Στίχοι θερινοί

 
ΚΗΠΟΣ ΕΝ... ΘΕΡΜΩ

 
Πήρα τα χαρτιά μου αγκαλιά
Και βγήκα στον κήπο
Τα άπλωσα άτακτα
σε ένα τραπεζάκι της αυλής
 
Ήθελα να νιώσουν το αεράκι
Από την κοντινή κέλτικη θάλασσα
Και να ακούσουν τους γλάρους
Μα και τον ήχο από τα αερόστατα
 
Μάζεψα μωβένια μύρτιλα
Και τα σκόρπισα πάνω τους
Μαζί με ροδοπέταλα
Και άνθη από γιασεμί ευωδιαστό
 
Το χρώμα του ουρανού
Θύμιζε άλλο τόπο
Κάπως μακρινό
Αλλά ιδιαίτερα γνώριμο
 
Ο βασιλιάς ήλιος
Έπαιζε παιχνίδια
Με τα λιγοστά
Αλλά γοργόφτερα σύννεφα
 
Και τότε…
Τα χαρτιά άρχισαν να κινούνται
Και να μιλούν
Σε μια γλώσσα άγραφη ακόμα
 
Έμεινα εκεί… ακίνητος
Να κοιτάζω
Να ακούω
Και να υπομειδιώ
 
Η πολυπόθητη διακοινωνία
Μεταξύ υλικής και άυλης
Πραγματικότητας
Είχε ήδη ξεκινήσει
 
 
Τάσος Βυζάντιος
Bristol, 30 Ιουλίου 2026