Εγκύκλιος για την Λήξη των Σχολείων

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ

του Σεβ. Αρχιεπισκόπου Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας κ. Γρηγορίου

με την λήξη της Σχολικής Χρονιάς 2017-2018

Προς τους Ευλαβεστάτους Ιερείς και Διακόνους, Αξιότιμους Προέδρους των Διοικητικών Συμβουλίων, Βοηθητικών Αδελφοτήτων και Σχολικών Εφορειών, τους Διδασκάλους, τους Γονείς και τα Παιδιά των Σχολείων των Ελληνορθόδοξων Κοινοτήτων και των Εκπαιδευτικών Συλλόγων της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας και Ιρλανδίας.

Αγαπητοί μας εν Κυρίω,

Με την ευκαιρία της λήξης της σχολικής χρονιάς 2017-2018, απευθύνω θέρμο και εγκάρδιο χαιρετισμό αγάπης, σεβασμού και ευχαριστίας προς όλους εκείνους οι οποίοι εργάστηκαν και εφέτος για την ομαλή λειτουργία των σχολείων και την μετάδοση της Ελληνορθοδόξου Παραδόσεως στη Νέα Γενιά της Αποδημίας του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας.

Γνωρίζω και συμμερίζομαι τους κόπους και τον αγώνα του κάθε δασκάλου, αλλά και των γονέων για την ανατροφή και την μόρφωση των παιδιών και των μαθητών τους. Γι’ αυτό συγχαίρω όλους θερμά και απευθύνω έκκληση για την ανανέωση του ζήλου και της φροντίδας για τα παροικιακά σχολεία με τη συμμετοχή νέων ανθρώπων στην διοίκησή τους και την οικονομική αρωγή προς αυτά εκ μέρους των επιχειρήματιων και των ευκατάστατων μελών της ομογένειας μας.

Οι ευχαριστίες και τα συγχαρητήρια απευθύνονται σε όλους εκείνους άνδρες και γυναίκες οι οποίοι  στηρίζουν και συντηρούν με την έμπρακτη και ενεργουμένη αγάπη τους τα Ημερήσια και τα Απογευματινά Παροικιακά μας Σχολεία. Ο Κύριος να οδηγεί, να στηρίζει και να ευλογεί τον ιερό αγώνα σας. Η αξία της Παιδείας και της Μόρφωσης μας βοηθά να γνωρίζουμε καλύτερα τον εαυτό μας, να δοξάζουμε τον Θεό, να αγαπούμε και να τιμούμε τους άλλους ανθρώπους, τους Άρχοντες, τους Ηλικιωμένους, τους Γονείς, τους Διδασκάλους, τους Κληρικούς, τους Ευεργέτες μας και όλους εκείνους οι οποίοι μας βοηθούν να μαθαίνουμε του Θεού τα πράγματα και να υποκλινόμαστε με σεβασμό προς τα έργα της Δημιουργίας, την οποία με τόση σοφίαν έπλασεν ο Θεός.  Αξίζει να θυμόμαστε πάντα πως η έλλειψη σεβασμού απέναντι στους Γονείς, τους Άρχοντες και τους εμπερίστατους αδελφούς μας φανερώνει αμορφωσιά, έλλειψη πολιτισμού και στοιχειώδους ευγένειας.

Θέλω να εκφράσω τις ευχαριστίες μου προς την Ελληνική και Κυπριακή Πολιτεία αντιστοίχως, οι οποίες συντρέχουν ποικιλοτρόπως και σθεναρώς στηρίζουν την Ελληνορθόδοξη Παιδεία της Διασποράς του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας. Θέλω με το γράμμα αυτό να υπογραμμίσω την παρουσία πολλών μαθητών-μαθητριών οι οποίοι μαζί με τους γονείς τους έχουν εγκατασταθεί στην φιλόξενη τούτη Χώρα τα τελευταία χρόνια και με την φυσική τους παρουσία και το ενδιαφέρον τους για τα κοινά, εμπλουτίζουν ποικιλότροπα την Ομογένεια.

Σας συγχαίρω και πάλι όλους και όλες για τις άοκνες προσπάθειες που καταβάλλετε για την Ελληνορθόδοξη Παιδεία. Ιδιαιτέρως συγχαίρω και χαιρετίζω όσα παιδιά πέτυχαν στις εξετάσεις Ελληνομάθειας, GCSE και A level. Σας εύχομαι ακόμη μεγαλύτερες επιτυχίες στο μέλλον, προσεύχομαι για εσάς και τις οικογένειές σας και ευχόμενος σε όλους σας καλό Καλοκαίρι, χαρούμενες και ειρηνικές διακοπές, αλλά και όπως Άγγελος Κυρίου σας συνοδεύει στο δρόμο σας, διατελώ μετά θερμών ευχών και της εν Κυρίω αγάπης και τιμής.

     

Λονδίνο, Ιούλιος 2018

ο Αρχιεπίσκοπος Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας Γρηγόριος

Σημείωση: Να διαβαστεί από Άμβωνος αντί Κηρύγματος την Κυριακή 8 ή 15 Ιουλίου 2018

Το πεσμένο δένδρο

Στο πάρκο που ονομάζεται Aldenham Country Park, στην περιοχή Elstree του ΒΔ Λονδίνου, βρίσκει κανείς πολύ όμορφα στοιχεία της πλούσιας και πολύτιμης αγγλικής φύσης.

Μεταξύ των άλλων μέσα στο πάρκο αυτό υπάρχει και μια όμορφη λίμνη, καθώς και πολλά και μεγάλα δένδρα. Φυσικά υπάρχουν μονοπάτια που σε οδηγούν μέσα και γύρω από τα δένδρα και τη λίμνη.

Κάτι που αξίζει της προσοχής και του θαυμασμού μας είναι και το πεσμένο δένδρο, το οποίο είναι ένα αρκετά μεγάλο δένδρο βελανιδιάς, 300 ετών, που ένας καλλιτέχνης της περιοχής, ονόματι Dan Cordell, σκάλισε με μαεστρία και με διάθεση να δείξει έτσι την ιστορία του πάρκου.

Ανεξαρτησία της Κρήτης;

Το δημοσιευθέν άρθρο του κ. Γ. Μηλιού στα ΝΕΑ (2 Ιουλίου 2018, σελ. 11), περί της βραχύβιας Δημοκρατίας του Αγίου Τίτου στην Κρήτη (1363 - 1364) μας δίδει την ευκαιρία να διατυπώσουμε μιαν άλλη άποψη και να καταλήξουμε σε ένα διαφορετικό συμπέρασμα. Ο Σπυρίδων Ζαμπέλιος περιέγραψε αναλυτικά και με αντικειμενικότητα  τα γεγονότα  προ, κατά και μετά την ανακήρυξη της Δημοκρατίας του Αγίου Τίτου,  στη μελέτη του «Ιστορικά Σκηνογραφήματα» (Αθήνησιν, εκ του Τυπογραφείου Λαζ. Δ. Βιλαρά, 1860). Στη συγκεκριμένη μελέτη του και στις άλλες που έχει συγγράψει  ο ιδιοφυής ιστοριοδίφης αποδεικνύει  τη συνέχεια του Ελληνισμού στους ιστορικούς χρόνους, αντίθετα  από τα όσα υποστηρίζει ο κ. Μηλιός.    

Πιο συγκεκριμένα αντίθετα από τα γραφόμενα της αμερικανίδας ιστορικού Sally McKee, που παραθέτει ο κ Μηλιός,  οι Κρήτες ουδέποτε έπαυσαν να είναι Έλληνες. Στο Καταστατικό ψήφισμα της πολιτείας του Αγίου Τίτου τονίζεται: «Υπέροχος και κυρία της Γαληνοτάτης Κρητικής Δημοκρατίας θρησκεία αναγορεύεται εις το εξής η ιερωτάτη των ιθαγενών Γραικική». Όπως σημειώνει ο Ζαμπέλιος η ανωτέρα τάξη του γένους μας με την ενετοκρατία επηρεάσθηκε από τα έθιμα της Δύσης και αποδέχθηκε την επίπλαστη δημοκρατία των ιταλικών πόλεων, όπως την περιέγραψε ο Μακιαβέλι. Όμως, προσθέτει ο Ζαμπέλιος, «εις τους μυχούς της Ιταλομόρφου πολιτείας αυτής, πνεύμα Ελληνικόν, πνεύμα ανατολικόν και ορθόδοξον ενεφώλευεν».

Το επιχείρημα ότι οι Κρήτες δεν αισθάνονταν Έλληνες, επειδή δεν θέλησαν τότε την ένωση με την Κωνσταντινούπολη, αλλά μαζί με τους δυτικούς κατοίκους της Μεγαλονήσου προχώρησαν  σε μια ανεξάρτητη Δημοκρατία δεν στέκει, όταν εξετασθεί η τότε κατάσταση της Αυτοκρατορίας. Το κέντρο   εξουσίας της ουδεμία ενέπνεε εμπιστοσύνη. Ο Charles Diehl στην ιστορία του γράφει ότι ήταν μια περίοδος κατά την οποία «οι αντίπαλοι άνευ αιδούς τινός ουδέ εθνικού συναισθήματος, προσεκάλουν εις βοήθειαν αυτών πάντας τους εχθρούς της αυτοκρατορίας... παρέχοντας μάλιστα εις αυτούς προς τούτο γενναία χρηματικά ποσά και ευρείας εδαφικάς παραχωρήσεις...».    

      

Η ελληνική συνείδηση των Κρητών αποδεικνύεται από τις εξεγέρσεις  τους κατά των Ενετών και των Τούρκων, από το 1527 έως το 1866. Ο Σπυρίδων Ζαμπέλιος στους «Κρητικούς γάμους», που έγραψε (Ίδρυμα Κώστα Ουράνη, Αθήνα, 1989) εμπνεύσθηκε από την επανάσταση του 1527, που είχε ως ηγέτη τον Γεώργιο Καντανολέο. Όταν η επανάσταση καταπνίγεται στο αίμα από τους Ενετούς λέγει ο Καντανολέος στους γιούς του: «Παιδιά μου!... Και αθρόον αν εξωντούτο το γένος των Καντανολέων, άρα δεν θα απομείνει εις τις Κρης, εις τις Γραικός; Τα κόκκαλά μας -εστέ βέβαιοι- θα αναδόσωσι ποτε πολλούς και επιτυχέστερους εκδικητάς. Θαρρούντες λοιπόν ας επανάλθωμεν παρά τους προγόνους μας, μεσίται υπέρ Ελλάδος προς τον σταυρωθέντα Χριστόν!».

Ο κ. Μηλιός για να υποστηρίξει τη θέση του, περί αμφισβήτησης της τρισχιλιετούς ιστορικής συνέχειας του ελληνισμού, αναφέρεται σε απόψεις συγκεκριμένης ιδεολογίας διανοητών όπως του Βρετανού ιστορικού Eric Hobsbawm και του Νίκου Πουλαντζά. Και οι δύο απόψεις είναι γενικές, περί γενέσεως του έθνους η πρώτη και περί της εθνικής παράδοσης ενός εδάφους υλοποιημένης στο κράτος - έθνος η δεύτερη, και δεν έχουν καμία συνάφεια με τον Ελληνισμό και την ιστορία του.

Ως προς το απόσπασμα κειμένου του Ανωνύμου του Έλληνα, περί της Ελληνικής Νομαρχίας, που παραθέτει ο κ. Μηλιός, η επιλογή του δείχνει μονομέρεια. Ο συγγραφέας της έχει βεβαίως αποδεχθεί την άποψη του Γίββωνα για το Βυζάντιο και δεν είναι ο μόνος. Τον ακολούθησαν πλείστοι καθηγητές στην ελεύθερη Ελλάδα, μεταξύ των οποίων οι Ποτλής, Κουμανούδης και Σαρίπολος. Όμως δεν είναι Βολταίρος. Αντιθέτως είναι πατριώτης και ζητεί από τον κλήρο να μπει μπροστά στην απελευθέρωση της Πατρίδας: «Ναι, σεβάσμιοι πατέρες, μην απελπισθήτε δια την σωτηρίαν της Ελλάδος. Μην σας τρομάξη το μέσον. Ο καιρός ήγγικεν και η Ελλάς ζητεί από το ιερατείον  την αρχήν της ελευθερώσεώς της. Προετοιμάσατε τας ψυχάς των χριστιανών εις το να αναστηθώσι από τον βόρβορον της δουλείας, δια να δοξασθήτε και εν τη Ελλάδι και εν τω ουρανώ».

Στα χρήσιμα για τους Έλληνες συμπεράσματα από την ιστορία της  Δημοκρατίας του Αγίου Τίτου πρώτον  σημειώνω ότι μπορεί η εξουσία να διαφθαρεί και να ακολουθήσει ξένες προς την Παράδοση του Έθνους αντιλήψεις, μπορεί ο λαός  να σιωπά ή και ένα μέρος του να παρασύρεται για κάποιο διάστημα από αυτές, όμως στο τέλος ξαναβρίσκει τον δρόμο του. Και δεύτερον όταν η εξουσία γίνεται ανεπαρκής και προδίδει τις αρχές και τις αξίες του Έθνους, τότε  ο λαός την εγκαταλείπει.

Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Απρόσμενη ανακάλυψη

...στο «Γυναικείο Παρεκκλήσι»

Ο Καθεδρικός Ναός Τιμίου Σταυρού και Αρχαγγέλου Μιχαήλ, Golders Green ΒΔ Λονδίνου, δεν σταματάει να μας εκπλήσσει με τα μυστικά του, που αποκαλύπτονται σήμερα τυχαία. Έτσι στο παρεκκλήσι της Αγίας Θέκλας (πρώην Γυναικείο Παρεκκλήσι στο Αγγλικανικό παρελθόν του Nαού μας), είχε επιμελώς καλυφθεί από μια βιτρίνα, στην οποία είχε τοποθετηθεί ο υφασμάτινος Επιτάφιος της Παναγίας, μια τοιχογραφία που απεικονίζει τον Ευαγγελισμό της Υπεραγίας Θεοτόκου.

Πρόκειται πιθανώς για έργο Άγγλου καλλιτέχνη, το οποίο φέρει στο κάτω μέρος επιγραφή στα Ελληνικά: «Ιδού ἡ δούλη Κυρίου», ενώ στην δεξιά πλευρά υπάρχει και αφιερωματικό πλακίδιο με το εξής κείμενο στα Αγγλικά: «PRESENTED IN MEMORY OF ARTHUR FREDERICK THOMPSON WHO ENTERED INTO REST NOVEMBER 10Th 1912 BY H. GWYNNE TREW AND THE OFFICE STAFF OF THE SPIES PETROLEUM COMPANY».

H Spies Petroleum Company ήταν μια μεγάλη πετρελαϊκή εταιρεία ρωσικών συμφερόντων που διατηρούσε τα γραφεία της στο Λονδίνο. Ο H. Gwynne Trew, το όνομα του οποίου αναγράφεται στο αφιερωματικό πλακίδιο, ήταν ο Γενικός Διευθυντής της εταιρείας και το όνομά του αναφέρεται  επίσης στην σελίδα 116 του βιβλίου του  Luis Fischer, Oil Imperialism The International Struggle for Petroleum, όπως επίσης και σε δυο επιστολές που ευρίσκονται στο αρχείο του Winston Churchill.

Σύμφωνα δε με τα στοιχεία που κατορθώσαμε να συλλέξουμε, ο  Arthur Frederick Thompson, στην μνήμη του οποίου αφιερώθηκε η τοιχογραφία φαίνεται ότι έπεσε σε ένα από τα πεδία των μαχών του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.

Πρωτοπρ. Βασίλειος Παπαθανασίου

Ημέρες Συνομιλιών στο IOCS

To Iνστιτούτο Ορθόδοξων Σπουδών του Κέϊμπριτζ μας ενημερώνει για το παρακάτω:

Just a quick note to let you know that all of this year's Conversation Days contributions have now been uploaded to our YouTube channel - a great chance to catch up with or remember the warm stimulating atmosphere of these great events!

1. ‘Working salvation in the midst of the earth’: Ecology and Christian tradition (17 March, 2018):

Session 1 by Elizabeth Theokritoff: https://youtu.be/JNnclcJgC38

Session 2 by Dr Rebecca Watson: https://youtu.be/JzC1z3BioNg

2. 'Modern Science and Orthodox Christianity: Friends or Foes?' (28 April 2018)

Session 1 - Revd Dr Christopher Knight on Modern Science and Orthodox Christianity: Friends or Foes?: https://youtu.be/wnXiNbXNY6U

Session 2 - Dr Elizabeth Theokritoff on 'The book of creation: How do you read?': https://youtu.be/BQmRCd0wbW8

3. 'Monastic life in today's world' (19 May 2018)

Session 1 - Archimandrite Zacharias on 'Living outside the camp of the world': https://youtu.be/gTr5bWimHJQ

Session 2 - Father George Guiver on 'Monastic life in today's world':
https://youtu.be/1zuVYCHPJFQ

4. Persecution and religious freedom (16 June 2018)

Session 1 - Archbishop Angaelos of London on 'The Biblical Foundations of Religious Freedom': https://youtu.be/X_F5LvbtLKE

Session 2 - Revd Prof Andrew Louth on 'Martyrdom in the Early Church':
https://youtu.be/0wh5pVR1HMk

This series of events has been kindly sponsored by the Koga Family.

Ο Ρήγας και το Μακεδονικό

Στις 24 Ιουνίου συμπληρώθηκαν 220 χρόνια από τη δολοφονία του εθνομάρτυρα Ρήγα του Βελεστινλή. Από τους Οθωμανούς στο Βελιγράδι, υπέστη, όπως και οι επτά σύντροφοί του, φρικτά βασανιστήρια  και ανατριχιαστικό τέλος, σε ηλικία 41 ετών. Ο Ρήγας παραμένει επίκαιρος. Με τις νέες συνθήκες θα ήταν ίσως εκτός κυβερνητικής γραμμής η εκ μέρους του έκδοση της εικόνας του Μεγάλου Αλεξάνδρου... Όπως γράφει ο μελετητής του εθνεγέρτη μάρτυρα Δρ. Δημ. Καραμπερόπουλος, με την κυκλοφορία της εικόνας του μεγάλου Έλληνα στρατηλάτη, το 1797, ο Ρήγας θέλησε να ενισχύσει το επαναστατικό φρόνημα των σκλαβωμένων. Τον προσέφερε σ’ αυτούς ως πρότυπο ανδρείας και αποφασιστικότητας.

Για καλύτερη γνώση της προσωπικότητας και του έργου του Μεγ. Αλεξάνδρου προσέθεσε στην εικόνα τέσσερις παραστάσεις: τη νίκη του στον Γρανικό ποταμό, τη φυγή του Δαρείου, τη θριαμβευτική είσοδό του στην Βαβυλώνα και τα μέλη της οικογένειας του Δαρείου να τον προσκυνούν, ως νικητή.  Στην εικόνα υπάρχει και κείμενο του Ρήγα για τον Μέγα Αλέξανδρο στα ελληνικά, με μετάφραση του ιδίου στα γαλλικά.

Ο Ρήγας παραμένει επίκαιρος. Στον Ύμνο Πατριωτικό του (στροφή 33)  διδάσκει όλους τους Έλληνες. Γράφει:

«Αλέξανδρε τώρα να βγης από τον τάφο και να ιδής των Μακεδόνων πάλιν την ανδρείαν την μεγάλην πως τους εχθρούς νικούνε με χαρά στη φωτιά». Πάνε τώρα αυτά... Αυτά τα εφάρμοσαν οι Μακεδονομάχοι. Τώρα...

Επίσης ο Ρήγας διδάσκει τον καθένα από εμάς με τον Θούριό του να κοιτάξουμε την ελευθερία της Πατρίδας και όχι να υπηρετούμε ξένους ηγεμόνες: «Ως πότ΄ οφφικιάλος σε ξένους βασιλείς; Ένα να γένης στύλος δικής σου της φυλής. Κάλλιο για την Πατρίδα κανένας να χαθή, ή να κρεμάση φούντα για ξένον στο σπαθί... Μα όσοι θα τολμήσουν αντίκρυ να σταθούν, εκείνοι και δικοί μας ας είναι, ας χαθούν»...

Ο Κολοκοτρώνης φύλαξε και εφάρμοσε την προτροπή του Ρήγα, όπως ο ίδιος είπε: «Εφύλαξα πίστιν εις την παραγγελίαν του Ρήγα και ο Θεός με αξίωσεν και εκρέμασα φούνταν εις το Γένος μου, ως στρατιώτης του. Χρυσή φούντα δεν εστόλισε ποτέ το σπαθί μου, όταν εδούλευσα εις ξένα κράτη».  

Περιττό είναι να σημειώσουμε το αυτονόητο, ότι ο Ρήγας στη Χάρτα της Ελλάδας, μεταξύ των άλλων, περιλαμβάνει όλη τη Μακεδονία, ως ελληνική περιοχή, με ελληνική ιστορία. Την φανερώνουν έτσι τα τοπωνύμια, όλα ελληνικά, και οι διασκορπισμένες σε όλη την έκταση της Μακεδονίας εικόνες από αρχαία ελληνικά νομίσματα.  

Ο Ρήγας είναι επίκαιρος. Στον Θούριό του (στίχοι 21 - 24) μας καλεί και σήμερα με ζήλο να κάνουμε  το Σταυρό μας και να εκλέγουμε άξιους κυβερνήτες: «Ελάτε μ’ έναν ζήλον σε τούτον τον καιρόν, να κάμωμεν τον όρκον επάνω στον Σταυρόν. Συμβούλους προκομμένους, με πατριωτισμόν, να βάλωμεν εις όλα να δίδουν ορισμόν».

Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Στό σιωπηλό τό σπίτι τοῦ Θεοῦ καί πάλι σήμερα

Ἤ, τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων καὶ φέτος

Ὅσοι ἀπομείναμε ἀκόμα νὰ κρατοῦμε μέσα μας σταλαγμοὺς συγκινήσεως καὶ νοσταλγίας, τὴν ἡμέρα αὐτή, τὴν ἑορτὴ ἐτούτη δηλαδή, τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων τὴν ἑορτή, ἐπιστρέφουμε: Ναί, ἐπιστρέφουμε. Μὲ φορτωμένη τὴν ψυχὴ μνῆμες ἱερές, ἀλλὰ καὶ τὴν καρδιὰ πληγωμένη, ἐπειδὴ σήμερα, τὴ μεγάλη αὐτὴ ἡμέρα ἡ παλιά μας ἐκκλησία στὸ Κάτω χωριὸ ἀπομένει σιωπηλή, ἄδεια καὶ κλειστή. Γιατὶ τό πανηγύρι της ἔπαψε πιὰ νὰ τελεῖται κι ἡ παρουσία τῶν ἀνθρώπων μηδενίστηκε. Ἐκτὸς ἀπὸ κάποιες λατρευτικὲς ἐκδηλώσεις -ἐλάχιστες πάντα- τὶς ὁποῖες, εὐτυχῶς,  καλλιεργοῦν  ὅσοι πιστοί δὲ λησμονοῦν τὴ Χάρη Τους.

Ἔτσι, σήμερα,  τὴν ἡμέρα κατὰ τὴν ὁποία πανηγυρίζει ὁ ναὸς αὐτός, μιὰ σιωπὴ ἁπλώνεται στὸ ἐρειπωμένο χωριό. Μιὰ γόνιμη, ὡστόσο, σιωπή, γιὰ ὅσους ξέρουν ν᾿ ἀφουγκράζονται καλύτερα τὰ πράγματα, ἀφοῦ μέσα ἀπὸ ὅλ᾿ αὐτὰ ἀναδύεται ἡ ἀκτινοβολία, ἡ λαμπρὴ ἀκτινοβολία τοῦ χτές. Ἑνὸς χτὲς ποὺ ζωντανεύει στὰ μάτια καὶ τὶς ψυχὲς τῶν ἀθεράπευτα νοσταλγῶν, οἱ ὁποῖοι αὐτὲς τὶς λαμπροφορεμένες ἀπὸ τὸ Ἑλληνικὸ τὸ θέρος ὧρες, στέκουν καὶ ξαναβλέπουν στὴν ἄδεια πλατεῖα, στὴν ἐκκλησιά, στοὺς δρόμους, στὰ καλτερίμια, τοὺς πανηγυριστὲς ποὺ ἔφτασαν ἀπὸ τὴ γειτονικὴ τὴν Πλατάνα, ὥστε νὰ τιμήσουν τὴ Χάρη Τους. Τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων Κοσμᾶ καὶ Δαμιανοῦ τὴν πανευλόγητο Χάρη.   

Σ᾿ αὐτὸ τὸ σιωπηλὸ σπίτι τοῦ Θεοῦ, λοιπόν, προσήλθαμε καὶ σήμερα. Ἔστω καὶ νοερά, γιὰ νὰ τιμήσουμε, ἀλλὰ καὶ νὰ θυμηθοῦμε. Γιατὶ μὲ τὴν τιμὴ καταθέτουμε τὸ περίσσευμα τῆς καρδιᾶς καὶ μὲ τὴ θύμηση ξαναγυρίζουμε... Καὶ ξαναγυρίζουμε ἐκεῖ ποὺ χωνεύουν, ὡς ἄλλο λίπασμα, οἱ δικοί μας ἄνθρωποι, ἐκεῖ ποὺ ἀκόμα χλωρὰ εἶναι τὰ παιδικά μας τὰ βιώματα, τὰ ὄνειρά μας, οἱ καημοί μας.

Καὶ τοῦ χρόνου, λοιπόν.

π. Κ.Ν. Καλλιανός

1 Ἰουλίου 2018