Τῆς Ἀγίας Τριάδος...

(Μνῆμες μαθητικές ἀπό ἕνα κόσμο ξεχασμένο ἤ καί περιφρονημένο σήμερα...)

Βαραίνει πολύ ἡ χθεσινή ἡμέρα μέ τήν κορυφαία καί ἀθεράπευτα νοσταλγική Γιορτή τῆς Πεντηκοστῆς, ἀλλά καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος σήμερα. Γιατί θυμίζει ἡ ἡμέρα αὐτή τήν εὐλογημένη διακοπή πού εἴχαμε μέσα στήν ἀγωνία τῶν ἐξετάσεων πού ὡς μαθητές ζούσαμε στό Γυμνάσιο τοῦ Βόλου. Κι ἦταν ἡ παρένθεση ἐκείνη τόσο ζείδωρη καί φωτεινή, ὥστε νά λάβουμε δυνάμεις νά συνεχίσουμε... Γιατί μήν τό ξεχνᾶμε, πώς εἶχε ἔλθει πιά τό καλοκαίρι μέ τίς ζέστες καί τή ραθυμία του.

Μαθητές, λοιπόν, τότε ἐμεῖς τό θεωρούσαμε ἀναγκαῖο νά ἐκκλησιαστοῦμε στόν τόσο εὐκατάνυκτο ναό τῆς Ἁγίας Τριάδος, πού μέχρι σήμερα βρίσκεται δίπλα στό Νοσοκομεῖο τοῦ Βόλου: Ἄγρυπνος καί ἰκέσιος διάκονος τῶν Θείων  Μυστηρίων Του, ἀλλά καί παραμυθία ἀδιάλειπτος πρός Κύριον γιά κάθε πονεμένο.

Ἔτσι, τόσο τήν Κυριακή τό πρωΐ, ἀλλά καί τό ἀπόγευμα πού γινόταν ὁ πανηγυρικός ἑσπερινός, ἐκκλησιαζόμασταν στήν ὅμορφη καί τόσο γραφική ἐκκλησιά τῆς Ἁγίας Τριάδος κι ἀπολαμβάναμε, ἐκτός τῆς λιτῆς καί κατανυκτικῆς λειτουργίας καί τήν εὐωδιά τοῦ θυμιάματος πού τήν ἔκανε πιό ζωντανή ἡ θαλάσσια αὔρα τοῦ Παγασητικοῦ...

Ὅμως ἡ Ἁγία Τριάδα συμβαίνει νά εἶναι δεμένη μέ τή μαθητική ζωή μας, γιατί ὡς παιδιά τοῦ Κατηχητικοῦ ἐκκλησιαζόμασταν ἐκεῖ μέ τήν προτροπή τοῦ καθηγητῆ μας Βασιλείου Κοτσαμνίδη καί τῶν ἀλησμόνητων κατηχητῶν μας Ἀλεξάνδρου Βάμβα καί π. Νικ. Ἀρκᾶ. Πάντα πολύ πρωΐ, ὥστε νά προλάβουμε τό μάθημα πού ἄρχιζε γύρω στίς 8μισυ...

Ἔτσι, καθώς ξημερώνει αὐτή ἡ μεγάλη γιορτή μέ συγκίνηση ἀναπολῶ ἐκεῖνο τό παλιό, λιτό ἐκκλησάκι καί τίς τόσο κατανυκτικές λειτουργίες κι ἀκολουθίες.

π. Κ.Ν. Καλλιανός

Νέο τεύχος «Ορθόδοξος Κήρυξ»

Εκδόθηκε και κυκλοφορεί το νέο τεύχος του «Ορθόδοξου Κήρυκα», που αποτελεί το επίσημο έντυπο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας.

Το παρόν τριμηνιαίο τεύχος καλύπτει τους μήνες Ιανουάριο - Φεβρουάριο - Μάρτιο 2016, με αριθμούς τεύχους: 328-330.

Η ύλη του εν λόγω περιοδικού είναι ποικίλη. Περιλαμβάνει Εγκυκλίους της Α.Θ.Π. του Οικουμ. Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου (ελληνικά και αγγλικά), Εγκυκλίους του Σεβ. Αρχιεπισκόπου Θυατείρων & Μ.Β. κ. Γρηγορίου (ελληνικά και αγγλικά), διάφορα άρθρα, τις επαφές του Σεβ. Αγίου Θυατείρων κατά τους μήνες που καλύπτει το τεύχος αυτό και τέλος φωτογραφικά στιγμιότυπα από τη Λειτουργική ζωή της Ιεράς Αρχιεπισκοπής.

Ένα από τα άρθρα που φιλοξενούνται στο εν λόγω περιοδικό είναι και αυτό του παρόντος ιστολόγου, με το επίκαιρο θέμα: «Οι Κληρικοί του Λονδίνου για την Πανορθόδοξη Σύνοδο»!

Μικρή Σύναξη Προκαθημένων

Small Synaxis of the Primates of the Autocephalous Orthodox Churches

Χθες Παρασκευή πραγματοποιήθηκε στην Κρήτη η πρώτη επίσημη συνάντηση των Προκαθημένων των Αυτοκέφαλων Ορθοδόξων Εκκλησιών, εν όψει της επικείμενης Αγίας και Μεγάλης Συνόδου.

  

His All-Holiness Ecumenical Patriarch Bartholomew convened a Small Synaxis of the Primates of the Autocephalous Orthodox Churches in Crete on the morning of 17 June 2016.

Από Βατοπαίδι για Ιερισσό

Με το καΐκι από το Βατοπαίδι κατευθυνόμαστε για Ιερισσό.

Είναι το ταξίδι της επιστροφής. Από τα ουράνια στα επίγεια, δια θαλάσσης.

Αυτή η θάλασσα, το μπλε, τα κύματα, τα σύννεφα, οι άνδρες συνταξιδιώτες, βαλίτσες γεμάτες τσίπουρο και λιβάνι...

Είναι η αριστερή πλευρά του Αγίου Όρους, που στην επιστροφή γίνεται δεξιά!

Μια σύντομη στάση στο Χιλανδάρι...

Οι οδηγοί μας ειδοποιούν: «Από την πλευρά αυτή για να γίνει 100% δρομολόγιο θα πρέπει να μην έχει βορεινούς ανέμους αλλά νότιους, νοτιοδυτικούς».

Της Ζωής Χορηγός [Α']

Νέα εκπομπή για τον Μέγα Χορηγό της αληθινής Ζωής!

THS ZWHS XORHGOS 1 .mp3

				THS ZWHS XORHGOS 1 .mp3 MediaFire is a simple to use free service that lets you put all your photos, documents, music, and video in a single place so you can access them anywhere and share...
				Προβολή στη διεύθυνση www....	Προεπισκόπηση από Yahoo

Με την ευχή να μιλήσουν όπως ποτέ άλλοτε στην μέχρι τώρα ζήση μας οι στερνές σελίδες του Πεντηκοσταρίου!

Καλές υπομονές σε όλους!

Νώντας Σκοπετέας

Η γλώσσα πάλι στόχος επίθεσης

Η ελληνική μας γλώσσα γίνεται πάλι στόχος επίθεσης. Ήδη έχει αρχίσει να αποτελεί σημείο προβληματισμού των υπευθύνων για τον Εθνικό Διάλογο και για την Παιδεία η κατάργηση της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας από το πρωτότυπο στο Γυμνάσιο! Υπέρ της κατάργησης τάχθηκαν και 56 πανεπιστημιακοί δάσκαλοι...

Είναι η δεύτερη φορά που βάλλονται τα αρχαία ελληνικά ως «άχρηστα». Το 1984 ήταν η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και τώρα η απομίμησή της, το κυβερνητικό συνονθύλευμα ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Ο Έλληνας σκεπτόμενος πολίτης διερωτάται προς τι αυτό το μίσος κατά της ελληνικής γλώσσας. Καθηγητής εκτιμά ότι είναι ο ιδεολογικός φανατισμός και η αλαζονεία των ανθρώπων της πολιτικής εξουσίας, σε συνδυασμό με την ημιμάθεια τους.

Οι εμμονές των κυβερνώντων στην ιδεολογία της παγκοσμιοποίησης τους οδηγούν στο να επιδιώκουν να αποδομηθεί, για να ατονήσει και να σβήσει κάθε τι που αφορά στην Εθνική μας  Παράδοση. Στο πλαίσιο αυτό αναθεωρούν την Ιστορία, εκδιώκουν την Εκκλησία από τη δημόσια παρουσία της, περιγελούν την παραδοσιακή ηθική, παραβιάζουν βασικές αρχές της φύσης και ακρωτηριάζουν τη γλώσσα. Ως προς την ημιμάθεια στη γλώσσα, αυτά που κάνουν θυμίζουν αείμνηστο πολιτικό αρχηγό που υποστήριξε την κατάργηση των τόνων και των πνευμάτων, γιατί ο ίδιος «δεν μπόρεσε ποτέ να τους μάθει...».

Για την επιχειρούμενη νέα κακοποίηση της  γλώσσας ο τομέας Κλασσικής Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών αντέδρασε, εκδίδοντας ανακοίνωση.  Σ’ αυτήν εκφράζεται η έκπληξή του, γιατί οι 56 πανεπιστημιακοί «στη συντριπτική πλειονότητα τους δεν έχουν σχέση με την Αρχαία Ελληνική Γλώσσα και Φιλολογία, ή με την αρχαιογνωσία εν γένει...». Επισημαίνεται επίσης ότι ζητούμενο για τη σωστή εκμάθηση της Νέας Ελληνικής πρέπει να είναι «η κατανόηση των πλευρών της που άπτονται της ιστορικής της διαχρονίας, πράγμα που επιτυγχάνεται μόνο με τη στέρεα γνώση των προγενεστέρων μορφών της ομιλούμενης σήμερα γλώσσας». Τονίζεται ακόμη ότι θα ήταν θλιβερό η Ελλάδα να καταργούσε τη διδασκαλία των Αρχαίων Ελληνικών, όταν παρατηρείται έξαρση στην κίνηση επαναφοράς ή συνέχισης της διδασκαλίας τους στη Δευτεροβάθμια εκπαίδευση σημαντικών κρατών της ΕΕ....

Στην ανακοίνωση τέλος υπογραμμίζεται ότι η ελληνική γλώσσα δεν είναι «νεκρή», αφού οι Νεοέλληνες έχουν ως μητρική τους γλώσσα τη σύγχρονη μορφή ελληνικής, που είναι η συνέχεια της αρχαίας και της μεσαιωνικής, υπάρχουν δε ιδιώματα της ελληνικής γλώσσας, όπως τα τσακώνικα, στα οποία γίνεται ακόμη και σήμερα χρήση λέξεων και φράσεων της αρχαίας ελληνικής. Το κείμενο θέσεων του Τομέα Κλασσικής Φιλολογίας του ΕΚΠΑ υποστηρίζουν με δήλωσή τους και καθηγητές του Τομέα της Βυζαντινής Φιλολογίας και Λαογραφίας του ιδίου Πανεπιστημίου. Όπως τονίζουν η σχέση με την γλωσσική και λογοτεχνική μας κληρονομιά  στο πρωτότυπο σε όλη την υποχρεωτική εκπαίδευση δεν μπορεί να περιορίζεται στα εκατό ή διακόσια χρόνια από τα τρεις χιλιάδες χρόνια ελληνικού  γραπτού πολιτισμού.

Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Διονύσης Αλεξάνδρου Ρώμας, ένας φανταστικός περίπλους

Υπάρχουν στιγμές που η ανάγνωση ενός βιβλίου, σου προσφέρει πολύ περισσότερα πράγματα από την απλή ευχαρίστηση της στιγμής ή και την απόκτηση γνώσεων. Είναι κάποιες φορές που η ανάγνωση ενός βιβλίου μετατρέπεται σε κάτι μαγικό, λίγες φορές το έχω νιώσει αλλά όταν συμβαίνει νιώθω γεμάτη και ευτυχισμένη. Μια τέτοια ειδική περίπτωση είναι ο πιο πολυσχιδής λογοτέχνης που έχω «συναντήσει», ο μεγάλος Διονύσης Ρώμας.

Ο Διονύσης (τον ονομάζω Διονύση και όχι Διονύσιο, επειδή ήταν η προσωπική του επιθυμία να αναγράφεται κατ´αυτόν τον τρόπο το βαφτιστικό του όνομα) Ρώμας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1906, καταγόταν από τη Ζάκυνθο από παλιά, αριστοκρατική οικογένεια, εγγεγραμμένη στη Χρυσή Βίβλο (το γνωστό Λίμπρο Ντ᾽Όρο) και ο πατέρας του, ο Αλέξανδρος Ρώμας χρημάτισε Αντιπρόεδρος και Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, Υπουργός Εξωτερικών με την κυβέρνηση Μαυρομιχάλη και Υπουργός Εκκλησιαστικών και Δημόσιας Εκπαίδευσης με την κυβέρνηση Δεληγιάννη. Σχημάτισε δικό του στρατιωτικό σώμα στον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897 καθώς και στους Βαλκανικούς πολέμους και είχε το βαθμό του Αντισυνταγματάρχη.

Ο Διονύσης Ρώμας σπούδασε φιλολογία στη Γερμανία, εργάστηκε ως δημοσιογράφος και ως συνεργάτης της Ελληνικής Ραδιοφωνίας. Ουσιαστικά ήταν ο άνθρωπος που εγκαινίασε την παρουσιάση θεατρικών έργων στο ραδιόφωνο. Ο ίδιος έγραψε πέντε θεατρικά έργα όπως: Ζακυνθινή Σερενάτα, το Ζαμπελάκι κλπ, επίσης ως δημοσιογράφος έχει γράψει πάνω από 150 κριτικές θεατρικών έργων, δυστυχώς τα θεατρικά του έργα είναι εκτός κυκλοφορίας πλέον και δεν έχει γίνει επανέκδοσή τους.

Σαν τον πατέρα του, υπηρέτησε και αυτός την πολιτική και εκλέχτηκε δύο φορές βουλευτής με το κόμμα της ΕΡΕ. Μετέφρασε αρκετά θεατρικά έργα για το Εθνικό μας θέατρο και διατηρούσε φιλία και αλληλογραφία με τον Αλέξη Μινωτή και τον Κώστα Μπαστιά. Κατά τη διάρκεια της ζωής του έλαβε πολλά βραβεία για το θεατρικό και λογοτεχνικό του έργο και αρθρογραφούσε για την εφημερίδα Ελευθερία καθώς και για το Ραδιοπρόγραμμα (εβδομαδιαία έκδοση της Εθνικής Ραδιοφωνίας).

Εξέδωσε μια συλλογή διηγημάτων με τον τίτλο «Τα Ζακυνθινά», μέσα από τα οποία περιγράφει τη ζωή και την καθημερινότητα στη Ζάκυνθο των τελών του 19ου αιώνα και των αρχών του 20ου αιώνα, σε κάθε περίπτωση της προσεισμικής Ζακύνθου (όταν λέω προσεισμικής εννοώ τον καταστροφική σεισμό του 1953 και την επακόλουθη πυρκαγιά που κυριολεκτικά αφάνισε τον ενετικό πολιτισμό του νησιού και κατέκαψε τα περισσότερα κτήρια, βιβλιοθήκες, αρχεία κλπ. Ο ίδιος ο Διονύσης Ρώμας την ονομάζει σεισμοπυρκαγιά).

Όποιος διαβάζει αυτό το κείμενο, έχει ήδη καταλάβει ότι αναφέρομαι σε μια μεγάλη προσωπικότητα της νεότερης Ελλάδας. Πολυπράγμων, ακούραστος, εργατικός, φιλέλληνας, ένας πραγματικός αριστοκράτης με την καλή σημασία του όρου. Αλλά ο Διονυσάκης ο Ρώμας, όπως αρέσκομαι να τον ονομάζω, θα αποτελέσει έναν από τους μεγαλύτερους «φάρους» της ελληνικής λογοτεχνίας με το έργο του «Περίπλους», ένα έργο ζωής που καλύπτει τρεις αιώνες ιστορίας. Ο ίδιος ο Ρώμας ήθελε να γράψει τρεις τριλογίες, η κάθε τριλογία θα κάλυπτε έναν αιώνα ιστορίας και το όλο έργο θα αποτελείτο από 18 τόμους. Δυστυχώς ο θάνατος πρόλαβε τον συμπατριώτη μου και ο εκπληκτικός Περίπλους έμεινε ημιτελής. Αυτήν τη στιγμή κυκλοφορούν δέκα τόμοι του υπέροχου αυτού έργου. Και είναι οι εξής: Σοπρακόμιτος, μέρος Α και Β, Το ρεμπελιό των ποπολάρων, μέρος Α και Β, Ο θρήνος της Κάντιας, μέρος Α και Β, Ο Κόντες, μέρος Α και Β και Αντάτζιο και Φούγκα, μέρος Α και Β.

Το σχέδιο του Διονυσάκη (συγχωρέστε μου την οικειότητα, τον γνώριζα προσωπικά ως παιδί και ήταν φίλος των θείων μου και του πατέρα μου, έπαιζα με το ποδηλατάκι μου στην πλατεία του Σολωμού στη Ζάκυνθο όταν οι γονείς μου μιλούσαν μαζί του στο παγκάκι -και φυσικά νιώθω περήφανη για αυτό!) ήταν να καλύψει τρεις αιώνες ιστορίας, από το 1570 έως το 1870, σημαντικές ημερομηνίες και οι δύο. Το υπέροχο χρονικό του ξεκινούσε με τη ναυμαχία της Ναυπάκτου και τελείωνε με την ένωση των Επτανήσων με την υπόλοιπη Ελλάδα. Τρεις τριλογίες, κάθε τριλογία ένας αιώνας, κάθε τριλογία έξι βιβλία. Είναι η φανταστική ιστορία μιας οικογένειας, των Ντα Βιτσέντσα ανά τους αιώνες, από πάππου προς γιο και από γιο σε εγγονό. Οι Ντα Βιτσέντσα ζουν, ερωτεύονται, παθιάζονται, εχθρεύονται, μορφώνονται, παίζουν το ρόλο τους στην ιστορία του νησιού τους και όχι μόνο. Εκτός από τη Ζάκυνθο, τα μέλη της οικογενείας πάνε στην Κωνσταντινούπολη, στην Πάδοβα, σε άλλα ελληνικά νησιά, στο Ηράκλειο της Κρήτης, στην Πελοπόνησσο, στη μακρινή Ρωσσία του Μεγάλου Πέτρου, στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες της Βλαχίας και της Μολδαβίας. Ο Ρώμας δεν περιορίζεται στα ελληνικά ιστορικά γεγονότα, μαζί του μαθαίνουμε την επιρροή των Φαναριωτών στην Πόλη, την αλλαγή της πρωτεύουσας στη Ρωσσία, τα έργα του Μιχαήλ Βιτεάζου στη Μολδαβία, τις δεκάδες προσπάθειες επανάστασης στην Ελλάδα, τις προσπάθειες των ιερέων μας να κρατήσουν αναμμένο το φως της πίστης και της γλώσσας, τα ξεψυχίσματα της μεγάλης Βενετίας και την ανταγωνιστικότητά της με το Βατικανό, μαζί του μαθαίνουμε τρεις αιώνες ευρωπαικής ιστορίας. Και εκτός των ιστορικών γεγονότων μαθαίνουμε αστρονομία, μαθηματικά, ιατρική, φιλοσοφία, θρησκευτικές αιρέσεις. Ο Διονύσης Ρώμας έγραψε και μελέτησε για τα πάντα. Μέσα από την μυθοπλασία του, μαθαίνουμε και εμείς όλες τις προσπάθειες του ανθρώπου της Αναγέννησης προς τη γνώση.

Ο Διονυσάκης πέθανε το 1981. Το 1995 έφυγε από τη ζωή και η σύζυγός του. Δεν γνωρίζω αν έχει κάποιος τα πνευματικά δικαιώματα των έργων του, φαντάζομαι πως όχι, αφού το ζευγάρι δεν είχε παιδιά. Πολλά από τα έργα του (τα θεατρικά του για την ακρίβεια) δεν υπάρχουν πλέον στα βιβλιοπωλεία. Ο εκδοτικός οίκος που εκδίδει τα βιβλία του, η Εστία, φημολογείται ότι λόγω κρίσης θα κλείσει. Από αυτό το βήμα, κάνω έκκληση σε οποιονδήποτε υπεύθυνο, να επανεκδωθούν τα βιβλία του Διονύση Ρώμα: τα θεατρικά, η αληλογραφία του με διάσημα πρόσωπα, το έργο του για την Εθνική Ραδιοφωνία, τα διηγήματα και φυσικά ο Περίπλους. Ποτέ δεν πρέπει να ξεχνάμε την ιστορία μας, αντιθέτως πρέπει να είμαστε περήφανοι για αυτήν.

Εύη Ρούτουλα