Monday, 11 August 2008

Το χέρι του Αγ. Ιακώβου

Στην μικρή, αλλά γραφική και ιστορική, πόλη του Marlow βρίσκεται ο Ρ/Καθολικός Ναός του Αγ. Πέτρου. Στο Ναό αυτό σώζεται ένα σημαντικό χριστιανικό λείψανο, το αριστερό χέρι του Αγ. Ιακώβου του Αποστόλου, εξαιρετικά καλοδιατηρημένο.

Μετά την πρόσφατη αυτή ανακάλυψη κι αφού είχα την ωραία ευκαιρία να επισκεφθώ τον εν λόγω Ναό και να προσκυνήσω το λείψανο, πρότεινα στον Εφημέριο του Ναού να μας επιτρέψει να οργανώσουμε ένα προσκύνημα με την Κοινότητά μας. Εκείνος συμφώνησε με προθυμία και τελικά κανονίσθηκε να γίνει το προσκύνημα κατά την αργία του τρέχοντος μηνός Αυγούστου, δηλαδή την Δευτέρα 25η Αυγούστου.

Οι Ενορίτες μας θα έχουν την δυνατότητα να επισκεφθούν τον ιστορικό Ναό του Αγ. Πέτρου, θα τελέσουμε την Ιερή Παράκληση προς τιμήν του Απ. Ιακώβου και θα προσκυνήσουμε το ιερό λείψανό του, για το οποίο ας αναφέρουμε και κάποια ιστορικά στοιχεία:

Το χέρι του Αγ. Ιακώβου, το οποίο πρωτοαναφέρεται στο Χρονικό του Επισκόπου του Αλτίνο στα 640, φυλάσσονταν στην Ιταλία μέχρι το 1046, οπότε και μεταφέρθηκε στο Αμβούργο της Γερμανίας, από τον Adalbert, Αρχιεπίσκοπο της Βρέμης. Στην Γερμανία φυλάσσονταν στο παλάτι του Αυτοκράτορα μέχρι που το έφερε στην Αγγλία το 1123 η Matilda, Αυτοκράτειρα της Γερμανίας και κόρη του Ερρίκου του Α΄, και το προσέφερε στο Reading Abbey το 1133. Το λείψανο βρίσκονταν εκεί μέχρι το 1539 οπότε ο Ερρίκος ο Η΄ διέλυσε όλα τα μοναστήρια.

Αργότερα στα 1786 βρέθηκε σε μια ανασκαφή που έγινε στο τόπο του μοναστηριού του Reading. Ακολούθως εκτέθηκε στο μουσείο του Reading, αλλά όταν το μουσείο έκλεισε το 1853 το λείψανο αγοράστηκε από τον κ. Scott Murray of Danesfield. Στα 1896 το λείψανο δόθηκε στο Ναό του Αγ. Πέτρου, όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα.

Σε μια προσπάθεια να εκτιμηθεί η αυθεντικότητα του λειψάνου αναζητήθηκε το υπόλοιπο σώμα του Αγ. Ιακώβου, το οποίο βρέθηκε ενταφιασμένο στον Καθεδρικό Ναό του Αγ. Ιακώβου (Sant Iago στα ισπανικά) στην πόλη Santiago de Compostela, που βρίσκεται στην περιοχή της Γαλικίας στην ΒΔ Ισπανία. Στα 1879 έγινε η έρευνα στον τάφο του Αγ. Ιακώβου. Ο Sir Thomas Kendrick, στο βιβλίο του "St James in Spain", περιγράφει τι συνέβη μόλις ανοίχθηκε ο τάφος:

"It was about three feet long, a foot deep and a foot wide, and it contained a quantity of very old bones. The party was overwhelmed by emotion. Οne workman fainted and remained blind for half an hour after he had recovered consciousness. The Clerk of the Works was sent to tell the Archbishop, though the time was 2 am, and woke up the place by throwing stones at the coachman's window."

Τελικά επικυρώθηκε ότι το αριστερό χέρι έλειπε από τα υπόλοιπα οστά που βρέθηκαν στον τάφο στην Ισπανία.

Ο Πάπας της Ρώμης Λέων ΙΓ΄ανακήρυξε τα οστά ως αυθεντικά οστά του Αγ. Ιακώβου.

Πολλά και διάφορα θαύματα έχει επιτελέσει το λείψανο αυτό του Marlow, σε πολλούς ανθρώπους που επικαλέσθηκαν στην προσευχή τους τον Αγ. Ιάκωβο.

H Αγία Ορθόδοξη Εκκλησία μας τιμά την ιερή μνήμη του Αγίου Ενδόξου και Πανευφήμου Αποστόλου Ιακώβου (αδελφού του Απ. Ιωάννου) στις 30 Απριλίου.

Saturday, 9 August 2008

Ζηνουπόλεως Αρίσταρχος

Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Ζηνουπόλεως
κυρός Αρίσταρχος (+ 09-08-2002)

Μια ωραία και ζεστή ημέρα του καλοκαιριού, σαν σήμερα πριν από 6 χρόνια, εκοιμήθη ο αγαπημένος μας και πολυσέβαστος Επίσκοπος Ζηνουπόλεως Αρίσταρχος. Ας είναι το αφιέρωμα αυτό ένα ευλαβικό μνημόσυνο για ένα μεγάλο και σπουδαίο σύγχρονο εκκλησιαστικό άνδρα.

Ο κατά κόσμον Αντώνιος Μαυράκης γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια την 1η Σεπτεμβρίου 1932. Αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης το 1955. Στις 25 Δεκεμβρίου 1950 χειροτονήθηκε Διάκονος από τον Επίσκοπο Μαρεώτιδος Αμβρόσιο και στις 18 Μαρτίου 1956 Πρεσβύτερος από τον Αρχιεπίσκοπο Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας Αθηναγόρα τον Α΄. Το 1958 έλαβε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη. Στις 12 Ιανουαρίου 1969 χειροτονήθηκε τιτουλάριος Επίσκοπος Μαρεώτιδος, Βοηθός Επίσκοπος του Πατριάρχου Αλεξανδρείας. Την 1η Φεβρουαρίου 1972 εντάχθηκε στο κλίμα του Οικουμενικού Πατριαρχείου και εξελέγη τιτουλάριος Επίσκοπος Ζηνουπόλεως. Διετέλεσε Βοηθός Επίσκοπος της Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας από το 1972 μέχρι το 1981 και της Αρχιεπισκοπής Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας από το 1981 μέχρι το 2002. Εκοιμήθη στις 9 Αυγούστου 2002.

Σε ένα πιο προσωπικό τόνο, ο Αρίσταρχος ήταν πνευματικός και οικογενειακός μας φίλος. Αγαπούσε πολύ τα παιδιά μας, απολάμβανε την μαγειρική της Βιργινίας και χαιρόμασταν την φιλία και την συνεργασία μας, ιδιαίτερα δε την επικοινωνία και συνεργασία στη "Φωνή της Εκκλησίας", στον Ελληνικό Ραδιοφωνικό Σταθμό Λονδίνου.

Όταν έπαθε το πρώτο εγκεφαλικό έσπευσα στο Τμήμα Έκτακτων Περιστατικών του Νοσοκομείου Royal Free του Βορείου Λονδίνου για να τον δω και στη συνέχεια πήγαινα κάθε μέρα για όλη την διάρκεια της νοσηλείας του (νομίζω 33 ημέρες). Μου έκανε εντύπωση ότι άφηνε το δικό του κρεβάτι και επισκέπτονταν άλλους Ελληνορθόδοξους ασθενείς στο Νοσοκομείο, για να τους δίνει δύναμη, κουράγιο και τις ευχές και την ευλογία του. Ήταν μεγάλη ψυχή. Πολύ καθαρός άνθρωπος, διάφανη προσωπικότητα, γεμάτος αλτρουϊστικό πνεύμα, αγάπη, ευγένεια, καλωσύνη.

Γι’ αυτό μας λείπει. Μας λείπει πολύ.

Αλλά είμαι σίγουρος ότι από εκεί που βρίσκεται μας σκέφτεται, εύχεται και προσεύχεται για εμάς. Οι ευχές του μας συνοδεύουν και μας δυναμώνουν.

Friday, 8 August 2008

Αφίσες...

...Ολυμπιακών Αγώνων

Για να διαφημίσεις κάποιο γεγονός, αθλητικό, καλλιτεχνικό, κοινωνικό ή άλλο, συνήθως το κάνεις με κάποιο οπτικο-ακουστικό υλικό που ετοιμάζεις και διανέμεις όσο πλατύτερα μπορείς.

Ένας γρήγορος και άμεσος τρόπος διαφήμισης είναι η «εικόνα», η εικονική παράσταση, κάποτε κάτι συμβολικό, αλλά οπωσδήποτε οπτικό υλικό, που ελκύει την προσοχή των πολλών ανθρώπων. Ένα τέτοιο υλικό είναι και η αφίσα.

Κάθε μεγάλο γεγονός, όπως οι Ολυμπιακοί Αγώνες, κάθε 4 χρόνια έχουν τη δική τους εικονική παράσταση, τη δική τους αφίσα, μέσω της οποίας διαδίδουν πολλά και διάφορα μηνύματα.

Σήμερα αρχίζουν επίσημα οι φετινοί Ολυμπιακοί Αγώνες στο Πεκίνο. Η ελληνική σημαία θα μπει για άλλη μια φορά πρώτη στο στάδιο. Η Πατρίδα μας, μικρή και αδύναμη σήμερα, θα διαφημισθεί παγκοσμίως και όλοι θα θυμηθούν το αρχαίο μεγαλείο της, καθώς και τους εμπνευσμένους προγόνους μας που ξεκίνησαν τους Ολυμπιακούς Αγώνες το 776 π.Χ.

Στη σύγχρονη εποχή οι Αγώνες αναβιώθηκαν το 1896. Από τότε μέχρι σήμερα σε κάθε διοργάνωση μια συγκεκριμένη αφίσα διαφημίζει και προβάλλει τους Αγώνες.

Παρακάτω παραθέτω μερικές μόνο αφίσες από τους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες. Περισσότερα για το θέμα μπορεί να βρει κανείς εδώ.

Tuesday, 5 August 2008

Αλέξης Καπράρας...

...ο Απόδημος Ζωγράφος

Ο Αλέξης Καπράρας γεννήθηκε στη Λεμεσό το 1962. Σπούδασε ζωγραφική στη Σχολή Καλών Τεχνών του Ε.Μ.Π. στην Αθήνα. Κατόπιν ειδικεύθηκε στις Καλές Τέχνες στο Royal College of Art του Λονδίνου.

Στη συνέχεια δίδαξε για ένα διάστημα ζωγραφική και αγιογραφία στον Πειραιά. Ακολούθως μετακόμισε στο Λονδίνο, όπου εργάζεται μόνιμα από τότε.
Έργα του έχουν εκτεθεί σε σόλο εκθέσεις αλλά και σε άλλες ομαδικές σε διάφορες χώρες όπως, Αγγλία, Δανία, Ελλάδα και Κύπρο. Πίνακές του βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές σε διάφορα μέρη του κόσμου, αλλά και σε συλλογές Υπουργείων στην Ελλάδα και την Κύπρο.
Η έμπνευση του Καπράρα, όπως προφανώς και κάθε καλλιτέχνη, έχει μια πολυποικιλότητα στην προέλευσή της. Έχει ρίζες ελληνικές και βυζαντινές, αλλά αναζητεί και άλλες ιδέες, βουτώντας μέσα στην ψυχή και την διάνοια της δικής του ιδιοσυγκρασίας και ιδιοπροσωπίας.
Η τέχνη του έχει επίσης και εποχές, κατά τις οποίες ασχολείται με ένα θέμα, ή μία τεχνική, ή μια εικονική διαλεκτική. Το τελευταίο διάστημα αποτυπώνει και ιστορεί την έμπνευσή του χρησιμοποιώντας στάλες νερού / βροχής.

Τα έργα του αυτά θυμίζουν και τους στίχους του ποιητή:

«Είμαι πάνω στο δρόμο
αλλά ακουμπάω σ’ ένα καταδεκτικό σύννεφο
που με μεταφέρει γοργά στο όνειρο
και μένω εκεί
μέχρι ο καθαριστήρας του τζαμιού
να μεριάσει από μπροστά μου
τις καλοπροαίρετες σταγόνες της βροχής
που λειτουργούν
ως ευγενικά πρίσματα.

Η κίνηση ρέει
μα το όνειρο μένει
και το βλέπω από το καθρεπτάκι
του οδηγού
να με κοιτάζει λυπημένο.

Στο επόμενο μποτιλιάρισμα
θα είναι πάλι εκεί».
Ο Αλέξης Καπράρας είναι φτιαγμένος από την ειδική στόφα των μεγάλων καλλιτεχνών, με ελληνικές βάσεις, αλλά και με ένα πνεύμα παγκοσμιότητας και οικουμενικότητας, που του προσφέρει την δυνατότητα της διείσδυσης στο διεθνές καλλιτεχνικό στερέωμα. Η συνέχεια στο έργο του και η σταθερότητα στις αρχές και τις αξίες που ακολουθεί πάντα, θα του εξασφαλίσουν σίγουρα μεγάλη επιτυχία, και βέβαια διεθνή καταξίωση και αναγνώριση, την οποία ονειρεύεται κάθε προικισμένος καλλιτέχνης.

Monday, 4 August 2008

Δεκαπενταύγουστος

Διανύουμε και πάλι την ωραία περίοδο του Δεκαπενταυγούστου. Στην Ελληνορθόδοξη Παράδοση η περίοδος αυτή έχει μεγάλη σημασία. Ο φιλόθεος λαός μας αγαπάει πάρα πολύ και ευλαβείται υπέρμετρα την Παναγία, μητέρα του Κυρίου μας και όλων των Χριστιανών, και προετοιμάζεται ανάλογα για να εορτάσει το "Πάσχα του Καλοκαιριού" στις 15 Αυγούστου.

Αυτή την εποχή η νηστεία, οι Ιερές Παρακλήσεις, το καλοκαιρινό κλίμα και οι ανανεούμενες -λόγω διακοπών- ανθρώπινες σχέσεις (συγγενικές και φιλικές), δίνουν μια άλλη νότα στην καθημερινότητά μας. Το μυαλό και η ψυχή ξεφεύγουν από την μυρωδιά της γης και προσανατολίζονται στα πνευματικά και στα μεταφυσικά. Για να επιτευχθεί η διαδικασία αυτή χρειάζονται κάποια "μέσα". Ένα από αυτά είναι η εικόνα. Οι περισσότεροι άνθρωποι είμαστε μάλλον οπτικοί τύποι. Καταλαβαίνουμε καλύτερα και πιστεύουμε πιο βαθειά σε κάτι όταν έχουμε μπροστά μας κάποια ορατή αναφορά. Έτσι οι εικόνες παίζουν ένα εξαιρετικά σημαντικό ρόλο στην Ορθόδοξη Πνευματικότητα. Μια από τις ωραιότερες εικόνες της Παναγίας μας, που προσωπικά έχω δει ποτέ, είναι και η παρακάτω:

Αυτή η εικόνα έχει τον τίτλο: "Παναγία Φιλανθρωπινή". Σχετίζεται δε άμεσα με το ομώνυμο ίδρυμα, με την επίσημη ονομασία "Κέντρο Κοινωνικής Συμπαραστάσεως, Ιατρικής Προλήψεως και Ερεύνης <<Παναγία η Φιλανθρωπινή>>", που λειτουργεί στο σπουδαίο Μοναστήρι της Ορμύλιας στη Χαλκιδική.

Saturday, 2 August 2008

Άγιον Όρος...

...και Γραμματόσημα

Το Άγιο Όρος και τους θησαυρούς του παρουσιάζουν με συλλεκτικές Σειρές Γραμματοσήμων τα Ελληνικά Ταχυδρομεία.

Ως συνέχεια της πρώτης σειράς του Αγίου Όρους με τίτλο "Άγιον Όρος Άθω – Ιστορικές Απαρχές" και της δεύτερης σειράς με τίτλο "Ιερές Μονές Ι" κυκλοφόρησε στις 4 Ιουλίου 2008 και η τρίτη σειρά με τίτλο "Ιερές μονές ΙΙ".

Έτσι, μετά την ιστορική και γεωγραφική οριοθέτηση του Αγίου Όρους, δίνεται η ευκαιρία σε όλο τον κόσμο να γνωρίσει το «Άβατον», όπως λίγοι έχουν την δυνατότητα να το πράξουν.

Οι πέντε Μονές της τρίτης σειράς:

• Παντοκράτορος

• Ξηροποτάμου

• Ζωγράφου

• Δοχειαρίου και

• Καρακάλλου

παρουσιάζονται σε μοναδικά χαρακτικά του Γεωργίου Μόσχου που φιλοξενούνται στην Εθνική Πινακοθήκη, Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου.

Η σειρά συνοδεύεται από Φακέλους Πρώτης Ημέρας Κυκλοφορίας (Φ.Π.Η.Κ.), Κάρτες Μάξιμουμ Prepaid και Λευκώματα Σειράς.

Για περισσότερες πληροφορίες απευθυνθείτε στα ΕΛΤΑ.

Friday, 1 August 2008

Φακές του φούρνου

Αρχή της Νηστείας του Δεκαπενταυγούστου σήμερα.

Τι καλύτερο αφιέρωμα λοιπόν από μια ωραία και πρωτότυπη συνταγή της Βιργινίας για τις φακές του φούρνου.

Τα υλικά:

2 φλυτζάνια φακές (μεγάλες)
1 μεγάλο κρεμμύδι ψιλοκομμένο
3 σκελίδες σκόρδο
¾ φλυτζανιού ελαιόλαδο
Λίγες σταγόνες ξύδι
4 δαφνόφυλλα
½ κουταλάκι κίμινο
½ κουταλάκι ρίγανη
1 καρότο ψιλοκομμένο ή τριμμένο στον τρύφτη
Σέλινο ψιλοκομμένο (2-3 sticks)
Αλάτι
Λίγο νερό βρασμένο (ώστε να μην σταματά η βράση)
¾ ενός κουτιού ντομάτα περασμένη στο multimoulinex


Εκτέλεση:

Σε μια κατσαρόλα των 3 λίτρων, τοποθετούμε την φακή, την οποία έχουμε προηγουμένως καθαρίσει και πλύνει.

Ρίχνουμε τόσο ζεστό νερό, ώστε να σκεπάσει την φακή μας και λίγο παραπάνω. Προσθέτουμε όλα τα υλικά μαζί και μόλις αρχίσει να παίρνει βράση χαμηλώνουμε το μάτι της κουζίνας, ώστε να ψήνετε σιγά - σιγά. Ίσως χρειαστεί να προσθέσετε 1-2 ποτήρια ζεστό νερό.

Σε ½ ώρα με ¾ της ώρας η φακή μας θα είναι έτοιμη. Πρέπει να είναι πηχτή, όχι σαν σούπα.
Ανοίξτε την κατσαρόλα έτσι ώστε να φύγουν οι υδρατμοί για τουλάχιστον 10’.
Κατόπιν τοποθετήστε την φακή μέσα σε γυάλινο πυρέξ (αν είναι δυνατόν διαφανές, γιατί έχει παρατηρηθεί οτι τα αποτελέσματα ψησίματος είναι καλύτερα όταν το πυρέξ είναι διαφανές γυάλινο, σε σύγκριση με τα άλλα που είναι χρωματιστά). Αφήστε την να κρυώσει τελείως. Όσο θα κρυώνει και θα φεύγουν οι υδρατμοί, τόσο πιο συμπαγής θα φαίνεται.

Σε μια άλλη κατσαρόλα βάλτε λίγες πατάτες με νερό και αλάτι να βράσουν. Όταν ψηθούν καλά, τις λιώνετε με ένα πιρούνι.
Προσθέτετε (αν δεν είναι περίοδος νηστείας) λίγο ανάλατο βούτυρο και 2-3 ποτήρια γάλα. Τα αναμιγνύετε καλά, σαν να είναι πουρές.
Με ένα κουτάλι αρχίζετε να τοποθετείτε τον πουρέ πάνω από τις φακές, σαν να είναι κρέμα. Με ένα πιρούνι τραβάτε γραμμές και κάνετε σχέδια, ώστε να φαίνεται διακοσμημένο. Αν θέλετε, ρίχνετε από πάνω λίγο κεφαλοτύρι, ή καννέλα ψιλοκομμένη.

Σε περίοδο νηστείας, αντί για βούτυρο και γάλα, ρίχνουμε μέσα στον πουρέ ελαιόλαδο και λίγο ζεστό νερό. Και αντί για τυρί, αμύγδαλο ψιλοκομμένο.

Το βάζουμε στο φούρνο, ώστε να ροδίσει ο πουρές από πάνω, σε μέτρια θερμοκρασία, για περίπου ½ ώρα.
Το μυστικό σε αυτή την συνταγή είναι να βάλουμε τον πουρέ όταν η φακή μας θα έχει κρυώσει καλά!!!

Μπορούμε να ανακατέψουμε τις φακές και με κιμά σόγια (φοβερές γεύσεις!). Τότε είναι καλό να έχουμε βάλει μέσα και ψιλοκομμένα μανιταράκια.

Καλή σας όρεξη και καλή δύναμη για το στάδιο της νηστείας.