Η ζωή και η καθημερινότητα των χαρούμενων αγωνιστών! Των χαρμολυπημένων ψυχών, των λίγων αλλά εκλεκτών, δρόμος για μίμηση, αγκαθόστρωτος και ανηφορικός! Άθελά τους μας ελέγχουν για το δικό μας ευρύχωρο και κατηφορικό μονοπάτι… Τις συνήθειές τους δεν τις έχουν οι πολλοί! Το τυπικό τους, που ακολουθούν απαρεγκλίτως! Τον κανόνα τους που για χρόνια πιστά τηρούν! Ξεκινά η μέρα τους! Ανάβουν καντήλι, πίνουν αγιασμό, παίρνουν αντίδωρο, λιβανίζουν! Εκ του ύπνου εξανιστάμενοι δοξολογούν! Και ξεκινά έπειτα το σήμερόν τους… Συνήθως δύσκολο και απαιτητικό! Λύχνος αναμμένος η παρουσία τους, διαφωτιστική κάθε τους λέξη! Λόγο σαπρό τον αποφεύγουν! Κι αν τους ρωτήσεις για πράγματα που οι πολλοί ήδη τα γνωρίζουν, εκείνοι με μια Χριστοδώρητη αφελότητα κάνουν τους υπόλοιπους να αναρωτιούνται και πολλάκις να αναφωνούν: Καλά, εσύ ζεις στον δικό σου κόσμο! Ναι, στον δικό τους κόσμο ζουν και για τον σύμπαντα κόσμο προσεύχονται! Τις ειδήσεις τούτου του κόσμου που οι πολλοί τις θεωρούν σπουδαίες, εκείνοι τις αγνοούν και μάλλον ποτέ δεν θα τις μάθουν… Αν τους ρωτήσεις γιατί η σημερινή μέρα είναι σπουδαία, αυτών το μυαλό και η καρδιά ενστικτωδώς θα τρέξουν στις σελίδες του ευλογημένου συναξαριού. Και κάποιες μέρες που άλλοι τις θεωρούν ασήμαντες, για εκείνους είναι σταθμοί και αφετηρίες! Όχι πως υπάρχει κάποια μέρα λιγότερο ευλογημένη.
No comments:
Post a Comment