Βρετανικός κινηματογράφος

Στον Βρετανικό κινηματογράφο, ο οποίος είναι εν πολλοίς διεθνοποιημένος, είναι αφιερωμένη η τελευταία σειρά των Βρετανικών γραμματοσήμων. Είναι 10 γραμματόσημα, εξαιρετικής ποιότητας όπως πάντα, μέσα από τα οποία προβάλλεται η βρετανική βιομηχανία θεάματος.

Στα γραμματόσημα απεικονίζονται πρόσωπα και πράγματα από μερικά από τα πιο αγαπημένα κινηματογραφικά έργα που δημιουργήθηκαν τις τελευταίες δεκαετίες στην Αγγλία.

Ο εκπρόσωπος του Βρετανικού Φιλοτελισμού κ. Andrew Hammond ανέφερε χαρακτηριστικά: “This stamp issue takes in landmark films, epics and influential movies that evoke the distinctiveness and quality of British film and story-telling across key genres. We hope they are enjoyed by anyone who has a love of British film-making at its very best.”

Η κόρη του Peter O’Toole’s, η Kate, είπε: “Lawrence Of Arabia has stood the test of time and still remains a firm favourite in the hearts of film-lovers everywhere. The stamp is a wonderful tribute to my father – and, of course, the film.”

Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου στο ΒΔ Λονδίνο

Τη Δευτέρα 12^η Μαΐου 2014 το βράδυ η Ελληνορθόδοξη Ομογένεια ΒΔ Λονδίνου βίωσε κυριολεκτικά μοναδικές και ιστορικές στιγμές, με την επίσκεψη του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Νέας Ιουστινιανής & πάσης Κύπρου κ.κ. Χρυσοστόμου Β΄ στη θεοφιλή Κοινότητα Αγ. Παντελεήμονος στην περιοχή του Harrow!

Η επίσημη συνοδεία του Μακαριωτάτου από την Κύπρο ήταν ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Καρπασίας κ. Χριστοφόρος, ο Ιερολογιώτατος Διάκονος Δρ. Κυπριανός Κουντούρης και ο Οικονομικός Σύμβουλος της Αρχιεπισκοπής Κύπρου κ. Παναγιώτης ΧατζηΠαντελής.

Τον Μακαριώτατο συνόδευαν από το Λονδίνο ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Θυατείρων & Μεγ. Βρετανίας κ. Γρηγόριος, ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κυανέων κ. Χρυσόστομος, ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Τροπαίου κ. Αθανάσιος, ο Εξοχώτατος Ύπατος Αρμοστής της Κύπρου στο Λονδίνο κ. Ευριπίδης Ευρυβιάδης, ο Γενικός Πρόξενος της Κύπρου στο Λονδίνο κ. Γεώργιος Γεωργίου, Πρόεδροι Κοινοτήτων και Παροικιακών Συλλόγων.

Οι Άρχοντες της τοπικής Κοινότητας, με επικεφαλής τον Ιερ. Προϊστάμενο Πρωτοπρ. Αναστάσιο Δ. Σαλαπάτα και τον Πρόεδρο κ. Παντελή Δημοσθένους, και ο φιλογενής λαός της υποδέχθηκαν εγκαρδιότατα τον Μακαριώτατο στην είσοδο του νεόδμητου Ι.Ν. Αγ. Παντελεήμονος και Αγ. Παρασκευής. Η Α.Μ. περπάτησε στο διάδρομο που είχε στολιστεί με δαφνόφυλλα και στο κατώφλι της εκκλησίας τον περίμεναν παιδιά του Ελληνικού Κολεγίου Αγ. Παντελεήμονος, ντυμένα με εθνικές ενδυμασίες, τα οποία του προσέφεραν ωραία ανθοδέσμη ως ευγενικό καλωσόρισμα.

Κατόπιν η Α.Μ. χοροστάτησε στη Δοξολογία προς τιμήν του, στη διάρκεια της οποίας πραγματοποιήθηκε δέηση -μεταξύ άλλων- και «υπέρ ελέους, ζωής, ειρήνης, υγείας, σωτηρίας, επισκέψεως, διαφυλάξεως, συγχωρήσεως και αφέσεως των αμαρτιών των δούλων του Θεού, των κτητόρων, ευεργετών, δωρητών, αφιερωτών, επιτρόπων, συνδρομητών, και προσκυνητών της Ιεράς Μονής Αποστόλου Ανδρέου Καρπασίας Κύπρου και υπέρ της ταχείας αποπερατώσεως της αναστηλώσεως και του ιεροστολισμού αυτής»!

Μετά το πέρας της Δοξολογίας πρώτος έλαβε τον λόγο ο Σεβασμιώτατος Άγιος Θυατείρων κ. Γρηγόριος, ο οποίος καλωσόρισε τον Μακαριώτατο -εκ μέρους της Ιεράς Αρχιεπισκοπής- στο νεόδμητο αυτό Ναό, τον οποίο, όπως υπογράμμισε με έμφαση, ανήγηρε μέσα σε δύο μόλις χρόνια το θέλημα του Μεγάλου Θεού και η βαθιά πίστη των μελών και φίλων της τοπικής Κοινότητας.

Ο Ιερ. Προϊστάμενος Πρωτοπρ. Αναστάσιος Δ. Σαλαπάτας έλαβε κατόπιν τον λόγο, καλωσόρισε την Α.Μ. στην Κοινότητα την οποία διακονεί για 21 συναπτά έτη και ανέγνωσε Ευχή που ο ίδιος συνέταξε υπέρ του Μακαριωτάτου:

«Ως ευ παρέστητε Μακαριώτατε, στη θεοφιλή Κοινότητά μας, μετά της τιμίας συνοδείας σας!

Καλωσορίζουμε, επίσης, εγκάρδια, τον Σεβασμιώτατο Αρχιεπίσκοπο και Ποιμενάρχη μας κ. Γρηγόριο, μετά της συνοδείας αυτού.

Η Κοινότητα και η φιλογενής Ομογένειά μας έχει σήμερα και τις επόμενες ημέρες εορτή, αφού η παρουσία σας Μακαριώτατε είναι λόγος εορτασμού και εκκλησιαστικής πανηγύρεως για εμάς.

Ο καιρός μας, στη χώρα αυτή της Παροικίας μας (παρότι Μάϊος μήνας) είναι ακόμα κρύος, σχεδόν χειμωνιάτικος, όμως οι καρδιές μας φλέγονται από χαρά και αγαλλίαση Μακαριώτατε, και είναι πλήρεις ιερών συναισθημάτων με αφορμή την υψηλή επίσκεψή σας, ο σκοπός της οποίας είναι θρησκευτικής και εθνικής σημασίας και αξίας.

Τα λόγια μας βέβαια και οι ανθρώπινες λέξεις δεν είναι πάντα δυνατόν να εκφράσουν τις σκέψεις και τα πραγματικά και ειλικρινή μας συναισθήματα. Ευτυχώς όμως που η Αγία Εκκλησία μας διατηρεί στο κέντρο της ζωής της τον δικό της αγιοπνευματικό και ποιητικό λόγο, που είναι η προσευχή της. Μια τέτοια Ευχή, ειδικά εμπνευσμένη από την ευλογημένη αυτή περίσταση, θα θέλαμε να μας επιτρέψετε να απευθύνουμε προς τον Δωρεοδότη Κύριο, υπέρ της Ημετέρας Μακαριότητος και της ευθυνοφόρου Αρχιεπισκοπικής σας διακονίας.

“Ευλογητός ει, Κύριε ο Θεός ημών, η πηγή της ζωής, ο μόνος ελεήμων και συμπαθής και φιλάνθρωπος, ο έχων θρόνον ουρανόν και υποπόδιον την γην, ο ποιών μεγάλα και θαυμαστά και εξαίσια, ο παραγενόμενος Αρχιερεύς των μελλόντων αγαθών, ότι την θέλησιν των χειλέων των δούλων Σου εισήκουσας και προσεδέξω τας προσευχάς αυτών.

Δόξαν Σοι και Ευχαριστίαν αναπέμπομεν, τω εν Τριάδι Θεώ, τω Δοτήρι παντός αγαθού, εν τη ευσήμω ταύτη ημέρα τε και ώρα, επί τη αφίξει του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου και Αξίου Οιακοστρόφου της Αποστολικής Εκκλησίας της Νήσου των Αγίων Κύπρου κ.κ. Χρυσοστόμου Β΄, μετά της Τιμίας Αυτού Συνοδείας, εις τον νεόδμητον τούτον και πάνσεπτον Ιερόν Ναόν, τον τιμώμενον επί τοις ιεροίς ονόμασι των Αγίων Ενδόξων Μεγαλομαρτύρων Παντελεήμονος του Ιαματικού και Παρασκευής της Αθληφόρου, ων ο Μακαριώτατος πολλαπλώς συνέδραμεν εν τη ανεγέρσει αυτού.

Πρόσδεξαι, Δέσποτα Κύριε, την Ευχαριστήριον ημών Δοξολογίαν ταύτην και κατάπεμψον εφ’ ημάς δαψιλή την χάριν Σου την επουράνιον. Την Αυτού Μακαριότητα δε, τον Αρχιεπίσκοπο της Εκκλησίας Κύπρου, Άξιον ανάδειξον αναστηλωτήν της ιστορικής και Ιεράς Μονής Αποστόλου Ανδρέου Καρπασίας, ίνα καταρτίζων εν αυτή τας εμπιστευομένας Αυτώ ψυχάς, παραστεί επαξίως τω βήματί Σου τω αγίω και τον μισθόν λάβει παρά Σου του δικαίου μισθαποδότου.

Ότι άγιος ει ο Θεός ημών, ο εν αγίοις αναπαυόμενος και Σοι την δόξαν και ευχαριστίαν και προσκύνησιν αναπέμπομεν, τω Πατρί και τω Υιώ και τω Αγίω Πνεύματι, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Ἀμήν”.

Περαίνοντας τον λόγο τούτο, Μακαριώτατε, θα ήθελα να μου επιτρέψετε -δι ευχών σας- να σας προσφέρω, εκ μέρους των Αρχόντων και του λαού μας την ιερά αυτή εικόνα, που αναπαριστά τους Προστάτες Μεγαλομάρτυρες Αγίους της Κοινότητάς μας, τον Άγιο Παντελήμονα και την Αγία Παρασκευή.

Ως ευ παρέστητε»!

Ο π. Αναστάσιος προσέφερε στον Μακαριώτατο την ιερή εικόνα των Αγίων Παντελεήμονος και Παρασκευής, την οποία ιστόρησε με ιδιαίτερη έμπνευση και πρωτοτυπία ο σπουδαίος Αγιογράφος της Παροικίας του Λονδίνου κ. Ελευθέριος Φουλίδης. Ο Μακαριώτατος κατέβηκε από τον θρόνο του, παρέλαβε την εικόνα και την ασπάσθηκε με μεγάλη ευλάβεια.

Στη συνέχεια ομίλησε ο Πρόεδρος της Κοινότητας κ. Παντελής Δημοσθένους, ο οποίος καλωσόρισε εγκάρδια τον Μακαριώτατο στην έδρα της Κοινότητας, τον ευχαρίστησε θερμά για την γενναιόδωρη οικονομική συνδρομή και χορηγεία των €60.000 από την Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου κατά την ανέγερση του νεόδμητου Ναού της Κοινότητας, τον ενημέρωσε για την ομόφωνη απόφαση του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου για ανακήρυξή του σε Μεγάλο Ευεργέτη της Κοινότητας, προσφέροντάς του ειδική τιμητική πλακέτα και τέλος του ανακοίνωσε την προσφορά του ποσού των £10.000 εκ μέρους της Κοινότητας Αγ. Παντελεήμονος προς τον Έρανο για την αναστήλωση της Ι.Μ. Απ. Ανδρέου της κατεχόμενης Καρπασίας.

Οι Αντιπρόεδροι της Κοινότητας, κ. Πέτρος Χριστοφή και κ. Χρήστος Ορθοδόξου, προσέφεραν αναμνηστικό επιτραπέζιο Σταυρό στον Θεοφιλέστατο Επίσκοπο Καρπασίας κ. Χριστοφόρο. Η Πρόεδρος της Βοηθητικής Αδελφότητας Κυριών & Δεσποινίδων «Η Αγία Αγάθη» κα. Αλεξάνδρα Κωνσταντίνου προσέφερε αναμνηστικό δίσκο στον Διάκονο Δρα Κυπριανό Κουντούρη. Η δασκάλα του Ελληνικού Κολεγίου Αγ. Παντελεήμονος δις Ναταλία Σπύρου και το μέλος των Νέων Επιστημόνων της Κοινότητας δις Βάσια Χρηστίδη προσέφεραν αναμνηστικό δίσκο στον κ. Παναγιώτη ΧατζηΠαντελή.

Ύστερα έλαβε τον λόγο ο Μακαριώτατος, ο οποίος αντιφωνώντας εξέφρασε τη χαρά του που βρίσκεται ανάμεσα σε Ομογενείς, οι οποίοι κατοικούν μόνιμα και διαπρέπουν στο Λονδίνο. Εξέφρασε δε τη βαθιά του ικανοποίηση, την ευαρέσκεια και τα θερμά του συγχαρητήρια για τη μεγάλη πρόοδο και τις πολλαπλές επιτυχίες των Ομογενών. Ανέφερε με έμφαση πως η Εκκλησία στη Νήσο των Αγίων Κύπρο είναι ο μοναδικός σταθερός θεσμός που για μακρά σειρά αιώνων ενώνει και στηρίζει τον λαό της μαρτυρικής και εσταυρωμένης Μεγαλονήσου. Ενημέρωσε τους παρευρισκομένους για την ιερή προσπάθεια της Αποστολικής Εκκλησίας της Κύπρου να αναστηλώσει το μεγαλύτερο προσκύνημά της, που είναι η Ι.Μ. Απ. Ανδρέου στην κατεχόμενη από τους Τούρκους Καρπασία. Τέλος δε, προσέφερε πλούσια δώρα, ασημένια εικόνα για τον Ι.Ν. Αγ. Παντελεήμονος και Αγ. Παρασκευής, πολύτιμο επιστήθιο Σταυρό στον Πρωτοπρ. Αναστάσιο Δ. Σαλαπάτα και μικρές εικόνες του Απ. Ανδρέου σε όλους τους παρευρισκομένους.

            Η Κοινότητα Αγ. Παντελεήμονος δεξιώθηκε κατόπιν τον Μακαριώτατο με όλα τα μέλη της συνοδείας του, καθώς και όλους τους παρευρεθέντες, περίπου 150 άτομα, στην Κοινοτική της Αίθουσα, προσφέροντας απλόχερα ένα πλουσιοπάροχο και γευστικότατο δείπνο.

            Ο Μακαριώτατος θα συνεχίσει τις επόμενες ημέρες το πρόγραμμα επισκέψεών του σε Ελληνορθόδοξες Κοινότητες, Ελληνικά Παροικιακά Σχολεία, ΕλληνοΚυπριακούς Συλλόγους, σε Αρχηγούς διαφόρων Χριστιανικών Ομολογιών της Μεγ. Βρετανίας, καθώς και σε Υπουργούς και Βουλευτές της Βρετανικής Κυβέρνησης, με σκοπό την προβολή και προώθηση των εθνικών δικαίων του Κυπριακού Ελληνισμού.

Πρωτοπρ. Αναστασίου Δ. Σαλαπάτα
Πηγή: Ελληνική Γνώμη

Η Μικρά Αγγλία της Ιωάννας Καρυστιάνη

Ομολογώ ότι έως τώρα δεν είχα διαβάσει το υπέροχο βιβλίο της Ιωάννας Καρυστιάνη παρόλο που κυκλοφόρησε στην Ελλάδα το 1997. Κυκλοφορούν τόσα πολλά βιβλία παγκοσμίως και ο χρόνος μας είναι τόσο περιορισμένος που είναι μοιραίο να χάνουμε ή να μην ανακαλύπτουμε ποτέ κάποια από αυτά. Ευτυχώς για μένα αλλά και για το ελληνικό κοινό, τον περασμένο Χειμώνα, προβλήθηκε στους κινηματογράφους η ομώνυμη ταινία του συζύγου της Καρυστιάνη, του Παντελή Βούλγαρη, που φυσικά είναι βασισμένη στο βιβλίο της. Ο κινηματογράφος ως πολιτιστικός τρόπος έκφρασης λόγω της μαγείας της εικόνας αλλά και των μέσων διαφήμισης, καταφέρνει να αγγίξει πιο μεγάλο μέρος κόσμου. Έτσι μέσα από μια σκοτεινή αίθουσα προβολής ανακάλυψα και εγώ την υπέροχη ιστορία της Μικράς Αγγλίας. Έξι μήνες μετά οι υποχρεώσεις μου μού επέτρεψαν να χαθώ στις 365 συναρπαστικές σελίδες του βιβλίου.

Η υπόθεση ξεκινά και εκτυλίσσεται στην δεκαετία του 1920 στο νησί της Άνδρου και κύριοι ήρωες της είναι η οικογένεια Σαλταφέρου. Ο πατέρας είναι ένας θαλασσοδαρμένος ναυτικός που εργάζεται στα εμπορικά βαπόρια και επισκέπτεται την πατρίδα του και την οικογένειά του για δυο-τρεις μήνες ανά τρία χρόνια. Η μητέρα κουβαλάει πάνω της όλο το βάρος της οικογένειας και της ανατροφής των δύο παιδιών. Τα χρόνια απουσίας του αντρός της, η μοναξιά της και το βάρος των ευθυνών την έχουν χαλκεύσει, την έχουν μεταμορφώσει σε μια σκληρή υπολογίστρια. Οι δύο κόρες προσπαθούν να βρουν τον προσωπικό τους δρόμο, η κάθε μία με τον δικό της τρόπο: η Όρσα ερωτεύεται τον ναυτικό Σπύρο και η μοναδική της επιθυμία είναι να παντρευτεί τον αγαπημένο της και να δημιουργήσει μια όμορφη οικογένεια μαζί του. Η δεύτερη κόρη, η Μόσχα, ζώντας το δράμα των γυναικών του νησιού που μοιράζονται  τις ζωές τους με ναυτικούς, το μόνο που επιθυμεί είναι να μην μείνει μόνη σε ένα σπίτι, να μην γίνει και αυτή μια άλλη σύγχρονη Πηνελόπη. Ο Σπύρος, νέος ναυτικός και τίμιος άνθρωπος, ζητά την αγαπημένη του Όρσα από την μητέρα της, αλλά η μητέρα προτιμά να παντρέψει την πρωτότοκη κόρη της με τον εφοπλιστή Βατοκούζη. Η Όρσα αναγκαστκά συγκατατίθεται σε έναν γάμο χωρίς αγάπη και ο Σπύρος πληγωμένος από την άρνηση φεύγει με τα καράβια με μια μοναδική πλέον επιθυμία στο μυαλό του: να γίνει και αυτός πλούσιος. Ο πατέρας σε όλα αυτά τα οικογενειακά δράματα είναι απών, θαλασσοδέρνεται στον Ινδικό και στον Ατλαντικό, μαθαίνει καθυστερημένα τα νέα του σπιτιού του από τα λιγόλογα γράμματα των δικών του, νιώθει τις δυστυχίες αλλά δεν συμμετέχει. Λίγα χρόνια αργότερα ο Σπύρος επιστρέφει επιτυχημένος και αυτήν την φορά ζητάει σε γάμο την δευτερότοκη Μόσχα. Παραδόξως και για να ολοκληρωθεί η μικρή, οικογενειακή τραγωδία, η μητέρα δέχεται. Σύμφωνα με τις παραδόσεις της εποχής, τα δύο νέα ζευγάρια θα μείνουν στο ίδιο δίπατο πατρογονικό σπίτι. Η Όρσα και ο Σπύρος παραμένουν ερωτευμένοι γνωρίζοντας ότι ακόμα και η περαιτέρω σκέψη συνεπάγεται με αμαρτία, ο ντροπαλός και ήρεμος Βατοκούζης δεν μπορεί να εξηγήσει την ευγενική ψυχρότητα της γυναίκας του και η Μόσχα χαίρεται την οικογενειακή της ευτυχία μην γνωρίζοντας το παραμικρό. Η μητέρα ξέρει πολύ καλά το λάθος της αλλά παραμένει σκληρή και ανένδοτη στις αρχές της. Ο πατέρας συνταξιοδοτείται και επιστρέφει στο νησί του. Νιώθει τα λάθη και συμπονεί τα παιδιά του αλλά τα χρόνια της απουσίας του τον έχουν απομακρύνει από τα λόγια και τις πράξεις. Είναι ικανός να αντιμετωπίσει τους κυκλώνες και τα κύματα αλλά όχι την θύελλα που παραμονεύει στο σπίτι του.

Την οικογένεια Σαλταφέρου πλαισιώνουν και άλλα πρόσωπα, οι υπόλοιποι Ανδριώτες, οι γυναίκες των ναυτικών που δέχονται αγόγγυστα την μοίρα τους, οι άντρες του νησιού που εργάζονται οι περισσότεροι στην θάλασσα για να μπορέσουν να θρέψουν τις γυναίκες και τα παιδιά που άφησαν πίσω, η χήρα δασκάλα του νησιού που προσπαθεί να αντλήσει χαρά μέσα από τις επιτυχίες των μαθητριών της και τις καρτποστάλ από τα μακρινά μέρη που δεν θα δει ποτέ. Και φυσικά στην ιστορία, πρωταγωνιστικό και καταλυτικό ρόλο θα παίξει και ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος.

Η Ιωάννα Καρυστιάνη εκτός από την Μικρά Αγγλία, έχει γράψει τα βιβλία «Η κυρία Κατάκη», «Κουστούμι στο χώμα», «Ο Άγιος της Μοναξιάς», «Καιρός σκεπτικός» και πολλά άλλα. Επίσης έχει γράψει τα σενάρια των κινηματογραφικών ταινιών «Νύφες» και  «Μικρά Αγγλία» και έχει συνεργαστεί στη συγγραφή του σεναρίου «Ψυχή Βαθιά».      

Εύη Ρούτουλα

Ἐξομολόγηση ἤ ἁπλὰ μιὰ «συζήτηση»;

Μιὰ ἐμπειρικὴ κατάθεση ποὺ ἀσφαλῶς ἐπιδέχεται συζήτηση

Ἐξηγοῦμαι: δὲν διεκδικῶ τὸ προνόμιο νὰ εἶμαι ὁ μοναδικὸς πνευματικὸς ποὺ ἀντιμετωπίζει αὐτὸ τὸ θέμα γιὰ τὸ ὁποῖο θὰ κάνω λόγο στὴ συνέχεια. Θέμα ποὺ ἀφορᾶ τὴν Ἐξομολόγηση, στὴν ὁποία, ὅταν προσέρχονται κάποιοι, ἀντὶ νὰ καταθέσουν αὐτὰ ποὺ βαρύνουν τὴν ψυχή τους, ἀρχίζουν τὴν συζήτηση μὲ τὸν ἱερέα, ἀναφέροντάς του πολλὰ καὶ διάφορα. Μὲ λίγα λόγια, προσπαθοῦν νὰ ἐμφανίσουν τὶς ἁμαρτίες τους, ἀλλὰ μπερδεύονται ὕστερα μὲ πράγματα καὶ ὑποθέσεις διάφορες, ποὺ πραγματικὰ κουράζουν κι ἀποσυντονίζουν τὸν πνευματικό. Ἔστω κι ἄν ἐκεῖνος, μὲ διάκριση καὶ προσοχή,  κοιτάζει πὼς νὰ ἐπαναφέρει τὰ πράγματα στὴ θέση τους. Μετὰ ἀπὸ λίγο ἀρχίζει ξανὰ καὶ ξανὰ ἡ ἄσκοπη ἀδολεσχία, ποὺ καὶ τὴν ἐξομολόγηση τῶν ἄλλων προσώπων καθυστερεῖ ἀσκόπως, ἀλλὰ καὶ τὸν ἴδιο τὸν ποιμένα κουράζει καὶ κάποτε (γιατὶ νὰ μὴν τὸ λέμε κι αὐτό;), τὸν άγανακτεῖ. Γιατὶ ἄνθρωπος εἶναι κι ὁ ἴδιος, τὰ ὅρια του εἶναι καθορισμένα καὶ ὁ χρόνος του λιγοστός. Τὶ μπορεῖ, λοιπόν, νὰ γίνει στὴν περίπτωση αὐτή;  Τὸ ἐρώτημα εἶναι κρίσιμο καὶ χρειάζεται μιὰ σωστή καὶ ὑπεύθυνη ἀπάντηση. Κι ὁ ὑποφαινόμενος θὰ προσπαθήσει νὰ καταθέσει τὴν ἄποψή του, ἡ ὁποία ἀσφαλῶς καὶ μπορεῖ νὰ συζητηθεῖ.

Ὁ κάθε συνειδητὸς ποιμένας ἔχει στὸ δισάκι του πάντα ὡς ὅπλο τὴν ὑπομονή. «Δι᾿ ὑπομονῆς τρέχωμεν τὸν προκείμενον ἡμῖν ἀγῶνα» (Ἑβρ.12, 1) μᾶς παραγγέλει ἡ Γραφὴ, ἐνῶ ὁ Ἅγιος τῆς κατανύξεως, ὁ ὅσιος Ἐφραίμ ὁ Σῦρος, εὔχεται νὰ τοῦ δοθεῖ, σὺν τοῖς ἄλλοις, καὶ τὸ πνεῦμα τῆς ὑπομονῆς ἀπὸ τὸν Κύριο καὶ Δέσποτα τῆς ζωῆς μας. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἐπεκταθῶ καὶ στὰ λεγόμενα τῶν ἄλλων Πατέρων ἀναφορικὰ μὲ τὸ καίριο ζήτημα τῆς ὑπομονῆς, ἡ ὁποία σημειωθήτω, εἶναι στάση ζωῆς καὶ μάλιστα πνευματικῆς ζωῆς. Θὰ προσπαθήσω, λοιπόν, νὰ πῶ αὐτὸ ποὺ βιώνω σ᾿ αὐτὲς τὶς περιπτώσεις, τὶς ὄντως πολὺ λεπτὲς καὶ καίριες, ὥστε νὰ διατηρηθεῖ ἡ ἰσορροπία: μεταξὺ πνευματικοῦ καὶ ἐξομολογουμένου.

Ὁ κάθε ἄνθρωπος ποὺ φορτώνεται μέσα στὴ στυγνὴ καθημερινότητα ἀπὸ πολλά, κάποια στιγμὴ ἔχει ἀνάγκη ν᾿ ἀποφορτωθεῖ κάποι᾿ ἀπ᾿ αὐτὰ ποὺ ἔχει ἀποθηκεύσει μέσα του. Γιατὶ ἡ ψυχή, ἡ κάθε ψυχή, εἶναι ὅπως ἡ στέρνα ποὺ παραγεμίζει καὶ γιὰ νὰ μὴ καταστραφεῖ, ἀφήνει ἕνα μέρος τοῦ νεροῦ νὰ βγεῖ ἀπό τὴν ἔξοδο τῆς ὑπερχείλισης.  Ἔτσι ἀποζητᾶ κάπου «νὰ τὰ πεῖ, νὰ ξεκάμει», κατὰ τὸ κοινῶς λεγόμενο. Καὶ τὸ ἐξομολογητήριο, πιστεύω, ὅτι εἶναι ὁ πλέον ἰδανικὸς τόπος. Τὸ γιατὶ ὅλοι τὸ καταλαβαίνουμε: ἐκεῖ ὁ κάθε ἄνθρωπος νοιώθει ἀσφάλεια, ἄνεση, ἡ ἀτμόσφαιρα εἶναι ἰδανική, ὁ παπᾶς ἔχει μάθει ν᾿ ἀκούει, ὁπότε ὅλα βοηθᾶνε τὴν κάθε ψυχὴ νὰ συζητήσει μὲ τὴν ἡσυχία της. Ὄχι νὰ ἐξομολογηθεῖ, νὰ συζητήσει. Γιὰ τὸ γείτονα ποὺ προέτρεξε καὶ πάρκαρε τὸ αὐτοκίνητο, τὴν οἰκονομικὴ κατάσταση καὶ τὴν μείωση τῶν μισθῶν καὶ τῶν συντάξεων, τὸν τσακωμὸ μέ τὴ σύζυγο ἤ τὸν σύζυγο γιατὶ ἔκαψε τὸ φαγητὸ κοιτώντας τὸ σήριαλ κ.ἄ. Κι ὁ καημένος ὁ παπᾶς κάθεται κι ἀκούει... Τὶ ἄλλο νὰ κάνει; Προσπαθεῖ νὰ ρωτήσει τὶ βαρύνει τὴν ψυχὴ τοῦ ἐξομολογουμένου, ὅμως δὲν τὸ καταφέρνει στὴν ἀρχή. Πρέπει νὰ περιμένει. Κι ἐδῶ εἶναι τὸ πλέον κρίσιμο σημεῖο, στὸ ὁποῖο πρέπει νὰ προσέξει ὁ πνευματικός, ὥστε νὰ μὴ φτάσει στὴν ἀγανάκτηση, γιατὶ θὰ χάσει τὸ χαρακτήρα του τὸ Μυστήριο καὶ θὰ καταστεῖ μιὰ ἔκθεση παραπόνων, οὔτε κἄν διάλογος.  Ὕστερα αἰσθάνεται κι αὐτοὺς ποὺ περιμένουν... Γιατί, ὅπως προλέχθηκε, ἄνθρωπος εἶναι  κι ὁ πνευματικός.

Ὡστόσο δὲν θὰ πρέπει νὰ ξεχνᾶμε καὶ τὸν ἐξομολογούμενο. Κι αὐτὸς ἄνθρωπος εἶναι... Καὶ γιὰ νὰ φτάσει στὴν πόρτα τοῦ πνευματικοῦ, ἀσφαλῶς πῆγε, γιὰ νὰ πεῖ τὸν καημό του, τὰ βάσανά του, νὰ βρεῖ ἐπιτέλους ἕναν ἄνθρωπο νὰ ἀνοίξει τὴν ψυχή του. Κι ὁ παπᾶς εἶναι ὅ,τι τὸ καλύτερο...

Ὅμως, πῶς εἶναι δυνατὸ νὰ ἰσορροπηθεῖ ἡ ὅλη αὐτὴ ὑπόθεση; Νὰ μὴν ὑπάρξει ἡ παρεξήγηση ποὺ στὶς περισσότερες φορὲς συμβαίνει, ὄχι γιατὶ τὸ ἐπιθυμεῖ ὁ ἕνας ἤ ὁ ἄλλος, ἀλλὰ γιατὶ δὲν μπορεῖ νὰ βρεθεῖ  τὸ σύνορο ὅπου θ᾿ ἀνταμώσουν κι οἱ δύο τους. Μὲ λίγα λογια τὸ ὅλο θέμα ἐπικεντρώνεται στὸ γεγονὸς τῆς ὑπομονῆς ποὺ ὀφείλει νὰ ἐπιδείξει ὁ ποιμένας, γιατὶ ἕνα πράγμα πρέπει νὰ καταλάβει. Ὅτι μέσα στὰ πολλὰ ποὺ θὰ πεῖ ὁ ἐπισκέπτης, ὁπωσδήποτε θὰ ὑπάρξουν καὶ τὰ σημάδια τῆς ψυχῆς του ποὺ χρειάζονται θεραπεία... Εἶναι αὐτὰ ποὺ πρέπει δηλαδὴ νὰ προσέξει ὁ πνευματικὸς καὶ νὰ κοιτάξει νὰ τὰ ξεχωρίσει,  κι ἀπὸ κεῖ ν᾿ ἀρχίσει τὴν ἀληθινὴ ἐξομολόγηση τοῦ πιστοῦ, τονίζοντάς του παράλληλα ὅτι τὸ Μυστήριο αὐτὸ εἶναι ἡ θύρα ποὺ ἀνοίγει γιὰ νὰ ἐπιστρέψει ὁ κάθε κριματισμένος στὸ Θεό-Πατέρα, ὅπως π.χ. ἔγινε μὲ τὴν περίπτωση τοῦ Ἄσωτου γιοῦ (πρβλ. Λκ. 15, 11-32). Γιατὶ οἱ περισσότεροι τῶν ἐξομολουγουμένων δὲ γνωρίζουν, καὶ πιστεύουν,  ὅτι ἅμα πᾶνε στὸν πνευματικό,  μποροῦν νὰ λένε τὰ πάντα, λὲς καὶ κάνουν συζήτηση, δίχως νὰ νοιάζονται γιὰ τὴν ἀναζήτηση τῆς ἄφεσης τῶν ἁμαρτιῶν τους καί τὴν βίωση τῆς μετάνοιας ποὺ ὀφείλουν νὰ ἀποδείξουν.

Ὁ πνευματικός, ὅπως πολὺ σωστὰ εἰπώθηκε, «ὀφείλει νὰ καλέσει τὸν μετανοοῦντα στὴν ἀλλαγὴ ζωῆς, στὴν ἄρνηση τῆς ἁμαρτίας. [Γιατὶ] ὀ Κύριος δὲν συγχωρεῖ, ἐφ᾿ ὅσον ὁ ἄνθρωπος δὲν θελήσει νέα καὶ καλύτερη ζωή, ἐφ᾿ ὅσον δὲν ἀποφασίζει νὰ  βγεῖ στὸν δρόμο τοῦ ἀγῶνα ἐναντίον τῆς ἁμαρτίας...» (π. Ἀλ. Σμέμαν).

Γι᾿ αὐτὸ καὶ ἀπὸ  τὴν ὅποια «συζήτηση» γίνει μέσα στὸ ἐξομολογητήριο, ὅσο κι ἄν τὰ περισσότερα ποὺ εἰπωθοῦν εἶναι «λίθοι καὶ κέραμοι», στὸ βάθος ὅλων αὐτῶν θὰ ὑπάρξει κι ἕνα μισοσβυσμένο φῶς ποὺ θὰ φωτίσει ἀργότερα τ᾿ ἀραχνιασμένα σπήλαια τῆς ψυχῆς τοῦ κάθε ἐξομολουμένου. Ἀρκεῖ ὁ πνευματικὸς νὰ προσέξει, νὰ κρατήσει ἀναμμένη τὴ φωτιὰ αὐτή, ὅπως κρατᾶ ἄσβυστη τὴν ἀκοίμητη κανδήλα στὸ Ἱερὸ Βῆμα. Φυσικὰ αὐτὸ ἀπαιτεῖ μεγάλο ἀγώνα... Ὅμως ἄς μὴν ξεχνᾶμε ὅτι ὅλη μας ἡ ποιμαντικὴ διαδρομὴ εἶναι ἕνας ἀγώνας, μιὰ ἀδιάλειπτη πάλη  «οὐ...πρὸς αἷμα καὶ σάρκα, ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχάς, πρὸς καὶ ἐξουσίας, πρὸς τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου...» (Ἐφ. 6. 12). Ὅπως μὴν ξεχνᾶμε ὅτι ὁ «κοσμοκράτορας» καὶ στὴν περίπτωση αὐτὴ τῆς Ἐξομολογήσεως, προσπαθεῖ νὰ ἀπογοητεύσει, τόσο τὸν πνευματικό, ὅσο καὶ τὸν ἐξομολογούμενο. Τὰ πάντα, λοιπόν,  ἐξαρτῶνται ἀπὸ τὴν πίστη τοῦ πρώτου καὶ τὴν ὑπομονή, ἀλλὰ καὶ τὴν εἰλικρίνεια τοῦ δευτέρου. Ἀλλιῶς κι ὁ πρῶτος θὰ ἀγανακτήσει καὶ θὰ πληγωθεῖ κι ὁ δεύτερος θ᾿ ἀπογοητευτεῖ καὶ δὲν θὰ ἐπιστρέψει ποτέ.

π. Κων. Ν. Καλλιανός

Ελληνική Ημέρα της Μητέρας

Στην αγαπημένη Πατρίδα μας την Ελλάδα εορτάζεται σήμερα η Ημέρα της Μητέρας. Με αφορμή το γεγονός αυτό σκέφθηκα να αναρτήσω δύο φωτογραφίες με τη μητέρα μου Ελένη. Η μία είναι από τα νηπιακά μου χρόνια κι η άλλη μόλις πριν από 3 μήνες.

Η διαφορά μεγάλη και προφανής, αλλά οπωσδήποτε φυσιολογική. Η αγάπη, ο σεβασμός, η τιμή κι η αφοσίωσή μου προς το σεπτό πρόσωπό της παραμένουν πάντα ίδια κι αταλάντευτα. Της εύχομαι ολόψυχα να έχει Χρόνια Πολλά, ήρεμα, με υγεία και χαρά!

Ο νομπελίστας ποιητής μας Οδυσσέας Ελύτης έχει πει τον υπέροχο αυτό λόγο για τη μητέρα: «Κι ένα τέταρτο μητέρας αρκεί για δέκα ζωές, και πάλι κάτι θα περισσέψει που να το ανακράξεις σε στιγμή μεγάλου κινδύνου».

Aegean Sea Dispute - Διαμάχη για το Αιγαίο

Ο πρωτότοκος γιός μας Δημήτρης Σαλαπάτας, Θεολόγος - Διεθνολόγος και Υποψήφιος Διδάκτορας, εξέδωσε πρόσφατα το πρώτο βιβλίο του (στην αγγλική), με θέμα: «The Aegean Sea Dispute between Greece and Turkey – The Consequences for NATO and the EU»! Tην έκδοση ανέλαβαν οι γνωστές εκδόσεις "ΑΚΑΚΙΑ"! 

Το κείμενο του εν λόγω βιβλίου είναι βασικά το κείμενο της διατριβής του νέου συγγραφέα, την οποία εκπόνησε μέσα στο πλαίσιο των μεταπτυχιακών σπουδών του, στο Κολέγιο Queen Mary, του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, για την απόκτηση του Μάστερ των Διεθνών Σχέσεων.

H μελέτη αυτή είναι, όπως εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς, αρκετά περίπλοκη. Αφορά τη διαμάχη μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας για το Αιγαίο, που είναι ένα διαρκές πρόβλημα μεταξύ των δύο συμμαχικών κρατών. Η διαφορετική ερμηνεία των συνθηκών συνέβαλε στην επικράτηση της διαφωνίας αυτής.

Αυτή η διαμάχη συνίσταται σε πέντε βασικά ζητήματα. Η Ελλάδα αποδέχεται μόνο ένα, και συγκεκριμένα την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας. Ωστόσο, η Τουρκία έχει εισάγει και επιμένει σε άλλα τέσσερα ζητήματα, τα οποία είναι η οριοθέτηση των χωρικών υδάτων, ο εθνικός εναέριος χώρος και το FIR πάνω από το Αιγαίο, η αποστρατιωτικοποίηση του Αιγαίου και, τέλος, η διαμάχη για ορισμένα νησιά, νησίδες και βραχονησίδες, όπου οι γείτονες έχουν παρουσιάσει το θέμα των γκρίζων ζωνών.

Τα παραπάνω θέματα υφίστανται για πολύ καιρό, ειδικά μετά τη Συνθήκη της Λωζάνης (1923), όπου το σημερινό status quo στο Αιγαίο καθιερώθηκε, για οικονομικούς, πολιτικούς και στρατηγικούς λόγους.

Η διαφωνία για το Αιγαίο δεν έχει συνέπειες μόνο για την Ελλάδα και την Τουρκία. Επηρεάζει επίσης, αρνητικά, το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό είναι ένα συνεχιζόμενο πρόβλημα, που αν δεν αντιμετωπιστεί οριστικά, θα παράγει μελλοντικά προβλήματα, όχι μόνο για τα δύο κράτη, αλλά και για το ΝΑΤΟ και την ΕΕ.

Ένας τρίτος ανεξάρτητος οργανισμός μπορεί να είναι τελικά αναγκαίος, προκειμένου να βοηθήσει στην εξεύρεση μιας δίκαιης και μόνιμης λύσης σχετικά με τη διαφορά αυτή, δεδομένου ότι η Ελλάδα και η Τουρκία αδυνατούν να επιλύσουν τη διαφορά αυτή από μόνες τους. 

Το πρώτο βιβλίο του ο νεαρός συγγραφέας το αφιέρωσε στους γονείς του! Είμαστε εξαιρετικά ευγνώμονες για το γεγονός αυτό. Toυ ευχόμαστε ολόψυχα να είναι καλοτάξιδο το πόνημα αυτό κι επίσης να είναι το πρώτο από πολλά που θα βγουν από την εμπνευσμένη γραφίδα του νέου συγγραφέα!

Το βιβλίο μπορεί κανείς να το βρει και να το προμηθευθεί από εδώ!

Η Αγ. Ελένη από τη Σινώπη στο Nottingham

Η Ελληνορθόδοξη Κοινότητα Παναγίας Ελεούσης του Nottingham πρόκειται να υποδεχθεί προσεχώς την Τιμία Κάρα της Αγίας Παρθενομάρτυρος Ελένης από τη Σινώπη του Πόντου. Η σχετική ανακοίνωση, την οποία υπογράφει ο Ιερατικώς Προϊστάμενος Πρωτοπρ. Βασίλειος Κουτσογιάννης και το Διοικητικό Συμβούλιο της Κοινότητας, έχει ως εξής:

«Με αισθήματα μεγάλης χαράς θα θέλαμε να σας γνωρίσουμε τα πιο κάτω χαρούμενα καί ιερά νέα. Ύστερα  από παράκληση που υποβάλαμε μέσω της Ιεράς Αρχιεπισκοπής μας, ο Σεβασμιότατος  Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ.κ. Άνθιμος απεδέχθη την αίτησή μας και ευλόγησε τον ερχομό  της Τιμίας Κάρας της Αγίας Ελένης της εκ Σινώπης του Πόντου στην Κοινότητά μας, η οποία φυλάσσεται στον Ιερό Ναό Αγ. Μαρίνης Τούμπας Θεσσαλονίκης, από το Σάββατο 31 Μαΐου 2014  έως τη Τρίτη 3 Ιουνίου 2014 για προσκύνηση, μυσταγωγία και ευλογία των πιστών.

Είναι ένα γεγονός που συμβαίνει για πρώτη φορά στην Κοινότητά μας και αποτελεί ιδιαίτερη τιμή και ευλογία. Σας αποστέλλομεν συννημένα, φυλλάδιο με τον βίο της Αγ. Ελένης καθώς και το πρόγραμμα των Ιερών Ακολουθιών κατά την διάρκεια της παραμονής της Τιμίας Κάρας στην Κοινότητά μας και σας καλούμε να προσέλθετε και να συμμετάσχετε μετ`ευλαβείας και ιεράς κατανύξεως σ` αυτό το τόσο σημαντικό πνευματικό γεγονός».