Χῶμα καί Χριστός...

 

Τῶν λεμονΑνθΩν τό συναξάρι...

 

Βιωματικοί εκφραστές της Αγίας Πίστης και σύγχρονες μορφές του Ιερού Συναξαριού που συγκλονίζουν, δείχνοντας τον δρόμο για το αιώνιο Φως, μέσα από τις σελίδες του νέου  βιβλίου του Νώντα Σκοπετέα.
 
Άγιος Πορφύριος, Άγιος Παΐσιος, Μακαριστός Επίσκοπος Κοσμάς, Γ. Εφραίμ Αριζονίτης, Γ. Εφραίμ Σεραγιώτης, παπά-Νικόδημος ο Πνευματικός,  Δημήτριος Παναγόπουλος, Γερόντισσα Γαλακτία, Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς, π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Άγιος Ιερομάρτυρας Φιλούμενος, π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος, Άγιος Αμφιλόχιος Μακρής, π. Ανανίας Κουστένης, π. Ηλίας Αλευράς, κυρ-Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, κυρ-Φώτης Κόντογλου, κυρ-Κώστας Γανωτής και τόσοι άλλοι,  άγνωστοι στους πολλούς,  μα διαλεχτοί και διδαχτοί του Αγίου Θεού στις σελίδες του  με άρωμα λεμονανθού…
 
«…Μιὰ σύναξη τέτοιων ψυχῶν λεμονανθῶν εἶναι καὶ τοῦτο τὸ βιβλίο, κατάγιομο ἀπὸ ἀδέξιους λογοτεχνικούς μεταπλασμούς τῶν Θείων προσταγμάτων... Ἄς μυρίσουμε τὶς σελίδες του, νὰ κατανυχθῇ τὸ μέσα μας... Ἴσως νὰ ἔρθει στὴν μνήμη μας ἐκεῖνο τὸ ἄμοιαστο ἄρωμα τῆς ἐλπίδας, ποὺ ξεχύνεται σὰν χαραχτεῖ μὲ τὸ νύχι ἕνα πρωτολέμονο...»
 
«…Τὰ διαλεχτὰ τοῦ Θεοῦ, τὰ ἐξουθενημένα...! “ἀλλὰ τὰ μωρὰ τοῦ κόσμου ἐξελέξατο ὁ Θεὸς ἵνα τοὺς σοφοὺς καταισχύνῃ, καὶ τὰ ἀσθενῆ τοῦ κόσμου ἐξελέξατο ὁ Θεὸς ἵνα καταισχὺνῃ τὰ ἰσχυρὰ καὶ τὰ ἀγενῆ τοῦ κόσμου καὶ τὰ ἐξουθενημένα ἐξελέξατο ὁ Θεός, καὶ τὰ μὴ ὄντα, ἵνα τὰ ὄντα καταργήσῃ, ὅπως μὴ καυχήσηται πᾶσα σὰρξ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ...” (Α΄ Κορ. 1, 27-29) Διάλεξε ὁ Κύριος τά... πατημένα ἁρμυρίκια γιὰ νὰ καταντροπιάσῃ τὰ ὑψωμένα χρυσάφια καὶ τὰ πλούτια τοῦ ἀπατεῶνα κόσμου... τοὺς σκλάβους καὶ τοὺς χαμάληδες, τοὺς ἁπλοὺς καὶ σιωπηλοὺς ποὺ κρατοῦν στὰ χέρια ἕνα πολυκαιρισμένο καὶ κιτρινισμένο ἀπὸ τοὺς καιροὺς Εὐαγγέλιο καὶ ὄχι τοὺς διάσημους περισπούδαστους καὶ φωνακλούς, ποὺ κυκλοφοροῦν πάντοτε μὲ μιὰ χρυσοποίκιλτη περγαμηνὴ ἀνὰ χεῖρας... Οἱ πρῶτοι νιώθουν τόσοι ἀδύναμοι ποὺ ὅλα τὰ ἀφήνουν στὴν πρόνοιά Του καὶ προσεύχονται συνεχῶς σὰν τὸν Ἅγιο Γρηγόριο τὸν Παλαμᾶ, ψελλίζοντας: Κύριε φώτισόν μου τὸ σκότος! Οἱ ἄλλοι καμαρώνουν καὶ καυχιῶνται γιὰ τὸ πνευματικό τους σθένος, ποὺ τοὺς ἐπιτρέπει νὰ ἑρμηνεύουν συνεχῶς καὶ ἀλάνθαστα τοῦ Θεοῦ τὰ κρίματα καὶ τὶς ἐντολές... Σκανδαλωδῶς μᾶς ἐλεεῖ ὁ Κύριος καὶ θὰ εἶναι ἀκόμα μιὰ αἰτία τοῦ ἀναπολογήτου μας, τὸ ὅτι συναντᾶμε συνεχῶς τέτοιες διαλεχτές, διδαχτὲς Θεοῦ ψυχές... Ποὺ βάφτισαν τὸν πόνο στὴν κολυμβήθρα τῆς ὑπομονῆς, ποὺ ἐνῷ ἔχουν καθηλωμένα τὰ σωματικὰ τους μέλη, συνεχῶς φτερακίζουν σὲ λιμάνια Οὐράνια, ἐκεῖ ὅπου ἔχουν ριγμένες τὶς ἄγκυρες τῆς αἰώνιας ἐλπίδας τους! Οἱ αἰώνιοι  αυτοί λίγοι (το λείμμα) δοξολογητὲς, βάζουν τὶς πολυόμματες ψυχές τους νὰ γονατίζουν, μετανοοῦν διαρκῶς καὶ ἐπικαλοῦνται τὸν Κύριο! Μὲ ἕναν ψαλμό, μιὰ προσευχὴ ἀπὸ τὸ ψαλτήρι, τὸ προσευχητάρι τῶν θλιμμένων ἐλπιζόντων... Και κάποιες λέξεις τὶς τονίζουν πιότερο καὶ τὶς ἐπαναλαμβάνουν συνεχῶς… Τοὺς λέμε μπροστάρηδες καὶ ὅσο ὁ Κύριος μᾶς χαρίζει δύναμη, θὰ συνεχίζουμε τούτη τὴν συναλληλία…
 
Τὸ ἂν αὐτὸ γίνεται Θεαρέστως, κάποτε θὰ τὸ πληροφορηθοῦμε... Ὡς τότε παρακαλοῦμε τοὺς μπροστάρηδές μας νὰ εὔχονται, κάποτε, ἔστω τὴν ἑνδεκάτην ὥρα, νὰ ἀγαπήσουμε ὅπως ἐκεῖνοι, ὁλοκληρωτικὰ τὸν Ἅγιο ἐν Τριάδι Θεό!»
 
Στήν φωτογραφία τοῦ ἐξωφύλλου ὁ μακαριστὸς Μητροπολίτης Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας Κοσμᾶς, στοῦ οποίου την ἰερή μνήμη το βιβλίο αφιερώνεται, γονυπετὴς, μετὰ τὴν βραδινὴ προσευχὴ στὴν κατασκήνωση τῆς Ρίζας, τὸ 2019.
 
(Ἀπὸ τὸ προσωπικὸ ἀρχεῖο τῆς πνευματικῆς του κόρης Σ.Μ., ἡ ὁποία κρυφὰ τὸν ἀπαθανάτισε, πρὸς δόξαν Θεοῦ καὶ ὠφέλεια ψυχῶν καί τὴν ὁποία ὁλόθερμα εὐχαριστοῦμε).
 
Το σημαντικότερο μέρος των ἑσόδων και όλα τα δικαιώματα του συγγραφέα καὶ ἀπὸ τὴν παρούσα ἔκδοση, θὰ διατεθοῦν γιὰ τὴν ΔΩΡΕΑΝ ἔντυπη διάδοση τῶν Χαιρετισμῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, ὅπου καρδιὰ ὀρθόδοξη χτυπᾶ.
 
Πολυτονισμὸς: Παναγιώτης Σανταμούρης-
 
Ἱστολόγιο «ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΣ»
 
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ  Ἔκδόσεις Ἔφύμνιον
https://efymnion.gr 
69.80.15.20.79

Rebooting Ecumenism

 

SAVE THE DATE

5th-6th December 2025

2025 International Conference on ‘Rebooting Ecumenism’

 

We are delighted to announce this year’s International Conference on Rebooting Ecumenism: New Paradigms for the 21st Century, between 5-6 December at Jesus College (West Court), Cambridge. This event is organised jointly by IOCS and the Huffington Ecumenical Institute at Loyola University (US).

Ογδόντα μέτρα από την θάλασσα

 
Τόσo περίπου απήχε ο δικός μας Αη-Γιώργης από την ακτή. Δεν τα μέτρησα, αλλά για να το πει Ιεράρχης του Θρόνου, έτσι θα ήταν. Όμως και στα καλά καθούμενα, έπαψε να υπάρχει. Πάνε πολλά χρόνια από τότε. Δεν Τον πήρε το ποτάμι, ούτε Τον γκρέμισε σεισμός. Κατεδαφίστηκε για να Τον πάρει ο δρόμος που τελικά δεν Τον πήρε.
 

Στον Αη Γιώργη μας, στον δικό μας Αη Γιώργη, βαπτίστηκαν, εστέφτηκαν και κηδεύτηκαν γενιές και γενιές Θεραπειανών. Δεν είμαι σε θέση να  γνωρίζω ποιό μωρό Βαπτίστηκε πρώτο εκεί, αλλά γνωρίζω το τελευταίο! Το τελευταίο μωρό που το αναδέχτηκε η νουνά του από την Κολυμβήθρα του αγαπημένου μας Ναού. Εκεί Βαπτίστηκαν και παντρεύτηκαν, η γιαγιά μου, οι μεγάλες θείες και οι μικρές, οι θείοι μεγάλοι και μικροί και οι γονείς μου, εξαδέλφια και εξαδελφάκια... εκεί με δέχτηκε η νουνά μου Παρασκευή στην αγκαλιά της από τα χέρια του Παπα-Θανάση στην δική μου Βάπτιση. Ίσως η Κολυμβήθρα να σώζεται στον Ναό της Αγίας Παρασκευής.
 
«Άγιε μου Γιώργη Λυκαβητέ μου», τραγουδούσε ο τροβαδούρος Νίκος Γούναρης, ...«Θεραπειανέ μου» μουρμούριζε ο θείος Μόρφης.
 
Εκεί μπροστά στην Εικόνα της Παναγίας, είπα το πρώτο μου "Άσπιλε...", με τη Λίτσα μπροστά στην Εικόνα του Χριστού να λέει το πρώτο της "Και δος ημίν...". Εκεί έβλεπα τις εξαδέλφες μου να στολίζουν το Κουβούκλιο για τον Επιτάφιο Θρήνο. Εκεί, εκεί, εκεί. Εκεί η θεία Ελένη έφερνε τους πέντε άρτους της όταν Πανηγύριζε ο Πολιούχος μας, «τον σίτον, τον οίνον και το έλαιον» για την Αρτοκλασία... «Πλούσιοι επτώχευσαν και επείνασαν...».
 
Παρ’ όλα τα τόσα και τόσα διαβήματα που έκανε ο Δεσπότης μας,  Ιάκωβος Παπαΐσιος, ο από Ίμβρου και Τενέδου, Μητροπολίτης Δέρκων Ιάκωβος, ο γνωστός Aziz Yakovos, στις αρχές για μην Τον γκρεμίσουν, αλλά που να ακούσει κανείς... Τον χάσαμε και πτωχεύσαμε αλλά δεν Τον ξεχάσαμε. Κανείς.  Ούτε και ο Ιεράρχης που ήξερε την απόσταση από την θάλασσα. Τότε φοιτούσε στην Θεολογική Σχολή της Χάλκης. Πόνεσε βαθιά για την καταστροφή που έγινε, όσο και εμείς και δεν το άφησε έτσι...
 
Η ώρα η καλή και ευλογημένη τον έφερε Αρχιποιμένα στην Νέα Ζηλανδία. Μέσα στον φόρτο, κόπο και αγάπη για το Ιεραποστολικό του έργο, ο πρώην Μητροπολίτης Νέας Ζηλανδίας, μετέπειτα Γάνου και Χώρας και νυν εφησυχάζων Αμφιλόχιος, δεν ξέχασε τον Θεραπειανό Αη-Γιώργη. Βρήκε τον κατάλληλο τόπο και το 2016 θεμελίωσε την ανέγερση του Ι. Ναού του Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου στην τόσο μακρινή γη, στην πρωτεύουσα των νησιών Τόνγκα, Νουκουαλόφα, εις ανάμνηση του αδικο-γκρεμισμένου δικού μας Ναού, ογδόντα μέτρα περίπου από την θάλασσα.
 
Με την βοήθεια του διαδικτύου -έχει κι αυτό τα καλά του- βλέπω το οικοδόμημα που ο νεαρός που κάποτε φοιτούσε στην Χάλκη που άρχισε, να αποπερατώνεται. Ο Michael και η Meghan Jones από την Αλάσκα που μαζί με τα τρία μικρά παιδιά τους ζουν σε εκείνα τα νησιά, με ενημερώνουν και με στέλνουν φωτογραφίες και βίντεο για την πορεία του. Με τίτλο «Hello Orthodox», είδα πρόσφατα μια μικρο-ταινία στο youtube, που μίλησε στην καρδιά μου. Ρίξτε μια ματιά και θα με θυμηθείτε, ειδικά όσοι στα Θεραπειά γεννηθήκατε, ή από εκεί κατάγεστε.
 
Η Εκκλησία ταξιδεύει. Ταξιδεύει σαν ένα καράβι, που όπως δείχνει το σήμα / σφραγίδα της Μητροπόλεως Δέρκων, «κλυδωνίζεται αλλ' ου καταποντίζεται» και χάρη στον Γέροντα Αμφιλόχιο που πολλοί από τους ντόπιους στα νησιά του Ειρηνκού, νέοι γέροι και παιδιά, τον αγαπούν, τον σκέπτονται, τον ευγνωμονούν, του στέλνουν γράμματα και νιώθουν πως είναι παιδιά του, ο Αη-Γιώργης μας βρέθηκε να ταξιδεύει σ άλλη γη, σ άλλα μέρη.
 
Την ευχή του να έχουμε.
 
Νίκη Beales
Φεβρουάριος 2025
Buckingham, Αγγλία

Επίπεδα ευτυχίας

 
Ρώτησαν τον Νιγηριανό δισεκατομμυριούχο Femi Otedola σε μια συνέντευξη:
 

-Κύριε,τι θυμάστε που σας έκανε τον πιο ευτυχισμένο άνθρωπο στον κόσμο;
 
Ο Φέμι είπε:
 
Πέρασα από τέσσερα στάδια ευτυχίας στη ζωή και τελικά κατάλαβα το νόημα της αληθινής ευτυχίας.
 
Το πρώτο βήμα ήταν η συσσώρευση πλούτου και πόρων. Αλλά σ’ αυτό το στάδιο δεν πήρα την ευτυχία που ήθελα.
 
Ακολούθησε το δεύτερο στάδιο της συλλογής πολύτιμων αντικειμένων. Συνειδητοποίησα ότι το αποτέλεσμα αυτού είναι προσωρινό και η λάμψη των πολύτιμων πραγμάτων δεν διαρκεί πολύ.
 
Στη συνέχεια ακολούθησε η τρίτη φάση απόκτησης μεγάλων έργων. Εκείνη την εποχή, είχαμε το 95% της προμήθειας ντίζελ στη Νιγηρία
και την Αφρική. Ήμουν επίσης ο μεγαλύτερος εφοπλιστής στην Αφρική και την Ασία. Αλλά και εδώ δεν εισέπραξα την ευτυχία που φανταζόμουν.
 
Το τέταρτο στάδιο ήταν όταν ένας φίλος μου ζήτησε να αγοράσω αναπηρικά καροτσάκια για παιδιά με αναπηρία. Σχεδόν 200 παιδιά. Μετά από αίτημα του φίλου μου, αγόρασα αμέσως τα αναπηρικά καροτσάκια.
 
Αλλά ο φίλος μου επέμενε να πάω μαζί του και να δώσω στα παιδιά
τα αναπηρικά καροτσάκια. Ετοιμάστηκα και έφυγα μαζί του. Εκεί έδωσα σ’ αυτά τα παιδιά αυτά τα αναπηρικά καροτσάκια με τα χέρια μου. Είδα την παράξενη λάμψη της ευτυχίας στα πρόσωπα αυτών των παιδιών.
 
Τους είδα όλους σε αναπηρικά καροτσάκια, να κινούνται και να διασκεδάζουν. Ένιωσα μια πραγματική χαρά μέσα μου.
 
Όταν αποφάσισα να φύγω, ένα απ’ τα παιδιά με άρπαξε απ’ τα πόδια. Προσπάθησα να απελευθερώσω ελαφρώς τα πόδια μου, αλλά το αγόρι κοίταξε το πρόσωπό μου και μου κράτησε σφιχτά τα πόδια.
 
Έσκυψα και ρώτησα το αγόρι:
 
-Χρειάζεσαι κάτι άλλο;
 
Η απάντηση που μου έδωσε αυτό το παιδί όχι μόνο με έκανε χαρούμενο αλλά άλλαξε εντελώς τη στάση ζωής μου.
 
Αυτό το παιδί μου είπε:
 
«Θέλω να θυμάμαι το πρόσωπό σου, ώστε όταν σε βρω στον παράδεισο, να σε αναγνωρίσω και να σε ευχαριστήσω για άλλη μια φορά».
 
Αυτή ήταν η πιο ευτυχισμένη στιγμή της ζωής μου!!!

Με Ψυχή... Υπαπαντή

«Ιδού η Παρθένος εν γαστρί έξει καί τέξεται υιόν

καί καλέσουσι το όνομα αυτού Εμμανουήλ»

(Ησαΐας, ζ, 14)

Κοιτώντας την αγιογραφία της Υπαπαντής, στον περικαλλή Άγιο Νικόλαο Αχαρνών και στην περίβλεπτη και πολυπροσκυνημένη Παναγία την Καπνικαρέα στο κέντρο της Αθήνας, θα παρατηρήσουμε  ότι εν αντιθέσει με τις πλείστες εικονογραφήσεις της Μεγάλης Εορτής, ο μακαριστός κυρ Φώτης ο Κόντογλου, αναπαριστά  τον Άγιο Συμεών τον Θεοδόχο, να υποδέχεται τον Κύριο σκύβοντας σύγκορμα. Μεταφέρεται έτσι μια κίνηση του Αγίου προς τον Κύριο του Παντός. Τον Απερίγραπτον και Δημιουργόν Θεόν Λόγον. Τον Ήλιο Της Δικαιοσύνης. Το Δεύτερο πρόσωπο της αδιαίρετης Αγίας Τριάδας. Σαν να τρέμει ο Δίκαιος Πρεσβύτης. Όχι μην του πέσει το τεσσαρακονθήμερο βρέφος… Αλλά γιατί συνειδητοποιεί, ότι το προρρηθέν εκ του Προφήτου Ησαΐα, αυτό που κάποτε ο ίδιος ακόμα αμφισβήτησε ως άκρο των υπερλόγων, ήρθε ο καιρός για να το δει και να το αγγίξει ολοζώντανο ενώπιόν του. Γιατί γνωρίζει απολύτως πλέον, πως το βρέφος τούτο, είναι ο τέλειος Θεός και άνθρωπος και Εκείνη που τον κομίζει η μετά τόκον Παρθένος Μητέρα και Βασίλισσα του κόσμου.
 
Παρατηρώντας αυτή την ταπεινή κλίση του δικαίου Συμεώνος αδελφοί μου, δεν μπορείς να μην συγκινηθείς και να μην στοχαστείς  πάνω σε αυτούς τους συμβολισμούς, που αποκαλύπτουν την αληθινή πίστη στον Θεάνθρωπο Ιησού. Ο Δίκαιος Συμεών υποκλίνεται για να αγκαλιάσει με δέος άμοιαστο τον Δεσπότη του Παντός. Εμείς που υποδεχόμαστε εντός μας ολόκληρον τον Θεό, πως πρέπει άραγε να στεκόμαστε; Η ψυχή μας αλήθεια, έχει ποτέ της έστω και ελάχιστα χαμηλώσει, ταπεινωθεί, σύντρομη έχει ποτέ της αναλογιστεί το φριχτό μυστήριο και την απέραντη ευεργεσία; Έχουμε αδελφοί μου αληθινά ψυχή δεομένη, Θεοφοβούμενη; Έχουμε ψυχή Υπαπαντή;
 
Νώντας Σκοπετέας

Ελληνικές πόλεις στο Δέλτα του Νείλου

 
Ο Νείλος διασχίζει την Αίγυπτο και έχει σημαντική πολιτιστική και ιστορική αξία για τη χώρα. Στην περιοχή του Δέλτα του Νείλου, υπάρχουν αρκετές πόλεις με ελληνικές ρίζες ή που είχαν ελληνική επιρροή, ειδικά κατά την ελληνιστική περίοδο και αργότερα. Η πλέον γνωστή και σημαντική από αυτές τις πόλεις είναι:
 

Η Αλεξάνδρεια: Η πιο διάσημη ελληνική πόλη στην Αίγυπτο, που ιδρύθηκε από τον Μέγα Αλέξανδρο το 331 π.Χ. Αποτελούσε το κέντρο του ελληνιστικού κόσμου και για πολλούς αιώνες ήταν η πρωτεύουσα της Αιγύπτου. Η Αλεξάνδρεια φιλοξενούσε τη βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας και τον φάρο, τα οποία θεωρούνταν από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου.
 
Η ελληνική επιρροή στη περιοχή του Δέλτα του Νείλου ήταν αρκετά έντονη και για πολλούς αιώνες, οι Έλληνες κυριάρχησαν πολιτικά, οικονομικά και πολιτιστικά στην Αίγυπτο.
 
Κι ας μην ξεχνάμε και τους περι τις 200 χιλιάδες Έλληνες Αιγυπτιώτες, που κατοικούσαν και διέπρεπαν μέχρι και τον 20ο αιώνα στην Αίγυπτο.