Ο Τάσος Βυζάντιος στα γαλλικά

 
Με μεγάλη χαρά ανακοινώνεται και παρουσιάζεται η πρώτη μετάφραση δύο Ποιημάτων του παρόντος ιστολόγου στα γαλλικά, η οποία μόλις ολοκληρώθηκε. Υπ’ όψιν ότι η εν λόγω Ποίηση υπογράφεται, ως γνωστόν, με το ψευδώνυμο «Τάσος Βυζάντιος».
 

Τα Ποιήματα που μεταφράστηκαν από την ελληνική, έχουν τίτλους στο πρωτότυπο: «Πρωϊνό» (Λονδίνο 2019) και «Ακρογιάλι» (Eastbourne, 2020). Είχαν συμπεριληφθεί και πρωτοεκδοθεί στην Ποιητική Ανθολογία «Στης πριγκίπισσας τις όχθες», Λονδίνο 2021.
 

Είναι ιδιαίτερη τιμή του Ποιητή που τα έργα του αυτά μεταφράστηκαν με απαλό, γλυκύ και ταπεινό ύφος, με καλλιτεχνική ευαισθησία αλλά και με γλωσσική αρτιότητα, από την έμπειρη Φιλόλογο κα. Μαρία Β. Βασιλάκη, η οποία γεννήθηκε στον Βροντάδο της Χίου το 1955 και Σπούδασε Ελληνική Φιλολογία στο ΕΚΠΑ. Εργάστηκε ως Καθηγήτρια Μέσης Εκπαίδευσης στη Χίο, στα Ψαρά, στην Αθήνα και στο Βέλγιο. Το 1991 αναγορεύτηκε διδάκτωρ του Université Catholique de Louvain στα Παιδαγωγικά της Φιλοσοφίας. Υπηρέτησε στο Πειραματικό Σχολείο του Πανεπιστημίου Αθηνών από το 1992 έως το 2007, διδάσκοντας παράλληλα στα ΠΕΚ. Από το 2007 μέχρι το 2013 υπηρέτησε ως Σχολική Σύμβουλος Φιλολόγων στους Νομούς Κυκλάδων και Χίου. Είναι συγγραφέας βιβλίων και επιστημονικών άρθρων.

Ο χριστιανισμός μειονότητα στην Αγγλία

 

King Charles's role as head of church branded 'absurd'

as UK becomes minority Christian country

 

Μεγάλος διάλογος ξεκίνησε στο Ηνωμένο Βασίλειο, μετά τα ευρήματα της περσινής απογραφής, τα οποία ανακοινώθηκαν τις προηγούμενες ημέρες, σύμφωνα με τα οποία ο χριστιανισμός είναι πλέον μειονότητα σε Αγγλία και Ουαλία, αφού είναι το 46,2% του πληθυσμού, ενώ το 2011 ήταν το 59,3% του πληθυσμού.
 
Ένα από τα θέματα που συζητούνται τώρα ανοιχτά είναι ο ρόλος του Βασιλιά της Αγγλίας, που μέχρι σήμερα θεωρείται ως «Αρχηγός (ή Ανώτατος Κυβερνήτης) της Αγγλικανικής Κοινωνίας».
 
Με λιγότερους από τους μισούς κατοίκους της Αγγλίας χριστιανούς και με το ένα τρίτο του πληθυσμού να δηλώνει ότι «δεν έχει θρησκεία», θεωρείται από πολλούς πως ο Βασιλιάς θα πρέπει να διαχωριστεί επίσημα από την Εκκλησία της Αγγλίας.
 
Ο Γκράχαμ Σμιθ, Διευθύνων Σύμβουλος της εκστρατείας της Δημοκρατίας που θέλει να δει τη μοναρχία να καταργείται και ο Βασιλιάς να αντικαθίσταται από έναν εκλεγμένο αρχηγό κράτους, είπε ότι τα δεδομένα δείχνουν ότι το τρέχον σύστημα δεν είναι βιώσιμο.
 
«Πώς μπορεί να ειπωθεί ότι ένας αρχηγός κράτους είναι αμερόληπτος και μας εκπροσωπεί όλους όταν είναι τόσο στενά συνδεδεμένοι με μια θρησκεία, μια θρησκεία που είναι όλο και περισσότερο μειονοτικό συμφέρον... Είναι ξεκάθαρο ότι ο αρχηγός του κράτους ως αρχηγός της εκκλησίας δεν είναι βιώσιμος", είπε ο Smith στο Yahoo News UK.
 
Η έρευνα του 2021, που πραγματοποιήθηκε στις 21 Μαρτίου, συμπληρώθηκε από περισσότερα από 24 εκατομμύρια νοικοκυριά σε όλη την Αγγλία και την Ουαλία. Εδειξε:
 
Αύξηση του ποσοστού των ανθρώπων που περιγράφουν τους εαυτούς τους ως μουσουλμάνους (από 4,9% σε 6,5%) και ινδουιστές (από 1,5% σε 1,7%).
 
Στο ένα τρίτο των νοικοκυριών (32,7% - 8,1 εκατομμύρια) όλα τα μέλη ανέφεραν την ίδια θρησκεία, ενώ το 13,7% (3,4 εκατομμύρια) έχει ένα μείγμα θρησκευόμενων και αλλόθρησκων και στο 1,1% (285.000) αναφέρθηκαν τουλάχιστον δύο διαφορετικές θρησκείες.
 
Στο ένα πέμπτο των νοικοκυριών (20,4% - 5,1 εκατομμύρια) όλα τα μέλη είπαν ότι δεν είχαν θρησκεία.
 
Το Λονδίνο παραμένει η πιο θρησκευτικά ποικιλόμορφη περιοχή της Αγγλίας, με λίγο περισσότερο από το ένα τέταρτο (25,3%) των ανθρώπων την ημέρα της απογραφής του 2021 να αναφέρουν άλλη θρησκεία εκτός από τη χριστιανική.
 
Ο Στίβεν Έβανς, της National Secular Society, είπε ότι είναι «παράλογο και μη βιώσιμο για τον αρχηγό του κράτους να ορκίζεται να υποστηρίξει και να προωθήσει μια ενιαία θρησκεία την οποία ακολουθεί λιγότερο από το ήμισυ του πληθυσμού».
 
Ο μονάρχης ήταν ο επικεφαλής της Αγγλικανικής Ομολογίας από τη ρήξη με τη Ρώμη και την παπική εξουσία το 1534. Ο Ερρίκος Η' αναμόρφωσε την Εκκλησία, επειδή ο Πάπας δεν δεχόταν την ακύρωση του γάμου του βασιλιά με την Αικατερίνη της Αραγονίας.
 
Ο επίσημος τίτλος του μονάρχη είναι «υπερασπιστής της πίστης και ανώτατος κυβερνήτης». Ωστόσο, δεν είναι ο επικεφαλής της Εκκλησίας της Σκωτίας, η οποία είναι πρεσβυτεριανή και αναγνωρίζει μόνο τον Χριστό ως κεφαλή της.
 
Το 1994, ο τότε διάδοχος Κάρολος είχε πει ότι θα ήθελε στην ενθρόνισή του να αναγνωρισθεί ως «υπερασπιστής των θρησκειών» παρά «της πίστης». Μιλώντας στο BBC Radio 2 το 2015, επεκτάθηκε σχετικά με το θέμα: "I mind about the inclusion of other people’s faiths and their freedom to worship in this country. And it's always seemed to me that, while at the same time being defender of the faith, you can also be protector of faiths." Υπογράμμισε επίσης πως η Αγγλικανική Κοινωνία "has a duty to protect the free practice of all faiths in this country".
 
Ο Διευθύνων Σύμβουλος Andrew Copson των Humanists UK δήλωσε χαρακτηριστικά: «Αυτό το αποτέλεσμα της απογραφής θα πρέπει να είναι μια κλήση αφύπνισης που θα προκαλέσει νέες επανεξετάσεις του ρόλου της θρησκείας στην κοινωνία».
 
Φαίνεται πως το θέμα αυτό θα απασχολήσει την αγγλική κοινωνία για αρκετό καιρό, σίγουρα δε μέχρι την επίσημη ενθρόνιση του νέου Βασιλιά, στις 6 Μαΐου 2023.
 
ΠΗΓΗ: Aol News

Τα ξεφτίδια του θείου ελέους

 
Νέα εκπομπή για εβδομάδα από 5 Δεκεμβρίου 2022.
 

Με αγάπη Χριστού

 ΑΠΟ ΤΑ ΞΕΦΤΙΔΙΑ ΤΟΥ ΘΕΙΟΥ ΕΛΕΟΥΣ ΠΛ ΝΕΑΝ

ΑΠΟ ΤΑ ΞΕΦΤΙΔΙΑ ΤΟΥ ΘΕΙΟΥ ΕΛΕΟΥΣ ΠΛ ΝΕΑΝ MediaFire is a simple to use free service that lets you put all your photos, documents, music, and video in a si...

Νώντας Σκοπετέας

Ο ελευθερωτής Κύριος

 
Στο ευαγγελικό ανάγνωσμα της σημερινής Κυριακής Ι’ Λουκά ο ιερός  Ευαγγελιστής μας παρουσιάζει μια πολύ ενδιαφέρουσα πλευρά της θεανθρώπινης προσωπικότητας του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, αυτή του ελευθερωτή.
 

Ο Λόγος του Θεού όντας παντοδύναμος, αλλά και πολυεύσπλαχνος, ελεεί, σώζει και ουσιαστικά ελευθερώνει το πολύπαθο από τον σατανά πλάσμα Του, με μόνο τον θεϊκό Του λόγο.
 
Αυτό αποδεικνύεται περίτρανα στην εν λόγω ευαγγελική περικοπή, όπου διαβάζουμε πως ο Ιησούς ενώ δίδασκε κάποτε στη συναγωγή, παρατήρησε ανάμεσα στους παρευρισκόμενους και μια πονεμένη γυναίκα, που «είχε πνεύμα ασθενείας επί δεκαοχτώ χρόνια, ήταν σκυμμένη και δεν μπορούσε να σταθεί καθόλου ορθή».
 
Τότε ο γλυκύς Ιησούς με απέραντη αγάπη και συμπόνοια καλεί τη γυναίκα κοντά Του και της λέει: «γυναίκα, είσαι ελευθερωμένη από την αρρώστια σου»! Κι αφού ακούμπησε τα θαυματουργά χέρια Του επάνω της, «αυτή αμέσως ανορθώθηκε κι εδόξαζε τον Θεό»!
 
Λίγο αργότερα, εξηγώντας την πράξη Του αυτή ο Κύριός μας, ιδιαίτερα προς τους συνήθως δύσπιστους Εβραίους, ανέφερε χαρακτηριστικά πως η γυναίκα αυτή ήταν «δεμένη από τον σατανά». Ερμήνευσε δηλαδή τη βασανιστική ασθένεια του σώματος ως δεσμά σατανικά.
 
Ο Ιησούς αποδεικνύεται για άλλη μια φορά ελευθερωτής του ανθρώπου, φίλος του αγαπημένος και συνοδοιπόρος στον δύσκολο και ανηφορικό δρόμο της αρετής.
 
Αξίζει βέβαια να αναφέρουμε εδώ πως η Αγία Εκκλησία μας δεν απορρίπτει τη σημαντική συμβολή της ιατρικής επιστήμης και των λοιπών συναφών επιστημών, στην ίαση των ασθενειών και στην αναβάθμιση του βιοτικού επιπέδου του ανθρώπου.
 
Όμως δεν πρέπει να αγνοούμε και την αλήθεια, πως ο Θεός είναι εκείνος που φωτίζει τους ιατρούς και τους κατευθύνει στο ιερό έργο τους. Ο Άγιος Θεός μας επέτρεψε την αλματώδη εξέλιξη της επιστήμης κατά τις τελευταίες δεκαετίες, με κύριο γνώμονα την αναβάθμιση της πνευματικής πορείας του ανθρώπου.
 
Η εν Χριστώ ελευθερία είναι ουσιαστικά η απαλλαγή από τα δεσμά της αμαρτίας και των δαιμονικών δυνάμεων. Είναι η απομάκρυνση του ανθρώπου από τον χώρο του κακού και η εισαγωγή του στον κόσμο της αφθαρσίας και της τελειότητας.
 
Κι όπως τόσο όμορφα και δυναμικά μας προτείνει ο πάντοτε γνήσιος και γεμάτος σαφήνεια λόγος του Απ. Παύλου:
 
«Σταθήτε, λοιπόν, και μένετε στερεοί και ακλόνητοι στην ελευθερία, με την οποία ο Χριστός μας ελευθέρωσε και μη βάζετε πάλι τον εαυτό σας κάτω από τον ζυγό της δουλείας» (Γαλ. 5, 1).
 
Αμήν.
 
Πρωτοπρ. Αναστάσιος Δ. Σαλαπάτας

Ιμάμ...

 
Που να τα ξέρω; Με ποιόν και από ποιόν θα τα μάθαινα; Το σπίτι μας ήταν σε στενοσόκακο. Γειτονιά δεν είχε για να βγω να παίξω και όταν πήγαινα στην γιαγιά μου, που είχε και έβγαινα, οι σύντροφοι μου στο παιχνίδι θα ήταν ο Χαρίλαος, ο εξάδελφος μου, ο Γιωργάκης της κυρίας Μαρίκας -δικός του εξάδελφος-, ο Χρηστάκης και ο πιό μικρός Αλεκάκης. Τουρκάκια δεν είχε, με ποιόν να τα μιλήσω;
 

Βέβαια, στο σπίτι, ο μπαμπάς μου κάθε τόσο έφερνε από αντίκρυ (εκεί που δούλευε στο Σερβί Μπουρνου) τον Με(χ)μέτη για να τραβήξει νερό από το πηγάδι -το μοιραζόμασταν με τον γείτονα Α(χ)μέτ εφέντη- με την τουλούμπα(1) για την λάτρα του σπιτιού, που τον λέγαμε "μεγάλο" επειδή ήταν μεγαλοκαμωμένος, αλλά πάρε-δώσε μαζί του δεν είχα. Με έβλεπε, τον έβλεπα, χαμογελούσε, χαμογελούσα και τόσο. Ερχόταν και ο άλλος ο Μεμέτης, ο μικρός, ήταν πιό μικροκαμωμένος, για κάποιες άλλες μικροδουλειές, άλλα αλισβερίσι και μ' αυτόν δεν είχα. Τα ίδια, με κοίταζε, τον κοίταζα, αυτό ήταν όλο. Ακόμα και ο κιορ(2) Iμπραΐμης ο σακκάς(3), που ερχόταν να φέρει νερό από την βρύση για να πίνουμε, και η γυναίκα του, που ερχόταν για την μεγάλη πλύση των ρούχων, κάτω στην μεγάλη κουζίνα/πλυσταριό με την μεγάλη σκάφη και τις μεγάλες μαύρες πέτρες/πλάκες στο δάπεδο. Την δικιά μας γλώσσα μισο-μιλούσαν τουλάχιστον με εμένα, ας πούμε.
 
Δεν με πολυ έδιναν σημασία, μια σταλία πράμα, τι να με κάνουν; 
 
Σαν όλα τα παιδιά ήρθε ο καιρός και έτσι και εγώ πήγα στο σχολείο.  Η κυρία Ευγενία, η κυρία Αναστασία, η κυρία Ασπασία και η ENISE HANIM. Με αυτήν την τελευταία που ήταν κοντούλα, κάπως ηλικιωμένη, με τα κοντά φουντωτά λευκά μαλλάκια, την χαμογελαστή και καλόκαρδη που φαινόταν, παρουσιάστηκε ένα πρόβλημα. Δεν καταλάβαινε η μιά την άλλη. Εκτός από βαρ και γιοκ, αλ και βερ, γκελ και γκιτ, άντε και κανένα ταμάμ, χαμπάρι δεν έπαιρνα. Τίποτα, τζίφος.
 
Η Ενισέ OGRETMEN ΗΑΝΙΜ(4) όμως ήθελε κι άλλα, τα δικά μου δεν τα έβρισκε αρκετά. Σκοπός της, να μάθω την γλώσσα του κράτους και φυσικά που ήταν η δική της. Υπομονή είχε, αγαπούσε τα παιδιά, παιδάκι ήμουν, το παιδικό μυαλό σαν σφουγγάρι ρουφά τα πάντα, το δικό μου δεν πήγαινε πίσω και έτσι κουτσά-στραβά άρχισε η συνεννόηση. 
 
Σε δυό χρόνια που πήγα σε άλλη τάξη, ήρθε και η SEMIHA HANIM. Αυτή ήταν νέα, νεαρή σχεδόν. Ψηλή και λεπτή με κάτι πελώρια μάτια και πιό πελώριο στόμα και με αγάπη στη χειροτεχνία και στην ζωγραφική. "Καλά θα τα πάμε" σκέφτηκα. Προόδευα και στη γλώσσα την Τουρκική, αφού για αυτήν μιλώ, μάθαινα καινούργιες λέξεις, ρήματα, καταλήξεις, ενικούς πληθυντικούς, τα πάντα. Μας έλεγε ιστορίες και ιστοριούλες, ATA SOZLERI(5), και ότι μπορούσε να μας μάθει. Μάθαινα και εγώ, το λεξιλόγιο μου εμπλουτιζόταν. Με ενδιαφέρον διδασκόμουν πολλά και διάφορα. Προσπέρασα το μέρχαμπα, τον Ιμάμι, το αμάν και το ζαμάν και έφθασα στο BEYENDI(6).
 
Στου μυαλού μου την εξώθυρα, άραξε πρόσφατα η θύμηση με την είσοδό στο σούπερ-μάρκετ της περιοχής μου. Εκεί μπροστά-μπροστά σχεδόν με το που μπήκα, θαρρεί κανείς που με περίμενε. Και πάλι. Την βλέπω συχνά. Χειμώνα-καλοκαίρι, άνοιξη-φθινόπωρο, δεν έχει εποχή, την βλέπω να βρίσκεται, θαρρείς που με κοιτάζει προκαλώντας και προσκαλώντας με να πάω κοντά της. Υπακούω, παρατηρώ στα διάφορα ξυλένια/πλαστικά κασάκια (καφάσια τα λέγαμε, γιατί άραγε;) την ύπαρξη της σε διάφορα μεγέθη και σχήματα, λίγο πιο σκούρα, λίγο πιό ανοιχτόχρωμη, πότε-πότε μικρότερη, στρογγυλεμένη στις άκρες σαν μπανάνα, στην χάση και στην φέξη μικρούλικια, ατζαΪπικια που θα έλεγε η φιληνάδα μου η Σίνα στην ανάμιχτη Ελληνο-Τουρκική λαλιά, σαν μπάμια, αλλά σε άλλο χρώμα ή σαν πιπερίτσα, καμιά φορά μακρουλή άλλη φορά χοντρούλα, τοπτάνικια, λαμπερή σαν καλογυαλισμένη λουστρινένια γόβα. Ριγωτή με μελιτζανιές ρίγες, αφού για την μελιτζάνα πρόκειται, την έλεγαν και μαντζάνα, πατλιτζαν στα Τουρκικά και βαζάνα στην Κυπριακή διάλεκτο, όπως τελευταίως πληροφορήθηκα. Η Aubergine στα Αγγλικά, ανύπαρκτη μαζί με τόσα άλλα ανύπαρκτα, όταν πρωτοήρθα στην Αγγλία, τώρα με την κλιματική αλλαγή που άλλαξε τα πάντα και έφερε τα πάνω κάτω και τα κάτω πάνω, δειλά-δειλά καλλιεργείται στην χώρα και με τον φίλο Νίκο από το Συριανοχώρι της Κύπρου, πρωτοπόρο.
 
Με την Νηστεία των Χριστουγέννων που αρχίζει στις 15 Νοεμβρίου, την επομένη "του Αγίου Φιλίππου" μας πληροφορούσε η γιαγιά μου και το ημερολόγιο που τραβούσαμε τα φυλλαράκια κρεμασμένο στον τοίχο, "άρχεται η Νηστεία",  αυτό το ζαρζαβατικό που πλέον αφθονεί και σε όλες τις εποχές και στο καταχείμωνο, προσφέρει την δυνατότητα πολλών εδεσμάτων στο τραπέζι μας. Καθώς έβαζα τις μελιτζάνες στο καλάθι στην πρόσφατη επίσκεψη μου στο σούπερ μάρκετ, θυμήθηκα την Ενισέ Χανούμ και την Σεμιχά Χανούμ και τις προσπάθειές τους να με μυήσουν στα μυστικά της επίσημης γλώσσας του κράτους... Τότε που έμαθα τι θα πει BAYILDI(7) και που έπεσα στην αγκαλιά της μαμάς κλαίγοντας για να μην κάνει τις μελιτζάνες έτσι... και λιγοθυμίσει ο μπαμπάς μου!
 
Νίκη Beales
Δεκέμβριος 2022
Milton Keynes, Αγγλία
 
(1) αντλία
(2) τυφλός
(3) νερουλάς
(4) κυρία δασκάλα
(5) γνωμικά, παροιμίες
(6) αρέσει
(7) λιποθύμισε

Αποχριστιανίζεται η Αγγλία

 

Less than half of England and Wales population Christian

 
Σύμφωνα με την Απογραφή του 2021, χριστιανοί δηλώνουν λιγότεροι από τους μισούς κατοίκους σε Αγγλία και Ουαλία. Οι αριθμοί είναι δυστυχώς αδιαμφισβήτητοι. Μέσα σε 20 χρόνια κυριολεκτικά αποχριστιανίστηκε η Αγγλία.
 

Το ποσοστό των ανθρώπων που δήλωσαν το 2021 ότι είναι χριστιανοί είναι 46,2%, από 59,3% στην προηγούμενη απογραφή του 2011.
 
Αντίθετα, ο αριθμός που δήλωσαν ότι δεν είχαν θρησκεία αυξήθηκε στο 37,2% του πληθυσμού, από το ένα τέταρτο.
 
Όσοι ταυτίζονται ως μουσουλμάνοι αυξήθηκαν από 4,9% το 2011 σε 6,5% πέρυσι.
 
Η απογραφή πραγματοποιείται ως γνωστόν κάθε 10 χρόνια από την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία (ONS).
 
Οι άνθρωποι ρωτήθηκαν το γενικό ερώτημα ποια ήταν η θρησκεία τους αντί να ερωτηθούν πιο συγκεκριμένα για τις πεποιθήσεις ή τις θρησκευτικές τους πρακτικές, στην εθελοντική ερώτηση που περιλαμβάνεται στην απογραφή από το 2001.
 
Μπορεί να φαίνεται σαν μια κομβική στιγμή, με την απογραφή να δείχνει λιγότερους από τους μισούς ανθρώπους στην Αγγλία και την Ουαλία να ταυτίζονται ως χριστιανοί, αλλά εδώ και χρόνια οι κοινωνικές έρευνες έδειξαν μια ταχεία αύξηση όσων αυτοπροσδιορίζονται ως χωρίς θρησκεία.
 
Με την πολύ απλή προαιρετική ερώτησή της, "Ποια είναι η θρησκεία σας;", η απογραφή δεν απεικονίζει το εύρος των 22,2 εκατομμυρίων ανθρώπων στην κατηγορία "χωρίς θρησκεία", από εκείνους που δεν πιστεύουν καθόλου στον Θεό, μέχρι εκείνους που πιστεύουν με κάποια μορφή, ή πιστεύουν στη δύναμη της προσευχής και στη μετά θάνατον ζωή ή είναι πνευματικοί κατά κάποιο τρόπο.
 

Η τάση απομάκρυνσης από την πίστη δεν είναι κάτι που αντανακλάται στις μεγάλες μη χριστιανικές θρησκείες που όλες είδαν άνοδο, με περισσότερα από 1,2 εκατομμύρια περισσότερα άτομα να ταυτίζονται ως μουσουλμάνοι στην Αγγλία και την Ουαλία το 2021 σε σύγκριση με το 2011.
 
Από εκείνους που επέλεξαν να γράψουν στην απάντησή τους κάτω από την επιλογή "οποιαδήποτε άλλη θρησκεία", η μεγαλύτερη ομάδα αναγνωρίστηκε ως Παγανιστής, με δεκαπλάσια αύξηση από το 2011 σε αυτούς που αυτοπροσδιορίζονται ως Σαμάνοι.
 
Όσον αφορά τη θρησκεία, το Λονδίνο είναι η πιο θρησκευτικά ποικιλόμορφη περιοχή της Αγγλίας, με λίγο πάνω από το 25,3% των ανθρώπων να αναφέρουν άλλη θρησκεία εκτός από τον Χριστιανισμό.
 
Και η νοτιοδυτική Αγγλία φαίνεται να είναι η λιγότερο θρησκευτικά ποικιλόμορφη περιοχή, με το 3,2% να επιλέγει άλλη θρησκεία εκτός από τη χριστιανική.
 
Μετά την ανακοίνωση, ο Αγγλικανός Αρχιεπίσκοπος της Υόρκης Στίβεν Κότρελ είπε ότι η χώρα «άφησε πίσω την εποχή που πολλοί άνθρωποι σχεδόν αυτομάτως ταυτίστηκαν ως χριστιανοί».
 
Ο Σεβασμιώτατος ανέφερε: «Δεν αποτελεί μεγάλη έκπληξη το γεγονός ότι η απογραφή δείχνει λιγότερους ανθρώπους σε αυτή τη χώρα να ταυτίζονται ως Χριστιανοί από ό,τι στο παρελθόν, αλλά εξακολουθεί να σημαίνει μια πρόκληση για εμάς όχι μόνο να πιστεύουμε ότι ο Θεός θα χτίσει το βασίλειό του Γη αλλά και να παίξουμε τον ρόλο μας στο να γίνει γνωστός ο Χριστός».
 
Είπε δε ότι, αντιμετωπίζοντας μια κρίση κόστους ζωής και έναν πόλεμο στην Ευρώπη, οι άνθρωποι εξακολουθούσαν να χρειάζονται πνευματική καθοδήγηση, προσθέτοντας: «Θα είμαστε εκεί για αυτούς, σε πολλές περιπτώσεις, παρέχοντας φαγητό και ζεστασιά».
 
Τα αποτελέσματα βοηθούν τους οργανισμούς να λαμβάνουν αποφάσεις σχετικά με τον σχεδιασμό και τη χρηματοδότηση δημόσιων υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένων των μεταφορών, της εκπαίδευσης και της υγειονομικής περίθαλψης.
 
ΠΗΓΗ: BBC News

Το μέλλον της Κίνας

...με τα μάτια των νέων

 
Άλλο ένα ενδιαφέρον βίντεο, που ετοίμασε ο Νίκος μας, συνομιλώντας με Κινέζο φίλο του, σχετικά με την τρέχουσα ζωή στη σύγχρονη Κίνα, αλλά και αναφορικά με την ελπίδα για το μέλλον της μεγάλης αυτής χώρας.

Είναι αλήθεια πως το βλέμμα των νέων ανθρώπων έχει μια ιδιαίτερη ακτινοβολία και διεισδυτικότητα, ενώ οι προτεραιότητες που σκέπτονται και προβάλλουν είναι αυτές που ενδιαφέρουν και απασχολούν τους νέους και τον τρόπο ζωής τους.