Πανορμίτης - Σύμη

ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ

Με το σακίδιο στον ώμο
το καράβι του καπετάν-Νικόλα
σαλπάρει για το ετήσιο
προσκύνημα στον Πανορμίτη.

Τα δελφίνια και οι γλάροι
απέχουν της οδύνης
αλλά το στρατευμένο πέλαγος
..... ασπίδα του καφτερού
..... ήλιου
μπαινοβγαίνει στα έγκατα
του αιώνιου άλλου.

Ο Αρχάγγελος χαρούμενος
υποδέχεται το νεόφυτο
καπετάνιο
με καλλίφωνες καμπάνες
ενόσω η Συμιακιά κυρά
σιγο-ψιθυρίζει
έναν γνώριμο ήχο
στο χταπόδι της προκυμαίας.

Μια λαμπάδα
ίσα με το μπόϊ του
και μια σημαία
πάνω στο κατάρτι
σύμβολα της ψυχής
..... αμετάθετα
τάματα προσφέρονται
στη γοργόφτερη αγιοσύνη του.

Το δοχείο που περιπλανήθηκε
για έναν ολόκληρο αιώνα
..... μεταξύ ηπείρων και θαλασσών
μήνυμα μετέφερε εδώ
κι απέθεσε
..... στη βάση του καμπαναριού
ποτίζωντας
γλάστρες και παρτέρια
μιας θυσίας αμετάκλητης
που δεν προσμένει
ανταπόδοση.

Τα μεθυσμένα βαρέλια
και το ξυλόγλυπτο αναλόγιο
παραμένουν μόνιμα
..... πίσω απ΄ τις πολεμίστρες
φρουροί ένστολοι
μιας Πατρίδας
μικρής αλλά απέραντης.

Κι ο αμούστακος καπετάνιος
συνειδητά σφυρίζει
πάνω στη γέφυρα
έναν σκοπό αδιάβροχο...

Οκτώβριος 2008

Νέα Γραμματόσημα

Τα νέα Αγγλικά Γραμματόσημα απεικονίζουν 6 ξεχωριστές και αξιοθαύμαστες γυναίκες, που έζησαν και έδρασαν στην Αγγλία, κατά τους 3 τελευταίους αιώνες.

Είναι οι εξής:

M Garrett Fawcett (1847-1929). Αγωνίσθηκε για το δικαίωμα της ψήφου στις γυναίκες.
E Garrett Anderson (1836-1917). Η πρώτη γυναίκα δήμαρχος στην Αγγλία, και από τις πρώτες γυναίκες γιατρούς.
Marie Stopes (1880-1958). Ίδρυσε το Εθνικό Συμβούλιο Ελέγχου Γεννήσεων.
Eleanor Rathbone (1872-1946). Αγωνίσθηκε με πάθος για να δοθούν Οικογενειακά Επιδόματα από το κράτος σε οικογένειες που τα χρειάζονταν.
Claudia Jones (1915-1964). Διακεκριμένη Αμερικανίδα δημοσιογράφος, που έδρασε στην Αγγλία. Μεταξύ άλλων συνέβαλε στην καθιέρωση του γνωστού καρναβαλιού του Notting Hill.
Barbara Castle (1910-2002). Ως Υπουργός Εργατικής Κυβέρνησης καθιέρωσε το εθνικό όριο ταχύτητας των 70 μιλ., το υποχρεωτικό των ζωνών ασφαλείας, καθώς επίσης και την ισότιμη μισθοδοσία μεταξύ ανδρών και γυναικών.

Είναι σίγουρο πως οι σπουδαίες αυτές γυναίκες άλλαξαν τη ροή της ιστορίας στην Αγγλία και διεθνώς, θέτοντας και αγωνιζόμενες για νέα θέματα κοινωνικής τάξεως. Οπωσδήποτε δε, άνοιξαν νέα μονοπάτια για τις επόμενες γενεές.

Ελληνική Παρέα

Πριν από 10 χρόνια ιδρύσαμε την Ελληνική Παρέα. Το αρχικό σκεπτικό ήταν το παρακάτω:

“Η σύγχρονη ζωή μας, έτσι όπως κατανοείται και βιώνεται από τον μέσο άνθρωπο της εποχής μας (ιδιαίτερα στην Εσπερία), είναι δομημένη πάνω σε αρχές και αξίες που είναι εν πολλοίς άσχετες και ξένες προς τον χώρο του πνεύματος και της αληθείας.

Εμείς οι (Νεο-) Έληνες, μοντέρνοι ή μετα-μοντέρνοι, γεννημένοι και μεγαλωμένοι πάνω σε γνήσια αρχαιο-ελληνικά και βυζαντινά χώματα, είμαστε, από φύση και θέση, διαμετρικά αντίθετοι με την παραπάνω νοοτροπία και τρόπο ζωής.

Για τούτο αντιστεκόμαστε όσο μπορούμε κι όσο μας επιτρέπουν οι συνθήκες του «φιλόξενου» περίγυρου, μέσα στον οποίο κινούμεθα και εσμέν. Η αμυντική μας θωράκιση είναι αρκετά καλή. Έτσι μπορούμε και αρθρώνουμε -λογικά και συλλογικά- μαρτυρία ελπίδας και ζωής.

Μέσα σ’ αυτό το πνεύμα της κατοχύρωσης και ισχυροποίησης της δυναμικής αυτής, που μας συγκροτεί και μας χαρακτηρίζει, προτείνεται η ίδρυση και λειτουργία μιας άτυπης ομάδας, με την επωνυμία ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΡΕΑ. Κι όπως όλες οι παρέες, στον δικό μας τον ελληνικό χώρο, έτσι κι αυτή, θα υφίσταται για λόγους καθαρά πνευματικής ψυχαγωγίας των μελών της.

Η Παρέα αυτή δεν έχει ανάγκη από Διοικητικό Συμβούλιο και Προεδρείο, αλλά ούτε κι από τραπεζικούς λογαριασμούς και καταστατικούς κανονισμούς. Δεν έχει επίσης σκοπό να οργανώσει τα «μέλη» της σε καμμιά βασανιστική ρουτίνα. Τέτοιες έχουμε πολλές γύρω μας και μόνο ανησυχία και άγχος μας προκαλούν.

Έχει όμως σαφή και φιλόδοξο στόχο, να προσελκύσει κοντά της ανθρώπους του πνεύματος, με συγκεκριμένα ενδιαφέροντα, που άπτονται της φιλοσοφίας, ποίησης, ιστορίας, λογοτεχνίας, τέχνης και βέβαια και της θεολογίας.

Η παρούσα πρόταση - πρόσκληση τοποθετείται στο σημερινό κοινωνικό γίγνεσθαι ως μια δυναμική και προσωπική (όχι α-πρόσωπη) αντίσταση και αντίδραση, απέναντι στην σύγχρονη υπό-κουλτούρα της αβασάνιστης τηλεόρασης και της χαλαρής και απαίδευτης πολιτιστικής παιδείας μας.

Από την ανταπόκριση στο παρόν ερέθισμα, θα δοκιμασθεί και θα κιριθεί και η ευαισθησία μας απέναντι σε πράγματα με οντολογική και όχι μόνο φαινομενική αξία και σημασία, καθώς επίσης και η γνησιότητα της ταυτότητάς μας”.

Στο διάβα της περιόδου αυτής η Παρέα συναντήθηκε πολλές φορές. Συζήτησε, μεταξύ άλλων, και τα παρακάτω θέματα: Μικρασιατική Εκστρατεία και Καταστροφή, Κλωνοποίηση του ανθρώπου, Ποίηση, Η έννοια του Χρόνου, Παγκοσμιοποίηση, Νοσταλγία, Δικαιοσύνη, Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας (Μ.Μ.Ε.) και ο σύγχρονος άνθρωπος, Η ζωή στην πόλη, Ο άνθρωπος, Το νερό, Ελληνικές Θάλασσες και η Ναυτική Παράδοση των Ελλήνων, Η λαϊκή ζωγραφική των Ελλήνων, Αθλητισμός, Κρυπτοχριστιανοί και Ελληνόφωνοι στην σημερινή Τουρκία.

Την ερχόμενη Κυριακή, 19η Οκτωβρίου 2008, η Παρέα μας θα ξανασυναντηθεί και θα επεξεργασθεί το επίκαιρο θέμα: «Άγιον Όρος: Μια γενική επισκόπηση».

Όσοι ενδιαφερόμενοι προσέλθετε!

Ρόδος [Α΄]

Επανερχόμενος από την αγαπημένη Πατρίδα, μετά το εξαιρετικό Συνέδριο της Ρόδου (περισσότερα γι’ αυτό θα πούμε κάποια άλλη στιγμή), δεν μπορώ να μην επισημάνω την ομορφιά του τόπου.

Δεν είχα ξαναπάει στο νησί των ιπποτών. Απόλαυσα κάθε στιγμή που ήμουν εκεί. Ιδιαίτερα δε, την αρχοντιά της φιλοξενίας, το χαμόγελο και το ανοιχτόκαρδο των ανθρώπων, τις γνωριμίες με σπουδαίους αλλά και με απλούς ανθρώπους, τα εύγευστα φαγητά και τα γλυκά(σίγουρα έβαλα κάποια κιλά) και τόσα άλλα.

Η σχέση μου με τη Ρόδο, αλλά και με τη Σύμη, μόλις άρχισε...

Συνέδριο Ρόδου

Όπως είχα αναφέρει και πρόσφατα αυτές τις ημέρες γίνεται το Συνέδριο στη Ρόδο, στο οποίο έχω κληθεί να συμμετάσχω και να ομιλήσω. Παρακάτω παραθέτω περίληψη της ομιλίας, για όποιους ενδιαφερόμενους:

1ο ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ
ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ

Ρόδος, 8-12 Οκτωβρίου 2008

«Ιδιαιτερότητες
της Ποιμαντικής Διακονίας Ασθενών στην Αγγλία»

1. Χαρακτήρας της χώραςΗ Αγγλική κοινωνία είναι πολυπολιτισμική και πολυθρησκευτική.

2. Εφημέριος και προσωπικόΟ Εφημέριος, τακτικός ή εθελοντής, έχει στην ποιμαντική του φροντίδα, εκτός από τους ασθενείς, και το προσωπικό του νοσοκομείου: ιατρικό, νοσηλευτικό, διοικητικό και λοιπούς υπαλλήλους.

3. Ασθενείς από Ελλάδα & ΚύπροΑυτό είναι συνήθως το μεγάλο θέμα για εμάς στην Αγγλία.

4. Ασθενείς από ομόδοξες / αλλοεθνείς χώρεςΤο τελευταίο διάστημα αυξάνονται κατακόρυφα οι ομόδοξοί μας, που προέρχονται από Βαλκανικές ή άλλες Ανατολικές χώρες, οι οποίοι χρειάζονται κι εκείνοι ανάλογη συμπαράσταση με τους συμπατριώτες μας.

5. Διακονία ετεροδόξων- Μικτοί γάμοι
- Ασθενείς στον ίδιο θάλαμο με ομοδόξους μας

6. Προνόμιο & δικαίωμα (prerogative) του ασθενούςΟ ασθενής μπορεί να δεχθεί ως επισκέπτη όποιον θέλει.

7. Κουλτούρα του ασθενούς
Οι Έλληνες συνήθως δεν επιθυμούν να δουν τον Ιερέα όταν ασθενούν.

8. Θεία Κοινωνία
Η Θεία Κοινωνία συνδέεται με το προηγούμενο στοιχείο.

9. Ψυχολογία του ασθενούςΟ ασθενής έχει ιδιαίτερη ψυχολογία και για τούτο απαιτείται ιδιαίτερη τέχνη στην επικοινωνία μαζί του.

10. Συνεργάτες ΕφημερίουΕνώ ο Ιερέας μπορεί να γνωρίζει, θεωρητικά ή εμπειρικά, πως να προσεγγίσει τον ασθενή, θα πρέπει να προσεχθεί ιδιαίτερα το ζήτημα των συνεργατών του Ιερέα.

Ο μακ. π. Παΐσιος

Ο π. Παΐσιος (1924-1994) ήταν Αγιορείτης μοναχός. Το κοσμικό του όνομα ήταν Αρσένιος Εζνεπίδης. Είναι παγκοσμίως γνωστός για την αγιότητά του, αλλά και για τα άλλα χαρίσματά του (προφητικό, θεραπευτικό κλπ).

Γεννήθηκε στα Φάρασα της Καππαδοκίας, στη Μικρά Ασία, και είχε ακόμα 8 αδέλφια. Στις 7 Αυγούστου του 1924 βαπτίσθηκε από τον Άγιο Αρσένιο τον Καππαδόκη, ο οποίος επέμεινε και του έδωσε το όνομά του «για να αφήσει καλόγερο στο πόδι του», όπως χαρακτηριστικά είχε πει.

Το επόμενο διάστημα αναγκάστηκε με την οικογένειά του να πάρει τον δρόμο της προσφυγιάς και έφθασε στην Ελλάδα, όπου έζησαν σε διάφορες περιοχές. Τελείωσε το Δημοτικό Σχολείο και κατόπιν εργάστηκε ως ξυλουργός. Όταν ήλθε η ώρα κατατάχτηκε στο στρατό και υπηρέτησε ως ασυρματιστής κατά τον ελληνικό εμφύλιο.

Μετά την απόλυσή του από τον στρατό πήγε στο ’Αγιον Όρος για να μονάσει. Πέρασε από διάφορες Μονές. Τελικά κατέληξε στην Παναγούδα, που ήταν μια σκήτη εγκαταλελειμμένη κι εκεί ο π. Παΐσιος εργάστηκε σκληρά για να δημιουργήσει ένα κελί, όπου και έμεινε μέχρι και το τέλος τη ζωής του, υποδεχόμενος και φιλοξενώντας μυριάδες προσκυνητών.
.

Το τελευταίο διάστημα της ζωής του ταλαιπωρήθηκε με διάφορες ασθένειες. Τελικά κοιμήθηκε την Τρίτη 12 Ιουλίου 1994 και ώρα 11:00. Ενταφιάστηκε στο Ιερό Ησυχαστήριο του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης. Το Ησυχαστήριο αυτό είχα την ευκαιρία να επισκεφθώ την προηγούμενη εβδομάδα, καθ’ οδόν προς Άγιον Όρος. Είναι ένας πανέμορφος τόπος, φορτωμένος με εξαίρετη καλλιτεχνία σε όλους τους τομείς (αρχιτεκτονική, εικονογραφία, καμπάνες κ.λ.π.).

.

Λουλούδια του Άθωνα

Πρωΐ στὸ Ἅγιον Ὄρος. Θεῖο ἀνοιξιάτικο πρωΐ!...

Ἡ νυχτερινὴ ὑπνοβατικὴ καὶ μυστηριώδης ἀτμόσφαιρα τῆς μονῆς τῆς Λαύρας ἔχει διαλυθεῖ σὰν καταχνιά. Ὅλα εἶναι φῶς, εἰρήνη καὶ καλωσύνη. Ἀκύμαντο, κατάχρυσο κι ἀτέρμονο, κάτω ἀπ’ τὰ πόδια μας, τὸ Αἰγαῖο. Καταπράσινες, γελαστὲς καὶ κατάστικτες ἀγριολούλουδα οἱ πλαγιές. Βαθὺς καὶ καταγάλανος ὁ οὐρανός. Κανεὶς ἦχος ζωῆς δὲν ταράζει τὴ μαγεμένη σιγή. Δὲν ἀκούεται ἐδῶ οὔτε τρουγκάνι προβάτου, οὔτε κὰν ἡ διάτορη κραυγὴ τοῦ πετεινοῦ. Ἡ γαλήνη ἔχει κάτι τὸ ἐξώκοσμο. Ὁ γλυκὸς πρωϊνὸς ἀέρας δὲ φέρνει ὡς τὸν πανοπτικὸ ἐξώστη τοῦ ξενῶνα μας παρὰ ἀρώματα μόνο...

Κώστα Οὐράνη, Πρωΐ στὸ Ἅγιον Ὄρος

Ἀπὸ τὸ: «Ταξίδια: Ἑλλάδα», Eκδ. Ἑστία, 1949

.