείο του χωριού.

Το κτήριο του Καφενείου είναι ένα μονώροφο κτίσμα, όπως άλλωστε τα περισσότερα οικήματα του χωριού. Εντύπωση κάνει στον επισκέπτη ότι τα παράθυρά του είναι όλα καγκελωμένα.

Πάντως το Καφενείο και ο προαύλιος χώρος του ήταν περιποιημένα, με ωραία τραπέζια, άνετα καθίσματα και αρκετά παρτέρια με λουλούδια και πρασινάδες.

Εκεί ήπιαμε ωραίο ελληνικό φραπέ και είχαμε την ευκαιρία να γνωριστούμε με άλλους επισκέπτες από την Πατρίδα, καθώς επίσης με τον ευπροσήγορο κ. Αχιλλέα και με άλλους κατοίκους του χωριού. Η κουβέντα με όλους, ιδιαίτερα με τους «ντόπιους», ήταν εξόχως διαφωτιστική, και απετέλεσε την αφετηρία για περαιτέρω μελέτη και ερμηνεία κάποιων μεγάλων θεμάτων της σύγχρονης Ελληνικής Ιστορίας.

Ποίημα στου Μπελογιάννη

Μια επίσκεψη στο χωριό Μπελογιάννης, έστω και σύντομη, δεν μπορεί να μην προσφέρει συγκίνηση και δέος, ερωτήματα και προβληματισμό.

Ο καθένας αναμετριέται με την ιστορία, μέσω ενός δικού του τρόπου, μοναδικού και προσωπικού, που τον κάνει να ξαλαφρώνει από την πίεση και το βάρος, που μπορεί να αισθάνεται στο μυαλό και την ψυχή. Ο δικός μας τρόπος είναι η ποίηση!

Χωριό «Μπελογιάνης» [Γ΄]

Στο Δημαρχείο

Μετά την επίσκεψή μας στο Ελληνικό Μειονοτικό Δημοτικό Σχολείο, στο χωριό Μπελογιάννης, μεταβήκαμε ακριβώς απέναντι, όπου βρίσκεται το Δημαρχείο του χωριού. Μας έκανε μεγάλη εντύπωση και μας δημιούργησε ιδιαίτερη συγκίνηση το γεγονός ότι στον εξωτερικό τοίχο του κτηρίου κυμάτιζε η γαλανόλευκη ελληνική σημαία μας, δίπλα από εκείνη της ΕΕ και φυσικά αυτήν της Ουγγαρίας.

Η επιγραφή, δίπλα από την ελληνική σημαία, έγραφε: «Δημαρχείο του Δήμου Ν. Μπελογιάννης»! Στην ταμπέλα, μαζί με την επιγραφή, απεικονιζόταν και το έμβλημα του Δήμου, σε χρώματα άσπρο και μπλε, και με σχέδια ενός γαρύφαλλου και μιας αρχαιοελληνικής κολώνας!

Στον χώρο εισόδου του Δημαρχείου, εκτός από τις ανακοινώσεις, που βρίσκει κανείς σε κάθε ανάλογο χώρο, καθώς και μια ωραία ζωγραφική σύνθεση με αναφορά στην ιστορία και τη ζωή του χωριού, παρατηρεί επίσης κανείς και μια εντοιχισμένη πλάκα με τους Επίτιμους Δημότες του χωριού.

Τα ονόματα που είναι σκαλισμένα στην εν λόγω πλάκα είναι τρία, συνοδευόμενα από αντίστοιχες χρονολογίες: «1996 Κωνσταντίνος Δαφέρμος», «2000 Μητροπολίτης Μιχαήλ Στάϊκος» και «2013 Λαοκράτης Σταύρος Κοράνης». O Κωνσταντίνος Δαφέρμος είναι ο χορηγός του Ιερού Ναού του χωριού, ο οποίος κτίσθηκε το 1996, ο Μητροπολίτης κυρός Μιχαήλ ήταν ο Μητροπολίτης Αυστρίας και έξαρχος Ουγγαρίας και Μεσευρώπης από το 1991 έως την κοίμησή του το 2011, ενώ ο Λαοκράτης Σταύρος Κοράνης ήταν ο Πρόεδρος της Ελληνικής Αυτοδιοίκησης Ουγγαρίας.

Στο μακρόστενο μονώροφο κτήριο του Δημαρχείου υπάρχουν διάφορα γραφεία για τους υπαλλήλους της Δημοτικής Αρχής. Ένα από αυτά είναι και το Γραφείο του Δημάρχου. Εκεί μας υποδέχθηκε και μας φιλοξένησε ο Δήμαρχος του Μπελογιάννη κ. Κώστας Παπαλέξης.

O Δήμαρχος μας μίλησε -σε άπταιστα ελληνικά- με πολλή αγάπη για το χωριό του, για την εκκλησία του χωριού, για την οικογένειά του, για την πρόσφατη αδελφοποίηση του χωριού Μπελογιάννη με την Αμαλιάδα, γενέτειρα του Νίκου Μπελογιάννη, και για άλλα πολλά.

Ας ευχηθούμε ολόψυχα ο Δήμαρχος, το Δημοτικό Συμβούλιο και όλοι οι εργαζόμενοι στη Δημοτική Αρχή να έχουν πάντα επιτυχίες στις δημοτικές δραστηριότητές τους!

Χωριό «Μπελογιάνης» [B΄]

Στο Ελληνικό Μειονοτικό Δημοτικό Σχολείο

Το πρώτο κτήριο που επισκεφθήκαμε στο χωριό Μπελογιάννης στην Ουγγαρία ήταν το Σχολείο, το οποίο ονομάζεται Ελληνικό Μειονοτικό Δημοτικό Σχολείο και βρίσκεται πάνω στην Οδό Ηλέκτρας!

Δημιουργήθηκε κι αυτό μαζί με ολόκληρο το χωριό το 1950 από τους Έλληνες που έφθασαν στην Ουγγαρία, μετά τον Ελληνικό Εμφύλιο Πόλεμο.

Σήμερα (2016) το Σχολείο έχει περίπου 115 μαθητές. Από αυτούς περίπου 10 είναι Ελληνόπουλα. Μεταξύ των άλλων δασκάλων έχουν αποσπασθεί εκεί 3 εκπαιδευτικοί από την Ελλάδα. Ανάμεσα στο ντόπιο διδακτικό προσωπικό είναι και μία ελληνόφωνη Ομογενής.

Στον προθάλαμο της εισόδου του Σχολείου μας καλωσόρισαν φωτογραφίες, πορτρέτα και ανάγλυφες παραστάσεις του Νίκου Μπελογιάννη.

Προχωρώντας στο μικρό χωλ της εισόδου του Σχολείου είδαμε την εικόνα του Χριστού, ένα γνωμικό του Δ. Γληνού, μια βιτρίνα με διάφορα τρόπαια κι ένα τραπέζι, πάνω στο οποίο ήταν τοποθετημένο ένα βάζο με φρέσκα λουλούδια.

Το Σχολείο είναι κτισμένο σε σχήμα L. Ο εσωτερικός προαύλιος χώρος έχει τμήμα με χόρτο, άλλο τμήμα για αθλοπαιδιές, καθώς και παγκάκια ξύλινα.

Οι διάδρομοι είναι μακρινοί και στους τοίχους τους βρήκαμε μια ενδιαφέρουσα έκθεση φωτογραφιών, με πλούσιο υλικό κυρίως από τη ζωή και τη δράση των πρώτων κατοίκων του χωριού.

Μπήκαμε σε όλες τις τάξεις. Θέλαμε να νιώσουμε λίγο από την... ανάσα και τον ευγενή αγώνα των μαθητών. Εκεί ανακαλύψαμε πολλά, πολύτιμα και θαυμαστά!

Κατ’ αρχάς οι τάξεις ήταν γεμάτες Ελλάδα. Ελληνικά βιβλία, ελληνικές σημαίες, εθνικές ενδυμασίες, αφίσες με ελληνικά τοπία, ελληνικά συνθήματα και παντού η ζωντανή παρουσία του Νίκου Μπελογιάννη.

Ας ευχηθούμε ολόψυχα οι μαθητές του Ελληνικού Μειονοτικού Δημοτικού Σχολείου στο χωριό Μπελογιάννης της Ουγγαρίας να έχουν μια καλή και καρποφόρα νέα σχολική χρονιά!