O Ουγκώ, ο Λαμαρτίνος και η Τουρκία

Η απαράδεκτα χλιαρή αντίδραση, έως και αδιάφορη στάση, των κρατών - μελών της ΕΕ και των ΗΠΑ έναντι της βεβήλωσης της Αγίας Σοφίας, ναού - συμβόλου του Χριστιανισμού και μνημείου της παγκόσμιας κληρονομιάς, αξίου να το επισκέπτονται ακωλύτως όλοι οι άνθρωποι, περιγράφηκε με ακρίβεια και σαφήνεια από συναδέλφους. Όλοι τους επισήμαναν πως οι εν λόγω χώρες, για μιαν ακόμη φορά, απέδειξαν πως μπρος στο συμφέρον τους υποχωρούν αρχές, δίκαιο, πολιτισμός. Για του λόγου το ασφαλές περιγράφουν την εξάρτηση που έχουν από την Τουρκία, λόγω των πολλών δισεκατομμυρίων Ευρώ εξαγωγών, που πραγματοποιούν σε αυτήν.

           

Η εκ μέρους της Τουρκίας εξαγορά συνειδήσεων και η, ως εκ τούτου, αλλοίωση της περί δικαίου αντιλήψεως δεν είναι κάτι νέο. Το έπραξε η Τουρκία και κατά τον 19^ο αιώνα... Είναι η περίπτωση του Λαμαρτίνου (Alphonse de Lamartine, 1790-1869), ποιητή και πολιτικού, από τα μεγάλα ονόματα του ρομαντισμού στη Γαλλία. Ο Ροζέ Μιλιέξ, Γάλλος διανοούμενος και φιλέλληνας,  στο σχετικό πόνημά του* τον κατηγορεί ευθέως ότι πούλησε τη συνείδησή του στον Σουλτάνο. Σημειώνει σχετικά: «Μερικές προσωπικότητες πάψανε να ακούνε τη φωνή της καρδιάς τους, που, στα χρόνια της άδολης νεότητας, τους έκαμε θερμούς οπαδούς του δίκαιου και της ελευθερίας, για να ανακαλύψουν, ώριμοι πια άνθρωποι, θετικά και ψυχρά επιχειρήματα, δανεισμένα από τον πιο γνήσιο πολιτικό, στρατηγικό και εμπορικό καιροσκοπισμό και χάρη σε αυτά να ρίξουν την προτίμησή τους όχι στον φτωχό, μικρό, συγγενή της ευρωπαϊκής οικογένειας, αλλά στον ισχυρό, ακόμα, αντίπαλό του...».

 

«Ο Lamartine είναι ένας από αυτούς. Στα 1854, στον πρόλογο της “Τούρκικης Ιστορίας” του, ρίχνοντας στη φωτιά αυτό που άλλοτε είχε λατρέψει, τα βάζει με τον Chateaubriand και με τον Βύρωνα, που τους θεωρεί υπεύθυνους μιας “λαθεμένης σταυροφορίας και πολιτικής” και καταδικάζει την “άδικη και τρομοκρατική πυρπόληση του Ναυαρίνου”. Θα άξιζε τον κόπο να σημειωθεί εδώ ότι σαν αντάλλαγμα των καλών του υπηρεσιών, ο Lamartine πήρε τότε από τον Σουλτάνο Αβδούλ Μετζίτ όχι, βέβαια δίχως να υποβάλλει ένα διακριτικό αίτημα, κάποιο χτηματάκι 200.000 (διακοσίων χιλιάδων) στρεμμάτων στην περιοχή της Σμύρνης».

           

Ο Μιλιέξ, αντίθετα, επαινεί τον Ουγκώ, ο οποίος σε όλη του τη ζωή ήταν σταθερά φίλος της Ελλάδος. Ενδεικτικά σημειώνει τη δήλωση του Θεοδ. Δεληγιάννη: «Ο Ελληνικός λαός θρηνεί στο πρόσωπο του Βίκτωρος Ουγκώ τον πιο παληό, τον πιο μεγαλόψυχο και τον πιο πιστό απ’ όλους τους φιλέλληνες».

 

Ο ίδιος ο Ουγκώ το 1884 σε πρόσκληση να ομιλήσει σε συμπόσιο για τα 63 χρόνια από την έναρξη της Επανάστασης απάντησε: «Η καρδιά μου θα είναι μαζί σας. Κανείς δεν μπορεί να λείψει από τον εορτασμό της απελευθέρωσης των Ελλήνων... Είχα γράψει άλλοτε, στις ημέρες του αγώνα, αυτό που ξαναθυμάμαι σήμερα, τη μέρα της νίκης:  “Την Ιταλία έχω μάνα μου και προμάμμη την Ελλάδα”».

 

Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

 

*Roger Milliex «Ελληνογαλλικά», Έκδ. Γαλλικού Ινστιτούτου Αθηνών, Αθήνα, Ιανουάριος 1953.

The setting of an Orthodox Church

On the invitation of the Theologian Mr. Alexis Florides, who is in charge of the Youth Department of the Sacred Archdiocese of Thyateira and Great Britain, we recorded the following video, at the Church of St. Panteleimon and St. Paraskevi in Harrow, NW London.

The video is dedicated to explaining briefly the actual setting of a properly constructed Byzantine Orthodox Church building.

Κυριακή ΙΓ’ Ματθαίου 2020

Συναξάριον.

Τῇ Ϛʹ τοῦ αὐτοῦ µηνός ἀνάµνησις τοῦ γενοµένου παραδόξου θαύµατος ἐν Κολοσσαῖς τῆς Φρυγίας παρὰ τοῦ ἀρχιστρατήγου Μιχαήλ.

Ἀπολυτίκιον Ἀναστάσιµον. Ἦχος δʹ.

Τὸ φαιδρὸν τῆς Ἀναστάσεως κήρυγµα, ἐκ τοῦ Ἀγγέλου µαθοῦσαι αἱ τοῦ Κυρίου Μαθήτριαι, καὶ τὴν προγονικὴν ἀπόφασιν ἀποῤῥίψασαι, τοῖς Ἀποστόλοις καυχώµεναι ἔλεγον· Ἐσκύλευται ὁ θάνατος, ἠγέρθη Χριστὸς ὁ Θεός, δωρούµενος τῷ κόσµῳ τὸ µέγα ἔλεος.

Κοντάκιον Ἀναστάσιµον.

Ὁ Σωτὴρ καὶ ῥύστης µου, ἀπὸ τοῦ τάφου, ὡς Θεὸς ἀνέστησεν, ἐκ τῶν δεσµῶν τοὺς γηγενεῖς, καὶ πύλας ᾅδου συνέτριψε, καὶ ὡς Δεσπότης ἀνέστη τριήµερος.

Διαχριστιανικές σχέσεις Ορθοδόξων - Αγγλικανών

Ομιλία Δρος Δημητρίου Σαλαπάτα

Όπως είχαμε αναφέρει σε παλαιότερη ανάρτηση στο παρόν ιστολόγιο ο Δρ. Δημήτρης Σαλαπάτας είχε δώσει το 2014 ομιλία με θέμα: «Anglican-Orthodox Relations: A Dead-End or a Way Forward?»!

Σήμερα παρουσιάζεται εδώ ολόκληρο το κείμενο της ομιλίας του, όπως δημοσιεύθηκε κατ’ αρχάς στο έγκριτο περιοδικό «KOINONIA», The Journal of the Anglican and Eastern Churches Association, New Series, 2014, No. 63, Ascensiontide.

Το ίδιο κείμενο αναδημοσιεύθηκε κατόπιν από το ακαδημαϊκό ιστολόγιο Academia στο διαδίκτυο.

Βυζαντινή Μουσική στην Ι.Α. Θυατείρων & Μ.Β.

Πρωτοπόρα -όπως πάντα- η Ι.Α. Θυατείρων και Μ.Β., διατηρώντας έναν γοργό, σταθερό και τολμηρό βηματισμό, με στόχο την πρόοδο και την αναβάθμιση της θεοφιλούς Ομογένειάς μας, λειτουργεί για άλλη μια χρονιά τη Σχολή Βυζαντινής Μουσικής, η οποία συμπληρώνει φέτος 35 χρόνια παρουσίας και προσφοράς στο πλαίσιο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής.

Στο τιμόνι της δυναμικής αυτής και φυσικά και ιερής προσπάθειας και παιδαγωγίας είναι ο αγαπητός Αδελφός και Συλλειτουργός, Αιδεσιμολογιώτατος και Μουσικολογιώτατος Πρωτοπρεσβύτερος π. Ιωσήφ Παλιούρας. Ευχόμαστε ολόψυχα προσωπικά στον π. Ιωσήφ και σε όλη τη Σχολή καλή επιτυχία στο σημαντικό αυτό έργο και πλούσια πνευματική και καλλιτεχνική καρποφορία.

Οι ασθένειες της ευδαιμονίας

Δεν είναι μόνο η Ελλάδα, που δείχνει συμπτώματα κοινωνικής αποσύνθεσης, όπως τα ζούμε στην καθημερινότητά μας και όπως τα προβάλλουν τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (ΜΜΕ) και τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης (ΜΚΔ). Είναι όλη η λεγόμενη πολιτισμένη Δύση. Μπορεί οι χώρες Της και μόνον αυτές, ως επί το πλείστον να έχουν δημοκρατικά καθεστώτα, όμως στην πραγματικότητα είναι ένα πολυτελές και με πολύτιμους εντός του θησαυρούς οικοδόμημα, που είναι υπό κατάρρευση. Το λυπηρό είναι ότι ουδείς εκ των σημερινών ηγητόρων των χωρών της Δύσης δεν κρούει τον κώδωνα του κινδύνου. Όλοι είναι διαχειριστές της παρακμής... Και αν κάποιος τολμήσει να πει την αλήθεια για την ηθική υπόσταση της νεωτερικής Δύσης και να αντιδράσει δέχεται τα πυρά των οπαδών Της.

Τον Μάρτιο του 2020 οι γαλλικές εκδόσεις PUF εξέδωσαν το πόνημα του Hugues Lagrange, επ. διευθυντού ερευνών του CNRS (Εθνικού Γαλλικού Κέντρου Επιστημονικών Ερευνών) «Οι ασθένειες της ευδαιμονίας» (Les maladies du Bonheur). Σε αυτό ο συγγραφέας περιγράφει την κατάσταση της νεωτερικής πραγματικότητας στη Δύση. Η κύρια διαπίστωσή του είναι πως η κοινωνική – συλλογική ζωή σβήνει στις χώρες Της ως μια «ασθένεια», που ανήκει στο παρελθόν όπως οι άλλοτε θανατηφόρες ασθένειες (φυματίωση, ελονοσία, κ.λ.π.).

Μέσα στον πολυτελή κλωβό που ζει ο νεωτερικός άνθρωπος βλέπει μόνο τις ασθένειες που έχει αντιμετωπίσει, βλέπει υπερηφάνως πως ο μέσος όρος ζωής έχει αυξηθεί και αγνοεί τις ασθένειες που τον βασανίζουν, όπως είναι ο καρκίνος, τα καρδιοαγγειακά προβλήματα, η παχυσαρκία, με ό, τι αυτό συνεπάγεται, και κυρίως τα ψυχικά νοσήματα – άγχος, κατάθλιψη, πανικός, ανία, αίσθημα μοναξιάς – και η εξάρτιση από τα ναρκωτικά. Σημειώνεται ότι όταν έγραψε το βιβλίο ο Λαγκράνζ  δεν είχε εμφανιστεί η πανδημία του κορονοϊού... 

Ως αίτια των ψυχικών νοσημάτων του νεωτερικού ανθρώπου ο γάλλος επιστήμονας εντοπίζει στο πόνημα - μελέτη του την αλλαγή στον τρόπο της ζωής του νεωτερικού ανθρώπου. Συγκεκριμένα  αναφέρει ότι η αστική ανωνυμία, η κοινωνική αδιαφορία, η αποξένωση, η χαλάρωση των οικογενειακών δεσμών, τα διαζύγια, η διάλυση του θρησκευτικού ορίζοντος, είναι συμπτώματα ιδιαίτερα επιβλαβή στην ψυχή του σύγχρονου δυτικού ανθρώπου. Παλαιότερα ζούσε στο ασφαλές περιβάλλον μιας μεγάλης και ενωμένης οικογένειας, μιας κοινωνίας με αλληλεγγύη των μελών της, μιας εκκλησιαστικής κοινότητας με αγάπη και ενδιαφέρον του ενός προς τον άλλον. Η έλλειψή τους συμβαίνει για πρώτη φορά στην Ιστορία του ανθρώπου και οι επιπτώσεις φαίνονται ήδη. Τώρα το σύστημα περιορίζει τις ελευθερίες του ανθρώπου, τον απομονώνει, τον βγάζει από την ασφάλεια του κοινωνικού περιγύρου, κωδικοποιεί τη ζωή του και τον αυτονομεί από τον Θεό. Η αποξένωση από τον συνάνθρωπο, η υποβάθμιση της ζωής  και η αυτονόμηση από τον Θεό οδηγούν τη Δύση στην κατάρρευση. Η Κίνα και το Ισλάμ περιμένουν.

Σημειώνεται ότι ο Λαγκράνζ έχει αριστερή ιδεολογική προέλευση και το βιβλίο του έτυχε ευρείας παρουσίασης και βιβλιοκρισίας στη Γαλλία από έγκυρα έντυπα (Le Monde, Le Monde Diplomatique, L’ Observateur).

Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Να ξανανθίσει το στεφάνι

Καλή νέα και ευλογημένη Εκκλησιαστική χρονιά!

Η Αλήθεια του Ευαγγελικού λόγου να φωτίζει τα βήματα όλων μας!

NA KSANAANTHISEI TO STEFANI

NA KSANAANTHISEI TO STEFANI MediaFire is a simple to use free service that lets you put all your photos, documents, music, and video in a si...

Με αγάπη Χριστού

Νώντας Σκοπετέας