Πανεπιστήμιο Αθηνών

Στο κέντρο της Αθήνας και συγκεκριμένα στην Οδό Πανεπιστημίου βρίσκονται 3 πολύ όμορφα κτήρια: Η Εθνική Βιβλιοθήκη, το κεντρικό κτήριο του Πανεπιστημίου Αθηνών και η Ακαδημία Αθηνών.

Το κεντρικό κτήριο του Πανεπιστημίου θεμελιώθηκε το 1839 και τα σχέδια της ανέγερσής του ανήκουν στον Δανό αρχιτέκτονα Χάνσεν. Ενεργά μέρος έλαβαν και οι Έλληνες μηχανικοί Λύσανδρος Καυτατζόγλου και Αναστάσιος Θεοφιλάς. Τη διακόσμηση του κτηρίου ανέλαβε ο ζωγράφος Karl Rahl.

Το Νοέμβριο του 1841 άρχισε να χρησιμοποιείται το κτήριο αυτό για τις εκπαιδευτικές ανάγκες του Πανεπιστημίου.

Το έργο ολοκληρώθηκε τελικά το 1864, μεταστεγάζοντας οριστικά εκεί τις υπηρεσίες του Πανεπιστημίου, που μέχρι τότε λειτουργούσαν στην Πλάκα.

Τα προπύλαια του Πανεπιστημίου κοσμούνται με τους ανδριάντες του Ρήγα Φεραίου, έργο του Ιωάννη Κόσσου και του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Γρηγορίου Ε΄, έργο του Γεωργίου Φυτάλη.

Πραγματικότητα

Για άλλη μια φορά ρίχνουμε μια ματιά στο μετρό του Λονδίνου. Σήμερα βλέπουμε ένα «αυτοκρατορικό» ρητό, μια κουβέντα που είχε πει ο λέοντας Ναπολέοντας: «A throne is only a bench covered in velvet» (Ο θρόνος είναι απλά ένα παγκάκι που έχει καλυφθεί με βελούδο).

Φαίνεται πως ο αυτοκράτορας είχε καθαρή ματιά και σκέψη και παρότι ο ίδιος αναπαυόταν με ευχαρίστηση στα... βελούδα, είχε γνώση του τι ακριβώς βρίσκεται από κάτω.

Η αλήθεια είναι πως δεν πρέπει να τυφλωνόμαστε από κάποια πρόσκαιρη δόξα κι επιτυχία, και να χάνουμε έτσι θέα της πραγματικότητας, η οποία είναι συνήθως απλή και χωρίς περιττά στολίδια. Μακάρι όλοι οι άρχοντες των εθνών να είχαν ανάλογη καθαρή και διεισδυτική ματιά.

Ι.Μ. Αγ. Δημητρίου Καρακαλά [Α΄]

Ο Οκτώβριος είναι ο μήνας του Αγίου Ενδόξου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου του Μυροβλύτου. Ο Άγιος Δημήτριος είναι βέβαια ο πολιούχος της Συμβασιλεύουσας Θεσσαλονίκης, αλλά τιμάται παντού σε όλους τους ελληνικούς μητροπολιτικούς χώρους και στην Ελληνική Διασπορά.

Ένα ωραίο Μοναστήρι αφιερωμένο στην τιμή και μνήμη του Αγίου Δημητρίου είναι και το επονομαζόμενο Καρακαλά, στην Αργολίδα. Σήμερα είναι γυναικεία Μονή, ενώ στα Βυζαντινά χρόνια ήταν ανδρική.

Ως χρονολογία ιδρύσεως της Μονής αναφέρεται το 1661. Η Μονή αναφέρεται σε πατριαρχικό σιγίλλιο του 1798. Γύρω στο 1800 καταστράφηκε από πυρκαγιά. Το καθολικό της Μονής ξαναχτίστηκε το 1871. Το 1943 οι Γερμανοί ανατίναξαν τα λίγα κελιά πού είχε τότε η Μονή. Μετά την Κατοχή ξανακτίσθηκε και αναδομήθηκε πάλι η Μονή.

Παλαιότερα το Μοναστήρι τού Καρακαλά ονομαζόταν Μονή Ξεροκαστελίου. Καστέλι είναι Φράγκικη λέξη και σημαίνει Κάστρο, Φρούριο. Πράγματι εκεί δίπλα υπήρχε ένας Φράγκικος Πύργος, απομεινάρι από κάποιο παλιό Κάστρο.

Ξεροκαστέλι λοιπόν λεγόταν αυτός ο Πύργος και ολόκληρη η γύρω περιοχή του, και εξαιτίας αυτού πήρε το όνομα το Μοναστήρι τού Αγίου Δημητρίου, πού χτίστηκε δίπλα του.

Όταν ήρθαν οι Τούρκοι, κράτησαν το ίδιο το όνομα, Ξεροκαστέλι, πού στην γλώσσα τους λέγεται: Καρακουλέ. Αυτό το τελευταίο επικράτησε πλέον με τη μικρή παραφθορά στην κατάληξη, και μέχρι σήμερα λέγεται, Μονή Καρακαλά. Δεύτερη εκδοχή η οποία δεν έχει ιστορικά ερείσματα συνδέει το όνομα του Μοναστηριού με την περίφημη και ιστορική Μονή Καρακάλου, τού Αγίου Όρους.

Το Μοναστήρι είχε σημαντική συμβολή στην Επανάσταση του 1821, όπου ο ηγούμενος του Διονύσιος Σουρίλας ξεσήκωσε τα χωριά Χέλι και Κοφίνι και πήρε και ο ίδιος μέρος στην πολιορκία του Ναυπλίου. Αργότερα όσοι γλίτωσαν από τη μάχη του Πέτα, ήρθαν στο Μοναστήρι του Καρακαλά να γίνουν πυρήνας τακτικού στρατού.

Στο Μοναστήρι σήμερα εγκαταβιεί Αδελφότητα με 9 μοναχές. Ηγουμένη είναι η ευλαβεστάτη μοναχή Ακακία Χειλαδάκη. Οι αδερφές ετοιμάζουν υπέροχα εργόχειρα και κεντήματα, που τα εκθέτουν και πωλούν στην έκθεση της Μονής.

Σημείωση: Προσεχώς θα ακολουθήσουν κι άλλα αφιερώματα για τη Μονή Καρακαλά, για να δούμε λεπτομερειακά το εσωτερικό συγκρότημα της Μονής, καθώς επίσης και τις υπέροχες τοιχογραφίες.

Άραβας σπουδαστής

Το e-mail του Άραβα σπουδαστή στον πατέρα του:

Το Βερολίνο είναι θαυμάσιο, οι άνθρωποι εδώ είναι υπέροχοι και μου αρέσει πολύ εδώ, αλλά πατέρα, ντρέπομαι λίγο να πηγαίνω στο κολέγιο με τη Φερράρι 599 GTB από καθαρό χρυσό, όταν όλοι μου οι καθηγητές και πολλοί συμμαθητές μου έρχονται με τρένο.

Ο γιος σου, Nasser.

Και η απάντηση του Άραβα πατέρα:

20 εκατομμύρια αμερικάνικα δολάρια μόλις μεταφέρθηκαν στο λογαριασμό σου. Σε παρακαλώ σταμάτα να μας ντροπιάζεις! Πήγαινε και αγόρασε και εσύ ένα τρένο!

Με αγάπη,

Ο πατέρας σου.

O Ναός του Westminster

Ο Μοναστηριακός Ναός του Westminster, γνωστός ως «Westminster Abbey», αφιερωμένος στον Άγιο Πέτρο, υπάρχει στο κεντρικό Λονδίνο από τα μέσα του 10ου αιώνα μ.Χ., οπότε Βενεδικτίνοι μοναχοί άρχισαν να τελούν στο σημείο εκείνο καθημερινά τη χριστιανική λατρεία. Το εκκλησιαστικό σχίσμα μεταξύ Ανατολής και Δύσης δεν υφίστατο ακόμα.

Εκείνο βέβαια που έχει δώσει ιδιαίτερη αίγλη στο Ναό αυτό, εκτός από το γεγονός ότι βρίσκεται στο κεντρικό Λονδίνο, δίπλα από το Βρετανικό Κοινοβούλιο και το παγκοσμίου φήμης ρολόϊ Μπιγκ Μπεν, είναι το γεγονός ότι από το 1066 έχει λειτουργήσει ως Ναός ενθρονίσεων των βασιλέων της Αγγλίας, κι επίσης ότι μέσα σ’ αυτόν έχουν ενταφιασθεί (όπως είναι η δυτικο-χριστιανική παράδοση) 17 μονάρχες.

Ο σημερινός Ναός άρχισε να κτίζεται στο σημείο αυτό στα 1245 από τον Ερρίκο Γ΄. Είναι ένα από τα σημαντικώτερα γοτθικού ρυθμού κτήρια της Αγγλίας.

Μπορεί κανείς να θεωρήσει επίσης ότι ο Ναός αυτός είναι κι ένα πραγματικό μουσείο, στο οποίο μπορεί να θαυμάσει πίνακες ζωγραφικής, βιτρώ, κεντήματα, πολύτιμα σκεύη και βέβαια ταφικά μνημεία (περίπου 600 τον αριθμό). Αξίζει να σημειωθεί ότι μέσα στους χώρους του Ναού έχουν ενταφιασθεί 3000 άνθρωποι.

Κάθε χρόνο επισκέπτονται το Westminster Abbey ένα εκατομμύριο επισκέπτες. Πολλές χιλιάδες χριστιανών δε, συμμετέχουν τακτικά στις καθημερινές Αγγλικανικές Ακολουθίες.

.

Υ.Γ.: Οι φωτογραφίες της παρούσας ανάρτησης είναι του Δημήτρη Σαλαπάτα.

Μια «οικουμενική εικόνα»

Με τον παραπάνω φανταχτερό τίτλο προβάλλεται και διαφημίζεται μια εικόνα που ιστορήθηκε από την Κοινότητα του Sant’Egidio της Ρώμης και το θέμα της είναι: «Οι Μάρτυρες του 20ου αιώνα».

Η εν λόγω εικόνα βρίσκεται στο Ναό του Αγίου Βαρθολομαίου, ο οποίος έχει κτισθεί πάνω στο μοναδικό νησί που βρίσκεται στον Τίβερη ποταμό και έχει το σχήμα καραβιού. Το νησί αυτό έχει ιδιαίτερη φήμη από τα παλιά χρόνια ως τόπος θεραπείας.

Βλέποντας την αρκετά πολύπλοκη αυτή εικόνα παρατηρούμε να έχει πάνω της εικονιζόμενες τις εξής παραστάσεις:

Πλήθος μαρτύρων κινείται με χαρά προς τον Κύριο, οδηγούμενο από την Παναγία. Κάτω από αυτούς, σύμφωνα με το όραμα της Αποκάλυψης (5, 11), οι άγγελοι απλώνουν το πανώ που γράφει: «H μεγάλη δοκιμασία».

Μέσα στο μεγάλο Ναό, στο κέντρο της εικόνας, φαίνεται να έρχονται σε επικοινωνία ο Ανατολικός και ο Δυτικός Χριστιανισμός. Έξω από το Ναό παρατηρούμε τα τείχη γκρεμισμένα και τον κόσμο διηρημένο: χριστιανοί στην Αρμενία, στην Αλγερία, στην Ινδία και στο Λίβανο. Σε έναν βεβηλωμένο Ναό άνδρες και γυναίκες φονεύονται την ώρα της προσευχής. Στο κέντρο ένα Αλβανός ιερέας φονεύεται γιατί βάπτισε ένα παιδί.

Η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία απεικονίζεται στην κάτω αριστερά γωνία, ενώ τα εκκλησιαστικά σώματα της Δύσης παρουσιάζονται στη δεξιά γωνία (Αρχιεπίσκοπος Ρομέρο και π. Puglisi). Στο κέντρο δεξιά παρουσιάζονται ο Αγγλικανός Αρχιεπίσκοπος της Ουγκάντα Janani Luwum, υποψήφιοι κληρικοί από τις φυλές Χούτου και Τούτσι κατεβαίνουν στο Μπουρούντι, ο Πατριάρχης της Αιθιοπίας Αμπούνα Πέτρος, οι μάρτυρες της Ισπανίας και του Μεξικού και ο Ζεφερίνο, ο τσιγγάνος που φονεύθηκε στον Ισπανικό εμφύλιο πόλεμο.

Στο κέντρο αριστερά βλέπουμε Ρουμάνους Ρ/Καθολικούς, καθώς και Ορθοδόξους και Βαπτιστές να μελετούν την Αγία Γραφή. Ένας άνθρωπος μόνος του σ’ ένα κελί μας θυμίζει τους φυλακισμένους στην Κίνα. Ο Μαξιμιλιανός Kolbe ανταλλάσσει τη ζωή του για έναν άγνωστο φυλακισμένο.

Η παράσταση αυτή προφανώς δεν είναι εικόνα έτσι όπως έχουμε εμείς οι Ορθόδοξοι τις εικόνες για προσκύνηση. Είναι μάλλον μια ενδιαφέρουσα προσπάθεια απεικόνισης της ιστορικής, κοινωνικής και πνευματικής πραγματικότητας που βιώσαμε κατά τη διάρκεια του αιώνα που έφυγε, του 20ου αιώνα.

Γεύσεις... μέλιτος

Πρόσφατα είχα αναφέρει ότι η αδελφή μου Μαρία - Δήμητρα παντρεύτηκε μέσα στην κάψα του φετινού καλοκαιριού τον καλό της, Δημήτρη.

Μετά τον ωραίο γάμο τους στον Ι.Ν. Αγ. Αναστασίου στο Ναύπλιο, ανεχώρησαν για το παραδοσιακό ταξίδι του μέλιτος.

Στη διάρκεια του ευχάριστου ταξιδιού τους πήγαν στην Τσεχία, όπου περιηγήθηκαν στην Πράγα και αλλού.

Γνωρίζοντας ότι εμάς τους ιστολόγους μας συγκινούν πάντα οι γεύσεις, φωτογράφισαν μερικά από τα εδέσματα, παγωτά και γλυκά που γεύθηκαν και απόλαυσαν στην Τσεχία και μας τα κοινοποίησαν για να ζηλέψουμε...