Η Ελληνική ως Δεύτερη γλώσσα

Η Κυπριακή Εκπαιδευτική Αποστολή (ΚΕΑ), σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Κύπρου, διοργανώνει επιμορφωτικό Σεμινάριο για τη Διδασκαλία της Ελληνικής ως Δεύτερης γλώσσας. Το Σεμινάριο, που απευθύνεται σε Εκπαιδευτικούς των Ελληνικών Παροικιακών Σχολείων, θα πραγματοποιηθεί στην Αίθουσα του Ι.Ν. Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή (Wightman Road, Hornsey, London, N8 0LY), την Τρίτη 16 Δεκμβρίου 2014, μεταξύ 10.00 π.μ. - 2.00 μ.μ.

Τίτλος του Σεμιναρίου: «Διδάσκοντας τα Ελληνικά ως Δεύτερη Γλώσσα: Μάθηση και Διδασκαλία μέσω Δημιουργικών Δραστηριοτήτων και Πολυτροπικού Υλικού».

Σκοπός και Περιεχόμενο: Σκοπός του σεμιναρίου είναι να δημιουργήσει τις συνθήκες για να εμπλακούν οι εκπαιδευτικοί σε αναστοχαστική διερεύνηση πρακτικών διδασκαλίας και διδακτικού υλικού που αξιοποιούνται στη διδασκαλία της ελληνικής ως δεύτερης γλώσσας. Στο σεμινάριο θα γίνει αναφορά σε διδακτικές προσεγγίσεις διδασκαλίας της γλώσσας και σε βασικές παιδαγωγικές αρχές που διέπουν αυτές. Ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί στο σχεδιασμό διδασκαλίας για ανάπτυξη δεξιοτήτων κατανόησης και παραγωγής λόγου στη βάση δημιουργικών δραστηριοτήτων και δυναμικού, πολυτροπικού υλικού (συμπεριλαβανομένων κειμένων του κοινωνικού χώρου, εικονογραφημένων βιβλίων / εικονοβιβλίων, ψηφιακών και άλλων κειμένων).

Εισηγήτρια: Σταυρούλα Κοντοβούρκη - Πανεπιστήμιο Κύπρου

Βιογραφικό Σημείωμα: Η Σταυρούλα Κοντοβούρκη είναι Λέκτορας στη Διδακτική του Γλωσσικού Μαθήματος στο Τμήμα της Αγωγής του Πανεπιστημίου Κύπρου. Είναι κάτοχος διδακτορικού τίτλου με κατεύθυνση στην Παιδαγωγική του Γραμματισμού (Literacy Education) από το Teachers College, Columbia University (ΗΠΑ), ενώ έχει πρώτο πτυχίο στις Επιστήμες Αγωγής - Δημοτική Εκπαίδευση ( Πανεπιστήμιο Κύπρου) και μεταπτυχιακό στα Αναλυτικά Προγράμματα και Διδασκαλία ( Teachers College, Columbia University). Έχει εργαστεί σε ιδρύματα πρωτοβάθμιας και τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην Κύπρο και το εξωτερικό, και εμπλέκεται ενεργά σε προγράμματα επιμόρφωσης εκπαιδευτικών για τη διδασκαλία της γλώσσας στη δημοτική και μέση εκπαίδευση. Η έρευνά της εστιάζει στην ανάπτυξη δεξιοτήτων γραμματισμού και πρακτικές διδασκαλίας της γλώσσας, στην πολυτροπικότητα στα κείμενα και την ενασχόληση με αυτά, στην επιτέλεση εγγράμματων ταυτοτήτων, και στην τοποθέτηση εκπαιδευτικών και παιδιών σε ευρύτερα εκπαιδευτικά και θεσμικά πλαίσια.

Δημοφιλή ονόματα νεογέννητων στην Αγγλία

Έρευνες αποκάλυψαν πρόσφατα ένα ανησυχητικό φαινόμενο στην Αγγλία. Το όνομα Μωάμεθ έχει καταστεί το πλέον δημοφιλές όνομα που δίνεται σε νεογέννητα αγόρια στην Αγγλία. Το τρέχον έτος το εν λόγω όνομα ανέβηκε 27 θέσεις και σκαρφάλωσε στην πρώτη θέση του σχετικού πίνακα.

Πολλά αραβικά ονόματα, αγοριών και κοριτσιών, ανέβηκαν αρκετές θέσεις στον πίνακα που καταγράφει το φαινόμενο αυτό. Αραβικά ονόματα αγοριών, όπως Omar, Ali και Ibrahim, εισήλθαν φέτος για πρώτη φορά στον πίνακα των 100 δημοφιλέστερων ονομάτων. Ανάλογα συμβαίνει και στον πίνακα των κοριτσιών, με αραβικά ονόματα όπως Nur και Maryam, να βρίσκουν θέση στον κατάλογο.

Είναι αλήθεια βέβαια ότι οι γονείς, ειδικά στην Αγγλία, επηρεάζονται πολύ από την τάση της εποχής, από τα σήριαλ στην τηλεόραση και από τις ταινίες του κινηματογράφου, από όπου αντιγράφουν ονόματα και τα δίνουν στα νεογέννητα παιδιά τους.

Τα «ξενικά» αυτά ονόματα βρήκαν υψηλή θέση στον πίνακα βασικά λόγω της πολυπολιτισμικότητας και πολυθρησκευτικότητας της αγγλικής κοινωνίας. Υπάρχουν βέβαια και άλλοι λόγοι, όπως ότι οι μουσουλμάνοι γεννούν πολλά παιδιά, και ίσως να είναι ο δικός τους τρόπος για να κατακτήσουν «ειρηνικά» τη Δύση.

Πηγή: Parikiaki

Putting a Face to a Name

Η φράση του τίτλου είναι μια ιδιωματική έκφραση των Άγγλων, την οποία χρησιμοποιούν όταν δείχνουν μια φωτογραφία κάποιου ατόμου που είναι ήδη γνωστός ως όνομα, κυρίως μέσω των κειμένων του που δημοσιεύονται σε δημόσια μέσα μαζικής επικοινωνίας.

Κι αυτό βέβαια αναφέρεται σήμερα εδώ, γιατί έχουμε την ευκαιρία να παρουσιάζουμε το πρόσωπο του τακτικού συνεργάτη του Ημερολογίου Αποδημίας κ. Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου, του οποίου τα εξαιρετικά άρθρα απολαμβάνουμε στο παρόν ιστολόγιο κάθε Τετάρτη.

Ο κ. Παπαθανασόπουλος μας έκανε την τιμή να μας επισκεφθεί πρόσφατα με την ερίτιμη σύζυγό του Αγγελική στο σπιτικό μας στο Λονδίνο. Μας προσέφεραν δε τη χαρά να τους φιλοξενήσουμε και να κάνουμε μια όμορφη, φιλική κουβέντα μαζί τους, ανταλλάσσοντας απόψεις και σκέψεις για πολλά ζητήματα, κυρίως αφορώντα την ελληνική λογοτεχνία, τον Ελύτη, τον Σαραντάρη, αλλά και άλλα.

Αξίζει να διαβάσουμε παρακάτω το πολύ ενδιαφέρον βιογραφικό του:

Ο Γιώργος Ν. Παπαθανασόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα κι έχει από τη μητέρα του ρίζες από τη Μαγνησία και το Σιβρισάρι της Ιωνίας. Σπούδασε Χημεία και Θεολογία στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών και μετεκπαιδεύτηκε στη διοίκηση των επιχειρήσεων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Διετέλεσε Ειδικός Γραμματέας της Ενώσεως Ελλήνων Χημικών και Διευθυντής μεγάλων επιχειρήσεων. Τον Μάρτιο του 2011 εξελέγη Γενικός Γραμματέας του Πολιτιστικού Σωματείου "Γιώργος Σαραντάρης" και είναι μέλος της Ενώσεως Μαγνησίας Μικράς Ασίας, της Ενώσεως Σμυρναίων και της Αδελφότητας Σιβρισαρίου Σμύρνης.

Δημοσιογραφεί από το 1982. Από το 1985 έως το 1989 ήταν συνεργάτης του αείμνηστου εκδότου των εφημερίδων "Ελεύθερος Τύπος" και "Τύπος της Κυριακής" Άρη Βουδούρη. Από το 1989 έως το 2009 ήταν συντάκτης των ίδιων εφημερίδων και από το 2009 έως το 2011 της εφημερίδας "Ισοτιμία".

Έκτοτε αρθρογραφεί ελεύθερα και τα άρθρα του δημοσιεύονται σε εφημερίδες, ιστοσελίδες και blogs. Υπήρξε διευθυντής της εφημερίδας "Ταυτότητα", συντάκτης του περιοδικού "Εποπτεία" και αρθρογράφησε στο περιοδικό "Οικονομικός Ταχυδρόμος". Στον "Τύπο της Κυριακής" ήταν ο εισηγητής και ο κύριος συντελεστής των ενθέτων "Ορθοδοξία και Ελληνισμός" και "Ιδεοδρόμιο", που σκοπό είχαν να συμβάλουν στην πολιτισμική συνέχεια των Ελλήνων και στη διατήρηση της πνευματικής ιδιοπροσωπίας τους.

Συνέβαλε ακόμη ανιδιοτελώς στη δημιουργία και συνεργάσθηκε στα πρώτα βήματα του πρώτου εκκλησιαστικού Ραδιοφωνικού Σταθμού "Πειραϊκή Εκκλησία". Στη διαδρομή του έχει γράψει περί τα 7.000 άρθρα, αναλύσεις, έρευνες και ρεπορτάζ, πολλά από τα οποία υπήρξαν πρωτοσέλιδα και έχει λάβει συνεντεύξεις από σημαντικές εκκλησιαστικές, πνευματικές και πολιτικές προσωπικότητες.

Ως δημοσιογράφος εξειδικεύθηκε σε θέματα πολιτικής και θρησκευτικής γεωστρατηγικής και γεωπολιτικής και αγωνίζεται υπέρ των κοινωνικών, πολιτικών και θρησκευτικών ελευθεριών, θεωρείται δε από εκείνους που καθιέρωσαν το αυθεντικό εκκλησιαστικό ρεπορτάζ.

Αμφιθέατρο Σαριπόλων

Το Αμφιθέατρο Σαριπόλων είναι γνωστό σε όλους τους φοιτητές της Νομικής αλλά και σε πολλούς άλλους φοιτητές άλλων Σχολών που το έχουν χρησιμοποιήσει. Εγώ προσωπικά το γνώρισα κατά την διάρκεια των εξετάσεων για την αναγνώριση του πτυχίου μου στην Ελλάδα. Στην αμφιθεατρική, επιβλητική, αίθουσά του έδωσα εξετάσεις για το Ευρωπαϊκό Δίκαιο. Όλοι οι Νομικοί της Ελλάδας γνωρίζουν το «ανέκδοτο» που αφορά το εν λόγω αμφιθέατρο: όλοι θυμούνται τα περιστέρια να το επισκέπτονται και να αναζητούν καταφύγιο στην ζεστή αίθουσά του.

Γιατί όμως ονομάζεται Αμφιθέατρο Σαριπόλων; Η Νομική Σχολή Αθηνών ιδρύθηκε το 1837 μαζί με το Πανεπιστήμιο του Όθωνος, και κατά την πρώτη χρονιά λειτουργίας της αριθμούσε 23 φοιτητές. Αρχικά η Νομική Σχολή στεγάστηκε στο οίκημα Κλεάνθη στην Πλάκα, μετά μετακόμισε στο τωρινό, κεντρικό κτήριο του Πανεπιστημίου που βρίσκεται στην ομώνυμη οδό και τελικά βρήκε το μόνιμο σπίτι της στο κτήριο της Σόλωνος, στο οποίο παραμένει έως και σήμερα.

Στο κτήριο της Σόλωνος βρίσκεται το προαναφερόμενο Αμφιθέατρο Σαριπόλων. Ο Νικόλαος Σαρίπογλου γεννήθηκε το 1817 στην Λάρνακα της Κύπρου. Στην έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης οι Οθωμανικές Αρχές δήμευσαν την περιουσία του πατέρα του λόγω της επαναστατικής του δράσης και γι’ αυτόν τον λόγο η οικογένεια αναγκάστηκε να μεταναστεύσει στην Τεργέστη. Ο Νικόλαος Σαρίπογλου αφού ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή του στην Σχολή της Ελληνικής Κοινότητας της Τεργέστης, έφυγε για το Παρίσι όπου γράφτηκε στην Ιατρική Σχολή.  Στο Παρίσι ο Νικόλαος προέβη σε δύο αλλαγές: άλλαξε το επίθετό του από Σαρίπογλου σε Σαρίπολος και άφησε την ιατρική επιστήμη για χάρη της νομικής. Το 1844 μετά το πέρας των σπουδών του ανακηρύχθηκε σε Διδάκτορα της Νομικής.

Ο Νικόλαος Σαρίπολος μετέβη στην Ελλάδα αμέσως μετά και εκτέλεσε χρέη γραμματέα του Πρωθυπουργού Ιωάννη Κωλέττη. Το 1846 διορίστηκε Υφηγητής στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου  Αθηνών και αμέσως μετά έκτακτος Καθηγητής του Συνταγματικού και του Ποινικού Δικαίου. Το 1852 απολύθηκε από το Πανεπιστήμιο λόγω της πολιτικής του δράσης και άσκησε ελεύθερη δικηγορία. Επανήλθε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών το 1862 και διορίστηκε τακτικός Καθηγητής του Εθνικού Δικαίου. Το 1863 έγινε τακτικός Καθηγητής της Ποινικής Επιστήμης και το 1867 έγινε Καθηγητής του Συνταγματικού και του Διεθνούς Δικαίου. Παρέμεινε στο Πανεπιστήμιο έως και το 1875.

Ο Νικόλαος Σαρίπολος έλαβε μέρος στην Β΄ Εθνική Συνέλευση των Αθηνών (1862-1864) ως πληρεξούσιος του Πανεπιστημίου. Σε αυτό το διάστημα εργάστηκε για την σύνταξη του Συντάγματος της Ελλάδας. Ως Νομικός επίσης υπήρξε μέλος της Ακαδημίας των Παρισίων καθώς και της Βασιλικής Ακαδημίας του Βελγίου. Έγραψε πολλές ιστορικές και νομικές μελέτες καθώς και ποίηση. Πολλά από τα έργα του δημοσιεύτηκαν μετά τον θάνατό του από την σύζυγό του και την κόρη του. Η Νομική Σχολή Αθηνών τιμώντας το συνολικό του έργο και την προσφορά του στην επιστήμη της Θέμιδας του αφιέρωσε ένα από τα μεγαλύτερα αμφιθέατρά της.

Είναι ένας ελάχιστος φόρος τιμής γι’ αυτόν αλλά και για άλλους πρωτοπόρους καθηγητές, όπως ο Προβελέγγιος, ο Κλωνάρης, ο Φέδερ και ο Μελάς, που δημιούργησαν από το μηδέν την Νομική Επιστήμη στο νεώτερο κράτος της Ελλάδας.

Εύη Ρούτουλα

Τοῦ Δεκεμβρίου τὰ εἰσόδια

Ὄχι, δὲν εἶναι ὁ ἔσχατος τοῦ χρόνου μῆνας ὁ Δεκέμβριος ποὺ μᾶς ἔκαμε τὴ χάρη καὶ μᾶς ἐπισκέφτηκε κι ἐφέτος. Εἶναι ὁ πιὸ τρυφερὸς μῆνας ὅλου τοῦ χρόνου, γιατὶ μᾶς προετοιμάζει γιὰ τὴν στοργικὴ μεγάλη Γιορτὴ τῶν Χριστουγέννων καὶ πολὺ περισσότερο μᾶς ξαναγυρίζει στὰ χρόνια ἐκεῖνα ποὺ εὐωδιάζουν ἀθωότητα καὶ ἄμετρη συγκίνηση: Τὰ χρόνια τῆς παιδικῆς ἡλικίας, τότε ποὺ μετρούσαμε τὶς μέρες γιὰ νὰ φτάσει ὁ καιρὸς ὁποῦ θὰ κλείσουν τὰ Σχολεῖα καὶ θὰ χαιρόμαστε τὶς μέρες τοῦ Δωδεκαημέρου.

Ὡστόσο ὁ Δεκέμβριος μὲ τὰ Νικολοβάρβαρα, τὶς ἄλλες γιορτὲς τῶν Ἁγίων, φωτίζει καὶ τὸν προεόρτιο δρόμο μας καὶ μᾶς γαληνεύει τὴν ψυχὴ μὲ τὴν εἰκόνα πραότητος π.χ. τοῦ Ἁγίου τῶν θαλασσῶν Νικολάου, τὴν φιλότιμη μορφὴ τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνος ο ὁποῖος «ἀγγέλους ἔσχε συλλειτουργοῦντας» τον, ὁ Προφήτης Δανιὴλ μὲ τοὺς Ἁγίους Προπάτορες ποὺ μᾶς γνέφουν νὰ προσεγγίσουμε «ἐν πίστει τὸ Μυστήριον» τῶν τοῦ Χριστοῦ Γεννῶν καὶ νὰ προευτρεπίσουμε τῶν Χριστουγέννων τὰς εἰσόδους.

Δεκέμβριος, λοιπόν... Μὲ τοὺς φωταγωγημένους δρόμους, τὰ σπίτια, τὰ καταστήματα. Φῶτα ποικίλα καὶ ἑλκυστικά. Ποὺ στολίζουν Χριστουγεννιάτικα δέντρα, προσόψεις σπιτιῶν, πλατεῖες, δρόμους. Ὡστόσο, τὸ ζητούμενο δὲν εἶναι αὐτό, γιατὶ ὅπως λέει κι ὁ ποιητὴς «Οἱ βιτρίνες δὲν ἀνασταίνουν τὸν παράδεισό μου» (Π. Β. Πασχος). Καὶ τὸν Παράδεισο, ἄν μᾶς ἐνδιαφέρει, θὰ χρειαστεὶ νὰ τὸν ἀναζητήσουμε σὲ μιὰ σπηλιά. «Δεῦτε λάβωμεν τὰ τοῦ Παραδείσου ἔνδον σπηλαίου» μᾶς συμβουλεύει ἡ Ἐκκλησία, ὅπως ἐπίσης μᾶς προτρέπει κι ἄλλο ἕνα πρᾶγμα: Νὰ ἀναζητήσουμε μέσα στὰ πολλὰ καὶ ποικιλόχρωμα φῶτα «τὸ φῶς τὸ τῆς Γνώσεως». Κι ὄλοι ξέρουμε ποιὸ εἶναι αὐτὸ τὸ φῶς. Λιγοστοὶ, ἐλάχιστοι ὅμως τὸ ἀναζητοῦμε... Γιατί, τάχα;

π. Κων. Ν. Καλλιανός